Ραφαήλ Παλαιοπάνης Ραφαήλ Παλαιοπάνης Ραφαήλ Παλαιοπάνης

Να μη χαθεί η ευκαιρία και να κερδηθεί το «στοίχημα» της ανάπτυξης

16/10/2021 - 10:00 Ενημερώθηκε 17/10/2021 - 16:40

Το επόμενο διάστημα, αλλά κυρίως η ερχόμενη προγραμματική περίοδος με το νέο αυξημένο ΕΣΠΑ, αλλά και με τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, χωρίς καμιά αμφιβολία, είναι πολύ κρίσιμη και για τις προοπτικές ανάπτυξης του νησιού μας, αφού την περίοδο αυτή αναμένονται να ολοκληρωθούν πολύ σημαντικά έργα υποδομής και να δρομολογηθούν άλλα που μπορούν να αλλάξουν εντυπωσιακά  την εικόνα του. Η συγκυρία είναι τέτοια που όλες οι εμπλεκόμενες αρχές και οι τοπικοί παράγοντες που έχουν λόγο και ρόλο στις εξελίξεις και στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων, θα πρέπει να ξεπεράσουν εαυτόν, προκειμένου να αξιοποιηθούν όλες οι ευκαιρίες που υπάρχουν, αλλά και όποιες άλλες προκύψουν, προκειμένου να γίνουν πράγματα, πολλά εκ των οποίων περίμεναν για χρόνια για να πραγματοποιηθούν. Το ευτύχημα είναι ότι πράγματι σε αυτήν την χρονική στιγμή, που ολοκληρώνεται η μια προγραμματική περίοδος και ξεκινά με πολύ ενισχυμένα κονδύλια η νέα, υπάρχουν έτοιμα προς εκτέλεση σημαντικά έργα υποδομής και παρεμβάσεις που αν δεν δρομολογηθούν τώρα, τα επόμενα χρόνια δηλαδή που θα ρέει ...χρήμα,  πολύ φοβόμαστε ότι θα παραπεμφθούν στις ...καλένδες και θα μείνουμε με την ελπίδα, που ως γνωστόν «πεθαίνει τελευταία»! Τώρα είναι η ευκαιρία, που δεν πρέπει να περάσει ανεκμετάλλευτη και την ευθύνη γι αυτό την έχουν οι τοπικές αρχές οι οποίες θα πρέπει να τρέξουν για να ολοκληρωθούν τα έργα που ήδη εκτελούνται και να εντάξουν στα νέα χρηματοδοτικά προγράμματα άλλα που ήταν για χρόνια στο περίμενε. Δυστυχώς στον τόπο μας δεν έγινε κατορθωτό η τοπική εξουσία και οι εκπρόσωποι της να διαβουλευτούν και να συναποφασίσουν μια επεξεργασμένη κοινή άποψη των προτεραιοτήτων και των παρεμβάσεων που πρέπει να γίνουν στο νησί, την οποία και να την υπηρετήσουν, ανεξαρτήτως των όποιων  αλλαγών σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο. Γι αυτό και δεν υπήρχε η απαραίτητη συνέχεια για παρεμβάσεις που ξεκινούσαν, προφανώς με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών που στη συγκεκριμένη περίοδο ήταν στη διοίκηση, γιατί θεωρούνταν έργα των πρώην, που οι διάδοχοι τους είτε απαξίωναν, είτε στην καλύτερη εκδοχή συνέχιζαν για τα προσχήματα, χωρίς την πρέπουσα θέρμη, που είναι απαραίτητη για να προχωρήσουν τα πράγματα και να ολοκληρωθούν. Αυτή είναι μια «παθογένεια» του τόπου μας, κοντά στις άλλες, που την έχουμε πληρώσει ακριβά, όπως φαίνεται και από την εικόνα που εκπέμπει το νησί μας εδώ και δεκαετίες.          

Από που να πρωταρχίσουμε και να αναφερθούμε. Από τους δυο μεγάλους οδικούς άξονες, Καλλονής-Σιγρίου και Καλλονής -Πέτρας, που έπρεπε να περάσουν δυο δεκαετίες για να φθάσουμε σήμερα να αναμένουμε, για τον μεν πρώτο σε ενάμιση περίπου χρόνο, αν όλα πάνε καλά να ολοκληρωθεί και να παραδοθεί σε χρήση  και για τον δε δεύτερο, καλώς εχόντων των πραγμάτων να ξεκινήσει κατά τα μέσα του επόμενου χρόνου. Και στην τελευταία περίπτωση, δεν μιλάμε για όλον τον οδικό άξονα, αλλά για την πρώτη φάση του αυτή από τη διασταύρωση της Αγ. Παρασκευής μέχρι την Στύψη. Γιατί η συνέχεια του οδικού άξονα προς Πέτρα προβλέπει τη δημιουργία τούνελ, η μελέτη του οποίου και οι περαιτέρω διαδικασίες ακόμη είναι πίσω, με ότι αυτό σημαίνει για την ολοκλήρωση αυτού του πράγματι πολύ σημαντικού δρόμου, που συνδέει την πρωτεύουσα του νησιού με το τουριστικό «τρίγωνο», Μόλυβος - Πέτρα - Αναξος, που αποτελεί τον κύριο τουριστικό προορισμό της Λέσβου. Δυστυχώς οι κυβερνητικές εναλλαγές όλων αυτών των χρόνων προκάλεσαν πολλές παλινωδίες και πισωγυρίσματα που είχαν ως αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε ακόμη στο... περίμενε. Τα ίδια και χειρότερα συνέβησαν και για άλλες μεγάλες παρεμβάσεις, που ενώ ξεκίνησαν να σχεδιάζονται πριν από χρόνια, έμειναν και αυτές στα αζήτητα για πολύ μεγάλο διάστημα, γιατί δεν υπήρχε η αναγκαία επιμονή και φροντίδα για να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα και εμπόδια προέκυψαν προκειμένου να δρομολογηθεί η υλοποίησή τους. Μιλάμε για έργα όπως η νότια παράκαμψη που κλείνει και αυτή εικοσαετία, ή και ο ποδηλατόδρομος στον παραλιακό του αεροδρομίου που περίμενε την «νομιμοποίηση» , ακόμη και για να συντηρηθεί, αν είναι δυνατόν, αλλά και το πολυσυζητημένο φράγμα Τσικνιά!

Με τούτα και με εκείνα, ένα είναι το βέβαιο. Οτι εκκρεμότητες έργων και παρεμβάσεων πολλών χρόνων καθυστερήσεων, φαίνεται σε αυτή τη χρονική συγκυρία, να έχουν επιτέλους τύχη να βρούν το δρόμο της πολυπόθητης υλοποίησης. Και αυτό προκύπτει από τις τελευταίες εξελίξεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, μέσα από τις δημόσιες ανακοινώσεις των καθ ύλην αρμόδιων φορέων, γεγονός που δίνει το δικαίωμα της ελπίδας, ότι επιτέλους κάτι κινείται και στον τόπο μας, για να αισιοδοξούμε ότι θα ρθούν και τα καλύτερα. Εχοντας αυτά τα δεδομένα υπόψη, υπογραμμίζουμε και εκτιμούμε ότι αυτή η μοναδική ευκαιρία, με «συσσωρευμένα» έργα να είναι μια ανάσα για να ενταχθούν σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, δεν πρέπει να χαθεί για κανέναν λόγο και αυτό οφείλουν να το κατοχυρώσουν με τις παρεμβάσεις και με τις κινήσεις τους προς τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, οι τοπικοί παράγοντες, εκμεταλλευόμενοι και το «καλό κλίμα» που έχει διαμορφωθεί για τη Λέσβο από τους κυβερνητικούς και ευρωπαίους αξιωματούχους,  αναγνωρίζοντας το βάρος που σήκωσε το νησί με την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση.     

Ηδη όπως προείπαμε, ο οδικός άξονας Καλλονής-Σιγρίου ολοκληρώνεται μέχρι τέλος του 2022, ενώ οσονούπω ολοκληρώνεται και το έργο του λιμανιού του Σιγρίου, δημιουργώντας μια δεύτερη πύλη εισόδου στο νησί και φέρνοντάς το πιο κοντά με την ηπειρωτική χώρα. Το γεγονός αυτό από μόνο του δεν αρκεί βέβαια για να αναπτυχθεί η ευρύτερη περιοχή της δυτικής Λέσβου. Οπωσδήποτε χρειάζονται πολύ περισσότερα, αλλά η ύπαρξη ενός αναβαθμισμένου λιμανιού και ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου και με δεδομένη την ύπαρξη του Μουσείου του Απολιθωμένου Δάσους , που αποτελεί ...κράχτη για την περιοχή η προσέλκυση των απαραίτητων επενδύσεων γίνεται ευκολότερη και αυτό είναι το επόμενο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί. Σε ότι αφορά τώρα τον έτερο μεγάλο οδικό άξονα , τον Καλλονής (Αγ. Παρασκευής για την ακρίβεια)-Πέτρας, θα πρέπει οι όποιες αστοχίες και τα εμπόδια που προέκυψαν, που εκ των πραγμάτων θα καθυστερήσουν την έναρξη των εργασιών, να μην αφεθούν στην τύχη τους και στις «βουλές» των υπηρεσιακών παραγόντων του Υπ. Υποδομών που εμπλέκεται με το έργο αυτό, αλλά να υπάρξει συνεχής παρακολούθηση από την περιφερειακή αρχή και διεκπαιρέωση όλων των άλλων ενεργειών που απαιτούνται, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος της καθυστέρησης που θα προκύψει, μέχρι να ξαναμπεί στις ...ράγες της υλοποίησης. Και η συνέχεια του δρόμου αυτού με την β΄φάση του, από τη Στύψη προς Πέτρα να μη χρειαστεί να περιμένει πότε θα ολοκληρωθεί το πρώτο μέρος τους έργου για να δρομολογηθεί.

Και αν για τους δυο αυτούς οδικούς άξονες τα πράγματα φαίνεται να έχουν πάρει το ...δρόμο τους, οι προχθεσινές ανακοινώσεις για ένταξη της χρηματοδότησης του φράγματος Τσικνιά στο Ταμείο Ανάκαμψης με προυπολογισμό  μάλιστα 106 εκ. ευρώ(!!!), από τον αρμόδιο αν. υπουργό κ. Σκυλακάκη και  του δρόμου της νότιας παράκαμψης, της πρώτης φάσης του όπως ανακοινώθηκε, για ένταξη στο νέο ΕΣΠΑ από τον περιφερειάρχη Κ. Μουτζούρη, δίνουν τόνο αισιοδοξίας ότι επιτέλους μετά από τόσες παλινωδίες και καθυστερήσεις επιτέλους δυο πολύ σημαντικές παρεμβάσεις που θα αναβαθμίσουν συνολικά το νησί παίρνουν το «πράσινο φως» για να υλοποιηθούν. Το μεν φράγμα Τσικνιά έρχεται για να λύσει μακροπρόθεσμα το υδρευτικό πρόβλημα της Μυτιλήνης , αλλά και άλλων περιοχών του νησιού, ενώ με την άρδευση του κάμπου της Καλλονής μπορεί να ξαναζωντανεύσει η πιο εύφορη περιοχή του νησιού που τα πολλά τελευταία χρόνια μένει ανεκμετάλλευτη, δημιουργώντας προοπτικές ανάπτυξης σε  παραγωγικές δραστηριότητες που είχαν εγκαταλειφθεί. Σε ότι αφορά τη νότια παράκαμψη, η πόλη της Μυτιλήνης με την κατασκευή αυτού του οδικού άξονα, αποκτά έναν χρηστικό δρόμο , που λύνει πολλά κυκλοφοριακά προβλήματα της.  Ομολογουμένως ένας τέτοιος δρόμος θα έπρεπε να είχε γίνει πολύ πριν δημιουργηθεί η ανοικοδόμηση που σήμερα υπάρχει στην διαδρομή που θα διέρχεται, γεγονός που προκάλεσε άλλωστε και τις ενστάσεις και τα εμπόδια που υπήρξαν, αλλά όπως και να έχει η Μυτιλήνη οφείλει να αποκτήσει εναλλακτικές κυκλοφοριακές διαδρομές, αποσυμφορώντας το κέντρο της και δίνοντας διέξοδο καλύτερης πρόσβασης σε αναπτυσσόμενες οικιστικές περιοχές.

 Τα δυο παραπάνω έργα έχουν την ευκαιρία τους τώρα για να δρομολογηθεί η υλοποίησή τους, η οποία δεν πρέπει να χαθεί, γιατί Ταμείο Ανάκαμψης και «φουσκωμένο» ΕΣΠΑ δεν θα έχουμε για πάντα. Γι αυτό είναι κρίσιμο να υπάρχουν συντονισμένες κινήσεις  των εμπλεκόμενων τοπικών παραγόντων με τους κυβερνητικούς ιθύνοντες, χωρίς μεμψιμοιρίες  και μικροπολιτικές σκοπιμότητες, του τύπου ποιος «πιστώνεται» τα έργα αυτά και ποιος παράγοντας ή κόμμα κερδίζει πολιτικά. Το κέρδος είναι για τον τόπο μας συνολικά και αυτό είναι το μείζον που κανείς δεν δικαιούται να ξεχνά και να υπονομεύει. Αλλωστε η υλοποίηση τέτοιων μεγάλων παρεμβάσεων δεν μπορεί να γίνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος πολύς  μέχρι την ολοκλήρωσή του. Και στο διάστημα αυτό, κατά πάσα πιθανότητα, θα έχουμε και εναλλαγές προσώπων και σε τοπικό και σε κεντρικό επίπεδο, οπότε όλοι μπορούν να «δοξαστούν», αρκεί να συμβάλλουν με τις ενέργειες τους ώστε τα επόμενα χρόνια τα μεγάλα έργα να αλλάξουν την όψη του νησιού , βάζοντάς το σε μια νέα εποχή, πολλά υποσχόμενη και για τον τόπο και τους κατοίκους του. Αυτό το στοίχημα πρέπει να κερδηθεί πάσει θυσία, γιατί δεν έχουμε ως τόπος την «πολυτέλεια» και άλλων χαμένων ευκαιριών. Τα έργα υποδομής αναβαθμίζουν έναν τόπο και δημιουργούν ευκαιρίες  για ανάπτυξη, που οφείλει η τοπική κοινωνία και κυρίως οι νέοι άνθρωποι να εκμεταλλευτούν. Και με αυτήν την λογική κρίνεται κρίσιμη η επόμενη περίοδος, και για τις προοπτικές που ανοίγονται και για την εικόνα που θα εκπέμπει το νησί.    

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey