Τα βιβλία παίζει 07-05-22

08/05/2022 - 13:00

Carson McCullers: Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου και άλλες ιστορίες (Μετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος, Πρόλογος στη ελληνική έκδοση: Βάννα Κατσαρού), Εκδόσεις Διόπτρα, Αθήνα 2022, σελ. 229 

Η Carson McCullers γεννήθηκε το 1917 στην Τζόρτζια των ΗΠΑ και πέθανε μόλις 50 ετών, αφήνοντας ένα σημαντικό έργο με αποτέλεσμα να θεωρείται σήμερα μια από τις σπουδαιότερες Αμερικανίδες συγγραφείς του 20ού αιώνα. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και το 1968 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.Εξέδωσε τέσσερα μυθιστορήματα και μια συλλογή διηγημάτων, καθώς και πολλά μεμονωμένα διηγήματα και άρθρα. Στα μυθιστορήματά της συχνά αποτυπώνει μικρές πόλεις του αμερικανικού Νότου και πραγματεύεται θέματα όπως η μοναξιά, οι φυλετικές διακρίσεις, η θέση της γυναίκας και η πνευματική απομόνωση.  

«Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου» γράφτηκε το 1942, όμως δημοσιεύτηκε το 1951. Σε μια πόλη πληκτική, μικρή, ξεκομμένη απ’ όλα τα άλλα μέρη του κόσμου, στέκει γερμένο ένα κτίριο, με τα παντζούρια του κλειστά, καρφωμένα με σανίδες. 
Δεν ήταν πάντα έτσι θλιμμένο και ετοιμόρροπο. Ήταν το καφενείο της δεσποινίδας Αμέλια κι έσφυζε από ζωή. Αυτή είναι η ιστορία της και η ιστορία του εξαδέλφου Λάιμον, που ζούσε μαζί της εκείνον τον καιρό.Και η ιστορία του πρώην συζύγου της, που γύρισε μια μέρα στην πόλη κι έφερε την καταστροφή… 
 
Η νουβέλα αυτή, ένα από τα ωραιότερα έργα της Carson McCullers, δημοσιεύεται εδώ μαζί με έξι ακόμα ιστορίες, μεταξύ των οποίων το Wunderkind, το πρώτο διήγημα που εξέδωσε η συγγραφέας. «Η ΜακΚάλλερ περιγράφει εκπληκτικά την ψυχολογία του πλήθους, τη συμπεριφορά των ανθρώπων στις μικρές πόλεις, το κουτσομπολιό, την αδράνεια, τον κομφορμισμό. Οι χαρακτήρες της είναι περιθωριακοί, εκκεντρικοί, σωματικά δύσμορφοι, άφυλοι. Σαν να βγαίνουν από το τσίρκο. Η μουσική παίζει καθοριστικό ρόλο στα διηγήματά της, το βίωμα γενικότερα. Η δεσποινίς Αμέλια και ο ξάδερφος Λάιμον, ο Μέισι, το κορίτσι θαύμα στη μουσική (στο Wunderkind, το πρώτο διήγημα που εξέδωσε), ο θλιμμένος τζόκεϊ, ο άνδρας με την αλκοολική σύζυγο, η μαντάμ Ζιλένσκι, ο παρεπίδημος, ο σπαρακτικά μοναχικός άνδρας ενός καφέ που διανυκτερεύει, αποτελούν πτυχές του εαυτού της. Αντανακλούν τη θλίψη, τη μοναξιά, την αλλοτρίωση που γνώρισε» γράφει η Λίλια Τσούβα στο www.literature.gr 

 

Tζέφρυ Ευγενίδης: Αυτόχειρες παρθένοι (μυθιστόρημα, μετάφραση: Άννα Παπασταύρου), Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2020, σελ. 302 

Ο Τζέφρυ Ευγενίδης (Jeffrey Eugenides), γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1960 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, από γονείς που κατάγονταν από την Προύσα της Μικράς Ασίας. Σπούδασε αγγλική και αμερικανική λογοτεχνία και φιλολογία και δημιουργική γραφή στα πανεπιστήμια Μπράουν και Στάνφορντ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, “Aυτόχειρες παρθένοι” (Εκδόσεις Πατάκη, 2020), κυκλοφόρησε το 1993, μεταφράστηκε με μεγάλη επιτυχία σε πολλές γλώσσες και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία της Σοφίας Κόππολα. Το “Middlesex” (2002, Εκδόσεις Πατάκη, 2014), το δεύτερο μυθιστόρημά του, του χάρισε ακόμη μεγαλύτερη διεθνή επιτυχία: και απέσπασε πολλά βραβεία. Έχει γράψει επίσης το βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο “Σενάριο γάμου” (Εκδόσεις Πατάκη, 2012) και τα” Δελτία παραπόνων “(Εκδόσεις Πατάκη, 2018). 

Όταν κυκλοφόρησαν οι “Αυτόχειρες παρθένοι” οι “ The New York Times “ έγραψαν «Συγκλονιστικό… Με τη σαγηνευτική του πρόζα, με τον τρόπο που μαγεύεται από την εφηβική τραγωδία και την αγωνία του για τις αναμνήσεις, τις επιθυμίες και τις απώλειες. Διεισδύει στο μυαλό μας σαν μια μικρή αλλά παντοδύναμη όπερα με την απροσδόκητη μορφή μυθιστορήματος». 

Σ’ ένα ήσυχο προάστιο του Ντιτρόιτ, οι πέντε αδελφές Λίσμπον, ωραίες, εκκεντρικές, αυτοκτονούν η μία μετά την άλλη μέσα σε διάστημα ενός χρόνου. Τα αγόρια της γειτονιάς τις παρακολουθούν από μακριά, αποσβολωμένα, και συναρμολογούν σιγά σιγά το μυστήριο της μοιραίας μελαγχολίας της οικογένειας. 
 
Σε αυτό το υπνωτιστικό και αλησμόνητο μυθιστόρημα εφηβικών ερώτων, αγωνίας και θανάτου, ο Τζέφρυ Ευγενίδης ανατέμνει τις συγκινήσεις της νεότητας με εφιαλτική ευαισθησία και σκοτεινό χιούμορ και δημιουργεί μια ιστορία ενηλικίωσης που δε μοιάζει με καμία άλλη. 
 
Μεταφερμένες στη μεγάλη οθόνη από τη Σοφία Κόππολα, σε μια ταινία την οποία επαίνεσαν όλοι οι κριτικοί, οι “Αυτόχειρες παρθένοι” είναι ένα σύγχρονο αριστούργημα, ένα λυρικό και άχρονο παραμύθι έρωτα, σεξ και αυτοκτονίας, που μεταμορφώνει και μυθοποιεί τη μεσοαστική ζωή της Αμερικής των προαστίων. 

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey