Πριν λίγες μέρες γίναμε μάρτυρες και στο νησί μας των καταστροφικών πλημμυρικών φαινομένων που προκάλεσε η τελευταία κακοκαιρία με τις έντονες βροχοπτώσεις, κάποιων ωρών μόνο, κυρίως στις βορειοδυτικές περιοχές του, που είχαν ως αποτέλεσμα η ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου της Καλλονής, για άλλη μια φορά να πνιγεί από την υπερχείλιση του Τσικνιά και των παρακείμενων ρεμάτων του. Η εικόνα αυτή δεν είναι πρωτόγνωρη για την περιοχή, αφού κατά καιρούς επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες η ίδια ιστορία, με τις ίδιες ακριβώς διαπιστώσεις, ότι η περιοχή είναι ανοχύρωτη στα έντονα καιρικά φαινόμενα και ότι χρήζει αντιπλημμυρικής προστασίας, που είναι πρώτη προτεραιότητα και μάλιστα επείγουσας σημασίας προκειμένου να μην επαναλαμβάνεται σε τακτά διαστήματα το ίδιο κακό, όταν «ανοίγουν οι ουρανοί»! Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά μείναμε στις διαπιστώσεις και το ...κακό δεν αποφεύχθη! Ετσι για άλλη μια φορά μετράμε ...πληγές, σε κατοικίες και επιχειρήσεις, καταστροφές σε δημόσιες υποδομές και το μόνο παρήγορο είναι, ευτυχώς, ότι δεν θρηνήσαμε και ανθρώπινες απώλειες. Ομως αυτή η επαναλαμβανόμενη εικόνα, κάθε φορά που τα ακραία καιρικά φαινόμενα μας ...επισκέπτονται, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Προφανώς και δεν μπορεί να τα βάλουμε με το ... Θεό και τις καιρικές συνθήκες, που η κλιματική αλλαγή έχει κάνει εν πολλοίς απρόβλεπτες ως προς την καταστροφική μανία τους δυστυχώς, αλλά αυτό που μπορούμε να προλάβουμε ή στη χειρότερη εκδοχή να ελαχιστοποιήσουμε είναι οι καταστροφικές επιπτώσεις που μπορούν να προκύψουν από μια ακραία κακοκαιρία , σαν αυτή που βίωσε η πληγείσα περιοχή του νησιού μας. Καλώς ή κακώς η κλιματική κρίση είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε και πάντως σίγουρα δεν μπορούμε να αδιαφορήσουμε, γιατί...τιμωρεί και σε ορισμένες περιπτώσεις με τραγικές συνέπειες. Και εδώ έρχεται ο ανθρώπινος παράγοντας, η οργανωμένη Πολιτεία σε όλες τις εκφάνσεις της -κεντρικό κράτος και αυτοδιοίκηση- να λειτουργήσει προνοητικά και με τις παρεμβάσεις της, είτε αυτές είναι πιο βραχυχρόνιας στόχευσης, όπως για παράδειγμα ο τακτικός καθαρισμός χειμάρρων και ρεμάτων, είτε με πιο ολοκληρωμένα έργα υποδομής, όπως τα φράγματα και τα αντιπλημμυρικά, για να θωρακιστεί όσο το δυνατόν καλύτερα και αποτελεσματικά μια περιοχή που για διάφορους λόγους είναι «επιρρεπής» να κινδυνεύσει από ακραίες καταστάσεις , όπως συνέβη με την περιοχή της Καλλονής. Και η αναγκαιότητα τέτοιων παρεμβάσεων παίρνει τη μορφή του επείγοντος, όταν είναι γνωστό ότι χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις, κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή, μια τέτοια περιοχή, να βρεθεί στο κέντρο του «κυκλώνα» και να μετρά ζημιές και απώλειες.

Με τις παραπάνω επισημάνσεις δεν «ανακαλύπτουμε» τον τροχό, για το τι πρέπει να γίνει για να σταματήσει να πλημμυρίζει το λεκανοπέδιο της Καλλονής. Ολοι οι εμπλεκόμενοι με τον έναν ή άλλο τρόπο, είτε αυτοί είναι αυτοδιοικητικοί παράγοντες, είτε ειδικοί επιστήμονες, γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να γίνει για να θωρακιστεί η περιοχή από τα συνήθη, όπως αποδεικνύεται από τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά, με τα πλημμυρικά φαινόμενα. Περί αυτού δεν χωρεί καμιά αμφιβολία. Εκεί όμως που φαίνεται να υπάρχει διάσταση απόψεων έχει να κάνει με την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων που δίνει ο κάθε εμπλεκόμενος φορέας, ώστε αυτή η αναγκαία αντιπλημμυρική παρέμβαση να πάρει «σάρκα και οστά» το συντομότερο δυνατόν. Ενδεχομένως και κάποιοι λόγω της παρατεταμένης ανομβρίας των τελευταίων ετών να «παρερμήνευσαν» την αναγκαιότητα ενός τέτοιου κοστοβόρου έργου, υποτιμώντας την πιθανότητα λόγω της κλιματικής αλλαγής να έχουμε και στο νησί ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως αυτά που έπληξαν άλλες περιοχές της χώρας προκαλώντας τεράστιες καταστροφές. Το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια δεν είχαμε ακραίες καταστάσεις, παρά μόνο περιορισμένες βροχοπτώσεις, δεν ήταν προς εφησυχασμό και αδιαφορία, αλλά ένας πρόσθετος λόγος και μια καλή ευκαιρία για να γίνουν οι αναγκαίες παρεμβάσεις σε υποδομές προκειμένου να προλάβουμε την ...στραβή, όταν αυτή προκύψει, όπως και συνέβη. Είναι φανερό και αυτό προκύπτει από τα ίδια τα γεγονότα, ότι τέτοιες μεγάλες παρεμβάσεις, που έχουν την πολυπλοκότητα και τις δυσκολίες τους για να υλοποιηθούν, χρειάζονται το χρόνο τους για τις αναγκαίες μελέτες και αδειοδοτήσεις και τον μέγιστο συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων και υπηρεσιών και φυσικά και την αναγκαία χρηματοδότηση, που κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη είναι. Και για το τελευταίο, μέσα στην «ατυχία» που είχε το νησί να σηκώνει το κύριο βάρος του μεταναστευτικού, προέκυψε και η «ευκαιρία» και η δυνατότητα λόγω των αντισταθμιστικών μέτρων, να εξασφαλιστεί μια γενναία χρηματοδότηση για να δρομολογηθεί επιτέλους το έργο της αντιπλημμυρικής προστασίας της Καλλονής, που σε διαφορετική περίπτωση, πολύ φοβόμαστε ότι θα έμενε στα «αζήτητα» να περιμένει, παραπέμποντας την υλοποίηση του στις ...καλένδες. Γιατί περί αυτού πρόκειται, αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι αλλά και οι κυβερνώντες, μετά τα γνωστά τραγικά γεγονότα με την πυρκαγιά στο ΚΥΤ της Μόριας και όσα επακολούθησαν θέλησαν να στηρίξουν πιο έμπρακτα το νησί με αντισταθμιστικά μέτρα, κατανοώντας την «υποχρέωση» για το βάρος που σήκωσε για λογαριασμό ολόκληρης της Ευρώπης, άνοιξε το ...δρόμο για να ικανοποιηθούν αιτήματα που υπό άλλες συνθήκες ούτε καν θα συζητιόταν. Και αυτήν την συγκυρία είναι γεγονός ότι εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο η δημοτική αρχή Βέρρου για να προτάξει το αντιπλημμυρικό της Καλλονής ως πρώτη προτεραιότητα, εξασφαλίζοντας σε πρώτη φάση χρηματοδότηση μέσω του ΕΣΠΑ 700.000 ευρώ για τις μελέτες του έργου και τη δέσμευση για χρηματοδότηση της κατασκευής του έργου, ύψους 10 εκ. ευρώ από ευρωπαϊκούς πόρους, μέσω του ΕΣΠΑ.

Και είναι κρίμα και «αμαρτία» ενώ υπήρχαν όλες αυτές οι εξελίξεις, τελικά το αναγκαίο αυτό έργο υποδομής «έμπλεξε» στις γνωστές παθογένειες του τοπικού συστήματος εξουσίας, με τις αντιπαραθέσεις και τις αντεκκλήσεις και αντί να ...τρέχουν και να συμβάλλουν όλοι, ο καθένας με τη θέση του, για να ολοκληρωθεί η μελέτη ώστε να δρομολογηθεί άμεσα η υλοποίηση του έργου, έμεινε τελικά «παγωμένο» για σχεδόν ένα χρόνο γιατί δεν βρέθηκε μια πρόσθετη χρηματοδότηση που προέκυψε για να ολοκληρωθεί η μελέτη! Αν αυτά δεν είναι για «γέλια και για κλάματα» , τότε τι είναι; Προφανώς και δεν ισχυριζόμαστε ότι αν δεν υπήρχε αυτή η καθυστέρηση το έργο θα είχε υλοποιηθεί και θα προλάβαινε το κακό. Δεν πρόκειται περί αυτού , αλλά δείχνει για άλλη μια φορά ότι ...τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις, αντί να τις διαμορφώνουμε. Και αυτό δεν αφορά μόνο το εν λόγω έργο, που έτσι και αλλιώς η υλοποίησή του έχει δρόμο ακόμη, αλλά όλες εκείνες τις παρεμβάσεις στα πλαίσια της αντιπλημμυρικής προστασίας που εξακολουθούν εν πολλοίς να γίνονται κατόπιν εορτής, αντί του κρίσιμου χρόνου που υπαγορεύει η κοινή λογική. Οταν για παράδειγμα βρισκόμαστε στα μέσα Νοεμβρίου και ακόμη τώρα γίνονται αναθέσεις από την Περιφέρεια, που έχει και την σχετική αρμοδιότητα, για καθαρισμούς χειμάρρων και ρεμάτων καταλαβαίνει κανείς ότι ...ρισκάρουμε με την τύχη μας, να συμβεί το χειρότερο! Και δυστυχώς στην περιοχή της Καλλονής συνέβη και γι αυτό δεν είναι άμοιροι ευθυνών και οι αρμόδιοι φορείς και ο ανθρώπινος παράγοντας γιατί δεν έκαναν ό,τι έπρεπε στην ώρα του, αν όχι να αποτρέψει τις καταστροφές, από μια τέτοια ακραία κακοκαιρία, τουλάχιστον να την μετριάσουν. Το δυστύχημα είναι ότι για άλλη μια φορά τη...νύφη πληρώνουν οι πληγέντες που ξαναζούν το ίδιο δράμα, μετρώντας ζημιές σε σπίτια και επιχειρήσεις. Και οι εκδηλώσεις συμπόνοιας που έσπευσαν τοπικοί παράγοντες, κόμματα και παρατάξεις ναι μεν έχουν τη σημασία τους, αλλά δεν αρκούν αν δεν συνοδεύονται από ενέργειες και παρεμβάσεις που στοχεύουν επί της ουσίας για να μη ξανασυμβούν παρόμοιες καταστάσεις. Αυτό κατά τη γνώμη μας είναι το μειζον και όχι ο «θρήνος» πάνω από τις λάσπες και οι ευχές για να μη ξανασυμβεί τέτοιο κακό. Είναι δεδομένο, όπως έχει διαπιστωθεί πολλάκις, ότι «η φύση τιμωρεί» όταν ο ανθρώπινος παράγοντας αρνείται να λάβει σοβαρά τα μηνύματά της για να δράσει εγκαίρως, αποτρέποντας την... μανία της και προλαμβάνοντας δυσάρεστες εξελίξεις. Και στην περίπτωση της πληγείσας περιοχής δυστυχώς οι παρεμβάσεις των αρμοδίων αρχών, παρόλο που έχουμε να κάνουμε με μια ευάλωτη για πλημμυρικά φαινόμενα περιοχή, δεν ήταν επαρκώς αποτελεσματικές ούτε στον Τσικνιά και στους άλλους παραποτάμους, όπως άλλωστε καταγγέλεται, ούτε υπήρξε και πιο μακροχρόνιος σχεδιασμός για την αντιπλημμυρική προστασία, οπότε ήταν σχεδόν αναμενόμενο ότι αν προέκυπταν έντονες βροχοπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή, το πιθανότερο ήταν να πλημμυρίσει, όπως και έγινε. Και αυτό θα συμβαίνει συνεχώς όταν οι αρμόδιοι φορείς δεν λειτουργούν ως «προμηθείς» για να προλάβουν το κακό πριν αυτό συμβεί , αλλά ως «επιμηθείς» κατόπιν εορτής, μετρώντας ζημιές και βάζοντας τα με τα ακραία καιρικά φαινόμενα...Με μια τέτοια αντιμετώπιση όμως είναι βέβαιο με «μαθητική ακρίβεια» ότι θα ξαναζήσουμε παρόμοιες καταστάσεις, αντί να τις αποτρέψουμε. Και είναι κρίμα!

«Είναι κρίμα και «αμαρτία» ενώ υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις για να επισπευσούν οι διαδικασίες για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Καλλονής, τελικά το αναγκαίο αυτό έργο υποδομής «έμπλεξε» στις γνωστές παθογένειες του τοπικού συστήματος εξουσίας, με τις αντιπαραθέσεις και τις αντεκκλήσεις και αντί να ...τρέχουν και να συμβάλλουν όλοι, ο καθένας με τη θέση του, για να ολοκληρωθεί η μελέτη ώστε να δρομολογηθεί άμεσα η υλοποίηση του έργου, έμεινε τελικά «παγωμένο» για σχεδόν ένα χρόνο γιατί δεν βρέθηκε μια πρόσθετη χρηματοδότηση που προέκυψε για να ολοκληρωθεί η μελέτη! Αν αυτά δεν είναι για «γέλια και για κλάματα» , τότε τι είναι;»