FOLLOW US

Την προτομή του ιστορικού  Δημάρχου της Μυτιλήνης, του «Δασκάλου» Απόστολου Αποστόλου περιέχυσαν με μπογιές άγνωστοι  τη Δευτέρα το πρωί, ξημέρωμα της επετείου απελευθέρωσης της Μυτιλήνης από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής. Ο Απόστολος Αποστόλου εκ των κορυφαίων στελεχών της Αντίστασης πρωταγωνίστησε στα γεγονότα της απελευθέρωσης της Λέσβου ως γενικός γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου του ΕΑΜ.

Υπηρέτησε την πόλη της Μυτιλήνης από τη θέση του Δημάρχου  επί πολλές δεκαετίες, από τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια μέχρι το 1982, με διακοπή τα χρόνια της Χούντας. Το άγαλμα είχε φιλοτεχνηθεί από το Δήμο πριν χρόνια και είχε τοποθετηθεί στο Δημοτικό κήπο της Μυτιλήνης κοντά στην είσοδο του Δημοτικού Θεάτρου.

Μετά τις προηγηθείσες βεβηλώσεις των προτομών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Βερναρδάκη, βεβήλωσαν και την προτομή του αείμνηστου Δημάρχου Απόστολου Αποστόλου

 

Το γεγονός του βανδαλισμού της προτομής του ιστορικού Δημάρχου της Μυτιλήνης προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις. Μέλη της οικογένεια του αείμνηστου Δημάρχου μιλώντας στο ΑΠΕ ΜΠΕ δήλωσαν πως «τιμά τη μνήμη του γενικού γραμματέα του ΕΑΜ ο βανδαλισμός στην προτομή του ανήμερα της απελευθέρωσης του νησιού από τους ναζί. Οι επίγονοι τους προφανώς και αισθάνονται άσχημα μια και θυμούνται πως ο Αποστόλου ήταν μαζί με το λαό που τους έδιωξε από τον τόπο. Τον φοβούνται ακόμα». Ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει το γεγονός εξέδωσε επίσης ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Λέσβου Κώστας Αστυρακάκης.

Ας σημειωθεί ότι πριν μέρες, με τηλεφώνημα στην εφημερίδα μας, η «Ενωμοτία Μυτιλήνης της Εθνικιστικής οργανώσεως ‘Κρυπτεία’» είχε αναλάβει την ευθύνη για το γκρέμισμα του μνημείου των προσφύγων που χάθηκαν στα νερά του Αιγαίου την περίοδο 2012 - 2013, στο λιμανάκι της Λουτρόπολης Θερμής.

Τέλος να αναφέρουμε ότι τις προηγούμενες μέρες, άγνωστοι βανδάλισαν επίσης με μπογιές τις προτομές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στο δημοτικό κήπο της Μυτιλήνης και του Δημητρίου Βερναρδάκη στο πάρκο της Αγίας Ειρήνης στη Μυτιλήνη. Να σημειωθεί ότι η προτομή του Δημ. Βερναδάκη είναι η δεύτερη φορά που κακοποιείται αφού πριν από μερικά χρόνια είχε ...αποκεφαλιστεί,  είχε αποσυρθεί προσωρινά από το πάρκο μέχρι να αποκατασταθεί.

 

Παρέμβαση αντιδημάρχου Αστυρακάκη

«Τα κατακάθια του ναζισμού να αντιμετωπιστούν από το νόμο»

Παρέμβαση για τη βεβήλωση των μνημείων έκανε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Κώστας Αστυρακάκης: «Μετά τις προηγηθείσες βεβηλώσεις των προτομών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Βερναρδάκη, ξημερώματα της 10ης Σεπτέμβρη, επετείου της απελευθέρωσης της Λέσβου από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής, οι γνωστοί «άγνωστοι» θιασώτες του ναζισμού στο νησί μας - που έχουν αναθαρρήσει το τελευταίο διάστημα με πρόσχημα το μεταναστευτικό- βεβήλωσαν έξω από το Δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης, την προτομή του αείμνηστου Δημάρχου Απόστολου Αποστόλου, γραμματέα του ΕΑΜ Λέσβου. Βάφοντας με κόκκινο τα μάτια και το στόμα του προσώπου του, θέλουν να παρουσιάσουν ως αιμοσταγή δολοφόνο, έναν άνθρωπο σύμβολο της αντίστασης του Λεσβιακού λαού, έναν πραγματικό Άνθρωπο και πατριώτη και οραματιστή, που μόνο θύμα ήταν - σε πολλές περιόδους της ζωής του-,  ακραίων φασιστικών αντιλήψεων και πρακτικών.

Το κακόγουστο αστείο πρέπει να σταματήσει στο νησί. Τα κατακάθια του ναζισμού και μυστικές φασιστικές οργανώσεις που εμφανίζονται ξαφνικά, πρέπει να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά από τον Νόμο και όλοι εμείς οι πραγματικοί πατριώτες, συλλογιζόμενοι με υπευθυνότητα και συναισθανόμενοι την επικινδυνότητα τέτοιων φαινομένων, να υπερασπιστούμε την Δημοκρατία μας (όσο και αν συχνά δυσφημίζεται από κάποιους λειτουργούς της), τους θεσμούς, τις πανανθρώπινες αξίες και ότι πρεσβεύει και σηματοδοτεί το νησί μας στα νεότερα χρόνια.»

 

 

 

Κατηγορία Κοινωνία
Πέμπτη, 06 Σεπτεμβρίου 2018 16:18

74η επέτειος απελευθέρωσης της Λέσβου [Vid]

Στην 74η επέτειο απελευθέρωσης της Λέσβου ( 10--Σεπτεμβρίου 1944 ) από τους νάζι κατακτητές, οι φίλοι ιστορικής μνήμης και πολιτιστικής δημιουργίας παρουσιάζουν τιμητικό αφιέρωμα ( βίντεο ) στους 291 συμπατριώτες μας που εξόντωσαν οι νάζι κατακτητές. η ιστορική μνήμη ας γίνει ανάχωμα στον νεοναζισμό και τον νεοφασισμό.

Κατηγορία E-TV

Στην πετυχημένη εκδήλωση που διοργάνωσε την Τετάρτη 8 Νοεμβρίου η Λέσχη Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος», στην ανακαινισμένη πρόσφατα αίθουσά της, για την 105η επέτειο της απελευθέρωσης της Λέσβου το 1912 από τον οθωμανικό ζυγό των 450 χρόνων, ο Περιφερειακός Σύμβουλος και Αντιπρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Λέσβου Κυριάκος Πετρέλης, κατά τον χαιρετισμό του, ανακοίνωσε τη χορηγία του Λιμενικού Ταμείου για τη τοποθέτηση αναθηματικής πλάκας στο Πλωμάρι με τα ονόματα των 210 εθελοντών στρατιωτών της Λεσβιακής Φάλαγγας που ήλθαν από την Αμερική με δικά τους έξοδα εισιτηρίων, οπλισμού και διατροφής κατά το πολυήμερο ταξίδι τους και πολέμησαν στην τετραήμερη απελευθερωτική μάχη του Κλαπάδου στις 5-8 Δεκεμβρίου 1912.

Στην εκδήλωση, η Κωνσταντίνα Βάκκα-Κυριαζή, χαιρετίζοντας την τοποθέτηση της αναθηματικής πλάκας ως μνημείο προσφοράς των Λεσβίων μεταναστών της Αμερικής στην πατρίδα τους, αναφέρθηκε στην έρευνά της και τον τρόπο με τον οποίο ανακάλυψε τον Πλωμαρίτη ιδρυτή της Λεσβιακής Φάλαγγας Ευστράτιο Ι. Αθανασιάδη και τα ονόματα των μελών της Κεντρικής Επιτροπής και των ανδρών της Λεσβιακής Φάλαγγας. Επίσης αναφέρθηκε στην πρόσφατη έρευνά της στην Υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων με την οποία επιβεβαίωσε και εμπλούτισε τα μέχρι τώρα στοιχεία.

Ο Αριστείδης Κυριαζής, κατά την ομιλία του με θέμα «Η συμβολή των ανταρτών στην απελευθέρωση της Λέσβου το 1912», αναφέρθηκε στους 11 γνωστότερους οπλαρχηγούς της Λέσβου, οι οποίοι μαζί με τους αντάρτες τους πολέμησαν εθελοντικά στην πρώτη γραμμή της μάχης του Κλαπάδου, καθώς και στις άλλες που προηγήθηκαν αλλά και σε εκείνες που ακολούθησαν για την εκκαθάριση της Λέσβου από τους Τούρκους αντάρτες, όπου συνολικά έπεσαν 477 νεκροί Έλληνες και Τούρκοι, εκ των οποίων οι 95 ήταν Έλληνες αντάρτες και πολίτες και οι 19 Έλληνες στρατιώτες και ναύτες.

Επίσης εστίασε στη δράση των τριών Πλωμαριτών οπλαρχηγών Εμμανουήλ Σιταρά, Δημητρίου Τσακύρη και Δημητρίου Στεφάνου που μαζί με τον Αϊβαλιώτη οπλαρχηγό Ευστράτιο Λαγίδη είχαν ως ορμητήριο το Πλωμάρι των τότε 13.000 κατοίκων του.

Ενδεικτικά ανέφερε την καταγραφή του Πλωμαρίτη δασκάλου Γεωργίου Ζεϊμπέκη ο οποίος αναφερόμενος στο μεγαλείο του ηρωϊκού αντάρτικου, στα γενναία Πλωμάρια έγραψε με το ψευδώνυμο «Ρεπόρτερ» στην εφημερίδα της Λέσβου «Λαϊκός Αγών» στις 24-11-1912: «Όταν βλέπη και παρακολουθή κάποιος τας καθημερινάς εκ Γέρας, Πολιχνίτου, Ερεσού, Τελωνείων και Μεσοτόπου αιτήσεις περί αποστολής εις τας περιφερείας των μερών τούτων ενισχύσεων εκ σωμάτων ενόπλων, υποθέτει ότι εις την πόλιν μας, το Πλωμάρι, είναι εστημένον το στραταρχείον του Στρατιωτικού αρχηγού της ελληνικής κατοχής της νήσου μας».       

Στην εκδήλωση απηύθυνε χαιρετισμό ο Αντιδήμαρχος Πλωμαρίου Μανώλης Αρμενάκας και επίσης παραβρέθηκαν απόγονοι του ιδρυτή και μελών της Λεσβιακής Φάλαγγας καθώς και ο συνονόματος και συνεπώνυμος εγγονός του Πλωμαρίτη οπλαρχηγού Δημήτρη Τσακύρη. 

 

 

Κατηγορία Πολιτισμός

«Σ’ τον “Αβέρωφ”»

 

1

Περήφανος μας ήρθες

 

Τα γαλανά μας τα νερά ς’ το γοργοπέρασμά σου

και τα γλυκακρογιάλια μας τραγούδια σού τονίζουν

μύριες ελπίδες φτερουγούν αητέ ολόγυρά σου

απ’ άκρη σ’ άκρ’ οι Έλληνες γλυκά σε χαιρετίζουν

 

2

Η Γαλανή σημαία μας ‘ψηλά εις τη κορφή σου

σου πλάθει χίλια όνειρα, νίκες σου ψιθυρίζει.

η γαλανή μητέρα μας ‘ψηλά απ’ τη κορφή σου

εις τα παιδιά της άγια συγκίνησι σκορπίζει.

 

3

Περήφανος μας ήρθες

Καλώς μας ήρθες

 

Κάθε καρδιά Ελληνική σκιρτάει ς’ τη θωριά σου

μ’ ευχές χρυσές οι Έλληνες τρέχουν να σε στολίσουν.

Ποιος ξέρει αν οι κεραυνοί πώχεις ς’τα σωθικά σου

και το Μαρμαρωμένο μας μια μέρα δεν ξυπνίσουν.

 

Π.Ψ - ας

 

Ετοιμάζοντας την έκθεση με εφημερίδες και περιοδικά του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Αιγαίου και καθώς ξανατακτοποιούσα ένα συνεχώς ατακτοποίητο αρχείο, έπεσα πάνω σε μια εφημερίδα, αγορασμένη πριν χρόνια από παλαιοπωλείο με τον τίτλο «Σαρδέλα». Την πήρα προσεκτικά στα χέρια μου, την ξεδίπλωσα και τότε μού αποκαλύφθηκε το παραπάνω, πολύ ενδιαφέρον, προφητικό ποίημα, το οποίο και αντέγραψα επακριβώς.

Η εφημερίδα είναι σατιρική («Σαρδέλα τη λένε/ κι απ’ τα γέλοια… κλαίνε») και είχε έδρα την Καλαμάτα. Το συγκεκριμένο φύλλο είναι το τρίτο και εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 1911. (Διαστάσεις 35Χ25 εκ., σελίδες 4).

Περισσότερα στοιχεία για τη «Σαρδέλα» δεν βρήκα, αφού στο τετράτομο έργο «Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου 1784-1974» (επιμέλεια: Λουκία Δρούλια - Γιούλα Κουτσοπανάγου), δεν είναι καταλογραφημένη.

Ξαναδιάβασα όμως μερικά στοιχεία για το θρυλικό «Αβέρωφ» που τόσο στενά συνδέεται με την απελευθέρωση του νησιού μας, δικαιώνοντας και τις ελπίδες του ποιήματος, και μου λύθηκαν πολλές απορίες για τη συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Παραθέτω τις πληροφορίες όπως έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα «Πλωτό Ναυτικό Μουσείο Θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ»: «Δέκα χρόνια μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διέθετε μια ελάχιστη δύναμη απαρχαιωμένων τορπιλοβόλων και τριών γαλλικών θωρηκτών που είχαν κατασκευασθεί το 1889. Η επιτακτική ανάγκη για τη δημιουργία αξιόμαχου στόλου είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση του στόλου -στα τέλη του 1908- με τέσσερα καινούρια αγγλικά και τέσσερα γερμανικά αντιτορπιλικά. Σε αυτά επρόκειτο να προστεθεί το Θωρακισμένο-Καταδρομικό “Γ. Αβέρωφ”, η Δόξα του Πολεμικού Ναυτικού.

Για την ανανέωση του Στόλου η τότε κυβέρνηση Μαυρομιχάλη είχε απευθυνθεί στα Ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, όπου εκείνη ακριβώς την εποχή κατασκευαζόταν ένα θωρακισμένο-καταδρομικό το οποίο είχε παραγγελθεί και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από το Ιταλικό Ναυτικό. Όμως, η ακύρωση της παραγγελίας από τη μεριά των Ιταλών και η άμεση προκαταβολή του 1/3 της συνολικής αξίας του πλοίου, επέτρεψαν την απόκτηση του θωρηκτού από την Ελλάδα. Το ποσόν της προκαταβολής προήλθε από τη διαθήκη του Γεωργίου Αβέρωφ και ανήρχετο σε 8.000.000 εκατομμύρια χρυσές δραχμές, ενώ το υπόλοιπο ποσό των 15.650.000 χρυσών δραχμών καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου (Τ.Ε.Σ.). Η κυβέρνηση δαπάνησε 23.650.000 δρχ. για την απόκτηση του. Τα 8.000.000 δρχ. προέρχονταν από το 20% της συνολικής κληρονομιάς του Γεωργίου Αβέρωφ, που παραχώρησε με τη διαθήκη του στο Ταμείο Εθνικού Στόλου το 1899 (χρονολογία δημοσίευσης της διαθήκης).


Από την καθέλκυση του «Αβέρωφ» τον Μάρτιο του 2011 (από το αρχείο του averof.mil.gr)

 

Η διαθήκη όριζε ότι το 1/5 της περιουσίας του (20 μερίδια) παραχωρείται για τη ναυπήγηση ισχυρού καταδρομικού πλοίου που θα φέρει το όνομα του και διασκευασμένο κατά τέτοιον τρόπο ώστε να χρησιμεύει ως εκπαιδευτικό πλοίο Σχολής Ναυτικών Δοκίμων προς την πρακτική και θεωρητική τελειοποίηση αυτών. Το υπόλοιπο ποσό 14.300.000 καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από το Ταμείο Εθνικού Στόλου (Τ.Ε.Σ.). Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι Τούρκοι είχαν ενδιαφερθεί για την αγορά του πλοίου.

Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο (όπως ακριβέστερα περιγράφεται) είχε ιταλικές μηχανές 19.000 ίππων, 22 γαλλικούς λέβητες, γερμανικές γεννήτριες και αγγλικά πυροβόλα 190 και 234 χιλιοστών τύπου Armstrong. Η μέγιστη ταχύτητα που ανέπτυσσε το Θωρηκτό ήταν 23 κόμβοι. Το “Γ. Αβέρωφ” καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου (27 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) 1910 και την 1η Σεπτεμβρίου 1911 κατέπλευσε στο Φάληρο, όπου έγινε δεκτό από τους Έλληνες με ενθουσιασμό.

Το Θωρηκτό δεν άργησε να γνωρίσει το βάπτισμα του πυρός. Τον Οκτώβριο του 1912, με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, το “Γ. Αβέρωφ”, επικεφαλής του Στόλου του Αιγαίου υπό τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, απέπλευσε προς τα Δαρδανέλια. Κατέλαβε τη Λήμνο και στον όρμο του Μούδρου εγκαταστάθηκε το προχωρημένο αγκυροβόλιο του Στόλου. Ακολούθησε η κατάληψη του Αγίου Όρους, των νησιών του βορείου και ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ίμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος). Η σύγκρουση με τον τουρκικό στόλο ήταν πλέον αναπόφευκτη. Ο ναύαρχος Κουντουριώτης έδωσε επιθετικό χαρακτήρα στον ελληνικό σχεδιασμό. Διέταξε το στόλο του να αρχίσει να πλέει από βορρά προς νότο, οπότε ο οθωμανικός στόλος εμφανίσθηκε στην έξοδο των Στενών. Τότε, ο Κουντουριώτης απηύθυνε το περίφημο σήμα του στα ελληνικά πλοία που συνέπλεαν με το “Γ. Αβέρωφ”: “Με την δύναμιν του Θεού και τας ευχάς του Βασιλέως μας και εν ονόματι του Δικαίου πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με πεποίθησιν προς την νίκην εναντίον του εχθρού του Γένους”. Η έκβαση των Ναυμαχιών της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) που ακολούθησαν, διέλυσε τις προσδοκίες του σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου. Ο οθωμανικός στόλος δεν θα επιχειρούσε πια νέα έξοδο στο Αιγαίο.

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-13 αποτελούν αναντίρρητα την πλέον ένδοξη πολεμική περίοδο του θωρηκτού “Γ. Αβέρωφ”. Με την έναρξη των εχθροπραξιών, τον Οκτώβριο του 1912, ο ελληνικός στόλος κλήθηκε να πετύχει έναν ιδιαίτερα δύσκολο συνδυασμό πολλαπλών στόχων: να εμποδίσει την έξοδο του οθωμανικού στόλου στο Αιγαίο, να αποκτήσει την κυριότητα των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου, να εμποδίσει τη μεταφορά οθωμανικών στρατευμάτων και εφοδίων προς τα ηπειρωτικά μέτωπα των Βαλκανίων, καθώς και να προστατεύσει τις αντιστοιχείς θαλάσσιες μεταφορές της Ελλάδας και των συμμάχων της. Η επιτυχής έκβαση των ελληνικών επιτελικών σχεδιασμών ήταν αποτέλεσμα τριών κυρίως παραγόντων: των αυξημένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων που διέθετε το νεότευκτο θωρηκτό, της αναμφισβήτητης ηγετικής ικανότητας και τόλμης του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, όπως και του υψηλότατου ηθικού των ελληνικών πληρωμάτων όλου ανεξαιρέτως του ελληνικού στόλου. Η επιτυχής κατάληψη των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου και η κατίσχυση των ελληνικών όπλων στις Ναυμαχίες της Έλλης και την Λήμνου, είχαν ως αποτέλεσμα ο “Γ. Αβέρωφ” να αποκτήσει διαστάσεις συμβόλου στη λαϊκή μνήμη: ένας μύθος είχε πια γεννηθεί».

Κατηγορία Πολιτισμός
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top