FOLLOW US
Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017 11:33

«Θέλω να κάνουν ό,τι οι άλλοι Έλληνες»

Ο Ιμάν Μοαχαμαντί είναι 13 χρόνων. Και δηλώνει περήφανος που σήμερα, 28 Οκτωβρίου θα παρελάσει με το σχολείο του, το 6ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης «για να τιμήσει τους Έλληνες που πολέμησαν το 1940 για την ελευθερία». Ο Ιμάν μίλησε στο Στρατή Μπαλάσκα για το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Από τις 23 Μαΐου του 2016 που πέρασε με τους γονείς του στη Λέσβο, έμεινε αρχικά στον καταυλισμό της Μόριας. Με ό,τι σημαίνει αυτό... Ύστερα ήρθε η ώρα της διαμονής στη δομή του ΠΙΚΠΑ και εδώ και λίγους μήνες στο σπίτι που έχουν νοικιάσει, καθώς η μητέρα δουλεύει ως γαζώτρια, φτιάχνοντας τσάντες από ανακυκλωμένα σωσίβια, τα γνωστά πορτοκαλί σωσίβια με τα οποία γέμισαν οι ακτές των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και τα οποία αποτελούν πια το σήμα κατατεθέν της προσφυγικής κρίσης.

Οι παλιές αντιδράσεις

Από τις πρώτες κιόλας μέρες της παρουσίας του στη Λέσβο ο Ιμάν με τα περίεργα για Αφγανό ξανθά μαλλιά έδειξε πως ήθελε να γνωρίσει. Να μάθει. Ήταν από τα πρώτα προσφυγάκια που έσπευσαν στις ειδικές τάξεις του προσφυγικού 8ου δημοτικού σχολείου στο Συνοικισμό της Μυτιλήνης όπου κάποιοι γονείς μαθητών, παρά τη Μικρασιατική προσφυγική τους καταγωγή είχαν αντιδράσει στην παρουσία τους και μάλιστα είχαν προχωρήσει σε κλείσιμο του σχολείου. Ποιος τα θυμάται όμως όλα αυτά;

Ο Ιμάν έχει μόνο καλά λόγια να πει για τους δασκάλους του στο σχολείο, για τους συμμαθητές του με τους οποίους έγινε φίλος. Καλά λόγια έχει να πει και για το χώρο προστασίας και πολιτισμού «Mozaik» στο οποίο συνέχισε τους καλοκαιρινούς μήνες να μαθαίνει ελληνικά από εθελοντές. Και τώρα μαθητής της Α’ Γυμνασίου. Έτοιμος να παρελάσει στην τρίτη σειρά του σχολείου του. Περήφανος, πολύ περήφανος για ότι κατάφερε… Περήφανος για τους φίλους του, τον συμμαθητή του το Θοδωρή που μοιράζεται το ίδιο θρανίο και ο οποίος τον βοηθάει οπότε αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.

Οι καθηγητές του πλήρωσαν τη στολή

Περήφανος και για τους καθηγητές του που έσπευσαν να πληρώσουν όλοι μαζί τη στολή με την οποία θα παρελάσει σήμερα. «Χρειαζόταν 50 ευρώ, οι γονείς μου βγάζουν 600 ευρώ από τη δουλειά τους, 300 δίνουμε για ενοίκιο δεν θα μπορούσα να κάνω παρέλαση. Οι καθηγητές μου μάζεψαν μεταξύ τους χρήματα και πλήρωσαν τη στολή μου. Τους ευχαριστώ πολύ» λέει.

Στην άκρη του τραπεζιού της συζήτησης με τον Ιμάν κάθεται και παρακολουθεί φανερά συγκινημένος ο πατέρας του ο Μαχντί. Ο Ιμάν είναι το μοναχοπαίδι του, αν και τούτο δεν θέλει να το παραδεχτεί. Πάνε χρόνια όταν συμμορίες απήγαγαν τον άλλο του το γιο τον Εχσάν. Αν ζει σήμερα θα είναι 17 χρόνων. Της απαγωγής ακολούθησαν διώξεις. Και η μοναχική διαδρομή της προσφυγιάς με την οικογένεια του. Από την πόλη του τη Χεράτ του Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Ιράν, στην Τουρκία όπου έμενε επί πολύ καιρό στον καταυλισμό του Βαν και τέλος το πέρασμα με την υπερπλήρη πλαστική βάρκα στη Μυτιλήνη. Το όνειρο του να καταλήξει στη Γερμανία όπου ζουν τα αδέλφια του. Αλλά έως τότε η Ελλάδα και προπάντων η Μυτιλήνη είναι ο τόπος του. «Είμαι καλά εδώ κι αν δεν είχα συγγενείς που θέλω να ζήσω μαζί τους θα έμενα εδώ» λέει.

«Θέλω να κάνω παρέλαση»

Ο Ιμάν που παίζει τον ρόλο του μεταφραστή, φανερά δείχνει πως θα ήθελε τα πράγματα να είναι αλλιώς. «Να ζήσει εδώ που όλα είναι καλά», που νιώθει ότι τον αγαπούν, που ζει επιτέλους σε ένα σπίτι. «Εδώ», λέει, «στη Μυτιλήνη θέλω να κάνω ότι όλοι οι Έλληνες. Για αυτό και θέλω να κάνω παρέλαση. Να δείξω την εκτίμηση μου στην πατρίδα που με φιλοξενείς και οι άνθρωποι της κάνουν για μένα όσα κάνουν».

Ο Ιμάν για όσο θα μείνει στην Ελλάδα θέλει δικαιώματα αλλά ξέρει καλά πως αυτά συνεπάγονται και υποχρεώσεις.

Το προσφυγόπουλο από το Αφγανιστάν στη Μυτιλήνη που αύριο θα παρελάσει τιμώντας τον αντιφασιστικό - αντιναζιστικό αγώνα των Ελλήνων στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ίσως του χρόνου τέτοιον καιρό θα είναι στη Γερμανία. Θα είναι όμως πάντα ένας «Έλληνας» της διασποράς που θα αγαπά την Ελλάδα και τους πραγματικούς Έλληνες - ανθρώπους της.

 

Κατηγορία Κοινωνία

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ 77 ΧΡΟΝΩΝ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΙΟΥ 1940, παρουσιάζουν μαρτυρίες για όσα συνέβαιναν στο Νησί μας,  τις  μέρες  της  κήρυξης  του  Ελληνοϊταλικού  Πολέμου, στις  28  Οκτωβρίου  1940.  Η πρώτη  είναι [αποσπάσματα]  από  το  βιβλίο  του Δημήτρη  Σαραντάκου  « Ο  άγνωστος  ποιητής  Άχθος  Αρούρης». 

Η  δεύτερη  είναι [αποσπάσματα] από  το  βιβλίο  των  Π. Κεμερλή—Α. Πολυχρονιάδη   « Η  Αντίσταση  στη  Λέσβο».  -Και  οί  δύο  μαρτυρίες  αποτυπώνουν  την  σύμπλευση  των  προυχόντων  του  Μεταξικού  Δικτατορικού καθεστώτος  με  την  ηττοπάθεια,  αφού  όπως  έλεγαν… «Θα  πέσουν  μερικές  ντουφεκιές για  την  τιμή  των  όπλων κι όλα  θα  τελειώσουν  σε  λίγες  μέρες»…και ακόμα  παραπέρα  τήν  συνταύτιση  αρκετών με  τον  φασιστικό  Γερμανοϊταλικό  άξονα,  αφού  έλεγαν… «Είναι  καιρός  να  ενταχθώμεν  εις  μίαν Ευρώπην  ηνωμένην  υπό μίαν  σιδηράν εξουσίαν --Το βασιλομεταξικό καθεστώς απορρίπτει την προσφορά απότακτων δημοκρατών  αξιωματικών  να  σταλούν  στο  Μέτωπο,  καθώς  και  την πρόταση  των κομμουνιστών Πολιτικών  Κρατούμενων [σε  φυλακές  και  ξερονήσια]  να  πολεμήσουν  τον  εισβολέα  στην  πρώτη  γραμμή. --Αλλά  λογαριάζουν  χωρίς  τον… «ξενοδόχο»  Λαό πού  με  τη  γενική  επιστράτευση  ξεσηκώθηκε  κατά  του  Ιταλικού  και του  Βασιλομεταξικού  φασισμού,  δημιουργώντας  το  Αλβανικό  Έπος.

Με  παρελάσεις στην προκυμαία και  λαϊκό  κατευώδιο, επιβιβάζονται  οι  στρατιώτες  στα  βαπόρια.-- Οι  μαρτυρίες  δίνουν  εικόνες  της  κινητοποίησης  του  άμαχου  πληθυσμού  για  τον  εφοδιασμό  των  στρατιωτών  στα  χιονισμένα  βουνά,  αφού  σύντομα  φάνηκαν  οι  εγκληματικές  ελλείψεις  στρατιωτικού  εξοπλισμού  και  εφοδίων,  από  τη   ρεμούλα του  καθεστώτος  που  είχε  εξαφανίσει  τεράστια  κοντύλια  του  κρατικού  προϋπολογισμού,  εισπράξεων από  εράνους  και  δωρεές  για  ενίσχυση  της  εθνικής  άμυνας. --Τους  καιροσκόπους  πού  άρχισαν  να  κρύβουν  τρόφιμα  δημιουργώντας  ελλείψεις  και  μαύρη  αγορά. --Τούς  βομβαρδισμούς  στον  ασύρματο  της  Νεάπολης και  του  λιμανιού  της  Μυτιλήνης.   --Εξηγούν  το   «OXI»  του  Μεταξά,  αφού  ή  βασιλική  διχτατορία  στήριζε  την  εξουσία  της  στην Αγγλία,  παρά  τις   ομοιότητες στα φασιστικά  χαρακτηριστικά, με το  χιτλερικό  και  το  μουσολινικό  καθεστώς.

 

Κατηγορία Πολιτισμός

Η κλήρωση για την ανάδειξη των σημαιοφόρων και των παραστατών για τις μαθητικές παραστάσεις, μία πρακτική που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά φέτος στα ελληνικά σχολεία, δέχθηκε ποικίλες κριτικές. Άσχετα, όμως, από τα όσα ακούστηκαν υπέρ ή κατά της νέας αυτής διαδικασίας, ποιος θα φανταζόταν ότι η «θεά τύχη» θα έφερνε έναν πολύ ιδιαίτερο συμβολισμό για την ελληνική πραγματικότητα: ένα προσφυγάκι από το Αφγανιστάν, στους πρώτους μήνες του στο ελληνικό σχολείο, να σηκώσει την ελληνική σημαία στη μαθητική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Ο Αμίρ είναι 11 χρονών και έχει έρθει με τη μητέρα και τα δύο αδερφάκια του, τον Βαλί και τη μικρή Ελνάζ, από την Χεράτ του Αφγανιστάν πριν από ενάμιση χρόνο. Το ταξίδι από την Αλεξάνδρεια ως το Καρά Τεπέ της Λέσβου και από εκεί στη Δάφνη της Αθήνας, μεγάλο και δύσκολο. «Η κατάσταση στο Αφγανιστάν δεν είναι καλή. Έχουμε πόλεμο, ειδικά στην περιοχή μας. Δε μου αρέσει ο πόλεμος», λέει στο ΑΠΕ ο Αμίρ, χαμηλώνοντας το βλέμμα, «εδώ είναι καλύτερα».

 

Κληρώθηκε σημαιοφόρος

Πριν λίγο καιρό, ο Αμίρ και η οικογένειά του πήγαν να μείνουν σε έναν από τους ξενώνες που διαθέτει ο δήμος Αθηναίων για τους πρόσφυγες και άρχισαν να πηγαίνουν στο σχολείο μαζί με τα ελληνόπουλα της γειτονιάς. Και λίγες ημέρες πριν έμαθε ότι η κλήρωση για σημαιοφόρο του σχολείου έβγαλε το δικό του όνομα. «Εγώ δεν ήμουν ενήμερος ότι συμμετείχα στη διαδικασία, απλά μου είπαν ότι βγήκε το όνομά μου. Είμαι πολύ χαρούμενος που θα παρελάσω μαζί με τους συμμαθητές μου», λέει ο Αμίρ και με χαμόγελο προσθέτει ότι όλοι οι συμμαθητές του του έδωσαν τα συγχαρητήριά τους.

Ο Αμίρ, που πηγαίνει στην Ε΄δημοτικού, είναι μετρημένος στα λόγια και τις αντιδράσεις του, η μητέρα του, όμως, η Αριζού, δεν κρύβει τον ενθουσιασμό της. «Πολύ χάρηκα όταν με ενημέρωσαν για την επιλογή αυτή. Δεν ήξερα τι να πω ούτε τι να κάνω. Στο Αφγανιστάν δεν έχουμε μαθητική παρέλαση. Είναι καινούρια εμπειρία», λέει. Η Αριζού εξηγεί ότι στη χώρα τους υπάρχουν μόνο στρατιωτικές παρελάσεις και δεν επιτρέπεται να τις παρακολουθούν. «Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε θεατές ή κοντά στους επισήμους και τους πολιτικούς», λέει, «και εδώ μας δόθηκε αυτή η ευκαιρία, όχι μόνο να παρακολουθήσουμε παρέλαση, αλλά να συμμετέχει και ο Αμίρ και να είναι σημαιοφόρος».

 

 

«Μας αρέσει εδώ»

Στη Γερμανία, όμως, τους περιμένει ο πατέρας του, ο οποίος είχε φύγει από το Αφγανιστάν πριν από δύο χρόνια. Έχουν κάνει ήδη προσπάθειες να επανενωθεί η οικογένεια, αλλά μέχρι στιγμής έχουν καταστεί άκαρπες. Κι αν ήταν στο χέρι του, ο Αμίρ λέει ότι θα ήθελε να μείνει στην Ελλάδα. Ακόμα κι αν πάει στη Γερμανία, είναι αποφασισμένος να γυρίσει και πάλι εδώ. «Λίγο καιρό θα μείνω στη Γερμανία, μετά θα γυρίσω», λέει.

«Εμάς μας αρέσει εδώ. Είμαστε περήφανοι που φιλοξενούμαστε εδώ», συμπληρώνει και η Αριζού. Δίπλα της, ο Βαλί, που πηγαίνει στη Δ΄ δημοτικού, δείχνει περήφανος τα βιβλία και τα τετράδιά του, ενώ η μικρή Ελνάζ, που πηγαίνει στην πρώτη δημοτικού, «επιβλέπει» τις φωτογραφίες που βγάζει η φωτορεπόρτερ του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Σηκωνόμαστε κάθε πρωί, πηγαίνουμε στο σχολείο, γυρνάμε και διαβάζουμε», λέει ο Αμίρ. «Και βλέπουν τηλεόραση μέχρι το βράδυ», συμπληρώνει η μαμά. Γελάνε.

 

 

 

Θολή ακόμα η εκπαίδευση των προσφύγων

 

Ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας Γιώργος Αγγελόπουλος ανακοίνωσε ότι υπάρχουν περίπου 7.000 προσφυγόπουλα ηλικίας 6-16 ετών, τα οποία κατά την τρέχουσα σχολική χρονιά θα ενταχθούν σε δομές, είτε πρωινές τάξεις (ΖΕΠ) είτε απογευματινές τάξεις (ΔΥΕΠ). Απ’ αυτά, 2.493 παιδιά μένουν σε διαμερίσματα ή ξενώνες και ήδη έχουν εγγραφεί σε σχολεία για να παρακολουθήσουν το πρωινό πρόγραμμα. Την ίδια στιγμή, 2.360 παιδιά μένουν σε δομές φιλοξενίας προσφύγων.

Ο κ. Αγγελόπουλος ανέφερε ότι 1.000 σχολεία θα φιλοξενήσουν τους πρόσφυγες σε όλη την Ελλάδα, με στόχο το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών να απορροφηθεί από την πρωινή ζώνη. Ωστόσο, έως τώρα λειτουργούν μόλις 211 τάξεις πρωινής ζώνης -τόσοι είναι οι εκπαιδευτικοί που έχουν προσληφθεί για τις θέσεις. Το ερώτημα είναι εάν αυτές θα μπορούν να απορροφήσουν τα 2.493 παιδιά. Σύμφωνα με τον κ. Αγγελόπουλο, την επόμενη εβδομάδα αναμένονται νέες προσλήψεις για τις τάξεις πρωινής ζώνης. Όσο για τις απογευματινές τάξεις ΔΥΕΠ, πλην όσων παιδιών μένουν στον Ελαιώνα, τα οποία θα παρακολουθήσουν πρόγραμμα της πρωινής ζώνης, δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα για την ένταξη των υπολοίπων σε κάποια ΔΥΕΠ και σε ποια σχολεία αυτές θα δημιουργηθούν.

Επίσης, δεν είναι σαφές τι μέλλει γενέσθαι με τα 2.000 παιδιά που απομένουν από το σύνολο των 7.000. Σύμφωνα με το υπουργείο, θα εγγραφούν σε πρωινά τμήματα, διότι έχουν παρακολουθήσει το ελληνικό πρόγραμμα την προηγούμενη χρονιά.

Τέλος, δεν έχει ανακοινωθεί ο σχεδιασμός για τα παιδιά άνω των 16 ετών, για τα οποία ο αρχικός προγραμματισμός ήταν να ενταχθούν, εφόσον το θέλουν, στην τεχνική εκπαίδευση. Προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί, με την εξεύρεση των σχετικών κονδυλίων, και στη θέρμανση και καθαριότητα των σχολείων που θα φιλοξενήσουν προσφυγόπουλα κατά τις απογευματινές ώρες. Αναμένουμε από εβδομάδα να ενημερωθούμε και για τα σχολεία στα οποία θα ενταχθούν προσφυγόπουλα.

 

Κατηγορία Πρόσφυγες
Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017 18:24

Για την 28η Οκτωβρίου

Στο πλαίσιο εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, θα πραγματοποιηθεί επετειακή εκδήλωση από την 98 ΑΔΤΕ την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου και ώρα 20.00, στο «Ρουσέλλειο Δημοτικό Θέατρο» Μυτιλήνης. Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

 

Κατηγορία Πολιτισμός
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top