FOLLOW US

Δήμος

  • Δύο στις δύο δημοτικές αρχές του «Καλλικρατικού» δήμου Λέσβου, έχασαν την πλειοψηφία και τούτο δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο ενόψει «Κλεισθένη»
Το deja vu «Βουνάτσου» επί Γαληνού, δείχνει πολλά

Είναι το «δημαρχοκεντρικό» μοντέλο αυτό που προκαλεί τις διοικητικές αρρυθμίες στην κάθε δημοτική αρχή της Λέσβου; Είναι ο δήμαρχος «βεζίρης» που ακριβώς γιατί (μπορεί να) είναι «βεζίρης» κρατά σε «ομηρία» τα μέλη της δημοτικής του αρχής, ή είναι η μοίρα του να εξελίσσεται σταδιακά σε «όμηρο» ενδοπαραταξιακών αντιπολιτευτικών ομάδων; Τα ερωτήματα αυτά, μετά την απώλεια της πλειοψηφίας και εκ μέρους της σημερινής δημοτικής αρχής, σε συνδυασμό με τους σχεδιασμούς του «Κλεισθένη» για να βελτιώσει τη λειτουργία των δήμων και να επιβάλει (ίσως) έναν ευρύτερο «εκδημοκρατισμό» με έμφαση τις συναινέσεις στα δημοτικά συμβούλια, γίνονται εκτός από επίκαιρα και αμείλικτα. Και αν και είναι προφανέστατα πολύ δύσκολο κάποιος να μπορεί να απαντήσει πειστικά σε όλα αυτά, εκείνο που μπορεί σαφέστατα να πει, χωρίς να τύχει αντίλογου, είναι πως η περίπτωση του δήμου Λέσβου, του μεγαλύτερου σε έκταση στην Ελλάδα, χρήζει πράγματι ξεχωριστού «νομοθετήματος» για να διακυβερνηθεί καλύτερα. Γιατί όπως και να έχει, το ότι ο Σπύρος Γαληνός μετρά ήδη οκτώ απώλειες από την παράταξή του, χάνοντας την πλειοψηφία, όσες ακριβώς μέτρησε και ο Δημήτρης Βουνάτσος, τέσσερα χρόνια νωρίτερα, είναι «θέμα». Που έχει να κάνει σίγουρα με την προβληματική νοοτροπία του «παραγοντισμού» που κατατρώγει την αυτοδιοίκηση, αλλά και με την «γεωγραφία» του αχανούς δήμου Λέσβου.

Το τελευταίο τρίμηνο και ελέω παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, που εντείνεται από το κλίμα πόλωσης που χαρακτηρίζει την κεντρική πολιτική σκηνή, το ενδιαφέρον του Τύπου μονοπωλούν οι ενδοπαραταξιακές έριδες της δημοτικής αρχής Γαληνού. Με κάποιες από αυτές να έχουν τόσο μεγάλη ένταση, που κάνουν πολλούς να αναρωτιούνται το πώς τα ίδια πρόσωπα που διαξιφίζονται, κατάφερναν(;) να συνεργάζονται όλα τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως κάτω από ποια απροσδιόριστη συνεκτική δύναμη, πείστηκαν να καταγραφούν σε ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο.

Η περίπτωση του «αντάρτικου» των Βορείων

Το «αντάρτικο» των «Βορείων» που έληξε, προς το παρόν, με την καρατόμηση των Μιχάλη Ρούσση (Ερεσός) και της Ταξιαρχούλας Πνακά (Πέτρα), αλλά και του Δημήτρη Αλεξίου (Πολιχνίτος),  έχοντας αφήσει σε εκκρεμότητα το μέλλον του Ταξιάρχη Βέρρου (Καλλονή), ήταν ενδεικτικό περί του προβληματισμού που επικρατεί γύρω από την διοίκηση του δήμου Λέσβου. Διότι και οι τρεις του λεγόμενου «αντάρτικου», ήταν εκπρόσωποι της «περιφέρειας» του δήμου, η οποία από το 2010 και την χωροταξική αναδιάταξη του «Καλλικράτη», θεωρείται αδικημένη από την «κεντρική διοίκηση» της Μυτιλήνης και προκαλεί συχνά την «γκρίνια» των γεωγραφικών της αντιδημάρχων. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως όλοι τους, είναι υπέρ της διάσπασης του δήμου Λέσβου. Είτε επειδή διαπιστώνουν ότι ο ένας δήμος και δη αυτός της Λέσβου, ο μεγαλύτερος της χώρας, διοικείται πολύ δύσκολα με τη σημερινή του αυτοδιοικητική «χωροταξία», είτε επειδή κατά βάθος επιθυμούν να αποκτήσουν με τη διάσπαση του δήμου, οι ίδιοι ενισχυμένη εξουσία και ρόλο στα δημοτικά πράγματα.

Ο τεράστιος δήμος Λέσβου και η νοοτροπία

Το αν η καρατόμηση των τριών τώρα, έγινε εν δικαίω από τον Σπύρο Γαληνό, είναι δύσκολο να το εκτιμήσει με ασφάλεια κανείς, γιατί δεν έχει όλα τα στοιχεία, και ίσως δεν έχει και πολλή σημασία εν προκειμένω. Το ότι όμως για το τυπικό της «διαγραφής» τους, απαιτήθηκε να στηθεί ολόκληρη στρατηγική με νομική… συμβουλή, σηκώνει πολλή κουβέντα. Γιατί αποκαλύπτει ότι για την κάθε «καρέκλα» που παίρνει ή χάνει κανείς με τη σημερινή λειτουργία της αυτοδιοίκησης, υπάρχει από πίσω μπόλικο «παζάρι». Άλλοτε με κυρίαρχο αυτού τον δήμαρχο «βεζίρη» και άλλοτε με κυρίαρχους τους δυσαρεστημένους συνεργάτες του, ανάλογα με τη συγκυρία. Και η απλή αναλογική που έρχεται οσονούπω, καλείται είτε να επιβάλει πια τις συναινέσεις περισσότερο σε πολιτικό επίπεδο, είτε - αν αποτύχει τελικά πλήρως-να καταλήξει να ενισχύει τα όποια «παζάρια». Μια και είναι δεδομένο, πως η νοοτροπία των «αυτοδιοικητικών» στη Λέσβο, βάσει της μέχρι τώρα εμπειρίας μας, σε καμία περίπτωση δε συνάδει με αυτό που επιχειρεί να μεταδώσει η απλή αναλογική στα δημοτικά συμβούλια και να αλλάξει άρδην τα δεδομένα διοίκησης και συνεργασίας.

«Όμηρος» μόνο ο ίδιος ο τόπος

Το deja vu «Βουνάτσου» επί εποχής Γαληνού εξάλλου, έρχεται να επιβεβαιώσει το προβληματικό πρώτα απ΄ όλα της νοοτροπίας των αυτοδιοικητικών (δημάρχων και δημοτικών συμβούλων) που στην πορεία ξεχνούν ότι εκπροσωπούν τους δημότες και όχι τους εαυτούς τους. Χαρακτηριστικά, ο σημερινός δήμαρχος επί των ημερών μετρά οκτώ επεισοδιακές παραιτήσεις ή «διαγραφές» (Αλβανόπουλος, Χατζηχρήστου, Τζιμής, Πνακά, Αλεξίου, Ακριώτης, Ρούσσης, ενδεχομένως και Βέρρος) και ο πρώην δήμαρχος Λέσβου επίσης άλλες οκτώ (Πατέστος, Παρασκευαϊδης, Δόλκα, Πνακά, Πολίτης, Βαμβουρέλλη, Τσακίρης, Αλεξίου). Σε μία εξέλιξη που τελικά δεν κατέστησε «όμηρο» κανέναν εκ των Βουνάτσου και Γαληνού ή εκ των δυσαρεστημένων δημοτικών συμβούλων, αλλά τον τόπο.

Ότι όμως και να ισχύει πραγματικά και να εξηγεί το προβληματικό του δήμου Λέσβου, που σε κάθε τέλος της θητείας των δύο δημοτικών του αρχών, βαδίζει χωρίς πλειοψηφία (σ.σ. με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται) το μόνο σίγουρο που μπορεί να ειπωθεί ως συμπέρασμα, είναι πως ο δήμος Λέσβου, έτσι όπως λειτουργεί σήμερα, αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση για τον «Κλεισθένη». Που δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο εκ μέρους του νομοθέτη που υποτίθεται ότι θέλει να βελτιώσει τη λειτουργία των δήμων και των δημοτικών συμβουλίων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Τελευταία τροποποίηση Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018 13:53
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top