FOLLOW US
Παναγιώτης Σκορδάς

Παναγιώτης Σκορδάς

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Κυριάκος Κουκούλας, Τάσος Μακρής 
Εκδόσεις Μύθος
Μυτιλήνη 2018, σελ. 238

Ένα υπέροχο φωτογραφικό λεύκωμα, διαμάντι πραγματικό του λεσβιακού πολιτισμού, εκδόθηκε για δεύτερη φορά -αφού εξαντλήθηκε την πρώτη- από τους Κυριάκο Κουκούλα και Τάσο Μακρή.
Ένας επίμονος πόθος, κόντρα σε κάθε αντίδραση και ένας μακροχρόνιος μόχθος, έφεραν το επιθυμητό και προπάντων επιτυχημένο αποτέλεσμα.
Ο Πολιχνίτος του 20ου αιώνα «ξαναζωντανεύει» μέσα από το πολυσήμαντο υλικό του λευκώματος.
Τεκμήρια στην κυριολεξία τους, όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της ιστορίας, της λαογραφίας, της θρησκευτικής και αγροτικής ζωής, της παιδείας και γενικά της κοινωνικής δράσης της κωμόπολης.
Από τη λεσβιακή βιβλιογραφία φαίνεται ότι αυτού του είδους οι εκδόσεις σπανίζουν.
Από όσο γνωρίζω είχαμε τις «Λεσβιακές Φωτοσκιές» του Σίμου Χουτζαίου, καθώς και τη συλλογή φωτογραφιών για το Ακράσι της Λέσβου, από τον συγχωρεμένο φιλόλογο Γιάννη Κοντέλη.
Ο κ. Κουκούλας, το είχε μεράκι. Τα ανυπέρβλητα εμπόδια και οι φρούδες υποσχέσεις από τους ιθύνοντες δεν τον πτόησαν. Αντίθετα τον ατσάλωσαν και τον πύργωσαν. Και εδώ είναι το μεγαλείο του δημιουργού του λευκώματος.
Τη διάσωση αυτού του πρωτογενούς υλικού, που για χρόνια ελάνθανε σε απρόσιτα συρτάρια, μέσω του κ. Κουκούλα την απολαμβάνουμε σήμερα αποτυπωμένη σε ένα πολυτελές ποιοτικό λεύκωμα, που την δαπάνη της έκδοσης για δεύτερη φορά την κάλυψε ο ίδιος ο συλλέκτης!
Στο ενημερωτικό σημείωμα της νέας έκδοσης διαβάζουμε: «Και στη δεύτερη έκδοση διατηρήσαμε την ίδια αρχή με την οποία διατάξαμε και σχολιάσαμε το υλικό, που είχαμε στη διάθεσή μας. Το διαχωρίσαμε σε ένδεκα κεφάλαια, στα οποία εντάξαμε τις εκφραστικότερες φωτογραφίες για να περιορίσουμε στο ελάχιστο το σχολιασμό μας, για να κερδίσουμε χώρο και να εντάξουμε όσο γινόταν περισσότερο υλικό, αλλά και γιατί πιστεύουμε πως οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους και δεν έχουν ανάγκη υποστήριξης. Το βασικότερο είναι πως αυτού του είδους η ανάγνωση βάζει στη μπάντα το συγγραφέα και προωθεί την υποκειμενική θεώρηση του αναγνώστη, ο οποίος παίρνει και την ευθηνή ερμηνείας και αποδοχής του ντοκουμέντου, που λέγεται φωτογραφία».
Το σίγουρο πάντως σ’ αυτό το μεγαλειώδες εγχείρημα, είναι ότι το έργο θα μείνει εις το διηνεκές και θα βοηθήσει την ιστορική έρευνα καθώς και τη διεξαγωγή συμπερασμάτων από την οπτική απεικόνιση των φωτογραφικών ντοκουμέντων.
Αξιοσημείωτο είναι, ότι πέραν του ότι η Β΄ έκδοση σαφώς είναι πιο εμπλουτισμένη και βελτιωμένη, συνοδεύεται και με μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα των σημειωμάτων της κάθε φωτογραφίας.
Τέλος ο κ. Κουκούλας γράφει στο βιβλίο του: «Ευελπιστούμε πως τούτη η έκδοση θα χρησιμεύσει, να θυμηθούν οι παλιοί τα περασμένα και να πληροφορηθούν οι νεότεροι τα γεγονότα, που σημάδεψαν τον τόπο μας τον περασμένο αιώνα. Θέλουμε να πιστεύουμε πως θα σταθούν ελαστικοί στις αδυναμίες του εγχειρήματος, αφού αυτές ίσως να μην οφείλονται σε δική μας ευθύνη, αλλά σε φωτογραφικό υλικό που χάθηκε, γιατί δεν θεωρήθηκε αξιόλογο. Είναι κρίμα γιατί μια τέτοια προσπάθεια δεν επαναλαμβάνεται εύκολα».
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους δύο ακάματους δημιουργούς του λευκώματος και βέβαια στις λεσβιακές εκδόσεις «Μύθος» που μας εκπλήσσουν με την ποιότητα της εκδοτικής τους παραγωγής.

Προκόπης Ι. Παπάλας

Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 14:07

Λεσβιακό Βιβλίο

Αλέξανδρος Τσαγκαρέλλης

Ο χαμός του Γιώργη και άλλες ιστορίες (διηγήματα)

Εκδόσεις 24 γράμματα

Αθήνα 2017, σελ. 145

 

Τέσσερα διηγήματα περιλαμβάνει το νέο βιβλίο του συμπατριώτη μας, πολύ καλού πεζογράφου, Αλέξανδρου Τσαγκαρέλλη. Οι τίτλοι έχουν ως εξής: Ο Νικολής, Η καρδιά της Γαρυφαλλιάς, Ο χαμός του Γιώργη, Ο Χριστός απορημένος. Για το περιεχόμενό τους διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο: Τέσσερα διηγήματα σκηνικά τοποθετημένα στο παρελθόν αλλ’ όμως διαχρονικά σε ό,τι αφορά τα μηνύματα που εκπέμπουν: για την αδυναμία του ανθρώπου να ζήσει σε αρμονία με τα όνειρα και τις επιθυμίες του εξαιτίας της εξάρτησής του απ’ τις κοινωνικές συμβάσεις και τα γενικότερα ιστορικά δρώμενα αλλά και τις δικές του ελλείψεις και λανθασμένες επιλογές.
Ο Γιώργης υφίσταται τις συνέπειες της εθελούσιας απομάκρυνσής του απ’ την συζυγική εστία. Η αλυσίδα της ζωής δεν επιτρέπει την επανασύνδεση του κρίκου που έφυγε απ’ τη θέση του.
Ο Νικολής μπορεί να ζήσει τ’ όνειρό του μονάχα σε εικονική πραγματικότητα.
Η μικρή Γαρυφαλλιά καταφέρνει μεν να τραβήξει την προσοχή των άλλων με τους παιδιάστικους θεατρινισμούς της αλλ’ όχι το παραπάνω που χρειάζεται, και τέλος, η Ασημίνα, θύμα των διενέξεων που πλήγωσαν τον περασμένο αιώνα, φτάνει στο σημείο να λησμονήσει το στήριγμα της ζωής της όλης.

Μικρό δείγμα γραφής: «Η Ασημίνα, μοναχό πουλάκι μέσα στην θύελλα, ήταν τυχερή που βγήκε σωματικά αλώβητη η ίδια, αλλά η ψυχούλα της έτρεμε σαν τη φλόγα τη μικρή του καντηλιού π’ έχει ξεμείνει από λάδι, έτρεμε και τσίριζε έτοιμη να σβήσει μέσα σ’ αυτό τ’ ανεμοτάραχο, όταν το χέρι του Στρατή ήρθε και σκέπασε προστατευτικά την ύπαρξη της, την βοήθησε να ξαναδεί τον κόσμο δίχως φόβο, της έδωσε καινούργια ζωή και σπιτικό γιομάτο αγά­πη.

Ο Στρατής, μοναχός του κι εκείνος στον κόσμο, παιδί που μεγάλωσε στην ορφάνια, με πολλά ανεκμετάλλευτα αποθέματα αγάπης στην μονα­χική ζωή π’ έκανε ίσαμε τότες, της απόθεσε όλη του την ψυχή στην ποδιά της, της έδωσε τον ί­σκιο του που έγερνε από πάνω της, όταν ο κό­σμος όλος ψηνότανε στο λιοπύρι, την τύλιξε μέ­σα στην αγκαλιά του τη ζεστή και τρυφερή όταν η παγωνιά της ανέχειας, η σκληράδα της φτώ­χειας και της κοινωνικής ανυποληψίας έδερνε αλύπητα τους πρόσφυγες, την αγάπησε πάνω απ’ όλα μ’ όλη την καλοσύνη και τιμιότητα του χαρακτήρα του και γίνανε οι δυο τους μια σάρ­κα, ένα μυαλό, ένα ενιαίο σύνολο που όμοια του δύσκολα απαντιέται, δύσκολα ματαγίνεται…»

 

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

 

«Παλμοί της Βατούσας», αρ. τεύχους 81, Ιανουάριος - Μάρτιος 2018.

 

«Το βήμα διαλόγου της Γέρας», αρ. φύλλου 106, Μάρτιος 2018

 

«Το βήμα διαλόγου της Γέρας», αρ. φύλλου 107, Απρίλιος 2018

 

«Αγιάσος», αρ. τεύχους 223, Γενάρης - Φλεβάρης 2018.

Παρασκευή, 04 Μαΐου 2018 16:33

Tα βιβλία παίζει

Catherine Dumonteil - Kremer
Μια νέα γονική εξουσία χωρίς τιμωρία και ξύλο. Για μια θετική γονεϊκότητα
Εκδόσεις Gema
Αθήνα 2018, σελ. 254

«Η τιμωρία και η απειλή, πάνω στις οποίες θεμελιωνόταν άλλοτε η γονική εξουσία, αποδοκιμάζονται σήμερα από όλους τους μεγάλους διανοητές της εκπαίδευσης. Άραγε αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υποχωρήσουμε και να παραιτηθούμε από τον γονεϊκό μας ρόλο; Το αντίθετο μάλιστα!

Ας επωφεληθούμε από το θαυμαστό κύμα αγάπης που συνοδεύει τον ερχομό ενός παιδιού για να αναθεωρήσουμε τη θέση μας και τη ρητορική μας.

Τα εργαλεία που χρειαζόμαστε είναι όλα διαθέσιμα. Στο χέρι μας είναι να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε».

Τα παραπάνω ανήκουν στην Catherine Dumonteil - Kremer και είναι από τον πρόλογο του νέου της βιβλίου, καρπό της πείρας μιας ολόκληρης ζωής. Η συγγραφέας είναι μητέρα τριών παιδιών. Δίνει διαλέξεις, παραδίδει μαθήματα, ανήκει στις πρέσβειρες του Καλοπροαίρετου Συντροφέματος των Παιδιών. Έχει αναπτύξει ένα πρόγραμμα κατάρτισης σχετικά με τη θετική γονεϊκότητα, που απευθύνεται σε γονείς και επαγγελματίες.

Το βιβλίο χωρίζεται στα παρακάτω κεφάλαια: Πρόλογος στον καθορισμό των ορίων, Κατανοήστε τις ανάγκες του παιδιού σας, Το στοίχημα για τους γονείς, Πέντε στάδια για μια γονεϊκότητα με σεβασμό, Τρόποι - κλειδιά για κατανόηση και κοινή δράση, Η δουλειά μιας ζωής.

Στόχος του βιβλίου είναι να βοηθήσει τους αναγνώστες να επανακαθορίσουν τα όρια, να πετύχουν μια σχέση σεβασμού με το παιδί τους, να καθιερώσουν ένα πρακτικό πρωτόκολλο για την αντιμετώπιση καταστάσεων αντίθεσης.

 

Nικόλα Μόργκαν

Φταίει ο εγκέφαλος μου. Ο εκπληκτικός εγκέφαλος των εφήβων αποκαλύπτεται (Μετάφραση: Δημήτρης Σωκιαλίδης, Ελένη Σβορώνου) Εκδόσεις Πατάκη

Αθήνα 2018, σελ. 213

https://www.emprosnet.gr/images/empros2017/politismos/vivlia/nikola_morgan.jpeg

 

Η επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει αυτό που πάντα οι γονείς υποπτεύονταν: ο εφηβικός εγκέφαλος είναι ιδιαίτερος! Ανακαλύψτε το γιατί στο ρηξικέλευθο, καθησυχαστικό και εξαιρετικά ευχάριστο βιβλίο της Νίκολα Μόργκαν «Φταίει ο εγκέφαλός μου: ο εκπληκτικός εγκέφαλος των εφήβων αποκαλύπτεται», που μετέφρασε στα ελληνικά η Μυτιληνιά Ελένη Σβορώνου, στο οποίο μεταξύ άλλων θα βρείτε αποκαλυπτικά τεστ και κουίζ, καθώς και νέα στοιχεία για τους κατοπτρικούς νευρώνες, τα ακατάστατα δωμάτια και… πολλά ακόμη! Από την ανάληψη κινδύνων μέχρι τον ύπνο ως αργά το πρωί, από τις διαφορές των φύλων μέχρι την κατάθλιψη, από τα ανεξέλεγκτα συναισθήματα μέχρι τις συνέπειες των ναρκωτικών και του αλκοόλ, θα μάθετε όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τη βιολογία και την ψυχολογία πίσω από τη συμπεριφορά.      

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018 12:23

Λεσβιακό Βιβλίο

Ελένη Γαληνού

Μυστική Διαθήκη. Οι κρυφοί κόσμοι της Δούκισσας της Πλακεντίας, (μυθιστόρημα)

Εκδόσεις Διόπτρα

Αθήνα 2018, σελ. 462

Νέο μυθιστόρημα από τη γνωστή Μυτιληνιά πεζογράφο Ελένη Γαληνού. Είχαν προηγηθεί τα «Όταν στέρεψε η αντοχή» (2013), «Πέρα από τις κόκκινες γραμμές» (2014), «Ακόμη θυμάμαι» (2015), «Όσα δεν έγιναν λέξεις».

Δυο λόγια για την υπόθεση: Η μοίρα, σε μια σπάνια έμπνευσή της, οδηγεί τους ήρωες σε ανεξερεύνητα μονοπάτια κι ο έρωτας υφαίνει τους δικούς του δεσμούς, μιλώντας μια γλώσσα που μόνο εκείνος γνωρίζει. Η Ελίζα, μετά τον αιφνίδιο θάνατο της μητέρας της, ανακαλύπτει σε μια κρύπτη του σπιτιού της ένα παλιό κόσμημα, επιστολές μιας Γαλλίδας αριστοκράτισσας του 19ου αιώνα και ένα κουτί με περίεργους χάρτες. Η Ελίζα και η Κωνσταντίνα ξεκινούν μια μυστηριώδη αναζήτηση, που τις φέρνει αντιμέτωπες με ιστορικά πρόσωπα, πραγματικά στοιχεία και αλλόκοτους αστικούς θρύλους. Ίντριγκες, γρίφοι, αινιγματικά κτίρια της πρωτεύουσας, εκκλησίες με μυστικά περάσματα κι ένας λαβύρινθος από σήραγγες της υπόγειας Αθήνας ξανοίγεται μπροστά τους. Κι όσο το κουβάρι ξετυλίγεται, το μυστήριο και ο κίνδυνος για την Ελίζα βαθαίνουν. Μια ανεξήγητη σχέση συνδέει την οικογένειά της με τη Δούκισσα της Πλακεντίας κι ένα μυστικό αιώνων απειλείται... Μόνο η γιαγιά Ελίζα γνωρίζει την ανατρεπτική αλήθεια, όμως… Τι κρύβει η Μυστική Διαθήκη που δεν πρέπει να αποκαλυφθεί; Ένα μυθιστόρημα όπου φαντασία, ιστορικά πρόσωπα και πραγματικά στοιχεία συναντιούνται αναπάντεχα στο ίδιο σταυροδρόμι.

 

 

Ελπίδα Πανανή - Μολυβιάτου

Αναπολώντας το φως (ποιήματα και δοκίμια, πρόλογος: Αθανάσιος Καλαμάτας)

Μυτιλήνη 2016, σελ. 83

 

Πέντε λογοτεχνικά βιβλία είχε στο ενεργητικό της η Ελπίδα Πανανή - Μολυβιάτου. Το παρόν, έκτο, δεν πρόλαβε να το δει τυπωμένο, αφού έφυγε από τη ζωή τον προηγούμενο χρόνο. Στεγάζει μια ποιητική συλλογή και δεκαέξι σύντομα ποιητικά κείμενα. «Και στα τριάντα τέσσερα ποιήματά της, ο πηγαίος τρόπος που εκφράζει συναισθήματα, βιώματα και ανησυχίες της, δείχνουν έναν άνθρωπο με ιδιαίτερα χαρισματικό εσωτερικό κόσμο. Ευαισθησίες στο διάβα της ζωής της ποιήτριας είναι η αγάπη, η χαρά, η οικογένεια, η πίστη σ’ ένα Θεό ελπίδας, τέλος η ανθρωπιά και η δικαιοσύνη, πανανθρώπινες αξίες που στη σημερινή αναμέτρησή μας με την αντιπνευματική κατάσταση που ως λαός βιώνουμε, κυρίως εδώ στον τόπο μας, τη Μυτιλήνη, έρχονται να λειτουργήσουν ως πυξίδες για έξοδο από καθετί στραβό και ανέραστο», γράφει, μεταξύ άλλων, στον πρόλογο του , ο Θανάσης Καλαμάτας.

Μικρό δείγμα γραφής: «Κάθε πρωί ξεκλείδωνα την πόρτα να φανείς / σαν αδελφός, σαν γείτονας, σαν φίλος να φερθείς. / Βράδιαζε και δεν κλείδωνα το σπίτι όπως και χθες / κι έλεγα να’ ναι ανοιχτό να ’ρθεις, εσύ αν θες. //  Ήμουνα εκεί και άρρωστη σε χειμωνιά βαριά / δεν είχα ούτε δύναμη, ούτε καλή θωριά. / Το ‘ξερες μα με ξέχασες, λυπάμαι εγώ γι’ αυτό / κι ούτε κακία σου κρατώ, καλέ μου σ’ αγαπώ».

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018 17:37

Τα βιβλία παίζει

China Mieville

Οκτώβρης. Η ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης (Μετάφραση: Γιώργος - Ίκαρος Μπαμπασάκης)

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Αθήνα 2018, σελ. 544

 

Τον Φεβρουάριο του 1917, εν μέσω αιματηρού πολέμου, η Ρωσία ήταν ακόμη μια αυταρχική μοναρχία. Εννέα μήνες αργότερα, ύστερα από όχι μία επανάσταση αλλά δύο, μετατράπηκε στο πρώτο σοσιαλιστικό κράτος της παγκόσμιας ιστορίας. Πως συνέβη αυτή η απίστευτη μεταμόρφωση;
Αυτή εδώ είναι η ιστορία των εκπληκτικών μηνών από τον έναν ξεσηκωμό στον άλλο, από τον Φεβρουάριο ως τον Οκτώβριο. Η ιστορία των δυνάμεων και των ανθρώπων που μετέτρεψαν το 1917 σε μια χρονιά τόσο καθοριστική. Από οικεία ονόματα, όπως τον Λένιν και τον Τρότσκι, στους αντιπάλους τους, Κορνίλοφ και Κερένσκι, από τους λαβυρινθώδεις καβγάδες των αγωνιστών των πόλεων στις ακριτικές περιοχές μιας απέραντης αυτοκρατορίας, από τις σαρωτικές αλλαγές στις μικρές ξεχασμένες λεπτομέρειες.
Ο China Mieville, πολυβραβευμένος συγγραφέας που ανέκαθεν εμπνεόταν από τα ιδανικά της Ρωσικής Επανάστασης, αφηγείται τα γεγονότα με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Η επανάσταση αποκαλύπτεται έτσι όχι μόνο ως ένα πολιτικό γεγονός, με τεράστια και διαρκή βαρύτητα, αλλά και ως μία συγκλονιστική, σχεδόν μυθιστορηματική, ιστορία.

 

Julia Gregson

Το καλοκαίρι των μουσούνων. Ένα ταξίδι του έρωτα στη μακρινή Ινδία (Μετάφραση: Μαρία Τραϊκόγλου)

Εκδόσεις Διόπτρα

Αθήνα 2017, σελ. 581

 

Αγγλία, 1947. Η Κιτ, νοσηλεύτρια στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, κρύβει ένα επώδυνο μυστικό. Εξαντλημένη σωματικά και ψυχικά, ζητάει βοήθεια από τη φίλη της Ντέιζι, η οποία, στα πλαίσια του φιλανθρωπικού έργου της, στέλνει μαίες στη νότια Ινδία.
Την ίδια περίοδο η Κιτ συναντάει τον Άντο, έναν Ινδό γιατρό που ετοιμάζεται να αποφοιτήσει από την Οξφόρδη. Για τη μητέρα της Κιτ, ο Άντο αντιπροσωπεύει όλα εκείνα που απεύχεται για την κόρη της. Διψασμένη για περιπέτειες και βαθιά ερωτευμένη, η Κιτ παντρεύεται τον Άντο κρυφά κι οι δυο τους φεύγουν για τη νότια Ινδία.
Η ζωή της Κιτ, όμως, δεν είναι αυτό που είχε φανταστεί, και η σχέση του ζευγαριού δοκιμάζεται σκληρά. Σε έναν γοργά μεταβαλλόμενο κόσμο, η αφέλεια και οι καλές προθέσεις της Κιτ θα την οδηγήσουν σε μια τρομακτική και επικίνδυνη κατάσταση…
Μια συγκλονιστική ιστορία, βασισμένη σε αληθινές μαρτυρίες, που πραγματεύεται τις χαρές και τις δυσκολίες της οικογένειας και τη νοσταλγία για την πατρίδα.

Η Julia Gregson εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ανταποκρίτρια στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, την Ινδία και το Βιετνάμ για εφημερίδες και περιοδικά, όπως το Rolling Stone και οι Times. Ζει στην Ουαλία με την οικογένειά της.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018 19:20

Με αφορμή ένα διήμερο στην Κοζάνη

Πριν μερικές μέρες βρέθηκα στην Κοζάνη για να πάρω μέρος σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον επιστημονικό συνέδριο για το Ιδιωματικό Θέατρο. Οι πολύ φιλόξενοι διοργανωτές από το Θεατροδρόμιο Κοζάνης και από τον Δήμο Κοζάνης τη δεύτερη μέρα του συνεδρίου ξενάγησαν τους συνέδρους στην καινούργια Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη.

Στην άκρη της πόλης, όχι πολύ μακριά από το κέντρο, ο Δήμος ενέταξε σε χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα και κατασκεύασε από τα θεμέλια ένα επιβλητικό, σύγχρονο κτήριο 6800 τετραγωνικών, τη νέα Δημοτική Βιβλιοθήκη με συνολικό κόστος 12.000.000 ευρώ.

Όπως μας πληροφόρησε ο αντιδήμαρχος Παιδείας και Πολιτισμού το έργο ολοκληρώθηκε σε έξι περίπου χρόνια και προγραμματίζεται να εγκαινιαστεί τον προσεχή Σεπτέμβριο. Περιλαμβάνει υπερσύγχρονους και άνετους χώρους τοποθέτησης βιβλίων, αναγνωστήρια, αρχειοθήκες, εργαστήρια συντήρησης, εκθεσιακούς χώρους, συνεδριακό κέντρο, ειδικές αίθουσες παιδικής βιβλιοθήκης, πωλητήριο - καφέ, κ.ά.

Καθώς ξεναγούμασταν ρωτήσαμε τον αρμόδιο αντιδήμαρχο πώς σκέπτονται να λειτουργήσουν αυτές τις τεράστιες εγκαταστάσεις και πώς θα καλύψουν τα κόστη. Σας μεταφέρω τις σκέψεις του: «για την πόλη μας το κτήριο αυτό θα αποτελεί την καρδιά του πολιτισμού και της παιδείας. Υπογράψαμε ήδη ένα μνημόνιο συνεργασίας με την Εθνική Βιβλιοθήκη για να βοηθηθούμε σε διάφορα θέματα. Ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε για τον πρώτο χρόνο που θα υπάρχουν πολλά έξοδα μεταφοράς και τακτοποίησης του υλικού της παλιάς βιβλιοθήκης το ποσό του 1.000.000 ευρώ. Δεν μας περισσεύουν χρήματα. Θεωρούμε όμως ότι προτεραιότητα μας πρέπει να είναι τα σχολειά και η βιβλιοθήκη. Σ’ αυτά επενδύουμε πολλά χρόνια τώρα. Τα αποτελέσματα μας δικαιώνουν. Η Κοζάνη χτυπήθηκε πολύ άσχημα από την κρίση. Τα ποσοστά ανεργίας φτάνουν το 40%. Την ίδια στιγμή η εγκληματικότητα είναι μηδενική. Πιστεύουμε ότι αυτό οφείλεται στη στοχευμένη μας πολιτική στην παιδεία και τον πολιτισμό».

Γράφω τα παραπάνω όχι μόνο για να επαινέσω και να προβάλλω αυτές τις αντιλήψεις και τις πολιτικές πρακτικές αλλά για να καταθέσω τις παρακάτω σκέψεις: όπως έχω σημειώσει πολλές φορές στο παρελθόν, στο νησί μας απουσιάζει μια οργανωμένη και συγκροτημένη πολιτική στον χώρο του πολιτισμού. Το αποτέλεσμα είναι να μοιράζονται μικρά και μεγάλα ποσά σε ποικίλες εκδηλώσεις καλής και κακής διασκέδασης και να μην δίνεται η πρέπουσα βαρύτητα σ’ αυτά που μένουν, δηλαδή στις υποδομές και στους θεσμούς. Χωρίς όμως τις κατάλληλες υποδομές, χωρίς σύγχρονους, λειτουργικούς και συντηρημένους χώρους και χωρίς θεσμούς πάνω στους οποίους γίνεται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και σοβαρός προγραμματισμός θα μασάμε τις δάφνες του μακρινού παρελθόντος μας αλλά θα ζούμε σ’ ένα ανερμάτιστο παρόν, προσδοκώντας ένα αβέβαιο και άγνωστο μέλλον.

Στον τόπο μας η χάραξη μιας στρατηγικής στον πολιτισμό και στην παιδεία δεν μπορεί να περιμένει. Φαντάζομαι, ότι όσοι ασκούν εξουσία έχουν συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει γύρω τους, σε τι κινδυνεύουμε να μετατραπούμε. Θα το πω με τα λόγια του ποιητή, λίγο παραφρασμένα: εδώ είναι πεδίο βολής φτηνό/που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι.

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018 14:26

Λεσβιακό Βιβλίο

Βασίλης Ψαριανός

Η επανάσταση της Φούλας. Μια νουβέλα και άλλα διηγήματα

Εκδόσεις Νοών

Αθήνα 2017, σελ. 186

 

Ο Βασίλης Ψαριανός, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, μελετητής της τοπικής ιστορίας, δοκιμιογράφος και πολύ καλός πεζογράφος έχει στο ενεργητικό του δύο συλλογές διηγημάτων: «Τα λαδωμένα τετράδια» (2006) και «Λεσβιακά διηγήματα» (2016).

Στην παρούσα συλλογή που περιλαμβάνει μια νουβέλα και 21 μικρότερα διηγήματα ο συγγραφέας μετατοπίζει το κέντρο της έμπνευσής του από τον γενέθλιο τόπο του, τη Λέσβο, στον αστικό χώρο, όπου έζησε τα χρόνια της ωριμότητάς του.

Μέσα στις 80 σελίδες της παραπάνω νουβέλας ο συγγραφέας παρουσιάζει, σε αδρές γραμμές, τη «θητεία» των ηρώων του σε ιδέες και «κακοφορμισμένες» καταστάσεις που σημάδεψαν τη νιότη πολλών ανθρώπων της γενιάς του και καθόρισαν ολόκληρη την κατοπινή ζωή τους.
Οι ήρωές του, είτε πρόσωπα - σύμβολα των κακοποιημένων ιδεών, είτε πρόσωπα που εκπροσωπούν την καθημερινή γενναιότητα της κοινής λογικής, είναι οι άνθρωποι που έζησαν την δικιά τους μικροϊστορία. Είναι αυτοί που υπέστησαν την βάσανο της ανθρωπιάς τους στην περίοδο του μετεμφυλιακού κράτους και την βάσανο της ελευθερίας, όταν με… «καισαρική τομή» γεννήθηκε η ελληνική Δημοκρατία.
Και, τελικά, στην περιπέτεια της ανθρώπινης ζωής, η μόνη ανθεκτική «ουσία» απέναντι στην ιδεολογική φθορά, αποδεικνύεται ο έρωτας ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα. Με τη νουβέλα «Η επανάσταση της Φούλας», από την οποία τιτλοφορείται ολόκληρο το βιβλίο, όπου περιέχονται και 21 ακόμα, μικρότερα διηγήματα, ο συγγραφέας Βασίλης Ψαριανός εγκαινιάζει τον «απόπλου» του, από τον γενέθλιο τόπο του, τη Λέσβο, που υπήρξε, μέχρι τώρα ο κατ’ εξοχήν χώρος απ’ όπου εμπνεόταν στη διηγηματογραφία του και τη μετάβασή του στον αστικό χώρο, όπου έζησε τα χρόνια της ωριμότητάς του.
Μικρό δείγμα γραφής ένα απόσπασμα από το διήγημα: «Το τρένο των εννιάμισι»: «Το συνήθιζε, όταν ένιωθε τη μοναξιά να τον πνίγει, να παίρνει το τρένο να κατεβαίνει στο κέντρο και από εκεί πάλι πίσω. Ήταν ένας τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους, τους ζωντανούς ανθρώπους που κουβέντιαζαν, που γελούσαν, που κουβαλούσαν στα πρόσωπά τους την κούραση, τις έγνοιες τους, που ερωτοτροπούσαν. Παρατηρούσε τα πρόσωπά τους και προσπαθούσε να μαντέψει τη ζωή τους, ξετύλιγε μόνος του με τη φαντασία του το κουβάρι της ζωής τους. Αυτή είναι χωρισμένη, η άλλη ήρθε από τη Βουλγαρία και περιποιείται κάποιον συνταξιούχο, ο καλοντυμένος κύριος δουλεύει στο πολιτικό γραφείο κάποιου υπουργού, ο άλλος με το ονειροπόλο ύφος νομίζει ότι είναι μεγάλος καλλιτέχνης, επειδή ήταν κομπάρσος σε μια ταινία… Πολύς κόσμος στην αποβάθρα του σταθμού. Ήταν η ώρα που οι εργαζόμενοι γυρνούσαν στα σπίτια τους από τις δουλειές. Πού να βρεθεί άδεια θέση. Κρεμάστηκε από τη χειρολαβή και περίμενε μήπως κατεβεί κανείς στους ενδιάμεσους σταθμούς. Κοίταζε μήπως κανείς από τους καθισμένους ήταν υπ’ ατμόν για να κατεβεί στον επόμενο σταθμό. Κάποιος είχε μισοκλείσει τα μάτια του και λαγοκοιμόταν. Η κοπελίτσα με τα ξανθά μαλλιά έπαιζε με το κινητό της, η άλλη δίπλα με τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά είχε βουλωμένα τα αυτιά της κι άκουγε μουσική με αποχαυνωμένο ύφος. Κάποια στιγμή η κοπελίτσα σταμάτησε να παίζει με το τηλέφωνό της, σήκωσε το κεφάλι της και η ματιά της έπεσε πάνω του. Τότε είδε τα μάτια της: δύο αστραφτερά γαλάζια, όπως εκείνο της θάλασσας που στραφταλίζει κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Κι ήρθαν οι θύμησες και του θάμπωσαν τον μεσημεριάτικο ήλιο».

 

Αιολικά γράμματα

τεύχος 290

Μάρτης - Απρίλης 2018, σελ. 64

 

M’ ένα εκτενές αφιέρωμα στο Διονύσιο Σολωμό και κυρίως στο έργο του «Η γυναίκα της Ζάκυθος» κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού «Αιολικά Γράμματα», που διευθύνει και εκδίδει ο Κώστας Βαλέτας. Από την υπόλοιπη ύλη ξεχωρίζουμε το κείμενο του Γιάννη Χατζηβασιλείου: «Στρατής Αναστασέλλης. «Ο λογοτέχνης κι επιδέξιος χειριστής του αγιασώτικου ιδιώματος» και το διήγημα του Κώστα Λιάκου «Το νοσταλγικό πρωινό της Αγίας Θέκλης».

Αναδημοσιεύουμε μια πρόσφατη επιστολή του Δημήτρη Τζανέλλη από την Άργενο, ο οποίος εθελοντικά εδώ και πολλά χρόνια λειτουργεί το Μουσείου Γεωργίου Βαλέτα: «Το κτίριο του Μουσείου έχει αρκετές φθορές απ’ το χρόνο και τις καιρικές συνθήκες. Εγώ βαρέθηκα να πληρώνω και θα αναγκαστώ να παραιτηθώ. Κάνε μια προσπάθεια, αγαπητέ Κώστα, κι εσύ. Είναι κρίμα αυτό το στολίδι του χωριού να καταστραφεί».

Τρίτη, 03 Απριλίου 2018 14:11

Λεσβιακό Βιβλίο

Κυριάκος Κουκούλας, Τάσος Μακρής

Ο Πολιχνίτος του 20ου αιώνα. Οικισμός - Λαογραφία - Πολιτισμός - Οικονομία (Β΄ Έκδοση, βελτιωμένη και επαυξημένη)

Μετάφραση στα αγγλικά: Ζέτα Χατζηαντωνίου

Σκίτσα κεφαλαίων: Χρήστος Ζαροδημητράκης

Επιμέλεια έκδοσης: Χρυσούλα Κουκούλα

Εκδόσεις Μύθος

Μυτιλήνη 2018, σελ. 238

«Η Λέσβος ευτύχησε να έχει πολλούς ερευνητές, που διέσωσαν στοιχεία για την ιστορία, τη λαογραφία, τις μετακινήσεις των κατοίκων, τη γλώσσα κ.λπ. Ωστόσο πάντοτε υπάρχει η ανάγκη για την δημοσίευση νέων στοιχείων, που διαφωτίζουν πτυχές από την τοπική ιστορία και τον λαϊκό πολιτισμό. Ιδιαίτερα το οπτικό υλικό είναι πάντοτε ευπρόσδεκτο, αφού συμπληρώνει στοιχεία από άλλες πηγές. Έτσι ένα λεύκωμα με φωτογραφίες που χρονολογούνται από το 1897 και εντεύθεν, φωτίζει την πολιτιστική και κοινωνική πραγματικότητα του Πολιχνίτου κατά τη διάρκεια ενός περίπου αιώνα. Γεγονότα και πρόσωπα, σχολιασμένα επαρκώς με κατατοπιστικά εισαγωγικά κείμενα και σαφείς κειμενολεζάντες, ζωντανεύουν τον ιστορικό χρόνο και φωτίζουν ενδιαφέρουσες πτυχές του στο κεφαλοχώρι της Λέσβου».

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το προλογικό σημείωμα της Αικατερίνης Πολυμέρου - Καμηλάκη, τ. διευθύντριας του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών στην πρώτη έκδοση του λευκώματος των Κυριάκου Κουκούλα και Τάσου Μακρή «Ο Πολιχνίτος του 20ου αιώνα», το 2010.

Οκτώ χρόνια μετά και μετά την μεγάλη επιτυχία της πρώτης έκδοσης που γρήγορα εξαντλήθηκε οι δυο υπεύθυνοι του τόμου προχώρησαν σε μια δεύτερη βελτιωμένη και επαυξημένη και ιδιαιτέρως επιμελημένη και καλαίσθητη έκδοση.

Το σχολιασμένο αρχειακό υλικό (φωτογραφίες και τεκμήρια) ταξινομείται σε έντεκα κεφάλαια: Ο οικισμός, Η Σκάλα, Κοινωνική ζωή, Αγροτική ζωή, Επαγγέλματα, Μετανάστευση, Ιστορικά γεγονότα, Προσωπικότητες του Πολιχνίτου , Εκκλησία, Παιδεία, Συνεταιριστικό κίνημα.

«Ο ιλιγγιώδης ρυθμός των ιστορικών αλλαγών της περίεργης εποχής μας δεν ξέρουμε, από χρόνο σε χρόνο, τι θα μας φέρει. Σήμερα οι προφήτες δεν προφητεύουν πια, γιατί δεν προφταίνουν τα παρακολουθήσουν τη ροή των πραγμάτων. Η φωτογραφία κατάφερε να ακινητοποιήσει μερικές ιστορικές στιγμές, πριν τις πάρει και χαθούν μέσα στην πολυπραγμοσύνη του ο σημερινός χρόνος. Αυτές τις στιγμές, που μάζεψε το λεύκωμα, τις αφήνει στους επερχόμενους, που θα έχουν τη «διαστροφή» να ασχοληθούν με το παρελθόν του τόπου τους» γράφει στο εισαγωγικό του κείμενο ο Τάσος Μακρής.

Ο ίδιος δίνει και το πνεύμα μέσα στο οποίο στήθηκε το λεύκωμα «Αποφύγαμε και στην πρώτη έκδοση και στην παρούσα, την επέκτασή μας σε λεπτομερή σχολιασμό των φωτογραφιών. Αφήσαμε την κάθε φωτογραφία να μιλήσει μόνη της, δίνοντας εμείς τόση μόνο πληροφόρηση, όση χρειάζεται ο μελετητής να προσανατολιστεί στον τόπο και στο ιστορικό ντοκουμέντο, που είναι η φωτογραφία. Έτσι το φωτογραφικό μας λεύκωμα, ενώ σίγουρα δεν είναι ιστορία, αποκτά, με το υλικό του, το δικαίωμα να ποζάρει σαν ιστορικό ντοκουμέντο».

Δευτέρα, 02 Απριλίου 2018 17:35

Λεσβιακό Βιβλίο

Στέλλα Πετρίδου

Ο καιρός (ποίηση, μελωδία)

Εκδόσεις Άλφα Πι

Χίος 2017, σελ. 61

 

«Η Στέλλα Πετρίδου τύπωσε τα βιβλία «Μίλα μου γι’ αγάπη», «Αποχωρισμός», «Προσφυγιά», και «Θάλασσα κι ουρανός», όλα με ποιότητα σπάνια για πρωτοεμφανιζόμενο δημιουργό, σπάνια για άνθρωπο των γραμμάτων νεαρής ηλικίας και δίχως πολύχρονη θητεία στα γράμματα. Ταυτόχρονα αναπτύσσει δραστηριότητα πνευματική σε διαλέξεις, συγκεντρώσεις και λογοτεχνικές συναντήσεις. Μετέχει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και συνέδρια. Δημοσιεύει και συνεργάζεται σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες. Μελοποιεί τα ποιήματά της σε συνεργασία με ταλαντούχους συνθέτες. Η ποιήτρια παρατηρεί, κρίνει και σχολιάζει τη γύρω της πραγματικότητα. Ο στίχος της, όμως, έχει μια προσωπικότητα, που διαφοροποιείται από άλλους ποιητές, έναν χαρακτήρα δικό της, πρωτότυπο και προσωπικό. Ό, τι λέει μοιάζει απλούστατο ή και κοινότυπο κι όμως κάτι ξεχωρίζει στα λεγόμενά της. Έτσι η Λέσβια αυτή δημιουργός έχει ήδη από την πρώτη της εμφάνιση στα γράμματα το δικό της στίγμα και αυτό ήδη αποδεικνύει την ιδιαιτερότητα της αξίας της».

Τα παραπάνω είναι από τον πρόλογο του Κώστα Βαλέτα στο νέο βιβλίο της Στέλλας Πετρίδου, που έχει τον τίτλο «Ο καιρός» και περιλαμβάνει 41 ποιήματα και 5 μελοποιημένα, τα οποία έχουν ηχογραφηθεί σε CD, το οποίο συνοδεύει την έκδοση. Ως μικρό δείγμα γραφής παραθέτω το τραγούδι με τον τίτλο «Το χάλι»: «Μυρίζω στο ποτήρι μου το χάλι,/ αυτό που με κατάντησε εδώ,/ να ψάχνω στο μεθύσι μου και πάλι,/ διέξοδο να μη σ’ ονειρευτώ./ Κι όλα γυρίζουν κι όλα κενά./ Δεν έχω μνήμη ούτε καρδιά./ Κι όλα γυρίζουν, δεν είσαι εδώ/ Σ’ αυτό το χάλι με προτιμώ,/ να μην πονώ./Αγγίζω στο ποτήρι μου την τρέλα/ σαλεύει το μυαλό μου κι είναι θολό/ καλύτερ’ απ’ το να σου λέω έλα/ κι εσύ να τρέχεις σ’ άλλον ουρανό».

 

 

Λιλή Λαμπρέλλη

Αυτός που ξεπουλούσε όνειρα

Εκδόσεις Πατάκη

Αθήνα 2017

Νέο βιβλίο από τη γνωστή συγγραφέα και αφηγήτρια παραμυθιών, συμπατριώτισσά μας, Λιλή Λαμπρέλλη. Στο βιβλίο στεγάζεται ένα ερωτικό παραμύθι που στο κουκούτσι του βρίσκεται μια ιστορία από την προφορική παράδοση των σούφι. Τρία τα πρόσωπα του παραμυθιού: από τη μια, δυο ονειροπόλοι. Ο ένας κουράστηκε και ξεπουλάει τα όνειρά του. Ο άλλος αντέχει και τ’ ακολουθεί. Από την άλλη, μια βασιλοπούλα που περιμένει -χρόνια περιμένει- ν’ ακούσει τη σωστή λέξη. Τι να ‘ναι τα όνειρα; Αξίζουν όλα να τα κρατάμε φυλαχτό; Άραγε αυτά που αξίζουν κι είναι γεμάτα φως μήπως είναι ένας δρόμος, ένας τρόπος ν’ ανταμώσουμε την κυρά της ψυχής μας που περιμένει; Ένα παραμύθι για την ομορφιά της ζωής παρά την ασχήμια στο παζάρι του κόσμου. Πάνω απ’ όλα, μια αφήγηση για τη δύναμη εκείνων που έχουν τη χάρη να ονειρεύονται.

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018 16:25

Τα βιβλία παίζει

Νίκος Τατασόπουλος: Διαδρομή. 15 συνθέσεις για μπουζούκι

εκδόσεις Γαβριηλίδης

Αθήνα 2017, σελ. 48 (περιέχει CD)

«Ο Νίκος Τατασόπουλος είναι ακόμη πολύ νέος στην ηλικία. Αλλά ταυτόχρονα είναι και ένας πολύ ώριμος μουσικός. Μέσα σε μια αλλοπρόσαλλη εποχή και σε ένα αρνητικό μουσικό περιβάλλον, κατάφερε με το ταλέντο και την επιμέλειά του να πάει κόντρα στο ρεύμα, να ξεπεράσει πολλούς σκοπέλους, να διανύσει μια μεγάλη διαδρομή προς την ωριμότητα και να μπει σε μια πορεία αληθινής δημιουργικότητας, όπως αποδεικνύει αυτός ο ωραιότατος, πρώτος του, και ολωσδιόλου προσωπικός, δίσκος».

Μ’ αυτά τα λόγια, ανάμεσα στα άλλα ο Γιώργος Κοντογιάννης, προλογίζει το πρώτο CD, του δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Νίκου Τατασόπουλου, γιου του μεγάλου σολίστα και συνθέτη Γιάννη Τατασόπουλου. Ο τίτλος του κειμένου του Γιώργου Κοντογιάννη είναι «Η περίπτωση του Νίκου Τατασόπουλου», ενώ στην έκδοση περιέχεται και το κείμενο του Γιώργου Μπλάνα «Μια σονάτα για τον Νίκο Τατασόπουλο».

 

ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ

τεύχος 1872/Μάρτιος 2017 (Αφιέρωμα: Κωστής Παπαγιώργης)

σελ. 288

«Η σημαίνουσα θέση που επιφυλάσσεται για τον Παπαγιώργη στα ελληνικά, αν όχι στα ευρωπαϊκά γράμματα, θεμελιώνεται ομόφωνα σε δύο μείζονες και ιδιαζόντας προσωπικές συμβουλές: την αναμόρφωση ενός ολόκληρου είδους -του δοκιμίου- ως ισχυρής λογοτεχνικής, και όχι απλώς στοχαστικής μορφής και την συγκρότηση ενός καινοφανούς πεζογραφικού ύφους, το οποίο συναιρεί, ορισμένες φορές ακόμα και μέσα στην ίδια φράση, απολύτως χωρισμένους μέχρι τότε πνευματικούς κόσμους».

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το κείμενο του Δημήτρη Καράμπελα στο αφιέρωμα που πραγματοποίησε το εξαιρετικό περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ στον σπουδαίο Κωστή Παπαγιώργη, που έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2014. Το αφιέρωμα επιμελήθηκαν ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος και η Ράνια Σταθοπούλου και γράφουν οι: Δημήτρης Καράμπελας: «Ο Κωστής Παπαγιώργης και οι αντινομίες του πνευματικού», Νικόλας Σεβαστάκης: « Ο στοχασμός ως βιωμένη εμπειρία: Σκέψεις για τον Κωστή Παπαγιώργη», Γιώργος Τζιρτζιλάκης: «Η ηθική της αποτυχίας. Ο Κωστής Παπαγιώργης και η γενεαλογία του ελλείμματος στην ελληνική κουλτούρα», Κωστής Παπαγιώργης: Αποσπάσματα από τα Ανέκδοτα Ημερολόγια (1974-), Δημήτρης Σωτηρόπουλος: «Ο άνθρωπος είναι από στραβό ξύλο. Η ιστορική ανθρωπολογία του Κωστή Παπαγιώργη», Φώτης Βασιλείου: «Βιογραφία, Αυτοβιογραφία, Αυτονοσοβιογραφία», Λίζυ Τσιριμώκου: Αμφιδέξιος λόγος, Δημ. Τομαράς: «Το ανάποδο ερωτηματικό», Γιάννης Αστέρης: «Κύμη», Γιάννης Πρελρέντζος: «Ματιές στο έργο του Κωστή Παπαγιώργη: Ένας πνευματοκράτης διαταξικός ηθοστοχαστής;», Ευγένιος Αρανίτσης: Για τον Κωστή Παπαγιώργη», Κωστής Παπαγιώργης: Βιογραφικά στοιχεία και εργογραφία.

Στο παρόν τεύχος βρίσκουμε και μια πολυσέλιδη εργασία της Στέλλας Χελιδώνη για το βιβλίο του Στράτη Μυριβήλη: Η ζωή εν τάφω, Α΄ έκδοση, Μυτιλήνη 1924 και Β΄ έκδοση, Αθήνα 1930.

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018 15:03

Λεσβιακό Βιβλίο

Βασιλική Φραντζή

Ο Τιμολής και άλλα διηγήματα

Εκδόσεις Παρρησία

Αθήνα 2017, σελ. 95

Η Βασιλική Φραντζή γεννήθηκε στην Άντισσα, όπου τέλειωσε το δημοτικό και τις τρεις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου. Αποφοίτησε στη συνέχεια από το Θηλέων Μυτιλήνης. Μετά το γάμο της με τον φιλόλογο Απ. Φραντζή, ζει μόνιμα στα Πάμφιλα. Ασχολήθηκε με τα κοινά, ως ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Γυναικών Παμφίλων και πρόεδρος για μια εικοσαετία. Ποιήματα και άρθρα της φιλοξενήθηκαν στον τοπικό τύπο και σε πολλά περιοδικά. Έχει βραβευτεί σε πολλούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ποίησης και πεζογραφίας.

Στην παρούσα συλλογή φιλοξενούνται τρία διηγήματα: «Ο Τιμολής της Αναστασώς», το οποίο βραβεύτηκε από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, «Ο μεγάλος καημός» και «Ξέρει από πάθια το βουνό».

Να ένα απόσπασμα από το πρώτο διήγημα: «Ήταν καυτό τ’ απομεσήμερο σαν το σκαρί του Τιμολή γλιστρούσε απαλά στην αρυτίδωτη θάλασσα. Στο πηδάλιο ο ίδιος έδινε τη ρότα κι η καρίνα του έσκιζε τα γαλανά νερά που πάφλαζαν υπόκωφα. Το αυγουστιάτικο λιοπύρι ανάδινε την πύρα του από την απέναντι στεριά. Σήκωσε τ’ ακρομάνικά του και ξεκούμπωσε τ’ άσπρο του πουκάμισο.Ο αγέρας δρόσισε τα δασιά του στήθια κι ανάπνεψε βαθιά. Με το βλέμμα του να πλανιέται πάνω στην ογρή απεραντοσύνη και με ρομαντική διάθεση, θα ‘λεγε κανείς, άφηνε το βορινό λιμάνι της Μυτιλήνης. Παραπλέοντας πάντα τη Λέσβο, έκοβε δρόμο και τραβούσε όλο βορειότερα. Μέσα στην ονειρώδη τη σιγή, οι εκρήξεις της μηχανής μονάχα ακούγονταν και οι κρωξιές των γλάρων που ακολουθούσαν με τα πετάγματά τους. Γαλήνη βασίλευε παντού και σιγαλιά. Η ψυχή του στη δροσιστική αύρα αναδυόταν σαν τ’ αχνά νησιά του Αρχιπελάγους. Βραχονήσια και ψαρότοποι μένανε πίσω του και πιστά τον ακολουθούσε μια αρμάδα από δελφίνια. Σαν να ‘χε η θάλασσα γιορτή, όλα ήταν άτρεμα, φωτεινά, δροσερά και ήρεμα».

Τα διηγήματα προλογίζει η Ελένη Κοτίνη-Τσιάλτα η οποία ανάμεσα στα άλλα γράφει: «Η συγγραφέας μάς δίνει ένα υλικό τόσο πλούσιο εκφραστικά, τόσο γεμάτο από λεπτές - λεπτότατες πινελιές, που σχεδόν σου κόβει την ανάσα. Γίνεται πληθωρικός ο λόγος και δεν προλαβαίνεις να γευτείς, να αφομοιώσεις τη μια λέξη και αναδύεται η επόμενη: γλαφυρή και χειμαρρώδης. Όπως το κύμα, που χτυπάει σφόδρα και, πριν αποσυρθεί, έρχεται το επόμενο. Μονάχα που εδώ δε σε καταποντίζει, παρά σε ανεβάζει σε ανεπάντεχα επίπεδα αναγνωστικής απόλαυσης».

 

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Απόστολος Καρανικόλας: «Παραδοσιακά τραγούδια από τον Μανταμάδο της Λέσβου», Έκδοση συλλόγου Γυναικών Μανταμάδου, Μυτιλήνη 2018, σελ. 173.

Παναγιώτης Η. Χαχάλης: «Νυχτερινοί αντίλαλοι» (ποιήματα), Μυτιλήνη 2018, σελ 72.

ΑΙΟΛΙΔΑ, τεύχος 66/Ιανουάριος - Μάρτιος 2018, σελ. 64.

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, τεύχος 289/Γενάρης-Φλεβάρης 2018.

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018 16:51

Τα βιβλία παίζει

Βάγια Παπαποστόλου

Πολυαγαπημένη μου Άννα

Εκδόσεις Κέδρος

Αθήνα 2017, σελ. 17

Το καλοκαίρι πριν από την τρίτη λυκείου η Μυρσίνη φεύγει με τους γονείς της από την Αθήνα για να εγκατασταθεί σε ένα μικρό χωριό των Ιωαννίνων. Πίσω της αφήνει τις συνήθειές της, τους φίλους της και την πολυαγαπημένη της Άννα. Οι δυο τους για χρόνια μοιράζονταν το ίδιο θρανίο, τους προβληματισμούς, τις προσδοκίες και τα όνειρά τους.

Τα δύο κορίτσια αποφασίζουν να κάνουν ένα πείραμα. Μέχρι να ξαναβρεθούν, θα σταματήσουν να χρησιμοποιούν το τηλέφωνο και τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας. Φάκελοι, επιστολόχαρτα και γραμματόσημα μπαίνουν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Θα μπορέσουν να φτάσουν το πείραμα ως το τέλος; Θα καταφέρουν να επικοινωνούν αποκλειστικά και μόνο με τον κλασικό τρόπο χωρίς να μπουν στον πειρασμό της εύκολης και άμεσης επαφής μέσω chat, sms και κοινωνικών δικτύων;

Ένα επιστολικό μυθιστόρημα που στο επίκεντρό του έχει τη δύναμη της φιλίας, ενώ παράλληλα καταπιάνεται με την καθημερινότητα των εφήβων, τις αγωνίες, τους φόβους αλλά και τη γοητεία των συχνών αλλαγών και των επαναπροσδιορισμών της οπτικής τους για τη ζωή.

 

 

Andre Maurois

Ανοιχτή επιστολή σε έναν νέο για την πορεία του στη ζωή

Μετάφραση: Ελένη Καρρά, επιμέλεια: Μαρία Σπυριδοπούλου

Εκδόσεις Ροές

Αθήνα 2017, σελ. 190

Σε τούτο τον σύντομο αλλά περιεκτικό «οδηγό ζωής», ο Γάλλος συγγραφέας και ακαδημαϊκός Αντρέ Μωρουά δίνει συμβουλές σ’ έναν νέο για τη στάση που πρέπει να έχει απέναντι σε σημαντικά ζητήματα όπως η ανθρώπινη ευτυχία, η ψυχαγωγία, το χρήμα, ο γάμος, ο πολιτισμός της αφθονίας, ο άπονος, η πολλαπλότητα του εαυτού και η αντιφατική ανθρώπινη συμπεριφορά...
Ο Μωρουά συνθέτει μια αληθινή ηθική ζωής και μεταγγίζει επίκαιρα, διαχρονικά μηνύματα, αρχής γενομένης από τέσσερις βασικούς κανόνες: Δεν πρέπει να ζεις μόνο για τον εαυτό σου, πρέπει να πράττεις, πρέπει να πιστεύεις στη δύναμη της θέλησης, πρέπει να είσαι αξιόπιστος και να μην απογοητεύεις ποτέ τους άλλους.

Να μερικοί από τους τίτλους των κεφαλαίων: Οι κίνδυνοι της εποχής μας, Ο στόχος, Η εκπαίδευσή σας, Η ψυχαγωγία, Ο πολιτισμός της αφθονίας, Οι γυναίκες, Ο γάμος, Το χρήμα, Η συγγραφή, Η αληθινή ζωή, κ.ά..

Σελίδα 3 από 9
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top