Με το «Ε» η Νάσια Κεφαλά, η μία από τις δύο σκηνοθέτριες της φετινής παράστασης της «Πρόβας»

«Η δύναμή μας είναι ο “κύκλος”…»

19/05/2012 - 15:11

Σήμερα το «Ε» φιλοξενεί μια νεαρή ερασιτέχνη σκηνοθέτρια, τη Νάσια Κεφαλά. Φοιτήτρια του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σκηνοθετεί μαζί με τη συμφοιτήτριά της Βίκυ Σουραβλά την παράσταση «Το Παιχνίδι της Σφαγής», που σήμερα και αύριο θα ανέβει στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης.

Σήμερα το «Ε» φιλοξενεί μια νεαρή ερασιτέχνη σκηνοθέτρια, τη Νάσια Κεφαλά. Φοιτήτρια του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σκηνοθετεί μαζί με τη συμφοιτήτριά της Βίκυ Σουραβλά την παράσταση «Το Παιχνίδι της Σφαγής», που σήμερα και αύριο θα ανέβει στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης. Εκ μέρους της ομάδας, μας μιλάει για τη φιλοσοφία της «Πρόβας», που βασίζεται σε απόλυτο πνεύμα συνεργασίας, για τη διαδικασία επιλογής των έργων και φυσικά για τη φετινή παράσταση, που ακούγεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα…

Νάσια, πόσα χρόνια ζωής μετράει η «Πρόβα» και τι έχει κάνει μέχρι σήμερα;

«Η “Πρόβα” είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Σωματείου Φοιτητικών Ερασιτεχνικών Θεατρικών Ομάδων, που είναι πανελλαδικής εμβέλειας και από τότε που ιδρύθηκε, έχει σημαντική παρουσία στο χώρο των πολιτιστικών δρωμένων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, αλλά και της Μυτιλήνης. Κάθε χρόνο ανεβάζει παραστάσεις, κατά καιρούς έχουμε διοργανώσει και θεατρικά παιχνίδια ή παιχνίδια δρόμου, ενώ παίρνουμε μέρος και στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Φοιτητικού Θεάτρου.»

Ποια είναι η φιλοσοφία της ομάδας;
«Η σύσταση της ομάδας αλλάζει κάθε χρόνο, αφού φεύγουν οι μεγαλύτεροι φοιτητές κι έρχονται οι νέοι. Η φιλοσοφία μας είναι πως ο καθένας μας μοιράζεται τις γνώσεις του με τους υπόλοιπους. Επειδή οι μεγαλύτεροι έχουν και περισσότερη εμπειρία με την ομάδα, την περνούν και στους άλλους μέσα από τις πρόβες, αφού κάθε εβδομάδα ένα μέλος αναλαμβάνει να οργανώσει τα παιχνίδια που θα γίνουν.»

Δεν υπάρχει, δηλαδή, ιεραρχία;
«Επειδή είμαστε σωματείο, κάνουμε εκλογές κάθε χρόνο για τη σύσταση πενταμελούς διοικητικού συμβουλίου. Ωστόσο αυτό γίνεται καθαρά για τυπικούς λόγους και για θέματα διαχείρισης, οι αποφάσεις παίρνονται όσο πιο συλλογικά γίνεται. Η δύναμή μας είναι ο “κύκλος”. Εκεί συζητάμε και αποφασίζουμε τα πάντα.»
Πώς ξεκινάτε τις συναντήσεις σας και πώς καταλήγετε στο έργο που θα παιχτεί;
«Μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου κάνουμε θεατρικά παιχνίδια για να γνωριστούμε, όσο προχωράμε περνάμε σε αυτοσχεδιασμούς και η πρώτη πιο “σοβαρή” μας άσκηση είναι οι μονόλογοι. Τότε, κάθε ένας από εμάς έχει μια εβδομάδα να ετοιμάσει ένα κομμάτι και να το παρουσιάσει στους υπόλοιπους, ανεβάζοντας κάτι σα μικρή παράσταση στην ομάδα. Μόλις τελειώνει κι αυτό, όσοι από την ομάδα ενδιαφέρονται να σκηνοθετήσουν, επιλέγουν από ένα μονόπρακτο, διαλέγουν άτομα και χωρίζονται σε τέσσερις ή πέντε μικρές ομάδες. Πριν τα Χριστούγεννα, όταν είναι έτοιμα τα μονόπρακτα, παρουσιάζονται στους “Αστέγους” και καλούμε φίλους μας να τα παρακολουθήσουν, ώστε να δούμε πώς πάει η ομάδα, αν έχει “δέσει” και ποιος θα σκηνοθετήσει το κεντρικό έργο. Όλοι μπορούμε να προτείνουμε έργα που θα δουλευτούν μέσα στη χρονιά, και επιλέγεται αυτό που αρέσει περισσότερο.»

Για τη φετινή παράσταση

Έτσι επιλεγήκατε για φέτος και οι δυο σας να σκηνοθετήσετε;
«Ναι, φέτος σκηνοθετήθηκαν τέσσερα μονόπρακτα, υπήρχε μεγάλη προσέλευση και οι “Άστεγοι” βοήθησαν πολύ και παραχώρησαν το χώρο τους. Το δικό μου ήταν μια συρραφή κομματιών από το “Καληνύχτα” της Μαρίας Σκαφτούρα. Στη συνέχεια, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, προτείναμε με τη Βίκυ το “Παιχνίδι της Σφαγής” τού Ιονέσκο, που συμφωνήσαμε να σκηνοθετήσουμε μαζί και επιλέχθηκε σχεδόν παμψηφεί.»

Έχετε κάνει καθόλου σπουδές πάνω στο θέατρο;
«Είμαστε και οι δύο φοιτήτριες στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Εγώ είχα ασχοληθεί λίγο με το θέατρο στο σχολείο, αλλά ουσιαστικά και οι δύο μας ασχολούμαστε πιο συνειδητά μέσα από την ομάδα. Η Βίκυ είναι τρία χρόνια μέλος κι εγώ πέντε.»

Πώς καταλήξατε στο συγκεκριμένο έργο;
«Το διαβάσαμε και μας άρεσε. Τόσο απλό. Έχει ένα περίεργο και διακριτικό χιούμορ, που βγάζει μια διαχρονικότητα για τα πράγματα γενικά, παρ’ όλο που η εποχή του δεν είναι ξεκάθαρη. Είναι ένα τελείως φανταστικό και παράλογο έργο, που αφορά μια αρρώστια από την οποία όλοι πεθαίνουν, χωρίς να είναι όμως ξεκάθαρο ποια είναι αυτή, ο καθένας θα το μεταφράσει όπως το νιώθει.»

Συναντήσατε δυσκολία στις πρόβες σας; Ο χώρος που σας έχει παραχωρηθεί από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, σας βολεύει;
«Από τον περσινό Φεβρουάριο, που ξενοικιάστηκε το “Ευ Ζην”, κάνουμε πρόβες στο Χατζηγιάννειο. Ο χώρος είναι λίγο μικρός, ωστόσο η βασική δυσκολία που αντιμετωπίζουμε φέτος, είναι πως είμαστε μόνο 18 άτομα και βρήκαμε έργο με… 90 διαφορετικούς ρόλους! Όλοι τρέχουν πάνω - κάτω και αλλάζουν σε όλη τη διάρκεια του έργου. Όταν ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε, δεν είχαμε καταλάβει πόσο δύσκολο έργο είναι, πόσο προβληματισμό, αλλά και χιούμορ βγάζει.»

Τελικά, πήγαν καλά οι πρόβες σας;
«Πήγαν πάρα πολύ καλά και το κλίμα μεταξύ μας ήταν επίσης πολύ καλό. Το έργο ήταν τέτοιο που απαιτούσε να κάνουμε διάφορες συζητήσεις και να ψυχογραφήσουμε τον κάθε ρόλο, κάτι που μας βοήθησε να ανοίξουμε και το μυαλό μας. Και αξίζει να σημειώσω πως, εκτός από τα κοστούμια και τα σκηνικά που τα φτιάξαμε όλοι μαζί, η μουσική είναι γραμμένη ειδικά για το έργο, από το Δημήτρη Χατζηγιαννάκη που έχει σπουδάσει Μουσικολογία.»

Θα ήθελες να πεις κάτι στους αναγνώστες μας που ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν τη σημερινή και αυριανή παράσταση;
«Θα ήθελα να πω πως το θέατρο είναι κάτι που σε κάθε περίσταση κι εποχή πρέπει να το έχουμε στη ζωή μας, αλλά και πως είναι καλό να στηρίζουμε τις πολιτιστικές ομάδες και τα δρώμενα. Ελπίζουμε να το ευχαριστηθεί ο κόσμος και να πάρει κάτι από τη δουλειά που έχουμε κάνει.»

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey