FOLLOW US
Ανθή Παζιάνου

Ανθή Παζιάνου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πεδίο δόξης λαμπρό για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Τμήμα Γεωγραφίας πρωτίστως και το Τμήμα Περιβάλλοντος ανοίγει με το πολύ επίκαιρο- μετά την εθνική τραγωδία στην Ανατολική Αττική, μεταπτυχιακό που ξεκινά με θέμα τις Φυσικές Καταστροφές. Η προετοιμασία για την επίτευξή του, ωστόσο, και μάλιστα σε συνεργασία με Τμήματα που έχουν συναφές αντικείμενο φαίνεται ότι διήρκησε αρκετό καιρό. Πρόκειται για δι-ιδρυματικό πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών με θέμα «Φυσικοί Κίνδυνοι και αντιμετώπιση Καταστροφών» σε συνεργασία των Τμημάτων Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Περιβάλλοντος Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Εθνικού Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι ο Καθηγητής Νίκος Ζούρος, ο οποίος υπογράφει και την προκήρυξη πρόσκλησης ενδιαφέροντος για τους μεταπτυχιακούς και η οποία βγήκε μόλις χτες το απόγευμα.

Κι άλλες συνεργασίες

Στο πλαίσιο της λειτουργίας του Δι-ιδρυματικού ΠΜΣ συνεργάζονται επίσης το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου (Μ.Φ.Ι.Α.Δ.Λ.), το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (Μ.Φ.Ι.-Π.Κ.) και το Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Α.Μ.Φ.Ι.Θ.). Αντικείμενο του Δι-ιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι η προαγωγή της γνώσης και η ανάπτυξη της έρευνας καθώς και η ικανοποίηση των εκπαιδευτικών, ερευνητικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και αναπτυξιακών αναγκών της χώρας, στην κατάρτιση επιστημόνων σε θέματα που αφορούν φυσικούς κινδύνους και καταστροφές και την αντιμετώπισή τους με σύγχρονες μεθόδους και τεχνικές της επιστήμης διαχείρισης των περιβαλλοντικών κινδύνων. Το Δι-ιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στοχεύει στην παροχή μίας υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης για την απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών προσαρμοσμένου στις ανάγκες του συγκεκριμένου κλάδου.

Ξεκινά φέτος!

Το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019, θα εισαχθούν στο ΔΠΜΣ κατ’ ανώτατο όριο 25 μεταπτυχιακοί/ές φοιτητές/τριες. Στο Δι-ιδρυματικό ΠΜΣ γίνονται δεκτοί/ες πτυχιούχοι Τμημάτων Γεωγραφίας, Γεωλογίας, Περιβάλλοντος, Δασολογίας και Πολυτεχνικών Σχολών Πανεπιστημίων της ημεδαπής και ομοταγών αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων της αλλοδαπής, καθώς και πτυχιούχοι Τμημάτων ΤΕΙ συναφούς γνωστικού αντικειμένου.Επίσης, γίνονται δεκτοί/ές επί πτυχίω φοιτητές/τριες Ιδρυμάτων της ημεδαπής υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις τους και θα έχουν προσκομίσει Βεβαίωση Ολοκλήρωσης Σπουδών το αργότερο μέχρι την ημερομηνία εγγραφής τους στο ΔΠΜΣ (Οκτώβριος 2018).

Το Πρόγραμμα είναι πλήρους φοίτησης και τα μαθήματα διεξάγονται στην έδρα του Τμήματος Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μυτιλήνη. Η ελάχιστη χρονική διάρκεια για την απονομή του ΔΜΣ είναι τρία διδακτικά εξάμηνα.Η Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος καθώς και επιπλέον πληροφορίες για το ΔΠΜΣ διατίθενται στην ιστοσελίδα: https://geography.aegean.gr/hazards και από τη Γραμματεία ΔΠΜΣ (τηλ. 22510-36402, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. & Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.).

Στους 7.581 αιτούντες άσυλο παραμένει το Κέντρο της Μόριας, παρά τις μετακινήσεις που έγιναν τον Ιούλιο στην Αθήνα που άγγιξαν τα 411 άτομα. Κι αυτό γιατί οι αφίξεις την ίδια χρονική περίοδο έφτασαν τους 1.070 νέο-εισερχόμενους. Την ίδια ώρα πάνω από 2.000 αιτούντες άσυλο μπορούν να αποχωρήσουν από το νησί, έχει αρθεί ο γεωγραφικός περιορισμός, γιατί είναι ευάλωτες περιπτώσεις, και επειδή δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα οι δομές φιλοξενίας στην ενδοχώρα, περιμένουν στη Λέσβο, επιβαρύνοντας την κατάσταση!

Σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση του βιολογικού και της αποχέτευσης στο Κέντρο, το οποίο αφορά κεντρικό αίτημα και της τοπικής κοινότητας, στελέχη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήρθαν τις προηγούμενες ημέρες στη Λέσβο και συναντήθηκαν με στελέχη της ΔΕΥΑΛ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο είναι να κατασκευαστούν ακόμα 736 τουαλέτες WC, καθώς σήμερα υπάρχουν 900 για 7,5 χιλιάδες κόσμου!

Σύμφωνα με τα στοιχεία των προηγούμενων ημερών, 100 αιτούντες άσυλο βρίσκονται υπό κράτηση εντός του Κέντρου (ΠΡΟΚΕΚΑ), και 1.468 στον παράλληλο καταυλισμό του, το Olive Grove, σε σκηνές που έχουν αναπτυχθεί σε χωράφια που έχει νοικιάσει ΜΚΟ.

Η ανθρωπογεωγραφία των εγκλωβισμένων

Στο σύνολο των 7,5 χιλιάδων, το 30% των φιλοξενούμενων είναι από τη Συρία, το 23% από το Αφγανιστάν και το 15% από το Ιράκ. «Μπορεί να φαίνονται λιγότεροι οι Σύριοι σε σχέση με παλιότερα, είναι όμως και οι πρώτοι που ξεμπερδεύουν τις συνεντεύξεις τους», τονίζει ένας εργαζόμενος στην Υπηρεσία Ασύλου που προσθέτει ότι οι Αφρικανοί περιμένουν αρκετά, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται εγκλωβισμένοι πριν από την πρώτη συνέντευξη πάνω από 13 μήνες (!).

Το 48% των αιτούντων άσυλο είναι άντρες, το 22% γυναίκες και το 30% παιδιά - 2.225 σε απόλυτους αριθμούς, εκ των οποίων τα 202 είναι ανήλικοι ασυνόδευτοι. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ο μισός πληθυσμός (47%) είναι οικογένειες, καθώς και το ότι το 46% ζει σε σκηνές. Επίσης 40% είναι ευάλωτες περιπτώσεις, εκ των οποίων το 13% αφορά γυναίκες σε κύηση.

Ακόμα 1.190 άτομα (κυρίως οικογένειες) διαμένουν στον Καρά - Τεπέ (κέντρο φιλοξενίας του Δήμου Λέσβου), άλλοι 746 σε διαμερίσματα που έχει νοικιάσει η ΑΜΚΕ «Ηλιακτίδα», μεταξύ των οποίων 155 ασυνόδευτοι - ανήλικοι πρόσφυγες και άλλοι 90 (ευάλωτες περιπτώσεις) διαμένουν στο ΠΙΚΠΑ. Ακόμα, 106 Κούρδοι, αιτούντες άσυλο έχουν «ξεμείνει» στις πρώην αθλητικές εγκαταστάσεις της πρώην Νομαρχίας στη Λάρσο, από τις επιθέσεις Αράβων σε βάρος τους στα τέλη του περασμένου Μαΐου.

 

Μπορεί το Facebook και το twitter να έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, διεκδικώντας τη μερίδα του λέοντος στις ειδήσεις, πολύ συχνά και τις «ψευδείς», όμως η Μυτιλήνη πέρα από τον τοπικό Τύπο έχει και τις δικές της -πιο παραδοσιακές- αλλά και πιο πολυσυζητημένες «ειδησεογραφικές» πηγές. Η μία είναι το πρωινό μπάνιο στο Απελί, όπου από τις 6 το πρωί αναβλύζουν οι ειδήσεις από τους συνταξιούχους. Γι’ αυτό το ρεπορτάζ, εμείς επιλέξαμε την αγορά. Κάθε Σάββατο οι  καταστηματάρχες της Ερμού, αφού έχουν κάνει τη διαλογή ειδήσεων και συμβάντων της αγοράς από την εβδομάδα που πέρασε, μοιράζονται με τους πελάτες τα νέα του δρόμου. Και το πιο συχνό θέμα κουβέντας δεν είναι άλλο από το προσφυγικό.

Κι επειδή πολύ συχνά ο Εμπορικός Σύλλογος μιλά για το αίτημα της αποσυμφόρησης και για κλοπές που γίνονται πολύ συχνά, έχει ενδιαφέρον να δούμε την αφήγηση αυτή, αλλά και κάποιες από τις πτυχές της παραπληροφόρησης. Φυσικά σε έναν κλάδο μπορεί να συναντήσει κανείς και ακραίες φωνές, εκτός από τις ουδέτερες. Υπάρχει όμως έντονη και η πραγματική αγωνία των εμπόρων για όλο αυτό που σηκώνει η Λέσβος από το 2015. Και όπως γράψαμε στο ρεπορτάζ για το χωριό της Μόριας, τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Υπάρχουν οι εμπαθείς που χύνουν ρατσιστικό δηλητήριο, κι αυτοί είναι ελάχιστοι, υπάρχουν οι απαθείς που έχουν πελάτες πρόσφυγες και μετανάστες, υπάρχουν οι αγανακτισμένοι, υπάρχουν κι εκείνοι που συμπονούν τους πρόσφυγες, αλλά αποδίδουν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Για παράδειγμα, καταστηματάρχης στην Ερμού που έχει δείξει πολλάκις την αλληλεγγύη του στους πρόσφυγες, δεν έχει διστάσει να καλέσει την αστυνομία και να υποδείξει κάποιους που τον έκλεψαν, όπως αντίθετα θα περίμεναν ενδεχομένως οι πολέμιοι της άποψης του, δηλαδή της ανθρωπιάς. Κι εδώ έχει σημασία να αναγνωρίζει κανείς ότι μία συμπεριφορά δεν χαρακτηρίζει ένα πλήθος χιλιάδων ανθρώπων.

Το σοκ του πληθυσμού

Το ότι χιλιάδες άνθρωποι, ωστόσο, βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο νησί, και κοντά στη Μυτιλήνη, αυτό δεν σημαίνει ότι το σοκ είναι διαχειρίσιμο. Ειδικά όταν λείπουν εκείνοι που θα μπορούσαν να διαμεσολαβήσουν, ώστε να αποφεύγονταν τα χειρότερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της «βίαιης» αλλαγής στην καθημερινότητα είναι το ότι έμπορος στην αγορά μάς λέει ότι μέχρι πριν από έναν χρόνο συνεννοούνταν με τον προμηθευτή του να αφήνει έξω από το μαγαζί τις μπύρες (επειδή βόλευε τις ώρες). Ο έμπορος είναι εξοργισμένος από το ότι του έκλεψαν τις μπύρες, αλλά και από το ότι σημειώνονται, όπως λέει, «καθημερινά κλοπές κινητών από αλλοδαπούς». «Μα είναι δυνατόν να αφήνεις τα καφάσια με τις μπύρες; Τι περίμενες;» σχολιάζει ο πελάτης για να προσθέσει: «Όταν ένας πληθυσμός 10.000 ανθρώπων προστίθεται στον μόνιμο, όποιοι και να είναι πρόσφυγες ή μετανάστες ή τουρίστες, αυτά συμβαίνουν. Στη Ρόδο που πηγαίνουν οι τουρίστες μαζικά, κάθε χρόνο ακούμε ότι κάνουν εμετούς στο Φαληράκι ή τους κατηγορούν για σεξουαλική παρενόχληση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα».

Οι πρόσφυγες στο ATM, περιμένουν το μηνιαίο

«Είναι πάρα πολλοί για μας»

Η Μαρία Χατζησάββα είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος «Friends» στην Ερμού. Στα δυο της έφυγε με τους γονείς της- μετανάστες στη Γερμανία, «μόνο που εκείνοι πήγαν με τα σωστά χαρτιά» προσθέτει. Η κ. Χατζησάββα είναι μέλος του ΔΣ του Εμπορικού Συλλόγου Μυτιλήνης και καθημερινά ακούει και μοιράζεται παράπονα. Πέραν της αγοράς αυτό που συζητείται, είναι το μπάνιο στη θάλασσα, όπου η κ. Χατζησάββα  εκφράζει τον εκνευρισμό πολλών, όταν κάποιοι πρόσφυγες και μετανάστες λούζονται με σαμπουάν στις ντουζιέρες ή «δεν φορούν μαγιό, αλλά τα εσώρουχά τους. Ή ακούν πολύ δυνατά τη μουσική, ενώ εμείς πάμε στην παραλία για να ξεκουραστούμε. Εγώ τους εξηγώ ότι δεν είναι σωστό, ότι δεν είναι μόνοι τους, ότι πρέπει να μας σέβονται, αλλά έχουμε πρόβλημα στην επικοινωνία. Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε». Κοιτάξτε, μας λέει «αυτοί οι άνθρωποι, πάνω από 10.000 συνολικά είναι πάρα πολλοί για μας. Πόσους πρέπει να πάρουμε. Αν είχαμε μέχρι τρεις χιλιάδες, θα ήμασταν μονιασμένοι, θα μαθαίναμε από αυτούς και θα μάθαιναν από μας».

«Με έχουν ληστέψει πέντε με έξι φορές» μας εξηγεί. «Αλλά είμαστε στη Μυτιλήνη. Παίρνω το ποδήλατό μου και του λέω ότι αυτή είναι η μπλούζα μου. “Sorry my friend” μου λέει. Δεν είμαι φίλη σου του εξηγώ» και την επομένη του είπε να πάει στο μαγαζί της. «“Ήρθες στην Ελλάδα και την Ευρώπη, πήγαινε κάπου να μάθεις αγγλικά, όχι να κλέβεις, είναι ευκαιρία για τη ζωή σου”. Και πήγε! Και μετά με φώναζε “mama Maria”, τα έμαθε τα αγγλικά. Πολλοί πηγαίνουν στο Mosaik, αυτό πρέπει να κάνουν» προσθέτει. Και θυμάται μια άλλη γυναίκα πρόσφυγα με βαριές τσάντες από το σούπερ μάρκετ που μαγειρεύει φαγητό στη Μόρια και πληρώνεται. «Μάζεψε λεφτά και έφυγε για Αθήνα. Ήταν καθολική, κάλεσα στην καθολική εκκλησία στην Αθήνα και τη βοήθησα να βρει σπίτι», προσθέτει.

Τις προάλλες, λέει ότι Νορβηγοί πελάτες ήρθαν στο μαγαζί της και της είπαν ότι κι εκείνοι έχουν πρόσφυγες στη χώρα τους. «Οι τουρίστες δεν έχουν πρόβλημα με τους πρόσφυγες στην πόλη, ο τρόπος που προβλήθηκε είναι το πρόβλημα, όπως και το ότι η Ευρώπη δεν βοηθά το νησί μας», επισημαίνει.

Τι άλλο παράπονο έχουν οι καταστηματάρχες στην Ερμού; «Όταν τρώνε οι μετανάστες πετάν κάτω σκουπίδια» μας λέει η κ. Χατζησάββα η οποία δεν χάνει ευκαιρία και πηγαίνει να τους νουθετήσει.

Για την πλατεία

«Και οι πρόσφυγες θέλουν να φύγουν και εμείς θέλουμε να φύγουν, το αίτημα είναι κοινό, όμως δεν μπορούσαμε να ανεχτούμε την κατάληψη της κεντρικής πλατείας τόσες μέρες» μας λέει για τα επεισόδια της 22ας Απριλίου, όπου μετά τη συγκέντρωση πολιτών ακολούθησαν επιθέσεις στους πρόσφυγες. «Στο Facebook μας κάλεσαν να πάμε στην υποστολή της σημαίας γιατί ο Δήμαρχος δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Μάθαινα μία εβδομάδα τον εθνικό ύμνο (σ.σ. γιατί μεγάλωσε στη Γερμανία)» εξηγεί. «Δεν θα μας πάρετε την πλατεία, ούτε τη σημαία. Ήμουν περήφανη που τραγουδούσα τον εθνικό ύμνο, που βρήκα τις ρίζες μου και είμαι υπερήφανη που είμαι Ελληνίδα και δεν θέλω να μου το πάρουν αυτό», προσθέτει. «Εκείνη τη μέρα (σ.σ. οι πρόσφυγες) έφεραν γυναίκες και παιδιά στην κατάληψη. Δεν έχουν καθόλου αισθήματα για τα παιδιά τους; Τι να κάναμε. Μείναμε ως τις 10 το βράδυ κι έφυγα. Κι ύστερα η κόρη μου με ενημέρωσε ότι στην πλατεία γίνεται χαμός!» λέει.

Κατανοεί εκείνους που έκαναν επιθέσεις: «Είναι κυρίως παιδιά που δεν έχουν μορφωθεί, που δεν έχουν μάθει να συνυπάρχουν με ξένους, δεν θα έλεγα ποτέ ότι είναι ρατσιστές ή φασίστες».

Ας σημειωθεί ότι ακόμα δεν έχει καταστεί σαφές ότι δεν υπήρξε ποτέ παρεμπόδιση κατά την υποστολή της σημαίας από πρόσφυγες ή ΜΚΟ, αλλά ο μύθος αυτός καλά συντηρείται από κάποιους που θέλουν να δημιουργούν τέτοιες εντυπώσεις… Και με βάση αυτή την ψευδή «είδηση» οργανώθηκε εκείνη η συγκέντρωση.

Ενώ τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εκδίδουν γραμματόσημα με τους «φουστανελάδες» του λαϊκού μας ζωγράφου, η Δημοτική Αρχή και ειδικά ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Κώστας Αστυρακάκης επιχειρεί να βάλει τέλος με τους 46 πίνακες του Θεόφιλου που έχουν καταστεί… όμηροι του υπουργείου Πολιτισμού. Κι ενώ η προσπάθεια των τελευταίων χρόνων από πλευράς αντιδημαρχίας ήταν να κορνιζωθούν -επιτέλους- τα 46 έργα και να επιστρέψουν σπίτι τους, στο Μουσείο Θεόφιλου στη Βαρειά, οι συνεχείς αναβολές επί της ουσίας απαντήσεων έκαναν τον κ. Αστυρακάκη να στείλει μόλις χτες επιστολή στο υπουργείο Πολιτισμού, να επιστρέψουν οι «Θεόφιλοι» και ας είναι χωρίς κορνίζα! Ας σημειωθεί, ωστόσο, ότι τα 7 εκ των 46 έχουν κορνιζωθεί και μένουν 39, και στο σύνολό τους αναμένεται να επιστρέψουν.

Τα γραμματόσημα

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία τιμούν τη συμπλήρωση των 100 χρόνων λειτουργίας του Μουσείου Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού με την έκδοση και κυκλοφορία αναμνηστικής Σειράς Γραμματοσήμων - Φεγιέ.

Τα φεγιέ, εκδίδονται αποκλειστικά για φιλοτελικούς σκοπούς, αν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε γράμματα. Η σειρά έχει τίτλο «100 Χρόνια Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού» και αποτελείται από 2 φεγιέ με έργα του ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ (1873 - 1934) από τις συλλογές του Μουσείου.

Το δρόμο του «σπιτιού» τους πρέπει άμεσα να βρουν 46 έργα του Θεόφιλου.

Από το 2013

Πίσω στα δικά μας. Η συντήρηση των έργων του Θεόφιλου αποφασίστηκε το 2013 να γίνει τμηματικά σε δύο δόσεις. Η πρώτη δόση συντήρησης ολοκληρώθηκε και επέστρεψε το 2013 με έξοδα του ΥΠΠΟ και στήριξη της Γ. Γ. Αιγαίου, ενώ από το ΥΠΠΟ χρηματοδοτήθηκε ο ανάδοχος που κορνίζωσε με ειδική διαδικασία τα έργα της πρώτης δόσης εντός του Μουσείου Θεόφιλου στη Μυτιλήνη.

Η συντήρηση των έργων της δεύτερης δόσης ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2017 (!), αλλά το ΥΠΠΟ δεν επέστρεψε τους πίνακες, ζητώντας τότε από τον δήμο το ποσό των 115.000 ευρώ για το ανάλογο κορνίζωμα. Μάλιστα ισχυρίζονταν ότι δεν είχε πλέον την οικονομική δυνατότητα κάλυψης της εν λόγω δαπάνης. Τότε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κ. Αστυρακάκης με σχετικό έγγραφο ζήτησε την επιστροφή τους, ώστε να φροντίσει ο ίδιος ο Δήμος για την τελάρωσή τους, με λιγότερα χρήματα. Το Υπουργείο αρνήθηκε, με το αιτιολογικό ότι τα συγκεκριμένα έργα τέχνης χρειάζονται ειδική μεταχείριση και ότι θα πρέπει να γίνει η εργασία, όπως προτείνουν οι ίδιοι.

 

Πληρώσαμε, αλλά δεν εκταμιεύτηκαν!

Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις και συζητήσεις με τις υπηρεσίες και τελικά ο Δήμος Λέσβου πλήρωσε τα μισά χρήματα περίπου 57,5 χιλιάδες ευρώ, ώστε τα υπόλοιπα να καταβληθούν από το ΥΠΠΟ. Ο Δήμαρχος παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις, απέστειλε ενημερωτικές επιστολές στην Υπουργό, ζητώντας της να παρέμβει, αλλά δεν έλαβε ποτέ απάντηση.

Το ΥΠΠΟ, μετακινεί την ημερομηνία εκταμίευσης των χρημάτων από μέρα σε μέρα και από εβδομάδα σε εβδομάδα, χωρίς προς το παρόν να έχει προχωρήσει καμία διαδικασία. Ο Δήμος Λέσβου, έχει άμεσα διαθέσιμα τα χρήματα αυτά στον προϋπολογισμό του και ανά πάσα στιγμή μπορεί να τα εκταμιεύσει.

Για τρίτη φορά εγγράφως και μετά την έλευση της υπουργού, Λυδίας Κονιόρδου στο πλαίσιο του Περιφερειακού Αναπτυξιακού συνεδρίου στις αρχές του περασμένου Μαΐου, η Δημοτική αρχή έστειλε χτες επιστολή σχετικά με την τοποθέτηση κορνίζας των 39 έργων του Θεόφιλου που φιλοξενούνται στο ΥΠΠΟ (Δ/νση Συντήρησης Αρχαίων και Νεότερων Μνημείων).

«Στα τέλη Ιανουαρίου 2018 μας απάντησαν τηλεφωνικά και δη από την Δ/νση Συντηρήσεων, ότι δεν έχει αρχίσει να λειτουργεί ο προϋπολογισμός του Υπουργείου για το 2018, κάτι που δεχτήκαμε διότι γνωρίζουμε τα περί λειτουργίας προϋπολογισμών. Στις 20/3/2018 μετά από τηλεφωνική μας όχληση, μας απάντησαν ότι ναι μεν είχε κατατεθεί αίτημα για την δαπάνη του έργου, αλλά επειδή άλλαξαν οι Προϊστάμενοι των Δ/νσεων θα έπρεπε να κατατεθεί εκ νέου το αίτημα. Πάλι με καλή πρόθεση δεχτήκαμε την αιτιολογία της καθυστέρησης και μάλιστα μας ενημέρωσαν ότι το αίτημα δεν θα είναι για το ίδιο πόσο διότι η Υπηρεσία τους ήρθε σε συνεννόηση με τον προμηθευτή για μικρότερο κόστος. Πάλι με καλή πρόθεση δεχτήκαμε την όποια δικαιολογία», εξηγεί ο κ. Αστυρακάκης.

Η επιστολή

Και η επιστολή προς το υπουργείο καταλήγει: «Με καλή πρόθεση και σεβασμό προς το πρόσωπό σας, δηλώνουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε άλλο εμπαιγμό εκ μέρους των Υπηρεσιών του Υπουργείου, τα εσωτερικά σας προβλήματα είναι σεβαστά, αλλά την αποκλειστική ευθύνη των έργων του Θεόφιλου έχει ο Δήμος Λέσβου και η παρούσα Δημοτική Αρχή και είμαστε οι μόνοι που απολογούμαστε στους συμπολίτες μας και στις επιθέσεις των ΜΜΕ και της Αντιπολίτευσης του Δ.Σ.

Παρακαλούμε λοιπόν, άμεσα να μας επιστρέψτε τα έργα του Θεόφιλου και εμείς αφού τα φυλάξουμε με τον πρέποντα τρόπο, θα προσπαθήσουμε να βρούμε τα χρήματα με ίδιους πόρους για την τοποθέτηση κορνίζας και σύμφωνα με τις προδιαγραφές που εσείς θέτετε».

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018 11:32

«Ας ανοίξει κι αλλού καταυλισμός»

Στην τοπική Κοινότητα της Μόριας μετέβη για άλλη μια φορά το «Ε» προκειμένου να συζητήσει με τους ντόπιους όλα αυτά για τα οποία κινητοποιούνται και προβληματίζονται τα τελευταία χρόνια. Στο καφενείο «Γιώτα» συναντήσαμε τον επί 10 χρόνια πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας της Μόριας, τον Νίκο Τρακέλλη, και άλλους κατοίκους, που ήθελαν να μιλήσουν χωρίς να φωτογραφηθούν- γιατί ήδη νιώθουν στοχοποιημένοι, όπως μας είπαν. Από τα… φολκλόρ της πολύωρης συζήτησης ήταν το συμβάν όπου περνούσε η ντουντούκα, ζητώντας συγνώμη για την ώρα (ήταν 4 το απόγευμα) η οποία ενημέρωνε τους κατοίκους ότι κάποιος έχει αφήσει αφύλακτες 16 κατσίκες!

Περίπου 1700 είναι οι εγγεγραμμένοι κάτοικοι της Μόριας και οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 1100. Οι περισσότεροι ασχολούνται με τα αγροτικά και την κτηνοτροφία. Πώς ήταν το χωριό πριν από το προσφυγικό και πριν εγκλωβιστούν λίγα χιλιόμετρα παραδίπλα, στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης 7,5 χιλιάδες κόσμου; «Είχε την καθημερινότητά του, την οποία έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό. Καταρχήν δεν είχαμε κλεψιές, τα πάρκα ήταν για μας, όπως ζει ένα χωριό, απλά και όμορφα. Τώρα είναι όλα αλλιώς κι αυτό οφείλεται στο προσφυγικό, από το 2015 έως και σήμερα» λέει ο κ. Τρακέλλης. «Όλα τα χωράφια είναι εστία μόλυνσης από μπουκάλια και άλλα σκουπίδια. Περιμένουμε τι θα γίνει με τα λύματα. Μας έχουν φάει τα κουνούπια. Από το 2015 γυρεύω αποσυμφόρηση και βλέπω μόνο συμφόρηση. Για ποιο λόγο να μη γίνει ένας καταυλισμός και σε άλλο μέρος του νησιού, ώστε να αποσυμφορηθεί το Κέντρο της Μόριας», προσθέτει. Κι αυτά τα έχει πει και τα έχει ξαναπεί. Αυτό που δεν θέλουν σίγουρα οι Μοριανοί είναι «η Μόρια» να σημαίνει το χοτ- σποτ και το προσφυγικό και όχι το χωριό τους. Με κάθε ευκαιρία και συνέντευξη που τους ζητούν ξένοι ανταποκριτές για το προσφυγικό, σπεύδουν να τους το διευκρινίσουν. Και μετά τους προτρέπουν να μεταβούν και στο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο και να δουν τις ομορφιές του χωριού… μπας και αλλάξει αυτό το συνώνυμο!

Στο καφενείο «Γιώτα» της Μόριας, το μεσημέρι επικρατεί ησυχία, εκτός αν περάσει η ντουντούκα και φωνάξει για τις αφύλαχτες κατσίκες!

Οι ζημιές και οι… καραμπίνες

«Δεν είναι ότι κλέβουν τα σπίτια μας ή ότι κάνουν ζημιές μέσα στο χωριό», μας λένε οι θαμώνες αναφορικά με τους πρόσφυγες. «Έχουμε χάσει την καθημερινότητά μας. Πηγαίναμε το καλοκαίρι στον κάμπο, είχαμε τα μπαξαβανικά μας, τώρα τα περισσότερα χωράφια είναι λεηλατημένα. Και το καταλαβαίνουμε, αλλά οργιζόμαστε. Όταν μέσα στο Κέντρο δεν χωράν οι οικογένειες ή φοβούνται να κάτσουν επειδή έχει επεισόδια, βγαίνουν έξω και προσπαθούν να βρουν κάπου να μείνουν. Αυτά όμως επιβαρύνουν εμάς!» Τις προάλλες και μετά το συμβάν όπου 78χρονος Μοριανός πυροβόλησε κατά ανήλικου Σύρου, ο κ. Τρακέλλης κάλεσε το χωριό, μια Κυριακή απόγευμα να τους μιλήσει. Αγανακτισμένοι ήταν όλοι, αλλά όχι μόνο με το προσφυγικό. Ήταν αγανακτισμένοι και με την ευκαιρία που άρπαξαν κάποιοι για να ανάψουν ξενοφοβικές φιτιλιές και να απειλούν με καραμπίνες. Μια, που όπως μας είπαν, δεν ήταν το πρώτο συμβάν αυτό με τον 78χρονο. Άλλοι, από την άλλη, αρνούνται το τσουβάλιασμα των αιτούντων άσυλο. «Εμένα μια φορά με είχαν κλέψει, και ήρθαν οι Μαύροι που είναι τα καλύτερα παιδιά και με βοήθησαν» μας λέει μια ηλικιωμένη. Γιατί τα πράγματα δεν είναι άσπρο ή μαύρο και καμιά φορά το μαύρο γίνεται άσπρο και το άσπρο, μαύρο… «από τον μισανθρωπισμό και τον φασισμό» προσθέτει.

 

Το περίφημο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο της Μόριας, που οι κάτοικοί της θέλουν (η Μόρια) να ξαναγίνει συνώνυμο του χωριού και όχι του Χοτ- Σποτ

«Το βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης»

Στην αρχή (σ.σ. το 2015) οι κάτοικοι «δεν τους δώσαμε πολύ σημασία (σ.σ. τους πρόσφυγες). Ίσα- ίσα που τους αγαπήσαμε, τους φροντίσαμε. Προσφέραμε φαγητό και ό,τι μπορούσε να δώσει ο καθένας από τροφή και φαγητό. Όμως ο κόσμος κουράστηκε γιατί δεν κράτησε αυτό μία ή δυο μέρες, αλλά χρόνια». Η Μόρια, για τους κατοίκους της, «σηκώνει όλο το βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης. Αυτό που συμβαίνει εδώ, δεν συμβαίνει αλλού. Έχουν περάσει τουλάχιστον 1 εκατ. πρόσφυγες και μετανάστες εδώ και τρία χρόνια».

«Σε ένα μεγάλο βαθμό είμαστε ξεχασμένοι και ταλαιπωρημένοι» λέει ο κ. Τρακέλλης που χαρακτηρίζει τον εαυτό του τον πρώτο αποδέκτη παραπόνων όλων των κατοίκων. «Το χωριό έβγαλε εμένα σαν πρόεδρο να διαχειρίζομαι τα του χωριού. Δεν με έβγαλε πρόεδρο να διαχειρίζομαι το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Ακούγονται πολλά για τα χρήματα αυτής της υπόθεσης, κι εμείς δεν έχουμε πάρει ούτε μία δραχμή» προσθέτει.

Ζητούν γραφείο… παραπόνων!

Τι προτείνει; Να ανοίξει ένα γραφείο μεταναστευτικής πολιτικής στην κοινότητα για να πηγαίνει ο κόσμος να λέει τα προβλήματά του: «Είτε λέγονται κλεψιές, είτε λέγονται φωτιές, έρχονται όλοι σ εμένα. Τι μπορώ να κάνω χωρίς χρήματα; Αλλά δεν θέλω λεφτά, να μη νομίζει κανείς κάτι τέτοιο. Ας φτιαχτεί ένα γραφείο για να απευθύνεται ο κόσμος». Παράλληλα πρόσθεσε ότι παρέμεινε ο νησιωτικός ΦΠΑ για όλο το νησί, ενώ «όλο το πρόβλημα βαραίνει 100% τη Μόρια». Για μένα το αντισταθμιστικό θα έπρεπε να είναι για τη Μόρια: «Εγώ δεν βλέπω κανένα άλλο χωριό πάνω στο νησί που να έχει προβλήματα με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, πλην ενός βαθμού της Παναγιούδας. Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι τον αγγίζει το προσφυγικό ή ότι αγγίζει όλο το νησί. Εκτός από τα λεφτά που αλλού πέφτουν».

Σε ό,τι αφορά τον τουρισμό διαπιστώνει «Δηλαδή το νησί είχε τον χειμώνα 24 ώρες το 24ωρο τουρισμό;». Και καταλήγει: «Όλοι έρχονται εδώ κάνουν την πολιτική τους και δεν λύνουν το πρόβλημα. Εγώ διαμαρτύρομαι, τα δείχνω, αλλά τίποτα δεν αλλάζει.»

 

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018 14:16

Για να γιάνουν οι πληγές μας…

Σε κάθε μεγάλο κακό που μας βρίσκει, ίσως η παρηγοριά για να φροντίσουμε τις πληγές μας είναι να ξέρουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι να μας βοηθήσουν. Και το συμπεραίνουμε αυτό, μετά το κακό. Πριν από αυτό και στον αγώνα για επιβίωση, κατά το καθημερινό νοικοκύρεμα, υπολογίζουμε λογαριασμούς, άλλοι δάνεια, άλλοι νοίκια, τα ψιλά που περίσσεψαν ή που πρέπει να δανειστούμε για να πιούμε έναν καφέ και να αντέξουμε τη μέρα. Και έχουμε την αίσθηση ότι για κάθε οικονομία που κάνουμε ευρώ το ευρώ, επενδύουμε κάθε έξοδο που θυσιάσαμε, κάθε μπλούζα που δεν αγοράσαμε, αλλά και κάθε ρύθμιση που χάσαμε από τη ΔΕΗ για να πάει στο φροντιστήριο του μικρού σε ένα καλύτερο μέλλον. Και μια μέρα τα πάντα παίρνουν φωτιά. Κόποι μιας ζωής, όνειρα και το χειρότερο… άνθρωποι. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, λοιπόν, ούτε ο άνθρωπός μας.

Ζητούσαμε δράση παρακολουθώντας ταινίες καταστροφής επιστημονικής φαντασίας και έγιναν πραγματικότητα. Ορδές ανθρώπων σε έναν στενό δρόμο που έχει μπλοκάρει, δεν μπορούν να μετακινηθούν και γίνονται στάχτη. Πόση απανθρωποίηση μπορούμε να αντέξουμε; Και η επόμενη μέρα ακόμα πιο τραγική από την επιστημονική φαντασία: προσωπικά αντικείμενα, κινητά, ρούχα, παιδικά παντοφλάκια μαρτυρούν την αγωνιώδη αναζήτηση σωτηρίας ανθρώπων που ακόμα δεν γνωρίζουμε αν τα κατάφεραν.

Πόση τραγικότητα μπορεί να χωρέσει η Ελλάδα του 2018; Είπαμε την πρώτη μέρα να μη μιλήσουμε, να σωπάσουμε. Το ίδιο με τις περσινές πλημμύρες της Μάντρας που κόστισαν τη ζωή 23 ανθρώπων. Την πυρκαγιά του 2007… Να σωπάσουμε αν είναι να κάνουμε φτηνή πολιτική για να κερδίσουμε ψήφους επικαιρότητας. Να σωπάσουμε αν είναι να καταραστούμε τους άθεους. Να σωπάσουμε, όμως και όταν πρόκειται για φαινόμενα που δεν είναι «φυσικά»;

Τις 21.000 στρέμματα ξεπερνούν οι οικισμοί αυθαιρέτων μέσα σε δάση στους δήμους Μαραθώνα και Ραφήνας - Πικερμίου. Ακόμα 68.000 στρέμματα δασικών εκτάσεων στον δήμο Μαραθώνα και 19.400 στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου έχουν εκχερσωθεί τις τελευταίες δεκαετίες με νόμιμο ή παράνομο τρόπο. Συνολικά, οι «οικιστικές πυκνώσεις» που έχουν δηλωθεί από δήμους της Αττικής κατά τη διαδικασία κατάρτισης των δασικών χαρτών ξεπερνούν τις 103.000 στρέμματα. Οι μηχανικοί κάνουν λόγο για παγίδες θανάτου όταν αναφέρονται στις περιοχές - θέρετρα που «αναπτύχθηκαν» με ανύπαρκτες προϋποθέσεις τις «χρυσές» δεκαετίες του ‘60 και στα χρόνια της Χούντας, και πυκνοκατοικήθηκαν από το ‘90 και μετά. Ακόμα και τα ελληνικά σίριαλ καυτηρίαζαν στους διαλόγους τους το «αυθαίρετο» στο Νέο Βουτζά, 20 χρόνια πριν. Τα βλέπουμε σε επαναλήψεις, αλλά δεν ζητάμε λύση στο πρόβλημα. Δεν αναρωτηθήκαμε τόσο για την έλλειψη διεξόδων διαφυγής, ώστε να τις δημιουργήσουμε.

Τί μπορεί να κρατηθεί όρθιο; Αυτό με το οποίο ξεκινήσαμε. Η αλληλεγγύη. Οι άνθρωποι που άνοιξαν τα σπίτια τους για να φιλοξενήσουν κόσμο, οι μεσίτες που έδωσαν διαμερίσματα για να μπουν πυρόπληκτες οικογένειες. Οι δεκάδες που έκαναν σειρά στο Θριάσιο και οι πρώτοι που έσπευσαν στο «Βοστάνειο» για αιμοδοσία. Η κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος» που πήρε τους εθελοντές και πήγε στις γειτονιές για να μαγειρέψει. Οι γιατροί, όσοι συνέδραμαν και φυσικά να μην ξεχνάμε τους πυροσβέστες, που δεν θα τους γνωρίσουμε για να τους ευχαριστήσουμε. Αυτή είναι η αρχή κι ας είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτή την απέραντη ανθρωπιά. Να βοηθήσουμε, λοιπόν να γίνει καλά ο κόσμος, αλλά για να γιάνουν οι πληγές, να καταστρέψουμε κάθε παγίδα θανάτου.

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018 12:13

Πεσμένη η κίνηση στη Σκάλα Ερεσού

Απογοητευμένοι από την πτώση της τουριστικής κίνησης στη Σκάλα Ερεσού είναι εστιάτορες, ξενοδόχοι και άλλοι παράγοντες και επιχειρηματίες της περιοχής για τη φετινή θερινή σεζόν. Τα τελευταία Σαββατοκύριακα τα καταλύματα δουλεύουν κυρίως από τους Μυτιληνιούς με τις διήμερες αποδράσεις τους, λιγότερους Ευρωπαίους και Έλληνες σε σχέση με άλλες χρονιές, αλλά και Τούρκους, καθώς  με την υποτίμηση της τουρκικής λίρας έχουν αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα στους γείτονες.

Από τα περίεργα που μας περιγράφουν οι επισκέπτες είναι η άνοδος των τιμών σε κάποιες ταβέρνες, το οποίο έχει να κάνει και με τις τιμές που έχουν συνηθίσει στη Μυτιλήνη. Επίσης το ότι έπρεπε να δώσουν το αντίτιμο ακόμη και των 7 ευρώ για μία ξαπλώστρα, αλλά και το ότι ανέβηκε στα ύψη η τιμή του κοκτέιλ και του δωματίου, ενώ ένα κιλό μπαρμπούνια σε μία περίπτωση ταβέρνας έφτασε τα… 40 ευρώ! Παρ’ όλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί, και χωρίς να παίρνει η μπάλα όλους τους εστιάτορες ή τους ξενοδόχους ότι σε μια απλή έρευνα αγοράς, μπορεί κανείς να ξοδέψει πολύ λιγότερα.

Στη βόλτα μετά το φαγητό ή το μπάνιο και πριν το κοκτέιλ προς το λιμανάκι της Σκάλας, το όμορφο γλυπτό που συναντούν οι τουρίστες και πολλοί θεωρούν συνδήλωση της αρχαίας ποιήτριας στέκει απέναντι από τον βράχο.

«70% πτώση των Ευρωπαίων»

Σε ό,τι αφορά, ωστόσο, τις τσιμπημένες τιμές, η πρόεδρος  του Συλλόγου εστιατόρων της Σκάλας Ερεσού και μέλος του τοπικού Συμβουλίου, ιδιοκτήτρια του εστιατορίου «Καραβόγιαννος», Παναγιώτα Τελωνιάτη, είναι κατηγορηματική: «Έχουμε να αυξήσουμε τις τιμές μας εδώ και πέντε χρόνια, ενώ ο ΦΠΑ έχει ανεβεί πολλάκις τα τελευταία οχτώ χρόνια. Οι τιμές είναι πολύ προσιτές σε σχέση με τα όσα παρέχουμε και οι Μυτιληνιοί, αλλά και όλοι οι επισκέπτες δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι είμαστε παραθαλάσσια καταστήματα». Η κ. Τελωνιάτη διαπιστώνει πτώση της κίνησης της τάξης του 70% αναφορικά με τους ευρωπαίους τουρίστες: «Δεν έχουμε τσάρτερ, έχει πέσει στο 70% η τουριστική κίνηση. Από την άλλη έχει μειωθεί και η προσέλευση των Τούρκων με τα προβλήματα που έχουν με τη λίρα. Ευελπιστούμε να δουλέψουμε αυτή την περίοδο που ξεκινούν οι άδειες των Ελλήνων, δηλαδή κυρίως τον Αύγουστο». Ακόμα προσθέτει: «Το νησί έχει πρόβλημα, όχι η Ερεσός. Δεν έχει γίνει σωστή διαφήμιση ή είναι λάθος. Το προσφυγικό και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο μας έχουν δυσφημήσει, σε συνδυασμό βέβαια με τις συγκοινωνίες και τα πανάκριβα εισιτήρια». Σε ό,τι αφορά την τιμή της ξαπλώστρας των 7 ευρώ επισημαίνει: «Την περιοχή έχει νοικιάσει ιδιώτης για 20.000 ευρώ, δεν είναι δημόσια, γι’ αυτό έχει αντίτιμο».

Η Αναστασία Θεοδωροπούλου, συνιδιοκτήτρια του διάσημου «Parasol», καφέ και κοκτέιλ μπαρ, το οποίο αποτελεί και σημείο αναφοράς -είτε υπάρχει αύξηση είτε πτώση της τουριστικής κίνησης- αναφέρει στην εφημερίδα μας: «Την τελευταία εβδομάδα αρχίζει και παρατηρείται κάποια άνοδος της κίνησης. Περιμένουμε να έχουμε πολύ καλύτερη περίοδο τον Αύγουστο. Τα έξτρα τσάρτερ, πάντως, που μας υποσχέθηκαν, ξεκίνησαν, αλλά σταμάτησαν».

Το πρωί η δροσιά της καντίνας συνοδεία ενός φρεσκοστυμμένου χυμού, ενίοτε και μιας παρτίδας τάβλι είναι ιδανικό πρόγευμα πριν από την πρώτη βουτιά στη θάλασσα.

Η οικονομική κρίση είναι εμφανής

Ο ιδιοκτήτης των επί 35 χρόνια ενοικιαζόμενων δωματίων στη Σκάλα Ερεσού, Χρήστος Κρινέλος, αναφέρει στο «Ε»: «Η οικονομική κρίση είναι εμφανής. Αρκετοί μπορεί να νοικιάσουν δωμάτιο για μία ή δύο μέρες, αλλά έρχονται ανά χείρας με τη σκηνή για να κατασκηνώσουν μετά στην παραλία κι αυτό φέτος έχει παραγίνει. Εμείς δουλεύουμε κυρίως με τους παλιούς πελάτες που μας γνωρίζουν και περιμένουμε περισσότερη προσέλευση από τις επόμενες ημέρες».

Θαλάσσια σπορ περιμένουν τους επισκέπτες της Σκάλας.

Η Λίλιαν Κατρακάζα που έχει στη Σκάλα Ερεσού γραφείο ενοικίασης αυτοκινήτων «IGFA» εξέφρασε τη δυσφορία της στην εφημερίδα μας για το ότι «δεν έχει ιδιαίτερο κόσμο ακόμη. Η κίνηση είναι πεσμένη. Οι ξένοι δεν έχουν έρθει, όπως επίσης δεν έχουν έρθει ούτε οι Ερεσιώτες που έχουν το σπίτι τους εδώ, τους αναμένουμε. Ευελπιστούμε ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα από τώρα και τον Αύγουστο και περιμένουμε τον Σεπτέμβριο για το Διεθνές Φεστιβάλ των Γυναικών».

 Το σημείο, όπου ανεξάρτητα από την τουριστική κίνηση, έχει πάντα κίνηση! Και με τα χρόνια έχει καταστεί συνώνυμο της θερινής Ερεσού, το Parasol.

Έτοιμα τα γραφικά μαγαζιά με τα τουριστικά είδη και τα μπιμπελό, αναμένουν… πελάτες.

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018 16:44

Προβλήματα έχουμε, όραμα θέλουμε!

Προσπαθώ να σκεφτώ πώς θα ήθελα το νησί μου αν έκλεινα τα μάτια μου. Η πρώτη αυθόρμητη αντίδραση θα ήταν να ζω σε έναν τόπο όπου τα πανηγύρια του θα σέβονταν τ’ αυτιά μου, αλλά και τα μουσικά όργανα. Αν και έχει να κάνει με μια πρόσφατη εμπειρία, νομίζω και το κομμάτι της αισθητικής της μουσικής, και όχι του είδους, παίζει το ρόλο του. Πώς δηλαδή διασκεδάζουμε, πώς το προβάλλουμε και αν εν τέλει με τα ντεσιμπέλ στα ύψη ευχαριστιόμαστε πραγματικά ένα πανηγύρι που περιμένουμε πώς και πώς.

Πίσω λοιπόν στο αρχικό ερώτημα με φόντο ένα λευκό χαρτί, να σκεφτώ χωρίς τους γραφειοκρατικούς περιορισμούς και τα εμπόδια, πώς θα ήθελα τον τόπο μου και με βάση την πραγματικότητά του. Το μενού περιλαμβάνει: ΦΠΑ, προσφυγικό - μεταναστευτικό, μεταφορικό ισοδύναμο, καθαριότητα, γαστρονομία, αξιοθέατα, πολιτιστικές εκδηλώσεις, υγεία. Το πρώτο το παρακολουθούμε να κρέμεται από μια κλωστή, ενώ ήδη άρχισαν να πέφτουν και στοιχήματα. Θα καταργηθεί ή όχι; Το ποιος είναι με ποιους θα φανεί και στην επόμενη «μάχη». Για παράδειγμα: οι φορείς θα σταθούν στο πλευρό του πρωθυπουργού αν υψώσει ανάστημα στους δανειστές; Το δεύτερο (προσφυγικό - μεταναστευτικό) έχει καταστεί σαφές και δεν σηκώνει συζητήσεις: «Αποσυμφόρηση». Βέβαια έχει πολλά επεισόδια και η συζήτησή του αιτήματος δεν λύνεται σε λίγες γραμμές. Το τρίτο (μεταφορικό ισοδύναμο) κάνουμε ότι δεν μας αφορά και πολύ ή ότι μας είναι ελάχιστο. Και εκεί που η κυβέρνηση πάει να μας το εξηγήσει, ο ΣΥΡΙΖΑ το περιορίζει σε κομματική εκδήλωση, κρίμα. Η καθαριότητα, που είναι και «μισή αρχοντιά» εξαρτάται από συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Η γαστρονομία και το brand name, φαίνεται στοίχημα που δεν το βάζουμε όλοι, αλλά όσοι πήραν την πρωτοβουλία το δούλεψαν καλά. Αλήθεια, τί απέγινε το brandname που θα παρουσίαζε ο Δήμος; Θα το δούμε το επόμενο καλοκαίρι; Τα αξιοθέατα και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις έχουν κι αυτά τη μερίδα του λέοντος. Και όπου υπάρχουν πρωτοβουλίες και δυναμικές προσωπικότητες (όπως το Μουσείο Σιγρίου, το Μουσείο Τεριάντ, η Εφορεία Αρχαιοτήτων και η αντιδημαρχία Πολιτισμού) τα πράγματα βαίνουν καλώς. Αλλά και άλλες όπως το Open Lesvos ή το TEDx μας δείχνουν πώς αλλιώς μπορούμε να κάνουμε εκδηλώσεις. Με την Υγεία έχουμε συμβιβαστεί στη μνημονιακή κατάσταση, αλλά και στα ραντεβού που πρέπει να προγραμματίσουμε μήνες νωρίτερα. Είναι μόνο αυτά; Όχι είναι και η ανεργία μεγάλος βραχνάς και δυστυχώς σπάνια καταπιανόμαστε μαζί της. Είναι και η αισθητική, όχι αυτή που διατάσσει αφ’ υψηλού, αλλά αυτό που ονομάζουμε ποιότητα ζωής και τη χρειαζόμαστε γιατί έχει να κάνει με την καθημερινότητά μας.

Μπορεί να διανύουμε τα μέσα του καλοκαιριού, αλλά στις ανακοινώσεις, στα κλιματιζόμενα κομματικά γραφεία και στα πηγαδάκια κεντρικό θέμα είναι οι κάθε λογής εκλογές: δημοτικές, περιφερειακές, εθνικές, (λιγότερο ευρωεκλογές). Πέραν των πολιτευτών, όμως, κυριαρχεί μια αίσθηση απογοήτευσης, γιατί οι προκλήσεις της επόμενης περιόδου είναι ολοένα και μεγαλύτερες και με τη γνωστή μανιέρα της πολιτικολογίας, ο κόσμος θέλει περισσότερο να «μαυρίσει» υποψήφιους, παρά να τους ψηφίσει. Ας κάνουν λοιπόν οι «παλιοί» έναν κόπο να θέσουν στο δημόσιο διάλογο αυτά που μας αφορούν, και οι νεότεροι - μη πολιτικοί ας κάνουν τον κόπο να οραματιστούν κάτι άλλο γι’ αυτό το νησί από τα τετριμμένα. Χρειαζόμαστε νέα πρόσωπα, αλλά το κυριότερο, φρέσκες ιδέες.

«Παλεύουμε καθημερινά να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση του υπερπληθυσμού, αφού από 3.100 που χωρά το Κέντρο, βρίσκονται πάνω από 7,5 χιλιάδες κόσμου», τονίζει ο αναπληρωτής διοικητής της Μόριας, Δημήτρης Βαφέας στο «Ε». Εξηγεί επίσης ότι το προηγούμενο καλοκαίρι ήταν 3,5 χιλιάδες ο κόσμος. «Αυτό που μας δίνει ελπίδα είναι η υπόσχεση του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, ότι θα μετακινηθεί ο μισός πληθυσμός σε άλλες δομές το Φθινόπωρο». Αυτές τις ημέρες όμως που η θερμοκρασία έχει ανέβει αισθητά, οι συνθήκες στο Κέντρο της Μόριας γίνονται ακόμα πιο δύσκολες. Πέραν του υπερπληθυσμού και όσο δεν ξεκινά το έργο αποκατάστασης της αποχέτευσης, τα λύματα ξεχειλίζουν. Ταυτόχρονα πληθαίνουν τα παράπονα, οι εντάσεις και οι διαμαρτυρίες που έχουν να κάνουν με την ποιότητα του φαγητού, την ποσότητα διανομής νερού και τις διαφορές μεταξύ των… 58 εθνικοτήτων. Όλα τα παραπάνω οδηγούν ολοένα και περισσότερες οικογένειες να βγαίνουν εκτός καταυλισμού, και εκτός από τον παράλληλο χώρο που έχει νοικιάσει ΜΚΟ, γεγονός που προκαλεί τεράστια δυσαρέσκεια στους κατοίκους του χωριού της Μόριας.

Οι αριθμοί και τα στατιστικά βγαίνουν απευθείας από το γραφείο του Διοικητή, Γιάννη Μπαλπακάκη

Στην πτέρυγα των ανηλίκων μια ΜΚΟ τραγουδά στα προσφυγόπουλα το… «ξημερώνει και βραδιάζει, πάντα στον ίδιο το σκοπό»!

5,5 εκατ. ευρώ κόστισε το Κέντρο της Μόριας που δεν μπορεί να χωρέσει 7,5 χιλιάδες άτομα

 

Κι όμως υπάρχουν και καθαρές τουαλέτες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν δεν βουλώνουν

Δίπλα στα σκουπίδια και τα προβλήματα της αποχέτευσης, οι εργασίες συνεχίζονται πυρετωδώς για να δημιουργηθούν νέοι χώροι

 

Η αποκομιδή των απορριμμάτων δεν σταματά ποτέ

Το 13% των ευάλωτων αφορά σε γυναίκες σε κύηση. Η ισπανική κρατική τηλεόραση Badalona Comunicaciσ  «ξεναγείται» στο κέντρο.

 

Η αστυνομία περιπολεί και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις διαμαρτυρίες που ξέσπασαν για το φαγητό

 

Η Ελλάδα στις χώρες προορισμού μετά τη Γερμανία

3.953 περισσότεροι το φετινό καλοκαίρι

 

 «Δεν μαγειρεύεται καλά το φαγητό και τις περισσότερες φορές δεν το τρώνε» διαμαρτύρονται οι πρόσφυγες που προτιμούν να αγοράσουν από το διπλανό παντοπωλείο και να μαγειρέψουν μόνοι τους… στο αίθριο.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, 7.558 αιτούντες άσυλο ζουν στο Κέντρο της Μόριας, εκ των οποίων 100 σε κέντρο κράτησης εντός του Κέντρου (ΠΡΟΚΕΚΑ), και 1.468 στον παράλληλο καταυλισμό του, το Olive Grove, σε σκηνές που έχουν αναπτυχθεί σε χωράφια που έχει νοικιάσει ΜΚΟ.

Στο σύνολο των 7,5 χιλιάδων, το 30% των φιλοξενούμενων είναι από τη Συρία, το 23% από το Αφγανιστάν και το 15% από το Ιράκ. «Μπορεί να φαίνονται λιγότεροι οι Σύροι σε σχέση με παλιότερα, είναι όμως και οι πρώτοι που ξεμπερδεύουν τις συνεντεύξεις τους», τονίζει ένας εργαζόμενος στην Υπηρεσία Ασύλου που προσθέτει ότι οι Αφρικανοί περιμένουν αρκετά, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται εγκλωβισμένοι πριν από την πρώτη συνέντευξη πάνω από 13 μήνες (!).

Το 49% των αιτούντων άσυλο είναι άντρες, το 22% γυναίκες και το 30% παιδιά- 2.225 σε απόλυτους αριθμούς, εκ των οποίων τα 202 είναι ανήλικοι ασυνόδευτοι. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ο μισός πληθυσμός (47%) είναι οικογένειες, καθώς και το ότι το 46% ζει σε σκηνές. Επίσης 40% είναι ευάλωτες περιπτώσεις, εκ των οποίων το 13% αφορά γυναίκες σε κύηση.

Ακόμα 1.190 άτομα (κυρίως οικογένειες) διαμένουν στον Καρά- Τεπέ (κέντρο φιλοξενίας του Δήμου Λέσβου), άλλοι 746 σε διαμερίσματα που έχει νοικιάσει η ΑΜΚΕ «Ηλιακτίδα», μεταξύ των οποίων 155 ασυνόδευτοι- ανήλικοι πρόσφυγες και άλλοι 90 (ευάλωτες περιπτώσεις) διαμένουν στο ΠΙΚΠΑ. Ακόμα, 106 Κούρδοι, αιτούντες άσυλο έχουν «ξεμείνει» στις πρώην αθλητικές εγκαταστάσεις της πρώην Νομαρχίας στη Λάρσο, από τις επιθέσεις Αράβων σε βάρος τους στα τέλη του περασμένου Μαΐου.

Στο πεντάμηνο από τον Φεβρουάριο 2018 έως και τον περασμένο Ιούνιο σημειώθηκαν 6.264 αφίξεις και πραγματοποιήθηκαν 3.849 αναχωρήσεις (προς την ενδοχώρα), όπου τον Απρίλιο σημειώθηκαν οι περισσότερες αφίξεις (1.826 άτομα). Η διαφορά για το ίδιο διάστημα (πεντάμηνο Φεβ. Ιουνίου) του 2017 με 2.311 είναι 3.953 περισσότεροι νεοεισερχόμενοι.

Οι βρίσες ανάμεσα στο ΚΥΤ και το Olive Grove είναι πολυσύχναστο μέρος, αφενός γιατί μπορούν οι διαμένοντας να πλύνουν ρούχα και να γεμίσουν μπουκάλια, αφετέρου γιατί το μεσημέρι έχει σκιά. Αξιοσημείωτο ότι στον χώρο έβαλαν τουαλέτες, κι άλλες οι «Γιατροί χωρίς Σύνορα».

Και η Ελλάδα χώρα προορισμού

Εντύπωση προκαλούν οι απαντήσεις κατά την πρώτη καταγραφή των νεοεισερχομένων σε σχέση με τη χώρα προορισμού. Στο τετράμηνο Απριλίου έως Ιουλίου, το 33% των 2035 νεοαφιχθέντων δηλώνει χώρα προορισμού τη Γερμανία, αλλά το 31% την Ελλάδα. Για το ίδιο διάστημα μόλις το 9% παρουσιάζει ανώτερο μορφωτικό επίπεδο, το 45% χαμηλό, 32% βασικό και 14% μέσο. Το 79% δήλωσαν μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, και 18% Χριστιανοί.

 

Αυτοκίνητα δεκάδων από τους 500 εργαζόμενους, λεωφορεία και βυτιοφόρα κάθε λίγο και λιγάκι να ξεβρωμίσουν από τα λύματα, αλλά μάταια…

Οι εργαζόμενοι στο ΚΥΤ

Οι εργαζόμενοι στο ΚΥΤ Μόριας αναφέρουν ότι καθημερινά ξεσπούν συγκρούσεις και ότι η δύναμη της αστυνομίας έχει μειωθεί σημαντικά: «Υπάρχουν μόνο 2 πεζές περιπολίες για τη φύλαξη και επιβολή της τάξης. Μετά τα τελευταία επεισόδια τμήμα του πληθυσμού μετακινήθηκε προς  την είσοδο του καμπ. Σκηνές για να τους φιλοξενήσουν στήθηκαν στην είσοδο του καμπ και  πίσω και περιμετρικά από τις πτέρυγες φύλαξης ευπαθών ομάδων, όπου είναι η έξοδος κινδύνου, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει τρόπος διαφυγής των εργαζομένων σε περίπτωση που ξεσπάσουν συγκρούσεις».

Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένο ότι επίκειται η έκδοση ΚΥΑ των Υπουργών Μεταναστευτικής Πολιτικής και Οικονομικών με θέμα την καθιέρωση συστήματος εναλλαγής βαρδιών για το προσωπικό των περιφερειακών υπηρεσιών της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, διαφωνούν στην καθιέρωση του καθεστώτος 24ωρης απασχόλησης. Προσθέτουν δε ότι η πλειοψηφία των εργαζομένων είναι γυναίκες «και αυτό επιβάλει πρόσθετα μέτρα ασφαλείας». Επίσης επισημαίνουν ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί κανένα σχέδιο διαφυγής. Η τοποθέτηση σκηνών σε όλες τις εξόδους κινδύνου που είχαν οριστεί κατά καιρούς ακυρώνει τον οποιοδήποτε σχεδιασμό εκκένωσης του ΚΥΤ.

 

Στην υπηρεσία Ασύλου, τα συρματοπλέγματα και η ιδιωτική φύλαξη προσπαθούν να εμποδίσουν τους ανυπόμονους αιτούντες που περιμένουν μήνες για να απεγκλωβιστούν από το νησί.

 

 

Η συντονίστρια Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ, Εριφύλη Χιωτέλλη μίλησε στην εφημερίδα μας για τα όσα λέγονται, και κυρίως γίνονται στις τελευταίες εξελίξεις του προσφυγικού, με φόντο την απαγόρευση λειτουργίας του ΠΙΚΠΑ από την «Αλληλεγγύη Λέσβου», τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν ξενοδόχοι και την έλευση της ΠΟΕΔΗΝ στο ΚΥΤ Μόριας.

«Η άποψή μας είναι ότι αυτή τη στιγμή όσοι άρχισαν όψιμα να ανησυχούν για υγειονομικά προβλήματα ή άλλα ζητήματα που εμφανίζονται σε Μόρια και ΠΙΚΠΑ βρίσκονται σε συντεταγμένη υπηρεσία και δράση. Γιατί στην πραγματικότητα δεν αγωνιούν για πιθανούς κινδύνους που υπάρχουν για τους φιλοξενούμενους πρόσφυγες. Και αναφέρομαι στην κ. Καλογήρου, στην ΠΟΕΔΗΝ και τους ξενοδόχους. Αυτούς τους συνέχει η αντίθεση στη φιλοξενία των προσφύγων και στην αλληλεγγύη απέναντι στους πρόσφυγες» μας είπε αρχικά η κ. Χιωτέλλη. Κατά τη γνώμη της αυτό αποδεικνύεται πάρα πολύ απλά: «Αν νοιάζονταν για τα προβλήματα που πιθανώς να είναι και υπαρκτά με την έννοια ότι όταν κληθήκαμε να βρούμε χώρους για να στεγάσουμε τους ανθρώπους το καλοκαίρι του 2015 που έρχονταν κατά χιλιάδες, δεν είχαμε χρόνο ούτε πολεοδομικά προβλήματα να λύσουμε, ούτε καινούριους βόθρους να κάνουμε, Και είναι πιθανό να υπάρχουν τέτοια ζητήματα που στόχος όλων μας είναι να λυθούν. Για το καλό κυρίως των προσφύγων που ζουν εκεί  μέσα γιατί αυτοί κινδυνεύουν πρώτα από όλους»

«Διόδους στην ακροδεξιά ανοίγει η Καλογήρου»

Με αυτή την έννοια, προσθέτει ότι θα περίμενε κι από την Περιφερειάρχη, Χριστιάνα Καλογήρου να εργαστεί στην κατεύθυνση αυτή: «Να προσφέρει όποια βοήθεια μπορεί ως Περιφέρεια ώστε να λυθούν αυτά τα προβλήματα. Και να γίνουν οι συνθήκες ζωής των προσφύγων καλύτερες και πιο ασφαλείς. Το ότι ως μοναδική λύση η κ. Καλογήρου βρίσκει το κλείσιμο δομών φιλοξενίας και αλληλεγγύης, αποδεικνύει ότι ενδιαφέρεται να ανοίξει διόδους στο ακροδεξιό κομμάτι της κοινωνίας ευελπιστώντας σε ψήφους στις αυτοδιοικητικές εκλογές από αυτό το χώρο. Και γι αυτό για μας είναι καθαρό ότι αυτή τη στιγμή έχουμε μια συντονισμένη επίθεση αυτού του χώρου απέναντι στην αλληλεγγύη. Και είναι καθαρό για μας ότι όποιος επιτίθεται στην αλληλεγγύη, όποιος επιτίθεται στους πρόσφυγες είναι απέναντί μας. Εμείς θέλουμε τη βελτίωση συνθηκών ζωής των προσφύγων. Στηρίζουμε όποιες προσπάθειες για τη βελτίωση αυτών των συνθηκών, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγεί σε επίθεση και σε κλείσιμο σε δομές που φιλοξενούν πρόσφυγες»

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018 11:47

Ξαναπήρε το όπλο του!

Σε εκτός της λογικής κινήσεις και υπεράνω νόμων έχουν οδηγήσει οι ακραίες καταστάσεις τόσο στην τοπική Κοινότητα της Μόριας, όσο και στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης. Ο «συναγερμός» της καραμπίνας έχει σημάνει από τον Σεπτέμβριο του 2016 όταν ένας 84χρονος κάτοικος της Μόριας απείλησε με το κυνηγετικό του όπλο στην καντίνα έξω από το Χοτ- Σποτ πρόσφυγα και αναρωτιόμασταν από αυτό το βήμα τι θα γίνει αν η καραμπίνα εκπυρσοκροτήσει. Και αυτό συνέβη τον περασμένο Φεβρουάριο, στον αέρα, από άλλο κάτοικο. Αλλά και το απόγευμα της Τετάρτης, μόνο που αυτή τη φορά η καραμπίνα τρίτου κάτοικου του χωριού, 78 ετών, βρήκε στόχο έναν 16χρονο από τη Συρία που νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, ευτυχώς εκτός κινδύνου, χτυπημένος στο κεφάλι και στα πόδια.

Ο 16χρονος είχε φτάσει στις 8 Ιουλίου στη Λέσβο με την οικογένειά του και εγκατέλειψαν το Κέντρο της Μόριας, φοβούμενοι τα επεισόδια που είχαν ξεσπάσει. Εξάλλου, 19 πρόσφυγες και μετανάστες συνελήφθησαν προχθές στη Μόρια από αστυνομικούς διαφόρων υπηρεσιών της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, για σοβαρά μεταξύ τους επεισόδια που προκάλεσαν τραυματισμούς αλλά και φθορές στο ΚΥΤ.

Την Παρασκευή σε απολογία

Ο 78χρονος Μοριανός συνελήφθη την Τετάρτη και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα για το αδίκημα της απόπειρας ανθρωποκτονίας, καθώς και για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων. Ειδικότερα και σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, «ο 78χρονος, πυροβόλησε με κυνηγητικό όπλο έναν ανήλικο αλλοδαπό, τραυματίζοντας τον σε διάφορα σημεία του σώματός του». Στο πλαίσιο των ερευνών βρέθηκαν και κατασχέθηκαν μια κυνηγετική καραμπίνα και έντεκα φυσίγγια. Ο συλληφθείς κρατήθηκε και χτες το πρωί οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης, όπου ζήτησε τριήμερη προθεσμία για να απολογηθεί και αύριο, Παρασκευή θα ξαναβρεθεί ενώπιον Εισαγγελέα και Ανακριτή.

Με… ιστορία

Ας σημειωθεί ότι έχει επιβαρυμένο παρελθόν και έχει εκτίσει ποινή για ανθρωποκτονία της συζύγου του από πρόθεση, αλλά και για το φόνο ενός γνωστού του, για ασήμαντο λόγο. «Για αυτά του τα αδικήματα έχει καταδικαστεί και έχει πληρώσει το χρέος του» τόνισε στην ΕΡΑ Αιγαίου ο δικηγόρος του, Χαράλαμπος Λαμπριανού.

Λιγότεροι οι κάτοικοι της Μόριας σε αυτό το κάλεσμα στα δικαστήρια

Η πλευρά του 78χρονου υποστηρίζει ότι τρία άτομα μπήκαν μέσα στην περίφρακτη αυλή του και όταν τους αντιλήφθηκε έριξε με το όπλο το όποιο κατείχε παράνομα , για εκφοβισμό.

«Δεν στηρίζουμε», αλλά…

Ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Μόριας, Νίκος Τρακέλλης που βρίσκονταν έξω από το δικαστήριο και καλούσε σε συγκέντρωση των συγχωριανών του στο χώρο νωρίτερα το πρωί από τα μεγάφωνα, ανέφερε στην εφημερίδα μας: «Καταρχήν δεν στηρίζουμε την κίνηση που έκανε ο συγκεκριμένος. Ο κόσμος, όμως, παίρνει το νόμο στα χέρια του συνέχεια από την αγανάκτηση. Για να μπορέσει να σταματήσει αυτό, πρέπει να βρεθούν λύσεις για να προστατευτούν οι περιουσίες του κόσμου. Είμαστε εδώ για έναν άνθρωπο, ανεξαρτήτως του παρελθόντος του. Έχει ζώα, έχει περιουσία που καταστρέφεται. Έχει τρία μωρά».

Ο κ. Τρακέλλης αναφέρθηκε και στην προ ημερών απεργία πείνας που πραγματοποίησε: «Τη διαμαρτυρία που έκανα, την έκανα ακριβώς γιατί η αγανάκτηση αυτή δεν ξέρουμε πού θα βγει και ήθελα να αναλάβω μόνος μου την ευθύνη». Αυτή τη φορά, πάντως, ελάχιστοι κάτοικοι βρίσκονταν για συμπαράσταση, καθώς αρκετοί άλλοι τονίζουν στο «Ε» ότι τώρα τελευταία έχει δημιουργηθεί ένα «κλίμα με τις καραμπίνες» και ότι αρκετοί έχουν ρίξει κατά προσφύγων και μεταναστών. Από την άλλη πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν περισσότεροι αστυνόμευση, τόσο εντός της κοινότητας για να αποφευχθούν περιστατικά σαν αυτά, όσο και εντός του Κέντρου της Μόριας για να κατασταλούν οι συμπλοκές μεταξύ προσφύγων και μεταναστών. Πάνω από 7.400 αιτούντες άσυλο μένουν στο ΚΥΤ σε υποδομές για 3.100, με τις περισσότερες οικογένειες να βγαίνουν εκτός καταυλισμού αναζητώντας χωράφια για να στήσουν σκηνές, φοβούμενες τα επεισόδια.

Είναι προφανές ότι τα όρια αντοχής και ανοχής έχουν ξεπεραστεί στην τοπική Κοινότητα και κάποιοι καλούν σε αυτοδικία, ενώ κάποιοι προχωρούν στην αυτοδικία, έχοντας και συμπαραστάτες στο πλευρό τους. Πλέον δεν κινδυνεύουν χωράφια και ζώα, αλλά και άνθρωποι.

Κατά την είσοδο του 78χρονου στα Δικαστήρια

Είναι το δεύτερο καλοκαίρι που το Αρχαίο Θέατρο Μυτιλήνης υποδέχεται πλήθος κόσμου για τις παραστάσεις τους. Φέτος την αυλαία άνοιξαν οι «Όρνιθες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Σταθόπουλου σε τρεις παραστάσεις που ο κόσμος αγκάλιασε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Στα τέλη του Ιουλίου το Αρχαίο Θέατρο θα ξανανοίξει για τις Νεφέλες του Αριστοφάνη από την Ένωση Θεατρικών Πολιτιστικών Σωματείων «Θέσις». Πρόκειται για μια πρωτοβουλία από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου και τον προϊστάμενό της, δρα Παύλο Τριανταφυλλίδη να αναδείξει τη σπάνια ομορφιά του Αρχαίου Θεάτρου, η οποία τυγχάνει τεράστιας ανταπόκρισης και, ίσως είναι και ευκαιρία το υπουργείο Πολιτισμού, υπό την αιγίδα του οποίου γίνονται αυτές οι παραστάσεις να προσεγγίσει πιο στενά αυτή την προσπάθεια, στηρίζοντας την αποκατάστασή του.

 Πίσω στους «Όρνιθες». Και λέμε «τους» Όρνιθες (που σημαίνει πουλιά) και όχι «τις» (που σημαίνει… κότες). «Οι πιο αγαπημένοι, με ταλέντο, διάθεση, έμπνευση και πολλά κουράγια. Γάμος που αξίζει να έχει πολλούς καλεσμένους» έγραφε τις προάλλες το μέλος των «Αστέγων», Φωτεινή Παπανδρέου, η οποία έχει θητεύσει στην Commedia dell Arte του Παναγιώτη Σταθόπουλου, με μεγάλη επιτυχία πριν από αρκετά καλοκαίρια στο Αρχοντικό Γεωργιάδη και στο Πλωμάρι. Και πράγματι είχε δίκιο. Ήταν ένας γάμος επί σκηνής του Αρχαίου Θεάτρου του έργου του Αριστοφάνη με την Commedia dell Arte και πετυχημένος, αλλά και με πολλούς καλεσμένους, τους θεατές που ήρθαν σωρηδόν μικροί και μεγάλοι. Εξάλλου τα εισιτήρια (ήταν με ελεύθερη είσοδο, αλλά οι θέσεις ήταν περιορισμένες) εξαντλήθηκαν από τις πρώτες ημέρες.

Τις μάσκες του Αριστοφάνη επιμελήθηκε η Λένα Τριανταφύλλου, όπως και τα κοστούμια, ενώ τις μάσκες της Commedia ο Camilo Bentancor. Τα κοστούμια κατασκευάστηκαν από ανακυκλώσιμα υλικά και υλικά σωσιβίων των προσφύγων, με την επιμέλεια της Φερενίκης Τσαμπαρλή.

Η αρχαία κωμωδία με την Commedia

Τα κοστούμια και οι μάσκες, κυριολεκτικά αξιοζήλευτα και έδιναν άλλο τόνο στην αρχαία αττική κωμωδία, μαζί με την αυθεντική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι από την ομώνυμη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης. Ο σκηνοθέτης Π. Σταθόπουλος εξηγεί ότι είναι πολλά τα στοιχεία που χρωστά η Commedia στην αρχαία κωμωδία και πρώτ’ απ’ όλα η λαϊκότητα, οι μάσκες, η ελευθεροστομία, η πολιτική σάτιρα: «Η διαδρομή ξεκινά από τη δωρική φάρσα, τους αρχαιοελληνικούς μίμους, περνά στους βυζαντινούς, και συνεχίζει στην ετρούσκικη φάρσα, τις ρωμαϊκές αττελάνες, ενώ παράλληλα εμπλουτίζεται από την τέχνη των σαλτιμπάγκων, ακροβατών, αφηγητών και περιπλανώμενων θεατρίνων φτάνοντας έως τις πρώτες συγκροτημένες ομάδες ηθοποιών της Commedia στα μέσα του 15ου αιώνα». Και οι χαρακτήρες της ιταλικής κωμωδίας έχουν μεγάλες ομοιότητες με της αρχαίας: Ο τσιγγούνης, ο κομπογιαννίτης γιατρός, ο ψευτοπαλικαράς, ο γερο- εραστής, ο σχολαστικός δάσκαλος, ο φανφαρόνος στρατηγός και κοντά τους οι υπηρέτες - κατεργάρηδες, λαίμαργοι και θρασύδειλοι, αλλά και πιστοί στο συμφέρον του αφέντη τους και το δικό τους. «Θα λέγαμε λοιπόν ότι βάλαμε να παίξουν μαζί στη σκηνή οι παππούδες (χαρακτήρες του Αριστοφάνη) μαζί με τα εγγόνια τους (χαρακτήρες της Commedia).

Στον χορό των πουλιών χόρεψαν οι μαθήτριες από τη Σχολή Χορού Παπάζογλου και τα κοστούμια τους επιμελήθηκε η Γιούλα Κουτσουμπού.

Ο σκηνοθέτης της Commedia, Π. Σταθόπουλος με τη Βίκυ Καραγιάννη που έκανε τις χορογραφίες

Από τις πρόβες στο Αρχαίο Θέατρο Μυτιλήνης.

Σελίδα 3 από 42
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top