FOLLOW US

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη της Μυτιλήνης. Θυμάται με πολλή αγάπη τους δασκάλους του στο 6ο Δημοτικό, τον Πάτροκλο Παντζάρη και τους καθηγητές του στο 1ο Γυμνάσιο και το 3ο Λύκειο Μυτιλήνης. Η βιβλιοθήκη της Μυτιλήνης ήταν για κείνον ένα πολύτιμο εργαλείο -ας μην ξεχνάμε τότε δεν υπήρχε ίντερνετ. Ο δημοσιογράφος Στρατής Αγγελής μάς έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, την ευκαιρία να συζητήσουμε θέματα που γνωρίζει καλά, αλλά και την προσωπική του άποψη πάνω σ’ αυτά.

Επηρεάστηκε πολύ από τη μετανάστευση των γονιών του (1971- 1978) στην Αφρική, εκείνος έμεινε με τη γιαγιά και τον παππού και το 1974 με την κρίση με την Τουρκία, τον πήραν για έναν χρόνο οι γονείς του. Εννιά χρονών μπήκε στο αεροπλάνο μόνος του και έφτασε σε έναν άλλο κόσμο. Ίσως να ήταν και η πρώτη του αποστολή και κράτησε έναν χρόνο, σε μια τάξη με παιδιά όλων των χρωμάτων. Επιστρέφοντας εδώ, συνέχισε τα αγγλικά. «Οι Μυτιληνιοί αγαπούν τα γράμματα. Οι γονείς μου δεν ήταν ποτέ πλούσιοι, όμως με έσπρωχναν στη γνώση. Καταπληκτική δουλειά έκαναν και οι καθηγητές», μας λέει.

 

Μια μεγάλη διαδρομή

Φεύγοντας από τη Μυτιλήνη για να σπουδάσει στην Αθήνα, Κοινωνιολογία στο Πάντειο, έπρεπε παράλληλα να εργαστεί. Τα πρώτα βήματα τα έκανε σε εφημερίδες και συγκεκριμένα στην «Απογευματινή», πάνω στα ενδιαφέροντά του, αυτά που έμελλαν να γίνουν σε όλες τις επόμενες τρεις δεκαετίες, το «αντικείμενό του», τα διεθνή. Ήταν από τους πρώτους στα διεθνή στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1, με τη χαρακτηριστική φωνή του. Ακολούθησε ο στρατός και στη συνέχεια η διαδρομή του στο Mega που διήρκησε 23 ολόκληρα χρόνια! Με μια αίσθηση αφοσίωσης και αποκλειστικότητας, ενώ το κανάλι μεσουρανούσε και βέβαια σημείο αναφοράς το ρεπορτάζ του Στρ. Αγγελή στις 8 το βράδυ για το πώς θα κινηθεί η ειδησεογραφία της επόμενης ημέρας. Σήμερα είναι υπεύθυνος των διεθνών στην εφημερίδα «Αυγή».

 

Δεκάδες αποστολές

Η πρώτη του αποστολή ήταν στη Μέση Ανατολή, Ισραήλ - Παλαιστίνη, το 1994, στη σφαγή της Χεβρώνας, όταν Εβραίος έποικος μπήκε μέσα στο τέμενος, γάζωσε δεκάδες, μέχρι που τον σκότωσαν και ξεκίνησε η κατάρρευση της ειρηνευτικής διαδικασίας. «Όπως συμβαίνει πολλές φορές οι ακραίοι να υποσκάπτουν και να πυροδοτούν εξελίξεις», σχολίασε. Από τότε ξεκίνησε μια διαδρομή που τον έβγαλε σε πολλές αποστολές, στην Αφρική, τα Βαλκάνια και βέβαια είχε αρκετό προσωπικό κόστος λόγω της απουσίας του. Όμως δεν το μετανιώνει, γιατί τον έκανε να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο και τον εαυτό του.

Νιώθει πολλές φορές ευτυχισμένος που ζει στην Ελλάδα και θεωρεί ότι υπάρχει ελπίδα, δεν παραιτείται. «Δημοσιογράφος είμαι, δεν είμαι ειδήμων ή στέλεχος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ» σχολίασε για την εκδήλωση της «Συνύπαρξης» που τον έφερε κεντρικό ομιλητή για την κατάσταση στην Αφρική. Αυτό που του μένει είναι η αξιοπρέπεια με την οποία μίλησαν οι άνθρωποι από την Αφρική: «Ο τρόπος με τον οποίο στήθηκαν, ενώ έχουν περάσει τόσα προβλήματα, μπροστά σε Μυτιληνιούς, σε ένα κοινό της χώρας που τους φιλοξενούν, με αρχή μέση και τέλος. Με εντυπωσίασε».

 

Το 2015 μάς αποκαλούσαν ανθρωπιστές και τώρα… «φασίστες». Τι συνέβη κατά τη γνώμη σας;

«Είμαστε Αιγαιοπελαγίτες, σαφώς δεν είμαστε φασίστες. Απ’ αυτό το νησί πέρασαν πάνω από 800.000 άνθρωποι σε απόγνωση το 2015, ταξιδεύοντας σε τραγικές συνθήκες. Το πώς άντεξε ο κοινωνικός ιστός, πώς βοήθησε αυτός ο κόσμος, κάποιοι το περνάνε στο ντούκου, ενώ έχει αφήσει πληγές. Επειδή έχω την εμπειρία των εμπόλεμων ζωνών, είναι άθλος αυτό που έγινε και πρώτ’ απ’ όλα του ντόπιου πληθυσμού. Δεν το λέω για να ηρωοποιήσω τους ντόπιους, αλλά είναι κρίμα εκ των υστέρων να μπαίνουν τέτοιοι διαχωρισμοί. Είναι σα να θέλει κάποιος να δηλητηριάσει τη συλλογική μνήμη, να την υπονομεύσει και να την εξευτελίσει».

 

«Άνιση κατανομή των οφελών»

»Έχω καταλάβει ότι στη Λέσβο, πάνω στο προσφυγικό και την κρίση, ξαναμπαίνουν διαχωριστικές γραμμές. Κάποιοι τις καλλιεργούν συστηματικά, χτίζονται ή αποδομούνται πολιτικές καριέρες. Υπάρχει και το οικονομικό παιχνίδι. Ένας από τους λόγους που φουντώνει αυτό το πράγμα είναι πρώτον οι πολιτικές στοχεύσεις και από την άλλη ότι υπάρχει μια άνιση κατανομή οφελών από αυτή την κρίση -γιατί υπάρχουν και οφέλη.

Έχει φασίστες η Μυτιλήνη; Φυσικά και έχει, όπως και η Ελλάδα. Τα αβγά έχουν εκκολαφθεί, τα φιδάκια τα βλέπουμε. Αλλά όπως έχω γράψει, κάποιους από αυτούς τους ξέρουμε πολλά χρόνια, τα “μπουμπουμπομπούμπουκα” που λέω εγώ. Όπως και σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, είναι γνωστά. Από κει και πέρα υπάρχει και η απόγνωση του κόσμου. Πρώτα και κύρια η οικονομική, που δεν συνδέεται απαραίτητα με το προσφυγικό, αλλά διοχετεύεται εντέχνως εκεί. Χρειάστηκε πάρα πολλές φορές μιλώντας και στην Αθήνα, να πρέπει να εξηγήσω ότι τα ποσά που παίρνει ο πρόσφυγας, είναι λεφτά που δεν βγαίνουν από ελληνικό προϋπολογισμό και ότι σε τελική ανάλυση τα χρήματα αυτά πέφτουν στην τοπική οικονομία».

 

Λείπει ο «κοινός στόχος»

»Θα έπρεπε να είναι καλύτερα τα πράγματα για τους Έλληνες και τον τόπο μας στη Λέσβο; Ναι βεβαίως. Πρέπει να υπάρχει κοινή αντίληψη και κοινός στόχος, να πιέσουν από κοινού για να λυθεί το πρόβλημα. Το αίτημα για παράδειγμα, να φύγουν από εδώ, είναι κοινό. Όχι γιατί θέλουμε να τους διώξουμε, αλλά γιατί και οι ίδιοι δεν ήρθαν στην Ελλάδα για να μείνουν παγιδευμένοι στη Μόρια.

Εγώ το νιώθω διάχυτο τον διαχωρισμό στην ατμόσφαιρα, δεν ήρθα για να κουνήσω το δάχτυλο σε κανέναν ή να κάνω πολιτικό κήρυγμα. Ήρθα όμως για να συμβάλω στο να καταλάβουμε τι συμβαίνει και ήρθαν αυτοί οι άνθρωποι εδώ. Αλλά όχι, δεν είναι οι Μυτιληνιοί φασίστες, δεν ήτανε ποτέ!».

Συμπληρώνονται δύο χρόνια από την κοινή δήλωση Ε.Ε. - Τουρκίας. Πώς βλέπετε τα αποτελέσματά της;

«Το προσφυγικό - μεταναστευτικό είναι ένας μοχλός πίεσης τον οποίο αξιοποιεί με επιτυχία -γι’ αυτόν- ο Ερντογάν. Με διάφορους τρόπους κλείνει το μάτι στους Ευρωπαίους και απειλεί ταυτόχρονα. Οι δηλώσεις του ότι “στο Αφρίν εγώ θα πάω 150.000 πρόσφυγες” είναι ένα κλείσιμο του ματιού στους Ευρωπαίους και ταυτόχρονα μια επιβεβαίωση από την πλευρά του, του ρόλου που παίζει στο “ανοίγω - κλείνω” τη στρόφιγγα. Εμείς στη Μυτιλήνη μπορούμε να το καταλάβουμε στο πώς έρχονται οι βάρκες από απέναντι, σαν να ανοίγει κάποιος τη βρύση και να την κλείνει. Δεν το λέω ως απλή εξήγηση του φαινομένου, αλλά το καταλαβαίνει κανείς συγκυριακά. Το προσφυγικό - μεταναστευτικό είναι ένα από τα όπλα που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν πιέζοντας σε πάρα πολλά επίπεδα. Για μένα υπάρχει μια γραμμή που ξεκινά από το Αιγαίο και τελειώνει στο Κιρκούκ, στο Βόρειο Ιράκ: είναι το Αιγαίο, η Κύπρος, οι ΑΟΖ και οι διεκδικήσεις, η Συρία, το κουρδικό, το Βόρειο Ιράκ, τα πετρέλαια της Μοσούλης. Αυτό είναι ένα τόξο στο οποίο η Τουρκία διεκδικεί μαχητικά τα συμφέροντά της.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι υπάρχει ένας κόσμος ηθικός, αυτός της πολιτικής και των εξωτερικών σχέσεων. Στη διπλωματία και στις διακρατικές σχέσεις δεν υπάρχει ηθική. Οι συμφωνίες -μην κοροϊδευόμαστε- δεν γίνονται με βάση την ηθική, αλλά τα συμφέροντα και εν τέλει την ισχύ. Η Τουρκία δημιουργεί μια σειρά τετελεσμένα, όχι μόνο στη Βόρεια Κύπρο, αλλά και στη Βόρεια Συρία. Τι λέει; “Είμαι εκεί για να βοηθήσω και θα φύγω”. Ναι, καλά! Και δεν είναι μόνο το Αφρίν, εδώ και πάνω από ένα χρόνο έχει εισβάλλει και έχει φτιάξει μια ζώνη κατοχής και εισβολής στη Βόρεια Συρία. Έκοψε στα δύο τις κουρδικές περιοχές και τώρα ξεκαθαρίζει την ανατολική, το Αφρίν. Παίζει το παιχνίδι με τους Αμερικανούς, έχει τις λυκοφιλίες και λυκοσυμμαχίες με τους Ρώσους.

Άρα η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας ισχύει στο βαθμό που εξυπηρετεί τα προβλήματα και των δύο πλευρών, έχει κρατήσει μακριά ένα μέρος των ανθρώπων που έχουν αφομοιωθεί μες στην Τουρκία, έχει περιορίσει τις ροές, δεν τις έχει σταματήσει».

Η Ελλάδα θα μπορούσε να πιέσει περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ένωση;

«Την υποκρισία της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης την έχουμε ζήσει στο πετσί μας, σε όλο της το μεγαλείο με την οικονομική κρίση. Για όποιον δεν το είχε αντιληφθεί επιβεβαιώθηκε μετά με την προσφυγική - μεταναστευτική κρίση. Από την άλλη δεν μπορούμε να κάνουμε κι εμείς ότι είμαστε συνέχεια τα θύματα. Για την οικονομική κρίση δεν μπορούμε να μην αναλάβουμε καμία ευθύνη.

Καταρχάς η Ευρώπη δεν είναι ένα πράγμα απρόσωπο. Είναι μια Ένωση χωρών που εκφράζονται από συγκεκριμένες κυβερνήσεις. Αυτές, όπως βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, είναι όλο και πιο δεξιές. Έχουμε δει τι έγινε στη Γερμανία με την άνοδο της άκρας δεξιάς. Πανηγυρίσαμε τη νίκη του Μακρόν στη Γαλλία, λες και δεν πήρε 40% η Λεπέν. Οι επιλογές λοιπόν που κάνουν αυτές οι χώρες, σε συνδυασμό με την απίστευτη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, δεν μπορούν να είναι άλλοθι για μας, αλλά από την άλλη δεν μπορούμε να μην το λάβουμε και υπόψη. Η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Μπερλουσκόνι είναι δεξιοί πολιτικοί, δεν είναι γενικώς ή αορίστως καλοί ή κακοί που μας αγαπούν ή όχι. Αυτές οι ισοπεδώσεις είναι που μας έφεραν ως εδώ και στρώνουν το έδαφος στον λαϊκισμό και την ακροδεξιά.

Υπάρχει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που οδήγησε σε κρίση την παγκόσμια οικονομία. Ξεκίνησε από την Αμερική και τον καζινοκαπιταλισμό, εξελίχθηκε η τραπεζική σε οικονομική, ήρθε στην Ευρώπη, έσκασαν φούσκες, την πληρώσαμε κι εμείς -όχι μόνο εμείς. Μπήκαμε, λοιπόν δύο φορές σε ομηρία, και με το οικονομικό και με το προσφυγικό. Και γίνεται και μια προσπάθεια τώρα να είμαστε και μέρος της ευρύτερης κρίσης στο Αιγαίο, με την κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων. Εγώ δεν πιστεύω ότι ο Ερντογάν θέλει άμεσα να πάρει τη Λέσβο για παράδειγμα, αλλά το χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης. Και γι’ αυτό χρειάζεται ψυχραιμία».

Η οποία, ψυχραιμία, όμως υπάρχει σ’ ένα βαθμό;

«Ναι, αλλά υπάρχουν και υπερβολές. Είδα για παράδειγμα, το συλλαλητήριο στην Ορεστιάδα για τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς. Δηλαδή με το συλλαλητήριο θα φοβηθεί ο Ερντογάν και θα πιεστεί απ’ αυτό; Ας μην κοροϊδευόμαστε. Είναι εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, ξεκάθαρα αυτό.

Σε όλη μου τη ζωή και τη δουλειά σε ένα πράγμα είμαι απέναντι. Είναι ο φασισμός, το δηλητήριο. Όλα τ’ άλλα μπορώ να τα συζητήσω, όλες τις διαφωνίες, κι αυτό είναι δημοκρατία. Δημοκρατία όμως και φασισμός ή νεοναζισμός δεν υπάρχει και υπάρχουν και όρια ανοχής».

 

 

Κατηγορία Πρόσφυγες

Μια εκδήλωση που έπρεπε να γίνει από καιρό στη Λέσβο, που ζει το προσφυγικό και το μεταναστευτικό από πρώτο χέρι για να ενημερωθούμε σχετικά με το τι συμβαίνει και στο νησί μας εγκλωβίζονται πρόσφυγες και μετανάστες από την Αφρική, οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία η κίνηση πολιτών «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο» το περασμένο Σάββατο στον ΦΟΜ. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Μυτιληνιός, γνώστης του θέματος και της διεθνούς επικαιρότητας, έχοντας συμμετάσχει σε δεκάδες αποστολές του εξωτερικού με το Mega, δημοσιογράφος, που τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως υπεύθυνος των διεθνών στην εφημερίδα «Αυγή», Στρατής Αγγελής. Το λόγο έλαβαν στη συνέχεια, και ίσως για πρώτη φορά σε μια τέτοια εκδήλωση, Αφρικανοί πρόσφυγες που εξήγησαν δημόσια τους λόγους που τους οδήγησαν στη Λέσβο περιγράφοντας τη φρίκη των πολέμων, είτε θρησκευτικών, είτε φυλετικών, τις δικτατορίες και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν βιώσει στις χώρες από τις οποίες προέρχονται.
Ο Στρ. Αγγελής προέρχεται από οικογένεια μεταναστών, Μυτιληνιών, στην Αφρική: «Πήγαν στη Ζάμπια, πήγα κι εγώ, εκεί έβγαλα την Γ’ δημοτικού πηγαίνοντας σε δυο σχολεία, στο δημόσιο αγγλικό -με συμμαθητές μαύρους, Ινδούς, Εγγλέζους κλπ- και στο ελληνικό το απόγευμα, στην εκκλησία. Αλλά ήμουν από οικογένεια λευκών και οι λευκοί εξακολουθούσαν να έχουν το πάνω χέρι στην ανεξάρτητη μεν αλλά εξαρτώμενη πολιτικά και οικονομικά χώρα. Το ίδιο και σήμερα»
Εκεί είδε για πρώτη φορά σουπερ μάρκετ, σαφάρι αλλά και την απόλυτη φτώχεια: «Αυτές οι εικόνες, οι εμπειρίες, με έσπρωξαν να γίνω αυτό που έγινα, καλώς ή κακώς. Πήγα σε πολλές χώρες, σε εμπόλεμες ζώνες, γνώρισα το ρατσισμό από την ανάποδη -εκεί που το λευκός Ευρωπαίος σημαίνει εχθρός, ξένος εκμεταλλευτής- και δε σκοπεύω να επεκταθώ σε αυτό. Στη συνέχεια περιέγραψε αυτό που συμβαίνει στην Αφρική μέσα από στοιχεία για το προσφυγικό:
Ιταλία: Το 2017, 119.000 έναντι 181.000 μετανάστες το 2016, κυρίως μέσω Λιβύης, όχι από τη Λιβύη.
Ισπανία: Το 2017, δια θαλάσσης, 22.000 -τρεις φορές περισσότεροι από το 2016. Η ισπανική οδός προσελκύει ολοένα περισσότερους μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική, όχι μόνο μέσω Μεσογείου αλλά και Ατλαντικού.
Ιταλοί στρατιώτες βρίσκονται στα νότια σύνορα της Λιβύης για να ανακόψουν προσφυγικές ροές (από Τσαντ, Νίγηρα, Σουδάν, στη Σαχάρα στο ύψος του Τροπικού του Καρκίνου, εκεί όπου τα σύνορα είναι ευθείες γραμμές, κληρονομιά του αποικιακού παρελθόντος, πιθανώς προίκα στους επόμενους δυνάστες). Εκεί βρίσκονται επίσης Γάλλοι και Γερμανοί στρατιώτες, οι κυβερνήσεις τους λένε στους ψηφοφόρους ότι μπορούν να δώσουν κίνητρα στους τοπικούς δυνάστες για να κρατήσουν τους λαούς τους μέσα στα σύνορα. Ακόμα κι αν κάποιοι έχουν καλές προθέσεις, δύσκολο να υλοποιηθεί.

Για πολλές δεκαετίες, χώρες του δυτικού κόσμου (Αγγλία, Γαλλία κ.ά.) ίδρυσαν αποικίες στις περιοχές αυτές, με σκοπό την εκμετάλλευση του πλούτου για δικό τους όφελος, αφήνοντας τους κατοίκους να ζουν σε σχεδόν πρωτόγονη κατάσταση.

 

Στη Λιβύη
Στη Λιβύη κάνουν συμμαχίες με πολέμαρχους που με τη σειρά τους χωρίζονται σε στρατόπεδα. Δυο οι βασικοί αντίπαλοι στο εσωτερικό της χώρας: Στρατηγός Χαλίφα Χάφταρ στα ανατολικά (Βεγγάζη) εναντίον της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Τρίπολης με πρωθυπουργό Φαγιέζ αλ Σαράζ. Και οι δυο πλευρές έχουν επαφές με ΟΗΕ για τη διοργάνωση εκλογών το φθινόπωρο 2018. Την ίδια ώρα δεκάδες δισ. του καθεστώτος Καντάφι είναι παγωμένα σε ξένες τράπεζες. Αυτό είναι το μεγάλο έπαθλο, μαζί με το πετρέλαιο φυσικά. Αλλά θα μου πείτε έτσι κι αλλιώς οι μπίζνες συνεχίζονται, πετρελαιοφόρα πάνε κι έρχονται.
Στα μέσα Ιανουαρίου σκοτώθηκαν από έκρηξη βόμβας στη Βεγγάζη έξω από τζαμί 40 άνθρωποι και τραυματίσθηκαν 100. Σε αντίποινα, αξιωματικός του Χάφταρ εκτέλεσε με πιστόλι 10 άτομα έξω από το ίδιο τζαμί. Πέρασε στα ψιλά.
Κοντά στην Τρίπολη, σκλαβοπάζαρο, 400 δολάρια το κεφάλι- υπήρξε μεγαλύτερη δημοσιότητα λόγω CNN. Στη χώρα που καταστράφηκε από την επέμβαση στο όνομα της ελευθερίας.
Σύμφωνα με έκθεση εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ που αποκάλυψε το Ρώυτερς οι περισσότερες ένοπλες ομάδες που εμπλέκονται με τη διακίνηση συνδέονται με τις επίσημες αρχές, δηλαδή με τους φορείς με τους οποίους συνεργάζονται ευρωπαϊκές υπηρεσίες για τον περιορισμό της παράνομης μετανάστευσης. Οι ίδιες ένοπλες ομάδες ελέγχουν άμεσα ή έμμεσα τα 24 κέντρα κράτησης στη Λιβύη καθώς και τη ροή προς τα παράλια, από όπου ξεκινούν οι βάρκες για την Ευρώπη.
-Χίλαρι για Καντάφι “We came, we saw, he died”. Απόλυτος κυνισμός και υπεροψία. Το μεγαλύτερο λάθος μου, είπε ο Ομπάμα, για την εξέγερση του 2011 και την ξένη επέμβαση, λες και η Συρία ήταν μικρότερο.
«Το παράδοξο της Υεμένης»
Ένα άλλο γεγονός στα μέσα Ιανουαρίου, που επίσης πέρασε στα ψιλά, ήταν η βύθιση ενός πλοιαρίου ανοιχτά της Υεμένης. Στην υπερφορτωμένη βάρκα που βούλιαξε μετά από πυρά πιθανώς των διακινητών επέβαιναν περισσότεροι από 150 άνθρωποι από τη Σομαλία και την Αιθιοπία. Πνίγηκαν τουλάχιστον 30. Η βάρκα είχε ξεκινήσει από το Άντεν με προορισμό το Τζιμπουτί.
«Μα για σταθείτε, έφυγαν δηλαδή Αιθίοπες και Σομαλοί από το Κέρας της Αφρικής για να πάνε στην αραβική χερσόνησο, στην Υεμένη που πνίγεται στο αίμα, για να επιστρέψουν από εκεί στο Τζιμπουτί, πάλι στην Αφρική;» αναρωτήθηκε ο Στρ. Αγγελής για να απαντήσει: Οι ρότες των διακινητών και οι επιλογές των απελπισμένων έχουν τη δική τους λογική. Αυτό που στο δικό μας μυαλό μοιάζει αδιανόητο ή παράλογο δεν είναι το ίδιο στο μυαλό ανθρώπων που ζουν με εντελώς διαφορετικούς φόβους, αγωνίες, ελπίδες. Εξάλλου πολλοί από αυτούς είχαν πάει στην Υεμένη όταν τα πράγματα ήταν καλύτερα και εν πάσει περιπτώσει πολύ καλύτερα από την προηγούμενη δική τους κατάσταση.
Αν και κατεστραμμένη πλέον από τον πόλεμο η Υεμένη εξακολουθεί να προσελκύει ανθρώπους από την Αφρική, σαν το πρώτο βήμα για να πάνε βορειότερα, σε πλούσιες χώρες του Κόλπου, ή σαν ένα πρώτο βήμα από όπου θα μπορέσουν να πάνε «ευκολότερα» στην Ευρώπη ή εν πάσει περιπτώσει να ξεφύγουν από το Κέρας της Αφρικής.
Γιατί να φύγουν από εκεί, γιατί δεν κάθονται να δουλέψουν, να καλλιεργήσουν τη γη, γιατί δεν κάθονται να … πολεμήσουν; «Μα αυτό έκαναν και κάνουν ακόμα πάρα πολλοί. Με τρομακτικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές, καταπίεση, αντάρτικα. Μην ψάξετε εκεί για αστική δημοκρατία δυτικού τύπου, εκεί μιλάμε για κατάλοιπα αποικιοκρατίας, μεταλλαγμένα επαναστατικά κινήματα που πέτυχαν ανεξαρτησία στη δεκαετία του 60, και συνέχιση της ξένης επέμβασης και εκμετάλλευσης πλουτοπαραγωγικών πηγών, πολύτιμων μετάλλων και σπάνιων ορυκτών.»
Νταντάμπ, Σομαλία
Το μεγαλύτερο προσφυγικό στρατόπεδο στον κόσμο, Νταντάμπ (UNHCR), στην ανατολική Κένυα, δημιουργήθηκε το 1991 - ως προσωρινό, για πρόσφυγες από τη Σομαλία- δεύτερο κύμα 2011 (130.000) - 26 χρόνια αργότερα φιλοξενεί 250.000. Οι 100.000 γεννήθηκαν και μεγαλώνουν εκεί, ζουν πρόσφυγες με τα εγγόνια τους- μακροχρόνιος εκτοπισμός. Πριν από 3 χρόνια ο πληθυσμός του ήταν πάνω από 350.000. Εκεί ζουν Σομαλοί, Αιθίοπες, από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό- απλώνει τα πλοκάμια της η Αλ Κάιντα- Σαμπάμπ, βρίσκεται 100 χιλιόμετρα από τα σομαλικά σύνορα.
Στη Σομαλία η κατάσταση «σταθεροποιείται» και αποσταθεροποιείται κάθε μήνα, «αν μπορεί να μιλήσει κανείς για σταθεροποίηση σε μια χώρα όπου το ¼ των εδαφών ελέγχεται από τους αντάρτες και ο πόλεμος συνεχίζεται, ενώ έχουν προηγηθεί σχεδόν τρεις δεκαετίες συγκρούσεων, λιμού και ξηρασίας»
Από την κρίση του νοτίου Σουδάν προέκυψαν περίπου δυόμιση εκατομμύρια πρόσφυγες, ένα εκατομμύριο στην Ουγκάντα, 800.000 στο Σουδάν, μισό εκατομμύριο στην Αιθιοπία, καμιά διακοσαριά χιλιάδες σε Κένυα και ΛΔΚ. Βάλτε στο λογαριασμό και γύρω στο μισό εκατομμύριο πρόσφυγες από την Ερυθραία σε όλο τον κόσμο, χωρίς να λογαριάσουμε εκατοντάδες χιλιάδες από το Νταρφούρ του δυτικού Σουδάν (πετρέλαιο).
«Υπάρχουν μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών στο εσωτερικό της Αφρικής και όποιος νομίζει ότι φτιάχνοντας την κατάσταση -ας πούμε στο Τσαντ- ότι θα αλλάξει τα πράγματα κάνει μεγάλο λάθος» επισημαίνει.
Το παράδειγμα της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία έχει πληθυσμό περίπου 5 εκ. σε μια έκταση όση η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες μαζί. Βρίσκεται στην τελευταία θέση του καταλόγου ανθρώπινης ανάπτυξης (human development index). Πέρα από την πρωτεύουσα, Μπανγκί, η παρουσία του κράτους είναι αμελητέα και ο μισός πληθυσμός εξαρτάται από την ανθρωπιστική βοήθεια για να επιβιώσει. Προσδόκιμο ζωής 50 χρόνια.
Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση γενικευμένης αναρχίας όπου ένοπλες εγκληματικές ομάδες σε συμμαχίες με βάση τη θρησκευτική ταυτότητα (από τη μια Μουσουλμάνοι υποστηριζόμενοι από το Τσαντ, στο οποίο είχε στραφεί ο πρώην πρόεδρος Μποζίζε για επιρροή και από την άλλη Χριστιανοί) μάχονται σε τοπικό επίπεδο και οι περιοχές αλλάζουν χέρια συχνά. Εκτίμηση ΟΗΕ για πρόσφυγες: 2 εκατομμύρια.
Η χώρα είναι πάμπλουτη, αλλά ο πλούτος δε μένει εκεί. Διαμάντια, χρυσός, ουράνιο. Διεισδύει όπως και σε άλλες χώρες η Κίνα και παίζει σημαντικό ρόλο, όπως και η Γαλλία που συμπεριφέρεται σα να είναι ακόμη αποικία της.
Πάνω από 200.000 πρόσφυγες έχουν περάσει από την ΚΑΔ στα δυο γειτονικά Κονγκό (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό- πρώην Ζαϊρ -πρώην βελγικό Κονγκό βλ, Λεοπόλδος) και στη Δημοκρατία του Κονγκό- πρώην γαλλική αποικία), στο Τσαντ, στο Σουδάν, στο Καμερούν. (Στην Ελλάδα έφτασαν το 2017, 5 αιτούντες άσυλο από την ΚΑΔ).
Το Καμερούν με πληθυσμό γύρω στα 25 εκατομμύρια από 200 διαφορετικές εθνοτικές ομάδες και φυλές, έχει τον ίδιο πρόεδρο από το 1983, τον Πολ Μπιγιά, ενώ κλιμακώνονται οι θρησκευτικές διαμάχες και ο διχασμός μεταξύ γαλλόφωνων και αγγλόφωνων. Πρώην γερμανική αποικία, τη μοιράστηκαν Γάλλοι και Βρετανοί μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο και έγινε ανεξάρτητη χώρα το 1960.
Η Ύπατη Αρμοστεία εκτιμά ότι στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό υπάρχουν πάνω από 4 εκατομμύρια εκτοπισμένοι, ενώ στα εδάφη της χώρας υπάρχουν ακόμη μισό εκατομμύρια πρόσφυγες από γειτονικές χώρες. Κατά προσέγγιση, ο πληθυσμός της χώρας ξεπερνά τα 70 εκατομμύρια.
«Τι συζητάμε τώρα…»
Ορισμένοι μπορεί να σκεφτούν, τι μας λέει τώρα αυτός, εδώ μας απειλούν οι Τούρκοι κι αυτός μιλά για την Αφρική. Αλλά θα ήταν καλό να γνωρίζουμε -όσοι δεν το γνωρίζουμε- ότι δίκτυα διακινητών μεταφέρουν από την Αφρική στην Κωνσταντινούπολη ανθρώπους με το αεροπλάνο, και από εκεί τους μεταφέρουν στα παράλια απέναντι.
Μπορεί άραγε μια Ευρώπη- φρούριο να το σταματήσει αυτό;» Πιστεύω πως Όχι. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει ανθρώπους που δεν έχουν να χάσουν τίποτα παραπάνω από τη ζωή τους. Ανθρώπους που βάζουν τα παιδιά τους σε μια βάρκα και ξεκινάνε. Ανθρώπους που γνωρίζουν τι είναι ο πόλεμος, η απόλυτη εξαθλίωση και ξέρουν ότι υπάρχει πιθανότητα για καλύτερη ζωή» εξηγεί.
Από το Μαρόκο πάνε στην Τουρκία με αεροπλάνο, αλλά και μαύροι μετανάστες φτάνουν στη Φινλανδία από τη… Ρωσία μέσα στα χιόνια το χειμώνα, με ποδήλατο το καλοκαίρι.
Πώς το ξέρουν;
Μεγάλες μάζες ανθρώπων αποκτούν πρόσβαση στη γνώση και στην τεχνολογία. Η επικοινωνία και η γνώση. Με άλλα λόγια, βλέπουν , ακούνε, μαθαίνουν. Ξέρουν ότι πέρα από το χωριό τους, πέρα από την κωμόπολη, πέρα από την πιο μεγάλη πόλη, υπάρχει ένας άλλος, διαφορετικός κόσμος.
Επίσης το μαθαίνουν από άλλους που έκαναν ήδη το δρόμο, από εκείνους που δεν άφησαν τα κόκκαλά τους στη ζούγκλα ή στην έρημο, στη Σαχάρα, από εκείνους που δεν χάθηκαν στη θάλασσα. Και είναι πολλοί, εκατομμύρια. Και τα κίνητρα πολλά και αληθινά.
Από την άλλη, επισημαίνει, δεν μπορούμε κι εμείς να μην ξέρουμε ή να κάνουμε πως δεν ξέρουμε τι συμβαίνει εκεί. Δεν είναι πλέον πολύ μακρινή η Αφρική, ούτε μόνο εξωτική.

 

Ο Έντμοντ από το Κονγκό τόνισε: «Οι πρόσφυγες ψάχνουμε να βρούμε είναι καλύτερο μέλλον και ειρήνη για να ζήσουμε. Η χώρα μου είναι η πιο πλούσια σε ορυκτά και ταυτόχρονα η δεύτερη φτωχή στον κόσμο»

Διαπραγματεύσεις στον ΟΗΕ
Στα τέλη Φλεβάρη ξεκίνησαν στο ΟΗΕ οι διαπραγματεύσεις ώστε να υπογραφεί τον Δεκέμβριο στο Μαρόκο μια Παγκόσμια Συμφωνία για την Ασφαλή, Συντεταγμένη και Νόμιμη Μετανάστευση. Οι ΗΠΑ του Τραμπ δεν συμμετέχουν (εμπορικός πόλεμος για το ατσάλι, κλπ) . Δεν είναι μόνο η φτώχεια και οι πόλεμοι, είναι και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Αυτά που τώρα ζούμε μπορεί να είναι η αρχή ενός ακόμα μεγαλύτερου κύκλου. Είναι άμεση ανάγκη, είπε ο ΓΓ του ΟΗΕ Γκουτέρες, να αναπτύξουν οι χώρες μια στρατηγική για τη διαχείριση μεγάλων ροών, σημειώνοντας ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα εμπόδια και οι περιορισμοί τόσο ενθαρρύνεται η παράτυπη μετανάστευση και ενισχύονται τα δίκτυα των διακινητών.
Ανεργία
Στη βόρεια Αφρική, στις χώρες του Μαγκρέμπ, ένας στους τρεις νέους είναι άνεργος, τη στιγμή που αυξάνεται με αλματώδεις ρυθμούς ο πληθυσμός. «Πέρα από τις στατιστικές, είδα με τα μάτια μου νέους, πάρα πολλούς νέους στην Αλγερία και στο Μαρόκο. Νέους παγιδευμένους σε έναν κόσμο που δεν δίνει διεξόδους οικονομικούς, πολιτικούς, στην καθημερινότητα, στις σχέσεις. Ασφυκτιούν. Τέλος, εμείς εδώ στη Μυτιλήνη που καμαρώνουμε για την Ελ Μετλέν του συμπατριώτη μας Μπαρμπαρόσα στην Τυνησία, ας αναλογιστούμε ότι είναι ένα από τα κοντινότερα σημεία της Αφρικής με την Ευρώπη, με τη Σικελία», κατέληξε ο κ. Αγγελής.

Κατηγορία Κοινωνία

Συνολικά 997 πρόσφυγες και μετανάστες πέρασαν στα νησιά του βορείου Αιγαίου το Φεβρουάριο. Από αυτούς καταγράφηκαν στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης 553 στη Λέσβο, μόλις 47 στη Χίο και 397 στη Σάμο. 

Τον περσινό Φεβρουάριο στα νησιά είχαν περάσει 699 πρόσφυγες και μετανάστες (252 στη Λέσβο, 275 στη Χίο και 172 στη Σάμο). Δηλαδή στη Λέσβο ο φετινός Φεβρουάριος είχε υπερδιπλάσιες ροές προσφύγων σε σχέση με του 2017- γεγονός που θα πρέπει εκ νέου να προβληματίσει τις Αρχές.

 

Οι αυξημένες ροές στη Λέσβο και στη Σάμο σε σχέση με το σχεδόν μηδενισμό των ροών στη Χίο, από τις διωκτικές αρχές αποδίδονται στα αυξημένα μέτρα αστυνόμευσης από τουρκικής πλευράς, της θαλάσσιας ζώνης μεταξύ Χίου και της χερσονήσου της Ερυθραίας προκειμένου να αποφευχθεί το πέρασμα στην Ελλάδα τούρκων φυγάδων διωκομένων από το καθεστώς το Ερντογάν.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της τουρκικής ακτοφυλακής, το Φεβρουάριο πραγματοποιήθηκαν συνολικά 25 επιχειρήσεις στα τουρκικά χωρικά ύδατα, τις περισσότερες φορές στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Τουρκίας και της Χίου. Στη διάρκειά τους απετράπη το πέρασμα στην Ελλάδα 1046 ατόμων.

Κατηγορία Πρόσφυγες

Σοβαρά ερωτηματικά σε σχέση με τους πρόσφυγες και μετανάστες, τρεις συνολικά που συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν για απόπειρα ζωοκλοπής μετά το περιστατικό της «καραμπίνας» στη Μόρια προβληματίζουν τις αστυνομικές Αρχές. Στα ανώτερα στελέχη της αστυνομίας τέθηκαν υπόψη οι προβληματισμοί εκπροσώπων τοπικών οργανώσεων, αλλοδαπών κοινοτήτων, αλλά και στελεχών της Μόριας ότι δεν συνελήφθησαν και δεν προφυλακίστηκαν οι σωστοί κατηγορούμενοι, αλλά άλλων εθνικοτήτων.

Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και απασχολεί και τον δικηγορικό Σύλλογο, μέλη του οποίου ήδη σχολίαζαν αρνητικά το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι για απόπειρα ζωοκλοπής, με απόφαση εισαγγελέα προφυλακίστηκαν και οδηγήθηκαν την Κυριακή στις φυλακές της Χίου, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης… τον Απρίλιο του 2019. Θυμίζουμε ότι όλα αυτά συνέβησαν μετά το θερμό επεισόδιο που σημειώθηκε το βράδυ της Τετάρτης 21 Φεβρουαρίου στη Μόρια, όταν ο 55χρονος κτηνοτρόφος Σ. Κ. πυροβόλησε στον αέρα (σύμφωνα με την ομολογία του), θέλοντας να αποτρέψει την είσοδο τριών μεταναστών στο κτήμα του με σκοπό να τον κλέψουν. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «Ε», στην απολογία του ενώπιον του Εισαγγελέα την Παρασκευή το πρωί, ο Σ.Κ. επικαλέστηκε στις αυξημένες τελευταία απόπειρες (και τετελεσμένες πράξεις) ζωοκλοπών από μετανάστες που κινούνται έξω από το Κέντρο Υποδοχής και το αίσθημα ανασφάλειας που επικρατεί στους κατοίκους του χωριού από την ελλιπή αστυνόμευση. Εξήγησε δε ότι ειδοποιήθηκε για την ύποπτη παρουσία των μεταναστών έξω από το αγρόκτημά του και δικαιολογήθηκε πως πυροβόλησε στον αέρα «αφού εκείνοι πέταξαν πέτρες, κι επειδή φοβήθηκα αλλά και ως έσχατη ενέργεια για να αποτρέψω τους μετανάστες από το να εισέλθουν στο κτήμα μου».

Προφυλακιστέοι στη Χίο

Στις φυλακές της Χίου οδηγήθηκαν οι τρεις νεαροί μετανάστες (21 έως 23 ετών) καταγωγής Ερυθραίας (σύμφωνα με την Αστυνομία) με την κατηγορία της απόπειρας ζωοκλοπής. Ο 24χρονος Αιθίοπας Αfework Bayhu γεννήθηκε στην Ερυθραία και υπέβαλε αίτημα ασύλου στις 7 Αυγούστου 2017. Ο 21χρονος Αιθίοπας  Biniyum Tesefay γεννήθηκε στην Ερυθραία και υπέβαλε αίτημα ασύλου στις 8 Μαϊου 2017. Ο 23χρονος Αιθίοπας Binyam Hali γεννήθηκε στην Αιθιοπία και υπέβαλε αίτηση ασύλου στις 7 Αυγούστου 2017.

Οδηγήθηκαν και οι τρεις στο αυτόφωρο την περασμένη Πέμπτη, όπου ο εισαγγελέας τους έκρινε προφυλακιστέους. Μάλιστα, ο κτηνοτρόφος φέρεται να προσκόμισε στην αστυνομία το υλικό από κάμερες που είχε τοποθετήσει έξω από το σπίτι του και κατέγραψαν το περιστατικό, ενώ η έρευνα της αστυνομίας συνεχίζεται για την εμπλοκή τους και σε άλλα περιστατικά κλοπών.

Αυτό το επίμαχο βίντεο καλείται να επανεξετάσει η αστυνομία, μετά τα όσα τέθηκαν υπόψη της τις προηγούμενες ημέρες. Επίσης αυτές τις ημέρες αναμένεται κάποιος δικηγόρος να αναλάβει την υπόθεση των τριών μεταναστών από την Ερυθραία, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι όχι μόνο δεν ήταν οι ίδιοι που επιχείρησαν να κλέψουν πρόβατα, αλλά και ότι οι ίδιοι κάλεσαν την αστυνομία να παρέμβει στο συμβάν.

 «Δεν είναι δικοί μας»

Ειδικότερα, οι εκπρόσωποι της κοινότητας της Ερυθραίας στη Μόρια, Merhawi Yemane και Isaak Yelho μίλησαν στο «Ε» παρουσιάζοντας την εκδοχή των μεταναστών που προφυλακίστηκαν: «Δεν είναι δικοί μας. Τους γνωρίζουμε πολύ καλά, προσευχόμαστε μαζί κάθε μέρα στην εκκλησία, τους γνωρίζει και ο παπάς. Οι δύο από τους τρεις είναι περίπου έξι μήνες στη Λέσβο και ο άλλος 8 και δεν έχουν απασχολήσει ποτέ με επεισόδια. Όπως μας είπαν, το απόγευμα της Τετάρτης πήγαιναν στην εκκλησία. Εκείνη τη μέρα είναι η μεγάλη γιορτή (Μariam Day). Γιορτάζουμε τους αργαγγέλους Γαβριήλ και Μιχαήλ. Είδαν πίσω τους τον Έλληνα (σ.σ. τον κτηνοτρόφο) να πηγαίνει προς το μέρος τους με ένα ραβδί. Οι δύο έφυγαν και μπήκαν στο σούπερ μάρκετ και ο τρίτος μπήκε στην εκκλησία» Και συνεχίζουν: «Επειδή οι δύο άκουσαν τους πυροβολισμούς, φοβήθηκαν ότι έπαθε κάτι ο συμπατριώτης τους και κάλεσαν την Αστυνομία. Η αστυνομία έφτασε στο σημείο και τους συνέλαβε». Στο μεταξύ ο ένας από τους εκπροσώπους της κοινότητας ισχυρίζεται ότι στο εν λόγω σημείο την προηγούμενη ημέρα είχε δει να περιτριγυρίζουν και να προσπαθούν να μπουν στο χωράφι για να κλέψουν πρόβατα κάποιοι Αλγερινοί και Μαροκινοί.

Δεν υπέβαλαν μήνυση

Στη συνέχεια οι εκπρόσωποι της κοινότητας , μιλώντας εξ ονόματος των τριών προφυλακισθέντων τονίζουν ότι στην αστυνομία οι τρεις μετανάστες ανέφεραν το περιστατικό και ερωτήθηκαν αν θέλουν να υποβάλουν μήνυση κατά του κτηνοτρόφου: «Αρνήθηκαν γιατί δεν είχαν χρήματα». Και τέλος σχολιάζουν: «Εφόσον υπάρχει το βίντεο, η αστυνομία μπορεί να δει ξεκάθαρα τα πρόσωπά τους. Η κοινότητά μας είναι χριστιανική, δεν κάνουμε παράνομες πράξεις».

Κατηγορία Πρόσφυγες

Οι καταγγελίες για κακομεταχείριση και υπερβολική χρήση βίας από τα σώματα ασφαλείας, συνεχίστηκαν το 2017, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που αναφέρεται με ντοκουμέντα σε περιστατικά της Λέσβου: «Η πλειοψηφία των θυμάτων των αναφερόμενων περιστατικών ήταν πρόσφυγες και μετανάστες παγιδευμένοι στα νησιά του Αιγαίου εξαιτίας της Συμφωνίας Ε.Ε. - Τουρκίας».

Υπήρξαν καταγγελίες για υπερβολική χρήση βίας από την Αστυνομία ενάντια σε αιτούντες άσυλο στον καταυλισμό της Μόριας, στις 18 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια επιχείρησης σύλληψης διαδηλωτών που συγκρούστηκαν με την Αστυνομία. Παράλληλα, υπήρξαν καταγγελίες για κακομεταχείριση προς κάποιους από τους συλληφθέντες και κρατούμενους στο Αστυνομικό Τμήμα Μυτιλήνης μετά τις συγκρούσεις που ακολούθησαν τη διαμαρτυρία. Η οργάνωση συνέλεξε μαρτυρίες από θύματα και αυτόπτες μάρτυρες σχετικά με τη δυσανάλογη χρήση βίας στον καταυλισμό της Μόριας, οι οποίες επιπλέον υποστηρίζονται από οπτικοακουστικό υλικό που είναι κοινοποιημένο στα μέσα ενημέρωσης, λίγες μέρες μετά τη διαμαρτυρία. Τον Ιούλιο, ένας εισαγγελέας στο νησί διέταξε έρευνα για τις καταγγελίες αυτές, η οποία και συνεχίζεται.

Παράλληλα μέχρι το τέλος του 2017, 684 άτομα επιστράφηκαν από τα νησιά στην Τουρκία και 1.485 άτομα συνολικά από τότε που η κοινή δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας μπήκε σε εφαρμογή. Από αυτούς, οι 5 ήταν συριακής καταγωγής και βρίσκονταν υπό κράτηση, οι οποίοι δεν προχώρησαν σε ένσταση όταν τα αιτήματά τους απορρίφθηκαν ως απαράδεκτα κατά την έφεσή τους. Από την άλλη 21.703 αιτούντες άσυλο μετεγκαταστάθηκαν από την Ελλάδα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, από τους 66.400 που είχε προβλεφθεί να μετακινηθούν με βάση το πρόγραμμα αυτό.

 

Ο Μ. Βαρβιτσιώτης

Ο τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β΄ Αθηνών, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, αναφορικά με την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Και η φετινή έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης των νησιών του Βορείου - Ανατολικού Αιγαίου, οι οποίες προσβάλλουν ευθέως τον πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι διαπιστώσεις της έκθεσης δυστυχώς επιβεβαιώνουν τα όσα έχουμε επανειλημμένως επισημάνει σχετικά με την τραγική κατάσταση που επικρατεί στα νησιά αυτά. Τόσο τα χθεσινά επεισόδια στη Μόρια, όσο και οι φόβοι έξαρσης ξενοφοβικών φαινομένων που εκφράζονται εντός της έκθεσης, δείχνουν το μέγεθος των προβλημάτων που δημιουργεί η υπερπληρότητα των hot-spots, καθώς και της απόγνωσης στην οποία έχουν περιέλθει οι τοπικές κοινωνίες.

Προφανώς δεν μπορεί οι νησιώτες, που είχαν προταθεί -για την ανθρωπιστική τους δράση- για Νόμπελ Ειρήνης, να κατονομάζονται σήμερα ως ρατσιστές. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην παροιμιώδη ανικανότητα του κ. Μουζάλα και της κυβέρνησης του να διαχειριστούν τις -μικρότερες από το 2000 μέχρι σήμερα- μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα μας και να προχωρήσουν στην άμεση και ουσιαστική αποσυμφόρηση των νησιών».

Κατηγορία Πολιτική
Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018 12:54

«Έχω νιώσει τον πόνο της προσφυγιάς»

 

Της ΑΝΘΗΣ ΠΑΖΙΑΝΟΥ

Φωτογραφία: Ιγνάτης Τσικνής

Ο Γιώργος Μαργαρίτης, ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη συναυλία του στον «Οινοφόρο» που γνώρισαν τεράστια επιτυχία, μετέβη στο ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας του Δήμου Λέσβου στον Καρά- Τεπέ και  ενημερώθηκε για την κατάσταση που επικρατεί στο καταυλισμό και μίλησε με ανθρώπους της δομής. Το αποκλειστικό ρεπορτάζ του «Ε» που κοινοποιήθηκε σε βίντεο στη σελίδα της «Εφημερίδας Εμπρός» στο facebook, φιγουράρισε σε δεκάδες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και συγκέντρωσε τεράστια απήχηση.

Ο κορυφαίος σύγχρονος λαϊκός τραγουδιστής δεν έχασε την ευκαιρία να ενημερωθεί και για το φλέγον ζήτημα του τόπου μας, το προσφυγικό και  ξεναγήθηκε από τον διευθυντή του Κέντρου, Σταύρο Μυρογιάννη.

 

Ο Γιώργος Μαργαρίτης ενημερώθηκε για τις προσπάθειες που καταβάλλει ο Δήμος, αλλά και τα επιτεύγματά του στο Κέντρο, ενώ είδε και τα δωμάτια φιλοξενίας, αφού μίλησε με το προσωπικό. «Ο ξεριζωμός είναι άτιμο πράγμα», είπε, για να προσθέσει: «Έχω νιώσει τον πόνο της προσφυγιάς, θυμάμαι τις εποχές που φεύγανε μπουλούκια Αυστραλία, Γερμανία, Καναδά και Αμερική». «Αυτό που έχει γίνει εδώ αξίζει συγχαρητηρίων. Οι άνθρωποι αυτοί φέρνουν τον μεγαλύτερο πόνο. Στην πατρίδα μας είχαμε κι εμείς τεράστια μετανάστευση, είναι άτιμο πράγμα όταν φεύγεις από την πατρίδα σου», δήλωσε ακόμη ο Γιώργος Μαργαρίτης στην κάμερα του «Ε», και εκθείασε τις δεξιότητες του κ. Μυρογιάννη.

Δεν είναι η πρώτη φορά, πάντως, που ο Γιώργος Μαργαρίτης παίρνει θέση, εδώ υπέρ των προσφύγων και με κίνδυνο να θεωρηθεί «αιρετικός» από μερίδα του κοινού του που εκφράζει άλλες απόψεις. Αίσθηση είχε προκαλέσει, επίσης όταν είχε δηλώσει ότι δεν καταλαβαίνει τι τις θέλουν «τις παντρειές» οι gay, αλλά εφόσον τις θέλουν πρέπει να έχουν το δικαίωμα. Του φαίνεται παράλογο να εμποδίζεται η τεκνοθεσία από gay όταν υπάρχουν τόσα παιδιά χωρίς γονείς και του φαίνεται ακόμα πιο ωραίο να τεκνοποιούν οι gay με παρένθετες μητέρες.

Κατηγορία E-TV
Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018 12:08

ΠΥΡε το νόμο στα χέρια του!

Η συνεχιζόμενη άρνηση ουσιαστικά της πολιτείας να διαχειριστεί το προσφυγικό με πρώτη συνέπεια την ελλιπή ή στην καλύτερη περίπτωση την εξουθενωμένη αστυνόμευση και δεύτερη το ελεύθερο πεδίο σε κάθε ακραίο στοιχείο να πυροδοτεί κι άλλο το κλίμα (που μυρίζει έτσι κι αλλιώς μπαρούτι εδώ και καιρό εις βάρος του δεδομένου προβληματισμού της τοπικής κοινωνίας της Μόριας από την αυξημένη παραβατικότητα που παρατηρείται στην περιοχή), έδωσε στη Μυτιλήνη ένα ίσως από τα πιο σοβαρά «επεισόδια» της παρούσας φάσης του προσφυγικού. Με έναν 55χρονο κτηνοτρόφο, κάτοικο της Μόριας να ανοίγει πυρ στον αέρα το βράδυ της Τετάρτης, νιώθοντας -όπως είπε στην απολογία του- απειλή όταν αντίκρισε στο σκοτάδι τρεις μετανάστες να προσπαθούν να εισέλθουν στο κτήμα του. Την Πέμπτη το πρωί, η σύλληψη του κτηνοτρόφου μετατράπηκε σε αφορμή για νέα μαζική διαμαρτυρία των κατοίκων του χωριού για την δεδομένα προβληματική γειτνίαση του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης με τον οικισμό της Μόριας, με το «Ε» να καταγράφει εικόνες δικαιολογημένης αγανάκτησης, αλλά και υπερβολών. Με πιο χαρακτηριστική της υπερβολής, την αποθέωση(!) του κατηγορουμένου από δεκάδες συγχωριανούς του τη στιγμή που εισέρχονταν στο Δικαστικό Μέγαρο για να απολογηθεί ενώπιον του Εισαγγελέα. Ο 55χρονος που κατηγορείται με το αδίκημα της απειλής, της οπλοχρησίας αλλά και της παράνομης οπλοκατοχής, εξερχόμενος από την απολογία του δικαιολογήθηκε πως «αναγκάστηκε να κάνει αυτό που έκανε» γιατί ένιωσε ότι κινδύνευε η γυναίκα και το παιδί του. Με τη νομική υπεράσπισή του να επιχειρεί πάντως να ηρεμήσει τα οξυμένα πνεύματα και τα λανθασμένα μηνύματα, δηλώνοντας πως «δεν είναι λύση τα όπλα» και πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στο πως πράγματι αυτό το σοβαρό συμβάν (που έληξε ευτυχώς αναίμακτα) θα οδηγήσει επιτέλους σε συγκεκριμένες λύσεις για να επανέλθει το αίσθημα ασφάλειας στην επίμαχη περιοχή. Εξάλλου πλέον είναι σαφές ότι όσο εξακολουθεί η πολιτεία να κλείνει τα μάτια στο μείζον ετούτο πρόβλημα, εκτός του κινδύνου αποφασιστικής διατάραξης της κοινωνικής συνοχής, ελλοχεύει σοβαρά πια και εκείνος του να περάσει ο νόμος στα χέρια του καθενός… 

Δεκάδες κάτοικοι της Μόριας, μετέτρεψαν την απολογία του 55χρονου κτηνοτρόφου σε διαμαρτυρία για την κατάσταση που βιώνουν καθημερινά στο χωριό

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Πέμπτης και σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της Αστυνομίας, τρεις μετανάστες επιχείρησαν να εισέλθουν στο αγρόκτημα του 55χρονου κτηνοτρόφου Σ.Κ. Ο κτηνοτρόφος, κάτοικος της Μόριας, φέρεται σύμφωνα πάντα με την ενημέρωση της Αστυνομίας να προσπάθησε αρχικά να τους χτυπήσει, αρχικά με ένα ξύλο και στη συνέχεια πυροβόλησε στον αέρα με το κυνηγετικό του όπλο.

Η απολογία

Στην απολογία τώρα του ενώπιον του Εισαγγελέα χθες το πρωί, ο Σ.Κ. επικαλέστηκε στις αυξημένες τελευταία απόπειρες (και τετελεσμένες πράξεις) ζωοκλοπών από μετανάστες που κινούνται έξω από το Κέντρο Υποδοχής και το αίσθημα ανασφάλειας που επικρατεί στους κατοίκους του χωριού από την ελλιπή αστυνόμευση. Εξήγησε δε ότι ειδοποιήθηκε για την ύποπτη παρουσία των μεταναστών έξω από το αγρόκτημά του και δικαιολογήθηκε πως πυροβόλησε στον αέρα αφού εκείνοι του πέταξαν πέτρες, επειδή φοβήθηκε αλλά και ως έσχατη ενέργεια για να καταφέρει να αποτρέψει τους μετανάστες από το να εισέλθουν στο κτήμα του. «Αναγκάστηκα να κάνω αυτό που έκανα γιατί ένιωσα ότι κινδύνευε η γυναίκα και το παιδί μου. Έχω περάσει πολύ δύσκολα. Φυλάω 40 μέρες και μας λεηλατούν κάθε μέρα. Πρέπει όμως να υπάρχει πια ασφάλεια», δήλωσε στις κάμερες χαρακτηριστικά βγαίνοντας από το Δικαστικό Μέγαρο. Και όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, κατηγορείται μετά και την απολογία του με το αδίκημα της απειλής, της οπλοχρησίας αλλά και της παράνομης οπλοκατοχής. Αφού το… «οπλοστάσιο» (τέσσερα κυνηγετικά όπλα, ένα πιστόλι, μαζί με 156 κυνηγετικά φυσίγγια) που βρέθηκε στο αυτοκίνητό του, δεν ήταν δηλωμένα, ούτε υπήρχε σχετική άδεια κατοχής. Προβληματίζοντας ακόμα περισσότερο τις Αρχές για την επόμενη ημέρα στην περιοχή.

Ο εκ των δικηγόρων της υπεράσπισής του, Άρης Χατζηκομνηνός (σ.σ. ο έτερος είναι ο Παναγιώτης Τσακίρης), μιλώντας στο «Ε», τόνισε πως το συγκεκριμένο περιστατικό είναι ενδεικτικό του ότι η κατάσταση στην περιοχή της Μόριας, έχει φτάσει στο απροχώρητο. «Είναι ξεκάθαρο πως οι κάτοικοι της Μόριας νιώθουν εδώ και καιρό απροστάτευτοι», σχολίασε, υποστηρίζοντας πως ο πελάτης του έχει βιώσει ξανά αντίστοιχη απειλή στο πρόσφατο παρελθόν. Εκφράζοντας παράλληλα την πεποίθησή του πως ο πελάτης του θα αθωωθεί, ειδικά από τη στιγμή που η κατηγορία του έχει πέσει στην «απειλή» και παραπέμποντας και στο δεδικασμένο αθώωσης πολίτη της Χίου σε παρόμοιο περιστατικό στο γειτονικό νησί, ευχήθηκε το συγκεκριμένο συμβάν να αποτελέσει την αφορμή να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα προστασίας των πολιτών της περιοχής. Ενημερώνοντας τέλος, πως η δικάσιμος για το συμβάν, ορίστηκε για τις 2 του Απρίλη του 2019.

Η είσοδος κάτω από επευφημίες του κατηγορουμένου στο Δικαστικό Μέγαρο, συνοδευόμενος από τον δικηγόρο υπεράσπισής του

Διαμαρτυρία έξω από τα Δικαστήρια

Στο άκουσμα της είδησης της σύλληψης του 55χρονου κτηνοτρόφου, δεκάδες κάτοικοι της Μόριας, παρουσία και του προέδρου του χωριού Νίκου Τρακέλλη, βρέθηκαν έξω από τα δικαστήρια της Μυτιλήνης, μετατρέποντας το συμβάν αυτό, σε μία νέα αφορμή να διαμαρτυρηθούν για τη συνεχιζόμενη προβληματική κατάσταση που βιώνουν τους τελευταίους μήνες. Πολλοί εκ των παρευρισκομένων μάλιστα, μίλησαν στα τοπικά μέσα ενημέρωσης για τα συνεχή κρούσματα ζωοκλοπών, αλλά και για το γεγονός πως η Αστυνομία αδυνατεί να ελέγξει την παραβατική κατάσταση που επικρατεί μεταξύ του Κέντρου και του οικισμού. Ειδικότερα, παρέπεμψαν στην τελευταία συνάντηση επιτροπής κατοίκων του χωριού με τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα, παρουσία και του Αστυνομικού Διευθυντή Λέσβου, με τον πρώτο να δεσμεύεται για καλύτερη αστυνόμευση, η οποία δεν εξασφαλίστηκε αποδεδειγμένα ποτέ…

 Ο πρόεδρος του χωριού Ν. Τρακέλλης ακούει (ξανά και ξανά) τα έντονα παράπονα των κατοίκων της Μόριας 

«Τρία χρόνια τώρα η κοινωνία ταλαιπωρείται με το μεταναστευτικό. Έχουμε δεκάδες κρούσματα και έχουμε φτιάξει φάκελο για τον Εισαγγελέα. Είμαστε αγανακτισμένοι πια με όλη αυτή τη λεηλασία» είπε χαρακτηριστικά στo «E» ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας της Μόριας, Νίκος Τρακέλλης που με Επιτροπή των Κατοίκων θα μεταβούν σήμερα στον Εισαγγελέα για να εκθέσουν ξανά το πρόβλημα που απαιτεί λύση.

«Δεν είναι λύση τα όπλα»

Ωστόσο δεν έλειψαν έξω από το Δικαστικό Μέγαρο και οι υπερβολές, που δείχνουν το πόσο εύκολο είναι να χαθεί πια η ψυχραιμία, όσο η κατάσταση εξακολουθεί να μην ελέγχεται αποφασιστικά. Καθώς η είσοδος του κατηγορουμένου εκεί, έγινε δεκτή μέχρι και με… επευφημίες από παρευρισκομένους, στέλνοντας λανθασμένα μηνύματα που φτάνουν ως το σημείο να επιδοκιμάζεται το να πάρει ο καθένας τα όπλα στα χέρια του. Τα οποία αυτά μηνύματα φρόντισε πάντως η υπεράσπιση του κατηγορουμένου λίγο αργότερα να αποδοκιμάσει, με τον Άρη Χατζηκομνηνό να δηλώνει πως «δεν είναι λύση τα όπλα». Γιατί αυτό που πρέπει να αποτυπωθεί σε κάθε περίπτωση σε αυτή τη συγκυρία, είναι το ότι η αγανάκτηση δεν μπορεί να δικαιολογήσει σε καμία περίπτωση πράξεις βίας, ή την στοχοποίηση των ιδίων των μεταναστών. Και πως η αποθέωση για κάποιον που επιχείρησε σε κάθε περίπτωση να πάρει το νόμο στα χέρια του, είναι εξίσου ανησυχητική με τον προβληματισμό που επικρατεί από την παραβατικότητα στην περιοχή της Μόριας.

Κατηγορία Κοινωνία

Ο κατηγορούμενος κτηνοτρόφος που φέρεται να πυροβόλησε με κυνηγετική καραμπίνα εναντίον δυο μεταναστών που είχαν πάει στη στάνη του για να κλέψουν πρόβατα, κατά την είσοδό του στα δικαστήρια της Μυτιλήνης και κάτω από επευφημίες των συγχωριανών του!

Κατηγορία Αστυνομία

Ένα από τα βασικότερα στελέχη της δημοτικής αρχής, ο αντιδήμαρχος Κώστας Κατσαρός, μιλάει στο «Ε» ανοιχτά για όλα τα βασικά θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα του δήμου και προχωρά σε μια δημόσια αποτίμηση των πεπραγμένων της δημοτικής αρχής στα τέσσερα περίπου χρόνια της θητείας της. «Στα τόσα χρόνια που ασχολούμαι με την αυτοδιοίκηση είναι η πρώτη φορά που βλέπω τόσες πολλές εντάξεις έργων» λέει χωρίς να φοβάται τις συγκρίσεις και παραδέχεται ότι η αρνητική συγκυρία του προσφυγικού έφερε τον δήμο σε θέση ισχύος σε ό,τι αφορά τις διαχρονικές του διεκδικήσεις από τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων. Επιβεβαίωσε, αν και «διπλωματικά», ότι η συνεργασία δήμου - Περιφέρειας θα μπορούσε να είναι καλύτερη, μίλησε για τον πήχη που ανέβηκε ψηλά μετά τις τελευταίες εξαγγελίες και του δημάρχου και αποκάλυψε πως θα είναι ξανά υποψήφιος στις επόμενες εκλογές και μάλιστα στο πλευρό του Σπύρου Γαληνού. Ο Κώστας Κατσαρός μέσα από μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που μπορείτε να δείτε και στο «Etv» στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση emprosnet.gr, παρουσιάζει αναλυτικά τον σχεδιασμό που έγινε, που υλοποιήθηκε ή εκτελείται σήμερα και αυτά που λέει θα συζητηθούν.

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΜΑΡΙΝΟ ΟΡΦΑΝΟ

 

Το 2018 θα είναι η πιο παραγωγική χρονιά της θητείας σας, δήλωσε ο δήμαρχος στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, βάζοντας ψηλά τον πήχη. Ο στόχος είναι η δημοπράτηση δεκάδων έργων πνοής και η ενεργοποίηση άλλων που για χρόνια είναι βαλτωμένα…

«Ο δήμαρχος όντως δήλωσε ευθαρσώς πως το 2018 θα είναι η χρονιά που θα αρχίσει να φαίνεται το έργο της δημοτικής αρχής. Αυτό προκύπτει μέσα από μια συστηματική δουλειά των τελευταίων χρόνων που έχει γίνει, παρόλο που περάσαμε δύσκολα. Και τα δύσκολα που περάσαμε είναι γνωστά: το προσφυγικό, ο σεισμός, τα πλημμυρικά φαινόμενα μέχρι και τα χιόνια που μας πήγαν πίσω. Παρ’ όλα αυτά ο σχεδιασμός ο αρχικός που είχαμε βάλει από το 2015 δεν σταμάτησε ποτέ και τώρα το 2018 και βεβαίως το 2019 θα είναι πράγματι πιστεύουμε οι χρονιές που θα αναδείξουν το έργο το οποίο ξεκινήσαμε από την αρχή της θητείας μας. Ο σχεδιασμός αυτός ήταν σίγουρα το κολυμβητήριο, η βασική εξαγγελία του Σπύρου Γαληνού. Ένα κολυμβητήριο που έκλεισε το 2011 και εμείς το φέραμε ξανά στο προσκήνιο το 2015, δουλέψαμε την περίπτωσή του μέσα σε δύο χρόνια και τον Σεπτέμβρη του 2017 καταθέσαμε μια πλήρη μελέτη στη ΓΓ Αθλητισμού περιμένοντας πια τη χρηματοδότηση. Το κολυμβητήριο λοιπόν είναι ένα από τα πρώτα έργα που θα επιδιώξουμε μέσα στο 2018 να δημοπρατήσουμε, αν και εκκρεμεί ακόμα η χρηματοδότηση. Υπήρχε και υπάρχει όμως ένας γενικός σχεδιασμός για το νησί της Λέσβου. Θα πρέπει να πούμε για το λιμάνι Σιγρίου, που με συνεχείς παρεμβάσεις του δημάρχου ξαναξεκίνησε, για να δημιουργηθεί μια δεύτερη μεγάλη είσοδος στο νησί μας και να αξιοποιηθούν το βόρειο και δυτικό νησί.

Με τον ίδιο τρόπο και τις πολλές επαφές του δημάρχου, υπήρξε εξέλιξη και με το master plan του λιμανιού, που το βγάλαμε από τα συρτάρια και έχει κατατεθεί πια στο Υπουργείο Υποδομών για να προχωρήσει κι αυτό. Από την άλλη μεριά, είναι και ο δρόμος Καλλονής - Σιγρίου που μετά πάλι από συνεχείς μας πιέσεις, αν και δεν είναι έργο της αρμοδιότητάς μας, θα ξεκινήσει όπως μας είπαν άμεσα, αφού δόθηκαν τα επιπλέον χρήματα που απαιτούνται. Μην ξεχνάμε και την πύλη εισόδου στο Πλωμάρι που είναι σε καλό δρόμο, για να δημιουργήσουμε ανάπτυξη και στο νότιο νησί.

Όλα αυτά που λέω όμως, είναι αυτός ο σχεδιασμός που προανέφερα που δεν ξεκίνησε χθες για την ανάπτυξη του νησιού, αλλά έχει ξεκινήσει από την πρώτη ημέρα της θητείας μας. Και βεβαίως μέσα σε όλα αυτά, στο 2018 θα φανούν και οι παρεμβάσεις στα πλαίσια του προγράμματος της Βιώσιμης Αστικής Ανάπλασης. Αφού θα ξεκινήσουμε το Πάρκο της Αγίας Ειρήνης, που θα δημοπρατηθεί τους επόμενους μήνες και σε συνεργασία με την Αρχαιολογία, με την οποία έχουμε άψογη συνεργασία και πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια και τον κ. Τριανταφυλλίδη γι’ αυτό, είμαστε πανέτοιμοι και για τα Τσαμάκια. Ένα έργο που πλησιάζει τα 4 εκ. ευρώ, όπου θα αναπλαστεί όλη η περιοχή. Το 2018 θα δημοπρατήσουμε και το τρίτο έργο της ΒΑΑ και θα φτιάξουμε και την κόμβο, την λεγόμενη είσοδο της πόλης από τον Πύργο Γιαννέλλη ως τη Σουράδα για να ασχοληθούμε πια, με προοπτική το 2019, με την ολοκλήρωση του ποδηλατόδρομου Σουράδα - Νεάπολη. Ένα έργο που το ξεκολλήσαμε μετά από 20 χρόνια όπου δεν έπαιρνε έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Και κλείνοντας με τη ΒΑΑ, να πούμε και για τα Πράσινα σημεία, τους υπόγειους κάδους. Που είναι και αυτά για να προχωρούν μέσα στο 2019».

 

Μέσα σε όλα αυτά προέκυψαν και έκτακτες ευκαιρίες όπως του Ειδικού Αναπτυξιακού Προγράμματος. Είστε ικανοποιημένοι από αυτό που δείχνει να παίρνετε μέχρι στιγμής;

«Το Ειδικό Αναπτυξιακό ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες, αλλά τελικά μας απέφερε μόνο μία ένταξη. Το σχολικό συγκρότημα ως γνωστόν της Ακαδημίας, προϋπολογισμού 2,6 εκ. ευρώ. Η διαβεβαίωση που έχουμε όμως είναι ότι θα μας εντάξουν κι άλλα έργα γιατί έχουμε καταθέσει μία πρόταση για δέκα έργα. Δεν είναι όμως μόνο το Ειδικό Αναπτυξιακό. Ό,τι πρόγραμμα κι αν ανοίγει, εμείς καταθέτουμε προτάσεις. Χαρακτηριστικά να σας πω ότι έχουμε καταθέσει προτάσεις 62 εκ. ευρώ, εντάξαμε μέχρι στιγμής 20 εκ., απορρίφθηκαν 29 εκ. και μένει υπόλοιπο που περιμένουμε απαντήσεις, προτάσεων ύψους 12 εκ. ευρώ. Όλο αυτό πρέπει να πω ότι είναι πρωτόγνωρο για το νησί. Εγώ που ασχολούμαι με την αυτοδιοίκηση από το 1999 θεωρώ πως είναι πρώτη φορά που ο δήμος Μυτιλήνης και οι άλλοι 12 παλαιοί ή ο Λέσβου σήμερα, έχει εντάξει τόσο μεγάλο ύψος έργων σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Οι πηγές χρηματοδότησης πια, γνωρίζετε ότι είναι μόνο τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Οι δήμοι δεν έχουν πια δικά τους λεφτά, ούτε υπάρχει η δυνατότητα να πάρουμε χρήματα από Υπουργεία όπως μπορούσαν και εξασφάλιζαν παλαιότερα οι δήμαρχοι.

Οι δήμοι γνωρίζουμε όλοι ότι συντηρούνται πια από τα λεφτά των δημοτών και έχουν μικρές αναπτυξιακές δυνατότητες. Επάνω σε αυτή τη θλιβερή βέβαια διαπίστωση, αποδεικνύεται διορατικό το ότι ο Σπύρος Γαληνός υποσχέθηκε και τελικά δημιούργησε για πρώτη φορά στα χρονικά αντιδημαρχία για ευρωπαϊκά προγράμματα. Και τον ευχαριστώ που με τοποθέτησε εκεί από την αρχή της θητείας μας. Πιστεύω εγώ και οι συνεργάτες μου ότι ανταποκριθήκαμε ικανοποιητικά».

 

Όλα αυτά βέβαια, είναι ευοίωνα ειδικά ως προς τον στόχο να γίνουν έργα, όμως προκύπτει και το εύλογο ερώτημα. Μπορείτε να τα τρέξετε όλα αυτά ταυτόχρονα; Η Τεχνική Υπηρεσία μπορεί να ανταποκριθεί σε τόσο υψηλές απαιτήσεις;

«Κάνουμε τακτικές συναντήσεις και σας διαβεβαιώνω ότι η τωρινή κατάσταση είναι κάτι πρωτόγνωρο και για τις υπηρεσίες του δήμου. Κάποιες φορές αυτή η πίεση η καθημερινή, το τρέξιμο να προλάβουμε ημερομηνίες, κάποιες φορές προκαλούν δυσκολίες. Και δεν είναι μόνο η Τεχνική αλλά και η Οικονομική υπηρεσία, όλες οι οκτώ διευθύνσεις του δήμου. Τους έχουμε φορτώσει πολύ και σίγουρα δυσκολεύονται. Από την άλλη βέβαια είναι μια πρόκληση και γι’ αυτούς και γι’ εμάς να προλάβουμε να δημοπρατήσουμε, να παραγάγουμε δηλαδή έργο. Πρέπει να τους ευχαριστήσουμε δημόσια γιατί και εκείνοι στη σημερινή συγκυρία, υπερβάλλουν εαυτούς. Να σας πω και κάτι άλλο. Υπήρχε μια λογική από παλιά και στον δήμο, μιας καθημερινότητας με μικρό στόχο. Εμείς τώρα αυτόν τον στόχο τον έχουμε ανεβάσει πολύ και προσπαθούμε να αλλάξουμε την παλιά νοοτροπία και νομίζω ότι αποδίδουν οι υπηρεσίες στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Έχουν καταλάβει ότι οι χρηματοδοτικές ευκαιρίες και η σημερινή συγκυρία είναι κομβική».

 

Λέγοντάς τα βέβαια όλα αυτά δημόσια, ανοιχτά, ανεβαίνει αυτόματα και ο πήχης των προσδοκιών όλων μας. Δεν σας φοβίζει μην περάσετε τελικά από κάτω;

«Δεν σας κρύβω πως ναι. Όταν βγαίνουμε και εξαγγέλλουμε, καταθέτουμε προτάσεις και διεκδικούμε, δεν σας κρύβω ότι το φοβάμαι ως προς το αποτέλεσμα. Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε κάτι διαφορετικό από το να δουλεύουμε καθημερινά σκληρά για να τα καταφέρουμε».

 

«Το κολυμβητήριο θα γίνει»

 

 

Να δούμε και το κολυμβητήριο λίγο ξεχωριστά; Η χρηματοδότηση που είναι;

«Εμείς καταφέραμε στα δύο χρόνια από τότε που εξαγγέλθηκε να το ωριμάσουμε, να το μελετήσουμε και να επιλέξουμε τη θέση του. Είναι εφικτό να δημοπρατηθεί το 2018. Η χρηματοδότηση πιστεύω ότι είναι τυπικό θέμα να δοθεί. Αν δεν δοθεί, θα είναι μεγάλο φάουλ Δε νομίζω όμως ότι πρέπει να ανησυχούμε. Από εκεί και έπειτα δεν περιμένουμε όμως απλά τη χρηματοδότηση. Συνεχίζουμε και ειδικά ο Νίκος Καρασάββας με τις υπηρεσίες να δουλεύουμε καθημερινά. Πήραμε την έγκριση από τη Αρχαιολογία, υπάρχουν ακόμα κάποιες εγκρίσεις που πρέπει να πάρουμε γιατί στα Θέρμα υπάρχουν ιαματικά νερά που απαιτούν μια ειδική ακόμα έγκριση. Πιστεύω όμως πως μετά το καλοκαίρι θα είμαστε έτοιμοι να δημοπρατήσουμε».

 

Για την παραλία της Ερεσού;

«Η υπόθεση της παραλίας της Ερεσού ξεκίνησε και αυτή από το καλοκαίρι του 2015. Είχαμε συνεργαστεί με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και για έναν ολόκληρο χρόνο όταν με υποβρύχιες κάμερες καταγράφτηκε η πορεία των ρευμάτων. Μετά την καταγραφή πήγαμε με αυτά τα στοιχεία στον κ. Καραμπά για την Ακτομηχανική μελέτη. Ακολούθως στο Υπουργείο Υποδομών και είμαστε πια στην ευχάριστη θέση να έχουμε στη διάθεσή μας τα χρήματα 2,5 εκ. ευρώ, όπως μας το ανακοίνωσαν με κάθε επισημότητα.

Οι 200.000 ευρώ εξ αυτών θα χρησιμοποιηθούν για το προσωρινό μέτρο μεταφοράς άμμου από μέσα προς την παραλία για να αρθεί η διάβρωσή της για δύο με τρία χρόνια, μέχρι να ολοκληρωθεί η μελέτη για την κατασκευή του έργου από το Υπουργείο. Μιλήσαμε ήδη με εταιρείες που κάνουν αυτές τις εργασίες και πιστεύω -γιατί και αυτό είναι πρωτόγνωρο ως αντικείμενο- ότι είναι πια θέμα εγκρίσεων το πόσο γρήγορα θα ξεκινήσουμε. Θέλουμε εγκρίσεις από το ΓΕΝ, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, την Κτηματική αλλά θα πιέσουμε προς όλες στις κατευθύνσεις για να ξεκινήσουμε το ταχύτερο δυνατόν».

 

 

Σημαντικές παρεμβάσεις σε σχολεία

 

 

Το υπερηφανεύεστε συχνά ότι καταφέρατε μετά από χρόνια να κινήστε διαδικασίες για παρεμβάσεις ακόμα και για έργα για τις σχολικές υποδομές. Έπρεπε να γίνει σεισμός για να γίνει κάτι τέτοιο;

«Έχουν πράγματι να πέσουν πολλά χρόνια χρήματα στα σχολεία της Λέσβου. Πιστεύω ότι για πρώτη φορά είδε ο κόσμος, οι μαθητές, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί δηλαδή, τόσες σημαντικές παρεμβάσεις. Το 2017 και λόγω της έκτακτης κατάστασης βέβαια του σεισμού, φτιάξαμε 44 σχολεία, κάνοντας μικρές παρεμβάσεις αλλά σημαντικές. Δηλαδή βλέπουν πια οι μαθητές τις τάξεις τους βαμμένες και να μην μπάζουν νερά τα κεραμίδια. Θα πει κάποιος εξαιτίας του σεισμού έγιναν, αλλά είναι γεγονός πως προχωρήσαμε και παραπάνω σε συνεργασία με τον Π. Κατσαβέλλη, αφού άνοιξαν εντωμεταξύ και προγράμματα για τα σχολεία. Εμείς μπουκώσαμε θα έλεγα τα προγράμματα αυτά και ενδεικτικά το 6ο δημοτικό με 1,7 εκ. ευρώ προϋπολογισμό έχει ξεκινήσει, τα Υφαντήρια θα δημοπρατηθούν στις 16 του Φλεβάρη, έχουμε πάρει την ένταξη της πρώην Ακαδημίας από το Ειδικό Αναπτυξιακό, αλλά και για τέσσερα νηπιαγωγεία. Μιλάμε για κατασκευή εκ του μηδενός που ξεκινά μέσα στο 2018. Στην Άγρα, στην Αρίσβη, στην Πέτρα και στους Ταξιάρχες θα έχουμε καινούρια νηπιαγωγεία. Έχουμε μπει πάλι σε πρόγραμμα με τη μεθόδευση και οργάνωση της αρμοδίας αντιδημάρχου Κοινωνικής Προστασίας Αναστασίας Αντωνέλλη και θα δημοπρατήσουμε το 2018 τον “Τραγάκειο” παιδικό σταθμό Πλωμαρίου και κάνουμε τον πρώτο βρεφονηπιακό Μυτιλήνης. Μιλάμε για γενναίες παρεμβάσεις».

 

Και έχουμε και θετική εξέλιξη για το Μουσικό και Ειδικό Σχολείο;

«Το Μουσικό είναι μια αμαρτία ετών. Η αρχική πρόβλεψή μας ήταν για το “Κατσάνειο”, όπου προχωρήσαμε στην αγορά του, αλλά με τα παλιά δεδομένα του σχολείου. Δηλαδή για 100 μαθητές, ενώ αυτή τη στιγμή έχει 150 και συνεχώς αυξάνονται. Είδαμε πως οι όροι δόμησης δεν μας επέτρεπαν κάτι μεγαλύτερο στο ακίνητο αυτό που αγοράσαμε και κάποιοι μας κατηγόρησαν έως και μας λοιδόρησαν. Δεν μένουμε όμως στο τι λένε. Το 2018 θα έχουμε τη μελέτη για να μην καταρρεύσει καταρχήν το κτήριο και θα προχωρήσουμε εκεί στην ανέγερση δύο νηπιαγωγείων ή βρεφονηπιακών σταθμών. Επιστρέφοντας στο Μουσικό, έχουμε εξασφαλίσει μελέτη από τις “Κτηριακές Υποδομές” μέσω παρέμβασης του Γενικού Γραμματέα Υποδομών κ. Δέδε και έχουμε ήδη βάλει ποσό στον προϋπολογισμό μας για την αγορά οικοπέδου στη Βαρειά. Το ίδιο έχουμε κάνει και για το Ειδικό Σχολείο στους Πύργους Θερμής και ευελπιστούμε ότι θα μας έχει παραδοθεί η μελέτη το 2018 για να ψάχνουμε πια για χρηματοδότηση το 2019».

 

Συνεργασία με κυβέρνηση και Περιφέρεια

 

 

Δεν μπορούμε να μην ρωτήσουμε για το επίπεδο της συνεργασίας σας με την Περιφέρεια. Είστε ευχαριστημένος;

«Έχετε ακούσει για συνεργασία της Περιφέρειας με κάποιον δήμο ή παλαιότερα της νομαρχίας με δήμους; Εγώ έχω να ακούσω πολλά χρόνια κάτι τέτοιο. Σήμερα έχουμε όμως συνεργασία. Η δημοτική μας αρχή διεκδικεί πόρους και από την περιφέρεια και από την κυβέρνηση και απόδειξη είναι και το γήπεδο Πολιχνίτου που θα υπογράψουμε προγραμματική σύμβαση με την περιφέρεια και το κλειστό Γυμναστήριο στην Καλλονή που έρχεται έπειτα από δική μας πρόταση. Δεν ήρθε βέβαια η Περιφέρεια ποτέ να μας πει ελάτε. Εμείς διεκδικήσαμε. Η περιφέρεια γνωρίζετε καλά ότι χρηματοδοτείται με πόρους από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για να παίξει τον δικό της ρόλο. Μπορεί; Δεν ξέρω. Εμείς πάντως διεκδικούμε ό,τι μπορούμε από αυτή… Αυτά τα χρήματα που διαθέτει είναι για τον πολίτη της Λέσβου και τα διεκδικούμε. Έχουν πράγματι ακουστεί πολλά για τις σχέσεις δημοτικής και περιφερειακής αρχής ή του δημάρχου και της περιφερειάρχη. Αυτό που μπορώ να σας πω όμως ότι ισχύει είναι ότι εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με καμία περιφέρεια, με καμία κα Καλογήρου».

 

Κατ’ αντιστοιχία με την κυβέρνηση ή τα τοπικά κυβερνητικά στελέχη, η σχέση σας ποια είναι;

«Θα ξεκινήσω ως εξής. Το θετικό στο αρνητικό του προσφυγικού, που όλοι λέμε σήμερα, θα πω σε ό,τι μας αφορά, ήταν ακριβώς αυτό το αρνητικό brand name που αποκτήσαμε σαν νησί σε όλα τα επίπεδο. Η κυβέρνηση επειδή είδε ότι ταλαιπωρηθήκαμε πολύ, προσπαθεί όντως να μας βοηθήσει και το διαπιστώνουμε σε κάθε επικοινωνία ή συνάντηση μαζί τους. Άρα η συνεργασία μας εκ των πραγμάτων είναι καλή. Μέχρι στιγμής βέβαια έχουμε κυρίως εξαγγελίες και υστερούμε λίγο στην πράξη. Ευελπιστούμε όμως στο επόμενο διάστημα να γίνουν όλα πράξη. Υπάρχει πάντως διάθεση από την κυβέρνηση να δώσει χρήματα στον δήμο Λέσβου, αυτό το καταθέτω. Και κλείνοντας θα πω ότι εμείς συνεργαζόμαστε καλά με όλους, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με την κυβέρνηση και με οποιαδήποτε κυβέρνηση, γιατί αυτός είναι ο ρόλος της αυτοδιοίκησης. Να διεκδικεί το καλύτερο που μπορεί απ’ όπου μπορεί». 

 

Το προσφυγικό και ο «Καλλικράτης»

 

Είπατε για προσφυγικό και τελευταία βλέπουμε την κουβέντα να πηγαίνει αποκλειστικά στα έργα και τους στόχους που έχετε. Είναι μια συνειδητή επιλογή σας να ξεφύγετε σαν δημοτική αρχή από το μέσον της κουβέντας του προσφυγικού πια;

«Σίγουρα ναι. Δεν σταματήσαμε ξαναλέω βέβαια ποτέ να παράγουμε έργο, παράλληλα με την ενασχόλησή μας με το προσφυγικό. Ασχοληθήκαμε λοιπόν ως μη οφείλαμε, γιατί δεν είχαμε την αρμοδιότητα. Ούτε η περιφέρεια είχε αρμοδιότητα και εκείνη το τήρησε. Θα μου επιτρέψετε όμως να πώς πως όψιμα βρέθηκαν πάρα πολλοί που κατέκριναν ή κατακρίνουν τον Σπύρο Γαληνό για το πώς συμπεριφέρθηκε στο προσφυγικό. Ποιος άλλος όμως ασχολήθηκε με αυτό το πρωτοφανές και τεράστιο ζήτημα στη Λέσβο; Κανένας! Τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν υπήρχε ούτε κυβέρνηση, είχαμε υπηρεσιακή, ούτε ΜΚΟ στο νησί. Εκείνη την περίοδο, όλοι έφυγαν στη άκρη και γύρισαν τώρα να πουν την άποψή τους. Μόνο ο δήμαρχος βγήκε όμως τότε που έκαιγε η κατάσταση μπροστά και κάποιοι έρχονται εκ των υστέρων να κρίνουν. Φανταστείτε όμως να μην είχε εμπλοκή ο δήμος με το προσφυγικό από το 2015 ως σήμερα, τι μπορεί να γινόταν στο νησί. Εμείς βοηθήσαμε στο προσφυγικό και συνεχίζουμε να βοηθάμε, αλλά σίγουρα και συμφωνώ με αυτό που λέτε, πρέπει να το ξεπεράσουμε. Πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους το κράτος, και να σταματήσουν ακόμα και τώρα οι κρυφές επισκέψεις Μουζάλα στο νησί».

 

Σκέφτεστε εσείς προσωπικά και γενικά στη δημοτική αρχή από τώρα τις επόμενες εκλογές; Σας απασχολούν οι επικείμενες αλλαγές στον «Καλλικράτη»; Έχετε άποψη για την απλή αναλογική, τη διάσπαση του δήμου;

«Πραγματικά αλλάζει το τοπίο στην τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι νωρίς κατά την άποψή μου ακόμα για την απλή αναλογική. Δεν είναι κακή αλλαγή, αλλά απευθύνεται θεωρώ σε μια τοπική αυτοδιοίκηση που έχει μια νοοτροπία ακόμα του “κατόπιν ενεργειών μου”. Θα πρέπει κατ’ εμέ να ασχοληθούν με την αυτοδιοίκηση νέοι και ικανοί άνθρωποι που δεν ασχολούνται σήμερα εξαιτίας της κακής αυτής νοοτροπίας που μας διακατέχει ακόμα. Άρα θεωρώ ότι είναι ανώριμη η κοινωνία και εμείς να δεχθούμε ακόμα τέτοιες τομές. Θα μπορούσε να γίνει λίγο αργότερα. Δε σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει, όταν θα γίνει και επίσημα νόμος, να εναρμονιστούμε».

 

Θα είστε λοιπόν υποψήφιος στις επόμενες εκλογές;

«Θα συμμετέχω στις επόμενες εκλογές και με την παράταξη του Σπύρου Γαληνού, γιατί από ένα σημείο και μετά είναι και το συναίσθημα στη μέση. Ο Σπύρος Γαληνός είναι ένας τολμηρός πολιτικός, ένας έντιμος και διεκδικητικός άνθρωπος που πιστεύω ότι αξίζει μια ακόμα τετραετία για να ολοκληρώσει αυτό που έχει στο μυαλό του».

 

Ένας, δύο, τρεις ή πέντε δήμοι, το ιδανικό μοντέλο για τη Λέσβο;

«Σίγουρα είναι δύσκολο να διοικηθεί αυτός ο μεγάλος δήμος. Ευθαρσώς θα πω την άποψή μου πως δεν είμαι υπέρ πέντε δήμων που είναι η επίσημη θέση του δημοτικού μας συμβουλίου, αλλά δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί και μόνον ένας. Είναι πολύ δύσκολο να ικανοποιήσεις όλα τα χωριά του δήμου και τις ενότητες. Δεν αντέχουν οι υπηρεσίες, δεν αντέχουν και οι δημότες ό,τι και να λέμε. Είμαι της άποψης πως το νησί μπορεί να λειτουργήσει ιδανικά με δύο ή τρεις δήμους. Και πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι θα χαθούν κι άλλα πολύτιμα χρόνια ως προς την παραγωγή έργου, αν συνεχίσουμε να στήνουμε και να ξεστήνουμε δήμους από την αρχή».

 

Κατηγορία E-TV

 

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες και στη διακοινοβουλευτική συνεδρίαση με θέμα το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Δράσης για τη Μετανάστευση, μαζί με ευρωβουλευτές και μέλη εθνικών κοινοβουλίων, εκπροσώπων ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών, πανεπιστημιακών και φορέων της κοινωνίας των πολιτών, συμμετείχε ο βουλευτής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Πάλλης. Στην συζήτηση που έγινε ειδικότερα στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE) και στην ενότητα «Νόμιμοι δίαυλοι και ένταξη δύο έτη αργότερα», ο βουλευτής Λέσβου που έχει την εμπειρία του προσφυγικού όπως αυτή εκτυλίσσεται στο νησί, με τη μεγαλύτερη ένταση από οπουδήποτε στάθηκε στο ζήτημα της στέρησης του δικαιώματος της οικογενειακής επανένωσης που δημιουργεί «ένα επιπλέον πρόβλημα, έναν επιπλέον εγκλωβισμό στους πρόσφυγες: καταρχάς στα hot spots και μετά στην χώρα εισόδου των ανθρώπων αυτών». Για να προχωρήσει στη συνέχεια και σε μία δήλωση, φέρνοντας ως παράδειγμα το πώς αντιλαμβάνεται το μείζον ανθρωπιστικό ζήτημα η μικρή του κόρη, που θα συζητηθεί.

Στη συνεδρίαση που διοργάνωσε η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και συμμετείχε ο κ. Πάλλης, ήταν παρών και ο Επίτροπος Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρης Αβραμόπουλος, ενώ  συμμετείχαν, εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων, τα μέλη της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης κ.κ. Νικόλαος Παρασκευόπουλος και Νικόλαος Παναγιωτόπουλος.

Για τη στέρηση του δικαιώματος επανένωσης

Ο κ. Πάλλης παρενέβη σε δύο από τις ενότητες της συνεδρίασης. Στην ενότητα «Μετανάστευση εργατικού δυναμικού και οικογενειακή επανένωση» υπό την Προεδρία της Roberta Metsola, συνεισηγήτριας της έκθεσης για την κατάσταση στη Μεσόγειο, ο κ. Πάλλης στην παρέμβασή του τόνισε: «Η στέρηση του δικαιώματος της οικογενειακής επανένωσης δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα, έναν επιπλέον εγκλωβισμό στους πρόσφυγες: καταρχάς στα hot spots και, μετά, στη χώρα εισόδου των ανθρώπων αυτών. Μιλάμε για ανθρώπους που ουσιαστικά η ζωή τους ‘μπαίνει στο ψυγείο’ για απεριόριστο χρόνο.  Δεν έχουν καμιά διάθεση εκμάθησης της γλώσσας στη χώρα την οποία ζούνε, εκπαίδευσης και ένταξης. Το μόνο που επιθυμούν είναι η γρήγορη οικογενειακή επανένωση. Οι επιπτώσεις στην ψυχική τους υγεία είναι τραγικές. Έχουν αδυναμία αντίληψης του αυτονόητου, γιατί δηλ. δε μπορούν να βρεθούν με τους δικούς τους, που πολλές φορές αυτό τους οδηγεί σε ‘εναλλακτικές δράσεις’ για τη διεκδίκηση του αυτονόητου δικαιώματος. Μιλάμε για απεργίες πείνας, όπως τον Δεκέμβριο στην Αθήνα». Για να υποστηρίξει στη συνέχεια πως για το πρόβλημα αυτό, φταίει σαφέστατα η ΕΕ και οι χώρες που καθυστερούν την οικογενειακή επανένωση και όχι η χώρα υποδοχής. «Προσωπικά μπορώ να καταλάβω το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τόσο οι χώρες εισόδου όσο και οι χώρες που συντελείται η οικογενειακή επανένωση, όπως η Γερμανία. Παρόλα αυτά, για αυτή την κατηγορία, που είναι ένας μικρός αριθμός στο σύνολο των προσφύγων, μπορούμε και καλύτερα να δράσουμε και γρηγορότερα, με δεδομένο ότι οι συνέπειες όλης αυτής της καθυστέρησης μπορεί να είναι χειρότερες για όλη την ΕΕ από ό,τι το ίδιο το αποτέλεσμα της γρήγορης επανένωσης των οικογενειών αυτών».

Ενδιαφέρον όμως είχε η τοποθέτηση του κ. Πάλλη και στην ενότητα «Νόμιμοι δίαυλοι και ένταξη δύο έτη αργότερα» υπό την προεδρία του Claude Moraes, Προέδρου της Επιτροπής LIBE, όπου κεντρικοί ομιλητές ήταν ο Felipe Gonzalez Morales, Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών και η Fatma Şahin, Δήμαρχος του Gaziantep.  Ο βουλευτής Λέσβου, ξεκινώντας από τις αναφορές που έγιναν πριν από τη δική του τοποθέτηση για το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης, είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Η υποδοχή και υπεράσπιση των προσφύγων, ο σωστός δρόμος»

«Τρία χρόνια μετά το 2015 μπορούμε να συζητάμε αλλά όχι να επαναπαυόμαστε. Πρέπει να συζητήσουμε για μια βασική αντίφαση της ΕΕ, για το δημογραφικό και, κατ’ επέκταση, το εργατικό δυναμικό της: απ’ τη μια, την προσπάθεια χρηματοδότησης της ένταξης προσφύγων και μεταναστών και από την άλλη την ενίσχυση της φύλαξης με πρόσχημα την ασφάλεια -αλλά και την άρνηση πολλών χωρών στην υποδοχή προσφύγων και μεταναστών, και μάλιστα χωρών που έχουν μεγάλο αριθμό μεταναστών σε άλλες χώρες. […]. Η υποδοχή και η υπεράσπιση των προσφύγων που καταφτάνουν εδώ και πολλά χρόνια στη Λέσβο είναι ο ίδιος δρόμος που παρουσίασε η Δήμαρχος του Γκαζιαντέπ -το κάνουμε κι εμείς αυτό, είναι ο σωστός δρόμος και με τρομάζει η άρνηση πολλών συναδέλφων μου να ακούσουν γι’ αυτό το δρόμο. Να πάνε να δούνε τι γίνεται στη Λέσβο, στα σχολεία, την πρόσβαση στη δημόσια υγεία που βοήθησε και τον ντόπιο πληθυσμό τελικά η ενίσχυση αυτή», είπε μεταξύ άλλων στην τοποθέτησή του ο κ. Πάλλης.

 

 

 

Το μεταναστευτικό μέσα από τα μάτια της κόρης του Γ. Πάλλη

«Να φτιάξουμε μια πιο γερή Μυτιλήνη να χωρέσουμε όλοι»

Η τοποθέτησή του αυτή όμως, ολοκληρώθηκε με μία προσωπική αφήγηση που σίγουρα θα συζητηθεί: «Μια ερώτηση της κόρης μου που σήμερα είναι 6 ετών αλλά το καλοκαίρι του 2015 ήταν 3,5 ετών. Στην ερώτηση της: ‘τι γίνεται με τους ανθρώπους που έρχονται από τη θάλασσα και γιατί έρχονται από τη θάλασσα;’ και στην απάντησή μου ότι ‘γίνεται πόλεμος στη χώρα τους και αναγκάζονται να φύγουν’, το παιδί με την αθωότητά του είπε ‘πώς κάνετε έτσι; Να φτιάξουμε μια πιο μεγάλη και πιο γερή Μυτιλήνη για να χωρέσουμε όλοι’. Αν εμείς ως ενήλικοι το μεταφέρουμε αυτό στο επίπεδο της ΕΕ είναι ο δρόμος που μπορούμε να βρούμε για μια σύγχρονη Ευρώπη, ανοικτή στους λαούς, και ενισχύοντας ιδιαίτερα τα παιδιά που είναι το μέλλον της ανθρωπότητας».

 

 

Κατηγορία Πολιτική
Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018 16:43

Εκφράζει τη δυσαρέσκειά του και απαντά

Ο Εμπορικός Σύλλογος με αφορμή σχόλιο, για την «κακή εξυπηρέτηση»

 

 

Σε σχέση με το χτεσινό μας σχόλιο στη στήλη «Δηκτικά» που αναφέρονταν στην κακή εξυπηρέτηση νεαρών προσφύγων, σύμφωνα με καταγγελία που λάβαμε ότι «τους δόθηκαν κινητά χωρίς την αραβική γλώσσα», ο Εμπορικός Σύλλογος Μυτιλήνης, εξεπλάγη δυσάρεστα, όπως αναφέρει. 

Και διευκρινίζει: «Είναι σε όλους γνωστό ότι οι συσκευές που πωλούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είναι υποχρεωτικό να έχουν άλλες γλώσσες στο menu τους, εκτός από την Ελληνική, στην Ελλάδα, και κάποιες ευρωπαϊκές. Ακόμα και αν ο υπάλληλος δεν γνώριζε για να ενημερώσει τους πελάτες έπρεπε εκείνοι να ρωτήσουν, και να το αναζητήσουν.

Επειδή λοιπόν βρήκαμε το κατάστημα για να πάρουμε σαφή και δίκαιη εικόνα, σας ενημερώνουμε ότι οι πελάτες-πρόσφυγες δεν γνώριζαν ούτε καν στοιχειώδη Αγγλικά, απλά επέλεξαν μόνοι τους τα τηλέφωνα, πλήρωσαν και έφυγαν, η δε “Μυτιληνιά” κυρία που προσφέρθηκε να βοηθήσει το έκανε τηλεφωνικά και μετέφερε στον καταστηματάρχη την απαίτηση των πελατών τα τηλέφωνα να έχουν την διάλεκτο φαρσί.

Τώρα που έχουν εκφραστεί και οι δύο πλευρές μπορούν οι αναγνώστες να  βγάλουν συμπεράσματα για τον εμπορικό κόσμο, που τόσο υποφέρει από τις κλοπές, τις διαρρήξεις και ένα σωρό άλλα προβλήματα ανασφάλειας που δημιουργούνται, και περιμένουμε να δείξετε την αντίστοιχη ευαισθησία σε αυτή την κατάσταση.»

Από την άλλη, ο Εμπορικός Σύλλογος Μυτιλήνης αναφέρεται στη συνέχεια του σχολίου, ότι κυκλοφορεί «άτυπη λίστα» για καταστήματα με ανάλογες συμπεριφορές από τους εμπλεκόμενους εργαζόμενους του προσφυγικού: «Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε επίσης τις αναφορές σε άτυπη λίστα καταστημάτων με ''ανάλογη΄΄ προφανώς κακή εξυπηρέτηση και συμπεριφορά. Αυτά θυμίζουν  εποχές περίεργες, δείχνουν εμπάθεια και προκατάληψη και είναι πραγματικά απαράδεκτο να προσπαθούν κάποιοι να δημιουργήσουν έναν ιδιότυπο ρατσισμό κατά του εμπορικού κόσμου. Είναι πραγματικά ντροπή να υπάρχουν τέτοιοι χαρακτηρισμοί που μόνο αηδία προκαλούν αλλά και οργή.»

 

Και οι δικές μας διευκρινίσεις

σ.σ. Καταρχήν διευκρινίζουμε ξανά ότι η καταγγελία δεν έγινε από την εφημερίδα, αλλά επώνυμα από ντόπια πολίτη στην εφημερίδα. Στο αν ένα μενού κινητού τηλεφώνου «υποχρεούται» ή όχι να έχει φαρσί, δεν έγινε καμία αναφορά, παρ’ ό,τι μια που έγινε από την πλευρά του Εμπορικού Συλλόγου, να διευκρινίσουμε ότι έως και ινδικά βρίσκει κανείς στο κινητό του τηλέφωνο. Κατανοώντας τη δυσάρεστη έκπληξη του Εμπορικού Συλλόγου, και σεβόμενοι όπως πάντα, τον συλλογικό τους φορέα, δεν θα  σχολιάσουμε την άστοχη σύνδεση των «κλοπών- διαρρήξεων από πρόσφυγες» με ένα… καταναλωτικό παράπονο. Δεν είμαστε «εμείς» και «αυτοί», αντίθετοι, εχθροί κ.ά. Ειδικά όταν στην προκειμένη περίπτωση, οι πρόσφυγες και μετανάστες θεωρούνται μία από τις μεγαλύτερες, αν όχι η μεγαλύτερη πελατεία των καταστημάτων κινητής τηλεφωνίας.

Πράγμα που μας πάει και στο επόμενο ζήτημα. Προφανώς στο σχόλιό μας δεν επιδοκιμάσαμε την «άτυπη λίστα» που κυκλοφορεί από εργαζόμενους Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Δεν είπαμε ότι «καλώς υπάρχει». Υπάρχει όμως, και  αποτελεί κοινό μυστικό. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες σε αυτή κατατάσσονται και καταστήματα εστίασης. Προφανώς θα ήταν καλύτερο οι μεν εργαζόμενοι ή στελέχη ΜΚΟ, αν συμβαίνει αντίστοιχο καταναλωτικό παράπονο ή άλλου είδους παράπτωμα, που προφανώς δεν περιορίζεται μόνο γύρω από τους εμπλεκόμενους με το προσφυγικό , αλλά συνολικά στο καταναλωτικό κοινό ντόπιο ή όχι, να απευθυνθούν στον καταστηματάρχη ή τον Εμπορικό Σύλλογο ή σε άλλη περίπτωση στο Επιμελητήριο για να επιλυθεί το ζήτημα. Το γεγονός είναι αξιοσημείωτο, αλλά εδράζεται σε μια λογική. Οι Γερμανοί καταναλωτές για παράδειγμα, έχοντας αποκτήσει την αντίστοιχη καταναλωτική συνείδηση σε κάποιες πόλεις, έχουν τα αντανακλαστικά να μην αγοράζουν (μαζικά) κάποια προϊόντα και είδη μαναβικής μέχρι να πέσουν οι τιμές τους. Φυσικά και εδώ θα πούμε ότι είναι άλλο να στοχοποιούνται προϊόντα, κι άλλο - έστω και κρυφά- επώνυμα καταστήματα!

Από την άλλη, ντόπιοι επιχειρηματίες έχουν εκφράσει πολλάκις τη θέση τους ότι αρκετοί «πλούτισαν» από το προσφυγικό, αισχροκερδώντας. Δεν λέμε ότι η εν λόγω περίπτωση είναι ίδια. Πιστεύουμε, όμως, ότι επικρατεί στην .πιάτσα καλό είναι να μαθαίνεται (εφημερίδα είμαστε, γαρ!) και ο εμπορικός κόσμος να παίρνει τα μέτρα του, όπως και σε πολλές περιπτώσεις κάνει.

 

 

 

 

 

 

Κατηγορία Κοινωνία

Στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στη διαχείριση του προσφυγικού, αλλά και στους λόγους για τους οποίους υπέβαλε αίτηση ακύρωσης στη χορήγηση ασύλου στον Τούρκο αξιωματικό αναφέρθηκε ο Γιάννης Μουζάλας, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Ιστορίες» του ΣΚΑΪ και τον Αλέξη Παπαχελά. Ανησυχητικό πάντως είναι το γεγονός ότι οι ροές δεν «ελέγχονται» και ως εκ τούτου το… σχέδιο που προκρίνει το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής είναι να… μεγαλώσει τη Μόρια. Από την άλλη ο κ. Μουζάλας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραδώσει τον υπουργικό θώκο, κάτι που πρώτη φορά υπαινίσσεται ο ίδιος.

Ο δημοσιογράφος τον ρωτά: «Όταν βλέπω τη Μόρια και το τι γίνεται εκεί πέρα, υποθέτω ότι ένας άνθρωπος με τη δική σας ιστορία, πρέπει να νιώθει μια ντροπή γι’ αυτό που αντικρίζει, έτσι δεν είναι;» και ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής απαντά:

«Εγώ θα σας έλεγα ότι ένας άνθρωπος με τη δική μου ευαισθησία νιώθει μια μεγαλύτερη ευθύνη, και με το δικό μου παρελθόν. Ανάλογα επίσης, πότε βλέπετε… μέχρι 20 Αυγούστου, η Μόρια δεν ήταν αυτό που βλέπετε. Από 20 Αυγούστου η ροή διπλασιάστηκε. Χρειάστηκαν κάποιοι, δύο μήνες για να μπορέσουμε να αντιδράσουμε. Μεταφέραμε από τα νησιά, το τελευταίο τρίμηνο νομίζω, 7.000 ανθρώπους. Ήρθανε κι άλλοι, κι έρχονται κι άλλοι. Τι θέλω να σας πω με αυτό; Ότι, το έχω πει επανειλημμένα: Δεν υπάρχει ένα ταχυδακτυλουργός που να βγάζει λαγούς από το καπέλο, μια μπαγκέτα μαγική που κουνάει τα πράγματα. Η Μόρια ήταν για 1.000 άτομα, την φτιάξαμε για 2.500 άτομα. Ήρθανε 5.000 άτομα, δεν θα μπορούσε να είναι καλή»

«Φτύσαμε αίμα για τη Μόρια»

Σε σχέση με την κριτική που ασκείται στον κ. Μουζάλα ότι «επίτηδες» είναι έτσι η Μόρια, ώστε να αποφευχθούν νέες ροές απαντά: «Είναι κακόβουλη, και κατά την άποψή μου εξυπηρετεί ιδεολογήματα και μία αντιπολίτευση από τα Αριστερά. Είναι έξω από την προσωπική μου λογική, είναι έξω από τη λογική της Κυβέρνησης, και είναι έξω αν θέλετε και από τη ζωή μου. Εάν ήταν αυτό δε θα είχαμε «φτύσει αίμα» να φτιάξουμε καλή τη Μόρια. Να σας πω κάτι. Τώρα την ξαναφτιάχνουμε τη Μόρια, θα τη φτιάξουμε για 4.000 και θα είναι καλή. Εάν έρθουνε 7.000 θα έχουμε πάλι τα ίδια, και ξανά μανά θα την ξαναφτιάχνουμε. Υπάρχει ένας απρόβλεπτος παράγοντας στη μετανάστευση, η ροή. Θα ήταν πολύ απλό να πει κάποιος, «εντάξει, φτιάξτε 100.000 θέσεις φιλοξενίας, να είσαστε έτοιμοι». Δεν το λέει κανείς ούτε κι εγώ. Είναι λάθος.»

Σε σχέση με το ενδεχόμενο νεκρών, ανέφερε ότι η προηγούμενη δήλωσή του ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί κάτι όπως δημοσιεύτηκε, παραποιήθηκε και πρόσθεσε: «Μπορώ να εγγυηθώ ότι γίνονται τεράστιες προσπάθειες ώστε να μην έχουμε νεκρούς. Θα ήθελα όμως να σας πω και το εξής: Γιατί θεωρείται φυσικό και δεν θαυμάζεται, συγχωρέστε μου τη λέξη, ότι μέσα σε 1,5 εκατομμύριο που πέρασαν από τη χώρα μας, δεν είχαμε επιδημίες, δεν είχαμε αρρώστιες, δεν είχαμε παρά ελάχιστους θανάτους που να οφείλονται σε συνθήκες, και που της Μόριας, κατά πάσα πιθανότητα οφείλονταν στις συνθήκες. Δεν είναι φυσιολογικό αυτό μέσα στη μετανάστευση. Εάν δηλαδή δει κανείς την μεγαλύτερη εικόνα, δεν απαλύνεται ο πόνος μου για τους θανάτους, γιατρός είμαι, είναι απέραντος. Εγώ είμαι και γυναικολόγος. Δίνουμε 20 ώρες μάχη για να γεννήσει μια γυναίκα, δεν κάθομαι απέναντι στο θάνατο περιφρονητικά. Αλλά είναι αυτό το χαρακτηριστικό της περιόδου, ή το χαρακτηριστικό της περιόδου, η μοναδική αν θέλετε πρωτιά, είναι ότι 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, 60.000 άνθρωποι, είναι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα»

Η στάση της Τουρκίας

Για το αν ο Ερντογάν χρησιμοποίησε ή χρησιμοποιεί το προσφυγικό ακόμη σαν όπλο ή μοχλό πίεσης είτε απέναντι στην Ευρώπη είτε απέναντι στην Ελλάδα, απάντησε: «Επιτρέψτε μου σαν υπουργός μίας κυβέρνησης να σας πω ότι εμείς απαιτούμε από τον κ. Ερντογάν όπως και απαιτούμε από την Ε.Ε. να εφαρμόσουν τη δική τους συμφωνία. Ο καθένας να ανταποκριθεί σε αυτά τα οποία υποσχέθηκε. Και εκεί πέρα δε μας παίρνει να γείρουμε ούτε προς τη μία πλευρά ούτε προς την άλλη πλευρά. Θεωρώ ότι από τον Αύγουστο και μετά, από την πλευρά της Τουρκίας, η ροή αυξήθηκε. Όχι τόσο σημαντικά ώστε να πούμε ότι δεν εφαρμόζουν τη Συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας, αλλά αρκετά σημαντικά ώστε να μας δημιουργήσει προβλήματα»

Αυξανόμενες ροές

Επίσης τόνισε ότι από τον Αύγουστο παρουσιάστηκε αισθητή αύξηση της ροής. Και πρόσθεσε: «Το γεγονός είναι ότι μέχρι να υπογραφεί η δήλωση ή η Συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας, η ροή από την Τουρκία ήταν 7.500 άνθρωποι την ημέρα. Δεκαπέντε ημέρες μετά την υπογραφή της δήλωσης Ευρώπης - Τουρκίας πέσαμε στους 80 ανθρώπους την ημέρα. Επειδή όπως σας είπα και πριν δεν υπάρχουν μαγικά ραβδιά στη μετανάστευση, τα συμπεράσματα δικά σας.»

 

 

Και παρέμβαση Καλογήρου

Περισσότεροι από 12.000 μετανάστες και πρόσφυγες παραμένουν στα νησιά του βορείου Αιγαίου, σε δομές που δεν μπορούν να φιλοξενήσουν πάνω από 5.000, τόνισε η περιφερειάρχης Βορείου Αιγίου, Χριστιάνα Καλόγήρου, μιλώντας χτες στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Η κατάσταση είναι δύσκολη «παντού» στο βόρειο Αιγαίο, επισήμανε η ίδια, κάνοντας λόγο για συνθήκες που «δεν ανταποκρίνονται στις αξίες μας». Η υπερ-συγκέντρωση των προσφύγων και μεταναστών είναι αιτία κόπωσης των τοπικών κοινωνιών αλλά και οικονομικών επιβαρύνσεων, εξήγησε η κ. Καλογήρου, ζητώντας την αποσυμφόρηση των νησιών και την παράλληλη ενίσχυση των δομών εξέτασης και απονομής ασύλου, ώστε να μην συσσωρεύονται χιλιάδες αιτήσεις που διεκπεραιώνονται σε πολλούς μήνες αντί για λίγες εβδομάδες, όπως θα έπρεπε.

Όπως τονίζει άλλωστε, οι ροές δεν έχουν σταματήσει παρά την επιδείνωση του καιρού, αναφέροντας πως μέσα σε λίγες μόνο μέρες από τις αρχές του έτους, περίπου 500 επιπλέον πρόσφυγες και μετανάστες έχουν καταφτάσει στα νησιά του βορείου Αιγαίου.

 

 

 

Κατηγορία Πολιτική
Σελίδα 4 από 20
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top