Δύο δρόμοι για την Ένωση

01/07/2012 - 05:56
«Η φτώχεια φέρνει γκρίνια» λέει μια λαϊκή ρήση, κι αυτό ισχύει και στην περίπτωση της ΕΑΣ Λέσβου. Η κορυφαία συνεταιριστική οργάνωση της Λέσβου, αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, τα οποία είναι αποτέλεσμα κι όχι η αιτία του κακού.
Ιστορική η σημερινή Γενική Συνέλευση

«Η φτώχεια φέρνει γκρίνια» λέει μια λαϊκή ρήση, κι αυτό ισχύει και στην περίπτωση της ΕΑΣ Λέσβου. Η κορυφαία συνεταιριστική οργάνωση της Λέσβου, αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, τα οποία είναι αποτέλεσμα κι όχι η αιτία του κακού.


Η ρίζα του κακού είναι η αδυναμία των Συνεταιρισμών να προσαρμοστούν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον που δημιουργείται στον πρωτογενή τομέα, μέσα από τις αλλεπάλληλες αναδιαρθρώσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Η ΕΑΣ Λέσβου είναι ένα τμήμα του παζλ των συνεταιριστικών οργανώσεων και όχι το όλον. Κατά συνέπεια, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να έχει μια εντελώς διαφορετική πορεία από αυτή που έχει το σύνολο των συνεταιριστικών οργανώσεων της χώρας. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει ευθύνες η σημερινή διοίκηση της. Άλλωστε ο βασικός κορμός της, διοικεί την Ένωση επί 20 χρόνια και θα ήταν εξωφρενικό να πιστεύει κανείς ότι δεν έχει καμία ευθύνη για την σημερινή κατάσταση.
Αυτή την στιγμή στο εσωτερικό της ΕΑΣ Λέσβου, συγκρούονται δύο αντιλήψεις. Η μία είναι αυτή που πιστεύει πως η Ένωση πρέπει να προσαρμοστεί στις εξελίξεις που επιβάλει η Κοινή Αγροτική Πολιτική και να μειώσει τις δραστηριότητες της ώστε να είναι βιώσιμη. Η άλλη άποψη είναι αυτή που διατείνεται πως η Ένωση μπορεί να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες που έχει και να αναπτυχθεί, αφού πρώτα καταφέρει να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της.
Την πρώτη άποψη ασπάζεται ο πρόεδρος της ΕΑΣ Λέσβου, όπως δηλώνει στην συνέντευξη που σήμερα δημοσιεύεται στο «Ε», στις επόμενες σελίδες. Τη δεύτερη άποψη ασπάζονται πολλοί άλλοι, όμως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της είναι το πρώην μέλος του Δ.Σ. Δημήτρης Παναγιωτέλλης.

Ο υπάρχον σχεδιασμός της ΚΑΠ και οι μελέτες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο χρόνο (της Εθνικής Τράπεζας και της Τράπεζας Πειραιώς), δείχνουν ότι θα έχουμε ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση της παραγωγής ελαιολάδου στη χώρα μας. Όμως την ίδια στιγμή, όλοι οι διεθνείς αναλυτές τονίζουν ότι το ελαιόλαδο είναι προϊόν που έχει λαμπρό μέλλον. Αυτά τα δύο στοιχεία είναι που θα πρέπει να προσδιορίσουν την πολιτική της Ένωσης στον τομέα του ελαιολάδου.
Αυτό σημαίνει σχεδιασμός και επένδυση στον τομέα της εμπορίας του ελαιολάδου. Ως φορέας κοινωνικής οικονομίας, η ΕΑΣ Λέσβου πρέπει να φροντίσει ένα μέρος της υπεραξίας που θα αποκομίζει από το εμπόριο του ελαιολάδου, να το μεταφέρει στους παραγωγούς.
Κρίσιμο ρόλο στην παραπέρα πορεία της ΕΑΣ Λέσβου, έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Μια προηγούμενη φουρνιά στελεχών ήταν αυτή που χάραξε την πολιτική που έδινε έμφαση στην τυποποίηση του ελαιολάδου. Αποτέλεσμα αυτού του σχεδιασμού, ήταν στη Λέσβο να τυποποιείται το 23% του παραγόμενου ελαιολάδου όταν ο μέσος όρος πανελλαδικά είναι 15%.
Σήμερα οι αντιπρόσωποι της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης, καλούνται να λάβουν μια ιστορική απόφαση. Καλούνται να ανοίξουν το δρόμο για τις συνενώσεις των Συνεταιρισμών του νησιού. Οι συνενώσεις θα έπρεπε να είναι μια αυτονόητη εξέλιξη κι όχι αναγκαστικός νόμος. Πριν δύο χρόνια, οι ελαιουργικοί Συνεταιρισμοί της Ισπανίας προχώρησαν σε συνενώσεις όταν διαπίστωσαν ότι η ισχύς των τυποποιητικών επιχειρήσεων είναι μεγαλύτερη από τη δική τους, και δεν τους το επέβαλε κανένας νόμος. Κι απ’ την άλλη, η ισπανική κυβέρνηση ούτε που διανοήθηκε να ψηφίσει νόμο που θα καταργεί τις Ενώσεις Συνεταιρισμών.

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey