Οι «λογαριασμοί» και η ...μάχη του κέντρου διαμορφώνουν τρικομματικό «σκηνικό»

14/05/2022 - 10:00 Ενημερώθηκε 16/05/2022 - 15:12

Η έντονη κινητικότητα που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στο πολιτικό «σκηνικό», έχει πλέον «άρωμα» εκλογών χωρίς καμιά αμφιβολία. Άλλωστε τα κομματικά συνέδρια και οι εσωκομματικές διαδικασίες που έγιναν ή βρίσκονται σε εξέλιξη αυτήν την περίοδο εκ των πραγμάτων αποτελούν κορυφαίες πολιτικές διαδικασίες, πολύ περισσότερο όταν κινητοποιούν και την λεγόμενη κομματική «βάση», που καλείται πριν τις εθνικές κάλπες να πάρει μέρος στις επιμέρους εσωκομματικές κάλπες για την εκλογή κεντρικής ηγεσίας, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις και τοπικά όργανα. Ο φετινός Μάϊος καταγράφεται λοιπόν ως ο μήνας των συνεδρίων, ενδεχομένως γιατί όλοι ανέμεναν να τελειώσει το ...κακό με την πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα, για να δρομολογηθούν αυτές οι εσωκομματικές διαδικασίες που αποτελούν και την επανεκκίνηση εν όψει των εθνικών εκλογών, που παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού, δεν αποκλείεται τελικά να είναι πρόωρες, αν τα γεγονότα και οι εξελίξεις το επιβάλλουν. Άλλωστε οι τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού, οι επιδοτήσεις στους λογαριασμούς ενέργειας κατά κύριο λόγο και άλλα, λογίζονται και ως προεκλογικού χαρακτήρα μέτρα και όλο και πιο έντονα συνηγορούν ότι οι εκλογές δύσκολα δεν θα γίνουν, με όσα συμβαίνουν, εντός του τρέχοντος έτους, όταν οι αστάθμητοι παράγοντες παραμένουν ισχυροί και απρόβλεπτοι, για να «ρισκάρει» η κυβέρνηση να εξαντλήσει τη θητεία της. Όταν μάλιστα οι τελευταίες κυβερνητικές παρεμβάσεις, για την αντιμετώπιση των εκρηκτικών αυξήσεων στο ρεύμα, έχουν χρονικό ορίζοντα εντός του τρέχοντος έτους, αφού ο προϋπολογισμός του κράτους δεν έχει απεριόριστες δυνατότητες, είναι φανερό ότι επιδιώκεται, έστω και βραχυπρόθεσμα να μετριαστεί το ...κακό που αναστάτωσε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, προκαλώντας τεράστια δυσαρέσκεια στην κοινωνία, που για άλλη μια φορά βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, να τα «φέρνει δύσκολα». Η κατάσταση αυτή και ανεξαρτήτως ευθυνών και αιτίων που την προκάλεσαν, είναι δεδομένο ότι προκαλεί φθορά στην κυβέρνηση, όπως πάντα συμβαίνει με την εκάστοτε κυβέρνηση που καλείται να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει κυρίως δύσκολα προβλήματα, γεγονός που ήδη καταγράφεται και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης. 

Δεν γνωρίζουμε αν και σε ποιο βαθμό οι μέχρι τώρα κυβερνητικές παρεμβάσεις που δρομολογήθηκαν θα μετριάσουν τη δυσαρέσκεια και την οργή του κόσμου και αν πράγματι οι ενισχύσεις αυτές θα περιορίσουν αισθητά το τίμημα που θα κληθούν να πληρώσουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Το βέβαιο είναι, πέρα από τα όποια επικοινωνιακού τύπου επιχειρήματα, η αποτελεσματικότητα των μέτρων θα κριθεί από το αποτύπωμα που θα αφήνουν στην ...τσέπη του καθενός. Και επειδή σε αυτή τη δύσκολη χρονική περίοδο που διανύουμε, με την ακρίβεια σε πρωτόγνωρα επίπεδα και με το ενεργειακό κόστος να προκαλεί «εγκεφαλικά», πολλά και για τις επιλογές του κόσμου στις προσεχείς κάλπες θα κριθούν κυρίως και από την ...τσέπη των ψηφοφόρων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν, που η αντιπολίτευση και με μεγαλύτερη ένταση μάλιστα η αξιωματική αντιπολίτευση, έχει... σηκώσει το θέμα των λογαριασμών ρεύματος, κάνοντας το «σημαία» του στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, «επενδύοντας» στην δεδομένη δυσαρέσκεια του κόσμου, χωρίς να μπαίνει στον κόπο για περαιτέρω «αναλύσεις» και επιχειρήματα για τους λόγους που υπάρχει αυτή η κατάσταση, σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού παλιάς κοπής, που μπορεί στην παρούσα φάση να «ικανοποιεί» ένα ακροατήριο που αρέσκεται σε «αφορισμούς», αλλά η κοινωνία συνολικά αναζητά πιο ολοκληρωμένες θέσεις, και κυρίως αποτελέσματα, υποψιασμένη περισσότερο από ποτέ, ότι οι διαπιστώσεις και τα ευχολόγια δεν οδηγούν σε λύσεις. Πολύ περισσότερο που ένα μεγάλο μέρος του κόσμου αντιλαμβάνεται ότι πέρα από τις όποιες αστοχίες, καθυστερήσεις και λάθη της κυβέρνησης, το πρόβλημα είναι εν πολλοίς «εισαγόμενο», λόγω του πολέμου και των συνεπειών που προκαλεί αυτός ο παραλογισμός στην καρδιά της Ευρώπης και ότι πέρα από τις όποιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων απαιτείται η μέγιστη δυνατή συνεννόηση και ο διάλογος και σε εθνικό, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο-όπως και γίνεται- αφού η αντιμετώπιση τέτοιας διάστασης προβλημάτων δεν αφορούν μια μόνο χώρα, και γι αυτό δεν μπορεί να γίνεται με μικροπολιτική λογική και προεκλογική προσέγγιση. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και δεν περιορίζεται στα χρονικά όρια μιας εκλογικής αναμέτρησης, πολύ περισσότερο αν είναι και πρόωρη. Γιατί σε τελική ανάλυση αν τα κυβερνητικά μέτρα που ανακοινώθηκαν λειτουργήσουν και δώσουν μια κάποια ανακούφιση, έστω και προσωρινά, τότε η κυβέρνηση θα το πιστωθεί, ενδεχομένως σε πρώτη φάση δημοσκοπικά, προσδοκώντας αυτό να συμβεί και στις κάλπες, που γι αυτόν ακριβώς το λόγο δεν αποκλείεται να είναι πρόωρες, όταν διαμορφωθεί ασφαλώς το κατάλληλο κλίμα. Και αυτό, επειδή οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες, όπως εκτιμούν πολλοί, ο «κατάλληλος χρόνος» προσδιορίζεται προς το τέλος της τουριστικής σεζόν, όταν θα έχει αναθερμανθεί αισθητά και η οικονομική ζωή στην χώρα μας, λόγω της αναμενόμενης καλής τουριστικής χρονιάς και θα έχει κινηθεί καλύτερα και η οικονομία, που έτσι και αλλιώς, όπως προείπαμε, διαμορφώνει... κλίμα!  

Τούτων δοθέντων λοιπόν, όποιοι «επενδύουν», στην αντιπαράθεσή τους με την κυβέρνηση, μόνο ή κυρίως στους αυξημένους λογαριασμούς ρεύματος, που πράγματι αυτόν τον καιρό είναι το μείζον πρόβλημα που απασχολεί τον κόσμο, κινδυνεύουν να μείνουν από...λάστιχο, αν στην πορεία προς τις κάλπες το πρόβλημα αυτό μετριαστεί αισθητά, ενδεχομένως και συγκυριακά ένεκα των κυβερνητικών μέτρων που ήδη ανακοινώθηκαν και πιθανών και άλλων που θα ρθούν. Γιατί θα είναι πολιτική αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι η κυβέρνηση θα πάει στις κάλπες, με «κατεβασμένα τα χέρια» και με την οργή του κόσμου να ξεχειλά, αφήνοντας τους πολιτικούς αντιπάλους της να «φλερτάρουν» με τη δυσαρέσκειά του. Ο κόσμος αντιλαμβάνεται, όσο και αν νιώθει οργισμένος για την κατάσταση που βιώνει, ότι τα προβλήματα της ακρίβειας, όχι μόνο του ενεργειακού κόστους, αλλά συνολικά, είναι και σύνθετα και έχουν μια διεθνή διάσταση και οι όποιες εύκολες «λύσεις» και αναφορές δεν είναι καθόλου πειστικές αν δεν συνοδεύονται με ενέργειες και πρωτοβουλίες που θα οδηγούν στην πράξη και όχι στα λόγια σε καλύτερη δυνατή διαχείριση της κατάστασης. Ο κόσμος έχοντας και την εμπειρία της μνημονιακής περιόδου, όπου όλοι έδωσαν εξετάσεις, με τα υπέρ και τα κατά τους, είναι προβληματισμένος και συγχρόνως πολύ δύσπιστος με αυτά που ακούει και βλέπει. Δεν είναι τυχαίο αυτό που καταγράφεται και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, από τότε τουλάχιστον που η ακρίβεια αναδείχθηκε ως το σημαντικότερο πρόβλημα που απασχολεί την κοινωνία. Οτι ναι μεν το κυβερνόν κόμμα έχει τη φθορά του, αναμενόμενη άλλωστε λόγω της δυσαρέσκειας του κόσμου, καταγράφοντας πτωτική τάση στα δημοσκοπικά ποσοστά του, αλλά τη φθορά αυτή δεν την «καρπούται» το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν το πιο λογικό, αλλά ...μετακινείται στην «περιοχή» των αναποφάσιστων και προβληματισμένων, που περιμένουν να δουν και να ακούσουν επιχειρήματα και «αλήθειες» ποιος μπορεί καλύτερα να διαχειριστεί την ομολογουμένως δύσκολη κατάσταση, για να του δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης. Και επειδή όπως εκτιμούν και όλοι σχεδόν οι πολιτικοί αναλυτές, η προσέλκυση των λεγόμενων «κεντρώων» ψηφοφόρων είναι μια... μάχη, που αν κερδηθεί, αναδεικνύει και τον νικητή. Έτσι τουλάχιστον συνέβη στις τελευταίες αναμετρήσεις. Θα πρέπει λοιπόν όσοι επιδιώκουν να προσεταιριστούν ψηφοφόρους από αυτό το χώρο του «κέντρου», να επιστρατεύσουν επιχειρήματα και όχι «κορώνες» λαϊκισμού και προχειρότητας που μπορεί να κάνουν «θόρυβο» αλλά δεν πείθουν. 

Και στη μάχη αυτή του κέντρου, μετά τη δυναμική επιστροφή του ΠΑΣΟΚ, όπως καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, αλλά όπως διαφαίνεται και από τις πρόσφατες εσωκομματικές διαδικασίες του χώρου όπου ήταν εντυπωσιακή η συμμετοχή του κόσμου, οι διεκδικητές δεν περιορίζονται πλέον στους δυο πόλους του «καχεκτικού» δικομματισμού, αφού και τρίτος «παίκτης» διεκδικεί με αξιώσεις τα «κεκτημένα» του! Γεγονός που προκαλεί αναταράξεις και ανακατατάξεις στο υπό διαμόρφωση πολιτικό σκηνικό, που τείνει να γίνει τρικομματικό και το οποίο λόγω απλής αναλογικής δημιουργεί νέες ισορροπίες και ενδεχομένως να δρομολογεί και άλλες προσεγγίσεις σε ότι αφορά και τη διακυβέρνηση της χώρας. Πολλά έχουν λεχθεί το τελευταίο διάστημα γι αυτό το θέμα, ενώ περισσότερα ήταν τα υπονοούμενα και οι αιχμές εκατέρωθεν. Η αλήθεια είναι ότι ζητήματα που άπτονται ενδεχόμενων μελλοντικών συγκλίσεων και συνεργασιών μεταξύ διαφορετικών κομμάτων, δεν περιλαμβάνονται στην πολιτική κουλτούρα της χώρας μας και γι αυτό αποφεύγεται κάθε τέτοια συζήτηση, ή και νύξη, τουλάχιστον προεκλογικά. Θεωρείται ότι η όποια αναφορά, γίνεται για λόγους τακτικής και όχι για την ουσία ενός τέτοιου ενδεχόμενου. Δυστυχώς στη χώρα μας το θέμα των κυβερνητικών συνεργασιών διαφορετικών κομμάτων ποτέ δεν ήταν αντικείμενο ανταλλαγής απόψεων, όπως συμβαίνει στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, και όσες φορές συνέβη ήταν, είτε για ειδικό σκοπό και με περιορισμένο χρονικό ορίζοντα, είτε γιατί δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς για να δημιουργηθεί κυβερνητική πλειοψηφία , όπως έγινε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο σταθερός στόχος όλων των κομμάτων εξουσίας ήταν η αυτοδυναμία και με αυτή τη λογική πορεύτηκε και το πολιτικό σύστημα της χώρας μας εδώ και δεκαετίες. Τώρα ελέω κυρίως απλής αναλογικής, αλλά και του νέου τρικομματικού σκηνικού που διαμορφώνεται η αυτοδυναμία μπορεί να μη προκύψει οπότε ίσως για πρώτη φορά το ενδεχόμενο της κυβερνητικής συνεργασίας περισσότερων του ενός κομμάτων να τεθεί επί τάπητος, γιατί με το ασταθές διεθνές περιβάλλον που υπάρχει, δεν ενδείκνυνται περιπέτειες και η ακυβερνησία. Είναι θεμιτό και κατανοητό το κάθε κόμμα να διεκδικεί το μέγιστο για τον εαυτό του και να μη θέλει να «θολώσει» τους στόχους του, αλλά όταν μιλήσει η ετυμηγορία του κόσμου ο καθένας θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του και να κριθεί για αυτές. Και κακά τα ψέματα τέτοιες αποφάσεις, με ποιον θα πας και ποιον θα αφήσεις, εκ των πραγμάτων μετεκλογικά καλείται η κάθε πλευρά να πάρει όταν θα έχει όλα τα δεδομένα στο τραπέζι και θα πρέπει να αποφασίσει. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τότε, παρά τις όποιες «αγκυλώσεις», θα πρυτανεύσει η λογική για το κοινό καλό. Αυτό ελπίζουμε! 

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey