FOLLOW US

Με τη συμμετοχή 359 δειγμάτων ελαιολάδων από την Ελλάδα , αλλά και από άλλες ελαιοπαραγωγικές χώρες, αυξημένα κατά 22% σε σχέση με πέρυσι,  ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες αξιολόγησης του διεθνούς διαγωνισμού ελαιολάδου «Athena International Olive Oil Competition» (ATHIOOC), που έλαβε χώρα φέτος στους Δελφούς, από τις 26 έως τις 28 Μαρτίου.

Η διεθνής 20μελής κριτική επιτροπή απένειμε συνολικά 242 μετάλλια σε ελαιόλαδα από διάφορες ελαιοπαραγωγικές χώρες, με καλύτερο ελαιόλαδο του διαγωνισμού να αναδεικνύεται το ισπανικό Palacio de los Olivos από την Ανδαλουσία. Μεταξύ των βραβευθέντων όμως υπήρχαν και 10 ελαιόλαδα από τη Λέσβο, που απέσπασαν συνολικά τρία χρυσά, έξι ασημένια και ένα χάλκινο μετάλλια, ενώ παράλληλα απονεμήθηκαν και δύο ακόμη τιμητικά βραβεία ανά ποικιλία και περιοχή.

                                                                                                                        Βραβεύτηκαν λεσβιακά λάδια

Συγκεκριμένα, χρυσό μετάλλιο απέσπασαν τα ελαιόλαδα «Olvia» (Μιχαήλ Τζωρτζής - 80% Αδραμυτινή, 20% Κολοβή), «Σαπφώ» (Papadellis Olive Oil - 60% αδραμυτινή, 30% Κολοβή, 10% Αγριελιά) και «Eirini Plomariou» (Ειρήνη Πλωμαρίου - Κολοβή). Ασημένιο μετάλλια απονεμήθηκε στα ελαιόλαδα «Eleon» (Μιχαήλ Τζωρτζής - 80% Αδραμυτινή, 20% Κολοβή), «Acaia» (Hellenic Agricultural Enterprises - Κολοβή), «Acaia Flavoured With Oregano» (Hellenic Agricultural - Κολοβή), «Blackbird Natural Treasures» (Ιωάννης Κανέλλος - 80% Κολοβή, 20% Αδραμυτινή), «Oilon Organic» Γεώργιος Φραγκόπουλος - Κολοβή) και «Oilon Early Harvest Organic» (Γεώργιος Φραγκόπουλος - Αδραμυτινή). Τέλος το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε το ελαιόλαδο «Porto Gera» (Porto Gera - Κολοβή).

Υπήρξαν παράλληλα και δύο τιμητικά ειδικά βραβεία που κατέληξαν σε χέρια παραγωγών της Λέσβου, αφενός για το ελαιόλαδο ανά ποικιλία, το οποίο απέσπασε το «Eirini Plomariou» (Ειρήνη Πλωμαρίου - Κολοβή), αφετέρου για το καλύτερο ελαιόλαδο ανά περιοχή, το οποίο απέσπασε το «Σαπφώ» (Papadellis Olive Oil - 60% Αδραμυτινή, 30% Κολοβή, 10 Αγριελιά).

Το γεγονός της διάκρισης των λεσβιακών ελαιολάδων μεταξύ τόσων πολλών συμμετεχόντων δειγμάτων αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο παραγωγής, όχι μόνο εντός των στενών εγχώριων συνόρων, αλλά γενικότερα σε όλη την Ευρώπη, καθιστώντας τη Λέσβο ένας εκ των δυνατών «παικτών» στην αγορά του συσκευασμένου ελαιολάδου και μάλιστα στην καλύτερη δυνατή ποιότητα, κοντράροντας τους κορυφαίους.

Αυξημένες συμμετοχές

Αξίζει να σημειωθεί ότι η υψηλότερη ποιότητα των συμμετεχόντων δειγμάτων οδήγησε σε αύξηση των μεταλλίων και μάλιστα κατά 35% σε σχέση με πέρυσι, κυρίως, μάλιστα, στις κατηγορίες των χρυσών και των αργυρών. Το ίδιο, με ακόμα μεγαλύτερη δυναμική, συνέβη και με τις ελληνικές συμμετοχές όπου παρατηρείται αύξηση των βραβεύσεων κατά 46%, επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες πως η εσοδεία 2017/18 θα ήταν υψηλής ποιότητας. Πιο συγκεκριμένα, από τα 171 ελληνικά ελαιόλαδα που συμμετείχαν στον ATHIOOC 2018, μετάλλιο πήραν τα 107, με 22 χρυσά, 54 αργυρά και 30 χάλκινα, ενώ ένα απέσπασε και το μεγάλο χρυσό. Πρόκειται για το Omphacium Organic της Ελαιουργίας Παπαδόπουλος στην Ηλεία, από τη σπάνια ποικιλία ελιάς Νεμουτιάνα.

Διεθνής χαρακτήρας

O διεθνής διαγωνισμός ελαιολάδου «Athena» οργανώνεται κάθε χρόνο σε μία διαφορετική ελαιοπαραγωγική περιοχή της Ελλάδας και αφορά έξτρα παρθένα ελαιόλαδα απ’ όλον τον κόσμο.  Φέτος, μάλιστα, η συμμετοχή των ξένων ελαιολάδων ξεπέρασε εκείνη των ελληνικών. Η πιστοποίηση του διεθνή χαρακτήρα του διαγωνισμού ενισχύεται επίσης από την προέλευση των κριτών του, αφού οι 20 εξ’ αυτών κατά τη φετινή διοργάνωση προέρχονταν από 11 διαφορετικές χώρες: Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ισραήλ, Κροατία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Γερμανία, Τυνησία και Αυστραλία.

Η επιλογή των Δελφών για τη διεξαγωγή του ATHIOOC 2018 είχε ως αποτέλεσμα την ανάδειξη του ιστορικού ελαιώνα της Άμφισσας και την ισχυροποίηση της εικόνας του ATHIOOC μέσω της ταύτισής του με τον παγκοσμίως γνωστό αρχαιολογικό χώρο. Ανάμεσα σε άλλα, οι κριτές είχαν την ευκαιρία να περπατήσουν το αρχαίο μονοπάτι που συνδέει τους Δελφούς με την παραθαλάσσια Κίρρα διασχίζοντας το μοναδικής ομορφιάς Δελφικό Τοπίο, ενώ την τελευταία ημέρα φύτεψαν, υπό την αιγίδα του Δήμου Δελφών, από μία ελιά στον κήπο της οικίας του Άγγελου Σικελιανού. Η τελετή απονομής των μεταλλίων και των βραβείων του διαγωνισμού θα πραγματοποιηθεί στις 28 Απριλίου 2018 στο Ζάππειο Μέγαρο και θα συνδυαστεί με μια ολοήμερη παρουσίαση όλων των βραβευμένων ελαιολάδων στο κοινό.

Κατηγορία Οικονομία
Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018 17:10

Αρωματισμένου ελαιόλαδου

Η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου κα Χριστιάνα Καλογήρου συναντήθηκε χθες στη Μυτιλήνη με παραγωγούς ελαιόλαδου και αρωματικών φυτών, οι οποίοι αξιοποιώντας τα πρώτα αποτελέσματα της Προγραμματικής Σύμβασης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και της Φαρμακευτικής Σχολής του ΕΚΠΑ για τη «φυτοχημική ανάλυση της βιοποικιλότητας των νήσων της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου» παράγουν σε μικρές ποσότητες (οικοτεχνία) ελαιόλαδο αρωματισμένο με αιθέριο έλαιο ρίγανης.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, στην οποία παραβρέθηκε και ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας της Περιφέρειας κ. Γιώργος Λαγουτάρης, συζητήθηκαν θέματα που απασχολούν τον νέο παραγωγικό τομέα των αρωματικών φυτών, αλλά και του ελαιόλαδου, καθώς επίσης και οι δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξής του μέσα από την καινοτομία και την έξυπνη εξειδίκευση.

Κατηγορία Οικονομία
Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017 15:53

Θα αξιοποιηθεί ή θα πάει χαμένη;

Από την πρώτη του καινούργιου χρόνου ισχύει διάταξη του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, που ικανοποιεί ένα χρόνιο αίτημα των τυποποιητών ελαιολάδου. Η διάταξη προβλέπει ότι το ελαιόλαδο που θα κυκλοφορεί πλέον στα τραπέζια των επιχειρήσεων εστίασης (ταβέρνες, εστιατόρια, ουζερί, μεζεδοπωλεία κλπ) πρέπει να είναι υποχρεωτικά συσκευασμένο και τυποποιημένο. Μάλιστα στην συσκευασία του - λογικά μικρού μεγέθους αφού θα είναι "μιας χρήσης" - θα πρέπει να αναγράφονται όλα τα στοιχεία που προβλέπονται και στις μεγάλες συσκευασίες τυποποιημένου προϊόντος δηλαδή προέλευση, κατάταξη (πχ. παρθένο ή εξαιρετικά παρθένο) οξύτητα κλπ.
Ετσι, απομακρύνεται από τα τραπέζια το ως τώρα συνηθισμένο σκεύος του λαδόξιδου με τα ...θαμπά μπουκαλάκια με αμφιβόλου προέλευσης περιεχόμενο και ο καταναλωτής που θα θέλει να προσθέσει ελαιόλαδο στη σαλάτα του ή και στο φαγητό του, θα γνωρίζει τι τρώει! Η διάταξη είναι από αυτές που αποκαλούσαμε παλιά "αγορανομικές" που ο εκσυγχρονισμός τους έδωσε το όνομα Διακίνησης & Εμπορίας Προϊόντων & Παροχής Υπηρεσιών ή άλλως - για όσους αρέσκονται στα αρκτικόλεξα - ΔΙΕΠΠΥ. Η διάταξη αφήνει στην διακριτική ευχέρεια του καταστηματάρχη το αν θα χρεώνει επιπλέον και πόσο την συγκεκριμένη υπηρεσία, πλην όμως τον υποχρεώνει ανεξαρτήτως χρέωσης να διαθέτει τέτοιες συσκευασίες στο κατάστημά του, χωρίς να διευκρινίζει αν θα βρίσκονται εξ αρχής πάνω στο τραπέζι ή θα σερβίρονται κατόπιν παραγγελίας του πελάτη.

Τι γίνεται αλλού
Τέτοιες διατάξεις ισχύουν ήδη σε άλλες ελαιοπαραγωγές χώρες και αποσκοπούν πλην την προστασίας του καταναλωτή και στην υποστήριξη των παραγωγών και τυποποιητών ελαιολάδου. Συγκριμένα, αντίστοιχη διάταξη υπάρχει στην Ισπανία και Πορτογαλία από το 2013, στην Ιταλία από το 2014 και από πέρυσι και στην Κύπρο. Αντίθετα στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι είχε έλθει πολλές φορές στο προσκήνιο ως αίτημα των Ελλήνων τυποποιητών και υπήρχε έτοιμη διάταξη από το 2014, μόλις τώρα θεσμοθετείται. Σε κάποιες περιοχές της χώρας, π.χ. Κρήτη είχε εφαρμοσθεί από κάποια καταστήματα εστίασης εθελοντικά με αρκετά ενθαρρυντική ανταπόκριση από πλευράς κυρίως ξένων πελατών και έφτασε να χρεώνεται από 1 έως 1,5 Ευρώ η συσκευασία 50 ή 100 ml.

Τι λένε οι προβλέψεις
Η αλήθεια είναι ότι ενώ η διάταξη θεσπίστηκε ήδη από τον Αύγουστο του 2017 - με προβλεπόμενη έναρξη βέβαια την 1η Ιανουαρίου 2018 - ελάχιστοι καταστηματάρχες του χώρου της εστίασης φαίνονται επαρκώς ενημερωμένοι, παρά το εγγονός ότι η μη τήρηση των προβλεπομένων επισύρει διοικητικό πρόστιμο μέχρι και 500 Ευρώ! Ίσως λειτούργησε και πάλι η Ελληνική νοοτροπία ότι είτε θα δοθεί παράταση στην εφαρμογή του μέτρου είτε θα υπάρξει ανοχή στην πρώτη φάση εφαρμογής του. Πλην όμως, τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν ότι η διάταξη θα εφαρμοστεί, αφού έχει τύχει όχι μόνο της αποδοχής αλλά θα λέγαμε της αναφανδόν υποστήριξης της καθ' ύλην αρμόδιας επαγγελματικής οργάνωσης, της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ) που εκπροσωπεί τόσο τους επαγγελματίες της εστίασης όσο και τους τυποποιητές ελαιολάδου. Η ΓΣΕΒΕΕ πιστεύει ότι το μέτρο θα αναβαθμίσει την εικόνα των παρεχομένων υπηρεσιών στο χώρο της εστίασης αλλά και θα αποτελέσει σημαντική τονωτική ένεση στον τομέα της παραγωγής και τυποποίησης ελαιολάδου. Μάλιστα εκτιμά ότι η κατανάλωση τυποποιημένου ελαιολάδου με αυτό τον τρόπο μπορεί να φτάσει και τους 10.000 τόνους, ποσότητα που αντιπροσωπεύσει το 4-5% της παραγωγής ελαιολάδου στη χώρα μας! Και αυτό μόνο ως προς την άμεση επίδραση, αφού η εν γένει προβολή του Branding του Ελληνικού ποιοτικού ελαιολάδου μέσα και από αυτήν την μαζική διαδικασία διάθεσης, θα έχει και μακροπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα τόσο στον κλάδο όσο και στην συνολική υποστήριξη της Ελληνικής γαστρονομικής παρουσίας.

Στη Λέσβο
Στο βαθμό που ισχύουν έστω και ως ένα βαθμό οι εκτιμήσεις αυτές της αρμόδιας διεπαγγελματικής οργάνωσης, είναι φανερό ότι ενδιαφέρουν πολλώ μάλλον το νησί μας, για το οποίο το ελαιόλαδο αποτελεί σημαντικό "σήμα κατατεθέν" της παραγωγικής φυσιογνωμίας και της γαστρονομίας του αλλά και βασικό παράγοντα της τοπικής οικονομίας. Ενώ θα περίμενε κανείς όμως, με αυτά τα δεδομένα, το θέμα να έχει μπει κυριολεκτικά στο ...τραπέζι των επιχειρηματιών της εστίασης αλλά και των επαγγελματιών της τυποποίησης, ερευνώντας την αγορά μέσα από επώνυμους και καταξιωμένους επαγγελματίες, διαπιστώσαμε ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ισως η έλλειψη έγκυρης ενημέρωσης, ίσως το γεγονός ότι τέτοιες ρυθμίσεις αγγίζουν περισσότερο μια πελατεία που έρχεται εκτός νησιού και προφανώς όχι το χειμώνα, πάντως οι επαγγελματίες μας, ενώ όλοι είδαν κατ' αρχήν θετικά τη ρύθμιση, δεν έχουν πάρει ακόμα τα μέτρα τους για την πιστή εφαρμογή της.

Οι μαγαζάτορες
Μιλήσαμε με τον βετεράνο της εστίασης κ. Παντελή Σαμιακό του εστιατορίου Καλαμιές δίπλα στο αεροδρόμιο που μας είπε ότι ασφαλώς έχει ακούσει για την νέα διάταξη, πλην όμως δεν έχει προσεγγίσει κανείς τυποποιητής ως τώρα την επιχείρηση για να της προμηθεύσει τυποποιημένο ελαιόλαδο σε μικρές συσκευασίες. Βέβαια, όπως είπε χαρακτηριστικά και γελώντας "εμείς πάντα ήμασταν από συνήθεια γενναιόδωροι στο ελαιόλαδο που βάζαμε σε σαλάτες και φαγητά, οπότε δύσκολα θα μας ζητούσε ο πελάτης πρόσθετο λάδι"!
Αλλά και ο επίσης έμπειρος στο χώρο κ. Στέλιος Ματζουράνης του μεζεδοπωλείου "Παραμύθι" στο δεξιό λιμενοβραχίονα, μας επιβεβαίωσε ότι ως τώρα δεν του έκανε κρούση κάποιος τυποποιητής ελαιολάδου για να τον προμηθεύσει τυποποιημένο ελαιόλαδο για τα τραπέζια. Εκτίμησε βέβαια, ότι η συζήτηση θα έχει περισσότερο νόημα με το άνοιγμα της νέας σεζόν, όταν η πελατεία θα είναι περισσότερο Ελληνες και ξένοι τουρίστες, που πιο εύκολα θα αναζητήσουν συσκευασμένο ελαιόλαδο για το φαγητό τους.
Ανάλογη ήταν η προσέγγιση και του συνιδιοκτήτη της ταβέρνας 'Καρντάσια" στην ίδια περιοχή κ. Μιχάλη Κοσβανή, ο οποίος επιπλέον εξέφρασε τις επιφυλάξεις του για το κατά πόσο τουλάχιστον ο Ελληνας πελάτης θα είναι διατεθειμένος να δεχθεί επιπλέον χρέωση για το ελαιόλαδο που θα του προσφερθεί στο τραπέζι έστω και τυποποιημένο.
Τέλος, ψάχνοντας και μια άλλη πλευρά της αγοράς απευθυνθήκαμε στον κ. Αριστοτέλη Ξένο του μεζεδοπωλείου "Σπίτι μου" στα Λαδάδικα ο οποίος μας δήλωσε ότι ασφαλώς θα σπεύσει να συμμορφωθεί με τη διάταξη που άλλωστε την θεωρεί θετική, πλην όμως δεν πιστεύει ότι το νεανικό ως επί το πλείστον κοινό που απευθύνεται η επιχείρησή του, έχει την κουλτούρα της παραγγελίας επιπλέον τυποποιημένου ελαιολάδου και μάλιστα με χρέωση.

Να μην χαθεί η ευκαιρία
Ανεξάρτητα από την θετική κατ' αρχήν ανταπόκριση των επαγγελματιών για το μέτρο με τις όποιες επιφυλάξεις για το πώς τελικά θα το υποδεχθούν οι καταναλωτές, το βέβαιο είναι ότι το να γίνει πιο έντονη η παρουσία του Λεσβιακού ποιοτικού ελαιολάδου στην τοπική γαστρονομία, μόνο θετικές επιδράσεις μπορεί να έχει. Παρ' όλα αυτά κρίναμε περίεργο έως ανησυχητικό το ότι όλοι οι μαγαζάτορες που ρωτήσαμε συμφώνησαν στο γεγονός ότι ουδείς τυποποιητής ως τώρα τους προσέγγισε για να τους πουλήσει το κατάλληλο προϊόν.
Απευθυνθήκαμε σε επώνυμους και πετυχημένους τυποποιητές του νησιού μας και οι απαντήσεις ήταν ποικίλες. Αλλοι θεώρησαν την συγκεκριμένη αγορά εκτός του προσανατολισμού τους, αφού έχουν ρίξει το βάρος στο εξωτερικό με συσκευασίες 500 Ml και άνω, και έκριναν ασύμφορο να διευρύνουν τον παραγωγικό τους εξοπλισμό για την παραγωγή και μικρότερων συσκευασιών. Αλλοι όμως μας δήλωσαν ότι έχουν στα άμεσα σχέδιά τους να επενδύσουν στον συγκεκριμένο τομέα και ελπίζουμε ο σχεδιασμός αυτός για ορισμένους να γίνει πράξη.
Γιατί βέβαια θα είναι κρίμα, κάποια στιγμή η Πολιτεία να θεσπίζει - και ελπίζουμε να εφαρμόσει με συνέπεια - ένα μέτρο ευεργετικό για το βασικό τοπικό μας προϊόν και την τοπική μας γαστρονομική εικόνα και να φτάσουμε στο σημείο να αναγκαστεί ο ευσυνείδητος επαγγελματίας της εστίασης να βάλει στο μαγαζί του λάδι ...Κρήτης, Καλαμάτας ή και Ιταλικό γιατί δεν θα βρίσκει Λεσβιακό!

Κατηγορία Οικονομία

Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, με αφορμή τα πρόσφατα στοιχεία του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ελαιολάδου, με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει τους προβληματισμούς των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών για το εισόδημά τους.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ελαιολάδου (ΠΣΕ), η φετινή παραγωγή αναμένεται να αυξηθεί κατά 12% σε σχέση με πέρυσι κυρίως λόγω της ανάκαμψης των αποδόσεων σε Ιταλία και Ελλάδα. Η παγκόσμια ζήτηση ωστόσο δεν αναμένεται να αυξηθεί και μάλιστα πρόκειται να κυμανθεί στα επίπεδα του 2003, τονίζει στην ερώτησή του ο Μ. Κεφαλογιάννης.

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την παρατηρούμενη νοθεία, τις καταστροφές λόγω της κλιματικής αλλαγής και τις πιέσεις που δέχονται οι παραγωγοί, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, από τους μεσάζοντες στην αλυσίδα εμπορίας του ελαιολάδου δημιουργεί πολλές αβεβαιότητες για το εισόδημά τους. Υπό αυτές τις συνθήκες πιθανές εισαγωγές χωρίς δασμούς ελαιολάδου στα πλαίσια εμπορικών συμφωνιών από τρίτες χώρες θα ενισχύσουν αυτές τις αβεβαιότητες.

 

 Η ερώτηση

Λόγω της μεγάλης σημασίας που έχει το ελαιόλαδο και οι επιτραπέζιες ελιές σε οικονομίες ιδιαίτερα των χωρών του νότου, ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ ερωτά την Επιτροπή:

  1. Λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχιζόμενη ασθενική ζήτηση τα τελευταία χρόνια σε παγκόσμιο επίπεδο, πώς σκοπεύει και με ποια χρηματοδοτικά εργαλεία να στηρίξει την εξαγωγή αυτών των προϊόντων τόσο εντός της ΕΕ όσο και σε τρίτες χώρες;
  2. Προτίθεται να επιτρέψει για την ερχόμενη χρονιά αδασμολόγητη εισαγωγή ποσοτήτων ελαιολάδου από τρίτες χώρες;»

 

Κατηγορία Αγρότες

Καλά φαίνονται να είναι τα νέα για το ελαιόλαδο. Δεν είναι μόνο οι βροχές που ξεκίνησαν να πέφτουν στην Λεσβιακή ύπαιθρο που σίγουρα θα βοηθήσουν την φετινή παραγωγή, αν οι βροχοπτώσεις το Νοέμβριο είναι αρκετές. Τα καλά νέα προέρχονται από τα πρώτα συμβόλαια τόσο για το φετινό ελαιόλαδο όσο και για συμφωνίες που αφορούν το εναπομείναν περσινό έξτρα παρθένο και οι οποίες κινούνται σε επίπεδα άνω των 4 ευρώ! Αυτό επισημαίνει, μεταξύ των άλλων, πρόσφατο, πολύ ενδιαφέρον 26σέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας «Τα Νέα», που κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Το Άγιον Ελαιόλαδον».

Στο πολύ αυτό ενδιαφέρον αφιέρωμα, αναφέρονται όλα όσα έχουν σχέση με το λάδι, από τις τιμές, την παραγωγή του, τις θεραπευτικές του ιδιότητες κλπ.. Ιδιαίτερη σημασία για μας τους κατοίκους της Λέσβου, το θέμα που αφορά την παραγωγή και την τιμή του ελαιολάδου. Τον τόνο της αγοράς, όπως τονίζει ο δημοσιογράφος της εφημερίδας, Γιώργος Φιντικάκης, δίνει το συνεταιριστικό πρωτόλαδο Λακωνίας, δηλαδή το αγουρέλαιο, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για αγορά παρτίδων από Ιταλούς εμπόρους προς 4,50 - 4,60 ευρώ το κιλό, τιμή αισθητά αυξημένη συγκριτικά με πέρυσι. Άλλωστε, επισημαίνει το δημοσίευμα, το αγουρέλαιο ξεκινά πάντοτε με εμπορική τιμή γύρω στο 1 ευρώ υψηλότερη έναντι εκείνης του συμβατικού έξτρα παρθένου.

 

Αυξημένη η φετινή παραγωγή

Στο επίπεδο παραγωγής, όλες οι ενδείξεις συνηγορούν στην εκτίμηση ότι οι εγχώριες ποσότητες της ελαιοκομικής περιόδου 2017-1018, θα είναι αυξημένες κατά 40% συγκριτικά με την περσινή, η οποία λόγω της ξηρασίας στη Λεκάνη της Μεσογείου, ήταν ιδιαίτερα κακή. Όχι μόνο για την χώρα μας αλλά για τις περισσότερες χώρες. Τούτο σημαίνει ότι η φετινή ελληνική παραγωγή μπορεί να διαμορφωθεί γύρω στους 300.000 τόνους -όσο ο μέσος όρος στις καλές χρονιές- έναντι περίπου 200.000 πέρυσι. Τα πάντα φυσικά θα κριθούν από τις καιρικές συνθήκες που θα διαμορφωθούν μέχρι να ξεκινήσει το μάζεμα της ελιάς. Εφόσον επαληθευτούν οι εκτιμήσεις για την ελληνική παραγωγή, όπως και για εκείνη των Ιταλών που εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σε 350.000 τόνους (από 200.000 πέρυσι), αλλά και των Ισπανών που αναμένεται να ανέλθει σε 1,15 εκατ. (από 1,3 εκατ. πέρυσι), προκύπτει ασφαλώς μια καλύτερη χρονιά από την περσινή σε επίπεδο προσφοράς. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί στην Τυνησία (220.000 - 250.000 τόνοι έναντι 90.000 - 100.000 πέρυσι) και στο Μαρόκο (180.000 τόνοι έναντι 120.000 πέρυσι). Ωστόσο ελαφρώς μεγαλύτερες ποσότητες σημαίνει στην καλύτερη περίπτωση και συγκράτηση των τιμών. «Υπό αυτή την έννοια οι τιμές μπορεί να μην πιάσουν τα 4 ευρώ το κιλό παρά στην αιχμή της παραγωγής, δηλαδή την περίοδο Δεκεμβρίου - Ιανουαρίου, να τις δούμε να διαμορφώνονται στα 3,5 ευρώ» εκτιμά στο δημοσιογράφο των «Νέων» ο Παναγιώτης Καραντώνης, πρόεδρος της Ένωσης Βιοτεχνών Τυποποιητών Ελαιολάδου (ΕΣΒΙΤΕ).

Αν κανείς αθροίσει τις εκτιμήσεις για την φετινή παραγωγή των πέντε παραπάνω χωρών της Μεσογείου, προκύπτει μια ποσότητα γύρω στα 2,2 εκατ. τόνους έναντι περίπου 1,9 εκατ. πέρυσι. Αλλά τη στιγμή που στη χώρα μας δεν υπάρχουν περσινά αποθέματα, τα φετινά ελαιόλαδα θα γίνουν ανάρπαστα, γεγονός που θα κρατήσει τις τιμές. Εκτός των περιπτώσεων της Λακωνίας (4,15 - 4,35), οι τιμές στη Μεσσηνία κινήθηκαν το καλοκαίρι στα επίπεδα των 4 ευρώ, στη Λέσβο στα 3,75 ευρώ, ενώ στην Κρήτη λέγεται ότι ξεπέρασαν σε κάποιες περιπτώσεις τα 4,20 ευρώ. Χαρακτηριστικός και ο πίνακας που δημοσιεύεται.

 

Φεύγει χύμα

Στη συνέχεια το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα εστιάζει στην εξαγωγική δυναμική του προϊόντος. Επισημαίνεται πως οι εξαγωγές του πρώτου εξαμήνου ανήλθαν σε 50.386 τόνους ελαιολάδου συνολικής αξίας 241,9 εκατ. ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα εξήγαγε ελαιόλαδο με μέση τιμή 4,2 ευρώ/κιλό. Στα ράφια ωστόσο των ελληνικών σούπερ μάρκετ το φθηνό επώνυμο ελαιόλαδο πωλείται σε διπλάσια τιμή, προς 8,50 ευρώ το λίτρο. Και αυτό επειδή οι εξαγωγές αφορούν στη συντριπτική τους πλειονότητα χύμα προϊόν. Το δημοσίευμα μάς εκπλήσσει όταν αναφέρει πως η Μεγάλη Βρετανία, μια από τις κυριότερες αγορές εισαγωγής ελαιολάδου, ακόμη και οι Γερμανοί, εξάγουν περισσότερο ελαιόλαδο από την Ελλάδα! Κι αυτό γιατί την περίοδο 2010-2014, οι κυριότεροι προμηθευτές της βρετανικής αγοράς σε ελαιόλαδο ήταν η Ισπανία με μέσο ποσοστό 46,79% και 53,69% σε όγκο, η Ιταλία με 40,75% και 35,05% αντίστοιχα, η Γερμανία με 5,36% σε αξία και 5,45% σε όγκο και μόλις τέταρτη η Ελλάδα με 3,80% και 3,19% αντίστοιχα! Επιδόσεις σαν τις παραπάνω συνδέονται προφανώς με το γεγονός ότι μεγάλες ποσότητες ελληνικού ελαιολάδου εισάγονται μέσω Ιταλίας. Δηλαδή οι μεγάλες αλυσίδες υπεραγορών πωλούν ως προϊόν ιδιωτικής ετικέτας ελληνικό ελαιόλαδο που συσκευάζεται στη γείτονα.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου τα μισά βρετανικά νοικοκυριά έχουν φτάσει να χρησιμοποιούν ελαιόλαδο, όταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2001 δεν υπερέβαινε το 31%. Ελάχιστο τμήμα από αυτές τις είκοσι περίπου μονάδες της αύξησης έχει καταφέρει να καρπωθεί το ελληνικό τυποποιημένο προϊόν. Παλαιότερη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας προέβλεπε ότι εφόσον ο εθνικός αυτός πλούτος που λέγεται ελαιόλαδο, αξιοποιούνταν κατάλληλα, δηλαδή σταματούσε να εξάγεται χύμα, τότε η ελληνική οικονομία θα μπορούσε να είχε επιπλέον έσοδα από τις εξαγωγές ύψους 250 εκατ. ευρώ ετησίως! Επιπλέον η αντικατάσταση του χύμα ελαιολάδου από το τυποποιημένο θα απέφερε στο Δημόσιο, έσοδα μόνο από το ΦΠΑ 85 εκατ. ευρώ.

Καταλήγοντας, το δημοσίευμα αναφέρει πως η φετινή χρονιά θα είναι διαφορετική και ότι η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου θα προσεγγίσει τους 2.937.631 τόνους, δηλαδή θα αυξηθεί κατά 8% έναντι της περυσινής περιόδου. Οι έξι από τους επτά μεγαλύτερους παραγωγούς, δηλαδή Ισπανία, Ελλάδα, Ιταλία, Τυνησία, Τουρκία και Πορτογαλία, αναμένεται να καλύψουν το 85,27% της παγκόσμιας παραγωγής έναντι 83,49% πέρυσι.

Κατηγορία Αγρότες

 

Εδώ και περίπου ένα μήνα οι τιμές παραγωγού του έξτρα παρθένου ελαιολάδου στη Λέσβο, ξεκόλλησαν από τα 3,40 ευρώ το κιλό και ανέβηκαν στα 3,75 ευρώ το κιλό. Η τιμή για το βιομηχανικό πεντάρι παραμένει σταθερή στα 2,60 ευρώ το κιλό. Συνεπώς έστω και με πολύ μεγάλη καθυστέρηση και από απόσταση, η τοπική χονδρική αγορά του ελαιολάδου ακολούθησε την τάση που έχει διαμορφωθεί στην ελληνική αγορά. Σε πανελλαδικό επίπεδο, οι μέσες τιμές παραγωγού για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο κυμαίνονται από 3,70 ως 3,90 ευρώ το κιλό. Ωστόσο αυτές οι τιμές απέχουν πολύ από το να μπορούν να χαρακτηριστούν ικανοποιητικές, δεδομένου ότι οι τιμές χονδρικής αλλά και οι τιμές παραγωγού στις άλλες ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Μεσογείου, είναι πολύ υψηλότερες από αυτές που ισχύουν στην Ελλάδα. Η φετινή χρονιά εξελίσσεται σε πραγματικό πάρτι για τους μεσάζοντες στην αγορά του ελαιολάδου. Χαρακτηριστικά ο εξειδικευμένος για θέματα ελαιολάδου, Βασίλης Ζαμπούνης, έγραφε στο Olivenews.gr στα τέλη του περασμένου Μάη: «Όταν η τιμή πώλησης βυτίου ex - factory (σ.σ. στην πόρτα του ελαιοτριβείου) κυμαίνεται στα 4,15 - 4,20 €/kg και έχει προέλθει από μικρές παρτίδες αγορασμένες από μεμονωμένους ελαιοπαραγωγούς ακόμη και με 3,70 €/kg, δηλαδή 50 ολόκληρα σεντς φθηνότερα, τότε σε απλά ελληνικά μιλάμε για “αισχροκέρδεια”, ή -ακόμη χειρότερο- για μια αγορά που νοσεί βαριά, με στρεβλώσεις που αφήνουν τελείως απροστάτευτους τους ελαιοπαραγωγούς. Κατάσταση για την οποία κανείς δεν είναι αθώος, ούτε αμέτοχος...».

Από τότε δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική αλλαγή που να οδηγεί σε κλείσιμο της ψαλίδας τιμών μεταξύ παραγωγού και τυποποιητή. Οι μέσες τιμές χονδρικής του ελαιολάδου, όπως τις κατέγραψε το Ινστιτούτο ISMEA κατά την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου, είχαν διαμορφωθεί στα 5,78 ευρώ ανά κιλό το έξτρα παρθένο στην Ιταλία, στα 3,99 ευρώ το παρθένο και στα 3,28 ευρώ το βιομηχανικό.

Στην Ισπανία, οι μέσες τιμές χονδρικής την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου διαμορφώθηκαν στα 4,04 ευρώ το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και στα 3,81 ευρώ το βιομηχανικό. Η τιμή για το ραφιναρισμένο ελαιόλαδο διαμορφώθηκε στα 3,84 ευρώ το κιλό.

Στην Ελλάδα, η μέση τιμή χονδρικής για το έξτρα παρθένο ήταν 4,06 ευρώ το κιλό, για το παρθένο 3,73 ευρώ το κιλό και για το βιομηχανικό 3,39 ευρώ το κιλό. Τέλος, στην Τυνησία, η τιμή του βιολογικού ελαιολάδου διαμορφώθηκε στα 4,43 ευρώ το κιλό, του έξτρα παρθένου στα 4,03 ευρώ το κιλό και του βιομηχανικού ελαιολάδου στα 3,40 ευρώ το κιλό.

 

Η διεθνής αγορά

Οι εκτιμήσεις για την παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου την φετινή χρονιά (2017 - 2018), κάνουν λόγο για 2,8 εκατ. τόνους όταν ένα χρόνο πριν (2016 - 2017) η παγκόσμια παραγωγή ήταν 2,7 εκατ. τόνοι. Η ελληνική παραγωγή ελαιολάδου για την νέα ελαιοκομική περίοδο, εκτιμάται ότι θα φθάσει στους 260.000 τόνους. Βέβαια οι εκτιμήσεις αυτές έχουν πολύ μεγάλο περιθώριο σφάλματος. Διότι γίνονται πολλούς μήνες πριν την έναρξη της συγκομιδής, κατά συνέπεια οι καιρικές συνθήκες μπορούν να μεταβάλλουν κατά πολύ την ποσότητα ελαιολάδου που θα παραχθεί σε κάθε χώρα.

Αυτό σημαίνει πως και την νέα ελαιοκομική περίοδο, η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου θα υπολείπεται της παγκόσμιας κατανάλωσης. Συνεπώς διαμορφώνονται οι προοπτικές για διατήρηση των τιμών του ελαιολάδου σε υψηλά επίπεδα. Το ακριβές ύψος των τιμών σε κάθε χώρα και σε κάθε περιοχή, φυσικά θα διαμορφωθεί από ένα συνδυασμό πολλών διαφορετικών παραγόντων. Την κατάσταση της εσωτερικής αγοράς κάθε χώρας, την εξαγωγική δυναμική που αναπτύσσουν οι τυποποιητικές επιχειρήσεις, την ρευστότητα στην οικονομία και φυσικά την δυνατότητα των ελαιοπαραγωγών να λειτουργήσουν αποτελεσματικά και συντονισμένα ώστε να πετύχουν καλύτερες τιμές.

Τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι όσο καλές και να είναι οι διεθνείς συνθήκες, δεν αρκούν για να βελτιωθούν περαιτέρω οι τιμές παραγωγού στην Ελλάδα. Ακόμη χειρότερες είναι οι συνθήκες στην Λέσβο. Η απουσία ενός σοβαρού συνεταιριστικού οργανισμού που θα συγκεντρώνει το λάδι των ελαιοπαραγωγών της χώρας και θα το διαθέτει στην αγορά, είτε τυποποιημένο, είτε χύμα, είναι μια από τις βασικές αιτίες που οι τιμές παραγωγού στην Ελλάδα είναι από τις χειρότερες στην λεκάνη της Μεσογείου, την ίδια στιγμή που οι χονδρέμποροι αποκομίζουν εξαιρετικά μεγάλα κέρδη εκμεταλλευόμενοι την πλήρη απορρύθμιση της αγοράς και την απουσία ουσιαστικής πολιτικής βούλησης για το ξεκαθάρισμα του σημερινού τοπίου.

Κατηγορία Οικονομία
Τετάρτη, 07 Ιουνίου 2017 16:27

Εμφιαλώνοντας... μεράκι και ψυχή!(vid)

Η πρώτη περιέργεια γεννήθηκε από το ραντεβού. «Θα σας περιμένω στο κτήμα» μας είπε. Απορήσαμε. Γιατί στο κτήμα; Η εντολή της διεύθυνσης ήταν να κάνουμε ένα θέμα για την εφημερίδα και το site για τον Γρηγόρη Γλιγλή, που είναι ένας από τους εκλεκτούς τυποποιητές λεσβιακού ελαιολάδου που σαρώνουν τα τελευταία χρόνια τα ελληνικά και διεθνή βραβεία γευσιγνωσίας. Τι πιο φυσικό λοιπόν να ανταμώναμε στο τυποποιητήριο όπου θα μιλούσαμε για τις προδιαγραφές και τα πλεονεκτήματα του προϊόντος του;

Όπως αποδείχτηκε όμως, ο Γλιγλής εντοπίζει αλλού τα στοιχεία της επιτυχίας και της αυτονόητης περηφάνιας του γι’ αυτό που παράγει. Κι όταν πράγματι βρεθήκαμε κοντά του, ακούσαμε, είδαμε κι αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε, του δώσαμε χίλια δίκια!

Κείμενα: Παναγιώτης Μυριτζής
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Στάμος
Κάμερα-Μοντάζ: Ιγνάτης Τσικνής

 

1. Λεβάντες και άλλα αρωματικά φυτά φυτεμένα ανάμεσα στα ελαιόδεντρα για πρόσθετα φυσικά αρώματα στο τελικό προϊόν

Το κτήμα

Όχι απλά ένα κτήμα. Ένας επίγειος παράδεισος. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γρηγόρη, 200 περίπου στρέμματα ενιαίος χώρος στο δρόμο για το Τάρτι, αγορασμένα από τον παππού του σαν όνειρο ζωής στις αρχές του αιώνα, με οικονομίες από δουλειά μετανάστη στην Αμερική. Με 3.000 περίπου ελαιόδεντρα, με 30 περίπου στρέμματα δάσος, με δικό του νερό (μάνα), με εφεδρικό νερό από μια αυτοσχέδια δεξαμενή που μετέτρεψε την ανοιχτή πληγή ενός παλιού λατομείου σε πανέμορφη λιμνούλα που παραπέμπει σε πάρκο αναψυχής, με φυτεμένα παντού τριαντάφυλλα, λεβάντες κι άλλα αρωματικά φυτά, με μελίσσια και… ό,τι να σας πούμε είναι λίγο. Όσοι πιστοί δείτε τις εικόνες στο site και θα καταλάβετε ότι δεν υπερβάλουμε καθόλου.

 

2. Ελέγχοντας προσωπικά κάθε λεπτομέρεια της καλλιέργειας 

Η καλλιέργεια

Θα έχετε ακούσει και ακούσει για βιολογικές καλλιέργειες. Είναι και στη μόδα άλλωστε. Εδώ όμως κάθε λεπτομέρεια του τρόπου καλλιέργειας, σε κάθε φάση και χρονική στιγμή «φωνάζει» για την απόλυτη προσπάθεια φιλικής συμπεριφοράς προς το περιβάλλον, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα του προϊόντος. Ίχνος χημικού ραντίσματος δεν υπάρχει, ίχνος χημικού λιπάσματος και πάει λέγοντας. Τα κλαδιά από το αραίωμα ή και το κλάδεμα των δέντρων, μετά το «ξεχόνδρισμα» για να βγουν τα χοντρά κούτσουρα που θα πάνε για καυσόξυλα, απλώνονται γύρω από το ελαιόδεντρο σε στοίβες, περνά το τρακτέρ με τον σπαστήρα και τα μετατρέπει σε ψιλά - ψιλά κλαδάκια και φυλλαράκια που είναι και το φυσικό λίπασμα από το ίδιο το κτήμα. Ακόμα και τα κάθε λογής εργαλεία (πριόνια, ψαλίδια, κλαδευτήρια κ.λπ.) είναι ηλεκτρικά με επαναφορτιζόμενη μπαταρία, πρώτα για να αποφεύγονται οι βενζίνες και τα λιπαντικά και δεύτερο «αφού περνώ εγώ και οι άνθρωποί μου εδώ στη φύση τον περισσότερο χρόνο μας, γιατί θα πρέπει να ζούμε μέσα στο θόρυβο;». Παρά την ύπαρξη άφθονου νερού, ένα μόλις πότισμα στην εποχή της μεγάλης ξηρασίας πρώτα «για να μη μαθαίνουνε τα δέντρα», όπως μας λέει χαρακτηριστικά ο Γρηγόρης, και δεύτερον για να κρατηθεί χαμηλά η ποσοτική απόδοση και να κρατάει το λάδι τα πλούσια φυσικά αρώματά του.

 

3. Η απόλυτη οικολογική προσέγγιση. Το παλιό λατομείο που έγινε λίμνη για εφεδρικό νερό

Η παραγωγή

Όλα βιολογικά λοιπόν και φιλικά προς το περιβάλλον και έρχεται η ώρα να μαζευτεί η ελιά. Νωρίς - νωρίς συγκομιδή, χάνοντας συνειδητά σε ποσότητα λαδιού, αλλά κερδίζοντας συντριπτικά σε ποιότητα. Τόσο σε αρώματα όσο και σε υγιεινά χαρακτηριστικά, αφού αποδεδειγμένα το αγουρόλαδο είναι πολύ πιο πλούσιο στις πολυφαινόλες που είναι το αποτελεσματικότερο φυσικό φάρμακο για την καρδιά και γενικά για το κυκλοφοριακό. Εδώ ο Γρηγόρης είναι κατηγορηματικός. Μπορεί κάποια στιγμή αυτή η πολιτική να φαινόταν ασύμφορη, σταδιακά όμως η αγορά ανταποκρίνεται και ό,τι χάνεται σε ποσότητα επιβραβεύεται με την υψηλότερη τιμή που απολαμβάνει το ποιοτικό λάδι και μάλιστα με το παραπάνω.

Μαζεύεται λοιπόν ο καρπός και σε ελάχιστες ώρες μεταφέρεται στο ελαιοτριβείο όπου ο Γλιγλής είναι κυριολεκτικά πάνω από τα μηχανήματα σε κάθε φάση της εκθλιπτικής διαδικασίας, για να έχει τον απόλυτο έλεγχό της. Και στα δυο ελαιοτριβεία που συνεργάζεται τόσο το συνεταιριστικό όσο και το ιδιωτικό (Χατζημιχαλάκη) διατηρεί δικές του ανοξείδωτες δεξαμενές ενώ η απόσταση από το εμφιαλωτήριο είναι κάποιες εκατοντάδες μέτρα, για να μην υφίσταται το προϊόν την «ταλαιπωρία» της μετακίνησης.

 

4. Τα υποπροϊόντα του κλαδέματος μετατρέπονται σε φυσικό λίπασμα

Η εμφιάλωση

Και επιτέλους... φτάσαμε και στο εμφιαλωτήριο. Μικρό σε μέγεθος, με πέντε δεξαμενές των δύο τόνων για να ξεχωρίζουν κατά κατηγορία τα λάδια όταν φτάνουν σταδιακά από τα ελαιοτριβεία. Οι συνθήκες εντυπωσιακές. Απόλυτη τάξη και καθαριότητα και πιστή εφαρμογή των κανόνων εφαρμογής των πιστοποιημένων συστημάτων ποιότητας ISO και HACCP. Το λάδι φιλτράρεται με φυσικό τρόπο για να αποκτήσει απόλυτη διαύγεια και ακολουθεί η εμφιάλωση σε μπουκάλι από 500 ml έως ένα λίτρο ή σε λευκοσιδηρό δοχείο 5 lit. Σε κάθε συσκευασία υπάρχει τυπωμένη ένδειξη με τον συγκεκριμένο τύπο και χαρακτηριστικά του ελαιολάδου.

 

5. Τα προϊόντα σε ποικίλες καλαίσθητες συσκευασίες

Στην αγορά

Ένα 70% περίπου της παραγωγής εξάγεται, με κύριες χώρες εξαγωγής τη Γερμανία, την Αυστρία και τη Γαλλία, ενώ στα άμεσα σχέδια της επιχείρησης είναι να βγει στην ιδιαίτερου ενδιαφέροντος αγορά της βόρειας Αμερικής. Η υπόλοιπη παραγωγή κατευθύνεται κυρίως στην Αθήνα σε επιλεγμένα καταστήματα του κέντρου της πόλης. Ο Γλιγλής συμμετέχει με διάφορους κωδικούς σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχοντας αποσπάσει τα τελευταία χρόνια δεκάδες βραβεία που ως επί το πλείστον στη μεν Ελλάδα αναφέρονται σε συμβατικό λάδι στην δε Ιταλία σε βιολογικό.

 

Αντί επιλόγου

Στον κόσμο του κρασιού, που ως προϊόν έχει μεγαλύτερη παράδοση τυποποίησης και κατάταξης κατά περιοχή προέλευσης και ποικιλία καρπού, υπάρχει μια δύσκολη στη μετάφραση γαλλική λέξη που σηματοδοτεί την ποιότητα του προϊόντος. Terroiar (διαβάζεται τερουάρ). Εκφράζει ταυτόχρονα την ευρύτερη περιοχή, το συγκεκριμένο αμπελοτόπι, το είδος του εδάφους, τον προσανατολισμό, τις καλλιεργούμενες ποικιλίες, τις καλλιεργητικές τεχνικές και βέβαια την ανθρώπινη παράδοση και εμπειρία.

Αν μιλήσουμε για το ελαιόλαδο του Γλιγλή, σίγουρα πατάει σ’ ένα ξεχωριστό «τερουάρ» με εκλεκτής ποιότητας πρώτη ύλη, φιλική προς το περιβάλλον καλλιέργεια, συνδυασμό παράδοσης και σύγχρονης επιστημονικής γνώσης, απόλυτη προσήλωση σε κανόνες υγιεινής και ποιότητας και προπαντός μεράκι και ψυχή. Αυτό που μας έκανε ιδιαίτερα εντύπωση όμως είναι η ανάμικτη περηφάνια γι’ αυτό που κάνει με την περίσσεια σεμνότητα και σεβασμό στο προϊόν και στον καταναλωτή του. Και πιο πολύ ότι ο Γρηγόρης συνεχώς χρησιμοποιεί το εμείς κι όχι το εγώ, θεωρώντας τον εαυτό του και αυτό που κάνει όχι σαν κάτι εγωιστικό, αλλά σαν κομμάτι μιας ενιαίας προσπάθειας ανάδειξης του λεσβιακού ελαιόλαδου με τις ποικίλες εκδοχές του ανάλογα με την ξεχωριστή πινελιά που του δίνει ο κάθε επιμέρους παραγωγός. Και βέβαια δείχνει το δρόμο της κοινής δράσης όταν λέει με σιγουριά: «Το λεσβιακό παρθένο ελαιόλαδο είναι το καλύτερο στον κόσμο, γι’ αυτό κι εμείς οι παραγωγοί και τυποποιητές της Λέσβου σαρώνουμε τα τελευταία χρόνια τα ελληνικά και διεθνή βραβεία»!

 

Κατηγορία Οικονομία
Παρασκευή, 02 Ιουνίου 2017 16:16

Εμφιαλώνοντας... μεράκι και ψυχή!(vid)

Η πρώτη περιέργεια γεννήθηκε από το ραντεβού. «Θα σας περιμένω στο κτήμα» μας είπε. Απορήσαμε. Γιατί στο κτήμα; Η εντολή της διεύθυνσης ήταν να κάνουμε ένα θέμα για την εφημερίδα και το site για τον Γρηγόρη Γλιγλή, που είναι ένας από τους εκλεκτούς τυποποιητές λεσβιακού ελαιολάδου που σαρώνουν τα τελευταία χρόνια τα ελληνικά και διεθνή βραβεία γευσιγνωσίας. Τι πιο φυσικό λοιπόν να ανταμώναμε στο τυποποιητήριο όπου θα μιλούσαμε για τις προδιαγραφές και τα πλεονεκτήματα του προϊόντος του;

Όπως αποδείχτηκε όμως, ο Γλιγλής εντοπίζει αλλού τα στοιχεία της επιτυχίας και της αυτονόητης περηφάνιας του γι’ αυτό που παράγει. Κι όταν πράγματι βρεθήκαμε κοντά του, ακούσαμε, είδαμε κι αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε, του δώσαμε χίλια δίκια!

Κείμενα: Παναγιώτης Μυριτζής
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Στάμος
Κάμερα-Μοντάζ: Ιγνάτης Τσικνής

 

1. Λεβάντες και άλλα αρωματικά φυτά φυτεμένα ανάμεσα στα ελαιόδεντρα για πρόσθετα φυσικά αρώματα στο τελικό προϊόν

Το κτήμα

Όχι απλά ένα κτήμα. Ένας επίγειος παράδεισος. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γρηγόρη, 200 περίπου στρέμματα ενιαίος χώρος στο δρόμο για το Τάρτι, αγορασμένα από τον παππού του σαν όνειρο ζωής στις αρχές του αιώνα, με οικονομίες από δουλειά μετανάστη στην Αμερική. Με 3.000 περίπου ελαιόδεντρα, με 30 περίπου στρέμματα δάσος, με δικό του νερό (μάνα), με εφεδρικό νερό από μια αυτοσχέδια δεξαμενή που μετέτρεψε την ανοιχτή πληγή ενός παλιού λατομείου σε πανέμορφη λιμνούλα που παραπέμπει σε πάρκο αναψυχής, με φυτεμένα παντού τριαντάφυλλα, λεβάντες κι άλλα αρωματικά φυτά, με μελίσσια και… ό,τι να σας πούμε είναι λίγο. Όσοι πιστοί δείτε τις εικόνες στο site και θα καταλάβετε ότι δεν υπερβάλουμε καθόλου.

 

2. Ελέγχοντας προσωπικά κάθε λεπτομέρεια της καλλιέργειας 

Η καλλιέργεια

Θα έχετε ακούσει και ακούσει για βιολογικές καλλιέργειες. Είναι και στη μόδα άλλωστε. Εδώ όμως κάθε λεπτομέρεια του τρόπου καλλιέργειας, σε κάθε φάση και χρονική στιγμή «φωνάζει» για την απόλυτη προσπάθεια φιλικής συμπεριφοράς προς το περιβάλλον, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα του προϊόντος. Ίχνος χημικού ραντίσματος δεν υπάρχει, ίχνος χημικού λιπάσματος και πάει λέγοντας. Τα κλαδιά από το αραίωμα ή και το κλάδεμα των δέντρων, μετά το «ξεχόνδρισμα» για να βγουν τα χοντρά κούτσουρα που θα πάνε για καυσόξυλα, απλώνονται γύρω από το ελαιόδεντρο σε στοίβες, περνά το τρακτέρ με τον σπαστήρα και τα μετατρέπει σε ψιλά - ψιλά κλαδάκια και φυλλαράκια που είναι και το φυσικό λίπασμα από το ίδιο το κτήμα. Ακόμα και τα κάθε λογής εργαλεία (πριόνια, ψαλίδια, κλαδευτήρια κ.λπ.) είναι ηλεκτρικά με επαναφορτιζόμενη μπαταρία, πρώτα για να αποφεύγονται οι βενζίνες και τα λιπαντικά και δεύτερο «αφού περνώ εγώ και οι άνθρωποί μου εδώ στη φύση τον περισσότερο χρόνο μας, γιατί θα πρέπει να ζούμε μέσα στο θόρυβο;». Παρά την ύπαρξη άφθονου νερού, ένα μόλις πότισμα στην εποχή της μεγάλης ξηρασίας πρώτα «για να μη μαθαίνουνε τα δέντρα», όπως μας λέει χαρακτηριστικά ο Γρηγόρης, και δεύτερον για να κρατηθεί χαμηλά η ποσοτική απόδοση και να κρατάει το λάδι τα πλούσια φυσικά αρώματά του.

 

3. Η απόλυτη οικολογική προσέγγιση. Το παλιό λατομείο που έγινε λίμνη για εφεδρικό νερό

Η παραγωγή

Όλα βιολογικά λοιπόν και φιλικά προς το περιβάλλον και έρχεται η ώρα να μαζευτεί η ελιά. Νωρίς - νωρίς συγκομιδή, χάνοντας συνειδητά σε ποσότητα λαδιού, αλλά κερδίζοντας συντριπτικά σε ποιότητα. Τόσο σε αρώματα όσο και σε υγιεινά χαρακτηριστικά, αφού αποδεδειγμένα το αγουρόλαδο είναι πολύ πιο πλούσιο στις πολυφαινόλες που είναι το αποτελεσματικότερο φυσικό φάρμακο για την καρδιά και γενικά για το κυκλοφοριακό. Εδώ ο Γρηγόρης είναι κατηγορηματικός. Μπορεί κάποια στιγμή αυτή η πολιτική να φαινόταν ασύμφορη, σταδιακά όμως η αγορά ανταποκρίνεται και ό,τι χάνεται σε ποσότητα επιβραβεύεται με την υψηλότερη τιμή που απολαμβάνει το ποιοτικό λάδι και μάλιστα με το παραπάνω.

Μαζεύεται λοιπόν ο καρπός και σε ελάχιστες ώρες μεταφέρεται στο ελαιοτριβείο όπου ο Γλιγλής είναι κυριολεκτικά πάνω από τα μηχανήματα σε κάθε φάση της εκθλιπτικής διαδικασίας, για να έχει τον απόλυτο έλεγχό της. Και στα δυο ελαιοτριβεία που συνεργάζεται τόσο το συνεταιριστικό όσο και το ιδιωτικό (Χατζημιχαλάκη) διατηρεί δικές του ανοξείδωτες δεξαμενές ενώ η απόσταση από το εμφιαλωτήριο είναι κάποιες εκατοντάδες μέτρα, για να μην υφίσταται το προϊόν την «ταλαιπωρία» της μετακίνησης.

 

4. Τα υποπροϊόντα του κλαδέματος μετατρέπονται σε φυσικό λίπασμα

Η εμφιάλωση

Και επιτέλους... φτάσαμε και στο εμφιαλωτήριο. Μικρό σε μέγεθος, με πέντε δεξαμενές των δύο τόνων για να ξεχωρίζουν κατά κατηγορία τα λάδια όταν φτάνουν σταδιακά από τα ελαιοτριβεία. Οι συνθήκες εντυπωσιακές. Απόλυτη τάξη και καθαριότητα και πιστή εφαρμογή των κανόνων εφαρμογής των πιστοποιημένων συστημάτων ποιότητας ISO και HACCP. Το λάδι φιλτράρεται με φυσικό τρόπο για να αποκτήσει απόλυτη διαύγεια και ακολουθεί η εμφιάλωση σε μπουκάλι από 500 ml έως ένα λίτρο ή σε λευκοσιδηρό δοχείο 5 lit. Σε κάθε συσκευασία υπάρχει τυπωμένη ένδειξη με τον συγκεκριμένο τύπο και χαρακτηριστικά του ελαιολάδου.

 

5. Τα προϊόντα σε ποικίλες καλαίσθητες συσκευασίες

Στην αγορά

Ένα 70% περίπου της παραγωγής εξάγεται, με κύριες χώρες εξαγωγής τη Γερμανία, την Αυστρία και τη Γαλλία, ενώ στα άμεσα σχέδια της επιχείρησης είναι να βγει στην ιδιαίτερου ενδιαφέροντος αγορά της βόρειας Αμερικής. Η υπόλοιπη παραγωγή κατευθύνεται κυρίως στην Αθήνα σε επιλεγμένα καταστήματα του κέντρου της πόλης. Ο Γλιγλής συμμετέχει με διάφορους κωδικούς σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχοντας αποσπάσει τα τελευταία χρόνια δεκάδες βραβεία που ως επί το πλείστον στη μεν Ελλάδα αναφέρονται σε συμβατικό λάδι στην δε Ιταλία σε βιολογικό.

 

Αντί επιλόγου

Στον κόσμο του κρασιού, που ως προϊόν έχει μεγαλύτερη παράδοση τυποποίησης και κατάταξης κατά περιοχή προέλευσης και ποικιλία καρπού, υπάρχει μια δύσκολη στη μετάφραση γαλλική λέξη που σηματοδοτεί την ποιότητα του προϊόντος. Terroiar (διαβάζεται τερουάρ). Εκφράζει ταυτόχρονα την ευρύτερη περιοχή, το συγκεκριμένο αμπελοτόπι, το είδος του εδάφους, τον προσανατολισμό, τις καλλιεργούμενες ποικιλίες, τις καλλιεργητικές τεχνικές και βέβαια την ανθρώπινη παράδοση και εμπειρία.

Αν μιλήσουμε για το ελαιόλαδο του Γλιγλή, σίγουρα πατάει σ’ ένα ξεχωριστό «τερουάρ» με εκλεκτής ποιότητας πρώτη ύλη, φιλική προς το περιβάλλον καλλιέργεια, συνδυασμό παράδοσης και σύγχρονης επιστημονικής γνώσης, απόλυτη προσήλωση σε κανόνες υγιεινής και ποιότητας και προπαντός μεράκι και ψυχή. Αυτό που μας έκανε ιδιαίτερα εντύπωση όμως είναι η ανάμικτη περηφάνια γι’ αυτό που κάνει με την περίσσεια σεμνότητα και σεβασμό στο προϊόν και στον καταναλωτή του. Και πιο πολύ ότι ο Γρηγόρης συνεχώς χρησιμοποιεί το εμείς κι όχι το εγώ, θεωρώντας τον εαυτό του και αυτό που κάνει όχι σαν κάτι εγωιστικό, αλλά σαν κομμάτι μιας ενιαίας προσπάθειας ανάδειξης του λεσβιακού ελαιόλαδου με τις ποικίλες εκδοχές του ανάλογα με την ξεχωριστή πινελιά που του δίνει ο κάθε επιμέρους παραγωγός. Και βέβαια δείχνει το δρόμο της κοινής δράσης όταν λέει με σιγουριά: «Το λεσβιακό παρθένο ελαιόλαδο είναι το καλύτερο στον κόσμο, γι’ αυτό κι εμείς οι παραγωγοί και τυποποιητές της Λέσβου σαρώνουμε τα τελευταία χρόνια τα ελληνικά και διεθνή βραβεία»!

 

Κατηγορία E-TV
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top