Ο Αλέξης Πανσέληνος, γιος του Ασημάκη Πανσέληνου, βραβευμένος και καταξιωμένος λογοτέχνης, μετά το μυθιστόρημα «Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια» που επανεκδόθηκε προσφάτως από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες και ένα νέο μυθιστόρημα με τον τίτλο «Σκοτεινές επιγραφές».
ΛΕΣΒΙΑΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
Αλέξης Πανσέληνος
Μυθιστόρημα
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Αθήνα 2011, σελ
Ο Αλέξης Πανσέληνος, γιος του Ασημάκη Πανσέληνου, βραβευμένος και καταξιωμένος λογοτέχνης, μετά το μυθιστόρημα «Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια» που επανεκδόθηκε προσφάτως από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες και ένα νέο μυθιστόρημα με τον τίτλο «Σκοτεινές επιγραφές».
Δυο λόγια για την υπόθεση: Μια μυστήρια επιγραφή στο κέντρο της πόλης, βαμμένη άτσαλα πάνω σε έναν τοίχο, τόσο ψηλά που για να γραφτεί χρειάστηκε σκάλα. Άρα μια επιγραφή που σίγουρα κάτι θέλει να μας πει. Να μαρτυρά κάτι για την πόλη ή για τον τόπο ή, τέλος, για τον ήρωα του βιβλίου που έτυχε να την προσέξει και κρέμασε σ’ αυτήν την ελπίδα του να φωτίσει τα σκοτεινά μυστήρια της ζωής του; Ένας κόσμος και μια κοινωνία σε παράκρουση, μια νεολαία οπλισμένη με σπρέυ, μια άλλη οπλισμένη με ρόπαλα, ένας αγιορείτης και ένας ανθυπασπιστής, ένας ταξιδιωτικός πράκτορας, μια νοσοκόμα και ένα μοντέλο, δυο παλιοί φίλοι που μισιούνται, μια απρόθυμη χήρα και ένας οδηγός ασθενοφόρου, συμπλέκονται και σέρνουν το χορό γύρω από τους εφιάλτες ενός ερασιτέχνη ζωγράφου που ψάχνει μέσα από το νόημα της επιγραφής να ανακτήσει τη χαμένη του αγάπη.
Αντιγράφουμε ένα μικρό απόσπασμα: «Το μπαρ “Honolulu” είχε απέξω μια Χαβανέζα με χορταρένια φούστα από νέον που τίναζε δεξιά αριστερά τους γοφούς, το δεξί της πόδι ακρωτηριασμένο από την αμέλεια να αντικαταστήσουν μια καμένη λυχνία. Πρώην κατοικία, στον δρόμο επάνω είχε μόνο πόρτα και ένα στενό παραθυράκι ανοιγμένο ώστε να παίρνει φως η σκάλα της εισόδου. Για να δεις μέσα έπρεπε να πατήσεις στο εξόγκωμα του σοβά, με κίνδυνο να σπάσεις κανένα πόδι. Ωστόσο η Ρόη, που είχε πάρει την αποστολή ζεστά, το τόλμησε και σχεδόν αμέσως πήδηξε πάλι κάτω. “Τζίφος;” τη ρώτησε.
- Όχι, εδώ είναι! είπε αυτή με ένα μικρό λαχάνιασμα. Αλλά δεν μπαίνω μέσα εγώ. Νομίζω πως με έκοψε και δεν θέλω μπλεξίματα.
- Πότε πρόλαβε;
- Έτυχε να κοιτά. Μη φοβάσαι, θα τον γνωρίσεις. Ένα φρικιό είναι, τρίτο τραπέζι αριστερά απ’ τον πάγκο...»
Ο Αλέξης Πανσέληνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και δικηγόρησε έως το 1997. Εμφανίστηκε το 1982 με τη συλλογή «Ιστορίες με σκύλους». Ακολούθησαν η βραβευμένη με Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος «Μεγάλη Πομπή» (1985), τα μυθιστορήματα «Βραδυές μπαλέτου» (1991) και «Ο Κουτσός Άγγελος» (2002) και ένας τόμος με δοκίμια «Δοκιμαστικές πτήσεις» το 1993. Επίσης, η συλλογή διηγημάτων «Τέσσερις ελληνικοί φόνοι» (2004), μεταφράσεις ξένης λογοτεχνίας όπως «Ο Βλακοχορτοφάγος» του John Barth (1999) και το αυτοβιογραφικό «Μια λέξη χίλιες εικόνες» (2004).