FOLLOW US
Ανθή Παζιάνου

Ανθή Παζιάνου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μια ακόμα διάκριση μετρά το Πειραματικό Λύκειο Μυτιλήνης, καθώς η μαθήτρια της Α΄ Λυκείου του σχολείου, Ελεάννα Στυλιανίδη απέσπασε το 3ο Βραβείο Αριστείας στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Φυσικής «Αριστοτέλης» 2018. Η 16χρονη, Ελεάννα Στυλιανίδη είναι μια έφηβη πολυτάλαντη, κάτι που γνωρίζουν οι δικοί της από τη μικρή της ηλικία, αφού από το δημοτικό άρχισαν οι διακρίσεις στους διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Ο πατέρας της, Στέφανος Στυλιανίδης, προϊστάμενος Εκπαιδευτικών Θεμάτων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης την καμαρώνει και στο μπάσκετ, αφού πέρσι η Ελεάννα ταξίδεψε στο Βόλο για να συμμετάσχει στο Camp προεθνικής κορασίδων μπάσκετ.

Η ίδια μας εξομολογήθηκε την αγάπη της για «όλα τα θετικά μαθήματα», εξηγώντας μας ότι η Βιολογία είναι για κείνη προτεραιότητα, ενώ περιμένει αποτελέσματα και για τον διαγωνισμό της Χημείας. Αν και στην Α΄ τάξη του Λυκείου ακόμα, έχει… καταλήξει εδώ και τρία χρόνια (!) στη σχολή που στοχεύει να περάσει και δεν είναι άλλη από τη Στρατιωτική Ιατρική. Μαθήτρια του «20» σε όλο το Γυμνάσιο, αλλά χωρίς να «καμώνεται», μας λέει ότι ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός που της χάρισε το 3ο βραβείο αριστείας ήταν αρκετά δύσκολος, κι ότι δεν είχε προετοιμαστεί ιδιαίτερα, ήθελε όμως να δοκιμάσει τις δυνάμεις της, κι αυτές δεν την πρόδωσαν.

Με ποσοστό περίπου στο 52,5%, η Χρυσή Βιτσιλάκη, καθηγήτρια του τμήματος Επιστημών της Προσχολικής Αγωγής και του Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού στη Ρόδο αναδείχθηκε Πρύτανης έναντι της συνυποψήφιάς της καθηγήτριας Ελένης Θανοπούλου του τμήματος ναυτιλίας και επιχειρηματικών υπηρεσιών στη Χίο. Η διαφορά σύμφωνα με έγκυρη πηγή ήταν μόλις στα 6 με 7 ψηφοδέλτια, τα επίσημα αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν την επόμενη Τετάρτη. Σε κάθε περίπτωση, η θέση του πρύτανη θα καλύπτονταν όπως είχαμε γράψει από μία γυναίκα, αφού ο κ. Σεϊμενής, ο τρίτος υποψήφιος για την Πρυτανεία αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Κι έτσι η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία του Πανεπιστημίου Αιγαίου είναι η Χρυσή Βιτσιλάκη.

Η νέα Πρύτανης, είναι καθηγήτρια και πρόεδρος του τμήματος προσχολικής αγωγής και εκπαιδευτικού σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Διευθύντρια Προγραμμάτων Δια Βίου Μάθησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Διευθύντρια του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών «Φύλο και Νέα Εκπαιδευτικά και Εργασιακά Περιβάλλοντα στην Κοινωνία της Πληροφορίας», Διευθύντρια Εργαστηρίου Εκπαιδευτικών και Κοινωνικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, τέως Αντιπρύτανης Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Αιγαίου και τέως Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών, Πανεπιστημίου Αιγαίου. Έχει σπουδάσει Κοινωνιολογία B.A. (Bachelors Degree in Sociology) με Έπαινο από το Trinity College, Hartford, Connecticut, U.S.A, έχει μεταπτυχιακό (Master of Arts) στις Κοινωνικές Επιστήμες από το University of Chicago, Illinois, U.S.A και Διδακτορικό Δίπλωμα Ph.D. (Doctor of Philosophy) στην Κοινωνιολογία από το Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών του University of Chicago, Illinois, U.S.A.

Σε κατάσταση που δεν είχαν ξαναδεί στα μάτια τους είδαν την Τετάρτη το πρωί την αντιπρόεδρο του Νοσοκομείου Μυτιλήνης Μαρία Ζερβού εργαζόμενοι και γιατροί του «Βοστανείου», της γυναίκας - σύμβολο του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Μυτιλήνης με πολυετή δράση για το κοινωνικό σύνολο. Ο λόγος δεν ήταν άλλος, όπως αναφέρουν στο «Ε» αυτόπτες μάρτυρες, από τον χοντρό καβγά που ξέσπασε εναντίον της η διοικήτρια του Νοσοκομείου, Άννα Ζερβού. Οι ίδιοι μας λένε κάτι που φαίνεται να είναι γνωστό εδώ και καιρό, ότι δηλαδή ήταν μια «βόμβα» που θα εκρήγνυντο από στιγμή σε στιγμή, ίσως και να… άργησε κιόλας!

Είναι αδιανόητο το ότι σε μια μακρά περίοδο που το Νοσοκομείο Μυτιλήνης έχει επιβαρυνθεί πρωτόγνωρα, είτε από τις μετακινήσεις κλινικών, λόγω της παρατεταμένης διάρκειας της ανακαίνισης του παλιού κτηρίου και της δημιουργίας νέας πτέρυγας, είτε λόγω της επιβάρυνσης από τον υπερπληθυσμό προσφύγων και μεταναστών που παραμένουν εγκλωβισμένοι στο νησί, που βασικά απευθύνονται στο «Βοστάνειο», να εκτυλίσσεται αυτή η… «πολυτέλεια». Δηλαδή, να έχει εκ των πραγμάτων μια σειρά προβλήματα να αντιμετωπίσει το Νοσοκομείο και το υπουργείο Υγείας, που δεν μπορεί παρά να γνωρίζει περί τίνος πρόκειται, και το τελευταίο να αφήνει να εκτυλίσσεται μια βεντέτα γύρω από «θεωρίες συνωμοσίας», αν όχι με φόντο την αυθαιρεσία της εξουσίας.

Πολλά ζητήματα φάνηκαν από νωρίς, όταν η τότε νέα διοικήτρια του Νοσοκομείου Άννα Ζερβού αποφάσισε συνειδητά να «αποκλείσει» τα Μέσα Ενημέρωσης, από κάθε ενημέρωση, με αποτέλεσμα η κοινή γνώμη να ενημερώνεται κατά κύριο λόγο από τα δελτία Τύπου της Διοίκησης, όποτε και αν αυτά σπανίως εκδίδονταν. Και αυτό η εφημερίδα μας το έθεσε ως προβληματισμό εξαρχής. Φυσικά, όταν δεν υπάρχουν προβλήματα, δεν υπάρχει και πρόβλημα. Εδώ όμως βλέπουμε ότι υπάρχει και ένας απολογισμός ανά 2 χρόνια, και μόνο όταν έρθει ο υπουργός, γεγονός που… δεν φέρνει την άνοιξη.

Τι συνέβη

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν την Τετάρτη, όταν μετά από πολύ βαριές κουβέντες που εκσφενδονίστηκαν εναντίον της Μαρίας Ζερβού, εκείνη βρέθηκε σε πολύ άσχημη ψυχολογική και σωματική κατάσταση, όπως δήλωσαν στο «Ε» αυτόπτες μάρτυρες, μεταξύ των οποίων εκείνοι που προσπάθησαν να τη συνεφέρουν. Την προηγούμενη ημέρα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, έγινε προσπάθεια μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου να βρεθεί άκρη στο αδιέξοδο που θα φτάσουν οι διαβητικοί ασθενείς με τη λήξη της σύμβασης (με μπλοκάκι) της ιατρού - διαβητολόγου τον Αύγουστο. Κάποιοι εντός της Διοίκησης πρότειναν να γίνει νέα σύμβαση, αλλά η διοικήτρια φάνηκε ανένδοτη. Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, η Μαρία Ζερβού, αντιπρόεδρος του Δ.Σ του «Βοστανείου» φέρεται να πρότεινε αφενός μία συζήτηση εφ’ όλης της ύλης με τους εμπλεκόμενους γιατρούς παθολόγους, αλλά και τη δυνατότητα πρόσληψης ενός ενδοκρινολόγου. Και αυτή η πρόταση έγινε δεκτή.

Την επόμενη μέρα η Μ. Ζερβού μετέβη στο γραφείο της Διοικήτριας για ένα διαδικαστικό θέμα, και όπως μας λένε γιατροί και προσωπικό, αυτό που αντίκρισε ήταν μία συζήτηση μεταξύ γιατρών και της διοικήτριας, για το θέμα αυτό, χωρίς να ενημερωθεί η Μ. Ζερβού. Μάλιστα, η διοικήτρια φέρεται να τη «διέταξε» να βγει έξω. Κι όταν η Μ. Ζερβού τόνισε ότι αυτή η συζήτηση πρέπει να γίνει με όλους τους εμπλεκόμενους, κάτι που είχε η ίδια προτείνει και είχε γίνει αποδεκτό, άκουσε τα «εξ αμάξης». Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η διοικήτρια φέρεται να της είπε ακόμη και ότι η Μ. Ζερβού «εποφθαλμιά» (!) τη θέση της διοικήτριας και στη συνέχεια σε πολύ άσχημο τόνο και μπροστά στους γιατρούς, ενώ ακούστηκε και σε όλο τον όροφο, φέρεται να την απαξίωσε με πολύ άσχημους χαρακτηρισμούς.

Ο πρώτος απολογισμός του Νοσοκομείου Μυτιλήνης από τη νέα διοικήτρια έγινε στα εγκαίνια του "Βοστανείου" κατά τις διεργασίες του Περιφερειακού συνεδρίου. Στο μικρόφωνο δίπλα στον αν. υπουργό, κ. Πολάκη η διοικήτρια, Άννα Ζερβού

Από το συνέδριο

Εργαζόμενοι του Νοσοκομείου τόνιζαν χτες στην εφημερίδα μας ότι εδώ και καιρό εκπορεύεται από το γραφείο της Διοίκησης σενάριο συνωμοσιολογίας, αντί σχεδίου επίλυσης των προβλημάτων. Μας έλεγαν χαρακτηριστικά πόσο ξαφνιάστηκαν όταν η ίδια η διοικήτρια κατά τη διάρκεια του περιφερειακού συνεδρίου και παρόντων στελεχών και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, σάστισε και έκανε ιδιαίτερη επισήμανση και διόρθωση, όταν κάποιος από το υπουργείο αναφέρθηκε στη Μαρία Ζερβού ως υποδιοικήτρια, «ενώ είναι αντιπρόεδρος» και διοικήτρια είναι η ίδια!

Δεν ξέρουμε αν πρόκειται περί ανασφάλειας ή οποιουδήποτε άλλου προσωπικού ζητήματος. Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών και εργαζομένων του Νοσοκομείου ανακουφίστηκε όταν στη θέση της αντιπροέδρου τοποθετήθηκε η Μαρία Ζερβού. Γιατί πρόκειται περί ενός ατόμου που δρα, όπως μας λένε, με γνώμονα το καλό του Νοσοκομείου, που γνωρίζει πρόσωπα, καταστάσεις και προβλήματα, που ανεβοκατεβαίνει καθημερινά τους ορόφους του «Βοστανείου» συγκεντρώνοντας παράπονα και στη συνέχεια τα αναφέρει, πάντα αρμοδίως, πολλές φορές έχοντας και προτάσεις επίλυσής τους! Και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σάστισαν όταν άρχισε να διαρρέει το σενάριο περί «οικειοποίησης» της καρέκλας της διοικήτριας από πλευράς Μαρίας Ζερβού, αφού η ίδια πολύ πριν αναλάβει τη θέση της αντιπροέδρου και στο άκουσμα του διορισμού της νέας διοικήτριας είχε μιλήσει με θερμά λόγια στους ίδιους τους εργαζόμενους για το έργο της στο παρελθόν.

Κι επειδή προσωπικές βεντέτες και σενάρια δεν χωρούν σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση, ας κάνει τα «κουμάντα» του το υπουργείο Υγείας να λύσει άμεσα το βουνό προβλημάτων ξεκινώντας από την κορυφή. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο.

  

Σε κίνηση το Κέντρο Υγείας Μυτιλήνης είτε με την επιδίωξη αναβάθμισης των υπηρεσιών υγείας (το οποίο σε μεγάλο βαθμό εμποδίζει η προς το παρόν απουσία αρκετών ειδικοτήτων αλλά και εν γένει γιατρών) και την οργάνωση τμημάτων, είτε με την πράγματι αυξημένη προσέλευση (ειδικά στο γυναικολόγο, όπου τα ραντεβού των γυναικών προσφύγων σε ενδιαφέρουσα αυξάνονται και πληθύνονται). Περίπου 40 με 50 περιστατικά είναι ο μέσος όρος των ασθενών όλο το 24ωρο, εκτός των 20 με 30 που επισκέπτονται στο γυναικολογικό.  Η εργασία έχει γίνει όλο και πιο εντατική, ενώ οι γιατροί τείνουν να… εξαϋλωθούν γιατί είναι πολύ λίγοι. Όμως η αισιοδοξία επικρατεί.

Όλες οι φυλές και πολιτισμοί εξοικειώνονται πλέον με το Κέντρο Υγείας Μυτιλήνης

Από την προηγούμενη εβδομάδα έχει τοποθετηθεί Παρασκευάστρια στο Ακτινολογικό και από την περασμένη Δευτέρα μόνιμος δεύτεροςε τεχνικός στο Ακτινολογικό, σύμφωνα με τη νέα -εδώ και 1,5 μήνα- διευθύντρια του Κέντρου Υγείας, Ελεονώρα Μανιάτη που μίλησε στο «Ε» μαζί με τον Ιατρό Γενικής Ιατρικής, Δημήτρη Μεσσάρη.

Ρωτήσαμε βέβαια και για τον μαστογράφο που μαραζώνει, εφόσον δεν υπάρχει ψηφιοποιητής και η κ. Μανιάτη μας είπε ότι από Σεπτέμβρη μέσω ΕΣΠΑ ότι θα μπει σε πρόγραμμα και αναμένεται να λειτουργήσει. Η προϊσταμένη του Κέντρου Υγείας, πρόσθεσε ότι ζήτησε και «δανεικό», προκειμένου να ξεκινήσουν οι μαστογραφίες, αλλά δεν βρήκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι το επόμενο διάστημα θα τοποθετηθεί σταθμός ΕΚΑΒ, ώστε το Κέντρο Υγείας να αποκτήσει ασθενοφόρο. Από πλευράς προσωπικού, ακόμα ένας ορθοπεδικός έχει προστεθεί. Απουσιάζουν ακόμα όμως αρκετές ειδικότητες. «Έχουμε ζητήσει τεχνικό εξοπλισμό, ιατρό γενικής ιατρικής ή παθολόγο, ακτινολόγο, παιδίατρο, καρδιολόγο και οφθαλμίατρο» λέει η κ. Μανιάτη που υπογραμμίζει τη σημασία της 24ωρης λειτουργίας του Κέντρου, δεδομένων των πολλών περιστατικών που δέχεται κάθε βράδυ. Απαιτείται ωστόσο και διερμηνέας για τη συνεννόηση με τους πρόσφυγες, τον οποίο έχει ζητήσει η κ. Μανιάτη με αίτημα στη ΜΚΟ «Μετάδραση». Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει βελτιώσει αρκετά τον προγραμματισμό των περιστατικών με τους πρόσφυγες για το Κέντρο Υγείας, το γεγονός ότι οι τελευταίοι έχουν πλέον ΑΜΚΑ και μπορούν να κλείνουν ραντεβού, μέσω των κοινωνικών λειτουργών του ΚΥΤ Μόριας και του Καρά- Τεπέ.

«Με καλή διάθεση, συνεργασία και προγραμματισμό όλα λύνονται» τονίζει η κ. Μανιάτη κάνοντας λόγο στο συντονισμό του Κέντρου Υγείας με το Νοσοκομείο και το ΕΚΑΒ. Παράλληλα επανήλθε ένα μικρό ποσό στο ταμείο του Κέντρου υγείας για τα μικρο-λειτουργικά έξοδα.

Η διευθύντρια του ΚΥ Μυτιλήνης, Ε. Μανιάτη δηλώνει αισιόδοξη και έτοιμη για συνεργασία, ώστε να αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες Υγείας

Γιατροί σε τρέξιμο!

Με την 24ωρη λειτουργία, το πρώην ΙΚΑ, νυν ΠΕΔΥ έχει αναβαθμιστεί, λέει στο «Ε» ο γιατρός Δημήτρης Μεσσάρης, για να σημειώσει ότι «Δεν έγιναν όμως προσλήψεις μόνιμων ιατρών, οπότε, όπως έγινε έρχονταν κι έρχονται οι γιατροί των περιφερειακών ιατρείων, σύνολο πέντε, ένας κάθε μέρα». Συγκεκριμένα: ο κ. Γεωργίου (Γενικός Ιατρός), ως αποσπασμένος του Νοσοκομείου, η κ. Κούμπα (παθολόγος) ως επικουρική, η μοναδική γιατρός του Κέντρου Υγείας, η κ. Τσιμάρα (παθολόγος) ως αποσπασμένη από τον Πολιχνίτο, ο κ. Κόκκορης (Γενικός Ιατρός), αποσπασμένος από τα Λουτρά (το περιφερειακό ιατρείο), αλλά και ο ίδιος, ως επικουρικός Γενικής Ιατρικής, η σύμβαση του οποίου λήγει σε ένα χρόνο. Στην πορεία, ωστόσο ο κ. Γεωργίου, επέστρεψε στο Νοσοκομείο. Μετά η κ. Κούμπα, επειδή άνοιξε μόνιμη θέση στο Νοσοκομείο, μετέβη στην παθολογική κλινική του «Βοστανείου». Η κ. Τσιμάρα, ως αποσπασμένη από τον Πολιχνίτο κλήθηκε να επιστρέψει στην οργανική της θέση και έφυγε από το ΚΥ Μυτιλήνης. Οπότε στην ουσία έχει μείνει τώρα ο κ. Μεσσάρης και ο κ. Κόκκορης, δηλαδή δύο γιατροί και άλλοι τρεις από τα περιφερειακά ιατρεία που πηγαίνουν εναλλάξ. «Κάποιες μέρες είμαστε τρεις, κι άλλες δυο. Ο ένας στα επείγοντα αναγκαστικά και ο άλλος στη συνταγογράφηση» εξηγεί ο κ. Μεσσάρης.

Ο γιατρός, Δ. Μεσσάρης

Η συνταγογράφηση

Στο μεταξύ πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η «δουλειά» του Κέντρου Υγείας έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία δύο χρόνια, κατά 40% υπολογίζει ο κ. Μεσσάρης. Γιατί; Γιατί κόπηκαν συντάξεις, ΕΚΑΣ, πρέπει να προστεθούν οι ανασφάλιστοι, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. «Εμείς δεν επαρκούμε πια. Δεν είμαστε όπως άλλα Κέντρα Υγείας που έχουν μόνιμο προσωπικό. Και περιμένουμε τώρα την προκήρυξη, πρώτα ο Θεός, για να έχουμε κι άλλους γιατρούς, γενικούς και παθολόγους» υπογραμμίζει. Γι’αυτό και η αναμονή για τα ραντεβού είναι μεγάλη, υπολογίζει στον 1,5 μήνα και διαπιστώνει: «Σκεφτείτε ότι σήμερα στο ωράριό μου θα βγάλω 22 ραντεβού. Για να προλάβω να εξυπηρετήσω τον κόσμο, αναγκαστικά φορτώνω κι άλλο το πρόγραμμά μου και φτάνω στα 32 και 35 άτομα ή αναγκάζομαι και λέω στους ασθενείς να έρθουν στην εφημερία. Από την άλλη όμως προσπαθώ να κρατώ τον προγραμματισμό, για να μην δυσαρεστήσω εκείνους που κλείνουν ραντεβού και είναι εντάξει, αλλιώς θα δημιουργηθεί χάος, κάτι που σίγουρα δεν θέλουμε!»

 

Ο ηθοποιός, μεταφραστής και σκηνοθέτης, καθώς και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου «Πορεία» στην Αθήνα, Δημήτρης Τάρλοου προσγειώθηκε την Τρίτη το μεσημέρι στο αεροδρόμιο «Οδυσσέας Ελύτης» και θυμήθηκε τον Στρατή Πασχάλη, τον βραβευμένο ποιητή με καταγωγή από τη Λέσβο, να καταφτάνει 17 χρονών μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη στην Άνδρο για να φιλοξενηθεί στο σπίτι του. Μάλιστα, ο Στρ. Πασχάλης διασκεύασε τη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση που θα παρακολουθήσουμε σε τρεις παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης.

Ο Δημήτρης Τάρλοου, εγγονός του Μ. Καραγάτση, γιος της αρχαιολόγου και συγγραφέα Μαρίνας Καραγάτση και του Πολωνοεβραϊκής καταγωγής Νεοϋορκέζου ζωγράφου Φίλιππου Τάρλοου, μίλησε στο «Ε» εφ’ όλης της ύλης.

Επέλεξε τη Μυτιλήνη για να ανεβάσει τη «Μεγάλη Χίμαιρα» που γνώρισε σχεδόν τέσσερα χρόνια τεράστιας επιτυχίας, γιατί όπως μας είπε του το πρότεινε η διαδικτυακή του φίλη Ελένη Γουρνέλου. Εξάλλου, έχει βραβευτεί με το Βραβείο Σκηνοθεσίας Κάρολος Κουν 2016, καθώς και με το 1ο Βραβείο Σκηνοθεσίας Κοινού Αθηνοράματος 2015 για την εν λόγω παράσταση. Πέραν ότι το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης τηρεί, για εκείνον τις προδιαγραφές, αισθάνεται βαθιά ότι η Μυτιλήνη είναι τόπος μιας κουλτούρας που τον αφορά προσωπικά, όπως και η Κέρκυρα, «το δυτικό άκρο της Ελλάδας». Και τα δύο αυτά μέρη συμβολίζουν για ‘κείνον αυτό που είναι η αστική παράδοση της Ελλάδας.

Αυτό που δεν λέγεται συχνά για τον κ. Τάρλοου είναι ότι υπήρξε ποδοσφαιριστής και μέλος της Ομάδας Ποδοσφαίρου Ελλήνων Ηθοποιών του ΣΕΗ (Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών). Μάλιστα, τον είχαν συμβουλέψει ότι παρ’ ότι αγαπούσε το θέατρο και το ποδόσφαιρο, έπρεπε να επιλέξει ένα από τα δύο. Προφανώς επέλεξε το θέατρο, όπου έχει καταξιωθεί, αλλά και όπως μας παραδέχτηκε «έπρεπε να πάρω μια απόφαση, την πήρα και αφοσιώθηκα». Κι όπως λέει το ρητό, το οποίο το αφιερώνει στους νέους σκηνοθέτες και ηθοποιούς «αυτός που αφοσιώνεται σε κάτι και γίνεται καλός, δεν χάνεται».

«Ανατολή και Δύση, το μετέωρο»

Η Ελλάδα ήταν πάντα ένας τόπος ενδιάμεσος, ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση γι’ αυτό και ο Έλληνας είναι μετέωρος και έχει ένα βαθύ διχασμό. Αυτό πολλές φορές δημιουργεί παρεξηγήσεις. Καλές και κακές. Από τη μία θερμές, μας λέει με αφορμή τη «Μεγάλη Χίμαιρα». Για παράδειγμα, προσθέτει «ο πατέρας μου που έζησε από το ‘63 έως το ‘78 στην Ελλάδα, έμαθε άριστα ελληνικά σε βαθμό που μπερδεύονταν οι Έλληνες αν ήταν ξένος ή Έλληνας του εξωτερικού. Τραγουδούσε ρεμπέτικα, έγινε μέλος της σχολής του Τσαρούχη και είναι μια εποχή που ανακαλεί και ο ίδιος ακόμα και σήμερα. Όμως, υπήρξαν και πολλές στιγμές που ένιωσε απολύτως ξένος. Αυτό είχε να κάνει με τον χωρισμό του με τη μάνα μου, όπου ένιωθε διωγμένος. Αυτό είναι ένα ίδιον της Ελλάδας. Όσο μπορεί να σε κάνει να νιώσεις οικεία, τόσο μπορεί να γίνει αφιλόξενη και δύσκολη».

«Δεν θέλω να μπαίνω σε συζητήσεις που άπτονται κομματικών αντιπαραθέσεων. Αντιμετωπίζω με καλλιτεχνικό τρόπο τα πράγματα. Φυσικά η τέχνη είναι πολιτική πράξη, όχι όμως κομματική», μας επισημαίνει διευκρινίζοντας ότι δεν συνδέει σε καμιά περίπτωση την περίπτωση της Μαρίνας Μπαρέ με το σύγχρονο προσφυγικό φαινόμενο.

Η αστική παράδοση της Μυτιλήνης

Είναι πολύ χαρούμενος που βρίσκεται στη Λέσβο «γιατί αν μπορούμε να προσφέρουμε κάτι είναι μέσω του πολιτισμού. Δίνουμε μια παράσταση που δεν θα είναι ξεπέτα, αλλά μια πλήρης παράσταση με 4 τεχνικούς, 16 άτομα που θα την οργανώσουν».

Πού εντοπίζει ο ίδιος στη Μυτιλήνη την αστική κουλτούρα; «Το βλέπουμε ακόμα και στα ορεινά χωριά του νησιού, υπάρχει παντού πολιτισμός. Οι άνθρωποι έχουν επηρεαστεί από τη Μικρασία, φαίνεται ότι υπάρχει στην ατμόσφαιρα ακόμα ένας αστικός λεπτός τρόπος. Και βέβαια ο μεγάλος αριθμός ερασιτεχνικών θιάσων, όσες μπάντες έχει η Κέρκυρα, τόσες θεατρικές ομάδες έχει η Λέσβος! Φυσικά είναι και το υπέροχο Διεθνές φεστιβάλ μουσικής του Μολύβου που διοργανώνει ο καλός φίλος και υποστηριχτής του θεάτρου μας, Δημήτρης Τρύφων, στον οποίο είμαστε φιλοξενούμενοι και οφείλω να τον ευχαριστήσω. Αυτός ο άνθρωπος με τη λεπτότητά του βοηθά το νησί του έμπρακτα, κάτι που έχουν ανάγκη οι ντόπιοι. Η Λέσβος λοιπόν, δεν είναι ένα νησί τουριστικό, δηλαδή ευπώλητο, είναι ένα νησί κρυφό που πρέπει να έχεις μια συγκεκριμένη αγωγή και κουλτούρα για να το απολαύσεις. Δεν είναι μόνο γνωστή για τις παραλίες της, αλλά κυρίως γι’ αυτή την παράδοση που σας είπα και βέβαια για τις γεύσεις της. Νομίζω ότι έχει το καλύτερο φαγητό στην Ελλάδα μαζί με τη Θεσσαλονίκη. Επίσης, είναι η αρχιτεκτονική της και η ηρεμία των κατοίκων της Μυτιλήνης που την κάνει ξεχωριστή, Και ότι έχει βγάλει εις πέρας όλη αυτή την κρίση είναι επίσης ένα εύσημο, που πρέπει να αποδοθεί στους κατοίκους, παρά τα όποια επιμέρους προβλήματα».

Από τη «Χίμαιρα» στον «Γιούγκερμαν»

Ο κ. Τάρλοου μας μιλά και για το νέο του έργο που έχει αρκετό άρωμα Λέσβου. «Δεν θέλω να κολακέψω τον τόπο, πραγματικά η Μυτιλήνη είναι από τα λίγα μέρη της Ελλάδας όπου ακόμα βλέπεις την αστικότητα και γιατί με συνδέει με αυτό που θα κάνω του χρόνου. Η Μυτιλήνη υπάρχει πολύ στον Καραγάτση, στον «Γιούνκερμαν», όπου πριν εκείνος πάει στον Πειραιά, περνάει από εδώ, ερωτεύεται τη Βούλα Παπαδέλη και κατόπιν τη συναντά 17 χρονών στον Πειραιά ως ένα λεμφατικό κοριτσάκι που θα σημαδέψει όλη του τη ζωή» μας λέει. Πρόκειται για μια ιστορία έρωτα, όπου ο Γιάννης Στάνκογλου, υποδύεται τον Γιούγκερμαν και θα ανέβει στο θέατρο «Πορεία» με τη σκηνοθεσία του Δ. Τάρλοου. «Η Βούλα Παπαδέλη είναι για τον Καραγάτση το ιδανικό του έρωτα, αλλά του έρωτα χωρίς σώμα. Είναι ένας πνευματικός έρωτας και εξαϋλωμένος».

Ο παππούς… Καραγάτσης

Από την άλλη ο Καραγάτσης είχε αυτό το πρόβλημα διαπιστώνει ο κ. Τάρλοου για τον παππού του: «Έβλεπε ή "Ντάινες" (σ.σ. η Ντάινα είναι η άλλη πρωταγωνίστρια) που είναι υπερσεξουαλικές, πορνικές και καταστροφικές, γεμάτες συμφέρον και ορμόνες ή εξαϋλωμένες, σχεδόν ασχημούτσικες αγάπες, οι οποίες είναι γεμάτες από πείσμα και έμπνευση. Δεν μπορεί να ταυτίσει αυτά τα δύο. Δεν είναι το μόνο μυθιστόρημα που δείχνει αυτή την απόσταση. Νομίζω ότι και ο ίδιος παντρεύτηκε μία «Βούλα». Δηλαδή τη γιαγιά μου μάλλον την έβλεπε ως Βούλα και πλάγιαζε με όλες τις Ντάινες».

Η Βούλα είναι μια κοπέλα Μυτιληνιά, ο μπαμπάς της μεγαλοαστός στη Μυτιλήνη του 1930, πέφτει έξω η επιχείρησή του με τα λάδια, φαλιρίζει και πηγαίνει στην Αθήνα πια… θεόφτωχος. Περνάει δύσκολα. Αρραβωνιάζει την κόρη του Βούλα με τον Μυτιληνιό Γιώργο Μάζη, ο οποίος σπουδάζει ψυχίατρος στη Βιέννη. Σε αυτή την περιπλάνησή του στη Βιέννη γνωρίζει διάφορες σταρ του σινεμά, οι οποίες ψυχαναλύονται στο γραφείο του Φρόυντ και επιστρέφει 8 χρόνια μετά για να παντρευτεί τη Βούλα, η οποία όμως πλέον έχει αγαπήσει τον αλήτη και αριστοκράτη Γιούγκερμαν. Και σε αυτή την ιστορία έρωτα ο κ. Τάρλοου διακρίνει ριζοσπαστισμό στον Μ. Καραγάτση: «Προτείνει έναν απόλυτα καταστροφικό έρωτα ανάμεσα σε έναν μεσήλικα και ένα κοριτσάκι το 1938! Δεν είναι ακριβώς η πεπατημένη… Η Βούλα, λοιπόν, υπερασπίζεται αυτή τη σχέση μέχρις εσχάτων, στον πατέρα της, στην αδελφή της. Σχεδόν την λιθοβολούν γι’ αυτή την απόφασή της, αλλά πεθαίνει με αυτόν και δεν κάνει βήμα πίσω από το αίσθημά της».

«Δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο με τη βία»

Μάλιστα, στη συνέχεια ο κ. Τάρλοου, με αφορμή και τις τελευταίες επιθέσεις κατά Μπουτάρη αναφέρθηκε στις επιθέσεις φασιστών που δέχτηκε το θέατρό του, αναφερόμενος σε ένα περιστατικό που κάποιοι είχαν τρομοκρατήσει την ταμία, επιθυμώντας να διαπιστώσουν αν κρύβονται μέσα μετανάστες. Ο ίδιος τόνισε, ότι η απάντηση σε όλα αυτά είναι η ψυχραιμία και η εγκαρτέρηση, εξηγώντας ότι οι κάτοικοι και οι επιχειρηματίες της περιοχής δημιούργησαν ένα δίκτυο προστασίας και υποστήριξης μεταξύ τους δημιουργώντας κίνηση στους δρόμους. «Δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο με τη βία. Αν το κάνεις με τη βία, τότε κάνεις πόλεμο. Και η αλήθεια είναι ότι έχουμε έναν άτυπο πόλεμο. Όμως, όπως λένε οι Άγγλοι πρέπει να θάψουμε το τσεκούρι του πολέμου, διότι οι Έλληνες ανέκαθεν από αυτό υποφέραμε. Αντί να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον και να αναγνωρίσουμε τις αξίες του, είμαστε σε έναν διαρκή εντός μας εμφύλιο που μας δημιουργεί εμπόδια στο να εκφράσουμε την ποίηση και τη δημιουργία μας.

Και σε αυτό το σημείο επανήλθε στον Οδυσσέα Ελύτη, τονίζοντας ότι «πρέπει να θυμηθούμε από πού προερχόμαστε. Και δεν προερχόμαστε από τους Αρχαίους Έλληνες. Προερχόμαστε από αυτή την ποίηση του Ελύτη. Η ποίηση αυτή έχει βέβαια τις ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα γιατί ο Οδυσσέας Ελύτης από τη Σαπφώ εμπνέεται. Αλλά πρέπει να πάψουμε να είμαστε στείροι αρχαιολάτρες. Το παρελθόν μας δεν είναι μόνο τα αρχαία αγάλματα, τα οποία δεν γνωρίζουμε… Είναι η ποίηση, η πρόσφατη και η παλαιότερη που βγαίνει μέσα από τις κοινότητες του Βυζαντίου, που βγαίνει μέσα από την προσφυγιά».

 

Η «Μεγάλη Χίμαιρα»

Η ιστορία της Μαρίνας Μπαρέ, που έλκεται από το εκτυφλωτικό φως, μόνο για να καεί στην επαφή της μ’ αυτό, θα συνεχίσει να μας θυμίζει την ανάγκη μας για ουτοπία, όποιο κι αν είναι το κόστος. Το έργο της «Μεγάλης Χίμαιρας» έρχεται σήμερα Πέμπτη 24, Παρασκευή 25 & Σάββατο 26 Μαΐου για τρεις παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης στις 9 το βράδυ.

Σε αυτό το επικό ερωτικό μελόδραμα παρακολουθούμε την ιστορία μιας Γαλλίδας, της Μαρίνας Μπαρέ, που έρχεται να ζήσει στην Ελλάδα ερωτευμένη και παντρεμένη με έναν Έλληνα εφοπλιστή, αλλά και παθιασμένη με την ελληνική κλασσική παιδεία. Ερχόμενη σε επαφή, όμως, με την ίδια τη χώρα των ονείρων της, συναντά τις δικές της Χίμαιρες: το δραματικό τοπίο, τραχύ κι αισθησιακό ταυτόχρονα, την παρασύρει σε μια μοιραία δίνη πάθους, πυροδοτεί τα παλιά ψυχολογικά της τραύματα και την οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.

Συντελεστές:

Διασκευή: Στρατής Πασχάλης, σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου, σκηνικά - κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου, μουσική: Κατερίνα Πολέμη, φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, κίνηση - χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου, σκηνοθεσία κινηματογραφικού μέρους: Χρήστος Δήμας, βοηθοί σκηνοθέτη: Άννα Πασπαράκη, Δήμητρα Κουτσοκώστα, Ελένη Μιχαηλίδου, βοηθός σκηνογράφου: Τίνα Τζόκα, βοηθός χορογράφου: Κορίνα Κόκκαλη, φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου.

Διανομή:

Μαρίνα: Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Γιάννης: Μάξιμος Μουμούρης, Μηνάς: Δημήτρης Μοθωναίος, Ρεϊζαίνα: Σοφία Σεϊρλή, Λιλή - Καλλιόπη - Βιετναμέζα πόρνη: Ειρήνη Φαναριώτη, Αννούλα, κόρη της Μαρίνας: Αναστασία Γιαννιώτη, Ειρήνη Μπρουλιδάκη, Μυρτώ Μπρουλιδάκη, Μανιώ Τάρλοου, Αννεζιώ: Ράσμη Τσόπελα, Ένας Άγνωστος: Δημήτρης Τάρλοου.

 

Σήμερα στο Δημοτικό Θέατρο

Ανοιχτή συζήτηση με τον σκηνοθέτη

 

Με την ευκαιρία της παράστασης «Η Μεγάλη Χίμαιρα» διοργανώνεται συζήτηση με θέμα «Η προσπάθεια ένταξης του ξένου στην Ελλάδα και η σημασία του πολιτισμού» αύριο, Παρασκευή από τις 5 έως τις 7 το απόγευμα στο φουαγιέ του Δημοτικού θεάτρου Μυτιλήνης. Κατά τη συζήτηση, οι παρευρισκόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις για το θέμα, με τη συμμετοχή του Δημήτρη Τάρλοου, σκηνοθέτη της παράστασης, των Δημήτρη Παπαγεωργίου, Εύης Σαμπανίκου και Μιχάλη Ψημίτη, καθηγητών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, της Σοφίας Κουφοπούλου, καθηγήτριας στο Michigan State University, μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας, πολιτιστικών σωματείων και πολιτών του νησιού.

 

Σκηνοθέτης και Digital Producer του CNN στην Ελλάδα, έχει συμμετάσχει σε κορυφαίες παραγωγές και έχει δουλέψει με πολύ σημαντικούς ανθρώπους. Ο Σεραφείμ Ντούσιας επιστρέφει αυτή την Τετάρτη στη Μυτιλήνη, εδώ όπου έκανε τα πρώτα του βήματα ως φοιτητής της Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ως απόφοιτος και «μέσα στα πράγματα» πλέον, θα μιλήσει στους σημερινούς φοιτητές της Σχολής του, στο πλαίσιο των μαθημάτων του Γιάννη Σκοπετέα στο Κτήριο Γεωγραφίας (αίθουσα Δ, στις 5μμ). Το θέμα της ομιλίας είναι η «τηλεοπτική παραγωγή και η ένταξη στην αγορά εργασίας». Ένα ζήτημα που «καίει» τόσο τα Μέσα Ενημέρωσης, όσο και εκείνους που θέλουν να κάνουν το τολμηρό βήμα και να εμπλακούν με αυτά.

Κι επειδή ο ίδιος τα κατάφερε σε αυτή τη δύσκολη πορεία, ζητήσαμε να μοιραστεί μαζί μας το δικό του οδηγό επιβίωσης. Ο Σεραφείμ Ντούσιας ασχολείται με την παραγωγή και επιμέλεια video content για το CNN Greece. Προηγουμένως ήταν Post Production Supervisor στην εταιρεία παραγωγής Movielab του ομίλου JWT, ενώ ως παραγωγός είχε συνεργαστεί με την Fresh One Productions του Jamie Oliver με έδρα το Λονδίνο. Στις συνεργασίες του συμπεριλαμβάνονται και αυτές με τα βρετανικά τηλεοπτικά δίκτυα ITV, Channel 5 και Warner Bros TV. Είναι κάτοχος των μεταπτυχιακών «Παραγωγή και Σκηνοθεσία Τηλεοπτικής Ψυχαγωγίας» από το NFTS του Royal College of Arts της Μ. Βρετανίας και «Filmmaking» του London Film School.

Το προπτυχιακό του, πάνω στις ψηφιακές οπτικοακουστικές τέχνες, είναι από το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα έχει τρεις δικές του στήλες στο CNN με τίτλους «Director's Cut», «Culture Voices» & «The Frame». Οι δύο πρώτες έχουν να κάνουν με πορτρέτα μεγάλων Ελλήνων καλλιτεχνών με αφηγηματική ροή, ενώ η τελευταία αφορά mini observational documentaries που διηγούνται ιστορίες που αξίζει να διαδοθούν. Τo 2011 παρακολούθησε το πρώτο του μεταπτυχιακό στην Ακαδημία Κινηματογράφου της Αγγλίας (London Film School) πάνω στο film - making. Μετά από ένα χρόνο του δόθηκε μια θέση από το παγκοσμίως γνωστό National Film and Television School του Βασιλικού Πανεπιστημίου Καλών Τεχνών της Αγγλίας, όπου και παρακολούθησε το μεταπτυχιακό Παραγωγή και Σκηνοθεσία Τηλεοπτικής Ψυχαγωγίας. Το 2013 ο Σεραφείμ Ντούσιας κέρδισε το βραβείο του πιο υποσχόμενου καλλιτέχνη της χρονιάς. Έχει συνεργαστεί με πληθώρα καλλιτεχνών και εταιριών, όπως ο Λάκης Λαζόπουλος, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, ο Πέτρος Λαγούτης, η Κάτια Δανδουλάκη, Heaven Music, Parasol TV, Cinepos κά.

Πίσω απ’ όπου ξεκινήσατε λοιπόν!

«Είναι μεγάλη μου χαρά όταν έρχομαι στη Μυτιλήνη τόσο γιατί πέρασα αξέχαστα φοιτητικά χρόνια, όσο και γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω με τους τελειόφοιτους του τμήματός μου. Αυτή τη φορά θα συζητήσουμε τόσο για την τηλεοπτική παραγωγή, όσο και για τα πρώτα μετα-πανεπιστημιακά τους βήματα. Η διάλεξη θα γίνει στον Πανεπιστημιακό Λόφο Ξενία στο πλαίσιο των μαθημάτων του καθηγητή Ιωάννη Σκοπετέα και ειλικρινά θα χαρώ πολύ να δω τους μελλοντικούς μου συναδέλφους».

Κύριε Ντούσια θα συμβουλεύατε τους αποφοίτους να μείνουν στην Ελλάδα ή να φύγουν στο εξωτερικό;

«Είμαι Έλληνας που σπούδασε και εργάστηκε στο εξωτερικό και ναι… θα πήγαινα ξανά διότι το επαγγελματικό μου πεδίο είναι τέτοιο που «απαιτεί» τα συχνά ταξίδια στο εξωτερικό και τις συνεργασίες με ξένες εταιρείες παραγωγής. Δυστυχώς, η τηλεοπτική παραγωγή στη χώρα μας αντιμετωπίζει βασικά προβλήματα, πόσο μάλλον την τελευταία δεκαετία με την οικονομική κρίση και την μείωση των προϋπολογισμών, αλλά πέραν αυτού έχουν σημασία οι ποιοτικοί στόχοι που βάζεις ως επαγγελματίας και κατά πόσο αυτοί σε γεμίζουν… δημιουργικά!

Ακούγεται πολύ συχνά, ότι δεν μπορεί κανείς να συμβουλεύσει τους νέους να μείνουν στην Ελλάδα, εργαζόμενοι για ένα παιδικό χαρτζιλίκι που δεν φτάνει καν για να πληρώσουν το ενοίκιό τους, αδυνατώντας να αξιοποιήσουν τις δεξιότητές τους, χάνοντας έτσι την αυτοπεποίθησή τους και την όρεξη για εξέλιξη. Θεωρώ ότι η αισιοδοξία πρέπει να είναι οδηγός όλων μας -μικρών, μεγάλων- τουλάχιστον έτσι πορεύομαι εγώ. Θυμάμαι σε ένα γύρισμα η Λιάνα Κανέλλη μου είχε πει «…φυσικά και οι νέοι πρέπει να μείνουν στη χώρα τους και να παλέψουν για αυτή. Ποιος θα τη βγάλει από το βούρκο που έχει βουλιάξει; Να μείνουν και να διαδηλώσουν». Όχι. Δεν είναι τα πανό και τα πλακάτ αυτά που θα με ταΐσουν. Αντιθέτως, η σωστή εκπαίδευση πάνω στο αντικείμενο που θέλω να δουλέψω, η προϋπηρεσία και το networking είναι αυτά που θα μου πληρώσουν το ενοίκιο. Εκπαίδευση πάνω στην τηλεοπτική παραγωγή, με την ποιότητα που τη θέλω, δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Προϋπηρεσία σε κάποια εταιρεία δύσκολα θα αποκτήσει ένας νέος… γιατί πολύ απλά όλες οι εταιρείες ζητάνε προϋπηρεσία (…ίσως θα έπρεπε να γεννιόμαστε κατευθείαν στα 30 μας). Όσο για το networking… θα χρησιμοποιήσω τη συμβουλή που μου είχε δώσει ο κορυφαίος Έλληνας σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης «…μείνε έξω. Η Ελλάδα είναι μια τεράστια κλίκα που δύσκολα θα σε αφήσει να μπεις».

Συνοψίζοντας λοιπόν, θα πρότεινα σε κάθε απόφοιτο πριν πάρει την όποια απόφαση να ψάξει τι είναι αυτό που τον γεμίζει. Τι είναι αυτό που τον βοηθάει να ονειρεύεται κάνοντάς το πράξη καθημερινά. Τότε ναι… να πάει στο εξωτερικό, να παλέψει να μπει στην καλύτερη σχολή που μπορεί, να γεμίσει γνώσεις και εφόδια και μετά να επιλέξει ο ίδιος αν θέλει να γυρίσει να παλέψει για τη χώρα του. Εγώ το έκανα. Γύρισα στην Ελλάδα, βρήκα δουλειά, διότι δεν υπήρξε μέρα που να σταμάτησα να ψάχνω και δεν το μετανιώνω».

Ποια είναι τα βασικά σημεία ενός οδηγού επιβίωσης ενός αποφοίτου;

«Καλή ερώτηση. Αισιοδοξία, πείσμα και δουλειά. Αυτά πιστεύω είναι τα βασικά σημεία που πρέπει να δώσει έμφαση ένας νέος. Την αισιοδοξία τη χρειάζεται τόσο για την προσωπική, όσο και για την επαγγελματική του πορεία. Το πείσμα είναι απαραίτητο τόσο για έναν νέο που ψάχνει την πρώτη του επαγγελματική στέγη, όσο και για έναν μεγαλύτερο άνθρωπο που θέλει να βελτιώνεται συνεχώς. Το όχι μιας εταιρείας στο βιογραφικό του, είναι το ναι μιας επόμενης.

Τέλος, η δουλειά είναι τα παν. Ακόμη και φοιτητής / μεταπτυχιακός όταν είναι πρέπει να δουλεύει ασταμάτητα. Φυσικά όταν λέω δουλειά, εννοώ να κάνει πράξη τις γνώσεις του, την εκπαίδευσή του. Να εξασκεί έστω και ερασιτεχνικά αυτό που θέλει να εξασκεί αύριο επαγγελματικά. Θυμάμαι όταν σπούδαζα στο τμήμα της Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας στη Μυτιλήνη… γυρνούσα συνεχώς βίντεο! Πειραματιζόμουν με προγράμματα μοντάζ, έκανα διαρκώς ερωτήσεις τους καθηγητές μου, έφτιαχνα αφίσες για μαγαζιά, βοηθούσα συμφοιτητές μου στις εργασίες τους μόνο και μόνο για να αποκτήσω μεγαλύτερη άνεση. Ακόμη και τότε χτυπούσα πόρτες για δουλειά έχοντας δεδομένη την απόρριψη. Η επικοινωνία όμως και μόνο με μια εταιρεία είναι άκρως σημαντική».

Μπορείτε να γνωρίσετε καλύτερα τον κ. Ντούσια από τη σελίδα του www.serafeimntousias.com.

Μπορεί από τη Συντονιστική Επιτροπή Καταγραφής, Συντονισμού και Αξιολόγησης ΜΚΟ της Γ. Γ. Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής να έχουν καταγραφεί, από τον Φεβρουάριο του 2016 μέχρι σήμερα, 114 ΜΚΟ, οι οποίες δραστηριοποιούνται εκτός Κέντρων Υποδοχής και Ταυτοποίησης, καθώς και 7.356 εθελοντές, όμως ο αριθμός αυτός δεν επαληθεύεται στο σήμερα. Θυμίζουμε ότι η όλη συζήτηση αναφορικά με τον αριθμό των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων έχει απασχολήσει σημαντικά τον δημόσιο διάλογο, όπου γίνεται λόγος για «ανεξέλεγκτη δράση», ωστόσο στους εμπλεκόμενους με το προσφυγικό η κατάσταση είναι σαφής. Και το λέμε αυτό όχι για να ταχθούμε υπέρ ή εναντίον των ΜΚΟ, αλλά γιατί η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες έχει εικόνα, την οποία επικαιροποιεί κάθε εβδομάδα σε σχέση με το ποιες ΜΚΟ δρουν, πού δρουν στο νησί και ποιο είναι το αντικείμενό τους. Θυμίζουμε, όπως είχαμε γράψει και παλιότερα, ότι κάθε εβδομάδα από το 2016 πραγματοποιείται συνάντηση την οποία καλεί η Ύπατη Αρμοστεία και στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι όλων των ΜΚΟ για την οργάνωση όλων των δράσεων και την ενημέρωση σχετικά με αφίξεις κ.ά.

Στον χάρτη

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αναπληρωτής Διοικητής της Μόριας, Δημήτρης Βαφέας στο σχετικό δημοσίευμα για το ΚΥΤ Μόριας, όπου προχωρήσαμε σε εκ νέου αυτοψία στο χώρο, μας είχε επισημάνει ότι 17 ΜΚΟ δρουν εντός του ΚΥΤ και 53 σε όλη τη Λέσβο. Από τους σχετικούς πίνακες που μας παραχώρησε η Ύπατη Αρμοστεία (UNHCR) και με τις ενδείξεις μπορεί να διαπιστώσει κανείς το αντικείμενο (Υγεία, στέγαση, τροφή, μεταφορά κ.ά) κάθε ΜΚΟ, αλλά και δομής (Νοσοκομείο, ΠΕΔΥ) ανά σημείο. Έτσι στο κέντρο της Μυτιλήνης λειτουργούν 10 φορείς προστασίας, ανάμεσα σε αυτούς η αστυνομία και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου (EASO), το Ελληνικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες (νομική ΜΚΟ GCR), πέντε Υγείας, ανάμεσά τους Νοσοκομείο, ΠΕΔΥ και οι γιατροί της Ηλιακτίδας κλπ. Με την ίδια προσέγγιση μπορεί κανείς να διαβάσει τις ΜΚΟ που δρουν στο ΠΙΚΠΑ, στις βόρειες και νότιες ακτές της Λέσβου, στη Σκάλα Συκαμιάς, στο Κέντρο Ανοιχτής Φιλοξενίας του Δήμου Λέσβου στον Καρά- Τεπέ, όπου φαίνεται η συμβολή του Δήμου. Στο Κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης της Μόριας, πέραν των ΜΚΟ αναγράφεται η συνδρομή των υπουργείων και των ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών (Europol, EASO, Frontex), αλλά και αυτή του ΚΕΕΛΠΝΟ.

Στοιχεία αφίξεων

Παράλληλα, η Ύπατη Αρμοστεία έχει εβδομαδιαίως στοιχεία των αφίξεων. Για παράδειγμα την εβδομάδα 7 έως 13 Μαΐου, 280 άτομα έφθασαν στη Λέσβο, όπου σημειώθηκε μείωση σε σχέση με τις 750 αφίξεις της περασμένης από αυτήν εβδομάδας, αλλά και αύξηση από τις 155 αφίξεις του περασμένου έτους κατά την ίδια περίοδο. Μέχρι τις 13 Μαΐου 985 αιτούντες άσυλο έχουν έρθει στη Λέσβο από την αρχή του τρέχοντος μήνα. Οι μέσες ημερήσιες αφίξεις την εβδομάδα 7 - 13 ήταν 40, σε σύγκριση με τις 107 της προηγούμενης εβδομάδας.

Επικαλούμενη στοιχεία και εκθέσεις αναχωρήσεων και αφίξεων της Ελληνικής Αστυνομίας και της Ελληνικής Ακτοφυλακής η Ύπατη εκτιμά ότι περίπου 8.000 πρόσφυγες και μετανάστες κατοικούν στη Λέσβο. Ενώ σύμφωνα με το Συντονιστικό καταγραφής του υπουργείου στις 18 Μαΐου εκτιμούνταν ότι 9.440 βρίσκονται στη Λέσβο. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την ίδια περίοδο 7 - 13/5, 322 αιτούντες άσυλο αναχώρησαν από τη Λέσβο προς την ηπειρωτική χώρα. Από αυτούς, το 75% μεταφέρθηκε -με την υποστήριξη της Ύπατης- σε κρατικούς χώρους και σε καταλύματά της στην ηπειρωτική χώρα.

Η πλειοψηφία του πληθυσμού αιτούντων άσυλο που βρίσκονται στη Λέσβο προέρχεται από τη Συρία (33%), το Αφγανιστάν (21%) και το Ιράκ (19%). Οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 20% του πληθυσμού, τα παιδιά το 32% εκ των οποίων σχεδόν 7 στους 10 είναι νεότεροι από 12 ετών, δηλαδή μικρά παιδιά. Περίπου το 15% των παιδιών είναι ασυνόδευτα, κυρίως από Αφγανιστάν και Συρία. Περίπου το 43% είναι άνδρες μεταξύ 18 και 39 ετών.

Τον Οκτώβριο του 2016 ανέλαβε η νέα διοίκηση το Μουσείο Τεριάντ, το μοναδικό  αυτό μουσείο, ανακαινισμένο- με την επανέκθεση της συλλογής Τεριάντ μεγάλης αξίας και πλέον είναι ανοιχτό καθημερινές εκτός Δευτέρας, αλλά και Σαββατοκύριακα. Εδώ και ενάμιση χρόνο το μουσείο έχει κάνει αισθητή την παρουσία του, με τον πρόεδρό του, Δημήτρη Παπαγεωργίου, Καθηγητή να έχει ενεργοποιήσει και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τους φοιτητές του Ιδρύματος στην κατεύθυνση ανοίγματος του μουσείου στους μαθητές, τις μαθήτριες και την τοπική κοινωνία. Οι εκδηλώσεις του μουσείου όλο και πληθαίνουν, την ίδια ώρα που ακόμα βρίσκεται υποστελεχωμένο. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, πλέον και νεοεκλεγμένος αντιπρύτανης, χωρίς να έχει ακόμα θεσμοθετηθεί το αντικείμενό του λόγω της ιδιομορφίας των πρυτανικών εκλογών, μας παραχώρησε για όλα τα θέματα του Τεριάντ μια εφ’ όλης της ύλη συνέντευξη μαζί με την αναπληρώτρια πρόεδρο του Μουσείου, ιστορικό Τέχνης και αν. καθηγήτρια, Εύη Σαμπανίκου.   

 

Κύριε Παπαγεωργίου, δώστε μας μια πρώτη εικόνα για τις πρώτες κινήσεις που έκανε η νέα διοίκηση του Μουσείου Τεριάντ και τα εμπόδια που συνάντησε

 «Το καλό είναι ότι μπήκαμε όλοι μαζί στην προσπάθεια περαιτέρω ανάδειξης του «Τεριάντ». Και η Εύη Σαμπανίκου που είναι αναπληρώτρια πρόεδρος θα μπορούσε να περιφέρει τον τίτλο της, όμως ασχολείται ενεργά. Και το μικρό προσωπικό του Μουσείου, ο διευθυντής Κώστας Μανιατόπουλος και ο φύλακας του μουσείου κάνουν πολύ περισσότερα από όσα μπορούν. Η συνεργασία και με τα μέλη του ΔΣ, τη Μερόπη Φράγκου, την Καίτη Δημητρίου, τη Μαρία Περδικούρη είναι πολύ καλή και έχουν με διάφορους τρόπους συνδράμει.

Από τον Δήμο δεν έχει γίνει κάτι ιδιαίτερο, αλλά από την άλλη δεν μας έχει βάλει και κάποιο εμπόδιο. Σε κάποιες εκδηλώσεις, ωστόσο, όπως στα εγκαίνια ή σε διάφορα θέματα μας δέχεται. Με την Περιφέρεια είχαμε κάποιες συναντήσεις, ειδικά με την κ. Καλογήρου ώστε αν μπορέσει να μας ενισχύσει με κάποια 8μηνη σύμβαση να μας πληρώσει τα λειτουργικά έξοδα. Η συζήτηση αυτή γίνεται εδώ και έναν χρόνο, αλλά ακόμα δεν έχει καταλήξει.

Αυτό που έληξε πριν αναλάβουμε εμείς και αξίζει να σημειωθεί είναι το ΙΚΑ. Μια ιστορία που έγινε πριν από αρκετά χρόνια και επιτέλους έληξε. Ένας πολιτικός που έκανε κάτι χωρίς λόγια, είναι ο βουλευτής Γιώργος Πάλλης που με την παρέμβασή του λύθηκε το ζήτημα με το πρόστιμο και ανέλαβε το χρέος το υπουργείο Πολιτισμού να αποπληρώσει προς το ΙΚΑ από τον προηγούμενο υπουργό κιόλας. Και δεν το λέω για να ευλογήσω τα γένια κανενός, αλλά γιατί πράγματι ένας γόρδιος δεσμός που έβαζε συνέχεια εμπόδια στη λειτουργία του Μουσείου λύθηκε. Έμπαιναν οι χρηματοδοτήσεις από το ΥΠΠΟ και κατευθείαν δεσμεύονταν, αυτός υποθέτω ότι ήταν και ο λόγος που παραιτήθηκε το προηγούμενο ΔΣ.

 

Υπάρχει φως στον ορίζοντα για νέο προσωπικό στο Μουσείο;

 «Η προσπάθεια από την αρχή ήταν να λύσουμε μια σειρά ζητήματα με προτεραιότητα στο θέμα του προσωπικού. Όταν αναλάβαμε εμείς υπήρχαν δύο φύλακες, αλλά στη συνέχεια ο ένας συνταξιοδοτήθηκε. Οπότε αυτό που μπορεί να γίνει λόγω της δυσκολίας διορισμών πανελλαδικά είναι η δυνατότητα μετατάξεων. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μπούμε στη βάση κινητικότητας του παλιού υπουργείου Εσωτερικών. Για να μπούμε σε αυτή τη βάση έπρεπε να κάνουμε οργανισμό, ένα άκρως γραφειοκρατικό καθεστώς. Για να καταλάβετε το Πανεπιστήμιο ακόμα δεν έχει ολοκληρώσει την κατάρτιση του οργανισμού, που βέβαια το Πανεπιστήμιο είναι ένα μεγάλο Ίδρυμα. Εμείς έχουμε καταφέρει σε έναν μεγάλο βαθμό να τον ολοκληρώσουμε για να μπορέσουμε μέσω της κινητικότητας να πάρουμε κάποιους ανθρώπους. Και φέτος υπάρχει και η οικονομική δυνατότητα με τις δικές μας δυνάμεις από τον προϋπολογισμό. Το πρόβλημα είναι ότι οι έκτακτοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε διάφορα θέματα, όπως αυτό της εμπειρίας και ζητημάτων ασφαλείας, όπου απαιτούνται μόνιμοι υπάλληλοι.

Επίσης στους μόνιμους υπαλλήλους απαιτείται κάποιος λογιστής, καθώς τώρα έχουμε εξωτερικό συνεργάτη, ώστε να μπορεί μέσα σε έναν χρόνο να προσαρμοστεί και να γνωρίζει τις διαδικασίες που γίνονται στους ελέγχους στη Διαύγεια, στο υπουργείο Πολιτισμού, στον Πάρεδρο. Όλ’ αυτά χρειάζονται εξοικείωση και προς το παρόν τα κάνει ο διευθυντής, πολύ φιλότιμα, ο οποίος όμως είναι ζωγράφος»

Στοιχειωδώς τι προσωπικό απαιτείται για το Μουσείο;

«Νομίζω ότι το Μουσείο μπορεί να λειτουργήσει επαρκώς με τρεις φύλακες, κάποιον που να έχει τα οικονομικά και τον διευθυντή. Αν είχε και κάποιον μουσειολόγο ή ιστορικό τέχνης ώστε να μπορούν να αναλάβουν οργάνωση δράσεων (μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα κλπ) θα ήταν ιδανικό. Τις δράσεις αυτές τώρα έχει αναλάβει και κάνει το Εργαστήριο Μουσειολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου με επικεφαλής την καθηγήτρια κ. Χουρμουζιάδη και τους φοιτητές»

Και ειδικά με τις δράσεις αυτές μπήκε το Μουσείο σε μια νέα εποχή…

«Ήταν πολύ σημαντικό που μαζί με το Εργαστήριο Μουσειολογίας και τους φοιτητές μπήκαμε πέρσι στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και ενημερώσαμε περίπου 900 μαθητές και εκπαιδευτικούς που ήρθαν στο Μουσείο όλο το 2017. Και φέτος υπάρχει κινητικότητα, τα σχολεία μπαίνουν σε έναν χώρο πολιτισμού, το Τεριάντ γίνεται ευρύτερα γνωστό. Γιατί μια τόσο ενδιαφέρουσα συλλογή μεγάλης αξίας που βρίσκεται απλώς σε ένα μουσείο, αλλά ο κόσμος δεν την βλέπει, και ειδικά οι Λέσβιοι, όχι μόνο οι τουρίστες, δεν έχει νόημα. Αυτός ήταν και ο στόχος του ΔΣ εξαρχής, με τις ποικίλες εκδηλώσεις που συνεχίζονται: το μουσείο να γίνει κέντρο πολιτισμού και όχι μια ξερή συλλογή που θα εντυπωσιάσει κάποιον, αλλά στη συνέχεια θα την ξεχάσει»

Γίνονται παράλληλα, όμως και άλλες δράσεις. Μιλήστε μας γι’ αυτές

«Μέσω του προγράμματος «Καινοτομία 1» ξεκινά η ψηφιοποίηση του υλικού. Είναι κάτι που θα διευκολύνει και τους ερευνητές και τους επισκέπτες. Επίσης πέρα από τον προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ οργανωνόμαστε για να τρέχουμε συνεργασίες και με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Επίσης σκεφτόμαστε να λύσουμε το θέμα της γλώσσας. Επειδή, όπως στήθηκε η έκθεση είναι στα ελληνικά και στα γαλλικά- που παραπέμπουν προφανώς στη διπλή ταυτότητα του Τεριάντ και αυτό δημιουργεί προβλήματα, σκεφτόμαστε να γίνει και στα αγγλικά με μια εφαρμογή που θα διαβάζει ο επισκέπτης με το κινητό του. Στο πλαίσιο αυτό έχουμε προγραμματίσει να μπει ασύρματο δίκτυο στο Μουσείο για να γίνει η εφαρμογή με ειδική μελέτη και αγορά εξοπλισμού. Έτσι θα υπάρχει η δυνατότητα για μια σειρά εφαρμογών. Επίσης ολοκληρώθηκε επιτέλους η αίθουσα εκδηλώσεων με εξοπλισμό: προτζέκτορα, control room, μηχανήματα ήχου για τις συναυλίες, θα μπει και streaming video, χάρη στις δουλειές που κάνει ο κ. Σπάθης και μάλιστα εθελοντικά. Με αυτό τον τρόπο θα υπάρχει δυνατότητα μετάδοσης μιας συναυλίας παντού.

Επίσης αναζητούμε τρόπους να ενταχθούμε σε πρόγραμμα της ΕΤΑΛ για τη διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου, να γίνουν κάποια μονοπάτια, κι αν μπορέσουμε ένα μικρό θεατράκι. Θα θέλαμε και ένα κυλικείο- αναψυκτήριο να εξυπηρετεί τους ανθρώπους και της γειτονιάς και όποιον θέλει να κάτσει, ώστε να γίνει επίκεντρο κι άλλων δραστηριοτήτων»

 

Από τα εγκαίνια της επανέκθεσης του Μουσείου Τεριάντ που καθυστέρησαν δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση του έργο, παρούσης και της υπουργού Πολιτισμού, Λυδίας Κονιόρδου, τον Ιούλιο του 2017.

Το Μουσείο Τεριάντ έχει ανοίξει τις πόρτες του σε εκδηλώσεις και συναυλίες

Γιατί καθυστέρησε;

Μια διαφορετική και πρωτότυπη έκθεση φωτογραφιών του Μπρεσόν προγραμματίζεται να εγκαινιαστεί στις 15 Ιουλίου, ενώ πολλά έχουν προγραμματιστεί μέχρι και τον Οκτώβριο στο Μουσείο Τεριάντ. Στις 17 Οκτωβρίου θα προβληθεί η ταινία της αείμνηστης δρ. Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Λιόπης Αμπατζή για τον καρκίνο του μαστού «Βυζιά», ενώ σήμερα Σάββατο στις 6.30 το απόγευμα σημαντική ημερίδα για τη Μοντέρνα Τέχνη. «Επιζητούμε συνεχή ροή ενδιαφέροντος για το Μουσείο Τεριάντ. Ξεκινήσαμε φέτος με βιβλιοπαρουσιάσεις και συναυλίες, αλλά υπάρχουν και πιο απαιτητικά events όπως η ημερίδα που θα γίνει σήμερα Σάββατο 19 Μαΐου για την Μοντέρνα Τέχνη με τρεις ιστορικούς τέχνης» μας λέει η αναπ. Πρόεδρος του Μουσείου Εύη Σαμπανίκου. Κι όμως, όπως προσθέτει, ουσιαστικά αυτή η ημερίδα θα απαντήσει στις απορίες μας όπως το γιατί μας είναι… ακατανόητη η μοντέρνα τέχνη. «Τη στάση μας απέναντι στη τέχνη την καθόρισαν οι δύο δικτατορίες» μας λέει βοηθώντας μας να καταλάβουμε λίγο το… κενό. Κι ενώ ο Δ. Παπαγεωργίου σχολιάζει χαριτολογώντας ότι μέχρι και ζητήματα θεωρητικά θα λύσουν οι εκδηλώσεις!

Ρωτήσαμε την κ. Σαμπανίκου τι έφταιξε κατά τη γνώμη της και το «Τεριάντ» άργησε να εξελιχθεί. Και απαντά «Επειδή υπήρχε αρκετή αποστασιοποίηση όλ’ αυτά τα χρόνια, εμείς θα θέλαμε με κάθε τρόπο το μουσείο να γίνει οικείος χώρος για όλους. Εγώ ήμουν και πριν μέλος του ΔΣ, χωρίς να το επιθυμώ ιδιαίτερα. Υπήρχαν άλλα ζητήματα να λυθούν από τα προηγούμενα συμβούλια. Το πρώτο που είχε πάει στραβά ήταν η υπαγωγή του Μουσείου στο υπουργείου Εσωτερικών. Ήταν λογικό να μην αναπτυχθεί, μέχρι να περάσει στο ΥΠΠΟ και χάρη στο προηγούμενο ΔΣ έγινε αυτό. Μετά η επανέκθεση ήταν σημαντική, λειτούργησε επιτέλους μουσειακά ο χώρος χάρη στο ΥΠΠΟ. Επομένως εμείς βρεθήκαμε σε μια ευτυχή συγκυρία, όπου είχαν λυθεί βασικά εμπόδια. Και είχαμε να αντιμετωπίσουμε πλέον την υποστελέχωση, και να βάλουμε ένα πλάνο για την επικοινωνία και την τεχνολογία. Σίγουρα όπως ήταν πριν το μουσείο, έμοιαζε με την ιδιωτική έκθεση κάποιου, όπως ήταν και το σπίτι διακοπών του Τεριάντ. Επίσης διευκολύνονταν η φθορά των έργων. Θυμόμαστε όλοι και τις κλοπές που είχαν γίνει…»

Παράλληλα σχολίασε ότι παλιότερα τα σχολεία έφταναν μέχρι το μουσείο Θεοφίλου και δεν πήγαιναν στο Μουσείο Τεριάντ που είναι δίπλα, εξηγώντας ότι κι εμείς οι ίδιοι δεν κατανοούσαμε τον θησαυρό που είχαμε για να τον αναδείξουμε καταλλήλως. «Όταν υπάρχει μουσειοπαιδαγωγική δράση με ζωγραφική και με άλλες ασχολίες, πάντα μένει κάτι περισσότερο στον επισκέπτη», προσθέτει ο κ. Παπαγεωργίου. Επίσης η κ. Σαμπανίκου επισημαίνει ότι πλέον και οι φοιτητές επιδιώκουν να κάνουν την πρακτική τους στο Μουσείο.

 

 

Σήμερα η ημερίδα για τη Μοντέρνα Τέχνη στο Μουσείο Τεριάντ

Η  ημερίδα που διοργανώνει το Mουσείο Teriade, σήμερα, Σάββατο στις 18.30, με ομιλητές/τριες τους/τις Γιάννη Κολοκοτρώνη (Καθηγητή ΔΠΘ), Ντένη Ζαχαρόπουλο (Διευθυντή Πινακοθήκης Δήμου Αθηναίων), Εύα Κέκου (Επιμελήτρια Εκθέσεων) και Hans Herloff Grelland (Καθηγητή Πανεπιστημίου Agder) έχει τίτλο «Ο Μοντερνισμός σήμερα: Ανάπτυξη και πρόσληψη της νεωτερικότητας στην τέχνη. Ο καλλιτέχνης, ο θεωρητικός, ο επιμελητής και το κοινό. Σύγχρονες θεωρήσεις»

Η πρόσληψη του Μοντερνισμού από το κοινό είναι ένα ζήτημα που εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα απασχολεί την έρευνα στην ιστορία της τέχνης. Τα κινήματα της μοντέρνας τέχνης, παρόλο που επίσημα κατοχύρωσαν τη θέση τους μέσα από μια ακολουθία από «-ισμούς» στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, εκφράστηκαν κυρίως αφαιρετικά, όπως διαφαίνεται και από τις θέσεις που διατύπωσαν μέσω κειμένων και μανιφέστων. Κατά συνέπεια δεν έγιναν ευρέως κατανοητά από το «μέσο» κοινό, παρά μόνο ως ένα «ιδιότροπο» στυλιζάρισμα της όρασης που περιφρονούσε τις καλλιτεχνικές παραδόσεις και καταργούσε τους κανόνες, με στόχο την πρόκληση ως προβολή. Αν και αυτό μπορεί να είναι μέρος της αλήθειας, η ουσία των μανιφέστων και οι ιδεολογικές παράμετροι στο πολιτικοκοινωνικό πλαίσιο της πρώτης πεντηκονταετίας του 20ου αιώνα, αποτελούν, ακόμη και σήμερα, έναν άγνωστο κόσμο για τους μη «ειδικούς». Ποιες πολιτικές συνθήκες επέβαλαν την αποστασιοποίηση του κοινού από τη μοντέρνα τέχνη; Πόσο βαρύνουν, μεταξύ άλλων και εσωτερικοί παράγοντες που αφορούν στάσεις προσωπικοτήτων που επηρέασαν τη δράση και την επικοινωνία των κινημάτων; Πώς συντελέστηκε η αποστασιοποίηση του κοινού στις ευρωπαϊκές χώρες; Ποια νοήματα έφτασαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε πόσο διαφορετικό πλαίσιο; Πώς, συντελέστηκε η απόλυτη αποστασιοποίηση, έως και σήμερα, του «μέσου»  ελληνικού κοινού; Τέλος, πώς ο Μεταμοντερνισμός είδε το Μοντερνισμό και ποιες είναι οι σύγχρονες θεωρήσεις;

 

 

 

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα για άτομα με νόσο Crohn και Ελκώδη κολίτιδα αύριο Σάββατο 19 Μαΐου, μιλήσαμε με την εκπρόσωπο από τη Λέσβο και μέλος του Διοικητικού Συλλόγου Ατόμων με Νόσο του Crohn και Ελκώδη Κολίτιδα Ελλάδας, Νατάσα Τσακιρίδου, η οποία εδώ και πολύ καιρό δραστηριοποιείται στη Λέσβο για την ευαισθητοποίηση των πολιτών και τη γνωριμία τους με την «άγνωστη» μέχρι πρότινος νόσο. Από χτες έως και αύριο Σάββατο έχει προγραμματιστεί εθελοντική αιμοδοσία και όποιος θέλει, μπορεί να ενισχύσει την τράπεζα του Συλλόγου, μεταβαίνοντας στο Νοσοκομείο και δηλώνοντας τον κωδικό 11161.

Αύριο, Σάββατο θα διεξαχθεί συμβολική ποδηλατοδρομία στη Μυτιλήνη, με τη συμμετοχή μελών του Ποδηλατικού Συλλόγου Λέσβου και όποιου άλλου ποδηλάτη επιθυμεί να συμμετάσχει. Η ποδηλατοδρομία θα ξεκινήσει από την πλατεία Σαπφούς στις 7.00 μ.μ., θα κατευθυνθεί προς το Τελωνείο και θα επιστρέψει για τον τερματισμό στην πλατεία Σαπφούς, όπου και θα παρευρίσκονται μέλη και φίλοι του Συλλόγου Ατόμων με Νόσο του Crohn και Ελκώδη Κολίτιδα Ελλάδας - HELLESCC. Επίσης την Κυριακή στις 27 Μαΐου η Περιφέρεια Αιγαίου σε συνεργασία με το σύλλογο θα διοργανώσει ομιλία στο Μόλυβο στις 19:00 στο συνεδριακό κέντρο Μολύβου με θέμα «η Νόσος Kρον και η Ελκώδης κολίτιδα σε παιδιά νέους και ενήλικες».

Ποια ήταν τα πρώτα σας συναισθήματα όταν μάθατε για την νόσο;

«Όταν η γιατρός μου, μού είπε ότι πάσχω από την νόσο, στην αρχή ένιωσα ανακουφισμένη γιατί επιτέλους ένιωσα ότι θα απαλλαγώ από τους πόνους που με βασάνιζαν για καιρό. Έπειτα, όμως, ένιωσα μια σύγχυση βλέποντας το πόσο θα άλλαζε η ζωή και η καθημερινότητά μου. Σίγουρα η φάση της συνειδητοποίησης της νόσου ήταν ένας δύσκολος δρόμος, βίωσα πολλά και διάφορα συναισθήματα, αλλά είχα την απαραίτητη στήριξη για να αποδεχθώ σχετικά γρήγορα την νόσο μου».

Έχει αλλάξει η καθημερινότητά σας;

«Ένα χρόνιο νόσημα επιφέρει σοβαρές αλλαγές στην καθημερινότητα του ατόμου. Πλέον έχω προσαρμόσει την ζωή μου και την καθημερινότητά μου, αν και ακόμα ορισμένες φορές, κάνω κάποιες «αμαρτίες». Σίγουρα όμως έχω μάθει να βλέπω τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία και να ξεχωρίζω τι μου κάνει καλό και τι όχι».

Ποια είναι η ψυχολογική πλευρά της νόσου;

«Σε κάθε χρόνιο νόσημα επηρεάζεται και η ψυχική υγεία του ασθενούς. Ένα χρόνιο νόσημα διαμορφώνει τον τρόπο ζωής του ανθρώπου που πάσχει από αυτό και επιδρά καταλυτικά στην καθημερινότητα του ανθρώπου. Πολλοί από εμάς δυσκολεύονται να βρουν εργασία αλλά και όσοι εργάζονται αντιμετωπίζουν προβλήματα κατά την περίοδο που υπάρχει έξαρση της ασθένειας».

Διαβάζω σε σχετικά άρθρα ότι «Μπορεί η αδυναμία να γίνει δύναμη». Συμφωνείτε;

«Κάποιες φορές καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις, μία από αυτές είναι και η διάγνωση ενός χρόνιου νοσήματος. Αν το δεχτείς, το δεις από την σωστή οπτική γωνία, βρεις ανθρώπους να σε βοηθήσουν και έχεις λίγο «θράσος» να παλέψεις την ασθένειά σου, τότε ναι, μπορεί η αδυναμία να γίνει δύναμη».

Υπήρξε περίοδος στη ζωή σας που φοβόσασταν να μιλήσετε για την νόσο;

«Δεν φοβήθηκα ούτε μία στιγμή να μιλήσω ανοιχτά για την νόσο του Κρον. Η νόσος του Κρον δεν είναι τόσο σπάνια όσο νομίζουμε, πάρα πολλοί συνάνθρωποι μας πάσχουν από αυτή».

Είναι η νόσος Κρόν ταμπού στις μέρες μας;

«Λόγω της φύσης των συμπτωμάτων (πόνος στην κοιλιά, διάρροιες κλπ) αντιμετωπίζεται από κάποιους λίγο περίεργα. Άλλοι φοβούνται μήπως είναι μεταδοτικό. Πολλοί από τους πάσχοντες ζουν σε απομόνωση, ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε ανοιχτά για την νόσο του Κρον, να μάθει ο κόσμος τι ακριβώς είναι η νόσος του Κρον, να μάθει ότι δεν είναι μεταδοτική και να «αγκαλιάσει» τους ασθενείς, να τους βοηθήσει να σπάσουν τη σιωπή τους και να βγουν από την απομόνωση».

Ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνει κάποιος που πάσχει και τι χρειάζεται περισσότερο για να αντιμετωπίσει όσο γίνεται καλύτερα το πρόβλημά του;

«Τα συναισθήματα είναι πολλά. Ανακούφιση, φόβος, άγχος, θλίψη, θυμός, άρνηση, αμηχανία. Το πρώτο που πρέπει να κάνει κάποιος είναι να αποδεχθεί την πάθησή του, να συνεργάζεται στενά με τον γιατρό του και να ακολουθεί τη φαρμακευτική αγωγή που του έχει δοθεί. Από εκεί και πέρα, είναι ένας φυσιολογικός άνθρωπος με όνειρα και ταλέντα. Με υπομονή κι επιμονή, μπορεί να κάνει ό,τι επιθυμεί».

Σε τέτοιες καταστάσεις πιστεύετε πως είμαστε μόνοι μας ή όχι;

«Πολλοί ίσως να πιστεύουν ότι είναι μόνοι τους, ιδίως στην αρχή, η αλήθεια όμως είναι πως δεν είναι, αφού οι πάσχοντες από την νόσο του Κρον και της Ελκώδους κολίτιδας είναι αρκετοί. Ίσως μόνο η φάση της συνειδητοποίησης και της αποδοχής της ασθένειας να είναι μια μοναχική διαδικασία, αφού αφορά το άτομο. Ο σύλλογος ατόμων με νόσο Crohn έχει ιδρυθεί ακριβώς γι’ αυτό το λόγο για να έρθουμε σε επαφή μεταξύ μας και να βοηθηθούμε.

Σας γνωρίσαμε μέσα από την ενασχόλησή σας με τον σύλλογο σαν εκπρόσωπος Λέσβου. Ποια είναι τα επόμενα σχέδια;

«Πράγματι είμαι εκπρόσωπος Λέσβου και πλέον μέλος του ΔΣ. Θέλουμε πολύ σαν σύλλογος και το έχω βάλει προτεραιότητα να αποκτήσουμε μια έδρα όπου θα μπορούν οι ασθενείς μας οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ΑΜΕΑ να μας βρίσκουν, να τους βοηθάμε να κάνουν τα χαρτιά τους για τα ΚΕΠΑ, να τους ενημερώνουμε για τα δικαιώματά τους που είναι αρκετά, να γίνονται εκεί κάποιες συνεδρίες συμβουλευτικού χαρακτήρα από εθελοντή ψυχολόγο που έχουν εκφράσει την ανάγκη οι ασθενείς μας αλλά δυστυχώς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα. Προς το παρόν όλα τα παραπάνω γίνονται με ραντεβού σε καφετέριες οπότε καταλαβαίνετε είναι επιτακτική η ανάγκη να μας παραχωρήσει κάποιος έναν χώρο να στεγάσουμε το γραφείο μας».

Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε σε κάποιον που πάσχει;

«Θα χρησιμοποιήσω κάτι που είπε κάποιος στο παρελθόν. «Έχω να πάρω από την νόσο του Κρον περισσότερα από ότι η νόσος από έμενα». Η νόσος δεν χρειάζεται να καταλάβει τη ζωή μας. Δεν είμαστε μόνοι, είμαστε πολλοί κι έχουμε δύναμη».

 

 

Η Νόσος Κρον

Η νόσος του Crohn είναι ένα χρόνιο φλεγμονώδες νόσημα που μπορεί να αφορά οποιοδήποτε τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα. Προσβάλλει συνήθως τις εντερικές έλικες, αν και μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε μοίρα του πεπτικού σωλήνα, από το στόμα μέχρι τον ορθό (πρωκτό). Άτομα που πάσχουν από τη νόσο του Crohn, παρουσιάζουν μια χρόνια διαδρομή φλεγμονής του γαστρεντερικού συστήματος. Η νόσος προσβάλλει οποιαδήποτε μοίρα του πεπτικού σωλήνα. Πιθανό εύρημα είναι, να μεταβάλλονται σε προσβεβλημένα τμήματα εντερικού ιστού, τμήματα υγιούς ιστού. Η χρόνια διαδρομή της φλεγμονής οδηγεί σε πάχυνση του εντερικού βλεννογόνου και υποβλεννογόνου χιτώνα. Η ένταση των συμπτωμάτων ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή. Άλλοι έχουν πολύ έντονα και συχνά συμπτώματα και άλλοι σχεδόν μηδαμινά. Ορισμένοι ασθενείς έχουν μεγάλες περιόδους χωρίς καθόλου συμπτώματα ακόμη και χωρίς θεραπεία. Άλλοι έχουν πιο βαριά μορφή εκδήλωσης της νόσου και χρειάζονται συνεχή θεραπεία ή ακόμη και εγχείρηση.

Πήρε το όνομά της από τον Αμερικανό γαστρεντερολόγο Burrill Crohn, ο οποίος ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τη νόσο το 1932 μαζί με τους συνεργάτες του Leon Ginzburg και Gordon Oppenheimer.

Μπορεί να έχασε λίγες ψήφους και ένα μικρό ποσοστό, όμως γι’ ακόμη μια χρονιά η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ Μυτιλήνης «κέρδισε»  στην κάλπη στις φοιτητικές εκλογές που στήθηκαν την Τετάρτη στο Λόφο Ξενία του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Σύμφωνα με τις χτεσινές εκτιμήσεις το ποσοστό της ΔΑΠ ανήλθε συνολικά στους έξι Φοιτητικούς Συλλόγους- σχολές της Μυτιλήνης στο 71% με 704 ψήφους, σε σχέση με το 75,4% και τις 751 ψήφους που συγκέντρωσε πέρσι. Παράλληλα από τις έξι αυτοδυναμίες που είχε πέρσι σε όλα τα Τμήματα, φέτος έχασε μία, στο τμήμα της Γεωγραφίας από την ΠΑΣΠ που βγήκε πρώτη δύναμη με διαφορά λίγων ψήφων (μόλις δύο!).

Μετά την εκλογική νίκη της ΠΑΣΠ Γεωγραφίας

Πλην ...Γεωγραφίας

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το τμήμα Γεωγραφίας θεωρούνταν για πολλά χρόνια «κάστρο» της ΠΑΣΠ που είχε πέσει για λίγο από τη ΔΑΠ, και όπως έδειξε η κάλπη της Τετάρτης… «ανακατελήφθη». Εκεί δημιουργήθηκαν και κάποια ευτράπελα με μέλη της ΠΑΣΠ να καταγγέλλουν εκπροσώπους της ΔΑΠ ότι προχώρησαν σε λεκτικές επιθέσεις εναντίον τους και εναντίον μέλους της εφορευτικής επιτροπής κατά τη διάρκεια των εκλογών.

Εξάλλου είναι και ο μόνος Σύλλογος στον οποίο κατέρχεται τα τελευταία χρόνια η ΠΑΣΠ, σε αντίθεση με τη ΔΑΠ και την Πανσπουδαστική (ΠΚΣ) που κατεβάζουν ψηφοδέλτια σε όλες. Συνολικά η ΠΑΣΠ έλαβε 105 ψήφους έναντι των μόλις 68 το 2017, η ΠΚΣ 100 έναντι των 119 πέρσι, και τα σχήματα της ΕΑΑΚ που κατέρχονταν μόνο σε Πολιτισμική Τεχνολογία και Επικοινωνία και στο Τμήμα της Θάλασσας έλαβαν 12 ψήφους έναντι 25 πέρσι που κατέρχονταν σε τρεις σχολές.

Αναλυτικότερα στο Τμήμα Γεωγραφίας στα 232 έγκυρα ψηφοδέλτια, η ΠΑΣΠ έλαβε 105 ψήφους, η ΔΑΠ 103, η ΠΚΣ 17. Στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας στα 144 έγκυρα ψηφοδέλτια, οι 94 ψήφισαν ΔΑΠ και 46 ΠΚΣ. Στο Τμήμα Κοινωνιολογίας, στα 143 έγκυρα ψηφοδέλτια, οι 132 ψήφισαν ΔΑΠ (είναι εξάλλου και το πρώτο «κάστρο» της φοιτητικής παράταξης), και 8 ΠΚΣ, ενώ μειώθηκε η συμμετοχή. Στο Τμήμα Περιβάλλοντος στα 151 έγκυρα ψηφοδέλτια, 138 έλαβε η ΔΑΠ και 13 η ΠΚΣ. Στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας στα 202 έγκυρα ψηφοδέλτια, 159 έλαβε η ΔΑΠ, 24 η ΠΚΣ και 11 τα ΕΑΑΚ. Στο Τμήμα Επιστημών της Θάλασσας, στα 112 ψηφοδέλτια, 77 έλαβε η ΔΑΠ, 34 η ΠΚΣ και… μία τα ΕΑΑΚ.

Η Ρένα Καμπούρογλου, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Γεωγραφίας από την ΠΑΣΠ, σημείωσε: «Το πείσμα η θέληση και η προσωπικότητα που περιβάλλει τα μέλη της ΠΑΣΠ Γεωγραφίας την έφεραν ξανά πρώτη δύναμη. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τους 105 συμφοιτητές μας που μας εμπιστεύτηκαν το τιμόνι του Συλλόγου Φοιτητών Γεωγραφίας για μια ακόμη φορά. Η ανατροπή ήρθε , αποδείξαμε στους εαυτούς και σε όλους τους υπόλοιπους πως μαζί μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα». Ο γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, Γιώργος Στρατηγέλλης δεν θέλησε να κάνει κάποια δήλωση για την εκλογική νίκη της παράταξής του ή για τις καταγγελίες της ΠΑΣΠ εναντίον εκπροσώπων της ΔΑΠ.

Είναι απίστευτο, γι’ άλλη μια φορά το φαινόμενο του υπερπληθυσμού που διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι στο Κέντρο της Μόριας: Πάνω από 7.380 αιτούντες άσυλο βρίσκονται σε έναν χώρο με υποδομές για 3000 άτομα και τουαλέτες για 900. Η φωτογραφία μας που δείχνει ένα μικρό προσφυγόπουλο να κρατά ένα κουβά για νερό, δίπλα από μια ετοιμόρροπη σκηνή με τσαλακωμένη την σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι χαρακτηριστικό αυτού ακριβώς που μας έλεγε ο Δημήτρης Βαφέας, ο αναπλ. Διοικητής του Κέντρου της Μόριας καθώς μας ξεναγούσε: Σε ένα νησί, στη Λέσβο βρίσκονται πάνω από 9.500 αιτούντες άσυλο, όταν χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δέχτηκαν κάτω από 2.000! Συγκεκριμένα η Αυστρία έχει δεχτεί κάτω από 2.000, η Φινλανδία κάτω από 4.000, η Σλοβακία και η Ουγγαρία κάτω από χίλιους και ένα νησί φιλοξενεί πολλαπλάσιο κόσμο! Επαναλαμβανόμαστε, αλλά είναι πράγματι, ασύλληπτο τι καλούμαστε ως νησί να βγάλουμε πέρα, ενώ ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής έχει κάνει δηλώσεις για μάξιμουμ 90 ημερών παραμονής των αιτούντων άσυλο και σταδιακή αποσυμπίεση ως το Φθινόπωρο, όπου σύμφωνα με τις δηλώσεις τους οι διαμένοντες θα πέσουν στους 3,5 χιλιάδες.

Τα τελευταία στατιστικά της 9ης Μαΐου. Το 55% των διαμενόντων μένει σε σκηνές.

Τα ποσοστά των 58 εθνικοτήτων

Ελάχιστη αστυνόμευση

Από την άλλη η αστυνομική δύναμη στο Κέντρο της Μόριας παραμένει ίδια με την περίοδο όπου βρίσκονταν μόνο 3000 κόσμος. Περίπου 160 αστυνομικοί απορροφώνται κυρίως στην Υπηρεσία Ασύλου και στο ΠΡΟΚΕΚΑ (Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης που βρίσκεται εντός του Κέντρου υπό τον έλεγχο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη), με αποτέλεσμα χτες που έφτασαν τρεις βάρκες με νεοεισερχόμενους να βρίσκονται στη βάρδια μόνο 9 αστυνομικοί (διαθέσιμοι εξ αυτών μόνο δύο, αφού οι υπόλοιποι βρίσκονταν στις πύλες εισόδου και στην ουρά του φαγητού). Μία πρόσφυγας λέει στο «Ε» ότι επανειλλημμένα έχει απευθυνθεί στην αστυνομία για κρούσματα επιθετικότητας και οι αστυνομικοί της απαντούν «Δεν πρόκειται να παρέμβω εκτός αν με πειράξουν».« Δεν επεμβαίνουν στους καβγάδες, ούτε προλαμβάνουν, αλλά κάθονται και βλέπουν».

 Ο αναπλ. Διοικητής της Μόριας, Δημήτρης Βαφέας

58 εθνικότητες- 6.000 αιτήματα ασύλου!

Πάνω από 100 άτομα παρέλαβε χτες για καταγραφή το Κέντρο της Μόριας, τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα μεταφερθούν και αυτά σε σκηνές όπως το 51% των διαμενόντων. Οι συνεχείς ροές σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να διευκολύνουν ούτε το έργο της υπηρεσίας ασύλου που έχει να εξετάσει πάνω από 6000 αιτήματα, καθώς το 92% των νεοαφιχθέντων υποβάλλουν αίτημα. Έτσι «αν κάποιος έρθει σήμερα, το πιθανότερο είναι να περάσει από την πρώτη συνέντευξη στα μέσα Νοεμβρίου», όπως μας είπε ο κ. Βαφέας. «Όλα τα προβλήματα πηγάζουν από το γεγονός του υπερπληθυσμού. Εκτός του ότι κάθε μέρα έχουμε περίπου 50 αφίξεις με εξαίρεση το περασμένο Σάββατο που ήταν μηδαμινές, στο Κέντρο φιλοξενούνται 58 εθνικότητες», εξηγεί και προσθέτει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων και μεταναστών βρίσκεται σε ψυχολογία «transit», δηλαδή μετάβασης, αγωνιώντας να συνεχίσουν τον προορισμό τους, κάτι που είναι ανέφικτο σε αυτή τη φάση… Το δεύτερο σημαντικό πρόβλημα είναι η αποχέτευση, που εφόσον μπορεί να εξυπηρετήσει μόνο 900 άτομα (όπως όταν το κέντρο ήταν στρατόπεδο), τα λύματα δημιουργούν τεράστιο ζήτημα δυσοσμίας. Χτες πάντως κλιμάκιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας συναντήθηκε με τη ΔΕΥΑΛ για το θέμα και τα στελέχη του ΚΥΤ Μόριας ελπίζουν να ξεκινήσει το έργο του βιολογικού καθαρισμού τον προσεχή Ιούνιο.

 Σε αυτόν τον πολύ μικρό χώρο κοιμούνται 14 γυναίκες! Στην πτέρυγα των γυναικών που ταξιδεύουν μόνες (single women) μένουν 300 αντί των 80 θέσεων…

700 εργαζόμενοι

Συνολικά 700 εργαζόμενοι εξυπηρετούν τις ανάγκες του ΚΥΤ Μόριας, χώρος όπου λειτουργούν πολλές Αρχές: το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, η Αστυνομία, η Europol, η Frontex, η ΕΑSO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου), η Ελληνική Υπηρεσία Ασύλου και ο Στρατός που έχει τον έλεγχο της σίτισης, ενώ συνδράμει και με τις κατασκευές. Ανάμεσα στους 700 εργαζόμενους, 29 είναι δημόσιοι υπάλληλοι, 54 συμβασιούχοι, 140 κοινωφελούς εργασίας και οι υπόλοιποι δουλεύουν στις 17 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις με άδεια του υπ. Μεταναστευτικής Πολιτικής. Κυρίως ασχολούνται σε τομείς Υγείας, ground location (τοποθέτηση νεοεισερχομένων ανά εθνικότητα), διανομή νερού, δραστηριοτήτων και εκμάθησης. Ας σημειωθεί ότι 53 ΜΚΟ βρίσκονται σε όλο το νησί.

Οι πρωινές «βάρκες» καταγράφονται και γίνεται αυστηρός έλεγχος από την αστυνομία και τη Frontex στα πράγματα των νεοεισερχομένων

Όπως γράψαμε το 51% των «ενοίκων» μένουν σε σκηνές. Από τους 7.380, οι 700 έχουν μεταφερθεί στο Olive Grove, στα χωράφια που βρίσκονται δίπλα από το Κέντρο της Μόριας στα δεξιά, και έχει νοικιάσει η ΜΚΟ Movement on the Ground, καθώς απαγορεύεται στο ΚΥΤ να νοικιάσει χώρο είτε προς στέγαση είτε προς αποθήκευση. Πάντως και οι νεοεισερχόμενοι προτιμούν να στήνουν τις σκηνές τους στα χωράφια, όπου βρίσκουν και σκιερά μέρη, παρά να στήσουν μέσα στο κέντρο, όπου γίνεται χαμός.

Πλέον το Κέντρο της Μόριας έχει επεκταθεί και έξω αρκετά, με ΜΚΟ να έχει νοικιάσει τα γύρω χωράφια

Αναφορικά με τις επιστροφές- απελάσεις στην Τουρκία, από την αρχή του Ιανουαρίου έχουν γίνει 150, ενώ για την ίδια περίοδο έχουν μεταφερθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα 2000 άτομα. Οι ροές όλο και μεγαλώνουν: Ενώ από τον Ιανουάριο του 2017 έως και τον Απρίλιο του 2017 η Λέσβος είχε 1800 αφίξεις, την ίδια περίοδο φέτος είχε 4.800 και το καλοκαίρι ακόμα δεν έχει φτάσει. Ενδεικτική της ασφυξίας είναι και η εικόνα που παρουσιάζεται στην πτέρυγα των γυναικών που ταξιδεύουν μόνες τους (single women), όπου υπάρχουν 80 θέσεις, και σήμερα ζουν εκεί σε άθλιες συνθήκες 300!

Όλη η περιοχή γύρω από το κέντρο βρωμάει. Αντιπροσωπεία χτες του υπ. Εθνικής Άμυνας συνάντησε τη ΔΕΥΑΛ για τον βιολογικό.

Είναι 15 του μηνός (σ.σ. χτες) και οι καντίνες είναι μισογεμάτες, αφού τα χρήματα της ΕΕ μπαίνουν πρώτη κάθε μήνα, όταν και οι καντίνες ασφυκτιούν από κόσμο.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι χτες πραγματοποιήθηκε έλεγχος από τη Διεύθυνση Υγιεινής της Περιφέρειας, κατόπιν αιτήματος του ΚΕΕΛΠΝΟ Αττικής, όπου διαπιστώθηκε μετά από έρευνα του κλιμακίου του ΚΕΕΛΠΝΟ που εδρεύει στο ΚΥΤ, ότι δεν υπάρχουν σύμφωνα με τη δειγματοληψία κρούσματα Ηπατίτιδας Α.

Μετά την καταγραφή των νεοεισερχομένων γίνεται ο πρώτος ιατρικός έλεγχος

Από την άλλη, αξίζει να σημειωθεί ότι το «σήμα» που στέλνουν οι διακινητές σε όσους θέλουν να προσεγγίσουν την Ευρώπη, είναι ότι το ΚΥΤ Μόριας είναι το πιο καλά οργανωμένο σε σχέση με τα υπόλοιπα νησιά και ότι η εξέταση των αιτημάτων ασύλου γίνεται επίσης γρηγορότερα συγκριτικά με τα υπόλοιπα ΚΥΤ. Στις 58 εθνικότητες που φιλοξενεί το ΚΥΤ Μόριας, το 32% των «ενοίκων» είναι Σύροι, το 17% Αφγανοί, το 49% οικογένειες, και μόλις το 1% ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες και μετανάστες.

 Αυτοψία, ξανά, στο Κέντρο της Μόριας

Μέσα, αλλά και στην επέκτασή του στα γύρω χωράφια…

Τι συμβαίνει στο δεύτερο μεγαλύτερο «οικισμό» του νησιού, όπως έχει χαρακτηρίσει ο διοικητής του Κέντρου της Μόριας, Γιάννης Μπαλπακάκης το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Λέσβου; Μάλιστα έχει σχολιάσει ότι αν στη Μυτιλήνη δημιουργηθούν καβγάδες, η επικαιρότητα δεν απασχολείται με αυτούς, αν όμως συμβούν στο Κέντρο της Μόριας, τότε γίνεται διεθνώς… σάλος! Πώς να μη γίνει όμως; Αφού αυτό που ζει το νησί, οι κάτοικοί του, αλλά και οι χιλιάδες εγκλωβισμένοι που βρίσκονται σε αναμονή έως και 9 μήνες για την πρώτη τους συνέντευξη ασύλου είναι πρωτόγνωρο. Κι επειδή οι εικόνες μιλούν από μόνες τους, με την άδεια του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, το «Ε» μπήκε στο Κέντρο, αλλά και περιηγήθηκε έξω από αυτό απαθανατίζοντας μια… Τρίτη στον καταυλισμό.

Κάθε μία ώρα καθημερινά λεωφορείο (με αντίτιμο εισιτηρίου φυσικά) μεταφέρει κόσμο από το Κέντρο της Μόριας στο κέντρο της Μυτιλήνης και αντίστροφα.

Αρκετά μέτρα μακριά από το Κέντρο της Μόριας, ΜΚΟ είναι επιφορτισμένες με τη διανομή ρούχων και παπουτσιών, που πάντως δεν υπάρχουν σε έλλειψη

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018 17:47

Ξεμείναμε από σπίτια!

Ίσως για πρώτη φορά στα «μεσιτικά» χρονικά η προσφορά ενοικιαζόμενων σπιτιών και διαμερισμάτων είναι τόσο χαμηλή στη Μυτιλήνη και σε όλο τον πρώην καποδιστριακό δήμο. Οι ίδιοι οι μεσίτες λένε ότι το φαινόμενο εμφανίστηκε πριν από ενάμιση χρόνο, όμως όλα δείχνουν ότι εντείνεται ολοένα και περισσότερο. Και βέβαια δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση που έβαλε στοπ στην ανέγερση νέων οικοδομών, αλλά και το προσφυγικό φαινόμενο της Λέσβου, καθώς σωρηδόν εμπλεκόμενοι με αυτό, από αστυνομικούς, άντρες της Frontex και του λιμενικού, στελέχη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, αλλά και ΜΚΟ που μισθώνουν διαμερίσματα για πρόσφυγες και ό,τι ενδεχόμενη «μαύρη αγορά» προκύπτει είναι βασικός παράγοντας γι’ αυτό το ιστορικό χαμηλό. Μικρότερος ίσως, πάντως υπαρκτός είναι και ο ρόλος του AirBnb- το οποίο έχει «καταστρέψει» την Αθήνα, ειρήσθω εν παρόδω.

 

Με τη μέθοδο AirBnb, όπως έχουμε αναλυτικά πρώτοι γράψει σε ρεπορτάζ μας, αρκετοί ιδιοκτήτες ακινήτων στη Λέσβο προτιμούν να λειτουργούν το διαμέρισμά τους ως «ενοικιαζόμενο» ή και έναν έξτρα χώρο του σπιτιού τους, παρά να το νοικιάζουν ετησίως ή για δύο χρόνια. Κι αυτό γιατί βλέπουν συνεχώς «κίνηση» στη Λέσβο από εργαζόμενους ΜΚΟ που έρχονται για έναν μήνα ή εθελοντές ή από ειδησεογραφικά πρακτορεία, μεταπτυχιακούς φοιτητές και άλλους που έρχονται περιστασιακά για 5 βράδια έως μία εβδομάδα. Και με αυτόν τον τρόπο κερδίζουν περισσότερα, αλλά οι μόνιμοι κάτοικοι, αναζητούντες πού την κεφαλήν κλίναι βρίσκονται σε πολύ άσχημη θέση! 

Εξαφανίστηκαν οι αγγελίες

Ενδεικτικό του ιστορικού χαμηλού στην προσφορά ενοικιαζόμενων κατοικιών είναι ότι οι ιστοσελίδες, παλιότερα κραταιές των μεσιτών της Μυτιλήνης με τις αγγελίες είναι γεμάτες από εικόνες «μη διαθέσιμων» πλέον ακινήτων, αλλά και το ότι έχουν αισθητά μειωθεί και οι μικρές αγγελίες μεμονωμένων ιδιωτών στις τοπικές εφημερίδες. Αυτό αφενός σημαίνει ότι πολλοί ιδιοκτήτες σπιτιών έχουν «ησυχάσει», αφού εκμισθώνουν τα ακίνητά τους. Ας μην ξεχνάμε ότι και ένα νοίκι (της τάξης των 150 έως και 450 ευρώ κατά μέσο όρο) το μήνα να μπαίνει ως έξτρα εισόδημα, διευκολύνει πολύ το νοικοκυριό και βέβαια σταματά τον πονοκέφαλο του ΕΝΦΙΑ. Αφετέρου όμως αρκετές οικογένειες που θέλουν να βρουν κάτι καλύτερο ή και οικονομικότερο, αλλά και νέα ζευγάρια που θέλουν να φτιάξουν το νέο τους σπιτικό βρίσκονται καθημερινά σε αναζήτηση στέγης. Την ίδια ώρα και τα μεσιτικά γραφεία… αναστενάζουν!

Το προσφυγικό

Αν σκεφτούμε ότι μόνο η ΑΜΚΕ «Ηλιακτίδα» λειτουργεί εννέα ξενώνες με 200 θέσεις ανήλικων προσφύγων στη Λέσβο (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα τον περασμένο Δεκέμβριο), μπορούμε να καταλάβουμε ότι έχουν νοικιαστεί τουλάχιστον εννέα μεγάλες κατοικίες, αν όχι παραπάνω. Ας προσθέσουμε εδώ άλλους ξενώνες που λειτουργούν άλλες ΜΚΟ,  γραφεία Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, αλλά και ό,τι συνεπάγεται: στελέχη ΜΚΟ, υπάλληλοι της Frontex, Ευρωπαίοι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ασύλου, Έλληνες που έπιασαν δουλειά στο γραφείο Ασύλου αλλά και Έλληνες αστυνομικοί που έσπευσαν να ενισχύσουν τις ανάγκες της τοπικής αστυνομίας. Εκτός του ότι πολλοί από τους προαναφερθέντες έχουν έρθει στη Μυτιλήνη με τις οικογένειές του λόγω ετήσιου τουλάχιστον συμβολαίου, πολλοί «παρατρεχάμενοι» των υπηρεσιών καταφτάνουν στο νησί περιστασιακά. Τέλος, δεν μπορεί να μη ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι αρκετοί πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται σε καλή ή οικονομική κατάσταση, περιμένοντας να εκδικαστεί το αίτημα ασύλου τους νοικιάζουν κάποια διαμερίσματα κατά μόνας ή με συμπατριώτες τους. Ακόμα όμως και να μην είναι σε τέτοια ευχέρεια, μπορεί ένας ιδιοκτήτης να νοικιάσει τον χώρο του και να παίρνει μίσθιο από το «κεφάλι», και κάποιες φορές, όπως αρκετές πηγές μαρτυρούν… «μαύρα». Από την άλλη υπάρχει και η μερίδα των ιδιοκτητών που προτιμά να νοικιάζει σε ντόπιες οικογένειες, αφού αυτές ζητούν πιο μακροπρόθεσμη στέγη.

Για τα ενοικιαζόμενα

Ο κτηματομεσίτης Λουκιανός Ραλλίδης εξηγεί στο «Ε» ότι η χαμηλή προσφορά παρατηρείται εδώ και δύο χρόνια, «το χειμώνα δυσκόλεψαν, όμως περισσότερο τα πράγματα. Αρκετοί που βρίσκονται σε αναζήτηση σπιτιού το αφήνουν για μετά το Πάσχα που η ζήτηση είναι ήδη αυξημένη.» Ενώ χειρότερα θα είναι τα πράγματα από τον Σεπτέμβριο, επισημαίνει, αφού αναμένονται οι πρωτοετείς του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Στελέχη ΜΚΟ, και το ότι νοικιάζονται σπίτια σε μετανάστες έχουν κάνει πολύ δύσκολη την αναζήτηση σπιτιού», προσθέτει για να εξηγήσει: «υπάρχουν δύο κατηγορίες ιδιοκτητών, εκείνοι που ανεβάζουν τις τιμές και τα νοικιάζουν αμέσως σε εμπλεκόμενους με προσφυγικό, και οι άλλοι που προτιμούν να νοικιάζουν με πιο λογικές τιμές, με βάση του ότι οι ενοικιαστές θα φροντίζουν το σπίτι». Παράλληλα διαπιστώνει ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχουν τσιμπηθεί οι τιμές των ενοικίων προς τα πάνω, ενώ κάποιοι ιδιοκτήτες στοχεύουν σε ειδικές κατηγορίες μισθωτών. Εντοπίζει τη χαμηλή προσφορά σε τριάρια διαμερίσματα, τη… μηδενική σε μονοκατοικίες, ενώ βλέπει ότι διαθέσιμα είναι κυρίως γκαρσονιέρες και δυάρια.

Από την πλευρά του ο μεσίτης, Πέτρος Πιτσιλαδής, μεταξύ άλλων υπογραμμίζει κάτι πολύ σημαντικό: ότι από το 2010, η ευρύτερη περιοχή της Μυτιλήνης, δηλαδή ο πρώην καποδιστριακός Δήμος δεν έχει νέα σπίτια: «Δεν έχει χτιστεί τίποτα καινούριο. Μόνο κάποιες ανακαινίσεις σε παλιά σπίτια έχουν γίνει» Την ίδια ώρα επισημαίνει ότι «Η ζήτηση είναι ιδιαίτερα αυξημένη, από τους διερμηνείς μέχρι τους εργαζόμενους για το προσφυγικό που νοικιάζουν σπίτι, η προσφορά όλο και μειώνεται. Υπάρχει μεγάλο θέμα έλλειψης κατάλληλων και ευπρεπών σπιτιών, ενώ οι τιμές είναι τσιμπημένες.»

Για τις πωλήσεις

Σε αδράνεια βρίσκονται και οι πωλήσεις των σπιτιών στη Μυτιλήνης. Ο κ. Ραλλίδης εξηγεί ότι «η ζήτηση βρίσκεται στα μικρά σπίτια, τα οποία είναι δυσεύρετα σε προσιτή τιμή και τα μεγάλα κάθονται». Ενώ ο κ. Πιτσιλαδής επισημαίνει την ανυπαρξία οικοδόμηση, καθώς και το ότι οι τιμές πώλησης των κατοικιών είναι «τιμές κρίσης». Ερωτώμενοι για το αν οι τράπεζες είναι πιο ευνοϊκές στη χορήγηση δανείου, και οι δύο απαντούν ότι οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια είναι αρκετά «σφιχτά». Εκτός του ότι και οι δύο ενδιαφερόμενοι (ένα ζευγάρι) πρέπει να έχει μόνιμη δουλειά, πρέπει να έχουν και στην άκρη ένα γερό κομπόδεμα, αν όχι το 40-50%, σίγουρα το 1/3 του δανείου που επιθυμούν να τους χορηγηθεί. Με λίγα λόγια αν μία οικογένεια επιθυμεί να πάρει δάνειο της τάξης των 150 χιλιάδων ευρώ, θα πρέπει να έχει το λιγότερο στην άκρη 40 χιλιάρικα… Αυτό, όμως δεν έχει να κάνει με το προσφυγικό, αλλά με τις τράπεζες!

Σελίδα 10 από 44
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top