FOLLOW US
×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1

Υγεία

Οφθαλμιατρική για παιδιά

Κάθε παιδί που γεννιέται, είναι εφοδιασμένο με ένα οπτικό σύστημα για τη λήψη, τη μεταφορά και την αναγνώριση των οπτικών πληροφοριών του περιβάλλοντος γύρω του. Το οπτικό αυτό σύστημα περιλαμβάνει τους οφθαλμούς, τα οπτικά νεύρα και τον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου

Κάθε παιδί που γεννιέται, είναι εφοδιασμένο με ένα οπτικό σύστημα για τη λήψη, τη μεταφορά και την αναγνώριση των οπτικών πληροφοριών του περιβάλλοντος γύρω του. Το οπτικό αυτό σύστημα περιλαμβάνει τους οφθαλμούς, τα οπτικά νεύρα και τον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου. Όταν γεννιόμαστε, το οπτικό μας σύστημα είναι ανώριμο, αλλά τελειοποιείται και αναπτύσσεται με τη χρήση του στην πάροδο του χρόνου.
Οι παθήσεις των οφθαλμών στα παιδιά μπορεί να παρουσιαστούν είτε εκ γενετής, είτε αργότερα κατά τη διάρκεια της βρεφικής και παιδικής ηλικίας. Ο χρόνος που θα παρουσιαστεί μία νόσος στον οφθαλμό, όπως και η εντόπισή της, έχουν καθοριστική σημασία για την ανάπτυξη της φυσιολογικής όρασης.


1) Δάκρυα
Η πιο συχνή πάθηση είναι η δακρυοκυστίτιδα, δηλαδή η φλεγμονή στο σύστημα αποχέτευσης των δακρύων, που βρίσκεται στο έσω τμήμα του κάτω βλεφάρου κοντά στη μύτη και οφείλεται σε μόλυνση από μικρόβια. Η κατάσταση αυτή συνήθως εμφανίζεται τον πρώτο μήνα μετά τη γέννηση και μπορούμε να το υποψιαστούμε όταν το ένα ή και τα δύο μάτια του μωρού είναι διαρκώς δακρυσμένα και συχνά μαζεύουν πυώδεις εκκρίσεις. Για την αντιμετώπισή τους, χρησιμοποιούμε προσωρινά τοπικά αντιβιοτικά κολλύρια. Εφόσον επιμένει και δε γίνει αυτόματη διάνοιξη, μετά το πρώτο εξάμηνο κάνουμε καθετηριασμό του πόρου με γενική νάρκωση.


2) Στραβισμός
Ο στραβισμός είναι η πάθηση κατά την οποία οι οπτικοί άξονες των ματιών δεν είναι παράλληλοι, αλλά σχηματίζουν μία γωνία, τη γωνία του στραβισμού.
Έτσι το παιδί δεν κοιτάζει με τα δύο του μάτια συγχρόνως τον ίδιο στόχο, αλλά χρησιμοποιεί μόνο το ένα μάτι για να προσηλώνει και να βλέπει, ενώ το άλλο ξεφεύγει και κοιτάζει προς τα μέσα, δηλαδή προς τη μύτη, οπότε έχουμε το συγκλίνοντα στραβισμό, ή προς τα έξω, οπότε έχουμε τον αποκλίνοντα στραβισμό.
Όσο το παιδί μεγαλώνει, τόσο τελειοποιείται το οπτικό σύστημα μεταφοράς και αντιλήψεως της εικόνας και τα δύο μάτια συνεργάζονται ώστε να έχουμε μία μοναδική εικόνα στον εγκέφαλο. Όταν αυτό δεν μπορεί να συμβεί και να ταυτιστούν οι δύο εικόνες σε μία, τότε έχουμε στραβισμό. Αυτό το αντιλαμβάνονται συνήθως οι γονείς ή το διαπιστώνει ο παιδίατρος στην τακτική παρακολούθηση της ανάπτυξης του παιδιού. Άλλες πάλι φορές το παιδί μεγαλώνει με «ίσια» μάτια και αργότερα, όταν είναι δύο, τριών χρονών ή και μεγαλύτερο, εμφανίζει στραβισμό είτε ξαφνικά είτε προοδευτικά με τον καιρό. Ο στραβισμός μπορεί να είναι μόνιμος σε ένα μάτι ή να εναλλάσσεται, δηλαδή πότε να φεύγει το ένα και πότε το άλλο μάτι. Σε μερικά παιδιά, κυρίως στον πρώτο χρόνο της ζωής, υπάρχει η εντύπωση ότι στραβίζουν κι αυτό συνήθως οφείλεται στο ότι η μύτη δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί και μπορεί να υπάρχουν δερματικές πτυχές στις άκρες της.
Έτσι όταν το παιδί κοιτάζει συνήθως πλάγια, κρύβεται ένα μέρος της ίριδας κάτω από αυτές τις πτυχές και το μάτι φαίνεται ότι στραβίζει. Αυτός είναι ο λεγόμενος ψευδοστραβισμός και βέβαια βελτιώνεται με την πάροδο του χρόνου και με την ανάπτυξη της μύτης.


3) Μυωπία, Υπερμετρωπία και Αστιγματισμός
Όταν τα είδωλα που κοιτάζουμε δε σχηματίζονται επάνω στον αμφιβληστροειδή με ευκρίνεια και φαίνονται θολά εξ αιτίας κακής εστίασής τους από το διαθλαστικό σύστημα του οφθαλμού, τότε χρειάζονται ανάλογοι διορθωτικοί φακοί για επιτύχουμε καλή εστίαση και άρα καθαρή όραση.
Οι διαθλαστικές ανωμαλίες είναι η μυωπία, η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός.
Η μυωπία είναι όταν ο ασθενής βλέπει θολά τα μακρινά σε αυτόν αντικείμενα. Συνήθως εμφανίζεται στη σχολική ηλικία, μπορεί όμως να υπάρχει και εκ γενετής. Η εξέλιξή της δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί.
Θα καταλάβουμε ότι το παιδί μας αρχίζει να αναπτύσσει μυωπία όταν για να ξεχωρίσει μακρινά αντικείμενα, να διαβάσει στον πίνακα του σχολείου ή να δει τα κινούμενα σχέδια, μισοκλείνει τα μάτια του ή τα σφίγγει.
Η υπερμετρωπία που υπάρχει συνήθως στα μικρά παιδιά, είναι η δυσκολία να διακρίνει κανείς καθαρά τα κοντινά αντικείμενα. Το παιδί καταφέρνει εν τούτοις να έχει μία καλή όραση με ιδιαίτερη προσπάθεια για να εξουδετερώσει την υπερμετρωπία, κάνοντας προσαρμογή κατάλληλη στο φακό του. Μερικές όμως φορές η προσπάθεια αυτή δημιουργεί το λεγόμενο προσαρμοστικό στραβισμό.
Ο αστιγματισμός οφείλεται στη διαφορετική διάθλαση που υφίστανται οι ακτίνες καθώς διαπερνούν τον κερατοειδή, ο οποίος έχει ανωμαλία στην κατασκευή της καμπυλότητάς του. Επειδή ο αστιγματισμός είναι ζήτημα κατασκευής του κερατοειδούς, συνήθως υπάρχει από τη γέννηση και οι μεταβολές του είναι μικρές.


4) Αμβλυωπία (τεμπέλικο μάτι)
Είναι η κατάσταση στην οποία παρατηρείται κακή ή μειωμένη όραση στο ένα ή και στα δύο μάτια, ακόμη και μετά τη θεραπεία των διαφόρων αιτίων που την προκάλεσαν ή την εφαρμογή καταλλήλων διορθωτικών γυαλιών.
Οφείλεται στην ελλιπή ανάπτυξη και τελειοποίηση της οπτικής οδού. Η θεραπεία της αμβλυωπίας είναι μακρά και απαιτεί υπομονή από το μικρό ασθενή και τους γονείς του. Το σημαντικότερο όμως είναι να διαγνωσθεί εγκαίρως όταν ακόμη υπάρχουν χρονικά περιθώρια διορθώσεως της όρασης, γιατί μετά τα έξι έως επτά χρόνια αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο ή και ακατόρθωτο να γίνει.

* Ο Ιωάννης Μάλλιας είναι χειρουργός οφθαλμίατρος.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top