FOLLOW US
Ανθή Παζιάνου

Ανθή Παζιάνου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018 11:31

Άνεργος μεγαλώνει μόνος την κόρη του

Η Λέσβος το καλοκαίρι είναι όαση για τους κατοίκους της που δεν μπορούν να ξοδέψουν ούτε ευρώ για να περάσουν αλλού τις διακοπές τους. Δεν μπορούν όμως όλοι οι συμπολίτες μας να χαρούν το ίδιο τη θάλασσα, τον ήλιο και τα τοπία του νησιού, και να βρουν ελάχιστες στιγμές ξενοιασιάς από τα καθημερινά προβλήματα, όταν δεν μπορούν να αντικρίσουν ούτε το παιδί τους. Ούτε να το μεγαλώσουν.

Σε μια από τις γειτονιές της πόλης 63χρονος άνεργος πατέρας μεγαλώνει την 12χρονη κόρη του. Οι στερήσεις που έχει υποστεί δεν αρκούν για να ξεπληρώσουν το ρεύμα, ο λογαριασμός του οποίου ανήλθε στα 1800 ευρώ. Το ρεύμα κόπηκε και η διμελής μονογονεϊκή οικογένεια είναι σε απόγνωση. «Δεν μπόρεσα να πληρώσω τις δόσεις, δεν μπορώ να κοιτάξω στα μάτια το παιδί μου» λέει στο «Ε». Η εφημερίδα μας επιβεβαίωσε τις πληροφορίες με τις αρμόδιες υπηρεσίες, και η ανάγκη είναι απαραίτητη, ενώ το πρόβλημα είναι δυσβάσταχτο. Ο 63χρονος βρέθηκε άνεργος μέσα σε μια νύχτα πριν από αρκετά χρόνια όταν τα αφεντικά του, τα οποία διατηρούσαν επιχείρηση- από την οποία μάλιστα περνούσαν πολλοί τοπικοί παράγοντες- εξαφανίστηκαν, έχοντας μια σειρά δικαστικές  υποθέσεις να εκκρεμούν σε βάρος τους. Αλλά και μια σειρά ανθρώπους να τους έχουν παραμυθιάσει ότι θα τους ξοφλήσουν- πράγμα που δεν έκαναν ποτέ. Στον 63χρονο, μάλιστα, χρωστούν πάνω από 15.000 ευρώ, αλλά ο ίδιος δεν μπορεί πια να απευθυνθεί πουθενά, ενώ συνειδητοποίησε αργά ότι τον είχαν και ανασφάλιστο, αλλά και χωρίς ένσημα.

Οι ατυχίες συνεχίστηκαν στη ζωή του, όταν, όπως λέει η πρώην γυναίκα του τον εγκατέλειψε για να ξεκινήσει νέα ζωή και να κάνει άλλο παιδί με άλλον σύντροφο, γεγονός που τον κατέστησε και δικαστικά μοναδικό κηδεμόνα της κόρης τους. Αυτό που του έμεινε ήταν ένας μικρός χώρος που κληρονόμησε μετά το θάνατο της μητέρας του, ένα μηνιαίο επίδομα των 125 ευρώ και το καθημερινό φαγητό που παίρνει από τον Δήμο.

Επειδή οι αρμόδιες υπηρεσίες γνωρίζουν την περίπτωση και επειδή είναι αναγκαίο να επανασυνδεθεί το ρεύμα, όσοι μπορούν να συνδράμουν, μπορούν να καλέσουν στο 6942549149.

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018 11:28

Πεδίο διενέξεων η δημοτική πλαζ

Συμβαίνει μία, συμβαίνει δύο, συμβαίνει τρεις και μετά διαπιστώνει κανείς ότι γίνεται… viral η καταγγελία για την είσοδο με face control στη δημοτική πλαζ στα Τσαμάκια, όπου παρά τα όσα έχουν κάνει το γύρο του διαδικτύου και πλέον και μεγάλων ειδησεογραφικών ιστοσελίδων της χώρας, μέχρι πρότινος δεν είχε βγει κάποια ανακοίνωση από τους ιθύνοντες. Και ενώ η «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο» επισημαίνει ότι θα απευθυνθεί στον Συνήγορο του Πολίτη για την πολιτική αποκλεισμού των προσφύγων, ο Δήμαρχος Λέσβου μιλά στο «Ε» για την όλη κατάσταση υπογραμμίζοντας ότι με το προσφυγικό «έχει διασαλευτεί η καθημερινότητά μας». Και το αναφέρει αυτό γιατί βλέπει να κρέμονται όλα από μια κλωστή και ειδικά η κανονικότητα του νησιού, από την οποία έχουμε ξεφύγει προ πολλού: «Από τη μία οι ακραίοι θέλουν να περάσουν την πολιτική τους γραμμή με ανυπόστατα ψεύδη, πουλώντας ψεύτικο πατριωτισμό, από την άλλη οι αλληλέγγυοι που δεν δίνουν καμία σημασία στην τοπική κοινωνία».

Στις 15 του περασμένου Ιουνίου έγινε διαμαρτυρία πολιτών έξω από την πλαζ στα Τσαμάκια για επίμαχη «ανακοίνωση» που έλεγε στα αγγλικά, τα γαλλικά και στα αραβικά ότι «η είσοδος στις εθνικότητες που δεν ανήκουν στη ζώνη Σένγκεν δεν επιτρέπεται χωρίς την επίδειξη διαβατηρίου». Οι διαμαρτυρόμενοι έκαναν λόγο για ενός νέου τύπου απαρτχάιντ (σ.σ. Ο διαχωρισμός με βάση τη φυλετική καταγωγή που ξεκίνησε κατά την αποικιοκρατία). Μάλιστα στο σημείο μετέβη και ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας Γιώργος Κατζανός που φέρεται να ζητούσε να ονόματα των διαμαρτυρόμενων ντόπιων, αλλά χωρίς οι τελευταίοι να καταλαβαίνουν το νόημα αυτής της πρακτικής, αλλά και την παρουσία του σε σχέση με τις αρμοδιότητές του.

Νέο επεισόδιο με ξυλοδαρμό!

Πολλά λέγονταν στη συνέχεια, για διάφορα που συνέβαιναν, χωρίς κάποιος να προβαίνει σε καταγγελίες. Μέσα σε όλο το κλίμα δυσαρέσκειας ένθεν κακείθεν, αφού πέραν των διαμαρτυρόμενων, κάποιοι -άλλοι- ντόπιοι εξέφραζαν τη δυσφορία τους για την παρουσία προσφύγων στα Τσαμάκια, λίγες εβδομάδες μετά, δικηγόρος μετέβη στην αστυνομία καταθέτοντας μήνυση, μετά από ξυλοδαρμό που κατήγγειλε ότι έγινε σε βάρος της από γνωστό ακροδεξιό. Σύμφωνα με την καταγγελία, ο εν λόγω επιχείρησε να δείρει ανήλικο προσφυγόπουλο που πήγαινε να κάνει μπάνιο στη θάλασσα. Η δικηγόρος μπήκε στη μέση για να τον σταματήσει, αλλά αυτός, απτόητος, σύμφωνα με την καταγγελία, άρχισε να την ξυλοκοπά.

Στο γύρο του διαδικτύου

Το γύρο του διαδικτύου κάνει καταγγελία που επιβεβαιώνεται από δικηγόρους, ότι Αφγανικής καταγωγής αλλοδαπός πήγε να μπει στην Πλαζ πληρώνοντας το αντίτιμο της εισόδου στο Ταμείο και του ζητήθηκε να επιδείξει την ταυτότητά του. Ο αλλοδαπός ο οποίος εργάζεται ως διερμηνέας, απάντησε στα ελληνικά ρωτώντας την για ποιο λόγο του ζητάει ταυτότητα. Του απαντήθηκε ότι αυτές είναι οι εντολές, και ότι πρέπει να τις ακολουθήσει. Εν τέλει ο ίδιος ο διερμηνέας κάλεσε την αστυνομία, όπου εκπρόσωποι της πλαζ φέρονται να του απάντησαν ότι αυτοί είναι οι κανόνες που έχουν δοθεί από τον Δήμο. Στη συνέχεια κατέθεσε μήνυση κατά παντός υπευθύνου για διάφορα αδικήματα που σχετίζονται με την παράνομη άρνηση εισόδου των υπευθύνων της Πλαζ. Η δικογραφία που σχηματίστηκε έχει διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης για ν’ ακολουθηθεί η ποινική διαδικασία.

Τι απαντά η Δημοτική Αρχή

Ο Δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός μίλησε αναλυτικά για το θέμα στο «Ε»: «Αρχικά παρατηρήθηκε το φαινόμενο ομάδες προσφύγων και μεταναστών να πηγαίνουν μαζικά στην πλαζ για κολύμβηση, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση πολλών Μυτιληνιών. Προσπαθήσαμε να τους εξηγήσουμε ότι πρέπει ευπρεπώς να κάνουν μπάνιο και ότι δεν πρέπει να πλένουν τα ρούχα τους ή να έχουν σαπουνάδες στα ντουζ. Κάποια στιγμή προβήκαμε και σε αυτή την ανακοίνωση, γιατί σκεφτήκαμε ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος έλεγχος και ότι οι όσοι μπαίνουν να έχουν επίσημα έγγραφα, εφόσον είναι κοινός τόπος συνάθροισης. Εγώ προσωπικά είχα αναγκαστεί να πάω στα Τσαμάκια και να μιλήσω σε κάποιους μετανάστες που πετούσαν μπουκάλια με μπύρες στη θάλασσα για να τους εξηγήσω ότι πρέπει να το σταματήσουν αυτό. Μας είπαν ότι αυτή η τακτική ελέγχου (σ.σ. με τα διαβατήρια κλπ) απαγορεύεται και την σταματήσαμε. Στο μεταξύ όμως η κατάσταση ομαλοποιήθηκε. Πήγαιναν μετανάστες με τα παιδιά τους, ευπρεπώς».

Ο κ. Γαληνός επιμένει: «Χρειάζεται ηρεμία στον τόπο μας. Αυτή έχει διασαλευτεί. Αυτό που προσπαθώ προσωπικά είναι να προστατέψω την κοινωνική συνοχή. Το μπάνιο στη δημοτική πλαζ είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων και πρωτίστως των Μυτιληνιών που το έχουν ανάγκη, όπως κάθε καλοκαίρι. Δεν είναι φυσιολογικό να πηγαίνει ο άλλος με το σώβρακό του και με τις μπύρες του, σε γκρουπ 30 ατόμων και να μπαίνουν μέσα και να είμαστε μπάτε σκύλοι αλέστε».

Και εξηγεί: «Από ένα ασήμαντο περιστατικό μπορούν να χαθούν όλα. Την ίδια ώρα που οι αλληλέγγυοι τραβούν την κατάσταση χωρίς να δίνουν σημασία στην τοπική κοινωνία, κάποιοι ακραίοι, ανεύθυνα άτομα βγάζουν λόγους σε συναθροίσεις αποσκοπώντας σε πολιτικά κίνητρα. Πρέπει να προστατέψουμε το νησί»!

 

Σπ. Γαληνός «Πρέπει να διασφαλίσουμε την κοινωνική συνοχή»

Η «Συνύπαρξη» κατά Γαληνού

Η Συνύπαρξη αποδοκιμάζει έντονα την πολιτική αποκλεισμού που ακολουθεί η διεύθυνση της πλαζ Τσαμάκια απέναντι σε ανθρώπους με προσφυγικό προφίλ που ζουν νόμιμα στη Μυτιλήνη.

Εκφράζει την απογοήτευση της για «την πλήρη κάλυψη αυτής της πολιτικής από τον Δήμαρχο Λέσβου με την αιτιολογία ότι πιθανόν να παρενοχλούνται οι λουόμενοι - λουόμενες από την παρουσία τους. Παρακαλούμε τον κύριο Δήμαρχο να μην επικαλείται την «Λέσβο της αλληλεγγύης» προκειμένου να δικαιολογήσει ξενοφοβικές και ρατσιστικές πρακτικές. Δεν δικαιούται να εξαργυρώνει επ’ άπειρον τα γραμμάτια της συμβολής του στην αντιμετώπιση του προσφυγικού το 2015.

Η Συνύπαρξη θα προσφύγει για το ζήτημα αυτό που μας ντροπιάζει όλους στον Συνήγορο του Πολίτη.»

Τετάρτη, 08 Αυγούστου 2018 17:34

Εσύ, Βασίλη, μάς ομορφαίνεις![Vid]

Αγαπά τον τόπο μας και τους κατοίκους του, η πρώτη του ατάκα, εξηγώντας ότι έχει λίγα χρόνια να έρθει, ήταν ότι… ομορφύναμε! Η αλήθεια είναι όμως ότι το βράδυ της Δευτέρας ήμασταν όλοι όμορφοι στον «Οινοφόρο» κι αυτό ήταν για άλλη μια φορά δική του επιτυχία. Αν κι έκλεισε 45 χρόνια στο ελληνικό τραγούδι, η φωνή του παραμένει εφηβική. Και η αλήθεια είναι ότι δεν χορταίνεται ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ακόμα κι αν έχει σαρώσει όλες τις ελληνικές πόλεις δεκάδες φορές. Το κοινό του εκεί, πιστό στο ραντεβού για το «Καράβι το παλιό, το σαπιοκάραβο» που θα μας κάνει κάποια στιγμή να λύσουμε και να ξεκινήσουμε. Για τα χαιρετίσματα στην εξουσία που αποτελούν την εκτόνωση μιας κατάστασης - πάντα περίπλοκης στην Ελλάδα. Μπορεί την επομένη να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε, να σκύβουμε το κεφάλι, όμως τη στιγμή του Βασίλη, θέλουμε να κρατήσουμε την ουσία, να ονειρευτούμε. Να αναθεματίσουμε αυτούς που στο γιουσουρούμ ξεπουλήθηκαν για ένα κουστούμ’ και μας έμεινε μόνο το ταρατατζούμ.

Οι «Μάγμα» άνοιξαν τη συναυλία

Κι ας απορήσουμε κι αλλιώς. Τις τελευταίες δεκαετίες πόσο συχνά μπορούμε να αφεθούμε με τραγούδια με πολιτικό στίχο; Αυτό είναι άλλη μια επιτυχία του Βασίλη - και άλλων καλλιτεχνών, αλλά παλιότερων και κυρίως εκείνων που έχουν φύγει από τη ζωή. Μας έκανε, λοιπόν ο Βασίλης με τα τραγούδια του, να σχολιάζουμε την πολιτική, χωρίς βαρύγδουπες λέξεις και τσιτάτα, απλά και ωραία, ενίοτε χοροπηδώντας, άλλοτε και κλαίγοντας. Κι επειδή η ανθρώπινη υπόσταση δεν είναι μόνο πολιτική, στα τραγούδια που λέμε μαζί του οι φωνές χαμηλώνουν, «χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν, μια φορά μου ‘χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι, πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη»…

Οπότε Βασίλη, ναι, εσύ μας ομορφαίνεις και θα σε περιμένουμε, πάντα!

Συγχαρητήρια και στους «Μάγμα» που άνοιξαν τόσο δυναμικά τη συναυλία του Βασίλη, και έφεραν το κοινό μπροστά, έτοιμο να ζήσει αυτή τη μεγάλη βραδιά!

Για το πρωτοποριακό μεταπτυχιακό που θα ξεκινήσει τον προσεχή Οκτώβρη και απασχόλησε ΜΜΕ όλης της Ελλάδας μίλησε στο «Ε» ο διευθυντής του προγράμματος «Φυσικοί Κίνδυνοι και αντιμετώπιση Καταστροφών», Καθηγητής Νίκος Ζούρος. Και παρά το γεγονός ότι το θέμα του μεταπτυχιακού έγινε… viral, γιατί η ανακοίνωση της προκήρυξης για την εισαγωγή φοιτητών έτυχε να γίνει μετά την τραγωδία στην Αττική, ο ίδιος εξήγησε ότι «η ιδέα για το κοινό μεταπτυχιακό ξεκίνησε πέρσι το καλοκαίρι, όταν μετά τον σεισμό που είχαμε στη Βρίσα σκεφτήκαμε με ποιο τρόπο θα μπορούσαμε να εμπλέξουμε περισσότερο την επιστημονική κοινότητα σε μια πιο συλλογική προσπάθεια στην αντιμετώπιση όχι μόνο του σεισμικού κινδύνου, αλλά γενικότερα των φυσικών καταστροφών».

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει ερευνητική προσπάθεια και δημοσιεύσεις και από τύχη ή λόγω συγκυρίας βρέθηκαν να υπηρετούν στο Τμήμα Γεωγραφίας, εκτός από τον κ. Ζούρο καθηγητές που έχουν δουλέψει από διαφορετικές πλευρές το ζήτημα του σεισμικού κινδύνου. «Είδαμε πώς η γεωγραφική έρευνα και κυρίως η αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών είτε είναι τα γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών είτε είναι η αξιοποίηση των καινούριων συστημάτων παρακολούθησης και καταγραφής των επιπτώσεων των σεισμών μπορεί να είναι χρήσιμες και σε επιχειρησιακό επίπεδο για την αντιμετώπιση του σεισμικού κινδύνου, μιας πυρκαγιάς, μια πλημμύρας κ.ο.κ. Άλλωστε οι συνάδελφοι του Τμήματος Γεωγραφίας είχαν παραβρεθεί και στο παρελθόν σε τέτοιες περιπτώσεις».

Με έδρα τη Μυτιλήνη

Με έδρα το Τμήμα Γεωγραφίας στη Μυτιλήνη το Πανεπιστήμιο Αιγαίου συνεργάστηκε και θα συνεργάζεται σε αυτό το δι-ιδρυματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα με το Τμήμα Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το Τμήμα Περιβάλλοντος Πανεπιστημίου Αιγαίου και το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, αξιοποιώντας ερευνητές, καθηγητές και ακαδημαϊκούς από αυτά αλλά και από άλλα Τμήματα: «Το θεσμικό πλαίσιο που αφορά όλα τα Πανεπιστήμια της χώρας για την ίδρυση νέων μεταπτυχιακών, μια και περάσαμε σε νέο στάδιο μάς έδωσε τη δυνατότητα να συνεργαστούμε και να ξεκινήσουμε την ιδέα, όχι για ένα μεταπτυχιακό στο Τμήμα Γεωγραφίας του Παν/μιου Αιγαίου, αλλά ένα μεταπτυχιακό στο οποίο θα συνεργάζονται σε ισότιμη βάση όλοι οι συνάδελφοι που δουλεύουν αυτά τα θέματα και που έτσι ή αλλιώς είχαν δυνατή συνεργασία μέχρι τώρα. Ένα δυνατό μεταπτυχιακό που θα συγκεντρώνει την αφρόκρεμα των ερευνητών της χώρας μας και θα μπορεί να ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα μεταπτυχιακό στον τομέα των φυσικών κινδύνων και της αντιμετώπισης καταστροφών σε παγκόσμιο επίπεδο».

Δική «μας» πρωτοβουλία

Υπήρχαν δεύτερες σκέψεις από ακαδημαϊκούς για το αν αυτό το μεταπτυχιακό θα μπορούσε να είναι αλλού και όχι στη Μυτιλήνη; «Από την πρώτη στιγμή επειδή ο νόμος είναι σαφής, το επισπεύδον Τμήμα (δηλαδή αυτό που παίρνει την πρωτοβουλία να δημιουργήσει ένα δι-ιδρυματικό μεταπτυχιακό είναι αυτό που de facto έχει την έδρα του προγράμματος. Άρα από τη στιγμή που πήραμε εμείς την πρωτοβουλία ήταν defacto από τον νόμο ότι εδώ θα ήταν η έδρα του προγράμματος. Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι δέχτηκαν οι συνάδελφοι, δεν είπαν «να το αναλάβουμε εμείς» είτε στην Αθήνα είτε στην Θεσσαλονίκη, απλά ακριβώς επειδή υπάρχει η αλληλοεκτίμηση και η συνεργασία τόσων ετών με πολλή χαρά δέχτηκαν να αναλάβει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου τον συντονισμό της λειτουργίας αυτού του καινούριου μεταπτυχιακού προγράμματος. Το οποίο δεν θα είναι μόνο από τους ερευνητές. Παίρνουμε τους ειδικούς από τον κάθε τομέα να διδάξουν. Επειδή εκπέμπει μια σοβαρότητα στην οργάνωση και τη λειτουργία του, ήδη έχουμε δημιουργήσει επαφές και με άλλα ιδρύματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, προκειμένου να προσκαλέσουμε επιστήμονες στα σεμιναριακά μαθήματα, τα οποία είναι ενταγμένα κανονικά στο πρόγραμμα του μεταπτυχιακού, για να διδάξουν».

Απαραίτητη η πρακτική άσκηση

Το πρόγραμμα αυτό είναι προσανατολισμένο κυρίως στους κινδύνους που πλήττουν τη χώρα μας: οι σεισμοί, οι κατολισθήσεις, οι πλημμύρες και οι δασικές πυρκαγιές: «Ουσιαστικά αυτά τα τέσσερα είναι τα στοιχεία με τα οποία θα ασχοληθούμε περισσότερο λόγω των αναγκών της χώρας».

Μια ακόμα πρωτοπορία του συγκεκριμένου προγράμματος είναι το γεγονός ότι πέρα από τη διπλωματική εργασία που υπάρχει σε κάθε μεταπτυχιακό, ο κάθε φοιτητής είναι υποχρεωμένος να κάνει ένα εξάμηνο πρακτική άσκηση. Να είναι ενταγμένος δηλαδή στην ερευνητική διαδικασία των συμμετεχόντων φορέων, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ή στο Εθνικό Αστεροσκοπείο και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έτσι οι νέοι ερευνητές θα έχουν όλα αυτά τα εφόδια να συνεχίσουν στο μέλλον. «Βασικός στόχος είναι να έχουμε καταρτισμένα στελέχη που θα μπορέσουν να βοηθήσουν την ελληνική πολιτεία είτε σε κεντρικό, είτε περιφερειακό είτε τοπικό επίπεδο στην αντιμετώπιση του φυσικού κινδύνου» προσθέτει ο κ. Ζούρος.

Ο σεισμός της Βρίσας γέννησε την ιδέα του μεταπτυχιακού

Διεθνής προτεραιότητα

Η αντιμετώπιση των φυσικών κινδύνων, αναφέρει, είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει τεθεί τα τελευταία χρόνια σε προτεραιότητα: «Η κλιματική αλλαγή που προκαλεί την ένταση των φυσικών φαινομένων οδηγεί την επιστημονική κοινότητα σε ερευνητικά έργα ώστε να παρακολουθήσουμε και να αντιμετωπίσουμε αυτά τα φαινόμενα και να μειώσουμε την τρωτότητα των κοινωνιών μας. Ενώ η τεχνολογία αυξάνεται, ταυτόχρονα αυξάνονται και τα θύματα φυσικών κινδύνων, αλλά και το οικονομικό κόστος αντιμετώπισής τους. Για παράδειγμα ο σεισμός στην Αϊτή το 2008 δημιούργησε τεράστια οικονομικά προβλήματα, και ακόμα δεν μπόρεσε να συνέλθει παρά τη σημαντική βοήθεια. Γιατί είναι τεράστια η ζημιά στις υποδομές. Μετά από μια μεγάλη φυσική καταστροφή δημιουργείται και ανθρωπιστική κρίση. Εντείνεται το φαινόμενο ανάγκης της μετανάστευσης του πληθυσμού».

Πυρετώδης προετοιμασία

Η προετοιμασία για το νέο πρόγραμμα ήταν εντατική όλο τον χειμώνα. Προχώρησαν οι αποφάσεις των Τμημάτων, η διαβούλευση για τη συγκρότηση του προγράμματος, η δημιουργία του κανονισμού, το διδακτικό προσωπικό, αλλά και η απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η απόφαση που εστάλη από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ως το επισπεύδον Πανεπιστήμιο υπεγράφη από όλους τους συμμετέχοντες φορείς.

Τρία Μουσεία Φυσικής Ιστορίας (Μουσείο Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου, της Κρήτης και του ΑΠΘ) συμπράττουν με τα τρία ιδρυτικά μέλη. «Θέλαμε να δώσουμε τη διάσταση της επικοινωνίας, να μη μείνει μόνο η ερευνητική προσπάθεια στο πώς θα εκπαιδευτούν τα στελέχη στην αντιμετώπιση των φυσικών κινδύνων, αλλά και στο πώς θα εκλαϊκεύσουμε και να περάσουμε τη σωστή πληροφορία στο ευρύτερο κοινό. Και επειδή τα τρία Μουσεία το κάνουν αυτό, θεωρήσαμε ότι αυτές οι σωστές πρακτικές μπορούν να περάσουν και στην κοινωνία -γιατί πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία».

Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2018 18:27

Νέοι χώροι με προσδοκίες συνύπαρξης

Μετά την ΑΜΚΕ που έφτιαξε το εστιατόριο «ΝΑΝ» επί της Κομνηνάκη, όπου μαγειρεύουν και σερβίρουν φαγητό γεύσεων πολλών λαών, πρόσφυγες και ντόπιοι, δύο νέοι χώροι φιλοδοξούν να ταιριάξουν ντόπιους και πρόσφυγες, προσδοκώντας σε περισσότερα μέρη συνύπαρξης. Κι αυτό γιατί άνθρωποι πολλών εθνικοτήτων μπορεί να βρισκόμαστε στο ίδιο νησί, οι χώροι όμως που μιλάμε και καθόμαστε όλοι μαζί είναι ελάχιστοι και δημιουργούν ενίοτε έριδες (βλ. πλαζ). Σήμερα, λοιπόν, παρουσιάζουμε το νέο εστιατόριο που άνοιξε Σύρος πρόσφυγας επί της οδού Χίου και τον παιδότοπο που άνοιξε Δανός κοντά στο ΚΥΤ Μόριας, εκεί όπου απαγορεύτηκε από την Περιφέρεια να δίνεται φαγητό - όταν τον διαχειρίζονταν άλλη ΜΚΟ. Ο χώρος αυτός εδώ και δύο μήνες έχει γεμίσει παιδικές φωνές. Οι δύο χώροι δεν έχουν κοινή χρηματοδότηση, ούτε σχέση μεταξύ τους, στοχεύουν όμως και οι δύο στη συνύπαρξη και την ενσωμάτωση.

Εκατοντάδες παιδάκια παίζουν καθημερινά.

Ο παιδότοπος

Εδώ και ένα χρόνο ήθελε να κάνει κάτι για τα παιδιά των προσφύγων, ώστε να μη χάνουν την παιδική τους ηλικία. Αλλά δεν είχε τα χρήματα. Ο Σαλάμ Αλντίν, Δανός που έχει φτιάξει την οργάνωση Team Humanity και τον γνωρίσαμε ως διασώστη στις ακτές της Σκάλας Συκαμιάς, βρήκε χορηγό από τη Δανία και άνοιξε παιδότοπο, κοντά στο Κέντρο της Μόριας, όπου καθημερινά πηγαίνουν πάνω από 1.000 παιδάκια. Στόχος του μάλιστα είναι να πηγαίνουν εκτός από προσφυγόπουλα και ντόπια παιδιά, αφού οι εγκαταστάσεις το επιτρέπουν, αλλά και για να υπάρχει ένας χώρος συνύπαρξης.

«Για μένα είναι σημαντικό να ξέρουν οι ντόπιοι ότι αυτός ο χώρος δεν είναι μόνο για προσφυγόπουλα. Θέλουμε να έρχονται και τα ελληνόπουλα» λέει στο «Ε». «Μετά την εμπειρία μου στη Λέσβο και τις διασώσεις, δεν ήθελα να επιστρέψω στη Δανία και να κάνω δουλειά στο γραφείο για 8 ή 10 ώρες» εξηγεί. Ένας δωρητής, «ήρθε και με ρώτησε, «αν είχες λεφτά τί θα τα έκανες για να βοηθήσεις τους πρόσφυγες;». Και απάντησα ότι θα ήθελα να κάνω μια παιδική χαρά για τα παιδιά. Στον καταυλισμό της Μόριας όλοι μιλούν για το φαγητό και το ότι δεν είναι καλό. Για μένα το θέμα είναι η ευτυχία των παιδιών, αλλά και το να είναι ξανά παιδιά. Και μου είπε να του κάνω έναν προϋπολογισμό, τον έκανα και συμφώνησε. Έτσι ήρθα και αποφάσισα να το ανοίξω, προσπαθώντας να είμαι εντάξει σε όλα τα σημεία της ελληνικής νομοθεσίας.

Ο παιδότοπος ονομάζεται «Hope and Piece Center» (σ.σ. Κέντρο για την Ελπίδα και την Ειρήνη). Εθελοντές και πρόσφυγες το ανοίγουν καθημερινά από τις 4 το απόγευμα, δίνουν χυμό στα παιδιά. «Οι μητέρες μάς λένε ότι δεν θέλουν φαγητό, αλλά τα παιδιά μας να είναι παιδιά! Και έρχονται εκατοντάδες καθημερινά, χιλιάδες την εβδομάδα». Όλα τα παιχνίδια και οι χώροι έχουν πιστοποίηση ασφάλειας και καθημερινά οι τουαλέτες και το Κέντρο καθαρίζονται. «Όλοι πλένουν τα χέρια τους πριν μπουν και πρέπει να φορούν κάλτσες για να μην έχουμε θέματα με ασθένειες».

Μερικές γεύσεις από το νέο εστιατόριο.

Το νέο συριακό εστιατόριο

Ο Μαχμούτ Ταλί, από τη Δαμασκό της Συρίας έφτασε στη Λέσβο το 2016, και ήταν «τυχερός» όπως μας λέει γιατί η κοινή δήλωση ΕΕ - Τουρκίας έγινε μετά την άφιξή του. Τον γνωρίσαμε στο στέκι «One Happy Family», όπου παρέχει ως σεφ εθελοντική εργασία μοιράζοντας εκατοντάδες γεύματα. Ο Μαχμούτ αποφάσισε να ανοίξει νέο εστιατόριο, αν και στη χώρα του ήταν αιματολόγος. «Δεν είχα κάποιο συγκεκριμένο προορισμό, απλώς να είμαι κάπου ασφαλής. Μετά τη Μυτιλήνη πήγα στην Ειδομένη, έμεινα εκεί για μήνες. Γνώρισα τον Ελβετικό Σταυρό και δούλευα σε εκείνους από τον Μάιο του 2016. Όταν βγήκε η απόφαση ασύλου μου και έγινα δεκτός, αποφάσισα να μείνω στην Ελλάδα, αξιοποιώντας την εμπειρία που είχα αποκομίσει. Έχουμε με την Ελλάδα την ίδια κουλτούρα στη χώρα μου

Στα εγκαίνια του «Reem» του νέου εστιατορίου, στην οδό Χίου.

Το όνομα του νέου εστιατορίου είναι «Reem», που θα πει «ελάφι». Ο λόγος όμως που το ονόμασε έτσι, δεν είναι άλλος από το όνομα της γυναίκας του που έχει μείνει πίσω στη Συρία και την περιμένει να έρθει στη Μυτιλήνη και σκέφτηκε να είναι ένα δώρο για κείνη.

Χυμό για βιταμίνες κερνά ο παιδότοπος στα προσφυγόπουλα.

Πεδίο δόξης λαμπρό για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Τμήμα Γεωγραφίας πρωτίστως και το Τμήμα Περιβάλλοντος ανοίγει με το πολύ επίκαιρο- μετά την εθνική τραγωδία στην Ανατολική Αττική, μεταπτυχιακό που ξεκινά με θέμα τις Φυσικές Καταστροφές. Η προετοιμασία για την επίτευξή του, ωστόσο, και μάλιστα σε συνεργασία με Τμήματα που έχουν συναφές αντικείμενο φαίνεται ότι διήρκησε αρκετό καιρό. Πρόκειται για δι-ιδρυματικό πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών με θέμα «Φυσικοί Κίνδυνοι και αντιμετώπιση Καταστροφών» σε συνεργασία των Τμημάτων Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Περιβάλλοντος Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Εθνικού Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι ο Καθηγητής Νίκος Ζούρος, ο οποίος υπογράφει και την προκήρυξη πρόσκλησης ενδιαφέροντος για τους μεταπτυχιακούς και η οποία βγήκε μόλις χτες το απόγευμα.

Κι άλλες συνεργασίες

Στο πλαίσιο της λειτουργίας του Δι-ιδρυματικού ΠΜΣ συνεργάζονται επίσης το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου (Μ.Φ.Ι.Α.Δ.Λ.), το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (Μ.Φ.Ι.-Π.Κ.) και το Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Α.Μ.Φ.Ι.Θ.). Αντικείμενο του Δι-ιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι η προαγωγή της γνώσης και η ανάπτυξη της έρευνας καθώς και η ικανοποίηση των εκπαιδευτικών, ερευνητικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και αναπτυξιακών αναγκών της χώρας, στην κατάρτιση επιστημόνων σε θέματα που αφορούν φυσικούς κινδύνους και καταστροφές και την αντιμετώπισή τους με σύγχρονες μεθόδους και τεχνικές της επιστήμης διαχείρισης των περιβαλλοντικών κινδύνων. Το Δι-ιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στοχεύει στην παροχή μίας υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης για την απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών προσαρμοσμένου στις ανάγκες του συγκεκριμένου κλάδου.

Ξεκινά φέτος!

Το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019, θα εισαχθούν στο ΔΠΜΣ κατ’ ανώτατο όριο 25 μεταπτυχιακοί/ές φοιτητές/τριες. Στο Δι-ιδρυματικό ΠΜΣ γίνονται δεκτοί/ες πτυχιούχοι Τμημάτων Γεωγραφίας, Γεωλογίας, Περιβάλλοντος, Δασολογίας και Πολυτεχνικών Σχολών Πανεπιστημίων της ημεδαπής και ομοταγών αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων της αλλοδαπής, καθώς και πτυχιούχοι Τμημάτων ΤΕΙ συναφούς γνωστικού αντικειμένου.Επίσης, γίνονται δεκτοί/ές επί πτυχίω φοιτητές/τριες Ιδρυμάτων της ημεδαπής υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις τους και θα έχουν προσκομίσει Βεβαίωση Ολοκλήρωσης Σπουδών το αργότερο μέχρι την ημερομηνία εγγραφής τους στο ΔΠΜΣ (Οκτώβριος 2018).

Το Πρόγραμμα είναι πλήρους φοίτησης και τα μαθήματα διεξάγονται στην έδρα του Τμήματος Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μυτιλήνη. Η ελάχιστη χρονική διάρκεια για την απονομή του ΔΜΣ είναι τρία διδακτικά εξάμηνα.Η Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος καθώς και επιπλέον πληροφορίες για το ΔΠΜΣ διατίθενται στην ιστοσελίδα: https://geography.aegean.gr/hazards και από τη Γραμματεία ΔΠΜΣ (τηλ. 22510-36402, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. & Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.).

Στους 7.581 αιτούντες άσυλο παραμένει το Κέντρο της Μόριας, παρά τις μετακινήσεις που έγιναν τον Ιούλιο στην Αθήνα που άγγιξαν τα 411 άτομα. Κι αυτό γιατί οι αφίξεις την ίδια χρονική περίοδο έφτασαν τους 1.070 νέο-εισερχόμενους. Την ίδια ώρα πάνω από 2.000 αιτούντες άσυλο μπορούν να αποχωρήσουν από το νησί, έχει αρθεί ο γεωγραφικός περιορισμός, γιατί είναι ευάλωτες περιπτώσεις, και επειδή δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα οι δομές φιλοξενίας στην ενδοχώρα, περιμένουν στη Λέσβο, επιβαρύνοντας την κατάσταση!

Σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση του βιολογικού και της αποχέτευσης στο Κέντρο, το οποίο αφορά κεντρικό αίτημα και της τοπικής κοινότητας, στελέχη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήρθαν τις προηγούμενες ημέρες στη Λέσβο και συναντήθηκαν με στελέχη της ΔΕΥΑΛ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο είναι να κατασκευαστούν ακόμα 736 τουαλέτες WC, καθώς σήμερα υπάρχουν 900 για 7,5 χιλιάδες κόσμου!

Σύμφωνα με τα στοιχεία των προηγούμενων ημερών, 100 αιτούντες άσυλο βρίσκονται υπό κράτηση εντός του Κέντρου (ΠΡΟΚΕΚΑ), και 1.468 στον παράλληλο καταυλισμό του, το Olive Grove, σε σκηνές που έχουν αναπτυχθεί σε χωράφια που έχει νοικιάσει ΜΚΟ.

Η ανθρωπογεωγραφία των εγκλωβισμένων

Στο σύνολο των 7,5 χιλιάδων, το 30% των φιλοξενούμενων είναι από τη Συρία, το 23% από το Αφγανιστάν και το 15% από το Ιράκ. «Μπορεί να φαίνονται λιγότεροι οι Σύριοι σε σχέση με παλιότερα, είναι όμως και οι πρώτοι που ξεμπερδεύουν τις συνεντεύξεις τους», τονίζει ένας εργαζόμενος στην Υπηρεσία Ασύλου που προσθέτει ότι οι Αφρικανοί περιμένουν αρκετά, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται εγκλωβισμένοι πριν από την πρώτη συνέντευξη πάνω από 13 μήνες (!).

Το 48% των αιτούντων άσυλο είναι άντρες, το 22% γυναίκες και το 30% παιδιά - 2.225 σε απόλυτους αριθμούς, εκ των οποίων τα 202 είναι ανήλικοι ασυνόδευτοι. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ο μισός πληθυσμός (47%) είναι οικογένειες, καθώς και το ότι το 46% ζει σε σκηνές. Επίσης 40% είναι ευάλωτες περιπτώσεις, εκ των οποίων το 13% αφορά γυναίκες σε κύηση.

Ακόμα 1.190 άτομα (κυρίως οικογένειες) διαμένουν στον Καρά - Τεπέ (κέντρο φιλοξενίας του Δήμου Λέσβου), άλλοι 746 σε διαμερίσματα που έχει νοικιάσει η ΑΜΚΕ «Ηλιακτίδα», μεταξύ των οποίων 155 ασυνόδευτοι - ανήλικοι πρόσφυγες και άλλοι 90 (ευάλωτες περιπτώσεις) διαμένουν στο ΠΙΚΠΑ. Ακόμα, 106 Κούρδοι, αιτούντες άσυλο έχουν «ξεμείνει» στις πρώην αθλητικές εγκαταστάσεις της πρώην Νομαρχίας στη Λάρσο, από τις επιθέσεις Αράβων σε βάρος τους στα τέλη του περασμένου Μαΐου.

 

Μπορεί το Facebook και το twitter να έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, διεκδικώντας τη μερίδα του λέοντος στις ειδήσεις, πολύ συχνά και τις «ψευδείς», όμως η Μυτιλήνη πέρα από τον τοπικό Τύπο έχει και τις δικές της -πιο παραδοσιακές- αλλά και πιο πολυσυζητημένες «ειδησεογραφικές» πηγές. Η μία είναι το πρωινό μπάνιο στο Απελί, όπου από τις 6 το πρωί αναβλύζουν οι ειδήσεις από τους συνταξιούχους. Γι’ αυτό το ρεπορτάζ, εμείς επιλέξαμε την αγορά. Κάθε Σάββατο οι  καταστηματάρχες της Ερμού, αφού έχουν κάνει τη διαλογή ειδήσεων και συμβάντων της αγοράς από την εβδομάδα που πέρασε, μοιράζονται με τους πελάτες τα νέα του δρόμου. Και το πιο συχνό θέμα κουβέντας δεν είναι άλλο από το προσφυγικό.

Κι επειδή πολύ συχνά ο Εμπορικός Σύλλογος μιλά για το αίτημα της αποσυμφόρησης και για κλοπές που γίνονται πολύ συχνά, έχει ενδιαφέρον να δούμε την αφήγηση αυτή, αλλά και κάποιες από τις πτυχές της παραπληροφόρησης. Φυσικά σε έναν κλάδο μπορεί να συναντήσει κανείς και ακραίες φωνές, εκτός από τις ουδέτερες. Υπάρχει όμως έντονη και η πραγματική αγωνία των εμπόρων για όλο αυτό που σηκώνει η Λέσβος από το 2015. Και όπως γράψαμε στο ρεπορτάζ για το χωριό της Μόριας, τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Υπάρχουν οι εμπαθείς που χύνουν ρατσιστικό δηλητήριο, κι αυτοί είναι ελάχιστοι, υπάρχουν οι απαθείς που έχουν πελάτες πρόσφυγες και μετανάστες, υπάρχουν οι αγανακτισμένοι, υπάρχουν κι εκείνοι που συμπονούν τους πρόσφυγες, αλλά αποδίδουν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Για παράδειγμα, καταστηματάρχης στην Ερμού που έχει δείξει πολλάκις την αλληλεγγύη του στους πρόσφυγες, δεν έχει διστάσει να καλέσει την αστυνομία και να υποδείξει κάποιους που τον έκλεψαν, όπως αντίθετα θα περίμεναν ενδεχομένως οι πολέμιοι της άποψης του, δηλαδή της ανθρωπιάς. Κι εδώ έχει σημασία να αναγνωρίζει κανείς ότι μία συμπεριφορά δεν χαρακτηρίζει ένα πλήθος χιλιάδων ανθρώπων.

Το σοκ του πληθυσμού

Το ότι χιλιάδες άνθρωποι, ωστόσο, βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο νησί, και κοντά στη Μυτιλήνη, αυτό δεν σημαίνει ότι το σοκ είναι διαχειρίσιμο. Ειδικά όταν λείπουν εκείνοι που θα μπορούσαν να διαμεσολαβήσουν, ώστε να αποφεύγονταν τα χειρότερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της «βίαιης» αλλαγής στην καθημερινότητα είναι το ότι έμπορος στην αγορά μάς λέει ότι μέχρι πριν από έναν χρόνο συνεννοούνταν με τον προμηθευτή του να αφήνει έξω από το μαγαζί τις μπύρες (επειδή βόλευε τις ώρες). Ο έμπορος είναι εξοργισμένος από το ότι του έκλεψαν τις μπύρες, αλλά και από το ότι σημειώνονται, όπως λέει, «καθημερινά κλοπές κινητών από αλλοδαπούς». «Μα είναι δυνατόν να αφήνεις τα καφάσια με τις μπύρες; Τι περίμενες;» σχολιάζει ο πελάτης για να προσθέσει: «Όταν ένας πληθυσμός 10.000 ανθρώπων προστίθεται στον μόνιμο, όποιοι και να είναι πρόσφυγες ή μετανάστες ή τουρίστες, αυτά συμβαίνουν. Στη Ρόδο που πηγαίνουν οι τουρίστες μαζικά, κάθε χρόνο ακούμε ότι κάνουν εμετούς στο Φαληράκι ή τους κατηγορούν για σεξουαλική παρενόχληση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα».

Οι πρόσφυγες στο ATM, περιμένουν το μηνιαίο

«Είναι πάρα πολλοί για μας»

Η Μαρία Χατζησάββα είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος «Friends» στην Ερμού. Στα δυο της έφυγε με τους γονείς της- μετανάστες στη Γερμανία, «μόνο που εκείνοι πήγαν με τα σωστά χαρτιά» προσθέτει. Η κ. Χατζησάββα είναι μέλος του ΔΣ του Εμπορικού Συλλόγου Μυτιλήνης και καθημερινά ακούει και μοιράζεται παράπονα. Πέραν της αγοράς αυτό που συζητείται, είναι το μπάνιο στη θάλασσα, όπου η κ. Χατζησάββα  εκφράζει τον εκνευρισμό πολλών, όταν κάποιοι πρόσφυγες και μετανάστες λούζονται με σαμπουάν στις ντουζιέρες ή «δεν φορούν μαγιό, αλλά τα εσώρουχά τους. Ή ακούν πολύ δυνατά τη μουσική, ενώ εμείς πάμε στην παραλία για να ξεκουραστούμε. Εγώ τους εξηγώ ότι δεν είναι σωστό, ότι δεν είναι μόνοι τους, ότι πρέπει να μας σέβονται, αλλά έχουμε πρόβλημα στην επικοινωνία. Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε». Κοιτάξτε, μας λέει «αυτοί οι άνθρωποι, πάνω από 10.000 συνολικά είναι πάρα πολλοί για μας. Πόσους πρέπει να πάρουμε. Αν είχαμε μέχρι τρεις χιλιάδες, θα ήμασταν μονιασμένοι, θα μαθαίναμε από αυτούς και θα μάθαιναν από μας».

«Με έχουν ληστέψει πέντε με έξι φορές» μας εξηγεί. «Αλλά είμαστε στη Μυτιλήνη. Παίρνω το ποδήλατό μου και του λέω ότι αυτή είναι η μπλούζα μου. “Sorry my friend” μου λέει. Δεν είμαι φίλη σου του εξηγώ» και την επομένη του είπε να πάει στο μαγαζί της. «“Ήρθες στην Ελλάδα και την Ευρώπη, πήγαινε κάπου να μάθεις αγγλικά, όχι να κλέβεις, είναι ευκαιρία για τη ζωή σου”. Και πήγε! Και μετά με φώναζε “mama Maria”, τα έμαθε τα αγγλικά. Πολλοί πηγαίνουν στο Mosaik, αυτό πρέπει να κάνουν» προσθέτει. Και θυμάται μια άλλη γυναίκα πρόσφυγα με βαριές τσάντες από το σούπερ μάρκετ που μαγειρεύει φαγητό στη Μόρια και πληρώνεται. «Μάζεψε λεφτά και έφυγε για Αθήνα. Ήταν καθολική, κάλεσα στην καθολική εκκλησία στην Αθήνα και τη βοήθησα να βρει σπίτι», προσθέτει.

Τις προάλλες, λέει ότι Νορβηγοί πελάτες ήρθαν στο μαγαζί της και της είπαν ότι κι εκείνοι έχουν πρόσφυγες στη χώρα τους. «Οι τουρίστες δεν έχουν πρόβλημα με τους πρόσφυγες στην πόλη, ο τρόπος που προβλήθηκε είναι το πρόβλημα, όπως και το ότι η Ευρώπη δεν βοηθά το νησί μας», επισημαίνει.

Τι άλλο παράπονο έχουν οι καταστηματάρχες στην Ερμού; «Όταν τρώνε οι μετανάστες πετάν κάτω σκουπίδια» μας λέει η κ. Χατζησάββα η οποία δεν χάνει ευκαιρία και πηγαίνει να τους νουθετήσει.

Για την πλατεία

«Και οι πρόσφυγες θέλουν να φύγουν και εμείς θέλουμε να φύγουν, το αίτημα είναι κοινό, όμως δεν μπορούσαμε να ανεχτούμε την κατάληψη της κεντρικής πλατείας τόσες μέρες» μας λέει για τα επεισόδια της 22ας Απριλίου, όπου μετά τη συγκέντρωση πολιτών ακολούθησαν επιθέσεις στους πρόσφυγες. «Στο Facebook μας κάλεσαν να πάμε στην υποστολή της σημαίας γιατί ο Δήμαρχος δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Μάθαινα μία εβδομάδα τον εθνικό ύμνο (σ.σ. γιατί μεγάλωσε στη Γερμανία)» εξηγεί. «Δεν θα μας πάρετε την πλατεία, ούτε τη σημαία. Ήμουν περήφανη που τραγουδούσα τον εθνικό ύμνο, που βρήκα τις ρίζες μου και είμαι υπερήφανη που είμαι Ελληνίδα και δεν θέλω να μου το πάρουν αυτό», προσθέτει. «Εκείνη τη μέρα (σ.σ. οι πρόσφυγες) έφεραν γυναίκες και παιδιά στην κατάληψη. Δεν έχουν καθόλου αισθήματα για τα παιδιά τους; Τι να κάναμε. Μείναμε ως τις 10 το βράδυ κι έφυγα. Κι ύστερα η κόρη μου με ενημέρωσε ότι στην πλατεία γίνεται χαμός!» λέει.

Κατανοεί εκείνους που έκαναν επιθέσεις: «Είναι κυρίως παιδιά που δεν έχουν μορφωθεί, που δεν έχουν μάθει να συνυπάρχουν με ξένους, δεν θα έλεγα ποτέ ότι είναι ρατσιστές ή φασίστες».

Ας σημειωθεί ότι ακόμα δεν έχει καταστεί σαφές ότι δεν υπήρξε ποτέ παρεμπόδιση κατά την υποστολή της σημαίας από πρόσφυγες ή ΜΚΟ, αλλά ο μύθος αυτός καλά συντηρείται από κάποιους που θέλουν να δημιουργούν τέτοιες εντυπώσεις… Και με βάση αυτή την ψευδή «είδηση» οργανώθηκε εκείνη η συγκέντρωση.

Ενώ τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εκδίδουν γραμματόσημα με τους «φουστανελάδες» του λαϊκού μας ζωγράφου, η Δημοτική Αρχή και ειδικά ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Κώστας Αστυρακάκης επιχειρεί να βάλει τέλος με τους 46 πίνακες του Θεόφιλου που έχουν καταστεί… όμηροι του υπουργείου Πολιτισμού. Κι ενώ η προσπάθεια των τελευταίων χρόνων από πλευράς αντιδημαρχίας ήταν να κορνιζωθούν -επιτέλους- τα 46 έργα και να επιστρέψουν σπίτι τους, στο Μουσείο Θεόφιλου στη Βαρειά, οι συνεχείς αναβολές επί της ουσίας απαντήσεων έκαναν τον κ. Αστυρακάκη να στείλει μόλις χτες επιστολή στο υπουργείο Πολιτισμού, να επιστρέψουν οι «Θεόφιλοι» και ας είναι χωρίς κορνίζα! Ας σημειωθεί, ωστόσο, ότι τα 7 εκ των 46 έχουν κορνιζωθεί και μένουν 39, και στο σύνολό τους αναμένεται να επιστρέψουν.

Τα γραμματόσημα

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία τιμούν τη συμπλήρωση των 100 χρόνων λειτουργίας του Μουσείου Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού με την έκδοση και κυκλοφορία αναμνηστικής Σειράς Γραμματοσήμων - Φεγιέ.

Τα φεγιέ, εκδίδονται αποκλειστικά για φιλοτελικούς σκοπούς, αν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε γράμματα. Η σειρά έχει τίτλο «100 Χρόνια Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού» και αποτελείται από 2 φεγιέ με έργα του ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ (1873 - 1934) από τις συλλογές του Μουσείου.

Το δρόμο του «σπιτιού» τους πρέπει άμεσα να βρουν 46 έργα του Θεόφιλου.

Από το 2013

Πίσω στα δικά μας. Η συντήρηση των έργων του Θεόφιλου αποφασίστηκε το 2013 να γίνει τμηματικά σε δύο δόσεις. Η πρώτη δόση συντήρησης ολοκληρώθηκε και επέστρεψε το 2013 με έξοδα του ΥΠΠΟ και στήριξη της Γ. Γ. Αιγαίου, ενώ από το ΥΠΠΟ χρηματοδοτήθηκε ο ανάδοχος που κορνίζωσε με ειδική διαδικασία τα έργα της πρώτης δόσης εντός του Μουσείου Θεόφιλου στη Μυτιλήνη.

Η συντήρηση των έργων της δεύτερης δόσης ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2017 (!), αλλά το ΥΠΠΟ δεν επέστρεψε τους πίνακες, ζητώντας τότε από τον δήμο το ποσό των 115.000 ευρώ για το ανάλογο κορνίζωμα. Μάλιστα ισχυρίζονταν ότι δεν είχε πλέον την οικονομική δυνατότητα κάλυψης της εν λόγω δαπάνης. Τότε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κ. Αστυρακάκης με σχετικό έγγραφο ζήτησε την επιστροφή τους, ώστε να φροντίσει ο ίδιος ο Δήμος για την τελάρωσή τους, με λιγότερα χρήματα. Το Υπουργείο αρνήθηκε, με το αιτιολογικό ότι τα συγκεκριμένα έργα τέχνης χρειάζονται ειδική μεταχείριση και ότι θα πρέπει να γίνει η εργασία, όπως προτείνουν οι ίδιοι.

 

Πληρώσαμε, αλλά δεν εκταμιεύτηκαν!

Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις και συζητήσεις με τις υπηρεσίες και τελικά ο Δήμος Λέσβου πλήρωσε τα μισά χρήματα περίπου 57,5 χιλιάδες ευρώ, ώστε τα υπόλοιπα να καταβληθούν από το ΥΠΠΟ. Ο Δήμαρχος παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις, απέστειλε ενημερωτικές επιστολές στην Υπουργό, ζητώντας της να παρέμβει, αλλά δεν έλαβε ποτέ απάντηση.

Το ΥΠΠΟ, μετακινεί την ημερομηνία εκταμίευσης των χρημάτων από μέρα σε μέρα και από εβδομάδα σε εβδομάδα, χωρίς προς το παρόν να έχει προχωρήσει καμία διαδικασία. Ο Δήμος Λέσβου, έχει άμεσα διαθέσιμα τα χρήματα αυτά στον προϋπολογισμό του και ανά πάσα στιγμή μπορεί να τα εκταμιεύσει.

Για τρίτη φορά εγγράφως και μετά την έλευση της υπουργού, Λυδίας Κονιόρδου στο πλαίσιο του Περιφερειακού Αναπτυξιακού συνεδρίου στις αρχές του περασμένου Μαΐου, η Δημοτική αρχή έστειλε χτες επιστολή σχετικά με την τοποθέτηση κορνίζας των 39 έργων του Θεόφιλου που φιλοξενούνται στο ΥΠΠΟ (Δ/νση Συντήρησης Αρχαίων και Νεότερων Μνημείων).

«Στα τέλη Ιανουαρίου 2018 μας απάντησαν τηλεφωνικά και δη από την Δ/νση Συντηρήσεων, ότι δεν έχει αρχίσει να λειτουργεί ο προϋπολογισμός του Υπουργείου για το 2018, κάτι που δεχτήκαμε διότι γνωρίζουμε τα περί λειτουργίας προϋπολογισμών. Στις 20/3/2018 μετά από τηλεφωνική μας όχληση, μας απάντησαν ότι ναι μεν είχε κατατεθεί αίτημα για την δαπάνη του έργου, αλλά επειδή άλλαξαν οι Προϊστάμενοι των Δ/νσεων θα έπρεπε να κατατεθεί εκ νέου το αίτημα. Πάλι με καλή πρόθεση δεχτήκαμε την αιτιολογία της καθυστέρησης και μάλιστα μας ενημέρωσαν ότι το αίτημα δεν θα είναι για το ίδιο πόσο διότι η Υπηρεσία τους ήρθε σε συνεννόηση με τον προμηθευτή για μικρότερο κόστος. Πάλι με καλή πρόθεση δεχτήκαμε την όποια δικαιολογία», εξηγεί ο κ. Αστυρακάκης.

Η επιστολή

Και η επιστολή προς το υπουργείο καταλήγει: «Με καλή πρόθεση και σεβασμό προς το πρόσωπό σας, δηλώνουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε άλλο εμπαιγμό εκ μέρους των Υπηρεσιών του Υπουργείου, τα εσωτερικά σας προβλήματα είναι σεβαστά, αλλά την αποκλειστική ευθύνη των έργων του Θεόφιλου έχει ο Δήμος Λέσβου και η παρούσα Δημοτική Αρχή και είμαστε οι μόνοι που απολογούμαστε στους συμπολίτες μας και στις επιθέσεις των ΜΜΕ και της Αντιπολίτευσης του Δ.Σ.

Παρακαλούμε λοιπόν, άμεσα να μας επιστρέψτε τα έργα του Θεόφιλου και εμείς αφού τα φυλάξουμε με τον πρέποντα τρόπο, θα προσπαθήσουμε να βρούμε τα χρήματα με ίδιους πόρους για την τοποθέτηση κορνίζας και σύμφωνα με τις προδιαγραφές που εσείς θέτετε».

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018 11:32

«Ας ανοίξει κι αλλού καταυλισμός»

Στην τοπική Κοινότητα της Μόριας μετέβη για άλλη μια φορά το «Ε» προκειμένου να συζητήσει με τους ντόπιους όλα αυτά για τα οποία κινητοποιούνται και προβληματίζονται τα τελευταία χρόνια. Στο καφενείο «Γιώτα» συναντήσαμε τον επί 10 χρόνια πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας της Μόριας, τον Νίκο Τρακέλλη, και άλλους κατοίκους, που ήθελαν να μιλήσουν χωρίς να φωτογραφηθούν- γιατί ήδη νιώθουν στοχοποιημένοι, όπως μας είπαν. Από τα… φολκλόρ της πολύωρης συζήτησης ήταν το συμβάν όπου περνούσε η ντουντούκα, ζητώντας συγνώμη για την ώρα (ήταν 4 το απόγευμα) η οποία ενημέρωνε τους κατοίκους ότι κάποιος έχει αφήσει αφύλακτες 16 κατσίκες!

Περίπου 1700 είναι οι εγγεγραμμένοι κάτοικοι της Μόριας και οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 1100. Οι περισσότεροι ασχολούνται με τα αγροτικά και την κτηνοτροφία. Πώς ήταν το χωριό πριν από το προσφυγικό και πριν εγκλωβιστούν λίγα χιλιόμετρα παραδίπλα, στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης 7,5 χιλιάδες κόσμου; «Είχε την καθημερινότητά του, την οποία έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό. Καταρχήν δεν είχαμε κλεψιές, τα πάρκα ήταν για μας, όπως ζει ένα χωριό, απλά και όμορφα. Τώρα είναι όλα αλλιώς κι αυτό οφείλεται στο προσφυγικό, από το 2015 έως και σήμερα» λέει ο κ. Τρακέλλης. «Όλα τα χωράφια είναι εστία μόλυνσης από μπουκάλια και άλλα σκουπίδια. Περιμένουμε τι θα γίνει με τα λύματα. Μας έχουν φάει τα κουνούπια. Από το 2015 γυρεύω αποσυμφόρηση και βλέπω μόνο συμφόρηση. Για ποιο λόγο να μη γίνει ένας καταυλισμός και σε άλλο μέρος του νησιού, ώστε να αποσυμφορηθεί το Κέντρο της Μόριας», προσθέτει. Κι αυτά τα έχει πει και τα έχει ξαναπεί. Αυτό που δεν θέλουν σίγουρα οι Μοριανοί είναι «η Μόρια» να σημαίνει το χοτ- σποτ και το προσφυγικό και όχι το χωριό τους. Με κάθε ευκαιρία και συνέντευξη που τους ζητούν ξένοι ανταποκριτές για το προσφυγικό, σπεύδουν να τους το διευκρινίσουν. Και μετά τους προτρέπουν να μεταβούν και στο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο και να δουν τις ομορφιές του χωριού… μπας και αλλάξει αυτό το συνώνυμο!

Στο καφενείο «Γιώτα» της Μόριας, το μεσημέρι επικρατεί ησυχία, εκτός αν περάσει η ντουντούκα και φωνάξει για τις αφύλαχτες κατσίκες!

Οι ζημιές και οι… καραμπίνες

«Δεν είναι ότι κλέβουν τα σπίτια μας ή ότι κάνουν ζημιές μέσα στο χωριό», μας λένε οι θαμώνες αναφορικά με τους πρόσφυγες. «Έχουμε χάσει την καθημερινότητά μας. Πηγαίναμε το καλοκαίρι στον κάμπο, είχαμε τα μπαξαβανικά μας, τώρα τα περισσότερα χωράφια είναι λεηλατημένα. Και το καταλαβαίνουμε, αλλά οργιζόμαστε. Όταν μέσα στο Κέντρο δεν χωράν οι οικογένειες ή φοβούνται να κάτσουν επειδή έχει επεισόδια, βγαίνουν έξω και προσπαθούν να βρουν κάπου να μείνουν. Αυτά όμως επιβαρύνουν εμάς!» Τις προάλλες και μετά το συμβάν όπου 78χρονος Μοριανός πυροβόλησε κατά ανήλικου Σύρου, ο κ. Τρακέλλης κάλεσε το χωριό, μια Κυριακή απόγευμα να τους μιλήσει. Αγανακτισμένοι ήταν όλοι, αλλά όχι μόνο με το προσφυγικό. Ήταν αγανακτισμένοι και με την ευκαιρία που άρπαξαν κάποιοι για να ανάψουν ξενοφοβικές φιτιλιές και να απειλούν με καραμπίνες. Μια, που όπως μας είπαν, δεν ήταν το πρώτο συμβάν αυτό με τον 78χρονο. Άλλοι, από την άλλη, αρνούνται το τσουβάλιασμα των αιτούντων άσυλο. «Εμένα μια φορά με είχαν κλέψει, και ήρθαν οι Μαύροι που είναι τα καλύτερα παιδιά και με βοήθησαν» μας λέει μια ηλικιωμένη. Γιατί τα πράγματα δεν είναι άσπρο ή μαύρο και καμιά φορά το μαύρο γίνεται άσπρο και το άσπρο, μαύρο… «από τον μισανθρωπισμό και τον φασισμό» προσθέτει.

 

Το περίφημο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο της Μόριας, που οι κάτοικοί της θέλουν (η Μόρια) να ξαναγίνει συνώνυμο του χωριού και όχι του Χοτ- Σποτ

«Το βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης»

Στην αρχή (σ.σ. το 2015) οι κάτοικοι «δεν τους δώσαμε πολύ σημασία (σ.σ. τους πρόσφυγες). Ίσα- ίσα που τους αγαπήσαμε, τους φροντίσαμε. Προσφέραμε φαγητό και ό,τι μπορούσε να δώσει ο καθένας από τροφή και φαγητό. Όμως ο κόσμος κουράστηκε γιατί δεν κράτησε αυτό μία ή δυο μέρες, αλλά χρόνια». Η Μόρια, για τους κατοίκους της, «σηκώνει όλο το βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης. Αυτό που συμβαίνει εδώ, δεν συμβαίνει αλλού. Έχουν περάσει τουλάχιστον 1 εκατ. πρόσφυγες και μετανάστες εδώ και τρία χρόνια».

«Σε ένα μεγάλο βαθμό είμαστε ξεχασμένοι και ταλαιπωρημένοι» λέει ο κ. Τρακέλλης που χαρακτηρίζει τον εαυτό του τον πρώτο αποδέκτη παραπόνων όλων των κατοίκων. «Το χωριό έβγαλε εμένα σαν πρόεδρο να διαχειρίζομαι τα του χωριού. Δεν με έβγαλε πρόεδρο να διαχειρίζομαι το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Ακούγονται πολλά για τα χρήματα αυτής της υπόθεσης, κι εμείς δεν έχουμε πάρει ούτε μία δραχμή» προσθέτει.

Ζητούν γραφείο… παραπόνων!

Τι προτείνει; Να ανοίξει ένα γραφείο μεταναστευτικής πολιτικής στην κοινότητα για να πηγαίνει ο κόσμος να λέει τα προβλήματά του: «Είτε λέγονται κλεψιές, είτε λέγονται φωτιές, έρχονται όλοι σ εμένα. Τι μπορώ να κάνω χωρίς χρήματα; Αλλά δεν θέλω λεφτά, να μη νομίζει κανείς κάτι τέτοιο. Ας φτιαχτεί ένα γραφείο για να απευθύνεται ο κόσμος». Παράλληλα πρόσθεσε ότι παρέμεινε ο νησιωτικός ΦΠΑ για όλο το νησί, ενώ «όλο το πρόβλημα βαραίνει 100% τη Μόρια». Για μένα το αντισταθμιστικό θα έπρεπε να είναι για τη Μόρια: «Εγώ δεν βλέπω κανένα άλλο χωριό πάνω στο νησί που να έχει προβλήματα με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, πλην ενός βαθμού της Παναγιούδας. Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι τον αγγίζει το προσφυγικό ή ότι αγγίζει όλο το νησί. Εκτός από τα λεφτά που αλλού πέφτουν».

Σε ό,τι αφορά τον τουρισμό διαπιστώνει «Δηλαδή το νησί είχε τον χειμώνα 24 ώρες το 24ωρο τουρισμό;». Και καταλήγει: «Όλοι έρχονται εδώ κάνουν την πολιτική τους και δεν λύνουν το πρόβλημα. Εγώ διαμαρτύρομαι, τα δείχνω, αλλά τίποτα δεν αλλάζει.»

 

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018 14:16

Για να γιάνουν οι πληγές μας…

Σε κάθε μεγάλο κακό που μας βρίσκει, ίσως η παρηγοριά για να φροντίσουμε τις πληγές μας είναι να ξέρουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι να μας βοηθήσουν. Και το συμπεραίνουμε αυτό, μετά το κακό. Πριν από αυτό και στον αγώνα για επιβίωση, κατά το καθημερινό νοικοκύρεμα, υπολογίζουμε λογαριασμούς, άλλοι δάνεια, άλλοι νοίκια, τα ψιλά που περίσσεψαν ή που πρέπει να δανειστούμε για να πιούμε έναν καφέ και να αντέξουμε τη μέρα. Και έχουμε την αίσθηση ότι για κάθε οικονομία που κάνουμε ευρώ το ευρώ, επενδύουμε κάθε έξοδο που θυσιάσαμε, κάθε μπλούζα που δεν αγοράσαμε, αλλά και κάθε ρύθμιση που χάσαμε από τη ΔΕΗ για να πάει στο φροντιστήριο του μικρού σε ένα καλύτερο μέλλον. Και μια μέρα τα πάντα παίρνουν φωτιά. Κόποι μιας ζωής, όνειρα και το χειρότερο… άνθρωποι. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, λοιπόν, ούτε ο άνθρωπός μας.

Ζητούσαμε δράση παρακολουθώντας ταινίες καταστροφής επιστημονικής φαντασίας και έγιναν πραγματικότητα. Ορδές ανθρώπων σε έναν στενό δρόμο που έχει μπλοκάρει, δεν μπορούν να μετακινηθούν και γίνονται στάχτη. Πόση απανθρωποίηση μπορούμε να αντέξουμε; Και η επόμενη μέρα ακόμα πιο τραγική από την επιστημονική φαντασία: προσωπικά αντικείμενα, κινητά, ρούχα, παιδικά παντοφλάκια μαρτυρούν την αγωνιώδη αναζήτηση σωτηρίας ανθρώπων που ακόμα δεν γνωρίζουμε αν τα κατάφεραν.

Πόση τραγικότητα μπορεί να χωρέσει η Ελλάδα του 2018; Είπαμε την πρώτη μέρα να μη μιλήσουμε, να σωπάσουμε. Το ίδιο με τις περσινές πλημμύρες της Μάντρας που κόστισαν τη ζωή 23 ανθρώπων. Την πυρκαγιά του 2007… Να σωπάσουμε αν είναι να κάνουμε φτηνή πολιτική για να κερδίσουμε ψήφους επικαιρότητας. Να σωπάσουμε αν είναι να καταραστούμε τους άθεους. Να σωπάσουμε, όμως και όταν πρόκειται για φαινόμενα που δεν είναι «φυσικά»;

Τις 21.000 στρέμματα ξεπερνούν οι οικισμοί αυθαιρέτων μέσα σε δάση στους δήμους Μαραθώνα και Ραφήνας - Πικερμίου. Ακόμα 68.000 στρέμματα δασικών εκτάσεων στον δήμο Μαραθώνα και 19.400 στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου έχουν εκχερσωθεί τις τελευταίες δεκαετίες με νόμιμο ή παράνομο τρόπο. Συνολικά, οι «οικιστικές πυκνώσεις» που έχουν δηλωθεί από δήμους της Αττικής κατά τη διαδικασία κατάρτισης των δασικών χαρτών ξεπερνούν τις 103.000 στρέμματα. Οι μηχανικοί κάνουν λόγο για παγίδες θανάτου όταν αναφέρονται στις περιοχές - θέρετρα που «αναπτύχθηκαν» με ανύπαρκτες προϋποθέσεις τις «χρυσές» δεκαετίες του ‘60 και στα χρόνια της Χούντας, και πυκνοκατοικήθηκαν από το ‘90 και μετά. Ακόμα και τα ελληνικά σίριαλ καυτηρίαζαν στους διαλόγους τους το «αυθαίρετο» στο Νέο Βουτζά, 20 χρόνια πριν. Τα βλέπουμε σε επαναλήψεις, αλλά δεν ζητάμε λύση στο πρόβλημα. Δεν αναρωτηθήκαμε τόσο για την έλλειψη διεξόδων διαφυγής, ώστε να τις δημιουργήσουμε.

Τί μπορεί να κρατηθεί όρθιο; Αυτό με το οποίο ξεκινήσαμε. Η αλληλεγγύη. Οι άνθρωποι που άνοιξαν τα σπίτια τους για να φιλοξενήσουν κόσμο, οι μεσίτες που έδωσαν διαμερίσματα για να μπουν πυρόπληκτες οικογένειες. Οι δεκάδες που έκαναν σειρά στο Θριάσιο και οι πρώτοι που έσπευσαν στο «Βοστάνειο» για αιμοδοσία. Η κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος» που πήρε τους εθελοντές και πήγε στις γειτονιές για να μαγειρέψει. Οι γιατροί, όσοι συνέδραμαν και φυσικά να μην ξεχνάμε τους πυροσβέστες, που δεν θα τους γνωρίσουμε για να τους ευχαριστήσουμε. Αυτή είναι η αρχή κι ας είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτή την απέραντη ανθρωπιά. Να βοηθήσουμε, λοιπόν να γίνει καλά ο κόσμος, αλλά για να γιάνουν οι πληγές, να καταστρέψουμε κάθε παγίδα θανάτου.

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018 12:13

Πεσμένη η κίνηση στη Σκάλα Ερεσού

Απογοητευμένοι από την πτώση της τουριστικής κίνησης στη Σκάλα Ερεσού είναι εστιάτορες, ξενοδόχοι και άλλοι παράγοντες και επιχειρηματίες της περιοχής για τη φετινή θερινή σεζόν. Τα τελευταία Σαββατοκύριακα τα καταλύματα δουλεύουν κυρίως από τους Μυτιληνιούς με τις διήμερες αποδράσεις τους, λιγότερους Ευρωπαίους και Έλληνες σε σχέση με άλλες χρονιές, αλλά και Τούρκους, καθώς  με την υποτίμηση της τουρκικής λίρας έχουν αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα στους γείτονες.

Από τα περίεργα που μας περιγράφουν οι επισκέπτες είναι η άνοδος των τιμών σε κάποιες ταβέρνες, το οποίο έχει να κάνει και με τις τιμές που έχουν συνηθίσει στη Μυτιλήνη. Επίσης το ότι έπρεπε να δώσουν το αντίτιμο ακόμη και των 7 ευρώ για μία ξαπλώστρα, αλλά και το ότι ανέβηκε στα ύψη η τιμή του κοκτέιλ και του δωματίου, ενώ ένα κιλό μπαρμπούνια σε μία περίπτωση ταβέρνας έφτασε τα… 40 ευρώ! Παρ’ όλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί, και χωρίς να παίρνει η μπάλα όλους τους εστιάτορες ή τους ξενοδόχους ότι σε μια απλή έρευνα αγοράς, μπορεί κανείς να ξοδέψει πολύ λιγότερα.

Στη βόλτα μετά το φαγητό ή το μπάνιο και πριν το κοκτέιλ προς το λιμανάκι της Σκάλας, το όμορφο γλυπτό που συναντούν οι τουρίστες και πολλοί θεωρούν συνδήλωση της αρχαίας ποιήτριας στέκει απέναντι από τον βράχο.

«70% πτώση των Ευρωπαίων»

Σε ό,τι αφορά, ωστόσο, τις τσιμπημένες τιμές, η πρόεδρος  του Συλλόγου εστιατόρων της Σκάλας Ερεσού και μέλος του τοπικού Συμβουλίου, ιδιοκτήτρια του εστιατορίου «Καραβόγιαννος», Παναγιώτα Τελωνιάτη, είναι κατηγορηματική: «Έχουμε να αυξήσουμε τις τιμές μας εδώ και πέντε χρόνια, ενώ ο ΦΠΑ έχει ανεβεί πολλάκις τα τελευταία οχτώ χρόνια. Οι τιμές είναι πολύ προσιτές σε σχέση με τα όσα παρέχουμε και οι Μυτιληνιοί, αλλά και όλοι οι επισκέπτες δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι είμαστε παραθαλάσσια καταστήματα». Η κ. Τελωνιάτη διαπιστώνει πτώση της κίνησης της τάξης του 70% αναφορικά με τους ευρωπαίους τουρίστες: «Δεν έχουμε τσάρτερ, έχει πέσει στο 70% η τουριστική κίνηση. Από την άλλη έχει μειωθεί και η προσέλευση των Τούρκων με τα προβλήματα που έχουν με τη λίρα. Ευελπιστούμε να δουλέψουμε αυτή την περίοδο που ξεκινούν οι άδειες των Ελλήνων, δηλαδή κυρίως τον Αύγουστο». Ακόμα προσθέτει: «Το νησί έχει πρόβλημα, όχι η Ερεσός. Δεν έχει γίνει σωστή διαφήμιση ή είναι λάθος. Το προσφυγικό και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο μας έχουν δυσφημήσει, σε συνδυασμό βέβαια με τις συγκοινωνίες και τα πανάκριβα εισιτήρια». Σε ό,τι αφορά την τιμή της ξαπλώστρας των 7 ευρώ επισημαίνει: «Την περιοχή έχει νοικιάσει ιδιώτης για 20.000 ευρώ, δεν είναι δημόσια, γι’ αυτό έχει αντίτιμο».

Η Αναστασία Θεοδωροπούλου, συνιδιοκτήτρια του διάσημου «Parasol», καφέ και κοκτέιλ μπαρ, το οποίο αποτελεί και σημείο αναφοράς -είτε υπάρχει αύξηση είτε πτώση της τουριστικής κίνησης- αναφέρει στην εφημερίδα μας: «Την τελευταία εβδομάδα αρχίζει και παρατηρείται κάποια άνοδος της κίνησης. Περιμένουμε να έχουμε πολύ καλύτερη περίοδο τον Αύγουστο. Τα έξτρα τσάρτερ, πάντως, που μας υποσχέθηκαν, ξεκίνησαν, αλλά σταμάτησαν».

Το πρωί η δροσιά της καντίνας συνοδεία ενός φρεσκοστυμμένου χυμού, ενίοτε και μιας παρτίδας τάβλι είναι ιδανικό πρόγευμα πριν από την πρώτη βουτιά στη θάλασσα.

Η οικονομική κρίση είναι εμφανής

Ο ιδιοκτήτης των επί 35 χρόνια ενοικιαζόμενων δωματίων στη Σκάλα Ερεσού, Χρήστος Κρινέλος, αναφέρει στο «Ε»: «Η οικονομική κρίση είναι εμφανής. Αρκετοί μπορεί να νοικιάσουν δωμάτιο για μία ή δύο μέρες, αλλά έρχονται ανά χείρας με τη σκηνή για να κατασκηνώσουν μετά στην παραλία κι αυτό φέτος έχει παραγίνει. Εμείς δουλεύουμε κυρίως με τους παλιούς πελάτες που μας γνωρίζουν και περιμένουμε περισσότερη προσέλευση από τις επόμενες ημέρες».

Θαλάσσια σπορ περιμένουν τους επισκέπτες της Σκάλας.

Η Λίλιαν Κατρακάζα που έχει στη Σκάλα Ερεσού γραφείο ενοικίασης αυτοκινήτων «IGFA» εξέφρασε τη δυσφορία της στην εφημερίδα μας για το ότι «δεν έχει ιδιαίτερο κόσμο ακόμη. Η κίνηση είναι πεσμένη. Οι ξένοι δεν έχουν έρθει, όπως επίσης δεν έχουν έρθει ούτε οι Ερεσιώτες που έχουν το σπίτι τους εδώ, τους αναμένουμε. Ευελπιστούμε ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα από τώρα και τον Αύγουστο και περιμένουμε τον Σεπτέμβριο για το Διεθνές Φεστιβάλ των Γυναικών».

 Το σημείο, όπου ανεξάρτητα από την τουριστική κίνηση, έχει πάντα κίνηση! Και με τα χρόνια έχει καταστεί συνώνυμο της θερινής Ερεσού, το Parasol.

Έτοιμα τα γραφικά μαγαζιά με τα τουριστικά είδη και τα μπιμπελό, αναμένουν… πελάτες.

Σελίδα 5 από 44
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top