FOLLOW US

Μια ελληνική εταιρεία, που κατατάσσεται στην κορυφή του είδους της, κατασκευάζοντας φίλτρα αέρος για μοτοσικλέτες όχι απλώς εφάμιλλα, αλλά καλύτερα από εκείνα γνωστών αμερικανικών και ευρωπαϊκών εταιρειών. Ο λόγος για την DNA, που σε περίοδο οικονομικής κρίσης, όχι απλώς παράγει, αλλά καταφέρνει να εξάγει σχεδόν το 95% της παραγωγής της στις μεγαλύτερες αγορές του κόσμου.

Ιδρυτής της ο Ντίνος Νικολαΐδης, που μαζί με τον γιο του Μάριο βρέθηκαν στο νησί μας τις προηγούμενες ημέρες, στο πλαίσιο του TEDxLesvos. Οι δυο τους μίλησαν στο «Ε» για το τελευταίο και μεγαλύτερο τόλμημά τους επιχειρηματικά, τη σχεδίαση και κατασκευή μιας 100% ελληνικής μοτοσικλέτας, αξιοποιώντας αποκλειστικά τη δουλειά του τμήματος Έρευνας και Εξέλιξης της εταιρείας τους.

 

Συνέντευξη στον ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ

 

Εκ πρώτης φαίνεται παράτολμο να μπει μια ελληνική εταιρεία σε μια τέτοια διαδικασία. Το πιστεύατε το πρότζεκτ εξαρχής;

Μ.Ν.: «Πολύ. Στους πέντε πρώτους μήνες όμως, φτάσαμε σε ένα σημείο καμπής. Είχαμε φουλάρει σε σκέψεις, πίεση και συναισθήματα. Ήταν εκείνο το σημείο που είπαμε ή τώρα ή ποτέ.»

Ν.Ν.: «Κάτι παρόμοιο με το decision speed στα αεροπλάνα, στο οποίο δεν υπάρχει πια περιθώριο φρεναρίσματος, παρά μόνο απογείωση.»

Μ.Ν.: «Αυτό για εμάς ήταν το πιο κρίσιμο και δύσκολο σημείο της διαδρομής. Έπρεπε να πάρουμε τις τελικές αποφάσεις. Από εκείνο το σημείο και μετά, το πρότζεκτ άρχισε να τρέχει μόνο του.»

 

Μέτρησε το γεγονός ότι διαθέτατε μεγάλη εμπειρία στην παραγωγή φίλτρων αέρος, από τα καλύτερα στον κόσμο;

Ν.Ν.: «Κατ’ αρχήν είναι τα καλύτερα (γέλια). Φυσικά και μέτρησε. Το φίλτρο αέρος μπορεί να μην έχει κινούμενα μέρη, άξονες, γρανάζια κτλ, αλλά διαθέτει τόση τεχνολογία ενσωματωμένη που είναι απίστευτη. Μας βοήθησε λοιπόν η τεχνογνωσία μας για να πετύχουμε όσα ακριβώς θέλαμε.»

 

Υπήρξαν στιγμές απογοήτευσης;

Μ.Ν.: «Υπήρξαν, αλλά για εμάς ήταν στιγμές που μας έβαζαν στη διαδικασία να σκεφτούμε παραπάνω. Στιγμές, που μας άλλαζαν το πρότζεκτ. Δεν αρχίσαμε έτσι. Ούτε στα χρώματα, ούτε στο σχέδιο.» 

 

Πατέρας και γιος δεν είναι μίγμα εκρηκτικό;

Ν.Ν.: «Είναι σα να βάζεις δύο χημικά στοιχεία μαζί, να γίνεται μια τεράστια έκρηξη και μετά από τη λακκούβα που θα έχει σχηματιστεί, να βγαίνει πετρέλαιο. Και να λες, είμαι τυχερός. Κοίτα τι βγήκε.»

Μ.Ν.: «Είναι πάρα πολύ δύσκολο να δουλεύουμε μαζί. Αλλά αυτό που καταφέρνουμε, δεν μπορεί να γίνει με κανέναν άλλον τρόπο.»

Ν.Ν.: «Αν δουλέψει ο καθένας μόνος του, με εργαζόμενους που θα έχουν λόγο στο πρότζεκτ, το πιθανότερο είναι εκείνοι να μας λένε συνέχεια ναι. Εμείς μεταξύ μας, όμως, έχουμε δημιουργικές διαφωνίες.»

 

Τι καινοτομίες φέρνει η DCR-017;

Ν.Ν.: «Πρόκειται για μια μοτοσικλέτα γύρω από ένα βραβευμένο φίλτρο με το Red Dot Design Award στη Γερμανία το 2012, το πρώτο στον κόσμο που απονέμεται σε εταιρεία φίλτρων. Ξεκινήσαμε από εκεί να χτίζουμε τη μοτοσικλέτα, επιλέγοντας το μοτέρ που ταίριαζε και κατ’ επέκταση όλα τα υπόλοιπα μηχανικά μέρη. Θέλαμε μια μοτοσικλέτα που θα έχει το στυλ και την εμφάνιση των δεκαετιών ’70 και ’80, τότε που είχαν ξεκινήσει τα Café Racers και ιδιώτες έφτιαχναν μόνοι τις μοτοσικλέτες τους.»

Μ.Ν.: «Ακολούθως θέλαμε να ενσωματώσουμε όλη την τεχνολογία που υπήρχε ως το 2017. Ένα σύγχρονο κινητήρα, τη δύναμη και όλα αυτά με τρόπο που αν χρειαζόταν, να μπορούσαμε να το ξανακάνουμε. Στις custom μοτοσικλέτες, το βασικό πρόβλημα είναι ότι αν συμβεί κάτι, δεν μπορούν να στις ξαναφτιάξουν. Εμείς έχουμε βιομηχανοποιήσει κάθε στάδιο παραγωγής. Φτιάξαμε μια μοτοσικλέτα, όπως θα φτιάχναμε ένα φίλτρο αέρος.»

 

Η διαδικασία παραγωγής γίνεται σε δική μας μονάδα;

Μ.Ν.: «Από το 2007 και μετά, που δημιουργήσαμε το δικό μας εργοστάσιο, όλα γίνονται στη δική μας μονάδα παραγωγής.»

Ν.Ν.: «Έχουμε αναπτύξει τεχνολογία που είναι μοναδική. Έτσι δεν μπορούμε να τη δώσουμε σε υποκατασκευστές.»

 

Η DCR-017 «φοράει» εξάτμιση Akrapovic. Πώς προέκυψε;

N.N.: «O Igor Akrapovic είναι προσωπικός μου φίλος. Συνεργαζόμαστε από το 1992, όταν και συναντηθήκαμε σε μία έκθεση στη Γερμανία, αγοράζοντας το πρώτο μας δυναμόμετρο. Γίναμε φίλοι και όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την DCR-017 ήταν ο πρώτος που μας είπε να προχωρήσουμε με κλειστά μάτια. Φυσικά μας υποσχέθηκε ότι θα είναι δίπλα μας.»

Μ.Ν.: «Επί δύο χρόνια έλεγα στον πατέρα μου, ότι πρέπει να κάνουμε κάτι για να δείχνουμε στον κόσμο τη δουλειά μας. Το φίλτρο αέρος δεν είναι ένα κομμάτι που φαίνεται. Η δική μας μοτοσικλέτα όμως σχεδιάστηκε γύρω από το φίλτρο, το οποίο δεσπόζει στο πάνω μέρος της.»

 

Σε τι τιμή μπορεί κάποιος να προμηθευτεί τη DCR-017;

Ν.Ν.: «Στις 75.000€.»

Μ.Ν.: «Εκ των οποίων οι 58.000€ όμως είναι το κόστος σε πρώτες ύλες.»

 

Στοχεύετε σε κοινό κυρίως του εξωτερικού. Πώς σας αντιμετωπίζουν;

Ν.Ν.: «Με μεγάλο σεβασμό. Γιατί είμαστε οι κατασκευαστές. Αυτό τα λέει όλα.»

Μ.Ν.: «Καμία εταιρεία στον κόσμο που παράγει after market προϊόντα, δεν έχει φτιάξει η ίδια, μοτοσικλέτα. Οι πιο πολλοί το αναθέτουν σε εξωτερικούς συνεργάτες. Θέλει πολλή τόλμη. Για εμάς ήταν εργαλείο μάρκετινγκ.»

 

Και πώς τα βγάζετε πέρα με το «επιχειρείν» στην Ελλάδα;

Μ.Ν.: «Μας αρέσει εδώ. Το χαιρόμαστε. Προτιμούμε να δίνουμε περισσότερα χρήματα στο κράτος, αλλά να είμαστε στη χώρα μας. Γιατί περνάμε καλά.»

Ν.Ν.: «Είχαμε προτάσεις να φύγουμε στο εξωτερικό. Αλλά είναι μια συνειδητή επιλογή να μείνουμε στην Ελλάδα. Συν τοις άλλοις τα καταφέρνουμε μια χαρά. Ο φετινός Μάιος ήταν ο καλύτερος μήνας σε έσοδα, λόγω της μοτοσικλέτας. Άνοιξαν πολλές πόρτες. Και πιστεύω ότι η DCR-018, που έχει ήδη ξεκινήσει, θα μας ανοίξει ακόμα περισσότερες.»

Κατηγορία Κοινωνία

Δάκρυα συγκίνησης και ευτυχίας έτρεχαν στα μάτια των παρευρισκομένων την Κυριακή στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, μετά την ομιλία της Ρηνιώς Συμεωνίδου για τα intersex (διαφυλικά) παιδιά. Όταν το παιδί της ανέβηκε επί σκηνής του TEDx Lesvos. Αυτό το παιδί που κάποιοι γιατροί συνέστηναν ανεπιφύλακτα να μη γεννηθεί ποτέ -όπως και άλλα έμβρυα για τα οποία η φύση δεν ξεχώριζε το φύλο τους σύμφωνα με τις κοινωνικές νόρμες- ζει και είναι ευτυχισμένο. Δυστυχώς τα intersex παιδιά δεν νοούνται φυσιολογικά και κανονικά, δεν είναι «ακριβώς» αγόρια, ούτε «ακριβώς» κορίτσια. Και αυτή η δική μας ιστορικά και πολιτισμικά διαμορφωμένη σύγχυση απέναντι σ’ αυτή τη συνθήκη, αποτελεί ώθηση για τον τερματισμό τέτοιων ειδών εγκυμοσύνης ή δίνει το «ελεύθερο» στους γιατρούς να προχωρούν σε «διορθώσεις» φύλου, χωρίς φυσικά τη συγκατάθεση του παιδιού.

 Έχοντας μεγαλώσει ήδη ένα παιδί, κι όταν πια πίστευε πως είχε  τελειώσει με τη γονεϊκότητα, η Ρηνιώ Συμεωνίδου ανακάλυψε με το σύντροφό της πως το ταξίδι ξανάρχιζε, με νέα δεδομένα: «Ως εκείνη τη στιγμή γνωρίζαμε, όπως κι ο περισσότερος κόσμος ήδη από το σχολείο, ότι τα μωρά έρχονται στον κόσμο σε δύο μόνο “εκδόσεις”, είτε αγοράκια με ΧΥ χρωμοσωμικά χαρακτηριστικά, είτε κοριτσάκια με ΧΧ. Στον 5ο μήνα της κύησης όμως, όλο το γνωστό μας σύμπαν άλλαξε όταν το αποτέλεσμα της αμνιοκέντησης έδειξε πως το δικό μας μωρό - αν και έμοιαζε με αγοράκι στους υπέρηχους - χρωμοσωμικά ήταν πολύ ιδιαίτερο: ήταν ΧΧΥ.»

Αψηφώντας τις «αυθεντίες» στο νησί όπου έμεναν και που αρνήθηκαν κάθετα να αναλάβουν τον τοκετό, τόλμησαν να συνεχίσουν στην Αθήνα και φέραν στη ζωή το υπέροχο πλασματάκι τους. Όσο μεγάλωνε, συνέχιζαν να ξετυλίγουν την πληροφορία για αυτήν την γενετική ιδιαιτερότητα που τελικά δεν ήταν τόσο σπάνια: Σαν το παιδί τους γεννιούνται 1 στα 450 αγόρια και άγνωστο πόσα κορίτσια. Με παρεμφερείς γενετικές διαφοροποιήσεις γεννιέται συνολικά περίπου το 1,7-2% του πληθυσμού, δηλαδή όμοια με το ποσοστό ανθρώπων με κόκκινα μαλλιά!

Για να γίνουν «κανονικά»

Ως τις μέρες μας, επισημαίνει η Ρ. Συμεωνίδου πολλά από αυτά τα παιδιά υποβάλλονται σε επαναλαμβανόμενες χειρουργικές επεμβάσεις ή ορμονικές θεραπείες στην προσπάθεια «κανονικοποίησης» της ανατομίας τους προς στο ένα ή στο άλλο φύλο, παρά το γεγονός ότι αυτές οι παρεμβάσεις συνήθως δεν είναι ιατρικά επείγουσες ή αναγκαίες για την υγεία τους, είναι επεμβατικές, μη-αναστρέψιμες και τους στερούν την γονιμότητα, ενώ καταστρέφουν τη φυσιολογική αίσθηση απόλαυσης: «Τα παιδιά είναι πολύ μικρά για να συναινέσουν τη στιγμή της παρέμβασης και στους γονείς δεν δίνονται επαρκείς πληροφορίες και υποστήριξη ώστε να λάβουν μια ενημερωμένη απόφαση για το τι είναι καλύτερο μακροπρόθεσμα για τα παιδιά τους».

Σήμερα τέτοιες πρακτικές σύμφωνα με τον ΟΗΕ, προσθέτει, χαρακτηρίζονται ανθρώπινα βασανιστήρια και αποτελούν κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους, όπως το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα.

Από τη δεκαετία του ’90 όλο και περισσότερα άτομα που ως παιδιά υποβλήθηκαν σε τέτοιες  ιατρικές επεμβάσεις βρίσκουν το θάρρος και μιλούν ανοιχτά για αυτές τις εμπειρίες τους, για το τραύμα, τη μυστικότητα και την ντροπή που βίωσαν.

Στο σχολείο

Οι ίντερσεξ μαθητές, όπως και τα περισσότερα ΛΟΑΤΚΙ παιδιά, αντιμετωπίζουν συχνότερα στοχοποίηση και διακρίσεις σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες εάν η ταυτότητα & η έκφραση φύλου τους, το ανάστημα, ο σωματότυπος, η φωνή, ή άλλα στοιχεία της εμφάνισής τους δε συμμορφώνονται με την αρσενική ή θηλυκή νόρμα, επισημαίνει.

Και παρέθεσε αναφορές για εκφοβισμό (bullying όπως προσβολές, γελοιοποίηση, ψυχολογική και σωματική βία), κατάθλιψη και σχολική εγκατάλειψη, με όσες αρνητικές συνέπειες μπορεί να επιφέρουν αυτά στην πραγμάτωση του επαγγελματικού και κοινωνικού τους δυναμικού.

Συγκλονιστικός επίλογος

Κάθε παιδί, αγόρι ή κορίτσι ή ίντερσεξ, έχει δικαίωμα να γνωρίζει την πληροφορία που το αφορά και να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητα του: «Κάθε παιδί δικαιούται άνευ όρων αγάπη, πλήρη αποδοχή και υποστήριξη για αυτό που είναι και εκφράζει. Πίσω στη δική μας ιστορία, η διττή έκφραση φύλου του παιδιού μας είχε γίνει εμφανής από πολύ νωρίς»

Και κατέληξε: «Και επειδή τίποτε δεν μπορεί να γίνει για τους ίντερσεξ ανθρώπους χωρίς αυτούς, αν σήμερα στέκομαι υπερήφανη για το παιδί μου μπροστά σας και τολμώ να γίνω η φωνή του, είναι από τη δική του τόλμη, προτροπή και με την άδεια του. Σ ευχαριστώ που ήρθες στη ζωή μου. Ευχαριστώ κι εσάς που με ακούσατε.»

 

Βασικά σημεία της ομιλίας της

Intersex καλείται η ζωντανή εμπειρία των κοινωνικο-πολιτισμικών συνεπειών που βιώνουν οι άνθρωποι που γεννιούνται με σώματα που δεν ανταποκρίνονται στις κανονιστικές κοινωνικές κατασκευές για το αρσενικό και το θηλυκό

Στην αρχαιότητα η αντιμετώπιση όσων συνδύαζαν μικτά έμφυλα χαρακτηριστικά ήταν σεβαστική και έχαιραν αποδοχής και θαυμασμού, παρά το γεγονός ότι στις επόμενες περιόδους η στάση απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, άλλαξε ριζικά από σεβαστική σε εχθρική

Τα παιδιά είναι πολύ μικρά για να συναινέσουν τη στιγμή της παρέμβασης και στους γονείς δεν δίνονται επαρκείς πληροφορίες και υποστήριξη ώστε να λάβουν μια ενημερωμένη απόφαση για το τι είναι καλύτερο μακροπρόθεσμα για τα παιδιά τους

Κάθε παιδί, αγόρι ή κορίτσι ή ίντερσεξ, έχει δικαίωμα να γνωρίζει την πληροφορία που το αφορά και να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητα του. Κάθε παιδί δικαιούται άνευ όρων αγάπη, πλήρη αποδοχή και υποστήριξη για αυτό που είναι και εκφράζει

Σύμφωνα με έκθεση του 2015 του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) για την κατάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ίντερσεξ ανθρώπων, επεμβάσεις «κανονικοποίησης» σε ίντερσεξ παιδιά πραγματοποιούνται σε τουλάχιστον 21 ευρωπαϊκά κράτη. Μέχρι στιγμής μόνο η Μάλτα και πρόσφατα η Πορτογαλία ανταποκρίθηκαν.

Κατηγορία Κοινωνία
Σάββατο, 02 Δεκεμβρίου 2017 12:08

Η απίστευτη ιδέα του Στρατή Καμάτσου

Στο κατάμεστο θέατρο του Φ.Ο.Μ. στη Μυτιλήνη πραγματοποιήθηκε το 3ο TEDxLesvos, πριν από μερικές εβδομάδες-συγκεκριμένα το Σάββατο 11 Νοεμβρίου το απόγευμα- με θέμα το «Click», . Σε ένα event, που εστιαζόταν στα προσωπικά «success stories», οι θεατές είχαν την ευκαιρία να ακούσουν έξι ομιλίες για την τεχνολογία, την επιχειρηματικότητα, την καινοτομία και τον επαγγελματικό προσανατολισμό, την ψυχολογία και τη διαφορετικότητα και να απολαύσουν ένα performance από το Πειραματικό Χορωδιακό Εργαστήρι των «Animato».

Όλες οι ομιλίες ξεχώρισαν γιατί έδιναν διαφορετικές οπτικές. Σήμερα όμως θα ασχοληθούμε με αυτή του Στρατή Καμάτσου, που ανέπτυξε την έννοια της κοινωνικής επιχειρηματικότητας θίγοντας τη σύζευξη της επιχειρηματικότητας με την επίτευξη των κοινωνικών αξιών. Αν και νομικός, ασχολείται με την παραγωγή και εμπορία ελαιολάδου, συνδυάζοντας την επιχειρηματική του δραστηριότητα με το κοινωνικό έργο. Για κάθε ένα μπουκάλι λάδι που πουλά, ένα δένδρο φυτεύεται στην Αφρική, στο πλαίσιο ενός project που παράλληλα «πολεμά» τον αναλφαβητισμό και την ανεργία σε περιοχές του κόσμου που ανθίζουν. Σύνθημά του; «Ο πλανήτης είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος οφείλει να διατηρήσει τη φυσική του διαύγεια, αποδεσμευμένος από τη μάστιγα της κερδοσκοπίας».

 

10.500 δέντρα και δουλειές σε ντόπιους

Ο Στρατής Καμάτσος ήθελε πάντα να φτιάξει μια κοινωνική επιχείρηση για να δημιουργήσει «μεγαλύτερη αξία από το κέρδος». Και φαίνεται ότι τα κατάφερε: για ένα μπουκάλι λάδι που πουλάει η επιχείρησή του «evo³» (evolution, extra virgin organic olive oil), ένα δέντρο φυτεύεται σε μια αποψιλωμένη περιοχή στην Αφρική ή στην Αϊτή. «Είμαστε υπερήφανοι να λέμε ότι έχουμε φυτέψει περισσότερα από 10.500 δέντρα και δημιουργήσαμε πάνω από 100 εργάσιμες ημέρες για τους ντόπιους», ανέφερε στην εφημερίδα μας.

H βάση για όλα αυτά ήταν η αγάπη των στελεχών της εταιρείας -που εδρεύει στη Μυτιλήνη- για το περιβάλλον και την καταπολέμηση της καταστροφής του. «Ετσι, σκεφτήκαμε, γιατί να μη δημιουργήσουμε έναν πλήρη κύκλο;» προσθέτει. Συνεργαζόμενος με τον φιλανθρωπικό οργανισμό «Eden Projects», προώθησε το εξής πλάνο: Οι άνεργοι ντόπιοι να βρίσκουν δουλειά φυτεύοντας και φροντίζοντας τα δέντρα προς όφελος του περιβάλλοντος. «Αλλά δεν σταματάμε εκεί», τονίζει. «Με τη δεντροφύτευση αποκαταστάθηκαν οι βιότοποι, η γεωργική γη γίνεται εύφορη ξανά, οι ντόπιοι ενδιαφέρονται να προστατεύσουν ξανά τα δάση, από τα περισσότερα έσοδα από τη γεωργία μειώθηκε η παιδική εργασία, οι άνθρωποι άρχισαν να χτίζουν και να συντηρούν τα σχολεία και μειώθηκε η εμπορία ανθρώπων. Όλα αυτά από την απλή πράξη φύτευσης ενός δέντρου!»

 

 
Αιθιοπία. Για ένα μπουκάλι λάδι φυτεύεται ένα δέντρο από την επιχείρηση του κ. Καμάτσου

 

Οι «ρίζες» του

Ο κ. Καμάτσος μάς μίλησε για την οικογένειά του: Πριν από 76 χρόνια, το 1941, τέτοια εποχή, «ο παππούς μου, που ήταν τότε στην ίδια ηλικία, φόρτωνε το καΐκι με την παραγωγή ελαιολάδου του ενώ νύχτωνε - τραβούσε για το Άγιο Όρος στα κρυφά για να ανταλλάξει το πιο πολύτιμο αγαθό που είχε με άλλα πολύτιμα τρόφιμα για να συντηρήσει τη γυναίκα και τα πέντε παιδιά του. Εάν οι Γερμανοί τον πιάνανε, θα μπορούσε να πάρουν όλο το λάδι του ή το χειρότερο, να το σκότωναν. Εάν γινόταν αυτό, ο πατέρας μου ίσως να μην είχε επιβιώσει, να μην είχε σπουδάσει ιατρική και μην είχε βοηθήσει τόσους ανθρώπους».

Είναι αισιόδοξος. «Κάθε μέρα είναι δώρο. Σε ό,τι κάνουμε πρέπει να έχουμε έναν σκοπό για ένα καλύτερο αύριο. Πρέπει να δίνουμε αξία στις προσπάθειές μας, είτε κοινωνική, είτε περιβαλλοντική, είτε ηθική. Πρέπει κανείς να ρωτά τον εαυτό του πώς τον βλέπει σε 10 ή σε 20 χρόνια. Κι όπως λέει ο Γκάντι: “Εσύ πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο... μην περιμένεις από τους άλλους να γίνουν ή να κάνουν αυτή την αλλαγή”».

 

«Ήθελα να κάνω τη διαφορά»

Ο Στρατής Καμάτσος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμερική, κοντά στη Νέα Ορλεάνη. Μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ελλάδα όταν ήταν 12 ετών και στη συνέχεια σπούδασε Νομική στην Αγγλία και στην Αμερική: «Ήθελα να κάνω διαφορά στην κοινωνία και να παλέψω για τον άνθρωπο και τη δικαιοσύνη. Για πρώτη φορά στη Νομική Σχολή κατάλαβα τι σήμαινε να δημιουργήσεις αξίες μέσω της συνεργασίας. Εγώ και ένας φίλος μου ιδρύσαμε μια οργάνωση -το book society. Βρίσκαμε εκπαιδευτικά βιβλία χρησιμοποιημένα και τα δίναμε σε φοιτητές που δεν είχαν την οικονομική άνεση να τα αγοράζουν καινούρια. Ήταν η πρώτη επαφή μου με κοινωνική επιχείρηση, χωρίς να το ξέρω». Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, άφησε τη Νομική για να ασχοληθεί με αυτό που ξεκίνησε ο παππούς του και συνέχισε ο πατέρας του, την ελιά και το ελαιόλαδο. Και έτσι γεννήθηκε το «evo³ olive farms».

Η όλη λογική της κοινωνικής επιχειρηματικότητας εδράζεται για τον κ. Καμάτσο στο «BIB» (Business, Impact, Brand), που για εκείνον μεταφράζεται στο «τι θες να κάνεις και γιατί», «τι αξία δημιουργείς» και «τι ταυτότητα έχεις, εκτός από ετικέτα». Μάλιστα για το σχέδιό του μίλησε αναλυτικά και στην «Καθημερινή».

 

Η «κοινωνική επιχειρηματικότητα»

Τι είναι η κοινωνική επιχειρηματικότητα; Ο κ. Καμάτσος παραθέτει τον ορισμό του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ ότι η κοινωνική επιχειρηματικότητα ευθυγραμμίζεται με τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές δραστηριότητες της εταιρείας με επιχειρηματικούς σκοπούς και αξίες.

Γιατί την επιλέγει; «Στο ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον στο οποίο ζούμε τα τελευταία 20 χρόνια -η τεχνολογία εξελίχθηκε ταχύτερα από ποτέ, αλλά ο κόσμος στον οποίο ζούμε κατέρρευσε πιο γρήγορα. Έχουμε υπερπληθυσμό: υπάρχουν 7.1 δισ. άνθρωποι στη γη. Το 1/5 του παγκοσμίου πληθυσμού έχει στα χέρια του το 76% των φυσικών πόρων ενώ οι φτωχοί, το 1/5 του πληθυσμού έχει μόνο 1.5%. Το 2015, υπήρχαν 3 εκατ. δέντρα στη Γη. Αυτό ακούγεται καλό αλλά, κόβονται πάνω από 15 δισεκατομμύρια δέντρα κάθε χρόνο. Και ακόμα αν ληφθεί υπόψη η ανάπτυξη νέων δέντρων, τα δάση μας συρρικνώνονται περίπου 10 δισεκατομμύρια δέντρα κάθε χρόνο.

Πρέπει να αρχίσουμε να επαναπροσδιορίζουμε την αξία μας στην κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο συνδεόμαστε με αυτό και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κοινωνική επιχείρηση πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο».

 

Με τον Συνεταιρισμό Παρακοίλων

Η επιχείρηση του κ. Καμάτσου ακολούθησε την ίδια λογική και στη γενέτειρά της. Συνεργάζεται με τον Συνεταιρισμό Γυναικών Παρακοίλων Λέσβου και μαζί δημιούργησαν πρωτότυπα τοπικά προϊόντα, όπως τη μαρμελάδα ελιάς -«που έχει γίνει επιτυχές εξαγωγικό προϊόν στην Αμερική. Η συνεργασία αυτή δίνει στις γυναίκες αυτές ένα σημαντικό συμπληρωματικό εισόδημα». Επίσης, έγινε μέλος του UN Global Compact και πρόσφατα ξεκίνησε συνεργασία στις ΗΠΑ με την AACR American Association Cancer Research, ώστε «να δίνουμε 0,25 δολάρια ΗΠΑ για κάθε προϊόν που πωλείται. Αυτήν τη στιγμή είμαστε σε συζητήσεις να δημιουργήσουμε μια ερευνητική συνεργασία με επίκεντρο τη διατροφή και τον καρκίνο, βλέποντας τα πρακτικά αποτελέσματα που μπορεί να έχει το ελαιόλαδο κατά του καρκίνου».

Κατηγορία Κοινωνία
Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017 18:56

Το 3ο «TEDxLesvos» θα σας κάνει... click!

To «ΤEDxLesvos» επιστρέφει για 3η χρονιά στη Μυτιλήνη το απόγευμα του Σαββάτου 11 Νοεμβρίου στο Θέατρο ΦΟΜ στις 5.30 το απόγευμα, όμως αυτή τη φορά είναι λίγο διαφορετικό!

Το περιεχόμενο της εκδήλωσης εστιάζει στους νέους, στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν εν μέσω της πραγματικότητας που βιώνουμε και σε θέματα, που τους απασχολούν: επιχειρηματικότητα και επαγγελματικός προσανατολισμός, η τεχνολογία και η έρευνα, η δημιουργική διέξοδος από την ρουτίνα της καθημερινότητας, η διαφορετικότητα...

Κοινό σημείο σε όλα τα παραπάνω; Το «Click», που αποτελεί το θέμα της φετινής διοργάνωσης! Πρόκειται για μια λέξη φαινομενικά απλή, που εντοπίζουμε συχνά στη ζωή μας, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντική. Είναι η «στιγμή», η «έμπνευση», η μία (ή και πολλές περισσότερες...) αλλαγή που εμφανίζεται αναπάντεχα στις ζωές μας!

Οι καλεσμένοι ομιλητές θα μοιραστούν τα δικά τους... clicks, τις ιστορίες και τις ιδέες τους και θα δώσουν τροφή για σκέψη σε όλους τους νέους (και όχι μόνο!) που θα βρεθούν στο κοινό της εκδήλωσης. Στόχος είναι, μετά το τέλος του «TEDxLesvos», οι θεατές να είναι πιο αισιόδοξοι και να έχουν εμπνευστεί. Να μην φύγουν με απαντήσεις, αλλά με χρήσιμα και ενδιαφέροντα ερωτήματα, πίσω από τα οποία, ποιος ξέρει, μπορεί να βρίσκονται και τα δικά τους clicks!

 

Οι πρώτοι ομιλητές

Νίκος Παυλάκος - Σύμβουλος επαγγελματικής σταδιοδρομίας

Δικηγόρος ή γιατρός; Το κλισέ αυτό στον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων προσπαθεί να «σπάσει» με την χρήση σύγχρονων εργαλείων ο Νίκος Παυλάκος. Με σπουδές στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου και με μεταπτυχιακό στη «Συμβουλευτική και τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό» στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι ένας εκ των ιδρυτών της πλέον επιτυχημένης εταιρίας συμβούλων σταδιοδρομίας. Ο Νίκος Παυλάκος απευθύνεται σε νέους που επιθυμούν να ανακαλύψουν τα ενδιαφέροντα, τις κλίσεις τους και την επαγγελματική τους προσωπικότητα προκειμένου να γίνουν επιτυχημένοι και κυρίως ευτυχισμένοι ενήλικες.

 

Ηλίας Γιαννακόπουλος - Τεχνολόγος, Ψηφιακός ακτιβιστής

Ο Ηλίας Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα, μοιράζει τη ζωή του μεταξύ Αθήνας και... Μανταμάδου και του αρέσει να λύνει προβλήματα. Εργάζεται στις τηλεπικοινωνίες τα τελευταία 20 χρόνια, κυρίως στην ανάπτυξη και ανάλυση λογισμικού και συνεισφέρει σε έργα κώδικα που αφορούν ασφαλή επικοινωνία, πρόσβαση και νοημοσύνη πληροφοριών. Έχει συμμετάσχει σε έργα μετασχηματισμού ψηφιακών οργανισμών, έργων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τηλεπικοινωνιακών υποδομών. Εθελοντής, ψηφιακός ακτιβιστής, εμμονικός με γραμματοσειρές και χρώματα, καθαρό κώδικα και με το τρίπτυχο ελευθερία ισότητα αδελφοσύνη. Εμπιστεύεται το blockchain, ακούει στο @igiannako και μιλάει με Signal.

 

Περισσότερες πληροφορίες για το 3ο «TEDxLesvos», τους ομιλητές του και το πώς μπορείτε να προμηθευτείτε εισιτήρια, θα δημοσιεύονται τις επόμενες ημέρες στην ιστοσελίδα www.tedxlesvos.com και στα κανάλια του event, στα social media.

Κατηγορία Πολιτισμός

Για τα πολυάριθμα ευρήματα που προστέθηκαν το 2016 στον ήδη μεγάλο αριθμό των λίθινων εργαλείων, που έχουν εντοπιστεί στα Ροδαφνίδια στο Λισβόρι της Λέσβου, θέση η οποία ανήκει στην Κατώτερη Παλαιολιθική Εποχή (ξεκινά πριν από περίπου 200.000 χρόνια) μιλά η Νένα Γαλανίδου, συνδέοντας την εποχή τους με το προσφυγικό!

Η συστηματική ανασκαφή του Πανεπιστημίου Κρήτης, που διεξάγεται τα τελευταία πέντε χρόνια υπό τη διεύθυνση της αναπληρώτριας καθηγήτριας αρχαιολογίας Νένας Γαλανίδου, βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο για φέτος, με τα νέα ευρήματα να δίνουν ακόμα περισσότερες πληροφορίες για τα προγονικά μας είδη, που ανέπτυξαν μια ιδιαίτερη σχέση με την περιοχή αυτή του Αιγαίου.

«Τέτοια αρχαιολογική θέση δεν έχουμε πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Έχει αποδώσει δεκάδες σπάνια μεγάλα κοπτικά εργαλεία λαξευμένα σε λίθο, τη στιγμή που 80 χρόνια παλαιολιθικών ερευνών στον ελλαδικό χώρο μας είχαν δώσει λιγότερο από μια ντουζίνα χειροπελέκεων. Το απόθεμα των εργαλείων που ανήκουν στην αχελαία τεχνολογική παράδοση έχει δεκαπλασιαστεί και περιλαμβάνει τρίεδρα, κοπείς, τεράστιους πυρήνες και ξέστρα που απαιτούσαν ιδιαίτερη μυϊκή δύναμη για την κατασκευή και χρήση τους. Το μεγάλο αυτό δείγμα αρχαιολογικών ευρημάτων μάς επιτρέπει να μελετήσουμε τις τεχνολογικές κατακτήσεις των προγονικών ειδών του ανθρώπου που έζησαν στο Αιγαίο πριν από μισό εκατομμύριο χρόνια» αναφέρει η κ. Γαλανίδου, η οποία προσθέτει:

«Η συστηματική ανασκαφή του Πανεπιστημίου Κρήτης συμπληρώνει το κενό αυτό στο αφήγημα για την καταγωγή και εξέλιξη του ανθρώπου και των πρώιμων μεταναστεύσεων στη ΒΑ Μεσόγειο. Ως τώρα εξέλιπε μια πρώιμη παλαιολιθική θέση από την Ελλάδα και τη Βαλκανική Χερσόνησο με παρόμοιο αποτύπωμα. Έχει πρωταρχικό σκοπό την εκπαίδευση των φοιτητών αρχαιολογίας στην έρευνα πεδίου και ταυτοχρόνως είναι ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα, που φέρνει κοντά επιστήμονες από διαφορετικές ειδικότητες από όλο τον κόσμο και από πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας» τονίζει.

Κατηγορία Πολιτισμός
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top