[Σοφοκλής. Οιδίπους Τύραννος, στ. 614]

Παρακολουθώντας κανείς όσα διαδραματίζονται τόσο στη χώρα μας όσο και αλλού διερωτάται πού βαδίζει η ανθρωπότητα. Οι ηθικές αξίες έχουν εκλείψει, το δίκαιο έχει απαξιωθεί και επικρατεί σε όλες τις εκδηλώσεις του ανθρώπου το δίκαιο του ισχυρού, το δίκαιο της πυγμής, ο νόμος της ζούγκλας. Εκμεταλλευόμενοι αυτή την κατάσταση πολλοί εμφανίζονται ως «Μεσσίες», ασχολούνται με την πολιτική χωρίς να έχουν καμιά σχέση με αυτή και υπόσχονται να σώσουν τον κόσμο από την καταστροφή!

Στη χώρα μας, δόξα τωι θεώι, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι «Μεσσίες» που ευαγγελίζονται την απαλλαγή του λαού από την ανάλγητη και καταστροφική κυβέρνηση που μας διοικεί. Γιατί είναι χαρακτηριστικό της πολιτικής μας ζωής από την πρώτη μέρα που θα εκλεγεί μια κυβέρνηση όλοι οι άλλοι να προσπαθούν να τη ρίξουν! Τώρα τελευταία μονοπωλεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η απόφαση της κ. Καρυστιανού να ιδρύσει κόμμα με σκοπό την επιβολή του νόμου και της δικαιοσύνης και τη σωτηρία της πατρίδας από τους κινδύνους που την απειλούν, μια και τα υπάρχοντα κόμματα αδυνατούν να το πετύχουν. Εμένα, όμως, δεν με απασχολεί η απόφασή της αυτή. Δικαίωμά της είναι να το κάνει. Με απασχολεί κάτι άλλο.

Η κ. Καρυστιανού μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών στις 28 Φεβρουαρίου του 2023 στο οποίο έχασε το παιδί της και το οποίο συγκλόνισε τη χώρα μας ίδρυσε ένα Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων «Τέμπη 2023». Άρχισε τότε να αναπτύσσει μια σειρά από δραστηριότητες, όπως συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε διάφορες πόλεις , συναυλίες, περιοδείες κ.λπ. Δε γνωρίζουμε ποιο ακριβώς ήταν το πραγματικό κίνητρο όλων αυτών των κινήσεων, γιατί , όπως λέγεται, «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου». Επιδίωκε να γνωστοποιήσει το πρόβλημα στο ευρύ κοινό που, όμως, το ήξερε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και να το ευαισθητοποιήσει ή να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση που, όπως έλεγε, προσπαθεί να «κουκουλώσει» το πρόβλημα και να απαλλάξει τους υπεύθυνους από την τιμωρία.

Μέσα στα πλαίσια αυτής της λογικής η κ. Καρυστιανού επισκέφθηκε και το νησί μας και σε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για τα Τέμπη μίλησε η ίδια και κάποιο άλλο μέλος του Συλλόγου. Σχολιάζοντας τα γεγονότα ένα στέλεχος της τοπικής οργάνωσης της Ν.Δ. , συνταξιούχος εκπαιδευτικός και Συμπαραστάτης του Δημότη, ο κ. Κατράνης, έκανε μια ανάρτηση στη οποία, όπως τονίστηκε, κατηγορεί «τη χαροκαμένη μάνα» ότι «εργαλειοποιεί τον θάνατο της κόρης της στα Τέμπη, για λόγους ξεκάθαρα κομματικούς και στόχο τη μελλοντική προσωπική κομματική της ανέλιξη». Ο κ. Κατράνης παρατήρησε πως η κ. Καρυστιανού δεν είχε μιλήσει ποτέ για άλλους τραγικούς και άδικους θανάτους που είχαν προηγηθεί, προφανώς υπονοώντας αυτό που είχε συμβεί στο Μάτι.

Πολλοί τότε, όπως ήταν φυσικό, παρουσιάστηκαν συνήγοροι της κ. Καρυστιανού. Μίλησαν για «αήθη» και «χυδαία» επίθεση που δε συνάδει με τους κανόνες της δημοκρατίας. Βέβαια, όπως ασφαλώς παραδέχονται και αυτοί που καυτηριάζουν την «επίθεση» του εν λόγω κυρίου στην κ. Καρυστιανού, η πνευματική ελευθερία είναι κατοχυρωμένη από τους Νόμους και το Σύνταγμα και η ελευθερία έκφρασης και λόγου είναι δικαίωμα κάθε πολίτη, αρκεί αυτή να γίνεται με κόσμιο και ευπρεπή τρόπο. Και δεν ξέρω κατά πόσο η άποψη που διατύπωσε ο κ. Κατράνης είναι «χυδαία» και «αήθης», όπως χαρακτηρίστηκε. Πάντως, μετά τη γενική κατακραυγή η σχετική ανάρτηση αποσύρθηκε, πράγμα που δηλώνει την αναγνώριση κάποιου λάθους από την πλευρά του προσώπου που άσκησε την κριτική.

Το πράγμα, όμως, δε σταμάτησε εδώ. Ανακοίνωση εξέδωσε και η ΔΕΕΠ Λέσβου της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή αναφέρει πως οι δηλώσεις του κ. Κατράνη δε συνάδουν με τις αρχές και τις αξίες του κόμματος και δεν έχουν καμιά θέση στο κόμμα τους. Συμπληρώνει, μάλιστα, πως είναι ντροπή κάποιοι, ανεξαρτήτως κομματικής απόχρωσης και κομματικής αφετηρίας να βλέπουν τον ανθρώπινο πόνο ως αντικείμενο καμπάνιας και την εργαλειοποίησή του ως ευκαιρία για μικροπολιτικά οφέλη. Και συμπληρώνει πως «σε τέτοιες στιγμές απαιτείται από όλους σεβασμός στην αλήθεια, ειλικρίνεια στο πένθος και εμπιστοσύνη στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη». Δεν ξέρω αν όλα αυτά αφορούν πιο πολύ τον κ. Κατράνη ή την κ. Καρυστιανού, αλλά φαίνεται πως αυτοί που συνέταξαν την ανακοίνωση δεν παρακολουθούν όσα συμβαίνουν στη Βουλή και στην ανακριτική επιτροπή, από όπου πρέπει να αρχίσει το ξήλωμα. Εκτός και αν, σύμφωνα με το «είναι ελεύθερος ο τύπος φτάνει μόνο να μη γράφεις» που είχε πει ο Αλέξ. Σούτσος το 1833, στην κρίση των ανθρώπων είναι ελεύθερος να μιλάει κανείς αρκεί μόνο όσα λέει να συμφωνούν με τα «πιστεύω» τους!

Έντονη ήταν η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την ανακοίνωση. Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμη το λεγόμενο «ηθικό προηγούμενο» και μπορεί να στηλιτεύει παρόμοιες ανακοινώσεις και συμπεριφορές. Είπε πως η ανακοίνωση πέρα από όλα τα άλλα αποτελεί «προσβολή στη μνήμη των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών και του αγώνα των συγγενών τους» και προχωρώντας ακόμη περισσότερο κάλεσε τον Δήμαρχο Δυτικής Λέσβου να αποπέμψει τον κ. Κατράνη από τη θέση του Συμπαραστάτη του Δήμου!

Παρακολουθώντας κανείς όλα αυτά δεν ξέρει αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει! Ο Σοφοκλής στην τραγωδία του Οιδίπους Τύραννος βάζει τον Κρέοντα να λέει μετά την αποκάλυψη της αλήθειας: γιατί δεν είναι σωστό ούτε τους κακούς καλούς να τους θεωρούμε ανεξέταστα , κι ούτε πάλι να νομίζουμε τους τίμιους κακούς. Και πιστεύω πως το να διώξεις φίλο σου καλό, το ίδιο είναι σαν να χαλάς τη ζωή σου την ίδια που αγαπάς πολύ. Μα με το χρόνο αυτό καλά θα νιώσεις , γιατί μονάχα ο χρόνος αναδείχνει τον άντρα τον δίκαιο» (στ. 609-614).Την ιδέα αυτή ενισχύει ο Κορυφαίος του Χορού που παρατηρεί: όσοι αποφασίζουν βιαστικά πέφτουν σε λάθη (στ. 617).

Πριν από λίγες μέρες η κ. Καρυστιανού ανακοίνωσε και επίσημα την πρόθεσή της να ιδρύσει νέο κόμμα που, όπως γράφουν οι ακόλουθοί της, θα ανατρέψει το κατεστημένο, θα δημεύσει την περιουσία των πολιτικών και θα τους στείλει όλους στη φυλακή. Με λίγα λόγια ένας νέος «Μεσσίας» παρουσιάστηκε, μόνο που το ελληνικό λεξιλόγιο δεν έχει ακόμη λέξη για τον θηλυκό «Μεσσία»! Συνέπεια αυτού ήταν όλα τα κόμματα που πριν την υποστήριζαν να στραφούν εναντίον της, γιατί αισθάνονται να απειλούνται από την ίδρυση του νέου κόμματος. Αλλά και πολλά μέλη του Συλλόγου άρχισαν να διαφοροποιούνται και να απομακρύνονται από αυτή. Την κατηγορούν μάλιστα για κακοδιαχείριση των εσόδων του Συλλόγου. Αλήθεια, ποιος από όλους τους εμπλεκόμενους έχει δίκιο; Πάντως, είχε δίκιο αυτός που είχε πει «εκ των προγεγενημένων μανθάνετε , αύτη γαρ μεγίστη διδασκαλία».