FOLLOW US

Σαν πέρσι και καλύτερα με τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων. Από το 2013 μέχρι σήμερα, κάθε χρόνο οι τοπικοί συντάκτες και οι συντάκτριες του εκπαιδευτικού τομέα δεινοπαθούμε προσπαθώντας να βρούμε τους πρώτους και τις πρώτες. Το δε θέμα των «πρώτων» σε βαθμολογία είναι ένα μεγάλο ζήτημα, με το οποίο θα καταπιαστώ ακροθιγώς παρακάτω.

Από το 2013, λοιπόν, τα αποτελέσματα και τα στατιστικά ξεκίνησαν να βγαίνουν πιο αργά, μετά τις 2 το μεσημέρι, με αποτέλεσμα να έχει κανείς ελάχιστο χρόνο μέχρι να κλείσει για να τυπωθεί η εφημερίδα να βρει τους πρωτεύσαντες βάσει των ονομάτων που παραχωρεί -κάθε χρόνο- η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η κατάσταση χειροτέρευσε έκδηλα πέρσι, όπου το μόνο που δόθηκε στη δημοσιότητα την πρώτη μέρα ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων ήταν ο μέσος όρος- ούτε καν τα μόρια. Αυτό όμως που συνέβη φέτος, δεν έχει προηγούμενο- τουλάχιστον από τότε που το διαδίκτυο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Εξαιτίας του ότι το υπουργείο Παιδείας δεν έδωσε πρόσβαση στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΔΕ) σε όλες τις βαθμολογίες, η ΔΔΕ ήταν αναγκασμένη να ζητήσει τους πρώτους από τα Γενικά Λύκεια. Αρκετά σχολεία ήταν συνεργάσιμα από την πρώτη μέρα, άλλα δεν πρόλαβαν. Για παράδειγμα το ΓΕΛ Καλλονής και το 5ο ΓΕΛ έλειπε από την πρώτη λίστα των 50 πρώτων του Νομού συνολικά, αλλά και ανά ομάδα προσανατολισμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εκδοθεί νέα λίστα με τα στοιχεία που δόθηκαν την επομένη. Και η νέα λίστα, όμως ήταν προβληματική, αφού δεκάδες υποψήφιοι, αλλά και γονείς επικοινώνησαν με το «Ε» ζητώντας τα ρέστα που το όνομά τους έλειπε από αυτήν, παρόλο που τα μόρια ήταν περισσότερα από κάποιων άλλων. Γι'΄αυτό το λόγο «δώσαμε» χώρο σε όσους και όσες το επιθυμούσαν χωρίς να κρατάμε το μέτρο της αριστείας.

Το θέμα είναι ότι για να έχουμε σαφή εικόνα του πόσο καλά έγραψαν οι υποψήφιοι του Νομού, πχ πόσοι κινήθηκαν πάνω από τη βάση, θα πρέπει όλα τα σχολεία να δώσουν τα -σωστά- στοιχεία όλων των υποψηφίων. Κι αυτό, όταν είναι ανοιχτά μόνο τις Τετάρτες. Αλλά κακά τα ψέματα, και τη Δευτέρα αρκετά σχολεία μετά τις 12 το μεσημέρι, κι ενώ οι βαθμολογίες (είχε ανακοινωθεί από το υπουργείο ότι θα αναρτιόνταν μία ώρα μετά), δεν σήκωναν τηλέφωνα ή είχαν κλείσει λόγω παρέλευσης ωραρίου.

Αναρωτιόμαστε, είναι δυνατόν ημέρα ανακοίνωσης βαθμολογιών να κλείνουν 12 ή 1 το μεσημέρι τα Γενικά Λύκεια;
Τα παραπάνω δεν τα γράφω για την «κατσάδα» που άκουσαν τα τοπικά ΜΜΕ από τους γονείς, αλλά γιατί εύλογα δημιουργούνται προβλήματα και δεν εκτιμώνται οι κόποι εκατοντάδων υποψηφίων.
Και ειδικά σε ό,τι αφορά τους «πρώτους» και κάποιους που κυνικά -και βασικά εκ των υστέρων- λένε ότι δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τους πρώτους οι δημοσιογράφοι, απαντώ τα εξής. Το αν θα περάσει ένας υποψήφιος στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και σε ποια σχολή μπορεί να είναι το αποτέλεσμα τρίωρων εξετάσεων δύο εβδομάδων. Για να φτάσει εκεί όμως προηγήθηκαν χρόνια ολόκληρα, συζητήσεις επί συζητήσεων και τεράστιο στρες και μια μάχη τιθάσευσης του εαυτού με τα σχολικά βιβλία. Αν τίθεται ζήτημα κριτικής της όποιας αξιολόγησης είναι προφανές ότι είναι θεμιτή, αλλά δεν μπορεί να προκύπτει όταν ο υποψήφιος βρίσκεται κάτω από την πηγή για να πιει νερό. Εφόσον όλο το εκπαιδευτικό σύστημα έχει ως κορωνίδα του τις πανελλαδικές εξετάσεις και όχι κάτι άλλο, με αποτέλεσμα να δημιουργεί «αρίστους», «μέτριους», «έξυπνους, αλλά μη διαβαστερούς», ας ασχοληθούμε με αυτό- όχι με τη στενοχώρια του υποψηφίου που δεν είδε το όνομά του στη λίστα.
Συγχαρητήρια σε όλους και όλες… είτε ήταν μέσα στη λίστα είτε όχι.

 Κι άλλες πρωτιές, εδώ: http://www.emprosnet.gr/paideia/ki-alles-proties

Αριστούχοι, λίστες και δηλώσεις: http://www.emprosnet.gr/paideia/diekdikoyn-ta-oneira-tous

 

Αυθόρμητοι και ειλικρινείς!
Αυθόρμητοι και ειλικρινείς περισσότερο από ποτέ οι φετινοί πρωτεύσαντες Γενικών Λυκείων και Αριστούχοι του Νομού Λέσβου. Έτσι ενώ είχαμε συνηθίσει τις προηγούμενες χρονιές να ακούμε για μια σχολική χρονιά «χαλαρή», φέτος οι υποψήφιοι, ακόμα κι εκείνοι που «είχαν σύστημα» έσπευσαν να επισημάνουν ότι η τελευταία τους σχολική χρονιά ήταν κουραστική και… αγχωτική. Στην αυθόρμητη έκφραση, βέβαια, συμβάλλει και το υποστηρικτικό περιβάλλον της οικογένειας. Καθώς υπήρξαν και ελάχιστες περιπτώσεις αριστούχων που οι γονείς τους παρενέβησαν στις δηλώσεις τους για να πουν ότι τα παιδιά τους… έπρεπε να τα πάνε καλύτερα. Κι εκεί για όποιον παίρνει τη συνέντευξη, το στομάχι του σφίγγεται. Όχι που δεν μπορεί να χωρέσει στο κεφάλι του γονιού ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο -και δεδομένων των δύσκολων θεμάτων που έπεσαν φέτος- να συγκεντρώσει κανείς πάνω από 18.000 μόρια. Αλλά που δεν μπορεί, όσο και να προσπαθεί, να καθησυχάσει τον υποψήφιο ή την υποψήφια ότι στη νέα του ζωή, τη φοιτητική, θα μπορέσει να απαλλαγεί αρκετά από την πίεση των χρόνων που προηγήθηκαν.
Αν.Παζ.

 

Κατηγορία Παιδεία

Από τη μία η Λέσβος βραβεύεται, από την άλλη απειλείται. Έρχεται ο Πάπας, αλλά φεύγουν οι τουρίστες. Μας εξανθρωπίζουν, αλλά «μας ισλαμοποιούν» αυτοί οι ξένοι που ’ρχονται. Ψάχνουν «οι ΜΚΟ» κατάλυμα -και οι «Φροντεξιανοί» μαζί- στη Μυτιλήνη και στον Μόλυβο ψάχνουν τα τσάρτερ με το κιάλι.

Πας το πρωί της Κυριακής να πιεις καφέ στην προκυμαία, ανάμεσα σε ντόπιους και μετανάστες, πας το βράδυ στα Λαδάδικα, ανάμεσα σε νεολαίους και «φουσκωτούς» Ευρωπαίους φύλακες που κερνούν το μαγαζί αβέρτα μπύρες. Η πολυπολιτισμικότητα είναι γεγονός, και η παραπληροφόρηση, πλάι με τη μισανθρωπιά, όμως. Δεν το καταλαβαίνουμε, αλλά αρχίζουμε να οικειοποιούμαστε και να θεωρούμε λογικές προτάσεις όπως «αν ήθελαν ας έμεναν να πολεμήσουν», «ας πεινάσουν στην πατρίδα τους, σαν κι εμάς», «ας επιλέξουν πώς θα πεθάνουν». Ή με άλλα λόγια «ας φάνε παντεσπάνι». Ο διχασμός στα καφενεία και στα πληκτρολόγια γίνεται δεδομένος, όπως και το ότι κάτι αλλάζει.

Οι «αλληλέγγυοι» και οι «υποκινητές»

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αλληλέγγυοι σε αρκετά δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών αναγράφονται με εισαγωγικά («αλληλέγγυοι»). Κι αυτό με έναν τρόπο με τον οποίο γίνεται σύγχυση μεταξύ της πολιτικής έννοιας της αλληλεγγύης, της έννοιας του εθελοντή αλλά και του εργαζόμενου σε Μη Κυβερνητική Οργάνωση. Από την άλλη, οι επιχειρηματικοί φορείς και ο Δήμος κάνουν λόγο για υποκίνηση των διαδηλώσεων σε βάρος του τουρισμού μας. Ακούγεται πολύ «δυνατό» ειδησεογραφικά και ελκύει αναγνώστες μια τέτοια έγκληση, όταν όμως δεν εξηγείται σαφώς και δεν αναδεικνύει το όφελος στο οποίο προσβλέπει κάποιος «σέρνοντας» ανθρώπους σε κινητοποιήσεις, τότε μένει μόνο λάσπη. Είναι οι Ευρωπαίοι αλληλέγγυοι που «κάνουν τις διακοπές τους με τους πρόσφυγες» που θέλουν η Λέσβος να μην έχει τουρισμό, γιατί; Για να προτιμούν οι τουρίστες τη δική τους χώρα;

Είναι αλήθεια μεγάλος κόπος να σκεφτούμε ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες έχουν το δικαίωμα να διεκδικούν; Ή πρέπει να είναι απλώς «κακόμοιροι» και «δυστυχείς» για να βολεύουν την εικόνα του απαθούς και άβουλου όντος που τους προσδίδεται; Το να μην αντέχουν τις συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό της Μόριας και να ζητούν να απεγκλωβιστούν από τη Λέσβο είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας;

Θα σταματήσουν τα ναυάγια;

Είναι κατανοητή η αντίληψη ότι «πρέπει να υπάρχουν βάρβαροι» για να βρίσκουμε τι μας φταίει απλά και απλοϊκά. Να πάμε όμως τη σκέψη μας και λίγο παραπέρα. Αν δεν ξανακάνει κανείς διαμαρτυρία, θα σταματήσουν οι τραγωδίες των ναυαγίων; Οι νεκροί που μετατρέπουν το Αιγαίο σε νεκροταφείο δεν είναι ύβρις; Η απάντηση «καταλαβαίνουμε τον πόνο των άλλων, αλλά πρέπει να δούμε και την οικονομία μας» μπορεί να φαντάζει κυνική, αλλά είναι υπαρκτή. Αν λοιπόν δεν ευθύνεται η γεωπολιτική θέση της Λέσβου, η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, ακόμα παραπέρα το «άνοιγμα» των συνόρων που κήρυξε η Γερμανίδα καγκελάριος προ δύο ετών και πιο πέρα ακόμα οι πόλεμοι και η πείνα στις χώρες από όπου μας έρχονται πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και πιο κοντά η στάση της κυβέρνησης, οι γραφειοκρατικές τραγικές αδυναμίες και ελλείψεις, ποιοι φταίνε;

Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι αλληλέγγυοι, οι εθελοντές και οι μετανάστες -και δη αφρικανικής καταγωγής! Μπορεί αυτή η στοχοποίηση να βρίσκει ευήκοα ώτα, δεν λύνει όμως κανένα πρόβλημα. Η Συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας μείωσε τις ροές, αλλά δημιούργησε νέους δρόμους και νέα ναυάγια. Το «μακριά από μας κι όπου θέλουν ας είναι» στην περίπτωση της Λέσβου, που αποτελεί πέρασμα εδώ και μισό εκατομμύρια χρόνια (!) -οι ανασκαφές της κ. Γαλανίδου στα Ροδαφνίδια του Λισβορίου αυτό αποκαλύπτουν- δεν μπορεί να ευσταθεί.

Τι έγιναν τα αντισταθμιστικά;

Παράλληλα, το να σταματά η συζήτηση για τα αντισταθμιστικά, οι ντόπιοι παράγοντες να μην πιέζουν τους Ευρωπαίους αξιωματούχους -που βρίσκονται σε σταθερή βάση στη Λέσβο ελέγχοντας την κατάσταση- για να ενισχυθεί η τοπική ανάπτυξη και να μη γίνονται άλλες κινήσεις με δεδομένη τη γεωπολιτική μας θέση είναι απλώς ένας τρόπος για να ρίχνουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Οι Λέσβιοι, από όποια πρόθεση κι αν έχει ο καθένας ξεχωριστά, δεν μπορούν άλλο την κατάσταση που επικρατεί με το προσφυγικό. Ας σκεφτούμε, όμως. Ποιοι είμαστε και ποιοι θέλουμε να γίνουμε;

Κατηγορία Πρόσφυγες
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top