FOLLOW US

Στην τελική δεκάδα που θα λάβει μέρος στο δεύτερο πανελλήνιο διαγωνισμό CanSat In Greece έχει επιλεγεί η ομάδα του 3ου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης, Gaia CanSat. Ο διαγωνισμός διοργανώνεται από την SPIN (Space Innovation) σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (European Space Agency - ESA)  και συγκεκριμένα την Υπηρεσία ESA Education Office για μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με σκοπό να φτιάξουν το δικό τους μικρό «δορυφόρο» τύπου CanSat (από τις λέξεις Can και Satellite), τον οποίο θα έχουν την ευκαιρία να εκτοξεύσουν με πύραυλο, μετέχοντας σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.

Ο διαγωνισμός είναι προγραμματισμένος να πραγματοποιηθεί τη δεύτερη εβδομάδα του Απριλίου και η «διαστημική» ομάδα του 3ου ΓΕΛ έχει τον κατάλληλο καθηγητή τον Γιώργο Κοντέλλη, αλλά και τη διευθύντρια Γλυκερία Λεοπούλου που τη στηρίζει. Οι μαθητές είναι οι Μυρσίνη Κοντέλλη (αρχηγός της ομάδας)
Μαρία Κουρού (υπεύθυνη του τομέα Software and Data Analysis)
Κώστας Βαρβαράς (υπεύθυνος του τομέα Hardware, Telemetry & Electronics)
Περσεφόνη Κοντέλη (υπεύθυνη του τομέα Structure)
Βάσω Ψάνη (υπεύθυνη του τομέα Outreach & Funding)
Αγγελική Προκοπίου (υπεύθυνη του τομέα Secondary Mission)
Γαρυφαλιά Γεωργιτζίκη (Secondary Mission, Structure)
Αφροδίτη Τσιτσάνου (Secondary Mission, Structure)
Γεωργία Κύτελη (Secondary Mission)
Παναγιώτης Κύτελης (Secondary Mission, Outreach & Funding)
Θοδωρής Σαλιαμπούκος (Hardware, Telemetry & Electronics)

Ο Ευρωπαϊκός διαγωνισμός CanSats in Europe διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2010 από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA). Από τότε έχουν λάβει χώρα επτά ευρωπαϊκοί διαγωνισμοί με ισάριθμες ελληνικές συμμετοχές.

Οι ελληνικές αποστολές έχουν καταλάβει δύο φορές τη δεύτερη θέση, το 2012 με την αποστολή Icaromenippus 3D και το 2014 με την αποστολή Aristarchus  εκ των οποίων και οι δύο αποτελούν δημιουργήματα μαθητών του 3ου ΓΕΛ. Η αποστολή του σχολείου φέτος ονομάζεται Gaia και βασίζεται στην Θεωρία της Γαίας (Sir James Lovelock) και κατά την οποία, η Γη έχει αυτοσυντηρούμενο χαρακτήρα και είναι ικανή να δημιουργεί τις συνθήκες που είναι απαραίτητες για την επιβίωσή της.

Η «κιβωτός» του διαστήματος

Σύμφωνα λοιπόν με αυτό το θεματικό άξονα και επηρεασμένοι από την επίδραση της επιστημονικής φαντασίας στην ποπ κουλτούρα ( παραδείγματος χάρη, το βιβλίο του Άρθουρ Κλαρκ Rendezvous with Rama ή ταινίες όπως το Prometheus (2012), το Interstellar (2014)  και το Passengers (2016) )  και τις σύγχρονες αξιοσημείωτες επιστημονικές έρευνες και projects περιβαλλοντολογικού χαρακτήρα ( όπως το EuropEan Modular Cultivation SyStEM (EMCS), το Greenhouse experiment on ISS, το ‘Micro-Ecological Life Support System Alternative’ program (MELiSSA) ), έχουν επιλέξει η κατασκευή και λειτουργία του Cansat τους να προσομοιάζει μία «κιβωτό του διαστήματος» (Generation Ship) , περικλείοντας μέσα στον περιορισμένο αλλά επαρκή, κατά τους υπολογισμούς μας, χώρο του ένα μικροσκοπικό, αυτάρκες και αυτοσυντηρούμενο οικοσύστημα  ικανό να προσομοιάσει μακρόχρονα διαστημικά ταξίδια.

 

Αν ζούσαμε στο διάστημα;

Σε πραγματικές συνθήκες ένα διαστρικό ταξίδι θα διαρκούσε μέχρι και αιώνες.  Συνεπάγεται λοιπόν, ότι ένα τέτοιο πλοίο θα πρέπει να είναι απόλυτα αυτοσυντηρούμενο, παρέχοντας  τροφή, νερό και οξυγόνο για όλους τους επιβάτες, όπως ένα Generation ship , (ή  Generation Starship) που οι επιβάτες  έχουν την δυνατότητα  να επιβιώνουν, να αναπτύσσονται, να πεθάνουν και να αφήσουν απογόνους  που θα συνεχίσουν την πορεία τους μέσα σε αυτά. Έτσι, και η κατασκευή  αποτελεί μια μικρογραφία ενός Generation Ship, από το οποίο υποθετικά θα περνούσαν πολλές γενιές, τροφή και οξυγόνο. Όμως, δεν είναι δυνατόν να συντηρείται κατεψυγμένο φαγητό για τόσους ανθρώπους και τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Η διαστημική γεωργία, είναι μια λύση της ομάδας, κάτι που προσπάθησε και παρατήρησε ότι υπήρξε ανάπτυξη βλάστησης σε μια από τις δοκιμαστικές βιόσφαιρες!

Μπείτε στο <http://gaiacansat.weebly.com/> και αναζητήστε λεπτομέρειες.

 

Κατηγορία Παιδεία

Η Μαντώ Ραχωβίτσα έχει απασχολήσει ξανά την τοπική μας επικαιρότητα, αρχικά στο ρεπορτάζ μας πίσω στο 2014 «Καλοσπούδασαν, αλλά δεν χώρεσαν στη Λέσβο», όπου αναφέραμε τους λόγους που «μετανάστευσε» έξω, στο μακρινό Κατάρ. Στη συνέχεια, αρθρογράφησε κατά καιρούς στην εφημερίδα μας παρεμβαίνοντας στα πράγματα. Τώρα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι, μετά τα τέσσερα χρόνια στο Κατάρ, στην Ολλανδία πια, κοντά ενάμιση χρόνο διαπρέπει και μάλιστα πρόσφατα βραβεύτηκε ως «Λέκτορας της Χρονιάς», στο Τμήμα Νομικής, όπου διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Χρόνινχεν της Ολλανδίας. Βραβεύτηκε λοιπόν ως η καλύτερη λέκτορας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Groningen για το 2017. Κάθε χρόνο επιτροπές οι οποίες αποτελούνται από φοιτητές και ακαδημαϊκούς αναδεικνύουν τους τρεις καλύτερους λέκτορες της χρονιάς. Ακολουθεί μια μικρή εκδήλωση στην οποία οι τρεις υποψήφιοι καλούνται να διαγωνιστούν δίνοντας μια μικρή διάλεξη δεκαπέντε λεπτών. Η διάλεξη μεταδίδεται ζωντανά και οι φοιτητές ψηφίζουν. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ο συμψηφισμός της ψήφου των φοιτητών και μιας επιτροπής. Αυτή η διαδικασία ακολουθείται σε κάθε σχολή ξεχωριστά. Τον Απρίλιο καλούνται όλοι οι βραβευθέντες να διαγωνιστούν για τον τίτλο καλύτερος/η λέκτορας του Πανεπιστημίου. Πέρα από τον τίτλο τιμής, υπάρχει και ένας διπλός συμβολισμός, ότι για πρώτη φορά την εν λόγω διάκριση λαμβάνει γυναίκα, αλλά και για πρώτη φορά τη διάκριση λαμβάνει μία «μη Ολλανδή»!

Θα θέλαμε να μας πεις γιατί είναι σημαντική η βράβευση.
«Είναι λίγο σαν Eurovision -χωρίς την ανάγκη να τραγουδήσεις, ευτυχώς! Είναι σίγουρα ένα γεγονός που με χαροποίησε γιατί είναι ένδειξη μιας καλής σχέσης με τους φοιτητές. Η διδασκαλία είναι μια εξουθενωτική δουλειά, αν κάποιος προσπαθεί να την κάνει ευσυνείδητα. Συνήθως, δεν φαίνεται στους απέξω της διαδικασίας. Έχει να κάνει με μεταλαμπάδευση γνώσης, καλλιέργεια του τρόπου σκέψης αλλά και τη διαπροσωπική επαφή. Έχεις ανθρώπους απέναντι σου -ο καθένας και η καθεμία είναι διαφορετικοί όπως επίσης μαθαίνουν με διαφορετικούς τρόπους. Συνειδητοποίησα όμως μετά τη βράβευση και από αντιδράσεις της κοινότητας του πανεπιστημίου ότι η βράβευση είναι σημαντική και για άλλους λόγους. Για παράδειγμα, έμαθα εκ των υστέρων ότι είναι η πρώτη φορά που μια ακαδημαϊκός μη Ολλανδή πήρε αυτό το βραβείο. Μου έκανε επίσης τρομακτική εντύπωση η αντίδραση μιας διοικητικής υπαλλήλου που γνωρίζω ελάχιστα η οποία, όταν με συνάντησε στη σχολή, έτρεξε προς το μέρος μου, με αγκάλιασε και μου είπε “επιτέλους, μια γυναίκα!”. Ήταν ένα μικρό σοκ να μάθω ότι δεν είχε ξαναπάρει αυτό το βραβείο κάποια γυναίκα από τη Νομική Σχολή. Παρ’ όλο το γεγονός ότι η Ολλανδία είναι μiα αρκετά διεθνοποιημένη χώρα με πολύ προοδευτικές θέσεις και πρακτικές σχετικά με τη θέση των γυναικών, συνειδητοποιείς ότι παντού υπάρχουν θέματα και χρειάζεται δουλειά και βελτίωση».

Έφυγες από τη Ντόχα και το Κατάρ, πώς είναι η νέα σου ζωή στην Ολλανδία;
«Ναι, ήμουνα για περίπου 4 χρόνια στο Κατάρ και επέστρεψα στην Ευρώπη (Ολλανδία) πριν από ενάμιση χρόνο περίπου. Η μετάβαση μού πήρε λίγο καιρό. Ευρωπαία πίσω στην Ευρώπη να χρειάζεται μετάβαση; - αστείο ακούγεται αλλά είναι αλήθεια. Κάποιες φορές μού λείπουν οι φοιτητές και φοιτήτριες από το Κατάρ.
Η Ολλανδία είναι μια καλή χώρα για να ζεις -από τις καλύτερες θα έλεγα στη δυτική Ευρώπη, κατά τη γνώμη μου. Είναι πολύ καλύτερα από το να ήμουνα στην Αγγλία -αυτή τη στιγμή δεν θα ήθελα να επιστρέψω στην Αγγλία λόγω Brexit, αλλά και τρομακτικής πίεσης στο πανεπιστήμιο. Όταν έψαχνα για δουλειά μετά το Κατάρ, ανησυχούσα ότι δεν θα μπορέσω να βρω κάτι εκτός Αγγλίας -εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αγορά εργασίας στο αντικείμενό μου. Όταν έμαθα ότι πήρα τη δουλειά στο Χρόνινχεν, πέταξα από τη χαρά μου. Το Χρόνινχεν είναι μια όμορφη πόλη. Μπορεί να είναι λίγο μακριά από το Άμστερνταμ και τη Χάγη, αλλά οι φοιτητές και το πανεπιστήμιο, που είναι αρκετά μεγάλο, δίνουν μια ωραία, ζωντανή αίσθηση στην πόλη. Κάποιες φορές βέβαια αρχίζει να βρέχει και ξεχνάει να σταματήσει. Αλλά έχει και αυτό το γούστο του εδώ γιατί οι Ολλανδοί, και κυρίως οι κάτοικοι του Χρόνινχεν, δεν πτοούνται με τίποτα: συνεχίζουν στα ποδήλατά τους σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σιγά σιγά μπαίνεις κι εσύ σε αυτή τη νοοτροπία και δεν σε νοιάζει αν βρέχει -είναι δεδομένο ότι θα πάρεις το ποδήλατο. Τι κι αν θα είσαι βρεγμένη όλη μέρα; Χαράς το πράμα».

«Η ασφαλής τρίτη χώρα, Τουρκία»

Ποια είναι τα ακαδημαϊκά σου ενδιαφέροντα αυτό τον καιρό;
«Ακαδημαϊκά αυτή την περίοδο ασχολούμαι με το θέμα του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κυβερνοχώρο. Γράφω για την ελευθερία την έκφρασης και το δικαίωμα της ιδιωτικότητας στο online περιβάλλον αλλά και γενικότερα για το ρόλο του διεθνούς δικαίου στο να ρυθμίσει (ή όχι) σχέσεις μεταξύ κρατών και ιδιωτών online.
Όταν υπάρχει ένα θέμα ελληνικού ενδιαφέροντος, το οποίο πιστεύω ότι είναι σημαντικό, θα παρεκκλίνω λιγάκι και θα γράψω κάτι. Για την έκδοση των “8” Τούρκων στρατιωτικών στην Τουρκία είχα γράψει στην “Καθημερινή” και αργότερα σε επιστημονικό περιοδικό ότι θα ήτανε κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου αν εκδοθούν. Ευτυχώς ο Άρειος Πάγος εφάρμοσε το εθνικό και διεθνές δίκαιο και δεν επηρεάστηκε πολιτικά από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Δυστυχώς, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με τους πρόσφυγες και την έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας σε σχέση με την Τουρκία. Είναι ακατανόητο στους διεθνείς νομικούς κύκλους για ποιο λόγο το Δικαστήριο δεν έκανε προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια κακή νομικά απόφαση και η νομική αιτιολογία του Συμβουλίου του κράτους είναι δυστυχώς φτωχή. Ο Αντιπρόεδρος Ράμμος είναι ο μόνος που μειοψήφησε επί της ουσίας. Αν δεν έτρεφα μεγάλο σεβασμό για τους ελληνικούς δικαστικούς θεσμούς και αν δεν γνώριζα το υψηλό επίπεδο νομικής γνώσης και ευσυνειδησίας, θα έλεγα ότι μιλάμε για μια πολιτική απόφαση με επίφαση και νομιμοποίηση νομικής αιτιολογίας. Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από αυτό!»

«Λέκτορας της Χρονιάς» η Μαντώ Ραχωβίτσα 

Κατηγορία Παιδεία
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top