FOLLOW US
Παναγιώτης Σκορδάς

Παναγιώτης Σκορδάς

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018 15:40

Τα βιβλία παίζει

Τίτος Πατρίκιος: Ποιήματα Α΄, 1943-1959,

Εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2017, σελ. 430

Τίτος Πατρίκιος: Ποιήματα Β΄, 1959-2017

Εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2018, σελ. 550

 

«Ο δεύτερος και τελευταίος συγκεντρωτικός τόμος των ποιημάτων του Τίτου Πατρίκιου περιλαμβάνει ποιήματα από το 1959 έως το 2017, αναδεικνύοντας τον δημιουργό σε πρωτοπόρο, ρηξικέλευθο και ουσιαστικά κορυφαίο, ανάμεσα σε μια πληθώρα συναδέλφων του που έγραψαν την ίδια περίοδο. Ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, στην ένατη πια δεκαετία της ζωής του, μπορεί να υπερηφανεύεται πως υπήρξε διαχρονικός, πως έγραψε δηλαδή όπως οι λεγόμενοι «Ποιητές της ήττας», όπως οι καλύτεροι εκπρόσωποι της «Γενιάς του ‘60», όπως οι σημαντικότεροι της «Γενιάς του ‘70» και, τέλος, όπως οι νεότεροι, οι πλέον αθώοι και όσον αφορά το βίωμα της Κατοχής και του Εμφυλίου, της Δικτατορίας αλλά και της Μεταπολίτευσης - ιστορικές περίοδοι, δηλαδή, για τις οποίες δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη. Ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος μπορεί παράλληλα να αισθάνεται πλήρης από δημιουργική πλευρά, αφού το έργο του υπήρξε ογκώδες, άντεξε στον χρόνο, διαβάστηκε και ξαναδιαβάστηκε, δέχτηκε θετικά σχόλια και πάμπολλες κριτικές, ο ίδιος μίλησε παντού όπου τον καλούσαν, με δυο λόγια η κοινωνική διάσταση της ποίησης την οποία δημιούργησε και κοινοποίησε, υπήρξε (και υπάρχει ακόμα) ως σημείο αναφοράς και για την πολιτική της χροιά και για το πολιτιστικό της υπόβαθρο και για την τεχνική διαστρωμάτωση - πράγμα που ίσως αφορά τους μύστες, αλλά και τους χρήστες της ποίησης».

Τα παραπάνω ανήκουν στον Χρίστο Παπαγεωργίου και είναι από την παρουσίαση στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Διάστιχο» του δίτομου έργου με τα ποιήματα του μεγάλου μας ποιητή, Τίτου Πατρίκιου.

Στον πρώτο τόμο βρίσκουμε τις παρακάτω συλλογές: Πρώτα ποιήματα (1943), Επιστροφή στην ποίηση, Largo, Ασκήσεις, Χωματόδρομος, Χρόνια της Πέτρας, Τέλος του καλοκαιριού, Τα κοιτάσματα του χρόνου, Αντιδικίες, Μαθητεία.

Στον δεύτερο τόμο βρίσκουμε τις παρακάτω συλλογές: Μαθητεία ξανά, Θάλασσα επαγγελίας, Παραμορφώσεις, Προαιρετική στάση, Αντικριστοί καθρέφτες, Η ηδονή των παρατάσεων, Η αντίσταση των γεγονότων, Η πύλη των λεόντων, Η νέα χάραξη, Συγκατοίκηση με το παρόν, Σε βρίσκει η ποίηση, Τρία ακόμα ποιήματα.

Ο Τίτος Πατρίκιος θα βρίσκεται στη Μυτιλήνη και στο βιβλιοπωλείο «Βοοκ & Αrt» για να μιλήσει για την 70χρονη παρουσία του στα ελληνικά γράμματα, τη Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2018, στις 6.30μμ. Θα τον παρουσιάσουν οι φιλόλογοι Γιάννης Κωνσταντέλλης και Παναγιώτης Σκορδάς.

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018 15:24

Λεσβιακό Βιβλίο

Αρμάντ Μαρί Λερουά

Λιμνοθάλασσα. Πώς ο Αριστοτέλης επινόησε την επιστήμη (Μετάφραση: Αιμιλία-Αλεξάνδρα Κρητικού - Έμιλυ Κρητικού

Επιμέλεια: Τραϊανός Μάνος, Επιστημονική επιμέλεια: Στασινός Σταυριανέας)

Εκδόσεις Ροπή, Θεσσαλονίκη 2018, σελ, 576

 

Στα νερά του ανατολικού Αιγαίου βρίσκεται ένα νησάκι με δασωμένους λόφους και πλούσιους ελαιώνες, ρυάκια, έλη και μια λιμνοθάλασσα που κυριολεκτικά χωρίζει τη στεριά στα δυο. Βρίσκεται εδώ για περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια πριν ο Αριστοτέλης επισκεφθεί το νησί.

Ο Αριστοτέλης είναι ο μεγαλύτερος φιλόσοφος όλων των εποχών. Συγγραφέας της Ποιητικής, των Πολιτικών και της Μεταφυσικής, το έργο του εγγράφει ολόκληρη την ιστορία της δυτικής σκέψης. Αλλά ήταν και βιολόγος - ίσως ο πρώτος στην ιστορία.

Ο Αριστοτέλης διερεύνησε τα μυστήρια του φυσικού κόσμου. Με τη βοήθεια των ψαράδων, των κυνηγών και των αγροτών, ταξινόμησε συστηματικά τα ζώα που έβλεπε γύρω του, παρακολούθησε τις συμπεριφορές τους και κατέγραψε με λεπτομέρεια τις συνήθειές τους. Το πώς ζούσαν, έτρωγαν και μεγάλωναν. Στο κορυφαίο του έργο, το Περί ζώων γενέσεως, περιγράφει τις συνήθειες ζευγαρώματος των ερωδιών, το στομάχι των σαλιγκαριών, την ευαισθησία των σφουγγαριών, τους ήχους των τζιτζικιών, την πέψη των ελεφάντων και τη δομή της ανθρώπινης καρδιάς. Και στη συνέχεια, στα επόμενα βιβλία του, τα εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια.

Ταξιδιωτικό ημερολόγιο και επιστημονική μελέτη, το βιβλίο Η Λιμνοθάλασσα μας δείχνει πως ένας αρχαίος στοχαστής έχει ακόμα πολλά να μας διδάξει σήμερα. Η φιλοσοφία του Αριστοτέλη παραμένει κομβικής σημασίας σε ολόκληρη την ιστορία της δυτικής σκέψης, αλλά το θέμα που αυτός αγαπούσε περισσότερο ήταν η βιολογία. Η συστηματική καταγραφή θέτει τις βάσεις μιας νέας επιστήμης, της βιολογίας. Θα μπορούσαμε να πούμε πως πρόκειται για τη θεμελίωση της ίδιας της Επιστήμης.

Ο κορυφαίος βιολόγος Armand Marie Leroi (Imperial College London) μας συστήνει την επιστήμη του Αριστοτέλη. Μας ταξιδεύει στη Λέσβο για να δούμε τα πλάσματα που κατέγραψε ο Αριστοτέλης στο φυσικό τους περιβάλλον. Διερευνά τις βαθύτερες ιδέες του φιλόσοφου, τις εύστοχες υποθέσεις αλλά και τις αστοχίες σε ορισμένα από τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει. Ο Λερουά μάς δείχνει πώς η επιστήμη του Αριστοτέλη είναι βαθιά συνυφασμένη με το φιλοσοφικό του σύστημα και πώς η σύγχρονη επιστήμη φέρει ακόμα το αποτύπωμα του εφευρέτη της.

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018 15:12

Λεσβιακό Βιβλίο

Λίλη Λαμπρέλλη

Η νύχτα του κορακιού. Δέκα σκοτεινά παραμύθια με καλό τέλος από την προφορική παράδοση

Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2018, σελ. 170

 

«Το κοράκι είναι για μένα μια ξέχωρα γοητευτική, αμφίσημη μυθική μορφή: από τη μια του θανάτου και των σκοτεινών οιωνών, από την άλλη προοίμιο φωτός. Γι’ αυτό και κούρνιασε ανάμεσα στα σπάνια παραμύθια αυτής της μικρής συλλογής. Γιατί όλα, εκτός από το ευτράπελο, οδηγούν απ’ το σκοτάδι στο φως - από το «οχ, καημός» στο «φτου, ξελευτερία».

Έρχονται από πολλά μέρη του κόσμου - από τον Αρκτικό Κύκλο, τους Ινδιάνους Κρι του Καναδά, τους Βέρβερους της Καβυλίας, τις Χίλιες και μια νύχτες, την ανατολική Αφρική, το Θιβέτ. Στην καρδιά του βιβλίου, η Ελλάδα, με δυο υπέροχα μαγικά παραμύθια από την πατρίδα μου, τη Λέσβο. Την αφήγηση όλων των παραμυθιών ακολουθεί επίμετρο με τον σχολιασμό τους.

Αν κάποια σας τραβάνε απ’ το μανίκι, ζωντανέψτε τα με φωνούμενο λόγο. Το να τα λέμε είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέψουν στον κόσμο της προφορικότητας που τους έδωσε πνοή. Όσοι δεν έχετε εμπειρία στην αφήγηση, θυμηθείτε πως τα παραμύθια κάνουν καλό - και σ’ αυτόν που τα λέει και σ’ αυτόν που τ’ ακούει. Τολμήστε. Η μόνη σίγουρη «τεχνική» είναι να τα πείτε με την καρδιά σας».

Τα παραπάνω είναι από τον πρόλογο του νέου βιβλίου της συμπατριώτισσας μας Λιλής Λαμπρέλλη, αφηγήτριας λαϊκών παραμυθιών και συγγραφέως πολλών βιβλίων με λαϊκά παραμύθια στη σειρά «Κι αν σου μιλώ με παραμύθια…» των εκδόσεων «Πατάκη».

«Είμαι παραμυθού. Με τα παραμύθια τρέφομαι, μ’ αυτά παρηγοριέμαι, μ’ αυτά κοιμάμαι και μ’ αυτά ξυπνάω, αναζητώντας ησυχία για να ξεπεράσω τις παγίδες της φασαρίας του κόσμου -του φόβου, της σαχλαμάρας, της ξιπασιάς, της ζητιανιάς αποδοχής, της όποιας ζητιανιάς- που καραδοκούν εντός μου και κάποιες φορές εκτός», γράφει στο βιογραφικό της.

Στο βιβλίο στεγάζονται τα παρακάτω παραμύθια: Το κοράκι, Η μάνα αρκούδα, Η γριά κι ο βάλτος, Η μέρα του λιονταριού, Η γιορτή του Μουσά, Ο Γυμνός, Η Ξυλουκανόκα, Το υφαντό, Ζαλγκούμ, Ο σύζυγος.

 

Ετοιμάζεται

Παναγιώτης Σκορδάς

Λεσβιακό Ημερολόγιο2019. Γράμματα-Τέχνες-Πολιτισμός

Εκδόσεις Μύθος

Μ’ ένα 34σέλιδο αφιέρωμα στο σπουδαίο Λέσβιο φωτογράφο Δημήτρη Ταλιάνη θα κυκλοφορήσει τον προσεχή Δεκέμβριο το «Λεσβιακό Ημερολόγιο 2019. Γράμματα-Τέχνες-Πολιτισμός» του Παναγιώτη Σκορδά.

Για το φωτογραφικό έργο του Δημήτρη Ταλιάνη γράφουν οι: Ανθούλα Δανιήλ, Πάνος Θεοδωρίδης, Νίκος Ζούρος και Διονύσης Καρατζάς.

Επίσης, ανάμεσα στην άλλη πλουσιότατη ύλη σημειώνουμε το κείμενο της Χριστίνας Παπαδοπούλου-Τατά για την αείμνηστη μητέρα της Σοφία Τατά και την τέχνη της ταπισερί.

Η έκδοση θα συνοδεύεται με DVD με 4 Λεσβιακές ταινίες από το φεστιβάλ ντοκυμαντέρ Aegean Docs.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 16:06

Λεσβιακό Βιβλίο

Βόρεια-Βορειοανατολικά. Κείμενα παραμεθορίου

Τεύχος 1/Σεπτέμβριος 2018, Μυτιλήνη, σελ. 224

 

Ένα νέο λογοτεχνικό περιοδικό κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες στη Μυτιλήνη. Στον πρόλογο της συντακτικής ομάδας, την οποία αποτελούν οι: Ζ. Δ. Αϊναλής, Δήμητρα Γλεντή, Αλέξανδρος Καραβάς, Στέλιος Κραουνάκης, Χρήστος Μαρτίνης, Νατάσα Παπανικολάου, Ελένη Ρουσοπούλου, διαβάζουμε:

«Το Βόρεια-Βορειοανατολικά δεν είναι ένας τόπος‘ είναι ένα στίγμα. Αν και έχει τις ρίζες του σ’ ένα πολύ συγκεκριμένο νησί, η ιστορία του οποίου και οι σύγχρονες μοίρες του αρδεύουν και τη δική του τύχη, μοιάζει με τα iles flottants των μεσαιωνικών ναυτικών χαρτών. Ένας πνευματικός ου-τόπος, μια πορεία, ένας προορισμός, μια συντεταγμένη, ένα μέρος για να πας. Εμπνεύστηκε και αγκαλιάστηκε απ’ τις αναζητήσεις και τις προσδοκίες διαφορετικών ανθρώπων, διαφορετικών καταβολών, διαφορετικών προσανατολισμών. Είναι ένας απόπλους κι ένα στοίχημα που άρχονται εδώ».

Tο πρώτο τεύχος είναι αφιερωμένο στον Ρεαλισμό και οι συγγραφείς του «επιχειρούν να στοχαστούν επάνω σε ορισμένες πτυχές του Ρεαλισμού στην λογοτεχνία του 20ου αι. και να πειραματιστούν επάνω στις δυνατότητες του σε τούτο τον αρχόμενο 21ο αι. με ανοιχτά ακόμα όλα τα ενδεχόμενά του».

Γράφουν οι: Raymond Carver: Περί γραφής (μτφρ. Στέλιος Κραουνάκης), Ηλιος Chailly: Ένα ταξίδι στην άκρη του μάταιου, Αλέξανδρος Καραβάς: James Joyce: Ένα τραγούδι και τρία ποιήματα, Walter Benjamin: Εμπειρία και ένδεια (μτφρ. Ζ. Δ. Αϊναλής) Στέλιος Κραουνάκης: Για τον Γιόζεφ Ροτ, Χρήστος Μαρτίνης: Πού στο διάβολο κρύβεται το αστείο στην περίπτωση του Σβέικ, Άννα Γρίβα : Ιταλικός Νεορεαλισμός Ζ. Δ. Αϊναλής: Η θανάσιμη μοναξιά του Μάνου Καλογιάννη

Διηγήματα δημοσιεύουν οι: Νατάσα Παπανικολάου, Γιάννης Παττακός, Γιάννης Κουτζαμάνης, Ελένη Ρουσοπούλου, Στέλιος Κραουνάκης. Η Δήμητρα Γλεντή μας συστήνει τον ποιητή Michel de Ghelderode. Σκίτσα: Αλέξανδρος Καραβάς, Ελένη Ρουσοπούλου Σελιδοποίηση-εικαστική επιμέλεια: Νάντια Δανέζου.

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

 

- ΦΙΛΟΤΕΛΙΚΗ ΛΕΣΒΟΣ, τεύχος 269/Απρίλιος-Ιούνιος 2018

Στο 43ο χρόνο της ζωής του το ιστορικό περιοδικό της Φιλοτελικής Εταιρείας Λέσβου, ένα από τα μακροβιότερα στη χώρα μας, εξακολουθεί να υπηρετεί τον φιλοτελισμό και τον πολιτισμό του νησιού χάρη στις προσπάθειες του Μιχάλη Βαΐτη, του Στρατή Αναγνώστου και του Γιώργου Γουγούλα. Στο παρόν τεύχος πολύ ενδιαφέροντα τα κείμενα του «Το τέλος του γραμματοσήμου;» του Μιχάλη Βαΐτη και «Ο Χαριλής Μπίνος και οι συλλογές του» του Στρατή Αναγνώστου.

 

- ΤΟ ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΤΗΣ ΓΕΡΑΣ, φύλλο 113/Οκτώβριος 2018, έκδοση Παγγεραγωτικού Συλλόγου Γέρας

 

- ΜΕΣΟΤΟΠΙΤΙΚΑ ΝΕΑ, φύλλο 249/Ιούλιος-Αύγουστος 2018, έκδοση του Συλλόγου Μεσοτοπιτών Λέσβου

Δευτέρα, 08 Οκτωβρίου 2018 16:16

Λεσβιακό Βιβλίο

Ο πολιτισμός σε τούτο εδώ το μετερίζι της πατρίδας μας (τη Λέσβο), από τα αρχαία χρόνια έχει να επιδείξει αξιοζήλευτες περγαμηνές. Η καλλιτεχνική δημιουργία σε όλο της το εύρος είναι πηγή που δεν εννοεί να στερέψει. Όσο και αν προσπαθούν από παλιά οι ιθύνοντες να απαξιώσουν και να μηδενίσουν αυτή την Ιερή γη πάντα έξω θα πέφτουν.

Πολύ εύστοχα και σε ανύποπτο χρόνο, ο Στρατής Αναστασέλλης σ’ ένα ποίημά του στο βιβλίο «ΑΝΑΣΤΑ Ο ΛΑΟΣ» γράφει:

«Αιγαίου τ’ άρμυρά νιράς/ είν’ αίμα ‘πι τν Ιλλάδα/

έδιου κατούρσι γη Σαμφώ/τσ’ ακόμ’ βαστά η σπιρτάδα».

Εδώ, ο πνευματικός κόσμος παλεύει με νύχια και με δόντια να κρατήσει τα «Ιερά και τα Όσια», περνώντας μέσα από συμπληγάδες.

Το φαινόμενο της «Λεσβιακής Άνοιξης» είναι η διαρκής φλόγα που δεν εννοεί να σβήσει. Καλλιτεχνικές, πνευματικές και κοινωνικές εκδηλώσεις έχουν συνεχή δράση παρ’ όλα τα προβλήματα που μας φόρτωσαν ενσυνείδητα.

Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο η συμπατριώτισσά μας κ. Βλαζία Φαϊδά, μετά την επιτυχημένη εδώ και χρόνια παρουσία της στο στίβο της ποίησης, τώρα δοκιμάζεται και στο χώρο του διηγήματος με το νεοκδοθέν βιβλίο της.

Η γλώσσα των αφηγημάτων καθαρή, απλή και κατανοητή. Έντονο είναι το λεσβιακό στοιχείο με τοποθεσίες, ανθρώπους, ήθη και έθιμα των περασμένων χρόνων.

Ένα εύοσμο λεσβιακό άρωμα είναι διάχυτο σε ολόκληρη τη ροή του βιβλίου.

Σε μια τοποθέτησή του ο λογοτέχνης Δημήτρης Νικορέτζος, γράφει για την άξια πνευματική δημιουργό: «…Έχοντας το χάρισμα της τερπνής αφήγησης -με περιγραφική ικανότητα αλλά και οξεία παρατηρητικότητα- με εξαιρετικό και ανεπιτήδευτο χειρισμό της λογοτεχνικής γλώσσας, μας καθιστά κοινωνούς -πέραν των άλλων- τρόπων, συνηθειών, ηθών, εθίμων, δοξασιών κ.λπ., της ιδιαίτερης πατρίδας της, και υπό την έννοιαν αυτή, τα δύο πεζογραφήματα της, έχουν, εξόν απ’ το λογοτεχνικό και λαογραφικό ενδιαφέρον, επάλληλο και του γλωσσικού, με τον πλούτο των ιδιωνυμικών όρων που χρησιμοποιεί, τοπικής εκφοράς και διαλέκτου, που επεξηγεί σε ενημερωτικό Λεξιλόγιο…».

«Από την άποψη της καλολογίας των εκφραστικών της τρόπων, η Βλαζία Φαϊδά δεν μένει προσκολλημένη στη ξηρή περιγραφή των όσων διηγείται. Γράφει με τρόπο λυρικό, με συναισθηματικές παρακαμπτήριους χωρίς διαβητικές υπερβολές, με ωραίες, εδώ και εκεί περιγραφές».

Η κα. Φαϊδά γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Έχει ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό και έχει ταξιδέψει πολύ στον κόσμο. Από μικρή είχε κλίση στην ποίηση και τη λογοτεχνία. Έχει ασχοληθεί με τις τέχνες και τα γράμματα πολλά χρόνια συμμετέχοντας σε ανθολογίες ποίησης, στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά κ.α. Έχει διακριθεί με πολλά βραβεία.

Το βιβλίο της «Φρυκτωρία» τιμήθηκε με βραβείο του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».

Πολλοί εξέχοντες πνευματικοί άνθρωποι έχουν γράψει επαινετικές για το έργο της κριτικές. Επίσης ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Χρίστος Μάρκου έχει μελοποιήσει ποιήματά της.

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές με τίτλους «Λάψαρνα», «Λάψαρνα ΙΙ», «Κάβο-Νιρβάνα», «Τα Δεύτερα» με ποίηση της δεκαετίας του ‘80 και τη «Φρυκτώρια».

Παρασκευή, 05 Οκτωβρίου 2018 17:27

Τα βιβλία παίζει

Gaston Leroux

Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα (αστυνομικό μυθιστόρημα, μετάφραση: Βαγγέλης Γιαννίσης)

Εκδόσεις Διόπτρα, Αθήνα 2018, σελ. 329

 

Ο Γάλλος συγγραφέας Γκαστόν Λερού (Gaston Leroux, 1868-1927) είναι γνωστός κυρίως για το περίφημο μυθιστόρημά του Το Φάντασμα της Όπερας, που μεταφέρθηκε πολλές φορές στον κινηματογράφο αλλά και στο θέατρο. Από το 1907 άρχισε να γράφει μυθιστορήματα, με πρώτο το «Μυστήριο του Κίτρινου Δωματίου», όπου και παρουσιάζει για πρώτη φορά τον περίφημο δημοσιογράφο-ντετέκτιβ του Ζοζέφ Ρουλεταμπίλ. Η συνεισφορά του στη γαλλική αστυνομική λογοτεχνία θεωρείται εφάμιλλη με εκείνη του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ στην αγγλική και του Έντγκαρ Άλαν Πόε στην αμερικανική. Από τις Εκδόσεις «Διόπτρα» κυκλοφορούν τα βιβλία του «Το Μυστήριο του Κίτρινου Δωματίου» και «Το Άρωμα της Γυναίκας με τα Μαύρα». Δυο λόγια για την υπόθεση του τελευταίου:

Δύο χρόνια μετά «Το Μυστήριο του Κίτρινου Δωματίου» που συντάραξε την κοινή γνώμη της Γαλλίας, ο δαιμόνιος δημοσιογράφος Ζοζέφ Ρουλεταμπίλ ψάχνει στοιχεία για το παρελθόν του.

Την ίδια ώρα η Ματίλντ Στάνγκερσον παντρεύεται τον αγαπημένο της Ρομπέρ Νταρζάκ, αλλά κατά τη διάρκεια της τελετής μια αδιόρατη απειλή πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Αν και κανείς δεν το ομολογεί, όλοι περιμένουν ότι ο -νεκρός πια- Λαρσάν θα εμφανιστεί για να απειλήσει τη ζωή τους. Όμως όλα κυλάνε φυσιολογικά και το ευτυχισμένο ζευγάρι φεύγει για μήνα του μέλιτος. Ελάχιστες μέρες μετά ένα τηλεγράφημα με την υπογραφή της Ματίλντ Στάνγκερσον ταράζει τον Ρουλεταμπίλ. Γράφει μόνο δύο λέξεις: «Σώστε μας». Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και το ζευγάρι μαζί με τους φίλους του καταλήγει σε ένα καλά οχυρωμένο μεσαιωνικό κάστρο στην Κυανή Ακτή, όπου είναι απολύτως αδύνατον να εισβάλει κανείς και να βλάψει τη Ματίλντ Στάνγκερσον. Κι όμως… Το αδιανόητο συμβαίνει με τον πιο μυστηριώδη τρόπο. Ο Ρουλεταμπίλ καλείται τώρα όχι μόνο να αντιστρέψει ένα έγκλημα, αλλά και να κοιτάξει κατάματα μια απαίσια αλήθεια.

 

Αλμουδένα Γκράντες

Όταν φιλούσαμε το ψωμί (μετάφραση: Χριστίνα Θεοδωροπούλου)

Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2018, σελ. 363

Το παρόν βιβλίο της Ισπανίδας Αλμουδένα Γκράντες (Μαδρίτη, 1960) διηγείται, µε διεισδυτικό και συγκινητικό τρόπο, τη ζωή καθημερινών ανθρώπων της διπλανής πόρτας: μιας οικογένειας που επιστρέφει από διακοπές αποφασισμένη να συνεχίσει απαράλλαχτη την καθημερινή της ρουτίνα, ενός διαζευγμένου που ακούγεται πίσω απ’ τη μεσοτοιχία να κλαίει, της γιαγιάς που στολίζει το χριστουγεννιάτικο δέντρο μήνες νωρίτερα για να δώσει κουράγιο στους δικούς της, μιας γυναίκας που αποφασίζει να επαναπροσδιορίσει την ύπαρξή της και επιστρέφει στην ύπαιθρο για να ζήσει στη γη που έθρεψε τους προγόνους της… Στο κομμωτήριο, στο µπαρ, στα γραφεία ή στο Κέντρο Υγείας, οι ήρωες σ’ αυτό το σπονδυλωτό μυθιστόρημα θα ζήσουν γλυκόπικρες στιγμές μιας απρόσμενης αλληλεγγύης, στιγμές αγανάκτησης και οργής, αλλά και τρυφερότητας και επιμονής. Και θα καταλάβουν γιατί οι παππούδες τους, τους έμαθαν, όταν ήταν μικρά παιδιά, να φιλούν το ψωμί.

Τρίτη, 02 Οκτωβρίου 2018 14:51

Λεσβιακό Βιβλίο

Βλαζία Φαϊδά

Όταν ο ουρανός ήταν χαμηλά (νουβέλα)

Εκδόσεις Αγγελάκη, Αθήνα 2018

 

Ο πολιτισμός σε τούτο εδώ το μετερίζι της πατρίδας μας (τη Λέσβο), από τα αρχαία χρόνια έχει να επιδείξει αξιοζήλευτες περγαμηνές. Η καλλιτεχνική δημιουργία σε όλο της το εύρος είναι πηγή που δεν εννοεί να στερέψει. Όσο και αν προσπαθούν από παλιά οι ιθύνοντες να απαξιώσουν και να μηδενίσουν αυτή την Ιερή γη πάντα έξω θα πέφτουν.

Πολύ εύστοχα και σε ανύποπτο χρόνο, ο Στρατής Αναστασέλλης σ’ ένα ποίημά του στο βιβλίο «ΑΝΑΣΤΑ Ο ΛΑΟΣ» γράφει:

« Αιγαίου τ’ άρμυρά νιράς/ είν΄ αίμα ΄πι τν Ιλλάδα/

έδιου κατούρσι γη Σαμφώ/τσ ‘ακόμ βαστά η σπιρτάδα».

Εδώ, ο πνευματικός κόσμος παλεύει με νύχια και με δόντια να κρατήσει τα «Ιερά και τα Όσια», περνώντας μέσα από συμπληγάδες.

Το φαινόμενο της «Λεσβιακής Άνοιξης» είναι η διαρκής φλόγα που δεν εννοεί να σβήσει. Καλλιτεχνικές, πνευματικές και κοινωνικές εκδηλώσεις έχουν συνεχή δράση παρ’ όλα τα προβλήματα που μας φόρτωσαν ενσυνείδητα.

Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο η συμπατριώτισσά μας κ. Βλαζία Φαϊδά, μετά την επιτυχημένη εδώ και χρόνια παρουσία της στο στίβο της ποίησης, τώρα δοκιμάζεται και στο χώρο του διηγήματος με το νεοκδοθέν βιβλίο της.

Η γλώσσα των αφηγημάτων καθαρή, απλή και κατανοητή. Έντονο είναι το λεσβιακό στοιχείο με τοποθεσίες, ανθρώπους, ήθη και έθιμα των περασμένων χρόνων.

Ένα εύοσμο λεσβιακό άρωμα είναι διάχυτο σε ολόκληρη τη ροή του βιβλίου.

Σε μια τοποθέτησή του ο λογοτέχνης Δημήτρης Νικορέτζος, γράφει για την άξια πνευματική δημιουργό: «…Έχοντας το χάρισμα της τερπνής αφήγησης -με περιγραφική ικανότητα αλλά και οξεία παρατηρητικότητα- με εξαιρετικό και ανεπιτήδευτο χειρισμό της λογοτεχνικής γλώσσας, μας καθιστά κοινωνούς -πέραν των άλλων- τρόπων, συνηθειών, ηθών, εθίμων, δοξασιών κ.λπ., της ιδιαίτερης πατρίδας της, και υπό την έννοιαν αυτή, τα δύο πεζογραφήματα της, έχουν, εξόν απ’ το λογοτεχνικό, και λαογραφικό ενδιαφέρον, επάλληλο και του γλωσσικού, με τον πλούτο των ιδιωνυμικών όρων που χρησιμοποιεί, τοπικής εκφοράς και διαλέκτου, που επεξηγεί σε ενημερωτικό Λεξιλόγιο…».

«Από την άποψη της καλολογίας των εκφραστικών της τρόπων, η Βλαζία Φαϊδά δεν μένει προσκολλημένη στη ξηρή περιγραφή των όσων διηγείται. Γράφει με τρόπο λυρικό, με συναισθηματικές παρακαμπτήριους χωρίς διαβητικές υπερβολές, με ωραίες, εδώ και εκεί περιγραφές».

Η κα. Φαϊδά γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Έχει ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό και έχει ταξιδέψει πολύ στον κόσμο. Από μικρή είχε κλίση στην ποίηση και τη λογοτεχνία. Έχει ασχοληθεί με τις τέχνες και τα γράμματα πολλά χρόνια συμμετέχοντας σε ανθολογίες ποίησης, στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά κ.α. Έχει διακριθεί με πολλά βραβεία.

Το βιβλίο της «Φρυκτωρία» τιμήθηκε με βραβείο του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».

Πολλοί εξέχοντες πνευματικοί άνθρωποι έχουν γράψει επαινετικές για το έργο της κριτικές. Επίσης ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Χρίστος Μάρκου έχει μελοποιήσει ποιήματά της.

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές με τίτλους «Λάψαρνα», «Λάψαρνα ΙΙ», «Κάβο-Νιρβάνα», «Τα Δεύτερα» με ποίηση της δεκαετίας του ‘80 και τη «Φρυκτώρια».

 

ΠΡΟΚΟΠΗΣ Ι. ΠΑΠΑΛΑΣ

Δευτέρα, 01 Οκτωβρίου 2018 12:30

Λεσβιακό Βιβλίο

Ημερολόγιο 2018. Αφιέρωμα στον Αργύρη Εφταλιώτη

(Κείμενα, αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, επιμέλεια έκδοσης: Παναγιώτης Σκορδάς)

Έκδοση Δημόσιας Ιστορικής Βιβλιοθήκης Μηθύμνης, σελ. 112

 

Η Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Μηθύμνης τίμησε τη μνήμη και το έργο του συμπατριώτη της ποιητή, πεζογράφου και δοκιμιογράφου Αργύρη Εφταλιώτη με την έκδοση ενός Ημερολογίου με τίτλο «Ημερολόγιο 2018. Αφιέρωμα στον Αργύρη Εφταλιώτη»

Η επιμέλεια και η επιλογή των κειμένων ανήκει στον Λέσβιο εκπαιδευτικό-λογοτέχνη Παναγιώτη Σκορδά. Καλαίσθητη έκδοση με προσεγμένο υλικό και ευρηματική βιβλιογραφική πληρότητα, προβάλλει με σοβαρότητα την μορφή και την πνευματική αλκή του Εφταλιώτη. Από την εισαγωγική καταπίστευση της Προέδρου της Βιβλιοθήκης μέχρι τη βιβλιογραφική απεικόνιση-βιογραφία, απανθίσματα, χειρόγραφα, εξώφυλλα βιβλίων του, φωτογραφίες και τιτλογραφία αφιερωμάτων-η έκδοση βαθμολογείται με άριστα.

Ο Παναγιώτης Σκορδάς αναστήλωσε στο βάθρο της λεσβιακής πνευματικής ιστορίας και παράδοσης έναν από τους κορυφαίους της Ελληνικής Γραμματείας μας.

(Δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση τέχνης, γραμμάτων & πνευματικού προβληματισμού «Νουμάς» τχ 160/Μάης-Ιούνης 2018, Πύργος Ηλείας, σελ. 21).

 

Γεωργία Τσουκαλοχωρίτη: Τα φτερά του κόκκορα (διηγήματα)

Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2018, σελ. 78

Η Γεωργία Τσουκαλοχωρίτη με καταγωγή από τη Βρίσα, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Ε.Κ.Π.Α. και είναι φοιτήτρια σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του ίδιου πανεπιστημίου. Διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε δύο συλλογικές εκδόσεις. Το παρόν είναι το πρώτο της ατομικό βιβλίο.

Περιέχει δώδεκα διηγήματα για τη θέση της γυναίκας και τους διάφορους ρόλους της, την έννοια της ταυτότητας, το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση, τη μοναξιά στην τρίτη ηλικία, τον φυλετικό ρατσισμό, τη σύγκριση του παρόντος με το παρελθόν. Όλα τα παραπάνω είναι τοποθετημένα σ’ έναν κοινό άξονα, αυτόν της ελληνικής επαρχίας του σήμερα και του χθες. Μιας επαρχίας που αλλάζει μέσα στα χρόνια, αφομοιώνει αστικά στοιχεία, όμως πάντα διατηρεί τις παραδόσεις, τις δοξασίες και την ταυτότητά της ζωντανή. Η γλώσσα είναι άμεση και απλή, με έντονα στοιχεία προφορικότητας, και ενίοτε εμπλουτίζεται με το μυτιληνιό ιδίωμα. Μικρό δείγμα γραφής: «Η Φωτ’νάρα ήταν μια γυναίκα ψ’λή, δυο μέτρα νταρντάνα, φόραγι ένα φουστάν’ μακρύ, λιγδιασμένου, ποιος ξέρ’ πόσου κιρό είχι να πλυθεί, κι κράταγι μια μαγκούρα γιατί σάμπως κούτσαινι κουμμάτ’. Παράδις πολλούς δεν είχι πουτές κι σα γέρασι γίν’κι ζητιάνα».

Οι τίτλοι των διηγημάτων είναι: Η Φωτ’νάρα, ο Νεράιδας, Ο δάσκαλος, Τα φτερά του κόκκορα, Το καταλόι, Ο Λευτέρης, Οι γείτονες, Ο εφτάγλωσσος, Η πριγκίπισσα, Τα γιούνια, Ο άγιος Παύλος και ένα Νανούρισμα.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018 18:15

Τα βιβλία παίζει

Arun Gandhi

Το δώρο του θυμού - 11 μαθήματα ζωής από τον παππού μου Μαχάτμα Γκάντι, (Μετάφραση: Νοέλα Ελιασά)

Εκδόσεις Διόπτρα, Αθήνα 2018, σελ. 268

 

Στο οπισθόφυλλο του ενδιαφέροντος αυτού βιβλίου διαβάζουμε: Ανακαλύψτε έντεκα από τα πιο σημαντικά μαθήματα ζωής ενός από τους πιο σπουδαίους ηγέτες και φιλοσόφους του εικοστού αιώνα -του Μαχάτμα Γκάντι- σε αυτή την έντονη και επίκαιρη εξερεύνηση του δρόμου της αλήθειας, όπως τη διηγείται ο εγγονός του Αρούν Γκάντι.

Στο ταραχώδες κλίμα που επικρατεί σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο, αυτά τα μαθήματα είναι πιο πολύτιμα από ποτέ.

Ο αγώνας για την ελευθερία, την ισότητα και την ειρήνη μπορεί να είναι μακρύς και κουραστικός. Ωστόσο, η στάση ζωής του Γκάντι δείχνει πόσο άξιζε αυτός ο αγώνας του και ότι εξίσου θα αξίζει και ο δικός μας. Η φιλοσοφία της μη βίας απαιτεί χρόνο και υπομονή.

Τα μαθήματα αυτά εναρμονίζονται με μια οικουμενική αντίληψη για το γνώθι σ’ αυτόν, τη διαχείριση του θυμού, την κατάθλιψη, τη μοναξιά, τη φιλία και την οικογένεια, και είναι ιδανικά για όσους αναζητούν έναν τρόπο να φέρουν μια θετική αλλαγή στον εαυτό τους και στον εύθραυστο κόσμο μας.

 

Βασίλης Καραποστόλης

Μούσες εναντίον Σειρηνών. Ο γόνιμος άνθρωπος σ’ έναν άγονο κόσμο, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2018, σελ. 260

 

Ο Βασίλης Καραποστόλης γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Stirling Σκοτίας. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου διδάσκει Φιλοσοφία της Επικοινωνίας και του Πολιτισμού. Παράλληλα με τις μελέτες και τα δοκίμιά του για τα ήθη στον σύγχρονο κόσμο, δημοσιεύονται από το 1995 και λογοτεχνικά έργα του.

Στον πρόλογο του νέου του βιβλίου διαβάζουμε: Δεν γνωρίζω εάν εσύ που κρατάς στα χέρια σου αυτό το βιβλίο ένιωσες, κάποτε, πως δεν χρησιμεύεις σε τίποτα, ενώ θα μπορούσες. Σου έρχεται να κραυγάσεις πως δεν σου αξίζει να χαραμίζεσαι, το αναβάλλεις όμως, καθώς μαντεύεις πως γι’ αυτή σου την έκρηξη θα σε οίκτιραν µάλλον παρά θα σε υπολόγιζαν περισσότερο. Το να εξεγερθείς μοιάζει μάταιο και το να συναινέσεις ταπεινωτικό. Το ξέρω καλά αυτό το αδιέξοδο, το έχω ζήσει. Ξέρω ακόμη και το πώς είναι η πικρία να μετατρέπεται λίγο λίγο σε γλυκό αναισθητικό. Για να γλιτώσει κανείς χρειάζεται, όπως σ’ όλα, τύχη και προσπάθεια. Θα σου μιλήσω αμέσως γι’ αυτά. Θα σου διηγηθώ το πώς ένας άνθρωπος βρέθηκε αντιμέτωπος µε τις νέες Σειρήνες.

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018 16:58

Λεσβιακό Βιβλίο

Στρατής Βακουλής

Εποχικός μεταβολισμός (διηγήματα)

Μυτιλήνη 2018, σελ. 114

 

«Εννιά παρά τέταρτο έλεγε το ρολόι καθώς ξαναμπήκα στο δωμάτιό µου κρατώντας ένα ποτήρι τσάι στο χέρι. Πήρα µια καρέκλα και βγήκα στο μπαλκόνι. Είχε ήλιο. «Κυριακή σήμερα. Αλήθεια τι ακριβώς να λέει ο παπά Γιώργης αυτή τη στιγμή στους χωριανούς µου;» άρχισα να σκέφτομαι. «Θα είναι κανείς από τους δικούς µου άραγε; Α, µπα, δεν φαντάζομαι. Δεν είναι δα και Χριστούγεννα ή Πάσχα». Όλα τούτα περνούσαν στο μυαλό µου, ενώ συγχρόνως νοερά τριγύρναγα μέσα στην εκκλησία του χωριού µου.

Είχα καπνίσει ήδη δύο τσιγάρα -καπνίζω πολύ τώρα τελευταία- και είχα αποθέσει το ποτήρι κάτω χωρίς να φεύγει το μυαλό µου από το χωριό. Τ’ αγαπούσα το χωριό µου, για πολλούς και διαφόρους λόγους, αλλά κυρίως γιατί στους κατοίκους του έβρισκες όποιο τύπο ανθρώπου ήθελες για να κάνεις ό, τι είδους κουβέντα έκανες κέφι.

Όλη τούτη την ώρα, τα µάτια µου ήταν στραμμένα στο λούνα παρκ που ήταν σχεδόν κάτω από το μπαλκόνι µου, µα τίποτα δεν συνειδητοποιούσα απ’ όσα έβλεπα. Τώρα ήταν σχεδόν γεμάτο από ειδών-ειδών παρέες. Η ματιά µου καρφώθηκε τυχαία σ’ ένα ζευγάρι, που βολτάριζε κι άρχισα να τους κυνηγώ μετακινώντας τη ματιά µου πίσω από ένα κάθετο τμήμα του κάγκελου. Για μια στιγμή παρατηρώ το αγόρι να σκύβει και να φιλά το κορίτσι στο μάγουλο. Νευρίασα. «Κάθαρμα» μουρμούρισα, «Ζεις την Κυριακή σου, ε;» και έκλεισα τα µάτια µου νιώθοντας απατημένος λες και επρόκειτο για την κοπέλα µου. Όταν τ’ άνοιξα, δεν υπήρχαν πουθενά, όσο κι αν έψαξα. «Τι έγινε; Εξαφανίστηκαν; Άνοιξε η γη και τους κατάπιε; Πόση ώρα είχα κλειστά τα µάτια µου;» σκεφτόμουν όταν άκουσα τη σειρήνα ενός αστυνομικού αυτοκινήτου που έμπαινε στο λούνα παρκ».

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το διήγημα του Στρατή Βακουλή που έχει τίτλο «Η σχετικότητα της ηθικής του είναι και του πρέπει» και περιέχεται στη συλλογή «Εποχικός μεταβολισμός», που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες και αποτελεί την πρώτη λογοτεχνική εμφάνιση του συγγραφέα στα λεσβιακά γράμματα.

Η συλλογή περιέχει πέντε διηγήματα με τους παρακάτω τίτλους: Το φλύαρο κάλεσμα της φύσης, Η σχετικότητα της ηθικής του είναι και του πρέπει, Τεθλασμένες και ευθείες, Πολύπλοκα απλό, Απρόσκλητα παρών.

Ο Στρατής Βακουλής γεννήθηκε στον Αφάλωνα το 1943. Είναι πτυχιούχος Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης και της Νομικής Αθηνών. Διετέλεσε αερολιμενάρχης του αεροδρομίου Μυτιλήνης για πολλά χρόνια.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

- Λιλή Λαμπρέλλη: Η νύχτα του κορακιού. Δέκα σκοτεινά παραμύθια με καλό τέλος από την προφορική παράδοση, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2018, σελ. 171

- Στρατής Μισγίρης: Βιβλιοαναφορές Α΄, Καλλονή 2018, σελ. 160

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018 12:56

Τα βιβλία παίζει

Μάκης Τσίτας

Δώρο γενεθλίων (εικονογράφηση: Νίκος Γιαννόπουλος)

Εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2018, σελ. 56 (Για παιδιά από 6 ετών)

Μια έξυπνη ιστορία για τη δύναμη της συγγνώμης στα χείλη των παιδιών είναι το νέο βιβλίο του πολύ καλού και βραβευμένου συγγραφέα Μάκη Τσίτα. Δυο λόγια για την υπόθεση: Έξι μήνες η Τασία και ο αδερφός της ταΐζουν το γουρουνάκι-κουμπαρά με το χαρτζιλίκι τους για να αγοράσουν μαζί ένα σούπερ δώρο στον μπαμπά τους την μέρα των γενεθλίων του. Όμως, όταν φτάνει η στιγμή, τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα σχεδίαζαν: Πού πήγαν τα χρήματα; Μόνο μια ανθοδέσμη θα είναι το δώρο τους; Θα μπορέσουν τα δυο αδέρφια να μείνουν ενωμένα όταν όλα πάνε στραβά;

 

Κάρλο Σκαταλίνι

Ο Μικρός Πρίγκιπας (Μετάφραση: Βαγγέλης Κατσιφός)

Εκδόσεις Gema, Αθήνα 2018, σελ 144

Ποιος δεν γνωρίζει τα διάσημα λόγια της αλεπούς στον Μικρό Πρίγκιπα, το αριστούργημα του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, αγαπητό ανάγνωσμα επίσης για τους ενήλικες; Η διήγηση της συνάντησης ανάμεσα σε έναν πιλότο και τον Μικρό Πρίγκιπα δίνει ζωή σε ένα πολύ όμορφο και ποιητικό λογοτεχνικό έργο. Η ιστορία έρχεται ξανά σε απλοποιημένη μορφή για όλα τα παιδιά και είναι εμπλουτισμένη με διασκεδαστικά παιχνίδια και δραστηριότητες. Ένα κλασικό λογοτεχνικό έργο για παιδιά, που είναι μαζί βιβλίο και παιχνίδι. Εξαιρετική έκδοση.

 

Γιώργος Παναγιώτακης

Λέσχη αλλόκοτων πλασμάτων. Βιβλίο 2. Όταν ήρθαν για εμένα (Εικονογράφηση: Μυρτώ Δεληβοριά)

Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2017, σελ. 167 (Για παιδιά από 11 ετών)

«Μελίνα, τι λόγια είναι αυτά; Δε θα σώσουμε εμείς τον κόσμο!» «Κάνεις λάθος, μαμά. Εμείς θα τον σώσουμε. Και εμείς!» Η δεύτερη χρονιά στο Μυστικό Καταφύγιο προμηνύεται συναρπαστική. Η διεύθυνση του σχολείου έχει επιτρέψει τη χρήση του ίντερνετ και, φυσικά, τα περισσότερα παιδιά λιώνουν μπροστά στις οθόνες. Ο Μάρκο και η Μελίνα, πάλι, βιώνουν κάτι πρωτόγνωρο. Φαινομενικά δεν ταιριάζουν καθόλου. Κι όμως, μια αλλόκοτη έλξη τούς φέρνει όλο και πιο κοντά. Την ίδια ώρα, στον έξω κόσμο έχει ξυπνήσει ένας παλιός εφιάλτης. Μια οργάνωση, με αρχηγό τον μυστηριώδη Πίτερ Κρούγκερ, σπέρνει μεθοδικά ψέματα και μίσος. Προς το παρόν έχει βάλει στο στόχαστρό της πρόσφυγες και ξένους. Άραγε θα αρκεστεί σ’ αυτούς; Το σκοτάδι ολοένα και απλώνεται. Κάποιοι πρέπει να το σταματήσουν.

«Μέσα σε όλη αυτήν την ιστορία, έχουμε κάποιες αδιάσειστες αλήθειες. «Τίποτα δεν τελειώνει». Ο πόλεμος έναντι των φορέων του μίσους δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Μια νίκη απέναντί τους, είναι πάντα μια πρόσκαιρη νίκη. Γιατί το μίσος έχει σταθερή πελατεία και πάντα κάποιος αυτόκλητος σωτήρας θα επιδιώξει να το εκπροσωπήσει, ίσως καλύτερα από τον προηγούμενο», γράφει μεταξύ άλλων παρουσιάζοντας το βιβλίο ο Απόστολος Πάππος.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018 12:03

Λεσβιακό Βιβλίο

Racine, Jean Baptiste (1639-1699). Ο διάσημος Γάλλος ποιητής και ακαδημαϊκός μαζί με τον Μολιέρο και τον Κορνήλιο, αποτελούν την περιώνυμη τριανδρία του γαλλικού δραματολογίου του 17ου αιώνα.

Σπούδασε νομικά και φιλοσοφία, αλλά δεν τα ακολούθησε, γιατί από νωρίς εκδηλώθηκε μέσα του η κλίση προς την ποίηση και ιδιαίτερα προς την τραγωδία και το δράμα.

Υπήρξε φίλος του Μπουαλώ, του Μολιέρου και του Λαφονταίν, τα βιβλία των οποίων άσκησαν ζωηρή επίδραση στο πνεύμα και το έργο του.

 

Η πρώτη του ωδή, που έφερε τον τίτλο «Η νύμφη του Σηκουάνα» και που τη δημοσίευσε σε ηλικία μόλις 20 ετών, με την ευκαιρία των γάμων του βασιλιά Ηλίου Λουδοβίκου ΙΔ΄, ήταν μια επιτυχία του. Μετά εξακολούθησε με ορισμένες άλλες εκλεκτές τραγωδίες του, μεταξύ των οποίων είναι: «Η Βερενίκη», «Ο Μιθριδάτης», «Ο Βρετανικός», «Ο Βαγιαζήτ», η «Ιφιγένεια» και η «Φαίδρα» (οι δύο τελευταίες κατά μίμηση των ομώνυμων τραγωδιών του Ευριπίδη).

Η δόξα όμως του Ρακίνα, από τα παραπάνω εκλεκτά έργα του, προξένησε τον φθόνο και τις εναντίον του κριτικές επιθέσεις μερικών άλλων ομοτέχνων του, ακόμη και πρώην φίλων του. Με αποτέλεσμα, ο ποιητής να στεναχωρηθεί τόσο πολύ, ώστε σε ηλικία 38 ετών, να αφήσει το πνευματικό προσκήνιο και να κλειστεί σε μοναστήρι Ιανσενιτών (το Πορτ Ρουαγιάλ). Έκτοτε δε και επί 22 ολόκληρα χρόνια -ως το θάνατό του- δεν έγραψε, παρά μόνο δύο τραγωδίες με θρησκευτικό περιεχόμενο, παρμένο απ’ τη Βίβλο, τις «Εσθήρ» και «Αθαλία».

Ο συμπατριώτης μας βραβευμένος ποιητής και μεταφραστής έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το έργο του Ρακίνα. Στον πρόλογο της νέας μετάφρασης της Φαίδρας διαβάζουμε «Φαίδρα. Η βαθύτερη σε νοήματα και πιο ποιητική τραγωδία του σπουδαίου γάλλου δραματικού ποιητή Ρακίνα Δεν ξέρω, αλλά τη "Φαίδρα" νιώθω να τη στοιχειώνει το ελληνικό τοπίο. Από το φθινόπωρο του ‘87, όταν άρχισα να τη μεταφράζω, είχα αυτή την επίμονη αίσθηση, αλλά και τώρα που την ξανακοίταξα, στην τρίτη έκδοσή της, η ίδια αυτή αίσθηση, για τρίτη φορά, μου καρφώθηκε στο μυαλό. Αντί να βλέπω, μέσα στις λέξεις, το ακέραιο άγαλμα, βλέπω τα συντρίμμια του ν’ ασπρίζουν πάνω σ’ ένα έδαφος όλο αγκάθια και πέτρες. Αντί να βλέπω, μέσα στις λέξεις, ένα σύμπαν άρρωστο και κλειστό, γεμάτο καθρέφτες και πέπλα, βλέπω ένα κάθετο μεσημέρι όπου το γλυφό νερό μελανιάζει και δεν υπάρχει έλεος για την ψυχή που διψά για λίγη τρυφερότητα, ένα χάδι ονείρου μες στο μαρτύριο της διάφανης φωτιάς. [...] Η μετάφραση της Φαίδρας που πρωτοκυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του ‘90 στις εκδόσεις «Ίκαρος» παρουσιάζεται εδώ διορθωμένη και βελτιωμένη, με ανακατατάξεις και αλλαγές στα συνοδευτικά κείμενα».

Σελίδα 2 από 12
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top