Η Μαντώ Ραχοβίτσα, η Κλαίρη Σαντή και ο Θοδωρής Σπανέλλης μιλούν στο «Ε» από το Κατάρ, τις Καναρίους Νήσους και τη Σκωτία

Καλοσπούδασαν, αλλά… δε «χώρεσαν» στη Λέσβο!

25/04/2014 - 13:55

Η Μαντώ Ραχοβίτσα, η Κλαίρη Σαντή και ο Θοδωρής Σπανέλλης είναι Μυτιληνιοί. Δικοί μας άνθρωποι. Μεγάλωσαν και πήγαν στα σχολεία μας, σπούδασαν σε καλές σχολές και όλοι περιμέναμε ότι θα γράψουν ιστορία στη Λέσβο. Με χιούμορ και επίγνωση της κατάστασης, απαντούν στο γιατί τελικά δε «χώρεσαν» στη Λέσβο και δουλεύουν στο Κατάρ, τα Κανάρια Νησιά και τη Σκωτία!

Δικηγόρος, οικονομολόγος και ηλεκτρολόγος Πολυτεχνείου. Πτυχίο, μεταπτυχιακό και ενίοτε διδακτορικό. Ξένες γλώσσες και επιπρόσθετες δεξιότητες. Όλα τα παραπάνω αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν τη συνταγή της επιτυχίας, της επαγγελματικής καταξίωσης και κοινωνικής ανέλιξης, ανεξαρτήτως τάξης ή φύλου, προκειμένου ο κατέχων τα προσόντα να ζήσει ζωή… χαρισάμενη στον τόπο του, απολαμβάνοντας το κύρος, αλλά και τον ανάλογο μισθό. Και κάπου εκεί, πριν προλάβεις να ξεμυτίσεις από τα διαβάσματα ετών, συνειδητοποιείς ότι είσαι «over qualified» (με «παραπανίσια» προσόντα), αλλά και μη χρήσιμος, αφού κανείς στον τόπο σου δεν μπορεί να σε προσλάβει, η αγορά είναι «κορεσμένη», η κρίση δεν επιτρέπει προσλήψεις και οι κόποι σου δεν είναι αναγνωρίσιμοι. Άλλοι είναι φίλοι μας, άλλοι συγγενείς μας ή παλιοί συμμαθητές και άλλοι πρωταγωνιστές των ιστοριών που ακούμε καθημερινά πίνοντας τον καφέ μας. Εκείνοι όμως δεν μπορούν να ξεροσταλιάζουν περιμένοντας, ή είδαν ότι κάτι τέτοιο δεν τους βγάζει πουθενά.
«Ο σταθμός του Μονάχου» και όλα τα τραγούδια του Καζαντζίδη για τη μετανάστευση δε νιώθουν ακριβώς ότι τους εκφράζουν. Κι αυτό γιατί αποτελούν τη νέα γενιά μετανάστευσης. Η Μαντώ Ραχοβίτσα, η Κλαίρη Σαντή και ο Θοδωρής Σπανέλλης είναι Μυτιληνιοί. Δικοί μας άνθρωποι. Μεγάλωσαν και πήγαν στα σχολεία μας, σπούδασαν σε καλές σχολές και όλοι περιμέναμε ότι θα γράψουν ιστορία στη Λέσβο. Να όμως που τη γράφουν αλλού και όχι στον τόπο τους. Με χιούμορ και επίγνωση της κατάστασης, απαντούν στο γιατί τελικά δε «χώρεσαν» στη Λέσβο και δουλεύουν στο Κατάρ, τα Κανάρια Νησιά και τη Σκωτία!

Ήσαστε καλοί μαθητές;
Μαντώ: «Ναι, αλλά αυτό από μόνο του δε λέει πολλά. Η εκπαιδευτική διαδικασία ήταν εξαιρετικά βαρετή. Ειδικά το λύκειο ήταν ένα θερμοκήπιο εκκολαπτόμενων παπαγάλων. Με θυμάμαι να ασφυκτιώ. Πέρασα στη Νομική Σχολή λίγο από σπόντα. Στις πανελλαδικές εξετάσεις έγραψα πολύ μέτρια στα μαθήματα της κατεύθυνσής μου (Ιστορία, Λατινικά) και πήγα πολύ καλά στα υπόλοιπα, όπως Φυσική και Μαθηματικά. Είχα παρ’ όλα αυτά κάποιους εξαιρετικούς καθηγητές στους οποίους χρωστάω πολλά, όπως ο Στρατής Βογιάννης, ο Μάκης Ελευθερίου και η Πελαγία Παφιωτέλλη».
Κλαίρη: «Ναι».
Θοδωρής: «Ναι, σε βαθμό που να είμαι το φυτό ή ο φλώρος της τάξης!»

Μιλάτε ξένες γλώσσες;
Μαντώ: «Αγγλικά, μέτρια γαλλικά. Λατινικά χάλια αλλά πολύ χρήσιμα για να καταλαβαίνω τους ισπανόφωνους φίλους μου!»
Κλαίρη: «Ισπανικά, αγγλικά και γαλλικά».
Θοδωρής: «Αγγλικά και γερμανικά».

Και τι σπουδάσατε;
Μαντώ: «Σπούδασα Νομικά στη Νομική Σχολή της Κομοτηνής, έκανα το μεταπτυχιακό μου στο Διεθνές Δίκαιο στη Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης και τελείωσα το διδακτορικό μου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Nottingham (Αγγλία).
Τα τελευταία 10 χρόνια έχω επίσης δουλέψει σαν γκαρσόνα Α΄ και Β΄, σε δακτυλογράφηση εργασιών, δουλειές οι οποίες προέκυψαν εκ των υστέρων αμισθί, έρευνα, διδασκαλία και εξάσκηση δικηγορίας.
Θεωρώ τη σπουδή μου ως γκαρσόνα Α΄ σαν από τις πιο σημαντικές ανωτέρω εμπειρίες - σου δίνει εμπειρία της πραγματικής ζωής.
Κλαίρη: «Σπούδασα στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας».
Θοδωρής: «Σπούδασα ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών και έκανα μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου».

Ως παιδιά, τι λέγατε πως θέλετε να γίνετε όταν μεγαλώσετε;
Μαντώ: «Περιπτερού για να τρώω τα γλυκά, νταλικέρισσα για να ταξιδεύω. Γιατρός για να σώζω ζωές, αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ. Πάντως σίγουρα όχι διευθύντρια σε δημόσια υπηρεσία».
Κλαίρη: «Δασκάλα. Αργότερα, περίπου δυο χρόνια πριν δώσω πανελλήνιες (άγνωστο γιατί), αποφάσισα να σπουδάσω Οικονομικά».
Θοδωρής: «Έλα μου ντε! Γιατρός; Μηχανικός; Αστέρας τής ροκ; Πιλότος μαχητικού αεροσκάφους;»

Πραγματοποιήθηκε το όνειρό σας;
Μαντώ: «Τώρα που το σκέφτομαι, όχι».
Κλαίρη: «Ναι, αν και αυτό που σπούδασα δεν είχε καμμία σχέση με αυτό που περίμενα».
Θοδωρής: «Το μηχανικός, ναι... Ας όψεται η μυωπία, αλλιώς θα όργωνα τους αιθέρες!»

Τι δουλειά κάνετε σήμερα;
Μαντώ: «Διδάσκω Διεθνές Δίκαιο και Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου τού Κατάρ».
Κλαίρη: «Δουλεύω στο Τμήμα Νεότητας του Δημαρχείου τής Μόγια, ενός μικρού χωριού στα βόρεια του Γκραν Κανάρια, μέσω του προγράμματος “Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία”».
Θοδωρής: «Είμαι σύμβουλος Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας».

Η Μαντώ Ραχοβίτσα στην… Ντόχα!

Πού ζείτε τελικά… Και πώς ζείτε;
Μαντώ: «Είμαι στην Ντόχα (Κατάρ)».
Κλαίρη: «Μένω στην πόλη Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων, σε ένα διαμέρισμα με δύο συγκατοίκους. Είμαι πολύ ευχαριστημένη από τη ζωή μου εδώ, η δουλειά μου μ’ αρέσει, έχω κάνει φίλους και δε μετανιώνω καθόλου που έφυγα».
Θοδωρής: «Δουλεύω σε εταιρεία ενέργειας στη Γλασκώβη της Σκωτίας».

Επιστροφή;

Θα θέλατε να επιστρέψετε στην Ελλάδα και στη Λέσβο; Αν ναι, με ποιες προϋποθέσεις;
Μαντώ: «Δεν είμαι σίγουρη εάν βλέπω την επιστροφή σαν πραγματική επιλογή πλέον. Σέβομαι όμως πολλούς ανθρώπους που έχουν μείνει στην Ελλάδα, είτε από επιλογή είτε όχι, και προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά παρ’ όλες τις αντίξοες συνθήκες (οικονομικές και κοινωνικές)».
Κλαίρη: «Το πρόγραμμα που συμμετέχω, έχει διάρκεια εννέα μήνες, οπότε τον Ιούνιο επιστρέφω Ελλάδα, αρχικά για διακοπές. Προτεραιότητά μου είναι να βρω δουλειά στο εξωτερικό και η αλήθεια είναι ότι δε θα ήθελα να ζήσω στη Λέσβο, τουλάχιστον όχι άμεσα».
Θοδωρής: «Θα το σκεφτόμουν να επιστρέψω, πιθανώς, με βασική προϋπόθεση βέβαια να περάσει η κρίση, και να υπάρχουν εργασιακές ευκαιρίες. Υπάρχουν και άλλες προϋποθέσεις, αλλά αυτή θα με έκανε να αρχίσω να σκέφτομαι αν θέλω να επιστρέψω».

Είστε ευχαριστημένοι από τους μισθούς σας;
Μαντώ: «Ναι».
Κλαίρη: «Ο μισθός μου είναι μικρός και στα πλαίσια που ορίζει η Κομισιόν για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, αλλά είναι αρκετός για να ζω χωρίς να μου λείπει τίποτα, αφού και το κόστος ζωής εδώ είναι πολύ χαμηλότερο από ό,τι στην Ελλάδα».
Θοδωρής: «Ναι, πολύ».

Η Κλαίρη Σαντή απολαμβάνει τα Κανάρια!

Ποια τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της χώρας που ζείτε;
Μαντώ: «Πρόκειται για μία πολύ διαφορετική εμπειρία ζωής· το να είσαι γυναίκα και να διδάσκεις ανθρώπινα δικαιώματα σε μία αραβική χώρα, με ό,τι περιλαμβάνει αυτό!»
Κλαίρη: «Θα σου πω για τα Κανάρια γιατί εδώ είναι πολύ διαφορετικά από τη χερσόνησο. Οι άνθρωποι είναι ανοιχτόκαρδοι, ευγενικοί και γενναιόδωροι, τόσο, που στην αρχή ένιωθα άβολα. Ο καιρός είναι υπέροχος, μπορείς να είσαι στην παραλία σχεδόν όλο το χρόνο. Στα αρνητικά σίγουρα είναι η κρίση. Οι δουλειές είναι πολύ λίγες και οι νέοι αναγκάζονται να φύγουν από τη χώρα όπως κι εμείς».
Θοδωρής: «Οι άνθρωποι εδώ έχουν μάθει να σέβονται τους άλλους γύρω τους, και να είναι ευγενικοί. Δε βλέπεις τον ανταγωνισμό στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο, στα μαγαζιά, ποιος θα προλάβει να μπει πρώτος. Και αρκετά φιλικοί, σε χαιρετάνε στο δρόμο, στις παμπ, και να μη σε ξέρουν. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη παραμένει δωρεάν (σε αντίθεση με την Αγγλία, είναι χωριστά συστήματα), αλλά μόνο για τα πολύ βασικά και σοβαρά, αλλιώς, σπιτάκι σου για ανάρρωση. Δεν υπάρχει πολύ χαρτούρα και γραφειοκρατία, και μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου σχετικά γρήγορα, με ανθρώπους που θέλουν να σε εξυπηρετήσουν (κατά κανόνα). Η Σκωτία είναι μια πανέμορφη χώρα, με υπέροχη φυσική ομορφιά. Στα μειονεκτήματα θα βάλω φυσικά τον καιρό, με τις συνεχείς βροχές και τον άνεμο, και το κρύο, το ότι όσο ευγενικοί και καλοί κι αν είναι, όταν πίνουν, πίνουν πολύ, και χάνουν τον έλεγχο σε εκνευριστικό βαθμό!»

Προσαρμοστήκατε στη χώρα που ζείτε;
Μαντώ: «Νομίζω πως ναι, μετά από ένα χρόνο... Δεν ήταν εύκολη διαδικασία».
Κλαίρη: «Είχα ξαναζήσει Ισπανία για ένα διάστημα και μιλούσα τη γλώσσα, οπότε ναι, προσαρμόστηκα αμέσως. Η Ισπανία είναι μια πανέμορφη χώρα και οι Ισπανοί μάς μοιάζουν αρκετά, όχι τόσο στον τρόπο σκέψης, όσο στον τρόπο ζωής».
Θοδωρής: «Νομίζω ότι έχω προσαρμοστεί αρκετά, μιλάω τη γλώσσα, καταλαβαίνω τους ντόπιους (βασικό θέμα στη Γλασκώβη), έχω υιοθετήσει αρκετά από τα ήθη και έθιμά τους και έχω καταλάβει την κουλτούρα τους. Ξέρω τι να περιμένω και πώς να τα βολέψω».

Και για την κρίση στην Ελλάδα…

Ένα σχόλιό σου για την οικονομική κρίση και την κατάσταση που διανύει η χώρα.
Μαντώ: «Η οικονομική κρίση είναι τραγική. Αυτό όμως που είναι χειρότερο της οικονομικής κρίσης, είναι η κοινωνική κρίση και ειδικά σε δύο ομάδες του πληθυσμού: πολλά νέα παιδιά νιώθουν να βρίσκονται σε ένα απόλυτο αδιέξοδο που τους εμποδίζει κι από το να έχουν όνειρα και φιλοδοξίες, και οι ηλικιωμένοι, πολλοί από τους οποίους νιώθουν να χάνουν την αξιοπρέπειά τους. Θυμάμαι στην Αθήνα την εικόνα ενός ηλικιωμένου συνταξιούχου να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό».
Κλαίρη: «Η κρίση έφερε στην επιφάνεια προβλήματα που υπήρχαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια και που δε δημιουργήθηκαν από τη μία στιγμή στην άλλη. Οι περικοπές σε μισθούς και σε αγαθά όπως η Υγεία και η Παιδεία κατά τη γνώμη μου δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα και φέρνουν αντίθετα αποτελέσματα».
Θοδωρής: «Είμαι από αυτούς που όταν ο Πάγκαλος είπε “μαζί τα φάγαμε”, συμφώνησα ότι είχε δίκιο. Όταν οι πολιτικοί έτρωγαν τα πολλά, άφηναν και το λαό να τα φάει μαζί τους. Και ο λαός τα έτρωγε και δεν έλεγε κουβέντα για την κατάσταση. Και τους ξαναψήφιζε, για να συνεχίσει να τα τρώει. Επιδοτήσεις, αποδείξεις, φακελάκια, μίζες, μαύρα, όλοι τα έκαναν. Όλοι μάς φέραμε σε αυτά τα χάλια, και όλοι μας φταίμε που βολευτήκαμε τόσα χρόνια και δε λέγαμε κουβέντα. Και τελικά οι λίγοι που δεν τα έφαγαν, είναι και αυτοί που υπέφεραν πρώτοι και πιο σκληρά. Ελπίζω μετά από αυτό, οι Έλληνες να βάλουμε μυαλό και να αλλάξουμε».

Ο Θοδωρής Σπανέλλης αγαπά τη σκωτσέζικη κουλτούρα

Κι ένα σχόλιό σου για την κατάσταση στη Λέσβο. Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς παρά την κρίση;
Μαντώ: «Τα πράγματα είναι και αλλιώς παρά την κρίση (ή ίσως και λόγω της κρίσης;). Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν ευσυνείδητα τη δουλειά τους, ενδιαφέρονται για τους γύρω τους, προσφέρουν και κάνουν τη διαφορά. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι με εξαιρετικό δυναμικό στη Μυτιλήνη. Ελπίζω αυτό να φανεί στο μέλλον (και γιατί όχι, και στις επερχόμενες τοπικές εκλογές).
Κλαίρη: «Πραγματικά, όπως έχει η κατάσταση, δεν μπορώ να φανταστώ κάτι. Γιατί το τοπικό συνδέεται με το πανελλαδικό σκηνικό και όταν το κράτος σού κόβει πράγματα, είναι δύσκολο να ανασάνεις μόνο με τις δυνάμεις του νησιού. Φυσικά αν το θες και το διεκδικήσεις, μπορείς, αλλά χρειάζεται επιμονή και κόσμο να στηρίζει το ίδιο όραμα».
Θοδωρής: «Δύσκολα, δε νομίζω ότι θα μπορούσαν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα παρά την κρίση, θα χρειαστεί πολύς καιρός. Και πολλές αλλαγές».

Μετανάστες;

Νιώθετε μετανάστες; Τι σας έρχεται στο μυαλό με αυτήν τη λέξη;
Μαντώ: «Δύσκολη ερώτηση. Το να νιώθεις μετανάστης σημαίνει ότι υπάρχει ο νόστος της επιστροφής κάπου συγκεκριμένα. Εγώ προσωπικά είμαι εκτός Ελλάδας ήδη έξι χρόνια και έχω αλλάξει δύο χώρες. Νομίζω ότι το σπίτι είναι μία έννοια που αλλάζει και πως μπορείς να έχεις ένα ή και πολλά σπίτια. Κοσμοπολίτης, όπως θα έλεγε και ο Διογένης - αν και ο Διογένης ήταν κυνικός και ο λόγος που έφτιαξε τη λέξη/έννοια, ήταν για να μην πληρώνει φόρους».
Κλαίρη: «Υποθέτω πως είμαι, αλλά είναι κάτι που δε μου προκαλεί ούτε θετικά ούτε αρνητικά συναισθήματα. Καθένας ανάλογα με τις επιλογές που έχει και τις ευκαιρίες που του παρουσιάζονται, επιλέγει το καλύτερο για το μέλλον του. Δυστυχώς για κάποιους είναι πολύ δύσκολο να το πραγματοποιήσουν».
Θοδωρής: «Ναι, νιώθω μετανάστης, διότι είμαι. Και εδώ αυτό καθορίζεται από τη γλώσσα, την προφορά και τον τόπο γέννησης. Άτομα με ινδική/πακιστανική καταγωγή και ονόματα, που γεννήθηκαν στη Σκωτία, μιλάνε με τη σκωτσέζικη προφορά και νιώθουν Σκωτσέζοι, θεωρούνται και Σκωτσέζοι. Εγώ δεν έχω την προφορά, ούτε νιώθω ντόπιος. Αλλά για τους ντόπιους δεν κάνει μεγάλη διαφορά, δε με αντιμετωπίζουν διαφορετικά, εχθρικά ή με καχυποψία - οι Σκωτσέζοι είναι πολύ πιο ανοιχτοί στους μετανάστες από ό,τι οι Άγγλοι. Μέχρι και το Σκωτσέζικο Εθνικιστικό Κόμμα θεωρεί ότι η Σκωτία μπορεί να ωφεληθεί από μετανάστες που μπορούν να συνεισφέρουν με τις γνώσεις, τις σπουδές και τις δεξιότητές τους. Και οι ντόπιοι είναι ανοιχτοί και φιλικοί στους ξένους, αρκεί και αυτοί με τη σειρά τους να σέβονται τα ήθη και την κουλτούρα, και να θέλουν να ενσωματωθούν στην κοινωνία».

Και κάτι που θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας;
Θοδωρής: «Θέλω να τονίσω ότι έφυγα για σπουδές στο Εδιμβούργο, και μετά αποφάσισα να κάτσω ένα - δυο χρόνια για δουλειά, πριν ξεσπάσει η κρίση στην Ελλάδα. Η κρίση απλά με έκανε να αποφασίσω να κάτσω παραπάνω στο εξωτερικό, επ’ αόριστον αν θες. Οι λόγοι για τους οποίους έφυγα, είναι διάφοροι. Κάποιοι είναι τα πράγματα που δε μου άρεσαν στην Ελλάδα (παραδείγματα έδωσα πιο πριν) και που εδώ τα αντίστοιχα μου άρεσαν. Υπήρχαν και άλλοι λόγοι, προσωπικοί. Η περιπέτεια, το ταξίδι, η αναζήτηση. Αλλά ίσως και να μην είχα φύγει από την Ελλάδα αν η νοοτροπία ήταν διαφορετική».
Μαντώ: «Τα όνειρα είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορεί κανένας να σου αφαιρέσει και μπορείς να τα εκπληρώσεις αν είσαι διατεθειμένος/-η να κάνεις θυσίες για αυτά. Ελπίζω να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε στην Ελλάδα. Χαιρετίσματα από την Ντόχα».
Κλαίρη: «Saludos!»

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey