FOLLOW US
Ξενοφώντας Ε. Μαυραγάνης

Ξενοφώντας Ε. Μαυραγάνης

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017 16:30

Οχτώ χρόνια για μια πινακίδα

Από το 2009, αν θυμάμαι καλά, στην αρχή του δρόμου Πλωμαρίου -Μελίντας, δεσπόζει αυτή η πινακίδα. Ευτυχώς γραμμένη μόνο στα ελληνικά, για να την διαβάζουμε εμείς που καταλαβαίνουμε τα πάντα, αλλά που ποτέ δεν κατανοήσαμε τι μας χρειάζεται η δημόσια διοίκηση και εν τέλει το Κράτος.

Στο μακρινό τότε λοιπόν, ένας επίδοξος επιχειρηματίας αποφάσισε να φτιάξει ένα κέντρο διασκέδασης, σε μια βραχώδη περιοχή, δίπλα στη θάλασσα, κοντά στις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού, στον παλιό σκουπιδότοπο του Πλωμαριού κι έβαλε μπρος τους εκσκαφείς. Φαίνεται πως το έδαφος δεν άντεξε -ανιστηρίξεις δεν υπήρχαν- και ένας χωμάτινος όγκος με βράχια, κατολίσθησε συμπαρασύροντας κι ένα κομμάτι του σχετικά φρέσκου δρόμου, καμιά εικοσαριά μέτρα μήκος, που συνέδεε το Πλωμάρι με τη Μελίντα, μια απ’ τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού. Όνειρο και επιδίωξη των Πλωμαριτών, από το 1912 και εντεύθεν.

Μεγάλο το γεγονός, έτρεξαν οι υπηρεσίες. Κινητοποιήθηκαν οι αρμόδιοι και ως πρώτο -προσωρινό φαντάζομαι- μέτρο αποφάσισαν την τοποθέτηση αυτής της πινακίδας, όχι φυσικά για να σώσουν ζωές, αλλά για να προφυλάξουν τα νώτα τους.

Έκτοτε πέρασαν χρόνια και ζαμάνια, που έλεγε κι η γιαγιά μου. Όλοι ηρέμησαν. Δεν μάθαμε ποτέ αν έγινε κάποια έρευνα για το ποιον βαρύνει η ευθύνη της κατολίσθησης. Είχε άδεια εκσκαφών στο σημείο αυτό ο ιδιοκτήτης του μέλλοντος να δημιουργηθεί κέντρο διασκέδασης, υπήρχε επιβλέπων μηχανικός του έργου και ποιος, υπήρχε λόγος κατασκευής τοιχίων αντιστήριξης, πριν από την διενέργεια τέτοιων έργων; Και σε ποιον τελικά θα έπρεπε να καταλογισθεί η ζημία.

Τίποτα. Η συγκοινωνία Πλωμαρίου - Μελίντας αποκαταστάθηκε με την πρωτοβουλία ενός εργολάβου, που τελούσε έργα εκείνον τον καιρό στη Μελίντα και δημιούργησε έναν παράδρομο, παράνομο κι αυτόν, διευκολύνοντας έτσι την διέλευση των αυτοκινήτων του, αλλά και όλους τους άλλους.

Η πινακίδα έστεκε όλον αυτόν τον καιρό, χωρίς να απασχολεί κανέναν η τυχόν επικινδυνότητα του δρόμου.

Οπότε ήρθε ο σεισμός της 12ης Ιουνίου για να θυμίσει στους αρμόδιους, πως μια πινακίδα που απαγορεύει την διέλευση του δρόμου Πλωμαρίου - Μελίντας, κατέστη εκ νέου επίκαιρη, αφού σημειώθηκαν κατολισθήσεις που καθιστούν τον δρόμο επικίνδυνο. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα είναι σοβαρά. Τόσο που ποτέ δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν οι αρμόδιοι μέσα στην απόλυτη ραθυμία και ραστώνη τους.

Κι οι απελπισμένοι μικροεπιχειρηματίες της Μελίντας, που περίμεναν το καλοκαίρι να κινηθούν κάπως τα μαγαζιά τους, μαζεύουν υπογραφές για να τις υποβάλουν, λέει, στους αρμόδιους μήπως και συγκινηθούν και αποφασίσουν να κινηθούν. Αυτοί που οχτώ χρόνια και πλέον, οχυρωμένοι πίσω από μια πινακίδα, δεν ήξεραν τίποτα άλλο από το να εισπράττουν, μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, τον έστω και μειωμένο μισθό τους.

 

Ξενοφών Μαυραγάνης

Στον καιρό της μεγάλης ακμής και ευμάρειας κι ως φαίνεται της μεγάλης εργασιακής προσπάθειας που καταβλήθηκε στο Πλωμάρι, αρκετοί απ’ «Τσ’ αρχόγκ», θέλοντας να βοηθήσουν τους ασθενέστερους οικονομικά συμπολίτες τους, έχτισαν μερικά κτίρια από τα έσοδα των οποίων θα μπορούσαν αυτοί να ωφεληθούν.

Συν τω χρόνω και με βάση τις συνήθειες της εποχής, τα περισσότερα απ’ αυτά, που βασικά βρίσκονται στην κεντρική πλατεία του οικισμού, πέρασαν στην ιδιοκτησία της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, του Δήμου Λέσβου και των Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων Πλωμαρίου (τα περισσότερα), που συστήθηκαν κάποτε αφ’ ενός για την ορθή και έντιμη διαχείριση των προσόδων τους, και βεβαίως την διάθεση των προσόδων για την ανακούφιση πασχόντων και την ενίσχυση καλών μαθητών, αποφοίτων των σχολείων του Πλωμαρίου που ήθελαν, αλλά δεν είχαν όσα θα χρειάζονταν για να σπουδάσουν.

Τα ΦΙΠ διοικούνται από πενταμελή επιτροπή της οποίας πρόεδρος ex oficio είναι ο μητροπολίτης Μυτιλήνης (Ερεσού και Πλωμαρίου) και τέσσερα ακόμη μέλη εκλεγόμενα από έναν κύκλο, αυστηρώς προσδιορισμένου, προσώπων. Ανάμεσα σ’ αυτά συγκαταλέγεται πάντοτε και ο αρχιερατικός επίτροπος Πλωμαρίου. Του σημερινού συμβουλίου είναι επίσης μέλη ο αντιδήμαρχος Μανώλης Αρμενάκας καθώς και η πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του τοπικού συμβουλίου Πλωμαρίου, Λίτσα Βάμβουρα και Γιώργος Μιχαλέλλης.

Το Δ.Σ. έχει περισσότερο από ένα εξάμηνο να συνεδριάσει, αφού ο πρόεδρός του, μητροπολίτης δεν το συγκαλεί, στην δε τελευταία συνεδρίαση αποχώρησαν τόσο αυτός όσο και ο αρχιερατικός του επίτροπος. Οι δε αποφάσεις του ευρισκόμενου εν απαρτία συμβουλίου και μετά την αποχώρηση δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, με δεδομένο ότι ο πρόεδρός του επιμένει ότι αποχωρώντας κήρυξε την λήξη της συνεδρίασης, χωρίς όμως να έχουν συζητηθεί τα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Αφορούσαν δε οι αποφάσεις, υποτροφίες σε οικονομικά αδύνατους φοιτητές και ενισχύσεις σε πάσχοντες. Έκτοτε σιωπή. Οι εκκλήσεις των τριών μελών του συμβουλίου στον πρόεδρο μένουν αναπάντητες, ενώ στο μεταξύ τα μισθώματα των ακινήτων τρέχουν, οι υποχρεώσεις των ΦΙΠ δεν ικανοποιούνται και οι υποχρεώσεις των τρίτων προς αυτά δεν αναζητούνται. Για παράδειγμα, παραμένει ανεκπλήρωτη υποχρέωση καταβολής του μισθώματος, μεγάλου καταστήματος που οφείλει εξαιρετικά μεγάλο ποσό, δυσανάλογο με τις δυνατότητές του.

Το ερώτημα που διατυπώνεται στην κοινή γνώμη της κωμόπολης, είναι γιατί σημειώνεται αυτή η αδράνεια. Γιατί συσσωρεύονται χρήματα χωρίς να επιτελούν τον σκοπό τους, όταν η πατρίδα μας, βιώνει την σκληρότερη οικονομική κρίση της εκατονταετίας και όλοι οι ανθρωπίνως σκεπτόμενοι, προσπαθούν να βοηθήσουν και να ανακουφίσουν τους οικονομικά ασθενείς; Γιατί αρνείται ο δέσποτας να συγκαλέσει το Δ.Σ. όταν μάλιστα υπάρχουν και άλλες υποχρεώσεις των ΦΙΠ, όπως π.χ. η υποβολή φορολογικής δήλωσης, της οποίας η μη υποβολή τα προηγούμενα χρόνια, στοίχησε στον οργανισμό, καταβολή προστίμων ύψους 57.000 ευρώ. Γιατί δεν ενημερώνονται τα λαϊκά μέλη του συμβουλίου για την πορεία των οικονομικών των ΦΙΠ. Κάποιοι -με περισσή δυσπιστία- λένε πως ο πρόεδρος περιμένει να λήξει η θητεία του παρόντος συμβουλίου, ελπίζοντας στην εκλογή ενός άλλου πιο διαχειρίσιμου και πιο δεκτικού σε οδηγίες και υποδείξεις.

Το ερώτημα τελικά είναι τι λόγο είχαν να αφήσουν μέρος των χρημάτων τους οι ευεργέτες, αν γνώριζαν ότι δεν θα πραγματωνόταν η βούλησή τους, που ήταν η βοήθεια προς τους οικονομικά αδύναμους;

Τώρα πώς μου ήρθαν στο νου οι περίφημοι στίχοι του μεγάλου ποιητή Κώστα Βάρναλη:

«Όξω οι φτωχοί φωνάζανε “πεινάμε τέτοιες μέρες”

γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες.

Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι

ανοίξαν τα παράθυρα κι είπανε: “Φταιν οι αθέοι”»,

ένας Θεός ξέρει.

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017 13:13

Οι εχθροί της κυβέρνησης!

Τον Ιούνιο κλείνει τα 100 της χρόνια και είναι νησιώτισσα από γεννησιμιού της. Είναι χήρα εδώ και 60 χρόνια και εισπράττει 333 ευρώ μηνιαία αγροτική σύνταξη.

Τις μέρες αυτές της ήρθε ο λογαριασμός της ΔΕΗ, που την εξαίρεσε από το κοινωνικό τιμολόγιο, λόγω του ότι ξεπέρασε το ανώτατο όριο κατανάλωσης, αφού δεν έχει άλλον τρόπο να θερμανθεί εκτός από την ηλεκτρική σόμπα της, κατοικώντας στο Μεγαλοχώρι. Σύμφωνα με το λογαριασμό, καλείται να πληρώσει 194,20 ευρώ, ενισχύοντας τους νησιώτες, τους πολύτεκνους και τους απολαμβάνοντες τα θετικά του κοινωνικού τιμολογίου, και 107,26 ευρώ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ως υποστηρικτής της παρούσας κυβέρνησης, με όλα τα αρνητικά της, διερωτώμαι; Ποιους φανατικούς εχθρούς της έχει προσλάβει για να τη διασύρουν και να της κάνουν τόση ζημιά όση δεν μπορούν να της προκαλέσουν όλοι μαζί οι ορκισμένοι εχθροί της;

 

Ξενοφών Ε. Μαυραγάνης

 

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017 14:18

Συγκοινωνίες και τουρισμός

 

Ξέρω τουλάχιστον δέκα παρέες -οικογένειες, φίλους, φοιτητές- Θεσσαλονικιάς προέλευσης, που προγραμμάτιζαν να κάνουν πασχαλινές διακοπές στη Λέσβο.

Όπως όμως κι αν το υπολόγιζαν ή σχεδίαζαν, δεν τους έβγαινε. Κι αυτό γιατί έπρεπε να ταξιδέψουν αεροπορικώς, που τους ανέβαζε πάρα πολύ το κόστος , αφού και οι δύο αεροπορικές εταιρίες που εξυπηρετούν τη γραμμή Θεσσαλονίκη - Μυτιλήνη, δηλαδή η «Ολυμπιακή» και η «Άστρα» συναγωνίζονται όχι για την μείωση, όπως θα ήταν το φυσικό επακόλουθο του ανταγωνισμού, αλλά για την απογείωσή τους. Έτσι ο μέσος όρος του εισιτηρίου έπιανε τα 150 ευρώ, που για μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων ανέβαζε τον λογαριασμό στα 600 ευρώ, με αποτέλεσμα να στρέφονται όλοι προς την Χαλκιδική ή τις περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, όπου αυτά τα ευρώ θα έπιαναν περισσότερο -τουλάχιστον- τόπο. Η Θεσσαλονίκη όμως εξυπηρετεί την Λάρισα, την Φλώρινα, την Κατερίνη, την Κοζάνη, ως την Καστοριά και βεβαίως όλους όσοι προέρχονται απ’ τα Βαλκάνια, που έτσι χάνονται για την Λέσβο και τα άλλα νησιά του βορείου Αιγαίου. Και είναι πολλοί αυτοί.

Η άλλη λύση ήταν η Καβάλα με το ένα -εβδομαδιαίως- πλοίο, που όμως δεν μπορούσε να εξασφαλίσει τις έγκαιρες επιστροφές, απαραίτητες για τους εργαζόμενους.

Έτσι «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θαύμα», όπως έλεγε και ο ποιητής, μένουμε ως νησί απομονωμένοι και χωρίς καμιά σύνδεση με τον βόρειο χώρο και ιδίως με τη Θεσσαλονίκη, την πόλη με το μεγαλύτερο ελληνικό πανεπιστήμιο, χώρια το Μακεδονίας.

Έχουμε έναν υπέροχο τόπο -περιλαμβανομένου και του Πλωμαρίου- εκλεκτό και φτηνό, εξαιρετικά φτηνό, φαγητό, εξόχως και ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα μουσεία, όπως το Φυσικής Ιστορίας, το Τεριάντ, το Θεόφιλου, ακόμα και το Αρχαιολογικό, έχουμε ακόμα -πόσο άραγε;- ζωντανά χωριά και εκλεκτά προϊόντα αδυνατώντας να τα δώσουμε στον κόσμο να τα χαρεί, γιατί δεν έχουμε καταπιαστεί σοβαρά μ’ αυτά.

Πριν δυο μήνες περίπου, τον Φεβρουάριο, παρακολούθησα στο Επιμελητήριο Λέσβου - Λήμνου, μια ημερίδα οργανωμένη από τον Δήμο Λέσβου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου , αφιερωμένη στο θέμα του τουρισμού και της ενίσχυσής του. Ομιλητές επιλεγμένοι Έλληνες του εσωτερικού και του εξωτερικού, ειδικοί σε θέματα υποδοχής και εξυπηρέτησης μεγάλου αριθμού φιλοξενουμένων, που φιλοδοξεί να αποκτήσει η Λέσβος.

Λέχθηκαν ωραία και σπουδαία πράγματα. Και κυρίως τονίσθηκε με ιδιαίτερη επιμονή, πως οι επιστημονικές τους γνώσεις και η πείρα τούς δίδαξε ότι μέσα στις πολλές συνταγές υπάρχει και μία αλάθητη και αναπόδραστη. Το τυχόν μειονέκτημά σου, να το μεταβάλεις σε πλεονέκτημα και προσόν. Μην κλαίς και οδύρεσαι για το κακό που -νομίζεις ότι- σε βρήκε, αλλά βρες τους τρόπους αυτό να το μετατρέψεις σε θετική προϋπόθεση. Και πιο συγκεκριμένα είπαν: «Μην αρχίζετε κάθε συζήτηση για τον τουρισμό με το προσφυγικό και το μεταναστευτικό, αλλά βρείτε τρόπους να ανατρέψετε τα πράγματα. Υπάρχουν ειδικοί που θα σας βοηθήσουν, υπάρχουν δημοσιογράφοι και ΜΜΕ που πρέπει να κάνετε συμμάχους, όχι όμως στο μοτίβο “να φύγουν οι ξένοι”».

Παρακολούθησα όλη την ημερίδα, χωρίς όμως ν’ ακούσω κάτι για τις συγκοινωνίες. Πως τουρισμός δεν γίνεται χωρίς τακτική και κυρίως φτηνή ή να το πω αλλιώς, προσιτή στον μέσο πολίτη, συγκοινωνία. Θέλησα να πω στο τέλος των τοποθετήσεων κάτι γι’ αυτό το θέμα, όμως υπό την πίεση του χρόνου και την ανυπομονησία των μετασχόντων, δεν μπόρεσα.

Δεν ξέρω αν έγινε κάτι ή σχεδιάζεται σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά ξένους δεν είδα αυτό το πασχαλινό διάστημα στο Πλωμάρι. Ήρθαν αρκετοί Πλωμαρίτες της Αθήνας κυρίως, οι Σκανδιναβοί «Πλωμαρίτες», που έχουν μόνιμες κατοικίες εδώ, αλλά τουρισμό δεν αντιλήφθηκα. Μαθαίνω πως και στ’ άλλα μέρη του νησιού το ίδιο παρατηρήθηκε . Και πάνω στην ώρα, άκουσα πριν δυο τρεις μέρες, πως η Λέσβος είναι ο 16ος στην προτίμηση των ξένων, νησιωτικός προορισμός, ιδίως για τους ομοφυλόφιλους. Δεν είναι κακό αυτό, αλλά με κάνει να σκέφτομαι ότι κάποιοι που νοιάζονται γι’ αυτό το τμήμα των ταξιδιωτών, προβάλουν το θέμα. Και ή είναι οι ασχολούμενοι με τον τουρισμό, αυτής της ομάδας των συνανθρώπων μας ή οι οργανώσεις τους.

Δηλαδή κάποιοι δημοσιοποιούν και επικοινωνούν το θέμα, ενώ άλλοι, οι πολλοί, ούτε καν νοιάζονται.

Σ’ όλο το προηγούμενο διάστημα της χειμερινής περιόδου, δεν είδα πουθενά μια διαφήμιση, μια οργανωμένη προβολή της Λέσβου, στον Τύπο, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση. Δεν αντιλήφθηκα καμιά ενέργεια της Περιφέρειας, της Δημοτικής Αρχής, σε συνεργασία με την Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας ή τον Δήμο Θεσσαλονίκης, που να ζητά, να απαιτεί, θα έλεγα, και την ακτοπλοϊκή σύνδεση Μυτιλήνης - Θεσσαλονίκης και την καθιέρωση χαμηλότερων, ανάλογων με την οικονομική κρίση που περνάμε, αεροπορικών ναύλων ή την δημιουργία τουριστικών «πακέτων» με την συνεργασία συγκοινωνιακών μέσων, ξενοδόχων, εστιατόρων κ.λπ.. Δεν έπεσε το μάτι μου σε καμιά πρόταση γύρω από την μεσογειακή διατροφή, κύριο συστατικό της οποίας είναι το υπέροχο, το ανυπέρβλητο λάδι μας.

Λέμε και ξαναλέμε για την βαριά βιομηχανία μας. Τον τουρισμό. Που φαίνεται πως εδώ στη Λέσβο, τον περιμένουμε ως θαύμα εξ ουρανού. Χωρίς να κάνουμε τίποτα εμείς. Να τον προκαλέσουμε, να τον ερεθίσουμε, να τον αδράξουμε. Δεν έχω αντιληφθεί τίποτα. Εκτός από μια κίνηση, που δεν ξέρω αν έχει πάρει σάρκα και οστά, να αποζημιωθούν, λέει, τα ξενοδοχεία για τις απώλειες πελατών που είχαν λόγω του προσφυγικού. Κύριε ελέησον. Ή μια οργάνωση που θέλει να διώξουμε τώρα τους ανεπιθύμητους ξένους.

Βρέθηκα στα μέσα Μαρτίου για ένα πενθήμερο στην Κρήτη. Ενθουσιάστηκα γι’ αυτούς και απογοητεύτηκα για μας. Το υπέροχο ξενοδοχείο του Ηρακλείου, εκτός από το πέρα για πέρα ελληνικό -κρητικό δηλαδή- πρωινό του, μας έδωσε και μια κάρτα που λέει πως όταν και όποτε ξαναπάμε, θα έχουμε τις ίδιες χειμερινές τιμές με τις οποίες χρεωθήκαμε τότε. Τα ίδια σχεδόν στα Χανιά και το Ρέθυμνο. Κι όταν βρεθήκαμε κάποια στιγμή εκτός δρόμου, κάπου στη Μεσσαρά, ένας αγρότης έβαλε μπρος το αυτοκίνητό του και μας έβγαλε απ’ το αδιέξοδο.

Ο τουρισμός είναι, εκτός των άλλων, επιχείρηση. Για να πάρεις πρέπει να δώσεις. Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουμε κι εμείς εδώ.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top