FOLLOW US
Καλυψώ Λάζου

Καλυψώ Λάζου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017 13:07

Πάσχα στα κοινωνικά δίκτυα

Αυτές τις ημέρες τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν από κόκκινα αυγά, σούβλες, κατσαρόλες με μαγειρίτσα και κοκορέτσια. Ακόμη και φωτογραφία από κεφαλάκι αρνίσιο βραστό εντόπισα και αντεράκια πλυμένα. Έναν άνθρωπο που κάθε Πάσχα τη βγάζει με λουκάνικα, σαλάτα και τσουρέκι, γιατί δεν μπορεί να φάει τίποτα από τα υπόλοιπα, όλο αυτό το …ας το πούμε συγκαταβατικά, υπερθέαμα, δεν τον ενθουσιάζει κιόλας!

Αλλά τα κοινωνικά δίκτυα είναι χρήσιμα! Ασυζητητί! Ειδικά τις άγιες μέρες! Μπορείς να ευχηθείς «Χριστός Ανέστη» στη φίλη σου στην Αυστραλία ή στη φίλη σου που γιορτάζει στην Πέτρα και για κάποιον λόγο αδυνατείς να επικοινωνήσεις τηλεφωνικά. Μαθαίνεις τα νέα συναδέλφων και μαθητών για όλο το δεκαπενθήμερο που μεσολαβεί, έστω τις ειδήσεις τους σε τίτλους! Μαθαίνουν κι αυτοί τα δικά σου! Ή αυτά που θέλεις εσύ να τους πεις!

Για όλους εμάς που γιορτάζουμε το Πάσχα μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τα κοινωνικά δίκτυα μάς επιτρέπουν να πάρουμε μια γεύση από τον εορτασμό του Πάσχα στο νησί και στο χωριό ειδικότερα. Χάρη στα διαδικτυακά της κουμπάρας Αναστασίας στην ΕΡα Αιγαίου, είδα τα φαναράκια στον ουρανό της πόλης και πολύ τα χάρηκα. Ωραίο θέαμα και αξιοπρεπές ταυτόχρονα από αισθητικής απόψεως. Από την άλλη έζησα μια αληθινή τραγωδία: Να ψάχνω πετρανό επιτάφιο και να μην βρίσκω. Ευτυχώς μερίμνησε η φίλη μου η Ειρήνη και ανέβασε μία φωτογραφία. Παρατηρώντας την, θυμήθηκα ότι το εσωτερικό της εκκλησίας δεν είναι η Παναγία. Ρώτησα κι έμαθα ότι φέτος η περιφορά έγινε στον Άη Γιώργη, γιατί γίνονται επισκευές στην εκκλησία πάνω στον Βράχο. Τώρα θα ρωτήσετε: «Είναι αυτό σημαντικό;» Ασφαλώς και είναι. Ίσως όχι εξαιρετικής σπουδαιότητας, ποτέ του όμως κάποιος δε θέλει να αποκόπτεται από τον τόπο που γεννήθηκε.

Έτσι φέτος εκτίμησα, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά, όχι για κάποιον συγκεκριμένο λόγο, την τηλεοπτική κάλυψη κάθε συμβάντος στην περιοχή από τον φίλο μου τον Βαγγέλη, ο οποίος μας επικοινωνεί τα νέα του χωριού διαδικτυακά, μέσα από το itvpetra. Όσοι δεν είμαστε γκάγκαροι Αθηναίοι, συναγωνιζόμαστε αναμεταξύ μας, ποιανού αντίστοιχο μέσο ενημέρωσης είναι το καλύτερο! Γίνεται χαμός μ’ αυτό: Ευρυτανία ή Μυτιλήνη; Κρήτη ή Κάρπαθος; Χαλασμός! Κοντραριζόμαστε με παρελάσεις, ακολουθίες, καιρικά φαινόμενα, επισκέψεις επωνύμων! Στο τελευταίο μάς τρώνε όλους τα κυκλαδονήσια ! Και βέβαια η όλη διαδικασία της …ευγενούς αυτής άμιλλας, ευνοεί και το to know us better! «Ορίστε, αυτή εκεί, που βλέπετε, είναι παλιά μου συμμαθήτρια, δεν της φαίνεται, έχει γεμίσει ρυτίδες», «Α, κοίτα, η φίλη μου, ρε παιδί μου, κορμί λαμπάδα, τόσα χρόνια μετά, κοίτα φορά άσπρη φούστα και πλέει πάνω της». «Καλέ, ποιον κοιτά έτσι τούτος πάνω από την εξέδρα των επισήμων;» «Όχι ποιον, ποιαν;» «Α, την κυρία με τα μαύρα που παρελαύνει με τα μωρά!» «Ξερακιανή είναι!» «Περί ορέξεως…».

Οι ατάκες αφορούν στιγμιότυπα από όλα τα δίκτυα γενικά. Αλλά το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου δεν περνά χωρίς την εικόνα της Παναγιάς λουσμένη στα βεγγαλικά. Χωρίς το πετρανό Χριστός Ανέστη. Από το οποίο δεν απουσιάζει το κοινωνικό σχόλιο (ποιους δεν είδαμε να ανεβαίνουν στην εκκλησία;), κυριαρχεί όμως η κατάνυξη, η αγάπη και η νοσταλγία, για ένα δικό μας παρελθόν, αγαπημένο, γιατί είναι το παρελθόν μας, και κρύβει μέσα του τους πιο αγαπημένους μας, τους γονείς μας, την εφηβεία μας, τους συγγενείς μας, την κοκεταρία μας, παλιά φλερτ, την αναμονή μεταμεσονύχτιου ξεφαντώματος, τον τόπο μας βιωμένο από μας τους ίδιους, μια εμπειρία δυνατή και γι’ αυτό και αλησμόνητη!

Αν μου ζητήσετε να συνοψίσω και να καταλήξω, μάλλον χρήσιμα τα θεωρώ τα κοινωνικά δίκτυα. Γιατί, αν συνδυαστούν με την κατά πρόσωπο επικοινωνία, τον πιο άμεσο και αυθεντικό τρόπο ζωής, μάλλον ανανεώνουν τις σχέσεις, τροφοδοτούν τις επαφές, ενισχύουν την μνήμη, προσφέρουν ενημέρωση. Χριστός Ανέστη λοιπόν! Και αυτό εξ αποστάσεως!

 

Καλυψώ Λάζου

 

 

Αυτήν την Τρίτη το μεσημέρι, το μενού είχε διακοπές! Πασχαλινές, ηλιόλουστες, μυρωδάτες, με ροζ πανσέληνο, στη σκιά της οποίας ακροπατούσαν όλες όσες κουβαλούν βαριά κρίματα στο κάρμα τους μαζί με εκείνες που υπέπεσαν στη μεγαλύτερη αμαρτία: αποδείξανε ότι σκέπτονται! Αλλά εκείνο το μεσημέρι της Μεγάλης Τρίτης στην αυλή του «Τσομπανάκου», η ζωή ήταν πολύ μεθυσμένη από τα τσίπουρα και η φύση πολύ μυρωδάτη, για να κάνουμε επικίνδυνες μεταμεσονύχτιες σκέψεις. Η παρέα μας -τρεις γυναίκες και ο Βαγγέλης- μια δύσκολη συνύπαρξη, καθώς έπρεπε να συγκεραστούν δύο αντίθετες πολιτικά απόψεις, χωρίς δράματα, ειδικά μάλιστα εν αναμονή της πολυπόθητης αξιολόγησης.

Αναζητούσαμε ανώδυνο θέμα συζήτησης, ώστε να αποφύγουμε παντός είδους συγκρούσεων, όταν ως από μηχανής θεός κατέφθασε το Τζενάκι, με ανανεωμένο look, εγωπαθές και επιπόλαιο, όπως πάντα. Η Τζένη εκδηλώνει συχνά την ανάγκη να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της παρέας, ζητώντας τη γνώμη μας επίμονα για ερωτικά σενάρια, εμφανώς αδιέξοδα. Αυτό με εκνευρίζει, γιατί πιστεύω ότι επιδιώκει απλώς να γίνεται το κέντρο της προσοχής. Αλλά εκείνο το μεσημέρι ανάμεσα στη φίλη μου την Καίτη, που συνδικαλίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και την κολλητή μου, την Ιωάννα, φανατική Νεοδημοκράτισσα, η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη, οπότε είπα να δώσω τόπο στην οργή:

- Παιδιά, είναι αυτός! Τον λένε Σωτήρη! Είπε, κοιτάζοντας στο κενό.

- Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις! Θα σωθούμε από σένα, μουρμούρισε ο Βαγγέλης.

- Λάκκο έχει η φάβα, άστο να εξελιχθεί, για να θέλει να πει, πάλι εκείνη εξέλεξε, στάσου να δούμε αν γνωρίζονται τουλάχιστον! Είπα.

- Περικοπές σε συντάξεις, μείωση στο αφορολόγητο, να αρχίσει τώρα η Ιωάννα με τις δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου, να σηκωθεί η άλλη να φύγει. Ο Σωτήρης θα μας σώσει! Συμβούλεψε ο Βαγγέλης.

- Τα μιλήσατε; Χτύπησα φλέβα!

- Όχι! Με κοιτάζει αλλά… μωρέ, είναι κάπως… παντρεμένος!

- Καλά, αυτό είναι ανώδυνο. Περνάει με αντιβίωση! Είπα για χατίρι της παρέας.

- Ναι αλλά τώρα που το σκέφτομαι, γλυκοκοιτάζει μία άλλη στο γραφείο! Εμένα δε μου δίνει και πολλή σημασία!

Έχει κι η ανοησία τα όριά της. Δεν άντεξα περισσότερο.

- Γιατί δεν ερωτεύεσαι τον Σπαλιάρα; Κατάματα κοιτάζει την οθόνη το παλικάρι! Ποιαν καρφώνει; Εσένα!

Από μια ανεξήγητη αιτία σώπασε. Το άρωμα από τις νεραντζιές ζάλιζε, στο μυαλό μου ο Σολωμός, ο Έρωτας κι ο Απρίλης στροβιλίζονταν γλυκά στη σκέψη μου. Πριν μια περίπου πενταετία, σε ένα καφέ στο «Ριάλτο», μια παρέα προσπαθούσαμε να ορίσουμε τον Έρωτα: οι άντρες πιο πρακτικά, οι γυναίκες μάλλον συναισθηματικότερα. Θυμάμαι, δεν καταλήξαμε κάπου. Εκείνο το μεσημέρι όμως στην Καισαριανή, κρατώντας σφιχτά τα μεσοφούστανα του Απρίλη, θυμήθηκα ότι ο άτιμος αυτός που ακκιζόταν στην κορυφή του χορού, δεν ορίζεται, ή τουλάχιστον δεν έχει καμία σημασία να τον ορίσεις. Μόνον να τον νιώσεις. Και να τον ζήσεις. Σε βρίσκει συνήθως απρόσκλητος τις πιο απίθανες στιγμές. Κι όπως πάντα υποσκελίζει όλους τους προηγούμενους, τους εκμηδενίζει. Έρωτας είναι εκείνο το περίφημο «κλικ» που απλώς συμβαίνει, αναίτια: «Κοιτάς που σηκώνει ξαφνικά το ποτήρι κι εκείνη είναι η αποφασιστική στιγμή που ερωτεύεσαι», λέει ένας καλός φίλος. Το ξύπνημα των αισθήσεων! Ο κόσμος μέσα από ένα νέο βλέμμα! Σκέψεις και συναισθήματα που γίνονται μελωδίες -αν το καλοσκεφτείς τα περισσότερα τραγούδια γι’ αυτόν μιλάνε. Είναι όμως προσωπική υπόθεση, πολύ προσωπική, μονοπωλεί σκέψεις, όχι συζητήσεις. Έχει λόγο ύπαρξης μόνο στα σώματα και στα συναισθήματα όσων αφορά.

Ένας καθηγητής μου στο Πανεπιστήμιο, υποστήριζε ότι ο Έρωτας είναι συμβάν, δηλαδή κάτι που αναπόφευκτα θα συμβεί. Αυτή η μαγεία του αναπόδραστου, που ούτε εκβιάζεται, ούτε αναχαιτίζεται, είναι ο Έρωτας. Ένας μικρός θάνατος από τις αμαρτίες και μια λαμπρή Ανάσταση της Αλήθειας, που καθένας μας κρύβει μέσα του. Συναίσθημα μόνο για γενναίους και μερακλήδες! Κοίταξα τη Τζένη -τι να της πω; Σήκωσα το ποτήρι μου, «Καλή Ανάσταση» ευχήθηκα.

 

Καλυψώ Λάζου

 

Σελίδα 7 από 7
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top