FOLLOW US
Μανόλης Μανώλας

Μανόλης Μανώλας

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Είναι ίσως η πρώτη φορά που το τοπίο στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση της Λέσβου διαμορφώνεται από την αρχή, με λίγες ...πινελιές από το πρόσφατο και απώτερο παρελθόν της. Είναι σαν να κάνει επανεκκίνηση, με δεδομένο ότι ο ενιαίος Δήμος Λέσβου μας τελείωσε και οι δυο νέοι που δημιουργήθηκαν ξεκινούν από την αρχή, χωρίς προηγούμενες αναφορές. Το αυτοδιοικητικό αυτό τοπίο έχει και τα καλά του, αλλά και πολλά ...άγνωστα στοιχεία, που κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει σήμερα, πριν δηλαδή πάρουν «σάρκα και οστά» οι νεοσύστατοι δήμοι και αρχίσουν να λειτουργούν. Το εντυπωσιακό είναι ότι σε αυτούς τους νέους δήμους καλούνται να τους διαχειριστούν, να τους διοικήσουν κατά βάση νέα πρόσωπα, που μπορεί να έχουν αυτοδιοικητική εμπειρία αρκετοί απ’ αυτούς, αλλά όχι και την πρώτη ευθύνη. Και αυτό το γεγονός στο ξεκίνημα μιας νέας αυτοδιοικητικής δομής δεν είναι λίγο. Αυτό ωστόσο που είναι εντυπωσιακό και κατά κάποιο τρόπο «ξενίζει» είναι ότι η εκλογική αναμέτρηση στο νέο Δήμο Μυτιλήνης, που θεωρείται και ...λογίζεται στην κοινή γνώμη ως η συνέχεια του σημερινού Δήμου Λέσβου, με σημείο αναφοράς την πρωτεύουσα τη Μυτιλήνη -ο δήμος Δυτικής Λέσβου θεωρείται κάτι το εντελώς νέο, αν και είναι το μεγαλύτερο εδαφικά κομμάτι του νησιού- δεν γίνεται καμιά αντιπαράθεση για το έργο της απερχόμενης δημοτικής αρχής από τις συμμετέχουσες παρατάξεις και κυρίως αυτές που διεκδικούν το δήμο, αφού η σημερινή δημοτική αρχή είναι ...εκτός!

Γιατί άλλη αντιπαράθεση και άλλη «ένταση» θα υπήρχε αν τελικά ο Σπύρος Γαληνός διεκδικούσε ξανά το δήμο, με πολλά από τα σημερινά στελέχη της δημοτικής αρχής στο ψηφοδέλτιό του. Η απόσυρση Γαληνού άλλαξε εντελώς τα δεδομένα της εκλογικής μάχης, και έτσι τα «καλά» και τα «κακά» της απερχόμενης δημοτικής αρχής θα περάσουν στο ...ντούκου, χωρίς καμιά συζήτηση, και η όλη αντιπαράθεση θα γίνει για τα επουσιώδη και για το ποια πρόσωπα θα επικρατήσουν και θα εκλεγούν. Δεν είναι τυχαίο ότι ελλείψει μιας σοβαρής συζήτησης θέσεων και προτάσεων, η αντιπαράθεση γίνεται για τον ...σταυρό και για τον κίνδυνο της ακροδεξιάς, που πρέπει να κατατροπωθεί από το μέτωπο των προοδευτικών δυνάμεων. Ακόμη και τα πρόσωπα που στελεχώνουν τα ψηφοδέλτια των διαφόρων παρατάξεων, μπαίνουν στο ...μικροσκόπιο μιας τέτοιας ανάγνωσης, που δείχνει ότι η ατζέντα που διαμορφώνεται παραπέμπει... αλλού και όχι σε αυτοδιοικητικές εκλογές που το μείζον πρέπει να είναι η αποτελεσματική διαχείριση και η ανάδειξη των δημοτικών υποθέσεων προς όφελος των δημοτών.

Την ώρα που για λόγους εντυπωσιασμού και αντιπαράθεσης για την αντιπαράθεση, καταναλώνεται ο δημόσιος διάλογος με περιθωριακά ζητήματα, μένουν εκτός συζήτησης και γόνιμου διαλόγου θέματα της πόλης και των χωριών, των αναγκαίων υποδομών και υπηρεσιών που χρήζουν της προσοχής και της προτεραιότητας μιας δημοτικής αρχής. Προφανώς μια τέτοια συζήτηση, με μια τέτοια ατζέντα, προϋποθέτει επεξεργασία θέσεων και προγραμματικών δεσμεύσεων, γνώσεις και ιεράρχηση προτεραιοτήτων με αρχή, μέση και τέλος. Και μια τέτοια προετοιμασία δεν μπορεί να γίνει με προχειρότητες της στιγμής που δεν έχουν καμιά αναφορά σε συγκεκριμένα δεδομένα και λέγονται -όταν λέγονται- μόνο για λόγους εντυπωσιασμού, χωρίς κανένα περιεχόμενο.

Είναι έλλειμμα στην παρούσα φάση που διαμορφώνεται ο νέος αυτοδιοικητικός χάρτης του νησιού η απουσία από τη δημόσια συζήτηση, κυρίως στο νέο Δήμο Μυτιλήνης, ο προγραμματικός λόγος για το τι θα γίνει και η όλη κουβέντα να περιορίζεται μόνο στα πρόσωπα και στα πιθανά σενάρια που θα προκύψουν από την κάλπη. Ασφαλώς και τα πρόσωπα έχουν το ρόλο και τη βαρύτητά τους, αλλά δεν αρκούν αν την επόμενη μέρα που θα αναλάβουν δεν υπάρχει σχεδιασμός. Το γεγονός ότι ήδη θα ...τρέχουν μια σειρά έργα, που έχουν δρομολογηθεί από την παρούσα αρχή είναι μια κάποια «λύση» για το πρώτο διάστημα, αλλά η συνέχεια απαιτεί καλή προετοιμασία για την καλύτερη αξιοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων που υπάρχουν με ρεαλιστικές προτάσεις, που θα έχουν την «ωριμότητα» για να υλοποιηθούν.

Ο νέος αυτοδιοικητικός χάρτης που προέκυψε στο νησί, πέρα από τα νέα δεδομένα που θεσμοθέτησε ο Κλεισθένης, που εκ των πραγμάτων διαφοροποιεί και τον μέχρι τώρα τρόπο διοίκησης με την αλλαγή του «δημαρχοκεντρικού» μοντέλου, θα έχει πλέον δυο δήμους που ενδεχομένως να λειτουργούν και ανταγωνιστικά, με άγνωστες προς το παρόν παραμέτρους. Ειδικά δε την πρώτη περίοδο που ο Δήμος Μυτιλήνης θα έχει το ...μαχαίρι και το πεπόνι στην εκτέλεση των έργων και στη διαχείριση πολλών υποθέσεων που θα έρχονται από το παρελθόν. Ελπίδα όλων είναι αυτός ο ανταγωνισμός να μην αποβεί τροχοπέδη με απρόβλεπτες καταστάσεις, δεδομένου ότι στο μεταβατικό στάδιο ο νέος Δήμος Δυτικής Λέσβου θα είναι άμεσα... εξαρτημένος για πολλά από εκείνον της Μυτιλήνης. Ευχή μας είναι αυτός ο... ανταγωνισμός και γιατί όχι και η συμπόρευση των δύο για θέματα κοινού ενδιαφέροντος και στόχευσης, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις μιας άμιλλας που θα προωθήσει συνολικά το νησί και θα αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, που ομολογουμένως και οι δυο δήμοι διαθέτουν.

Πέρα από το αποτέλεσμα της κάλπης, που έτσι κι αλλιώς είναι το μείζον σε αυτή τη χρονική συγκυρία, το ζητούμενο είναι τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη μέρα, που για πάρα πολλούς λόγους δεν είναι καθόλου εύκολη για τις νέες δημοτικές αρχές που θα προκύψουν και με την όποια σύνδεσή τους!

Κάθε μέρα που περνά και πλησιάζουμε προς την καταληκτική προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων, γίνεται ένας συνεχής βομβαρδισμός υποψηφιοτήτων από τους συνδυασμούς που διεκδικούν τους Δήμους και την Περιφέρεια, με στόχο να κερδηθούν οι εντυπώσεις της κοινής γνώμης, που δύσκολα μπορεί να παρακολουθήσει όλη αυτή τη δημοσιότητα. Η αλήθεια είναι ότι ειδικά σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές, οι υποψήφιοι έχουν αυξηθεί κατά πολύ, αφού μιλάμε πλέον για δύο δήμους, στους οποίους εκλέγονται πολλοί περισσότεροι σύμβουλοι, ενώ με δεδομένο ότι αυτονομούνται και τα τοπικά συμβούλια των χωριών με ξεχωριστές υποψηφιότητες καταλαβαίνει κανείς ότι η διεύρυνση των προσώπων που αναμένονται να εκτεθούν μεγαλώνει.

Το γεγονός δε ότι το εκλογικό σύστημα που θα διεξαχθούν οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι η απλή αναλογική, αλλάζει εντελώς το σκηνικό και ότι μέχρι τώρα γνωρίζαμε, αφού τα απρόβλεπτα που θα προκύψουν από τις κάλπες είναι πολύ πρόωρο για να προσδιοριστούν. Και τα απρόβλεπτα δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη δυναμική και τις δυνατότητες του κάθε συνδυασμού, αλλά κυρίως με τα πρόσωπα που θα εκλεγούν και θα κληθούν να συγκροτήσουν την πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών αρχών. Τα πρόσωπα αυτά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που ενδεχομένως λογίζονται ως φαβορί για να εκλεγούν, τα περισσότερα θα προκύψουν ύστερα από μια κατανομή, με πολλούς... αγνώστους! Και αυτό γιατί η ...σιγουριά των τριών πέμπτων (3/5) των εδρών που έπαιρνε ο συνδυασμός του δημάρχου ή του περιφερειάρχη δεν υφίσταται πλέον. Το ποιός θα εκλεγεί και πού δεν εξαρτάται μόνο από έναν συνδυασμό, αλλά από την κατανομή μεταξύ όλων των παρατάξεων, που θα μάθουμε ενδεχομένως για πρώτη φορά μετά τα αποτελέσματα της κάλπης. Και όπως όλοι γνωρίζουμε, η κάλπη πάντα κρύβει εκπλήξεις, πολύ περισσότερες η κάλπη των φετινών αυτοδιοικητικών εκλογών.

Οι εκπλήξεις δε σε ό,τι αφορά τα πρόσωπα των υποψηφίων θα είναι τέτοιες, που δεν αποκλείεται να έχουμε ...παρατράγουδα μεταξύ πρώτου και δευτέρου γύρου, απ’ αυτούς που θα μείνουν... εκτός και θα αναζητούν ενόχους για την αποτυχία τους! Είναι βέβαιο ότι ελέω εκλογικού νόμου το παιχνίδι των φετινών αυτοδιοικητικών εκλογών δεν θα έχει καμιά σχέση με ό,τι μέχρι τώρα ξέραμε, γιατί στον πρώτο γύρο, ο καθένας από τους υποψηφίους συμβούλους δίνει τον υπέρτατο αγώνα του για να εκλεγεί, αφού την πρώτη Κυριακή κρίνεται η εκλογή του, ενώ τη δεύτερη Κυριακή εκλέγεται μόνο δήμαρχος ή περιφερειάρχης. Η αλλαγή αυτή είναι βέβαιο ότι αλλάζει εντελώς τα δεδομένα του δεύτερου γύρου, που εκλέγεται και ο επικεφαλής, δημιουργείται άλλη ψυχολογία μεταξύ των υποψηφίων που δεν έχουν να περιμένουν τίποτα και εκ των πραγμάτων διαμορφώνει άλλους συσχετισμούς με άλλα κριτήρια, πέρα από παρατάξεις και πρόσωπα. Οι διεργασίες και οι συνεργασίες του δεύτερου γύρου απλώνονται σε όλο το ...φάσμα των παρατάξεων και των υποψηφίων, που καλούνται να στοιχηθούν πίσω από τους διεκδικητές υποψηφίους δημάρχους και περιφερειάρχες της δεύτερης Κυριακής. Και εκεί το όποιο ...παζάρι δεν θα γίνει μόνο στο προσκήνιο, αλλά πολλά θα παιχτούν και στο παρασκήνιο δηλαδή κάτω από το τραπέζι... Και δυστυχώς εκεί οι σκοπιμότητες και οι ιδιοτέλειες θα πρωταγωνιστήσουν σε βάρος προγραμματικών συγκλίσεων και προτεραιοτήτων για το δημόσιο συμφέρον, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι και το ζητούμενο και αυτών των εκλογών.

Όμως για να μην τα προσεγγίζουμε μόνο με «μελανά» χρώματα, υπάρχουν και θετικά πράγματα που μπορούν να προκύψουν από αυτήν την πρωτόγνωρη εκλογική διαδικασία. Και αυτά τα θετικά είναι η σύγκλιση διαφορετικών παρατάξεων και προσώπων και η αξιοποίηση τους, προς όφελος του τόπου, αρκεί αυτό να αποτελεί τον ...μπούσουλα για όσα πρέπει να γίνουν. Αρκεί η υποχρεωτική συνεργασία διαφορετικών παρατάξεων και προσώπων να μην αποτελέσει τροχοπέδη για τις αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν και για αποτελεσματική δράση. Θα είναι κρίμα από την «ενός ανδρός (ή γυναικός εν προκειμένω) αρχή», που συνέβαινε μέχρι σήμερα με τις «δημαρχοκεντρικές» και «περιφερειαρχηκεντρικές» αρχές, να περάσουμε στη νέα εποχή όπου θα κυριαρχούν πολλά ...καπετανάτα, χωρίς κοινή συνισταμένη!

Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η μετάβαση αυτή, που δρομολογείται με τον ...Κλεισθένη δεν θα αποδειχθεί οδυνηρή για την αυτοδιοίκηση. Γιατί είναι αλήθεια ότι η μετάβαση από το πρότερο μοντέλο διοίκησης της αυτοδιοίκησης στο μελλοντικό, που θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά από τον Σεπτέμβριο, είναι των ...άκρων. Από το «δημαρχοκεντρικό» που λέγαμε, που προφανώς ήθελε διορθωτικές κινήσεις, πάνε κατ’ ευθείαν στο έλεος των ...καπετανάτων, που μπορεί να εξελιχθεί σε ακυβερνησία με απρόβλεπτες διαστάσεις. Ένα εγχείρημα που στο όνομα της μέγιστης έκφρασης της λαϊκής βούλησης ενέχει πολλά ...ρίσκα σε ένα χώρο που διαχειρίζεται την καθημερινότητα και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των τοπικών κοινωνιών. Και μακάρι οι επιφυλάξεις που διατυπώνονται από πολλές πλευρές, όχι κατ’ ανάγκη για λόγους αντιπολιτευτικούς στη σημερινή κυβέρνηση που νομοθέτησε την απλή αναλογική, να αποδειχθούν υπερβολικές και εκτός τόπου. Αλλά αν επιβεβαιωθούν τότε το πλήγμα στο σώμα της αυτοδιοίκησης θα είναι μεγάλο και τραυματικό. Γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία ποια πρόσωπα θα αναλάβουν να διαχειριστούν αυτό το μεταβατικό στάδιο στη διοίκηση των δήμων και της περιφέρειας, τόσο από τη συνεργαζόμενη -όποια κι αν είναι αυτή- συμπολίτευση, όσο και από την αντιπολίτευση.

Μπορεί να έχουν περάσει κάμποσα χρόνια από τότε που «έσκασε» το σκάνδαλο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου-Λήμνου, αλλά η υπόθεση θα συνεχίζει να απασχολεί και να ταλανίζει την τοπική κοινωνία και τους εμπλεκόμενους με αυτήν για αρκετά ακόμη. Η δικαιοσύνη, ως συνήθως στη χώρα μας, κατά γενική ομολογία των πάντων αργεί και η υπόθεση της Συνεταιριστικής δεν θα μπορούσε να είναι η εξαίρεση, πολύ περισσότερο που έχει τις δυσκολίες της και εμπλέκονται σε αυτήν πολλά πρόσωπα. Χαρακτηριστικό της καθυστέρησης είναι ότι προς το παρόν η πολύκροτη πρώτη υπόθεση συζητιέται στα έδρανα της δικαιοσύνης ...τμηματικά και παραμένει άγνωστο πότε τελικά θα ολοκληρωθεί η ακροαματική διαδικασία και θα βγει και η απόφαση. Τα «επεισόδια» του σήριαλ αναμένεται να είναι πολλά, ενώ περιμένουν να πάρουν σειρά νέες υποθέσεις, με εμπλεκόμενους «πρωταγωνιστές», πέρα από τους παλαιούς και νέοι. Δυστυχώς το σκάνδαλο της Συνεταιριστικής έπληξε την τοπική οικονομία, δημιούργησε τεράστια αναστάτωση στην αγορά και δημιούργησε, όχι άδικα, κλίμα δυσπιστίας στην τοπική κοινωνία για συλλογικά εγχειρήματα σαν αυτό της Συνεταιριστικής, έχοντας προηγηθεί και το ...ναυάγιο της Ναυτιλιακής!

Το νέο ωστόσο δεδομένο που προκύπτει από την εξέλιξη της υπόθεσης της Συνεταιριστικής είναι η ιστορία με το βούλευμα που κοινοποιήθηκε σε 58 πρόσωπα που εμπλέκονται με τον έναν ή άλλο τρόπο με την υπόθεση και το οποίο την χρονική αυτή στιγμή που βγήκε στον αέρα και δημοσιοποιήθηκε επηρεάζει μια άλλη διαδικασία που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, αυτή των αυτοδιοικητικών εκλογών. Σύμφωνα με το νόμο, οι εν ενεργεία αιρετοί, που συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των 58 του βουλεύματος, θα πρέπει άμεσα να βγουν σε αργία, να παύσουν δηλαδή να συμμετέχουν στα θεσμικά όργανα που κατέχουν, μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση και βγει αθωωτική απόφαση γι’ αυτούς. Γιατί το γεγονός ότι συμπεριλαμβάνονται ως κατηγορούμενοι στο βούλευμα, δεν σημαίνει για πολλούς από αυτούς ότι είναι και ένοχοι. Όμως όλοι τσουβαλιάστηκαν, χωρίς καμιά διάκριση, αφήνοντας το θέμα να λυθεί από τη δικαιοσύνη, όταν αυτή τελικά δεήσει να αποφανθεί για τον καθένα από τους κατηγορουμένους ποιός είναι ένοχος και ποιός αθώος. Έτσι όμως μαζί με τα «ξερά» καίγονται και τα «χλωρά» και αυτό ενδεχομένως να είναι άδικο. Όμως έτσι προβλέπεται και ομολογουμένως κάποιοι θα την «πληρώσουν», έστω και προσωρινά.

Το δυστύχημα όμως δεν είναι μόνο το γεγονός ότι τώρα κάποιοι θα εκπέσουν των αξιωμάτων τους, αναμένοντας την εκδίκαση αυτής της αμαρτωλής ιστορίας. Ενδεχομένως να μην είχε τόση «αξία», αν η χρονική συγκυρία δεν ήταν αυτή που διανύουμε, λίγους μήνες πριν τη λήξη της θητείας των αυτοδιοικητικών αρχών και την ανάληψη των νέων, που θα προκύψουν μετά τις εκλογές. Γιατί μπορεί αυτοί που ως αιρετοί, θα βγουν σε αργία τώρα, να μετρώνται στα δάκτυλα του ενός χεριού και το διάστημα μέχρι τη λήξη της θητείας τους να είναι μερικοί μήνες, αλλά αυτοί θα συνεχίσουν να έχουν το ίδιο πρόβλημα και μετά τις εκλογές, αν είναι ξανά υποψήφιοι και επανεκλεγούν, εφόσον η υπόθεση εκκρεμεί και το βούλευμα παραμένει ως έχει! Και πέρα από αυτούς, τους ήδη αιρετούς, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που ήδη έχουν ανακοινώσει, ή που σκέπτονται να είναι υποψήφιοι με διάφορους συνδυασμούς και οι οποίοι αν εκλεγούν δεν θα μπορούν να συμμετέχουν αφού θα τεθούν αμέσως σε αργία αναμένοντας να εκδικαστεί η υπόθεση και να αθωωθούν.

Η εξέλιξη αυτή με το βούλευμα δημιουργεί, μετά από όσα αναφέρουμε παραπάνω, νέα δεδομένα που αναστατώνουν το προεκλογικό σκηνικό δυο μήνες πριν ανοίξουν οι κάλπες και μερικές εβδομάδες πριν κατατεθούν οι υποψηφιότητες. Εκ των πραγμάτων θα υπάρξουν δεύτερες σκέψεις και εναλλακτικές λύσεις, απ’ όσους έχουν θέμα με την αναπάντεχη αυτή εξέλιξη, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω, ...ανατρέποντας ακόμη και τη βούληση του εκλογικού σώματος αν η ισχύς του βουλεύματος μακροημερεύσει, καθώς και η απόφαση της δικαιοσύνης για τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση της Συνεταιριστικής.

Φαίνεται ότι οι φετινές αυτοδιοικητικές εκλογές στη Λέσβο θα συνεχίσουν να εξελίσσονται μετ’ εμποδίων! Μετά την ιστορία με την υπόθεση της διάσπασης του δήμου που κράτησε σε αναμονή τις εξελίξεις και μπλόκαρε για μεγάλο διάστημα το προεκλογικό σκηνικό, ήρθε και η ιστορία με το βούλευμα για να το ...τερματίσει! Γιατί ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι όσοι συμπεριλαμβάνονται στους 58 «κατηγορούμενους» του βουλεύματος για τη Συνεταιριστική μπορούν να είναι υποψήφιοι στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, χωρίς να υπάρχει κώλυμα, είναι βέβαιο ότι -από τη στιγμή που θα εκλεγούν με τη ψήφο των συνδημοτών τους και δεν θα μπορούν να αναλάβουν καθήκοντα ως αιρετά μέλη της αυτοδιοικητικής αρχής, αφού τίθενται σε αργία- αυτό σε τελική ανάλυση δεν μπορεί να μην επηρεάσει και τη βούληση των ψηφοφόρων. Είναι δεδομένο ότι ένας τέτοιος υποψήφιος είναι ευάλωτος και ενδεχομένως θα «πληρώσει» το τίμημα αυτής της εκκρεμότητας με το αποτέλεσμα της κάλπης και αυτό δεν είναι δίκαιο!

Χωρίς αμφιβολία η υπόθεση αυτή δημιουργεί «πληγές» στην εκλογική διαδικασία, που δεν αναμενόταν και ενδεχομένως και ...απόνερα που αυτήν την ώρα δεν είναι ακόμη ορατό τι εξελίξεις μπορούν να φέρουν σε ένα αυτοδιοικητικό τοπίο, που έτσι κι αλλιώς λόγω της διάσπασης και των νέων δεδομένων στο νησί δεν έχει την πολυτέλεια των συνεχών «εκπλήξεων» από τις εξελίξεις και της όποιας αστάθειας.

Η πολιτική αντιπαράθεση εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών, με φόντο το σταυρό που τοποθετήθηκε στου Απελή, φαίνεται ότι καλά κρατεί με τις εκατέρωθεν τοποθετήσεις και ενέργειες. Την Κυριακή που μας πέρασε η παρουσία του υποψηφίου δημάρχου Μυτιλήνης Στρατή Κύτελη και στελεχών του συνδυασμού του στην τελετή που διοργάνωσαν οι «ακραίοι» εμπνευστές της τοποθέτησης του σταυρού στην περιοχή, προκάλεσαν την αντίδραση της υποψηφίας δημάρχου με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ Εριφύλης Χιωτέλλη, που εγκαλεί τον κ. Κύτελη για τη στάση του αυτή και τους άλλους συνυποψηφίους στο δήμο να πάρουν θέση. Η Ερ. Χιωτέλλη μιλά για ομάδα ακραίων που θέλει να διχάσει την τοπική κοινωνία εν όψει των δημοτικών εκλογών και ότι η παρουσία στην τελετή του κ. Κύτελη και των «συν αυτώ», δημιουργεί σύγχυση, νομιμοποιώντας τις ενέργειες των ακροδεξιών στοιχείων, που μάλιστα είναι οι προάγγελοι της υποψηφιότητας της Χρυσής Αυγής στην περιφέρεια Βορ. Αιγαίου.

Στην ανακοίνωσή της η Ερ. Χιωτέλλη και με αφορμή την παρουσία του κ. Κύτελη στην «τελετή αγιασμού» του «υπερμεγέθους κατασκευάσματος», όπως το λέει, σημειώνει μεταξύ άλλων «το γνωστό στέλεχος της Ν.Δ και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό Κύτελη κ. Κουτσαντώνης είχε δηλώσει, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, ότι η τοποθέτηση του, υπερμεγέθους σταυρού, στου Απελή, “είναι μια πολιτική πράξη”. Και ότι εμφανιζόμενος ο κ. Κύτελης στην “τελετή αγιασμού” που διοργανώθηκε την περασμένη Κυριακή «δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνωρίζει τις δηλώσεις του υποψήφιου του, ούτε να κάνει ότι δεν ξέρει τα έργα και τις ημέρες του, εκ Χίου, “κατασκευαστή” του σταυρού». Για να προσθέσει ότι: «Με την παρουσία του στην τελετή, κάνει απολύτως καθαρό με ότι συμφωνεί με το “νόημα” και “προσανατολισμό” της συγκεκριμένης “πολιτικής πράξης” και ταυτίζεται απόλυτα με όσους επιζητούν τον διχασμό της τοπικής μας κοινωνίας». Ενώ ζητά οι πάντες και κυρίως οι διεκδικητές της δημαρχίας του νέου Δήμου Μυτιλήνης να ξεκαθαρίσουν την θέση τους.

Είναι προφανές ότι με αφορμή την τοποθέτηση του σταυρού και τις ...τελετές που ακολούθησαν γίνεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων, την πρωτοβουλία του οποίου έχουν τα πιο ακραία και διχαστικά στοιχεία και στο οποίο ...παιχνίδι «παίζει» για τους δικούς του πολιτικούς λόγους και ο ΣΥΡΙΖΑ, εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών, ως αντίπαλο «δέος», συμβάλλοντας έτσι στην επιχείρηση αποπροσανατολισμού από τα μείζονα της εκλογικής αυτής αναμέτρησης.

Η ακροδεξιά με τις τελετές και με αυτές τις παρεμβάσεις της επιχειρεί να κάνει αισθητή την παρουσία της στα τοπικά δρώμενα, εκμεταλλευόμενη εν προκειμένω και τα θρησκευτικά αισθήματα του κόσμου ...παίζοντας με το κορυφαίο σύμβολο του χριστιανισμού, το σταυρό. Η «νομιμοποίηση» αυτών των ενεργειών από τον Στρ. Κύτελη και των «συν αυτώ», στο όνομα του προσεταιρισμού του ακροδεξιού χώρου εν όψει των δημοτικών εκλογών είναι και επικίνδυνη, αλλά κατά τη γνώμη μας και ατελέσφορη, γιατί οι εκφραστές αυτών των ακραίων και διχαστικών απόψεων έχουν το δικό τους «αυθεντικό» πολιτικό χώρο έκφρασης, το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής και δεν θα τους κάνουν τη χάρη με τη ψήφο τους, όπως αναμένουν ενδεχομένως και νομίζουν. Μια αναδρομή σε ανάλογες περιπτώσεις σε χώρες της Ευρώπης, με αντίστοιχο πολιτικό σκηνικό, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Αν στελέχη του κ. Κύτελη και της ΝΔ συνεχίζουν να «ενστερνίζονται» και να ανταποκρίνονται στην ατζέντα που επιβάλλουν ακραία και ακροδεξιά στοιχεία, στο όνομα να μη χάσουν αυτό το εκλογικό ακροατήριο και να ψηφοθηρήσουν από το χώρο αυτό, σύντομα θα διαπιστώσουν, όταν θα ανοίξουν οι πολλαπλές κάλπες, την αυταπάτη τους και τη πολιτική αφέλεια τους, αλλά τότε θα είναι αργά!

Δυστυχώς και μέρος της αριστεράς, με τον τρόπο που επιχειρεί να πολιτευθεί απέναντι στην ακροδεξιά και τα ξενοφοβικά ακραία στοιχεία, αντί να τα απομονώσει τα φέρνει στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαράθεσης, γεγονός που τα ανατροφοδοτεί στην τοπική κοινωνία. Άλλο που δεν θέλουν, δηλαδή, για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους! Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι η διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού από την κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια έδωσε ...τροφή σε αυτά τα ακραία και ξενοφοβικά στοιχεία για να παίξουν ρόλο και να «ανδρωθούν»!

Σε τελική ανάλυση θα είναι ολίσθημα των πολιτικών δυνάμεων του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου» να κάνουν «συνομιλητές» με τον έναν ή άλλον τρόπο τα ακραία και ακροδεξιά αυτά στοιχεία και να ...παίξουν στο ρυθμό και στα κελεύσματά τους. Προσοχή, λοιπόν στις ...πεπονόφλουδες, που κάποιοι πετάνε, μπορούν να προκαλέσουν άθελα τους πολιτικό «ατύχημα»!

Με την ανακοίνωση των πρώτων ονομάτων υποψηφίων για τις περιφερειακές εκλογές κυρίως, -ενώ για τους δήμους και λόγω καθυστέρησης της διάσπασης όλα πήγαν πίσω- άναψε για τα καλά το προεκλογικό κλίμα, αφού πέρα από τους επικεφαλής των συνδυασμών ήδη έχουν δημοσιοποιηθεί μια σειρά υποψήφιων συμβούλων που ζητούν την ψήφο μας. Και όταν σε αυτούς προστεθούν και οι υποψήφιοι για τους δύο δήμους, δεν αποκλείεται κάθε οικογένεια και παρέα να διαθέτει και τον «δικό» της άνθρωπο σε κάποιο ψηφοδέλτιο. Αν αναλογιστούμε και το γεγονός ότι από φέτος οι κοινότητες θα εκλέξουν με ξεχωριστά ψηφοδέλτια τα συμβούλια τους καταλαβαίνει κανείς πόσοι θα διεκδικούν τη ψήφο μας και το σταυρό μας, γιατί θα πρέπει να ξέρουμε ότι αυτά τα δυο -ψήφος και σταυρός- δεν συμπίπτουν!

Τις επόμενες μέρες αναμένεται να γίνει ...βομβαρδισμός υποψηφίων, αφού τα μεν περιφερειακά ψηφοδέλτια λίγο πολύ «κλείνουν» με τα βαριά τους ονόματα, ενώ τα δημοτικά ακόμη είναι πολύ πίσω, αφού μόλις τώρα αρχίζουν να ανακοινώνονται οι υποψήφιοι δήμαρχοι στο νεοσύστατο δήμο Δυτικής Λέσβου, ενώ η εικόνα για το δήμο Μυτιλήνης είναι λίγο καλύτερη. Είναι γεγονός ότι οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, κυρίως στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση -στους δήμους και τις κοινότητες- έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, λόγω «Κλεισθένη» και νέου συστήματος εκλογής και διαμορφώνουν νέες ισορροπίες που χρειάζεται μαεστρία από τους ...πρωταγωνιστές της εκλογικής αυτής αναμέτρησης και ιδιαίτερη διαχείριση. Όταν μάλιστα στις περισσότερες των περιπτώσεων, αν όχι σε όλες, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο τελικός νικητής για να μπορέσει να διοικήσει θα υποχρεωθεί να συμπράξει με αντιπάλους του πρώτου γύρου, το πράγμα γίνεται και δύσκολο και πολύπλοκο, γιατί θα υπάρχει και παρασκήνιο και μεθοδεύσεις που δεν θα έχουν πάντα, στην καλύτερη περίπτωση, το δημόσιο συμφέρον, αλλά πολύ φοβόμαστε και ιδιοτελή συμφέροντα.

Όλα αυτά βέβαια είναι λίγο πολύ γνωστά και αναμενόμενα και όλοι οι διεκδικητές των αυτοδιοικητικών αρχών τα έχουν υπόψη στις κινήσεις και στην τακτική τους, εν όψει της εκλογικής μάχης της πρώτης Κυριακής, αλλά με το μυαλό και στην δεύτερη, που μπορεί να είναι πιο καθοριστική για την βασική στόχευσή τους. Γιατί από αυτές τις εκλογές, δεν είναι δεδομένο από το αποτέλεσμα ποιος θα είναι συμπολίτευση και ποιός αντιπολίτευση. Μέχρι σήμερα ξέραμε ότι ο νικητής έπαιρνε και την πλειοψηφία των συμβούλων του περιφερειακού ή δημοτικού συμβουλίου, ανεξαρτήτως αν στην πορεία κάποιοι έφευγαν, ανεξαρτητοποιούνταν και αποχωρούσαν από την πλειοψηφία. Σήμερα όμως, ελέω αναλογικής και ο τελευταίος σύμβουλος του μικρότερου συνδυασμού μπορεί να ενταχθεί στην συμπολίτευση και να κατέχει θέση εξουσίας, γεγονός που τον κάνει πολύτιμο και ως εκ τούτου «αντικείμενο» διαπραγμάτευσης. Το αν η εξέλιξη αυτή θα ενισχύσει τα αυτοδιοικητικά όργανα και θα τα καταστήσει κέντρα των αποφάσεων των δήμων ή των περιφερειών -και όχι διακοσμητικά όργανα- θα φανεί από την αποτελεσματικότητα της διοίκησης και την αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων.

Το νέο θεσμικό πλαίσιο καθιστά ...υποχρεωτική τη συνεργασία διαφορετικών παρατάξεων και τη διαχείριση της όποιας εξουσίας, αν θα πετύχει το «πείραμα» μένει να κριθεί, αλλά θα είναι πολύ κρίμα να πληρώσει ο τόπος την αποτυχία του εγχειρήματος. Γι’ αυτό και οι επικείμενες εκλογές είναι κρίσιμες, γιατί στο μεταβατικό στάδιο της δημιουργίας δυο δήμων στο νησί με τις πρόσθετες δυσκολίες που θα προκύψουν από τη διάσπαση του ενιαίου δήμου, τα πρόσωπα που θα διαχειριστούν αυτήν τη νέα πραγματικότητα θα πρέπει να είναι σε θέση να ξεπεράσουν αγκυλώσεις και εμμονές και με πνεύμα συνεργασίας να βάλουν προτεραιότητες και στόχους, για να μπορέσουν να τρέξουν τις υποθέσεις του νησιού μας. Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι οι πολλές κάλπες για τις αυτοδιοικητικές και τις ευρωεκλογές -ελπίζουμε να μην προκύψουν και εθνικές- δεν βοηθούν ώστε να αποτυπωθεί πιο καθαρά η προτίμηση του εκλογικού σώματος για τους τοπικούς του «άρχοντες». Τα παζάρια σε τέτοιες καταστάσεις πάντα είναι στο προσκήνιο και επηρεάζουν την τελική επιλογή, αφού εμπλέκονται κόμματα και κομματάρχες που έχουν τις δικές τους προτεραιότητες και στοχεύσεις, για το μήνυμα της κάλπης και κυρίως για το χρώμα του αυτοδιοικητικού χάρτη.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι -με δεδομένο το σκηνικό των εκλογών- να αναδειχθούν οι πιο αξιόλογοι συμπολίτες μας στα αιρετά αξιώματα και που θα θέλουν να υπηρετήσουν το κοινό συμφέρον, ώστε ο τόπος μας να κάνει βήματα προς τα μπρός, προσεγγίζοντας άλλες περιοχές της χώρας μας που ήδη μας έχουν προσπεράσει, όχι γιατί ο τόπος μας δεν έχει δυνατότητες, αλλά γιατί το πολιτικό προσωπικό που κατά καιρούς άσκησε εξουσία εδώ, δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά και να αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματά μας. Να λοιπόν πιο είναι το στοίχημα που πρέπει αυτή τη φορά να κερδηθεί. Θα κερδηθεί όμως, ή θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στο δρόμο της «ελάσσονος» προσπάθειας με τα γνωστά αποτελέσματα!

Χωρίς ονομαστική ψηφοφορία υπερψηφίστηκε τελικά από τη Βουλή η τροπολογία για τη διάσπαση των πέντε δήμων (Λέσβου, Σάμου, Κέρκυρας, Κεφαλονιάς και Σερβίων-Βελβεντού), γεγονός που δεν επέτρεψε να καταγραφούν οι διαφωνίες που διατυπώθηκαν από βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, κυρίως για το γεγονός ότι δεν εντάχθηκαν και δήμοι των δικών τους περιοχών στους υπό διάσπαση τώρα. Και δεδομένου ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν την τροπολογία ήταν εξασφαλισμένη η έκβασή της. Πάντως για την ιστορία ΝΑΙ ψήφισαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παρών η ΝΔ, ΝΑΙ το ΔΗΣΥ -ΚΙΝΑΛ, ΟΧΙ η ΧΑ, «παρών» το ΚΚΕ και η Ένωση Κεντρώων. Με αυτήν δηλαδή την κοινοβουλευτική διαδικασία, τόσο ο Χαρ. Αθανασίου από τη ΝΔ, που ήταν υπέρ της διάσπασης, αν και ήθελε και τρίτο δήμο και μάλιστα συνεργάστηκε με τους παράγοντες του υπουργείου για την επίμαχη τροπολογία, όσο και ο Στ. Τάσσος του ΚΚΕ, έχοντας δεδομένη τη ψήφιση της δεν διαφοροποιήθηκαν από τη γραμμή των κομμάτων και ψήφισαν «παρών».

Να σημειωθεί πάντως ότι με βάση τις ομιλίες βουλευτών συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, αν εξαιρέσει κανείς την βουλευτή Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ Φωτεινή Βάκη η οποία διαφωνεί με τη διάσπαση του νησιού της σε τρεις δήμους, οι υπόλοιποι δεν εξέφρασαν διαφωνία με το περιεχόμενο της τροπολογίας, δηλαδή, το «σπάσιμο» των πέντε δήμων, αλλά διαφώνησαν με τον χρόνο κατάθεσης της τροπολογίας, μόλις 81 ημέρες πριν τις δημοτικές εκλογές και ζήτησαν οι διασπάσεις να μην περιοριστούν μόνο στους συγκεκριμένους πέντε δήμους αλλά να επεκταθούν και στις δικές τους περιοχές.

Δεν χωρά καμιά αμφιβολία ότι το εγχείρημα της διάσπασης των δήμων, ακόμη και των λίγων αυτών εξόφθαλμων περιπτώσεων κατά την έκφραση του υπουργού Αλ. Χαρίτση, είχε επικριτές μέσα στο κυβερνών κόμμα, πέρα από τους αντιπολιτευόμενους βουλευτές. Οι κυβερνητικοί ήθελαν να ανοίξει η λίστα, ενώ λίγες εβδομάδες νωρίτερα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου πρωτοστατούντος του ίδιου του κ. Χαρίτση είχε θελήσει να ακυρώσει εντελώς τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία παραπέμποντας την μετά τις εκλογές. Οι αντιδράσεις από τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος κατά τη συζήτηση, αλλά και στο παρασκήνιο που υπήρξε σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ήταν ενδεικτικό των πιέσεων εκ των έσω. Είναι βέβαιο, όμως ότι άλλη θα ήταν η αντιμετώπιση από όλες τις πτέρυγες της βουλής και τους θεσμικούς παράγοντες αν αυτή η εκκρεμότητα λυνόταν πριν ένα χρόνο -όπως άλλωστε είχε ειπωθεί- και όχι τώρα, μια ανάσα πριν τις πολλαπλές κάλπες, με τους κομματικούς υπολογισμούς να παίζουν στο τραπέζι, που εκ των πραγμάτων κάνουν όλους πιο καχύποπτους!

Το πιο εντυπωσιακό, κι εδώ είναι το παράδοξο, είναι ότι ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης, ο οποίος, όπως θέλουν καλά πληροφορημένες πηγές, αν και είχε εισηγηθεί η διάσπαση να γίνει μετά τις εκλογές, όπως άλλωστε εκδηλώθηκε με την υπαναχώρησή του πριν μερικές εβδομάδες, «καπελώθηκε» από τον γραμματέα του κόμματος Π. Σκουρλέτη και βουλευτές, αλλά και τον περιφερειάρχη Δυτ. Μακεδονίας κ. Καρυπίδη για το Βελβεντό, που επιθυμούσαν διακαώς το «σπάσιμο» των δήμων για καθαρά προεκλογικούς λόγους και έτσι η υπόθεση διάσπαση οδηγήθηκε στη βουλή την ύστατη ώρα, με όλα τα ...παρατράγουδα που προκαλεί ένα τέτοιο εγχείρημα.

Στην αντίπερα όχθη, στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην τροπολογία και για το περιεχόμενό της, αλλά κυρίως για το χρόνο που έρχεται για ψήφιση, υπέρ της διάσπασης του δήμου Λέσβου τάχθηκε από την πρώτη στιγμή ο βουλευτής και πρώην υπουργός Χαράλαμπος Αθανασίου, θέση την οποία επανέλαβε και κατά την ομιλία στη Βουλή για την επίμαχη τροπολογία. Αναρωτήθηκε ωστόσο γιατί η Λέσβος τεμαχίζεται σε δυο δήμους όταν στην μονοεδρική της Κεφαλονιάς γίνονται τρεις και στην επίσης μονοεδρική της Σάμου δύο, αφήνοντας αιχμές και «φωτογραφίζοντας» τον δήμαρχο Σπ. Γαληνό που όπως είπε, ήθελε η κυβέρνηση να ικανοποιήσει! Μπορεί να ψήφισε τελικά «παρών», όπως ήταν η γραμμή της ΝΔ , αλλά θα ήταν «άδικο» να χρεωθεί ότι ήταν κατά της διάσπασης του δήμου. Είναι γεγονός ότι πίεσε όσο περνούσε από το χέρι του για να μη χαθεί και αυτή η ευκαιρία, έχοντας και την εμπειρία του εγχειρήματος και επί της προηγούμενης κυβέρνησης, όταν μάλιστα δικοί του συνεργάτες από τη Λέσβο θεωρούσαν την υπόθεση χαμένη.

 Μπορεί βέβαια ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ να σπεύδει με ανακοίνωση του να χαιρετίσει αυτήν την εξέλιξη και καλά κάνει αφού επί της δικής τους κυβέρνησης υλοποιήθηκε το παλλεσβιακό αυτό αίτημα, αλλά δεν λέει όλη την αλήθεια και υποκρίνεται όταν ισχυρίζεται ότι «σε πείσμα όλων αυτών, που το τελευταίο διάστημα προέβλεπαν “υπαναχωρήσεις και αθετήσεις υποσχέσεων” η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έκανε πράξη ακόμα ένα δίκαιο αίτημα της τοπικής μας κοινωνίας.» Οι υπαναχωρήσεις και η αθέτηση υποσχέσεων ήταν υπαρκτό γεγονός, το οποίο προκύπτει και από τις τελευταίες δηλώσεις του ίδιου του κυβερνητικού βουλευτή Γ. Πάλλη και από τα ρεπορτάζ έγκυρων μέσων ενημέρωσης που επικαλούνταν κυβερνητικές πηγές. Άλλωστε δεν ήταν χωρίς λογική οι τοποθετήσεις τοπικών παραγόντων του κυβερνητικού κόμματος που ήταν έτοιμοι να συμβιβαστούν με το ενδεχόμενο υπαναχώρησης της κυβέρνησης με τη διάσπαση και έστρεφαν αλλού το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, είτε στη νέα λειτουργία των στις τοπικών κοινοτήτων, είτε στις αλλαγές στις θεσμικές αλλαγές γενικά στην αυτοδιοίκηση με τον «Κλεισθένη». Ευτυχώς που κάποιοι άλλοι και από το κυβερνών κόμμα και από την αντιπολίτευση και κυρίως από τον Τύπο -και του «Ε» συμπεριλαμβανομένου- δεν θέλησαν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια, υπογραμμίζοντας το τεράστιο κόστος που θα υποστεί το κυβερνών κόμμα με μια τέτοια υπαναχώρηση. Το γεγονός ότι τελικά η διάσπαση κατάφερε να φθάσει στην πηγή και να πιεί και νερό αποτελεί μια δικαίωση για όσους έβαλαν ...χέρι για να μη χαθεί και αυτή η ευκαιρία!

Παρασκευή, 08 Μαρτίου 2019 18:19

Επιστροφή στη συγγραφή και όχι μόνο;

Κατά την τελευταία ημέρα παραμονής του Γιάννη Γιαννέλλη στη θέση του Γενικού Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής -μετά την αποχώρηση Καμμένου και των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση υπέβαλε την παραίτησή του- τον επισκέφθηκε ο προσωπικός του φίλος πρώην Υπουργός και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Ευρωβουλευτών της Ν.Δ Μανώλης Κεφαλογιάννης, που την Δευτέρα επισκεπτόταν το νησί μας και του ευχήθηκε «καλή συγγραφή και πολλά νέα βιβλία», σύμφωνα με δελτίο Τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα ο κ. Γιαννέλλης.

Στη συνεχεία τον επισκέφθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΓΑΣ Λέσβου-Λήμνου και του επέδωσε τιμητική πλακέτα ευχαριστώντας τον για την υποστήριξή του στον κλασικό αθλητισμό.

Αυτές ήταν οι τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις του Γιάννη Γιαννέλλη από το πόστο που υπηρέτησε τα τελευταία χρόνια ελέω Καμμένου, κάτι που προφανώς και το εκτίμησε σε αντίθεση με το πρώην κόμμα του, τη ΝΔ, που ενώ την υπηρέτησε για δεκαετίες και ως βουλευτής της, δεν έτυχε κάποιας επιβράβευσης σε κυβερνητική θέση κάτι που το φέρει ...βαρέως και ενδεχομένως όχι άδικα! Δεν γνωρίζουμε ωστόσο αν η αποχώρηση από τη δημόσια θέση που κατείχε κλείνει και την σχέση του με τους ΑΝΕΛ και επιστροφής του στα ...πάτρια εδάφη! Το σίγουρο πάντως είναι ότι ο Γιάννης θα εξακολουθεί, απ’ ότι πληροφορούμαστε να μας εκπλήσσει με τη συγγραφή, εξελισσόμενος σε πολυγραφότατο!

Η ιστορία με την ...ανύψωση του σταυρού στην περιοχή του Απελή και τις συλλήψεις που έγιναν πήρε πανελλαδική δημοσιότητα και για άλλη μια φορά η Λέσβος προκάλεσε το ενδιαφέρον των κεντρικών καναλιών, που αρέσκονται σε τέτοιες ειδήσεις. Το θέμα πήρε διαστάσεις και έγινε αντικείμενο επικριτικών σχολίων και ανακοινώσεων από διάφορες οργανώσεις που στο όνομα του χριστιανικού συμβόλου επιχειρούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, δεδομένης και της προεκλογικής περιόδου, εκμεταλλευόμενοι τα θρησκευτικά αισθήματα των πιστών. Η υπόθεση αυτή όμως έχει μια προϊστορία, που καλό είναι να τη θυμηθούμε για να έχουμε μια πιο καθαρή και νηφάλια προσέγγιση, όχι για να διχαστεί η τοπική κοινωνία σε «εικονολάτρες» και «εικονοκλάστες», αλλά για να επικρατήσει η αναγκαία ψυχραιμία για την διαχείρισή της. Η αντιπαράθεση αυτή με το σταυρό στο Απελή κρατά μήνες τώρα με τις εκατέρωθεν ανακοινώσεις και παρεμβάσεις που στοχεύουν στο διχασμό και στη μισαλλοδοξία της τοπικής κοινωνίας, εμπλέκοντας και τους πρόσφυγες και μετανάστες που φιλοξενούνται στο νησί.

Ο σταυρός έχει τη δική του ιστορία!

Η ιστορία ξεκίνησε πριν από μήνες όταν κάποιοι θεώρησαν ότι είναι δικαίωμά τους στο όνομα της θρησκευτικής τους πίστης να τοποθετήσουν αυθαιρέτως ένα σταυρό στο χώρο του Απελή, πάνω από την ομώνυμη μικρή πλαζ λουομένων. Ο σταυρός αυτός μετά από κάποιο διάστημα βρέθηκε ...γκρεμισμένος και ως δράστες «φωτογραφήθηκαν» μετανάστες που ...μπανιαρίζονται στην περιοχή και οι οποίοι λόγω άλλης θρησκείας δεν θα ήθελαν χριστιανικά σύμβολα. Στην υπόθεση αυτή ενεπλάκησαν διάφοροι... καλοθελητές, που βρήκαν την ευκαιρία να εμφανιστούν και να σηκώσουν το θέμα με αυθαίρετες κρίσεις για δήθεν προσβολή του συμβόλου του σταυρού από αλλοθρήσκους που δεν σέβονται τον τόπο που τους φιλοξενεί, εγείροντας ξενοφοβικά και ρατσιστικά αισθήματα στην κοινή γνώμη. Το γεγονός αυτό προκάλεσε από την άλλη την «υπερασπιστική» παρέμβαση των συλλογικοτήτων που αντιδρούν στη στοχοποίηση της παρουσίας προσφύγων και μεταναστών για όλα τα κακά που συμβαίνουν στον τόπο μας. Η εξέλιξη αυτή -εκ των πραγμάτων για κάποιους- δημιούργησε αντίπαλα «στρατόπεδα» με τους «μεν» και τους «δε» και τις αρμόδιες αρχές -Δήμος, Αστυνομία, Λιμεναρχείο κ.ά.- να παρακολουθούν την υπόθεση ως παρατηρητές, αφήνοντας τους αυθαιρετούντες να νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι και όποτε θέλουν, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη νομιμότητα!

Τι θα κάνουν οι αρχές

Αποφάσισαν λοιπόν αυθαιρέτως και νύχτα να δράσουν -γιατί προφανώς τη μέρα δεν θα μπορούσαν να κάνουν μια τέτοια επιχείρηση- και να τοποθετήσουν με τη βοήθεια ανυψωτικού μηχανήματος έναν υπερμεγέθη σταυρό στην περιοχή του Απελή, δείγμα προφανώς της... μεγάλης τους πίστης στο χριστιανικό αυτό σύμβολο, αποκαθιστώντας έτσι τη «βεβήλωση» που δέχθηκε πριν μερικούς μήνες ένας άλλος σταυρός στην ίδια περιοχή. Η αυθαίρετη και παράνομη αυτή πράξη είχε συνέπειες -έγιναν συλλήψεις, όταν έγινε αντιληπτή από την Αστυνομία- οι οποίες δεν περιορίστηκαν μόνο σε αυτές, αφού οι συμμετέχοντες στο όλο εγχείρημα θεώρησαν ότι ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να... επικοινωνήσουν στην κοινή γνώμη του νησιού μας, αλλά και πανελλαδικά το «επίτευγμά» τους. Να σηκώσουν το σταυρό στο Απελή κι όχι μόνο αυτό, αλλά και ως ...μάρτυρες για την ανύψωση του σταυρού να «διωχθούν» από τις αρχές, λες και βρισκόμαστε στα χρόνια των διώξεων των πρώτων Χριστιανών! Είναι προφανής η εκμετάλλευση της υπόθεσης και οι στοχεύσεις των πρωταγωνιστών της, με όχημα τον σταυρό και την πίστη. Οι δράστες με το σταυρό, σχεδίασαν και ολοκλήρωσαν την πράξη τους, στέλνοντας με τον τρόπο τους τα δικά τους μηνύματα, τα οποία βρήκαν εύφορο έδαφος σε κανάλια και ιστοσελίδες. Το ζητούμενο είναι τι σκοπεύουν να κάνουν οι εμπλεκόμενες αρχές και ο δήμος, για να αποκαταστήσουν τα πράγματα, όχι με την οπτική ματιά της όποιας ομάδας πολιτών, ακραίων ή μη, αλλά εκείνου που πρέπει να γίνει για την αποκατάσταση της εικόνας της περιοχής, πέρα από αντιπαραθέσεις και εντάσεις της λογικής «ποιανού θα περάσει». Επιτέλους αυτοί που έχουν λόγο και ρόλο σε αυτόν τον τόπο ας αναλάβουν τις ευθύνες τους και ας δράσουν έγκαιρα και αποφασιστικά, πριν τέτοια ακραία και αυθαίρετα περιστατικά βρουν και άλλους μιμητές!

Δεν έχουμε πάντα την ευκαιρία να βλέπουμε δίκαια αιτήματα να υλοποιούνται, γιατί για να συμβεί αυτό θα πρέπει να συντρέχουν και οι λόγοι και η συγκυρία. Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική αν ισχυριστούμε ότι δεκάδες μικρά ή μεγάλα προβλήματα -που η αντιμετώπισή τους ήταν κατά γενική ομολογία επιβεβλημένη- συνεχώς παραπέμπονται στις καλένδες και εκκρεμούν για χρόνια, γιατί κανείς δεν ασχολήθηκε αρκούντως πιεστικά και επίμονα για τη λύση τους. Αλίμονο εξάλλου αν όλα αντιμετωπιζόταν άμα τη εμφανίσει τους.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που δεν μπορούν να περιμένουν επ’ άπειρον, ειδικά όταν οι συγκυρίες και οι συσχετισμοί είναι τέτοιοι που επιβάλουν η λύση να δρομολογηθεί σήμερα, γιατί το αύριο είναι αργά και ίσως αυτό να μην έρθει ποτέ πια! Τέτοια είναι και η περίπτωση της διάσπασης του Δήμου Λέσβου. «Σήμερα» είναι η ευκαιρία για να διορθωθεί αυτή η... ανορθογραφία του Ραγκούση, «σήμερα» που η κυβέρνηση έχει την πρόθεση να αλλάξει το χωροταξικό στις εξόφθαλμες περιπτώσεις νησιωτικών δήμων -με πιο κραυγαλέα αυτή της Λέσβου- και που η αντιπολίτευση όχι μόνο συναινεί σε αυτό, αλλά πιέζει να την επισπεύσει. «Σήμερα» που οι συσχετισμοί είναι τέτοιοι και οι αντιδράσεις όχι για αυτή καθαυτή τη νομοθετική αλλαγή, αλλά για επέκτασή της και σε άλλες περιοχές με ορατό τον κίνδυνο της κυβερνητικής υπαναχώρησης. Γι’ αυτό και από την πρώτη στιγμή στην κριτική μας, για την ξαφνική κυβερνητική αθέτηση των δικών της εξαγγελιών για το συγκεκριμένο ζήτημα, δεν πρυτάνευσε η «εύκολη» κριτική στις κυβερνητικές παλινωδίες και στα «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» περί αντισυνταγματικότητας και τα ρέστα, αλλά ο προβληματισμός ότι τυχόν αλλαγή πλεύσης από την κυβέρνηση θα έχει τεράστιο πολιτικό κόστος για το κυβερνών κόμμα, αλλά και προσωπικό κόστος στα τοπικά στελέχη του που θα εμφανιστούν στην τοπική κοινωνία ανεπανόρθωτα εκτεθειμένα. Η δε απογοήτευση που θα προκαλούσε η κυβερνητική υπαναχώρηση θα ήταν βαριά γιατί για δεύτερη φορά θα φθάναμε στη βρύση, όπως και επί της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, χωρίς όμως να πιούμε νερό. Και μετά από ένα τέτοιο ...κάζο, αναρωτιόμαστε αν θα υπήρχε και επόμενη ευκαιρία, όταν ο Δήμος Λέσβου θα ήταν πλέον καθεστώς μετά τη λειτουργία τριών θητειών.

Επιμείναμε ότι θα πρέπει να εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες έστω και την δωδεκάτη ώρα, γιατί το μείζον είναι να προχωρήσει η διάσπαση του δήμου, γιατί η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί τώρα που φθάσαμε στην τελική ευθεία. Και γιατί κανείς δεν ξέρει τι θα προκύψει μετά τις εκλογές και ποιοί συσχετισμοί και προτεραιότητες θα υπάρξουν. Φαίνεται ότι οι πιέσεις απέδωσαν και η κυβερνητική πρόθεση για μετάθεση της διάσπασης σε επόμενο χρόνο, που πρακτικά σήμαινε «χαιρέτα την ...διάσπαση που έχασες», επανεξετάστηκε και επανήλθε στο ...τραπέζι, με το πιθανότερο σενάριο -αν δεν γίνει καμιά στραβή την τελευταία στιγμή- να νομοθετηθεί η διάσπαση την ερχόμενη εβδομάδα. Να το δούμε και να μη το πιστεύουμε, μετά από αυτήν την περιπετειώδη πορεία. Προφανώς στην επικράτηση δεύτερων σκέψεων στο κυβερνητικό επιτελείο, πολλοί συνέβαλαν και από το κυβερνητικό στρατόπεδο και πέραν αυτού. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι και εμείς με την αρθρογραφία και το σχολιασμό μας παίξαμε το ρόλο μας, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση και φέρνοντας προ των ευθυνών τους, τους κυβερνητικούς παράγοντες, εντός και εκτός Λέσβου. Όμως δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι ορισμένα τοπικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος έσπευσαν να υποβαθμίσουν την κυβερνητική υπαναχώρηση, δικαιολογώντας την μάλιστα, ενώ θα έπρεπε να ήταν εκείνα τα πιο επικριτικά, ως τα πιο εκτεθειμένα στα μάτια της κοινής γνώμης του νησιού μας. Αλλά ο καθένας κρίνεται και για τα λεγόμενα του, αλλά και για τη σιωπή του, που σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις είναι και πιο ...ηχηρή!

«Τέλος καλό, όλα καλά», θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά το γεγονός ότι σε λιγότερο από τρεις μήνες θα ανοίξουν οι κάλπες στις δημοτικές εκλογές και ακόμη εκκρεμεί η οριστική λύση της αλλαγής του χωροταξικού χάρτη του Δήμου Λέσβου -κρατώντας για άλλη μια εβδομάδα σε «ομηρεία» και σε αναμονή τους υποψήφιους διεκδικητές των δήμων που θα προκύψουν- αποτελεί πρόβλημα, το οποίο παραβλέπεται στην παρούσα φάση λόγω της αναμονής του μείζονος θέματος, της επίτευξης της πολυπόθητης διάσπασης. Κι όμως θα μπορούσαν όλα να γίνουν πιο ομαλά και έγκαιρα, με το αυτοδιοικητικό τοπίο στη νησί ξεκάθαρο εδώ και μήνες και όχι την τελευταία στιγμή με την πίεση των εκλογών να οδηγεί σε «βιαστικές» κινήσεις, που δεν είναι ό,τι καλύτερο για τους νέους δήμους. Δυστυχώς...

 

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019 13:33

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, σχετικά με τη διάσπαση του ενιαίου δήμου Λέσβου, ως φάρσα και μάλιστα φάρσα ολκής! Όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενα άρθρα μας, διατυπώνοντας τους φόβους μας, ότι δεν αποκλείεται με αυτά που διαρρέονταν τις τελευταίες μέρες για το επίμαχο θέμα, είναι πολύ πιθανό να πάμε για δεύτερη φορά στη ...βρύση και τελικά να μην καταφέρουμε να πιούμε και πάλι ...νερό. Οι «φόβοι» μας δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν και οι τελευταίες πληροφορίες που διαχέονται φαίνεται ότι παραπέμπουν το θέμα της διάσπασης του δήμου στις καλένδες, δηλαδή μετά τις εκλογές... Πραγματικά πρόκειται για μια ακόμη παλινωδία της κυβέρνησης που προκαλεί ...βέρτιγκο και στα τοπικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος! Αλλά φαίνεται ότι οι κυβερνώντες αρέσκονται να λένε και να ξελένε για σοβαρά θέματα, που οι ίδιοι έχουν δεσμευτεί, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, μιας τόσο πρόχειρης διαχείρισης που έχει εξοργίσει ακόμη και τους ...δικούς τους ανθρώπους.
Άφησαν την υπόθεση να σέρνεται για μήνες, μεταθέτοντας την λύση της εκκρεμότητας από βδομάδα σε βδομάδα, για να φθάσουμε τρεις μήνες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές και τώρα να επικαλούνται μέσω διαρροών τους ότι υπάρχει κίνδυνος αντισυνταγματικότητας της όποιας νομοθετικής παρέμβασης για τις αλλαγές στο χωροταξικό των δήμων λόγω του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί για τις κάλπες. Το έφθασαν δηλαδή κυριολεκτικά στο έσχατο χρονικό όριο και τώρα επικαλούνται την ...αντισυνταγματικότητα για να κάνουν πίσω. Αυτή η στάση όμως δείχνει αφερεγγυότητα και προχειρότητα, που ξεπερνά τη λογική και αποκαλύπτει την ανεπάρκεια των κυβερνητικών ιθυνόντων να δρομολογήσουν τις δικές τους αποφάσεις, παίρνοντας αποστάσεις από μικροκομματικές σκοπιμότητες και διάφορα ...παιχνίδια, που πάντα υπάρχουν στο πολιτικό σκηνικό, επηρεάζοντάς το. Δυστυχώς ενώ και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και νυν γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος Π. Σκουρλέτης και ο σημερινός Αλ. Χαρίτσης, είχαν κάνει σαφές ότι θα υπάρξουν αλλαγές στο χωροταξικό σε ορισμένους νησιωτικούς δήμους, που εξόφθαλμα είναι δυσλειτουργικοί, από τώρα πριν τις εκλογές, άφησαν την εκκρεμότητα αυτή να περιμένει, για να τελειώσει ο χρόνος και να πουν ότι τώρα δεν ...προλαβαίνουμε.
Μπορεί ο τοπικός κυβερνητικός βουλευτής Γ. Πάλλης με δήλωσή του την περασμένη εβδομάδα και προφανώς διαισθανόμενος κι αυτός το κυβερνητικό πισωγύρισμα να έσπευσε να διαβεβαιώσει την κοινή γνώμη του νησιού και να θυμίσει ότι η δέσμευση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι να διασπαστεί ο δήμος, όμως αυτή η δήλωση, όπως τουλάχιστον εμείς την «διαβάσαμε» και έτσι την σχολιάσαμε, έμοιαζε με «ευχή» ότι τελικά θα ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα και ο δήμος Λέσβου θα διασπαστεί! Η εκτίμηση μας αυτή, από τις εξελίξεις στην υπόθεση μπορεί να επιβεβαιώθηκαν, αλλά ο κυβερνητικός βουλευτής και μαζί με αυτόν και τα τοπικά στελέχη του κυβερνητικού κόμματος εμφανίζονται εκτεθειμένοι από την ίδια την κυβέρνηση τους και το πολιτικό κόστος δύσκολα θα το αποφύγουν, τόσο στις αυτοδιοικητικές εκλογές όσο και στις βουλευτικές, όποτε κι αν αυτές γίνουν.
Επικαλούμενοι λοιπόν αυτό το πολιτικό κόστος και το γεγονός ότι αφέθηκαν εκτεθειμένοι στα μάτια της κοινής γνώμης του νησιού μας, με ευθύνη της ίδιας κυβέρνησης τους, έχουν έναν παραπάνω λόγο να πιέσουν έστω αυτήν την ύστατη ώρα για να μη παραπεμφθεί στις καλένδες η πολυπόθητη διάσπαση. Η δική τους πίεση και όσων άλλων εμπλέκονται και έχουν λόγο στην υπόθεση αυτή είναι πολύ κρίσιμη τούτην την ώρα. Όπως για παράδειγμα του δημάρχου Σπ. Γαληνού, που σύμφωνα με πληροφορίες αποφάσισε να είναι ξανά υποψήφιος, παρά την αρχική του άρνηση, έχοντας τη διαβεβαίωση ότι ο δήμος θα σπάσει, αλλά και το γεγονός ότι θα έχει και τη στήριξη του κυβερνητικού κόμματος. Απ’ ό,τι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ο κ. Γαληνός έσπευσε να εκφράσει την έντονη δυσαρέσκεια του για το ενδεχόμενο μη διάσπασης του δήμου τώρα επικοινωνώντας με κυβερνητικά στελέχη. Η δυσαρέσκεια αυτή θα πρέπει να ενταθεί και η πίεση που θα ασκηθεί προς τα κυβερνητικά στελέχη πρέπει να κάνει σαφές ότι το πολιτικό κόστος και οι απώλειες του κυβερνητικού κόμματος θα ...πονέσουν! Ανεξαρτήτως των όποιων απόψεων μπορεί να έχει ο καθένας για τους χειρισμούς της κυβέρνησης για το επίμαχο αυτό θέμα, και την κριτικής που ασκεί, τούτη την ώρα προέχει να εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες που υπάρχουν για να μη χαθεί αυτή η ευκαιρία, πολύ περισσότερο που δεν υπάρχει ακόμη οριστική απόφαση και ο αρμόδιος υπουργός κ. Χαρίτσης το αφήνει ανοιχτό, έστω και με «γρίφους».
Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι έστω και την τελευταία ώρα, θα επικρατήσουν δεύτερες σκέψεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο και παρά τα υπαρκτά προβλήματα που υπάρχουν, έτσι που οδήγησαν τα πράγματα οι αρμόδιοι, η διάσπαση του δήμου θα προχωρήσει, γιατί σύμφωνα με το κεντρικό κυβερνητικό επικοινωνιακό σλόγαν, «ήταν δίκαιο» και πρέπει «να γίνει πράξη»! Κάθε άλλη εξέλιξη θα είναι άδικη και ασυγχώρητη για όλους εκείνους που με τον έναν ή άλλον τρόπο εμπλέκονται και αποφασίζουν να κρατήσουν ένα ολόκληρο νησί, το τρίτο σε έκταση στην Ελλάδα με έναν μόνο δήμο.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 13:47

Στο «βωμό» σκοπιμοτήτων και η διάσπαση

Σε περιδίνηση βρίσκεται το πολιτικό σκηνικό, μετά τις πολιτικές εξελίξεις που προκάλεσε η συμφωνία των Πρεσπών και όσα επακολούθησαν, με τα τραγελαφικά και πρωτόγνωρα για το ελληνικό κοινοβούλιο περιστατικά που προκαλούν απέχθεια στην κοινή γνώμη και απογοήτευση στους πολίτες. Δυστυχώς όμως με αυτό το κλίμα φαίνεται ότι θα πορευτεί η χώρα το επόμενο κρίσιμο διάστημα, με τις απανωτές εκλογές, απ’ τις οποίες θα προκύψουν οι νέοι αυτοδιοικητικοί άρχοντες, οι ευρωβουλευτές και οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου και φυσικά η νέα κυβέρνηση. Είναι φανερό ότι το 2019 κρίνονται πάρα πολλά για τη χώρα μας και την πολιτική της εκπροσώπηση στους κύριους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς της. Το γεγονός αυτό από μόνο του δημιουργεί ένταση στο πολιτικό σκηνικό και πρωτόγνωρη πόλωση που κάνει άνω-κάτω την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, προκαλώντας ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Και όλα αυτά ενώ ως χώρα και κοινωνία έχουμε βιώσει μια 10ετή έντονη κρίση σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής -και όχι μόνο- ζωής! Σε αυτά ήρθε και το προσφυγικό-μεταναστευτικό να προστεθεί και να κάνει ακόμη πιο δραματικά τα πράγματα. Με το τελευταίο στη Λέσβο να αποτελεί το ...κερασάκι, που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία και την ...ξεπερνούσε κατά πολύ.

Σε αυτό λοιπόν το σκηνικό καλείται η λεσβιακή κοινωνία να αποφασίσει πως θα πορευτεί τα επόμενα χρόνια και ποιές προτεραιότητες θα βάλει. Αρχής γενομένης από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, με την εκλογή των νέων δημοτικών και περιφερειακών αρχών και φυσικά και των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων του νομού μας. Τα ενδεχόμενα «σενάρια» και οι κίνδυνοι σε ότι αφορά την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των νησιών μας τα αναλύσαμε σε προηγούμενο άρθρο μας. Σε ό,τι αφορά όμως τις αυτοδιοικητικές αρχές τα πιθανά ενδεχόμενα που μπορούν από τις κάλπες είναι προς το παρόν απρόβλεπτα, ένεκα και του εκλογικού νόμου, που αλλάζει άρδην το αυτοδιοικητικό σκηνικό και τους ενδεχόμενους συσχετισμούς. Οι μέχρι τώρα «πανίσχυρες» πλειοψηφίες -που στην πράξη και στην πορεία κάθε άλλο παρά «πανίσχυρες» αποδείχτηκαν, όπως διαφάνηκε και από τις δυο συνεχιζόμενες δημοτικές αρχές στο δήμο της Λέσβου- που έβγαλαν οι αυτοδιοικητικές κάλπες, αποτελούν πλέον παρελθόν και η διαχείριση των συσχετισμών που θα προκύψουν και οι επιβαλλόμενες από τα πράγματα συμμαχίες, χρήζουν διαχείρισης και λεπτές ισορροπίες, που βάζει όλους τους «παίχτες» προ των ευθυνών τους. Το στοίχημα της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας της όποιας αυτοδιοικητικής αρχής, που είναι και το ζητούμενο, δεν είναι δεδομένο ότι θα κερδηθεί. Πολύ περισσότερο στη Λέσβο που το διχαστικό κλίμα και οι ακραίες φωνές αναζητούν εκπροσώπηση, βοηθούντος και της απλής αναλογικής.

Σε ό,τι αφορά τις δημοτικές εκλογές στη Λέσβο, το σκηνικό παραμένει ακόμη θολό, αφού η κυβέρνηση εξακολουθεί να «παίζει» με το χωροταξικό και να ...μαγειρεύει τα όρια των νέων δήμων με μικροκομματικές σκοπιμότητες και ευκαιριακές προσεγγίσεις. Αν είναι δυνατόν ένα θέμα που έπρεπε να έχει κλείσει εδώ και έναν τουλάχιστον χρόνο εξακολουθεί ακόμη να σέρνεται λίγους μήνες πριν στηθούν οι κάλπες! Αφήνοντας έτσι σε εκκρεμότητα ένα μείζον θέμα και τους άμεσα εμπλεκόμενους και ενδιαφερόμενους για να διεκδικήσουν και να υπηρετήσουν αυτούς τους νέους δήμους, αν τελικά προκύψουν, να είναι σε αναμονή και στο ...περίμενε!

Η δε κυβερνητική πρόθεση να προχωρήσει -αν τελικά προχωρήσει- στην αλλαγή του χωροταξικού στις εξόφθαλμες όπως προανήγγειλε περιπτώσεις μετρημένων νησιωτικών δήμων, με δυο μέτρα και δυο σταθμά, με μόνο γνώμονα τις μικροκομματικές σκοπιμότητες και τους πρόσκαιρους κομματικούς υπολογισμούς, προκαλεί ποικίλα σχόλια. Γιατί τι άλλο υπηρετεί η λογική που σχεδιάζει η Κεφαλονιά, με λιγότερο πληθυσμό και έκταση, που είναι και μονοεδρική, να αποκτήσει τρεις δήμους, ενώ στη Λέσβο παραμένει σταθερά στην επιλογή των δυο δήμων. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το θέμα της διάσπασης νησιωτικών δήμων, έτσι όπως εξελίχθηκε τους τελευταίους μήνες, μπήκε ως ακόμη ένα στοιχείο επηρεασμού των πολιτικών συσχετισμών και όχι πρωτίστως ως μια νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης που επιδιώκει έγκαιρα να αποκαταστήσει μια στρέβλωση που δημιουργεί προβλήματα και δυσλειτουργίες στους συγκεκριμένους δήμους.

Είναι ακατανόητο και πέρα από κάθε λογική, το γεγονός ότι τρεις μήνες πριν τις εκλογές η πολιτεία διά των αρμοδίων της οργάνων και θεσμών δεν έχει κατασταλάξει, με συνέπεια να μην έχει δρομολογήσει, ποιοί θα είναι οι νέοι δήμοι, με δημοτικές ενότητες να μπαίνουν και να βγαίνουν αναλόγως των πιέσεων και των προτιμήσεων των εμπλεκομένων παραγόντων -αυτοδιοικητικών και κομματικών- και με την επόμενη μέρα να συσσωρεύονται πλήθος εκκρεμοτήτων που θα ζητούν άμεση διευθέτηση. Αυτά δεν είναι σοβαρά, εκπέμπουν προχειρότητα, που δεν δικαιολογείται από το γεγονός ότι το θέμα δεν προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά ήταν γνωστό στους πάντες αμέσως μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη, τουλάχιστον για τη Λέσβο. Δυστυχώς για ένα τέτοιο ζήτημα, που είχε τη συναίνεση όλων των τοπικών παραγόντων και των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, δεν βρέθηκε ο τρόπος για να υπάρξει κοινή πρωτοβουλία με συγκεκριμένη πρόταση, αλλά αφέθηκε σε άλλους να ...κόψουν την πίτα, σύμφωνα με τις δικές τους προτεραιότητες και προσεγγίσεις. Και εδώ φέρουν ευθύνες και οι αυτοδιοικητικές αρχές του νησιού και οι φορείς του που για ένα τέτοιο μείζον θέμα περιορίστηκαν σε ανακοινώσεις και αλληλοκατηγορίες, αφήνοντας... τρίτους να κάνουν τη δουλειά. Δυστυχώς και σε αυτήν την υπόθεση ισχύει η παροιμία «όπως στρώσεις θα κοιμηθείς» και εμείς ως τόπος και κοινωνία τα αφήσαμε όλα ...άστρωτα για να μας τα «στρώσουν» άλλοι!

Η «επόμενη μέρα» της συμφωνίας των Πρεσπών κάθε άλλο παρά νηνεμία στο πολιτικό σκηνικό φέρνει. Μπορεί η κυβέρνηση να θέλει να αλλάξει την ατζέντα με τα φιλολαϊκά μέτρα που επιθυμεί να προωθήσει, όπως άλλωστε έχει εξαγγείλει, αλλά πολλές φορές η πραγματικότητα έχει άλλα σχέδια και κρύβει εκπλήξεις. Το νομοσχέδιο για το ΑΣΕΠ για παράδειγμα και η ψηφοφορία στη Βουλή επιφύλαξε μια δυσάρεστη έκπληξη για το κυβερνών κόμμα, που δείχνει ότι το επόμενο διάστημα η κοινοβουλευτική πορεία δεν θα είναι ανέφελη, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία με ότι σημαίνει αυτό για τη συνέχεια. Τούτων δοθέντων όλα είναι πιθανά σε σχέση με τις πολιτικές εξελίξεις, όπως και ο χρόνος των εθνικών εκλογών. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι όλα τα κόμματα προετοιμάζονται εν όψει των εκλογών, ανακοινώνοντας μάλιστα και υποψηφίους, προφανώς γιατί δεν θέλουν να αιφνιδιαστούν από μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, που παρά τις κυβερνητικές διαψεύσεις, πάντα είναι ένα πιθανό ενδεχόμενο και βρίσκεται στο ...τραπέζι, αν η συγκυρία το επιτρέψει.

Στη Λέσβο ήδη το ΚΙΝ.ΑΛ έχει ανακοινώσει τους τρεις από τους πέντε υποψήφιους βουλευτές, ενώ καλά πληροφορημένες πηγές μιλούν ότι η Λέσβος θα γίνει πεδίο οξύτατης πολιτικής αναμέτρησης για το ποια κόμματα θα πάρουν τις τρεις έδρες και ποιοί βουλευτές θα είναι οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του νομού. Και επειδή, πέρα από την έδρα που αναμφισβήτητα, κατά γενική ομολογία θα πάρει με βάση τους σημερινούς συσχετισμούς η ΝΔ, οι διεκδικητές των υπολοίπων δυο εδρών είναι περισσότεροι από... δύο και γι’ αυτό το όλο εγχείρημα αποκτά τεράστιο ενδιαφέρον. Τον πρώτο λόγο ασφαλώς για να ξαναπάρει τη μία έδρα την έχει το κυβερνών κόμμα, το οποίο παρά τις όποιες απώλειες μπορεί να εικάζει κανείς ότι θα έχει, θα είναι τεράστια έκπληξη να μείνει χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Το γεγονός ότι έστω και ως απίθανη εκδοχή υπάρχει ένα τέτοιο ενδεχόμενο οφείλεται αποκλειστικά στο προσφυγικό, που κανείς δεν ξέρει ποιές θα είναι οι επιπτώσεις του στο εκλογικό αποτέλεσμα. Η κυβέρνηση -δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι- δεν διαχειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο -για να μην πούμε ότι το διαχειρίστηκε με τον χειρότερο- το μείζον θέμα του μεταναστευτικού-προσφυγικού, προκαλώντας την οργή της τοπικής κοινωνίας, που έμοιαζε σε απόγνωση. Και ενώ το πρόβλημα αυτό ήταν κυρίαρχο και παραμένει εν πολλοίς, τόσο η τοπική ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος, όσο και ο βουλευτής του ήταν ...αλλού! Θα έχει πολιτικό κόστος αυτό και θα φανεί στην κάλπη. Αυτή η παράμετρος πάντως θα επηρεάσει τα μέγιστα τις προτιμήσεις του εκλογικού σώματος στο νησί, πέρα των γενικότερων πανελλαδικών αναφορών και προσεγγίσεων που έτσι κι αλλιώς είναι δεδομένες.

Όμως το προσφυγικό στη Λέσβο κινδυνεύει να εξελιχθεί και σε «καταλύτη» των πολιτικών εξελίξεων στο νησί, κάτι που προφανώς το γνωρίζουν όλοι οι «παίχτες» του πολιτικού σκηνικού και γι’ αυτό επιστρατεύουν τα πιο δυνατά τους «όπλα» για να κερδίσουν για λογαριασμό τους τη μάχη της κάλπης. Έγκυρες πληροφορίες θέλουν τη Χρυσή Αυγή να επιστρατεύει τούτη τη φορά τον ίδιο τον πρόεδρό της Ν. Μιχαλολιάκο, τοποθετώντας τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου της επιδιώκοντας το καλύτερο αποτέλεσμα με στόχο την έδρα και την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Λέσβου. Μια εξέλιξη που «τρομάζει» και ανατρέπει την πολιτική παράδοση του νησιού εδώ και σχεδόν έναν αιώνα κοινοβουλευτικής ιστορίας. Κινδυνεύει δηλαδή από «κόκκινο νησί», όπως έχει καταγραφεί στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας να μετατραπεί σε «μαύρο» ελέω προσφυγικού. Και γι αυτήν την εξέλιξη, αν συμβεί υπάρχουν πολιτικές ευθύνες, κυρίως στο κυβερνητικό στρατόπεδο, γιατί με την αδράνεια και την αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση του προσφυγικού επέτρεψε να διογκωθούν τα ξενοφοβικά και ρατσιστικά φαινόμενα και μαζί με αυτά και το ναζιστικό μόρφωμα, που τώρα διεκδικεί την έδρα! Και μάλιστα από που; Από το ΚΚΕ που κινδυνεύει να μείνει χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, γιατί κάποιοι με τα λάθη και τις παραλείψεις τους φρόντισαν να φουσκώσουν τα πανιά της ακροδεξιάς και των πιο ακραίων στοιχείων! Και ο κίνδυνος είναι υπαρκτός αν αναλογιστεί κανείς ότι στις προηγούμενες εκλογές του 2015, τότε που το προσφυγικό δεν είχε πάρει την ένταση των τελευταίων χρόνων η Χρυσή Αυγή αναδείχτηκε τρίτη δύναμη στον πρώην Καποδιστριακό δήμο Μυτιλήνης ξεπερνώντας το ΚΚΕ και με αυξημένα ποσοστά συνολικά στο νησί.

Φαίνεται ότι όλα αυτά τα «μαύρα» μαντάτα προκαλούν ανησυχία και βάζουν σε σκέψεις ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας που δεν θέλει να δει κι αυτό, δηλαδή η Λέσβος να στέλνει χρυσαυγίτη βουλευτή. Δεν ξέρουμε αν αυτό μπορεί να το «εκμεταλλευτεί» πολιτικά το ΚΚΕ, απευθυνόμενο και σε ψηφοφόρους πέραν της δικής του επιρροής, προκειμένου να τους κατευθύνει έστω και συγκυριακά για τον παραπάνω λόγο στη δική του κάλπη. Πάντως το γεγονός ότι το συγκεκριμένο κόμμα προσανατολίζεται να θέσει ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του στο νομό τον Γεν. Γραμματέα του ΚΚΕ Δημ. Κουτσούμπα, δείχνει ότι αντιλαμβάνεται το ...πρόβλημα και θέλει να δώσει την εκλογική μάχη με τα πιο ισχυρά χαρτιά του, βάζοντας και διλήμματα στο εκλογικό σώμα, που θεωρεί ότι θα προσελκύσουν πολίτες που μπορεί να μην έχουν ξαναψηφίσει ΚΚΕ.

Με την ίδια πολιτική προσέγγιση, με λιγότερη συναισθηματική φόρτιση, θα διεκδικήσει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του και το Κίνημα Αλλαγής, που στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις που του 2015, δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή, με τον Νίκο Σηφουνάκη να είναι ο τελευταίος. Για να συμβεί ωστόσο αυτό θα πρέπει να αυξήσει εντυπωσιακά τα ποσοστά του, να «επαναπατρίσει» δικούς του ψηφοφόρους που έφυγαν κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ και στο δίλημμα του εκλογικού σώματος για το ποιοί θα εκπροσωπούν κοινοβουλευτικά το νομό μας θα έχει πλεονέκτημα. Το «βαρύ» όνομα που ηγείται του ψηφοδελτίου του είναι ο Νάσος Γιακαλής. Αν αυτό αρκεί για να συσπειρώσει παλιούς κυρίως ψηφοφόρους του πάλαι ποτέ πανίσχυρου ΠΑΣΟΚ και στη Λέσβο, θα φανεί στην κάλπη. Το βέβαιο είναι ότι πρώην περιφερειάρχης έχει τις «συμπάθειες» και τις «αντιπάθειες» του, μετά από τόσα χρόνια στο πολιτικό προσκήνιο και ξέρει να κάνει εκλογές, γιατί και αυτές έχουν την δική τους... τεχνική.

Με αυτά και με εκείνα το σίγουρο είναι ότι η φετινή εκλογική αναμέτρηση, όποτε και αν γίνει, είναι εντελώς απρόβλεπτη σε σχέση με το τοπικό αποτέλεσμα και την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Τα σίγουρα προγνωστικά των παλαιότερων εποχών, που λίγο πολύ ξέραμε το αποτέλεσμα και ποιοί θα είναι βουλευτές δεν υπάρχει. Και γι’ αυτό ενδεχομένως το πολιτικό ...θρίλερ που μπορεί να ζήσουμε, να κάνει την εκλογική αναμέτρηση των βουλευτικών εκλογών στο νησί μας πολύ ενδιαφέρουσα και καθόλου αδιάφορη! Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό γιατί μπορεί να κινητοποιήσει κόσμο που ενδεχομένως δεν έχει σκοπό να ψηφίσει. Όπως κι αν έχει το προσφυγικό, τουλάχιστον στη Λέσβο είναι ένας παράγοντας που διαφοροποιεί το πολιτικό τοπίο στο νησί και προκαλεί απρόβλεπτες αναταράξεις.

Σελίδα 1 από 4
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top