Άνοιξη στην Ερεσό Ι Του Νικολάου Εμ. Καρύδη

«Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα»

17/04/2022 - 16:00

«Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε, 

καρδιά μου πώς αντέχεις 

μέσα στην τόσο αγάπη και στις τόσος ομορφιές; 

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά.» 

Με τον ερχομό τ’ Αηγιωργίτη, όπως λέει ο λαός μας τον Απρίλη, μπαίνουμε στην καρδιά της άνοιξης. Τον ονομάζουμε ακόμη και «Λαμπριάτη», γιατί συνήθως το μήνα αυτό γιορτάζουμε τη Λαμπρή γιορτή της Πίστης μας, που την αγκάλιασε κι η Παράδοσή μας και πότισε την πατρίδα μας γενιές και γενιές.  

Την πρώτη μέρα, την Πρωταπριλιά, έχουμε τα ψέματα και τα γελάσματα του μήνα. Συνηθίζουν, δηλαδή, την ημέρα αυτή να λένε ψέματα «για το καλό». Κι όταν τυχαίνει να γίνονται πιστευτά απ’τους άλλους, τους εύχονται και «του χρόνου» κι ύστερα αρχίζουν να τους πειράζουν γελώντας. 

Η περίοδος της Μεγάλης Σαρακοστής, με την ψαλμωδία των Χαιρετισμών, κορυφώνεται διαδοχικά τις Παρασκευές που στις εκκλησίες ψάλλουν τον Ακάθιστο ύμνο, όπου οι κυράδες προσφέρουν ως δώρα στη μάνα Παναγιά τα πρωτογεννήματα της άνοιξης, τ' αγνά λούλουδα. 

«Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε.» Ο μήνας του έρωτα, των λουλουδιών και της Ανάστασης ξεπρόβαλε. Η καρδιά της άνοιξης π' αναγεννά την πλάση και σκορπά τριγύρω ανθούς και μοσχοβολήματα. Καλώς μας ήρθες, Απρίλη! Καλώς μας ήρθες, άνοιξη! 

Τούτος ο μήνας αναγεννά ολάκερη την πλάση με τη μυρίπνοη και δροσερή ανάσα του, σκορπά αναρίθμητες ομορφιές, μυρωδιές και ήχους. Σύγκορμα ζωντανεύει η φύση. Τα βουνά μας πρασινίζουν, ο Κάμπος μας φοράει το πράσινο κουστούμι του με τα χίλια δυό χρώματα και τα λογιών λογιών αρώματα. 

Η Κορώνη, τα Ψίνια, ο Πορτός, τα Τατάρια, το Πιθάρι έχουν την τιμητική τους. Ο κόσμος θα γεμίσει ασπαρτιές, ασπορδύλ’, μυρωδάτη ρίγανη και ένα σωρό βότανα και μυρουδ'κά. Η πλάση στρώνει το γιορτινό της πέπλο για να υποδεχτεί τον Αη-Γιώργη και τη Λαμπρή. 

«Απρίλης φέρνει τη δροσιά, φέρνει και τα λουλούδια». Ο μήνας που θα γεμίσει ο Κάμπος μας απ'τα πολύχρωμα και μοσχομυριστά λουλούδια, λογιών λογιών. Απ'όπου κι αν περάσεις θα ευφρανθεί όλη σου η ύπαρξη. Φούλι, αγιόκλιμα, λεμονανθός, μαγιάτικα τριαντάφυλλα όλα θα συνθέσουν την παλέτα τούτης της εποχής. Θα στολιστεί το χωριό μας με κάθε ομορφιά. Οι νοικοκυρές θα απλώσουν τα γλαστρέλια τους στους αυλυγύρους και θα ομορφύνουν οι γειτονιές. Άξιες γυναίκες οι Ερεσιώτισσες! Θα βάλουν απλωσιά τις σφίδες και τα κιούπια με τους ερωτάδες, τα σκυλάκια, τα καμπανέλια, τα κρίνα, τις πάπιες. Οι μέλισσες ξεπετούν ήδη τον ανθό τους και μοσχομυρίζουν, το ίδιο τα δεντριλίβανα, τα φασκόμηλα. Τα παραθέλια μες στα περιβόλια κι οι κουτσνάδες σαν το χράμι απλώνονται κι ανοίγουν περάσματα για να ξαμολυθούμε μες στον Κάμπο μας. 

Όλοι μας θα σιμώσουμε στο χωριό μας και θα ξεχυθούμε στα σοκάκια. Μικροί και μεγάλοι αφήνουμε τις μεγαλουπόλεις και τις Αθήνες και θα επιστρέψουμε για τη Λαμπρή στο χωριό. Να ποτιστούμε με το ερεσιώτικο αγέρι και να αναζωογονηθούμε με τα νάματα του τόπου μας.  

Πόσο διψά η ψυχή μας για έναν Απρίλη στο χωριό, για ένα Πάσχα στο χωριό. Μικροί και μεγάλοι θα ξαμολυθούμε στα χωράφια μας, θα πάμε στις κούλες και στα περιβόλια. Θα γεμίσουμε τα καλάθια από άνθη και βότανα. Να πετάξουμε τα πανωφόρια και να νιώσουμε ελεύθεροι. Να σκορπιστούμε στα περιβόλια για να μαζέψουμε τα παραθέλια και τη ρίγανη που θα φυτρώσει σε κάθε γωνιά του Κάμπου. Να σκαρφαλώνουμε στους μαντρότοιχους και τις γερασμένες αμυγδαλιές με τους τρουβάδες σκ' κακίνα και να γεμίσουμε απ'τα γλυκόξινα τσάγαλα τις τσέπες και τα καλάθια μας. Να περπατούμε στα μονοπάτια και να τραβολογάμε τα χόρτα για να παίζουμε με τσ' αραπάδες λέγοντας: 

«Ήλιους τσι βρουχή παντριυγόντι γι φτουχοί.  

Ήλιους τσι φιγγάρ' παντριυγόντι γι γαιδαρ'.» 

Τι όμορφη εικόνα να βλέπεις τους Αθηναίους και τους απόδημους να έρχονται με τα μπαγκάζια φορτωμένα και να τους καλωσορίζει η κάθε θεια μες στον Πλάτανο ή στο Γιαλό. «Καλώς τς, καλώς τα μουρά!». Και να γεμίσουν τα σοκάκια, να θαρρείς ότι το χωριό μας ζωντάνεψε. «Τσι τ' χρόν'! Καλό Πάσχα» θ' ακούς απ'τα σπίτια που μόλις άνοιξαν τις καγκελόπορτες. Οι εκκλησιές μας θα σημάνουν και θα γεμίσουν με τα ξενάκια που σιγά σιγά θα έρθουν να γιορτάσουν το Πάσχα στο χωριό. 

Ο Γιαλός κι αυτός θα ζωντανέψει. Θα μοσχομυρίσει η άνοιξη και θα θυμίσει καλοκαίρι.  

«Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σ'εκείνον το ζευγά πόχει πολλά σπαρμένα.» Οι αγρότες μας ζευγαρίζουν τα κτήματα τους τούτον τον καιρό για να ετοιμάσουν την καλοκαιρινή σοδειά. Θα ξεβοτανίσουν το παλιό χορτάρι, θα σπείρουν τον καινούριο σπόρο κι άμα τύχει και ρίξει μια ψιχάλα μες σε τούτον το μήνα θα έχουν ένα χαμόγελο ίσαμε τ' αυτιά. 

Τα πιο παλιά χρόνια ο Κάμπος μας ήταν στα ντουζένια του τέτοιες μέρες. Γέμιζε από κόσμο και ζωντανά. Οι ζευγάδες έβγαιναν με τα βόδια τους για να ζευγαρίσουν τα χωράφια τους, να τα προετοιμάσουν για να σπείρουν τα καπνά. Οι προκ’νοί ζευγάδες είχαν να διηγηθούν πολλές ιστορίες και ανέκδοτα. 

Στην Ερεσό υπήρχαν πάνω από διακόσια ζευγάρια βόδια, μόνο για το «ζγο», χώρια τα μικρά, οι αγελάδες, οι γαϊδάροι, τα μουλάρια, τ’ άλογα για τους αραμπάδες. Πραγματικά, το πρωί ήταν χάρμα οφθαλμών να βλέπεις τους δρόμους προς τον κάμπο και τα σοκάκια του χωριού μας κατάμεστα από κάθε λογής ζωντανά με τ’ αφεντικά τους που πήγαιναν στις δουλειές τους. Προπαντός δε, το πρωί να συνωθούνται στο Χατζή-σμαν’, στις δύο μεγάλες γούρνες, που τις γέμιζε με τρεχούμενο νερό και που το ένστικτο τα κατεύθυνε εκεί να ξεδιψάσουν για να αντέξουν το κοπιαστικό έργο που τα περίμενε. Σύμφωνα με διήγηση του σεβαστού δασκάλου μας, Μιλτιάδους Λαμπρινίδη, καλύτερος ζευγάς ήταν εκείνος που είχε αρσενικά και νια ζα. Ήταν περιζήτητος και ακριβοπληρωμένος. 

Για μια άνοιξη διψούμε όλοι, για ένα ελληνικό Πάσχα. Να τραβήξουμε στις αλάνες και να νιώσουμε την ελευθερία. Σαν τότε που ήμασταν μωρά κι ανοίγαμε τις πόρτες των σπιτιών και φεύγαμε κι ούτε μας ένοιαζαν τα μετόπισθεν.  

Μακάρι τούτος ο μήνας κι όλη μας η ζωή να είναι ένας ολάνθιστος Απρίλης! 

Καλό Πάσχα! 

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey