Οι κυβερνητικοί ιθύνοντες οφείλουν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους

18/09/2021 - 12:00 Ενημερώθηκε 19/09/2021 - 13:16

Πέρασε ήδη ένας χρόνος από την καταστροφική φωτιά στο ΚΥΤ της Μόριας, που εκ του αποτελέσματος για ό,τι επακολούθησε σε σχέση με το μεταναστευτικό, φαίνεται να έπαιξε καθοριστικό ρόλο για να αλλάξουν τα δεδομένα και να ενεργοποιηθούν δυνάμεις εντός και εκτός χώρας, προκειμένου να δρομολογηθούν ενέργειες που στόχευαν να μπει επιτέλους μια τάξη στη διαχείριση του προβλήματος. Και πράγματι τον τελευταίο χρόνο έγιναν πάρα πολλά, προς τη σωστή κατεύθυνση, αποδεικνύοντας στην πράξη και επιβεβαιώνοντας ότι «κάθε εμπόδιο σε καλό»! Γιατί φαίνεται ότι έπρεπε να καεί η ...Μόρια για να δεήσει τόσο η ελληνική κυβέρνηση και οι αρμόδιοι να κινηθούν τάχιστα και αποφασιστικά για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση που διαμορφωνόταν, αλλά και οι ευρωπαίοι παράγοντες να ευαισθητοποιηθούν και να αναλάβουν εμπράκτως τις ευθύνες τους , αντί να ...πυρώνονται από μακριά και να περιορίζονται σε συστάσεις προς τις ελληνικές αρχές και σε διαπιστώσεις. Η καταστροφική φωτιά, είναι γεγονός ότι ταρακούνησε τους πάντες και τους υποχρέωσε να εγκαταλείψουν τη ραστώνη τους γύρω από το μεταναστευτικό, που μετά από πέντε χρόνια έντονης παρουσίας που έφερε τα πάνω κάτω στο νησί, προκαλούσε οργή και αγανάκτηση στην τοπική κοινωνία. Η αλήθεια είναι ότι εδώ και ένα χρόνο, από τον περσινό Σεπτέμβριο, που η πυρκαγιά στη Μόρια άλλαξε τα δεδομένα, κύλησε πολύ «νερό στο αυλάκι». Το ΚΥΤ της Μόριας έφυγε διά παντός από το ...τραπέζι των συζητήσεων, για  διατήρηση και επέκτασή του, κάτι που δεν ήταν δεδομένο αν δεν προέκυπτε αυτό το τραγικό συμβάν με την καταστροφή του και η δραστική αποσυμφόρηση του νησιού εντατικοποιήθηκε και επισπεύστηκε με την αναχώρηση χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών και με την απομάκρυνση όλων των ασυνόδευτων ανήλικων από το νησί. Έτσι ένα χρόνο μετά έχουμε ένα εντελώς άλλο τοπίο, που δημιουργεί προσδοκίες, αν και ακόμη υπάρχουν πολλά «αγκάθια» και αρκετές ανακολουθίες από τα υποσχεθέντα, ότι η υπόθεση μεταναστευτικό στη Λέσβο μπορεί να γίνει απολύτως διαχειρίσιμη, χωρίς περαιτέρω επιβαρύνσεις στη ζωή του νησιού. Το μεγαλύτερο «αγκάθι», που προκαλεί ανησυχία και αποτελεί πρόβλημα, είναι η ύπαρξη της προσωρινής δομής στο Μαυροβούνι, δεδομένου ότι βρίσκεται εντός του αστικού ιστού της ευρύτερης περιοχής της Μυτιλήνης, εντός της επιχειρηματικής ζώνης και σε απόσταση αναπνοής από κατοικημένες περιοχές. Ενώ η παραμονή στην προσωρινή δομή και εντός της πόλης ακόμη, κάποιων χιλιάδων μεταναστών αποτελεί μια αξιοπρόσεκτη ανακολουθία, που κάνει επιφυλακτική την κοινή γνώμη έναντι των κυβερνητικών εξαγγελιών και δίνει το δικαίωμα σε κάποιους να κινδυνολογούν και να διχάζουν.

Το τραγικό ωστόσο συμβάν, με την καταστροφική πυρκαγιά στη Μόρια και όσα διαδραματίστηκαν μετά από αυτό, υποχρέωσε τοπικές αρχές, φορείς και τοπική κοινωνία να «προσγειωθούν ανώμαλα» στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώθηκε και να αναλάβουν και τις δικές τους ευθύνες, προκειμένου να αναζητηθεί η καλύτερη δυνατή λύση που να βάζει τέλος στην ανεξέλεγκτη διαχείριση του μεταναστευτικού και να οδηγεί στην ομαλοποίηση της κατάστασης με απολύτως ελεγχόμενο τρόπο. Είναι ευτύχημα ότι τοπικές αρχές και φορείς, προεξάρχοντος του δήμου Μυτιλήνης, που μπήκε μπροστά και πήρε πρωτοβουλίες, αντιλήφθηκαν έγκαιρα τι «τετελεσμένα» πάνε να διαμορφωθούν στην ευρύτερη περιοχή με τη δημιουργία της νέας δομής στο πεδίο βολής και έσπευσαν να προτείνουν το νέο «κλειστό» και ελεγχόμενο κέντρο υποδοχής, που θα αντικαθιστούσε το κατεστραμένο ΚΥΤ της Μόριας, που σχεδίαζε η ελληνική κυβέρνηση από κοινού με την Ευρωπαική Επιτροπή,  να δημιουργηθεί εκτός κατοικημένης περιοχής, με την προυπόθεση να κλείσουν όλες οι άλλες διάσπαρτες δομές συμπεριλαμβανομένης και της προσωρινής. Και είναι γεγονός ότι η ενεργή εμπλοκή του δήμου Μυτιλήνης κυρίως-για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους  της δημοτικής αρχής, και όχι στο σύνολό της, και των δυνάμεων της αντιπολίτευσης που συντάχθηκαν με την επιλογή αυτή- που είχε βαρύνοντα λόγο και ρόλο στις εξελίξεις, υποχρέωσε και τους κυβερνώντες και τους ευρωπαίους ιθύνοντες να αναλάβουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις και να επισπεύσουν μια σειρά ενέργειες και δράσεις, προκειμένου να αλλάξουν τα δεδομένα στο νησί σε ότι αφορά το μεταναστευτικό. Στην κατεύθυνση αυτή και στην υλοποίηση αυτών των δεσμεύσεων, στο διάστημα αυτό έκλεισε αρχικά το πρώην ΠΙΚΠΑ και στη συνέχεια ο δημοτικός καταυλισμός του Καρά Τεπέ, περιορίζοντας τους πρόσφυγες και μετανάστες μόνο στην προσωρινή δομή, ενώ η επίσπευση των διαδικασιών για άσυλο  και οι αναχωρήσεις από το νησί των δικαιούχων διεθνούς προστασίας μείωσαν αρκετά τον αριθμό των διαμενόντων σε αυτήν, αλλά και των φιλοξενούμενων στα διαμερίσματα του προγράμματος «Εστία», όπου σύμφωνα με τη δέσμευση Μηταράκη θα κλείσει και αυτό οριστικά τέλος Νοεμβρίου.

Η σημαντικότερη ωστόσο δέσμευση που  μένει να υλοποιηθεί και κατά τη γνώμη μας θα αλλάξει συνολικά και το τοπίο και τα δεδομένα στη διαχείριση του μεταναστευτικού, είναι η δημιουργία του «κλειστού» και ελεγχόμενου κέντρου υποδοχής εκτός κατοικημένης περιοχής, στο χώρο που έχει επιλεγεί, με υποδομές που θα εξασφαλίζουν ανθρώπινες συνθήκες διαμονής για όσο χρειαστεί για τους νεοεισερχόμενους πρόσφυγες και μετανάστες που θα καταφέρουν να φθάσουν στο νησί, καλά ελεγχόμενες και για τους εντός του κέντρου διαμένοντες, αλλά και σε σχέση με την τοπική κοινωνία. Και δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι το κλείσιμο και της προσωρινής δομής στο Μαυροβούνι, συγχρόνως με την ολοκλήρωση της κατασκευής του νέου «κλειστού» και ελεγχόμενου κέντρου υποδοχής στη Βάστρια, ενώ θα έχει προηγηθεί τέλος του ερχόμενου Νοέμβρη και ο τερματισμός του προγράμματος ΕΣΤΙΑ, που σημαίνει δεν θα φιλοξενούνται πλέον μετανάστες εντός της πόλης, θα αλλάξει άρδην την εικόνα της Μυτιλήνης και της ευρύτερης περιοχής της, που τόσο ταλαιπωρήθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Θα αλλάξει το τοπίο και αυτό αποτελεί μια σημαντικότατη αλλαγή προς την ομαλότητα και την κανονικότητα, που τώρα που φαίνεται να αρχίζει να παίρνει «σάρκα και οστά», επιβάλλεται η μέγιστη δυνατή επαγρύπνηση και ενεργοποίηση όλων εκείνων των δυνάμεων που θέλουν να προχωρήσουν χωρίς πισωγυρίσματα τα πράγματα. Γι αυτό και η πρόσφατη παρέμβαση της δημοτικής αρχής Μυτιλήνης με το «τελεσίγραφο» προς την κυβέρνηση και ειδικά προς το αρμόδιο υπουργείο Μετανάστευσης να τηρήσει τις δεσμεύσεις του και να επισπεύσει τις διαδικασίες, κρίνεται και αναγκαία και επιβεβλημένη για να μην υπάρξουν περαιτέρω καθυστερήσεις, αλλά κυρίως «δεύτερες σκέψεις» ότι μπορεί να μην κλείσει η προσωρινή δομή στο Μαυροβούνι, γιατί ενδεχομένως κάποιοι «βολεύονται» από μια τέτοια εξέλιξη ή ακόμη να παραμείνει σε λειτουργία παρά τη δημιουργία της νέας δομής. Γι αυτό και η δημοτική αρχή, καλά κάνει και ζητά σαφή και κατηγορηματική δέσμευση ότι το Μαυροβούνι θα κλείσει οριστικά και αμετάκλητα με την ολοκλήρωση και την λειτουργία του νέου «κλειστού» και ελεγχόμενου κέντρου που ήδη, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, οι διαδικασίες για την ανάθεση της κατασκευής του στην ανάδοχο εταιρία που έχει επιλεγεί βρίσκεται στο τελικό διαγωνιστικό στάδιο.

Τούτων δοθέντων είναι πολύ κρίσιμο να μην υπάρξουν άλλες καθυστερήσεις, γιατί ενώ η αρχική πρόβλεψη των αρμοδίων κυβερνητικών παραγόντων ήταν να λειτουργήσει η δομή στο Μαυροβούνι προσωρινά προκειμένου να στεγάσει τους άστεγους φιλοξενούμενους από το κατεστραμένο ΚΥΤ της Μόριας για να ξεχειμωνιάσουν κατά τον περσινό χειμώνα, τελικά με τούτα και τ΄άλλα αναμένεται και για δεύτερο χειμώνα να ξεχειμωνιάσουν οι διαμένοντες ακόμη στην προσωρινή δομή, με ότι σημαίνει αυτό για τη συνέπεια λόγων και πράξεων. Γιατί ακόμη ηχούν οι κυβερνητικές δεσμεύσεις, δυο μάλιστα τότε υπουργών, του Ν. Μηταράκη και του Μιχ. Χρυσοχοίδη, που βρέθηκαν στο νησί για μέρες για να διαχειριστούν την έκτακτη κατάσταση μετά την φωτιά στη Μόρια, που μιλούσαν για αναχώρηση των μισών από τους τότε εγκλωβισμένους στο νησί πρόσφυγες και μετανάστες μέχρι τα Χριστούγεννα και των υπολοίπων το ερχόμενο Πάσχα, στα πλαίσια της πολυπόθητης αποσυμφόρησης. Οι δεσμεύσεις αυτές δεν τηρήθηκαν, ή για να είμαστε ακριβείς τηρήθηκαν μερικώς, προφανώς και λόγω των υπαρκτών δυσκολιών και προβλημάτων που προέκυψαν εξαιτίας της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η αποσυμφόρηση της Λέσβου δεν πρέπει να επιταχυνθεί περαιτέρω, προκειμένου να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των μεταναστών που παραμένουν ακόμη εδώ, όπως άλλωστε έχει συμβεί και στα άλλα νησιά υποδοχής, όπου οι διαμένοντες σε αυτά είναι μερικές μόλις εκατοντάδες. Η δραστική αποσυμφόρηση και της Λέσβου θα ήταν ένα επιπλέον σαφές δείγμα γραφής των κυβερνητικών προθέσεων, που θα έπειθε και τους πιο δύσπιστους, αμβλύνοντας τις όποιες ενδεχομένως αντιδράσεις για την δημιουργία της νέας δομής. Και ειδικά τώρα που φαίνεται να πλησιάζουμε στην ...βρύση για να πιούμε επιτέλους ...νερό, θα είναι μεγάλο κρίμα να μη καταφέρουμε να «ξεδιψάσουμε»! Οι κυβερνητικοί παράγοντες που διαχειρίζονται αυτήν την υπόθεση οφείλουν να φροντίσουν να μην υπάρξει καμιά «παρερμηνεία» των διαθέσεων τους και γι αυτό ας ξεκαθαρίσουν με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο τι πρόκειται να γίνει και πότε με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Ετσι και αλλιώς η δημοτική αρχή Μυτιλήνης ζητά συγκεκριμένες δεσμεύσεις και θέλουμε να πιστεύουμε, εδώ που έχουν φθάσει τα πράγματα, ότι οι κυβερνητικοί ιθύνοντες δεν έχουν λόγο να μην τις αναλάβουν. Αναμένουμε λοιπόν...

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey