Ο κόσμος των Μανιταριών

Το κυνήγι των υπογείων

20/04/2022 - 11:30

Το Κυνήγι υπογείων μανιταριών με τρουφόσκυλο ή χωρίς, προϋποθέτει πρώτα απ’ όλα τη γνώση, για το που θα ψάξει ο ενδιαφερόμενος και δεύτερον τύχη. Τύχη και για τον τρουφοκυνηγό με σκυλί, τύχη και για τον εραστή των υπογείων χωρίς σκυλί. Όσο η γνώση αυξάνεται τόσο αυξάνεται και η «τύχη». Δεν πιστεύω πολύ στη τύχη αντίθετα πιστεύω στη γνώση και στον έρωτα γι’ αυτό που κάνεις.  

Στα προηγούμενα είδαμε ότι η σχέση των φυτών με τα υπόγεια μανιτάρια είναι συμβιωτική. Ερωτική θα την έλεγα ή σχέση μεγάλης αγάπης. Όπως δυο άνθρωποι που αγαπιούνται μοιράζονται την τροφή τους έτσι κι ‘αυτά μοιράζουν αυτά που είναι απαραίτητα για τον καθένα, και αυτά που θα δώσουν στο ταίρι τους περνάνε μέσα από τον οργανισμό τους, είναι αυτά που ο ίδιος οργανισμός τους έφτιαξε. Ο μοναχικός δεν έχει πολλές δυνατότητες επιβίωσης ενώ όταν υπάρχουν άλλοι που τον σκέπτονται, τον προσέχουν, τον αγαπάνε και τον φροντίζουν, σίγουρα η ζωή του θα είναι καλύτερη. Στη σχέση συμβίωσης φυτών και μυκήτων οι έννοιες αυτές (έρωτας, αγάπη) δεν υπάρχουν βέβαια αλλά έτσι τις κατάλαβα εγώ και μ’ αυτόν τον μπούσουλα ψάχνω για υπόγεια. Ένας άνθρωπος που αγαπάει και τον αγαπούν φαίνεται και ξεχωρίζει απ’ το χαμόγελό του και την λάμψη στα μάτια και το πρόσωπό του. Ένα φυτό λοιπόν που έχει σχέση συμβίωσης θα ξεχωρίζει από το πλούσιο και όχι καχεκτικό του φύλλωμα . Αν δεν ξεχωρίζει, το πιθανότερο είναι να βρίσκονται σε σχέση και τα άλλα φυτά γύρω του.  

Τα υπόγεια μανιτάρια χρειάζονται τον κατάλληλο γι’ αυτά βιότοπο, τα φυτά που θα συμβιώσουν, αλλά και την σύσταση του εδάφους που σε γενικές γραμμές πρέπει να υπάρχει ισορροπία των τριών στοιχείων: άμμος, πηλός, άργιλος. Το κάθε είδος έχει τις δικές του προτιμήσεις και σχεδόν όλα θέλουν εδάφη που στραγγίζουν ικανοποιητικά και χώμα όσο γίνεται αφράτο για να μπορέσουν να αναπτυχθούν. Για τις τρούφες που έχουν οικονομικό και εμπορικό ενδιαφέρον θα πρέπει να γνωρίζουμε και το ρΗ του εδάφους.Το ιδανικό είναι 7.0-8.5. Αυτό επιδιώκουν στις τρουφοκαλλιέργειες.  

Δέντρα, θάμνοι και πόες της Λέσβου με υπόγειο μυκητολογικό ενδιαφέρον. 

Το βιβλίο «Φυτά της Ελλάδας. Η έρευνα στη Λέσβο» των Μάκη Αξιώτη- Βαγγέλη Αξιώτη θα βοηθήσει να εντοπίσουμε όλα αυτά που μας ενδιαφέρουν. Αναμφισβήτητα τα σκήπτρα κρατάει το γένος των δρυών (Quercus) είτε αυτό είναι δέντρο είτε θάμνος (το γνωστό πουρνάρι). Σ’ αυτά έχω βρει το βρώσιμο Tuberborchii ενώ το άλλο βρώσιμο Τuber aestivum βρέθηκε από του τρουφοκυνηγούς με τρουφόσκυλο Γιώργο και Νίκο.  

Άλλα δέντρα που φιλοξενούν υπόγεια μανιτάρια είναι: Καστανιά, Λεύκα, Ιτιά, Πεύκο, Έλατο, Καραγάτσι, Φλαμουριά, Κράταιγος (τρικοκκιά) Φουντουκιά άγρια Αχλαδιά, (γκορτσιά), Κυπαρίσσι, Ευκάλυπτος και το Φιλλύκι που είναι μεγάλος θάμνος. 

Από τους Θάμνους η Λαδανιά κατέχει τα πρωτεία στην φιλοξενία των υπογείων μανιταριών. Άλλοι θάμνοι είναι: Αγριοτριανταφυλλιά, Θυμάρι, Ρείκι, Φουμάνα, Λαγομηλιά. Πόες που συμβιώνουν με υπόγεια είναι: Αγριάδα, Ηλιάνθεμο, Τουβεράρια. 

Ο άπειρος συλλέκτης θα πρέπει να ψάξει στα παραπάνω φυτά και αν πρόκειται για είδη με εμπορικό ενδιαφέρον, ψάχνει γενικά σε ασβεστολιθικά εδάφη, στην περιφέρεια των κλαδιών του δέντρου και πάντα στα ηλιόλουστα σημεία, χωρίς αυτό να είναι απαρέγκλιτος κανόνας.  

Στη Λέσβο μπορεί να μην έχουμε τα δάση της οξιάς, ή της Αριάς ή τα μεγάλα ελατοδάση, αλλά έχουμε αρκετά συμβιωτικά φυτά γι’ αυτόν που θα ήθελε να ασχοληθεί με τους υπόγειους αυτούς θησαυρούς. Το μόνο και ουσιαστικό πρόβλημα για την Λέσβο είναι ότι χρόνο με τον χρόνο μειώνεται η βροχόπτωση. Τα αρχεία δείχνουν ότι τα τελευταία 20 χρόνια, σε όλη τη Λέσβο, σημειώθηκε μείωση της βροχόπτωσης κατά 35%. Οι καλοκαιρινές μπόρες που χρειάζονται τα υπόγεια μανιτάρια για να μπει το μυκήλιο στη διαδικασία αφύπνισης και παραγωγής ολοένα και λιγοστεύουν. 

Το μεγάλο όμως πλεονέκτημα της Λέσβου έναντι της Ηπειρωτικής Ελλάδας είναι οι καλδέρες της Δυτικής Λέσβου και τα ηφαιστειογενή εδάφη που παραμένουν ανεξερεύνητες αλλά έχουν δώσει μεγάλο επιστημονικό σημάδι με μια πρώτη παγκόσμια καταγραφή υπογείου μανιταριού, νέο είδος για την επιστήμη σύμφωνα με τους επιστήμονες μετά από μοριακή εξέταση στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά και σε ιδιωτικό κέντρο της Ισπανίας. Όμως από απροσεξία χάθηκαν τα δείγματα, δεν ολοκληρώθηκε η εργασία, όποτε και δεν ανακοινώθηκε πουθενά το όνομα Luteoamylascuslepetimnus που σκεπτόμουν μια και εκεί το είχα βρει το 2016. 

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey