FOLLOW US

Πολιτισμός

Λεσβιακό Βιβλίο

Βασίλης Ψαριανός

Η επανάσταση της Φούλας. Μια νουβέλα και άλλα διηγήματα

Εκδόσεις Νοών

Αθήνα 2017, σελ. 186

 

Ο Βασίλης Ψαριανός, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, μελετητής της τοπικής ιστορίας, δοκιμιογράφος και πολύ καλός πεζογράφος έχει στο ενεργητικό του δύο συλλογές διηγημάτων: «Τα λαδωμένα τετράδια» (2006) και «Λεσβιακά διηγήματα» (2016).

Στην παρούσα συλλογή που περιλαμβάνει μια νουβέλα και 21 μικρότερα διηγήματα ο συγγραφέας μετατοπίζει το κέντρο της έμπνευσής του από τον γενέθλιο τόπο του, τη Λέσβο, στον αστικό χώρο, όπου έζησε τα χρόνια της ωριμότητάς του.

Μέσα στις 80 σελίδες της παραπάνω νουβέλας ο συγγραφέας παρουσιάζει, σε αδρές γραμμές, τη «θητεία» των ηρώων του σε ιδέες και «κακοφορμισμένες» καταστάσεις που σημάδεψαν τη νιότη πολλών ανθρώπων της γενιάς του και καθόρισαν ολόκληρη την κατοπινή ζωή τους.
Οι ήρωές του, είτε πρόσωπα - σύμβολα των κακοποιημένων ιδεών, είτε πρόσωπα που εκπροσωπούν την καθημερινή γενναιότητα της κοινής λογικής, είναι οι άνθρωποι που έζησαν την δικιά τους μικροϊστορία. Είναι αυτοί που υπέστησαν την βάσανο της ανθρωπιάς τους στην περίοδο του μετεμφυλιακού κράτους και την βάσανο της ελευθερίας, όταν με… «καισαρική τομή» γεννήθηκε η ελληνική Δημοκρατία.
Και, τελικά, στην περιπέτεια της ανθρώπινης ζωής, η μόνη ανθεκτική «ουσία» απέναντι στην ιδεολογική φθορά, αποδεικνύεται ο έρωτας ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα. Με τη νουβέλα «Η επανάσταση της Φούλας», από την οποία τιτλοφορείται ολόκληρο το βιβλίο, όπου περιέχονται και 21 ακόμα, μικρότερα διηγήματα, ο συγγραφέας Βασίλης Ψαριανός εγκαινιάζει τον «απόπλου» του, από τον γενέθλιο τόπο του, τη Λέσβο, που υπήρξε, μέχρι τώρα ο κατ’ εξοχήν χώρος απ’ όπου εμπνεόταν στη διηγηματογραφία του και τη μετάβασή του στον αστικό χώρο, όπου έζησε τα χρόνια της ωριμότητάς του.
Μικρό δείγμα γραφής ένα απόσπασμα από το διήγημα: «Το τρένο των εννιάμισι»: «Το συνήθιζε, όταν ένιωθε τη μοναξιά να τον πνίγει, να παίρνει το τρένο να κατεβαίνει στο κέντρο και από εκεί πάλι πίσω. Ήταν ένας τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους, τους ζωντανούς ανθρώπους που κουβέντιαζαν, που γελούσαν, που κουβαλούσαν στα πρόσωπά τους την κούραση, τις έγνοιες τους, που ερωτοτροπούσαν. Παρατηρούσε τα πρόσωπά τους και προσπαθούσε να μαντέψει τη ζωή τους, ξετύλιγε μόνος του με τη φαντασία του το κουβάρι της ζωής τους. Αυτή είναι χωρισμένη, η άλλη ήρθε από τη Βουλγαρία και περιποιείται κάποιον συνταξιούχο, ο καλοντυμένος κύριος δουλεύει στο πολιτικό γραφείο κάποιου υπουργού, ο άλλος με το ονειροπόλο ύφος νομίζει ότι είναι μεγάλος καλλιτέχνης, επειδή ήταν κομπάρσος σε μια ταινία… Πολύς κόσμος στην αποβάθρα του σταθμού. Ήταν η ώρα που οι εργαζόμενοι γυρνούσαν στα σπίτια τους από τις δουλειές. Πού να βρεθεί άδεια θέση. Κρεμάστηκε από τη χειρολαβή και περίμενε μήπως κατεβεί κανείς στους ενδιάμεσους σταθμούς. Κοίταζε μήπως κανείς από τους καθισμένους ήταν υπ’ ατμόν για να κατεβεί στον επόμενο σταθμό. Κάποιος είχε μισοκλείσει τα μάτια του και λαγοκοιμόταν. Η κοπελίτσα με τα ξανθά μαλλιά έπαιζε με το κινητό της, η άλλη δίπλα με τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά είχε βουλωμένα τα αυτιά της κι άκουγε μουσική με αποχαυνωμένο ύφος. Κάποια στιγμή η κοπελίτσα σταμάτησε να παίζει με το τηλέφωνό της, σήκωσε το κεφάλι της και η ματιά της έπεσε πάνω του. Τότε είδε τα μάτια της: δύο αστραφτερά γαλάζια, όπως εκείνο της θάλασσας που στραφταλίζει κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Κι ήρθαν οι θύμησες και του θάμπωσαν τον μεσημεριάτικο ήλιο».

 

Αιολικά γράμματα

τεύχος 290

Μάρτης - Απρίλης 2018, σελ. 64

 

M’ ένα εκτενές αφιέρωμα στο Διονύσιο Σολωμό και κυρίως στο έργο του «Η γυναίκα της Ζάκυθος» κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού «Αιολικά Γράμματα», που διευθύνει και εκδίδει ο Κώστας Βαλέτας. Από την υπόλοιπη ύλη ξεχωρίζουμε το κείμενο του Γιάννη Χατζηβασιλείου: «Στρατής Αναστασέλλης. «Ο λογοτέχνης κι επιδέξιος χειριστής του αγιασώτικου ιδιώματος» και το διήγημα του Κώστα Λιάκου «Το νοσταλγικό πρωινό της Αγίας Θέκλης».

Αναδημοσιεύουμε μια πρόσφατη επιστολή του Δημήτρη Τζανέλλη από την Άργενο, ο οποίος εθελοντικά εδώ και πολλά χρόνια λειτουργεί το Μουσείου Γεωργίου Βαλέτα: «Το κτίριο του Μουσείου έχει αρκετές φθορές απ’ το χρόνο και τις καιρικές συνθήκες. Εγώ βαρέθηκα να πληρώνω και θα αναγκαστώ να παραιτηθώ. Κάνε μια προσπάθεια, αγαπητέ Κώστα, κι εσύ. Είναι κρίμα αυτό το στολίδι του χωριού να καταστραφεί».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Τελευταία τροποποίηση Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018 14:32
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top