FOLLOW US
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 - EmprosNet.gr
Κατηγορία Οικονομία
- 06|04|2018 15:47

«Με ένα σφυρί, μια τσάπα και δύο φορτηγά» εκτελείται το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο του Βορείου Αιγαίου, το πολύπαθο και… πολύβουο του δρόμου «Καλλονής-Σιγρίου» σύμφωνα με την καταγγελία στο «Ε» των ιδίων των εργαζομένων της αναδόχου εταιρίας «Τοξότης». Οι οποίοι, μόλις 20 στον αριθμό, αποτελώντας κατά τα άλλα το… εργοτάξιο του χαρακτηρισμένου -όχι άδικα- νέου «εθνικού εργολάβου», την κοινοπραξία συμφερόντων Καλογρίτσα, χωρίς περιστροφές εξηγούν αναλυτικά στις παρακάτω γραμμές το πώς και το γιατί το έργο που προσδοκά όλη η Λέσβος για δεκαετίες, εκτελείται με ρυθμούς χελώνας. Υποστηρίζοντας μάλιστα πως είναι απλήρωτοι από την εταιρία έως και 10 μισθούς, αφημένοι κυριολεκτικά στη μοίρα τους, έχοντας επαφή κατά διαστήματα με έναν «εκπρόσωπο της εταιρίας» ο οποίος για δύο χρόνια τους διαβεβαιώνει ότι θα… πληρωθούν. Η φοβερή (αλλά όχι μη αναμενόμενη) καταγγελία αυτή που έρχεται σήμερα μετά την πρόσφατη πρωτοσέλιδη παρέμβαση του «Ε» στις 30 του Μάρτη για την «απραξία» Υπουργείου Υποδομών και εργολήπτριας εταιρίας στο έργο ύψους 56 εκ. ευρώ, δείχνει όμως και ένα ακόμη μεγάλο αδιέξοδο: αφού οι εργαζόμενοι, από τη στιγμή που πληρώθηκαν «ψίχουλα» ακόμα και αυτές τις ημέρες του Πάσχα, δηλώνουν πως την ερχόμενη Τρίτη, σταματάνε επ΄ αόριστον τις (όποιες) εργασίες, προχωρώντας σε επίσχεση εργασίας! Με δεδομένο λοιπόν πως είναι γνωστό ότι με ευθύνη του Υπουργείου Υποδομών είναι απλήρωτοι για μέχρι και 26 μήνες (και) οι εργαζόμενοι της Αρχαιολογίας που εμπλέκονται στο έργο και πως με ευθύνη της εργολήπτριας εταιρίας, είναι απλήρωτο (και ελλιπές) το εργοτάξιό της, αναρωτιόμαστε το πότε στην Ελλάδα μία εταιρία μπορεί να κηρυχθεί έκπτωτη και κυρίως το πότε αναλαμβάνεται η πολιτική ευθύνη για μία τέτοια προκλητική ολιγωρία.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως τούτο το παράλογο, που συμβαίνει διαχρονικά με την υπόθεση του έργου για τον δρόμο διασύνδεσης της Καλλονής με το Σίγρι, δεν έχει προηγούμενο. Το φοβερό ωστόσο στην ακύρωση της εν είδη «κλισέ» ετούτης διαπίστωσης, είναι το ότι όχι μόνο έχει τελικά προηγούμενο, αλλά είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της λειτουργίας της κοινοπραξίας. Η οποία έχει μειοδοτήσει (κυρίως) επί εποχής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ σε πολλά μεγάλα συγκοινωνιακά έργα, προχωρώντας τα (στην καλύτερη) με πλείστα προβλήματα και στη χειρότερη φτάνοντας σε οριακές καταστάσεις, όπως σε αυτή που έχει περιέλθει το έργο της Λέσβου.

Τίποτα δεν πάει καλά

Μ΄ αυτά όμως και με εκείνα, το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της Λέσβου, ύψους 56 εκ. ευρώ, που μέσα σε 20 χρόνια πέρασε από δεκάδες σκοπέλους, είτε σε επίπεδο… βούλησης για να γίνει, είτε σε επίπεδο γραφειοκρατίας, για να μας απασχολήσει πιο πρόσφατα και λόγω της ελλιπούς χρηματοδότησής του, σήμερα 6 Απρίλη του 2018, είναι ένα βήμα από το να σταματήσει ξανά. Κι αν μέχρι σήμερα εκφράζονταν προβληματισμός για τον (αργό) ρυθμό εκτέλεσης των εργασιών και εκ μέρους της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου για τις κακοτεχνίες, τις αστοχίες ενδεχομένως των μελετών, αλλά και την υποβάθμιση -πριν ακόμα παραδοθεί το έργο προς χρήση- των ολοκληρωμένων τμημάτων του οδικού άξονα, έρχονται σήμερα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της εταιρίας να απαντήσουν μόνοι τους σε κάθε ερώτημα.

«Έτσι όπως το εκτελούμε, ούτε το 2030 δεν θα τελειώσουμε»!

Και με αφορμή την πρωτοσέλιδη παρέμβαση του «Ε» πριν από λίγες ημέρες για το κακό χάλι του έργου, να αποκαλύψουν πως είναι κακοπληρωμένοι τουλάχιστον τα τελευταία δύο χρόνια και ειδικότερα πως η εργολήπτρια εταιρία τους χρωστά μισθούς μέχρι και 10 μηνών! «Είμαστε αφημένοι στη μοίρα μας για δύο χρόνια. Κατά καιρούς έρχεται ένας εκπρόσωπος της εταιρίας από την Αθήνα και μας βλέπει, ανανεώνοντας κάθε τρεις και λίγο την υπόσχεση πως θα πληρωθούμε. “Περιμένουμε από στιγμή σε στιγμή κάτι λεφτά” μας λένε και μετά σιωπή. Πλέον όμως φτάσαμε έως και τους 10 μήνες μισθών που μας οφείλονται. Μας είπαν πως μέσα στο Πάσχα θα μας βάζανε τουλάχιστον έναν, αλλά δεν το έκαναν… Γι΄ αυτό και την Τρίτη σταματάμε τις εργασίες και πάμε στην Επιθεώρηση Εργασίας για να κάνουμε επίσχεση. Οι αντοχές μας έχουν πια εξαντληθεί», είπε χαρακτηριστικά ένας εκ των εργαζομένων στο «Ε» τα στοιχεία του οποίου δεν δημοσιοποιούνται για ευνόητους λόγους, αλλά είναι στη διάθεση της εφημερίδας. Και δεν σταμάτησε μόνο εκεί, αλλά εξήγησε από πρώτο χέρι τους λόγους που το έργο δεν φαίνεται να προχωρά. «Δεν έχουμε ούτε τα χρήματα, ούτε το προσωπικό, ούτε και τα μέσα. Με μία τσάπα, ένα σφυρί και δύο φορτηγά φτιάχνουμε το δρόμο και με ψυχολογία στο ναδίρ. Με αυτά τα δεδομένα, το έργο δεν θα φτιαχτεί όχι το 2020, αλλά ούτε το 2030», μας είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια!

Ιστορικό… απληρωσιάς και αφερεγγυότητας

Τι κάνει όμως το Υπουργείο, αλλά και τα μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης για αυτήν την προκλητική υπολειτουργία του έργου, που θα έλεγε κανείς μετά την εξασφάλιση της πρόσθετης χρηματοδότησης των 12 εκ. ευρώ πως θα… πετούσε; «Έρχονται από την Αθήνα μέλη που υποτίθεται παρακολουθούντην πορεία του έργου, βλέπουν το χάλι και πάνε μετά για... ψάρι στο Σίγρι. Τους φαίνονται προφανώς όλα καλά. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι δεν αλλάζει τίποτα», εκτιμά ο εργαζόμενος της εταιρίας. Ο οποίος εξηγεί από την εμπειρία του στην εταιρία και το γιατί είναι πολύ δύσκολο να συμβεί κάτι το θεαματικό για να αλλάξει η κατάσταση στο εγγύς μέλλον. «Για να καταλάβετε, αυτή τη στιγμή δουλεύουμε μόνο 20 άτομα και με τις συνθήκες που σας είπαμε. Χειριστές μηχανημάτων όμως δεν υπάρχουν, ούτε προβλέπεται να βρεθούν. Έχουν φύγει όλοι! Κανείς δεν θέλει να συνεργαστεί με την εταιρία, αφού είναι γνωστό πως δεν πληρώνει. Υπάρχουν πολλοί χειριστές εξάλλου που είναι στα δικαστήρια για τα δεδουλευμένα τους, από την εποχή του έργου της «Λαγκάδας», που πάλι εκτέλεσε η ίδια εταιρία…»!

Στο Υποδομών, δε ντρέπονται;

Η καταγγελία-μαρτυρία αυτή των εργαζομένων τώρα, εκτός από την δυστυχώς διαπιστωμένα προβληματική λειτουργία της επίμαχης εταιρίας, θα πρέπει επιτέλους πια να προβληματίσει σοβαρά και το Υπουργείο Υποδομών. Το οποίο επί των ημερών του Χρήστου Σπίρτζη εξασφάλισε την πρόσθετη χρηματοδότηση, εξασφάλισε (σ.σ. επειδή το αίτημα να προχωρήσει το έργο αποφασιστικά ήταν επιτακτικό από όλους τους τοπικούς φορείς) και την «πολιτική συναίνεση» για να συνεχιστεί το έργο από την εταιρία που βρέθηκε στο μάτι της κριτικής της αντιπολίτευσης, για προνομιακές σχέσεις με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, με μπόλικη αμφισβήτηση στη βουλή σε αρκετά αντίστοιχα έργα σε όλη την Ελλάδα, αλλά συνεχίζει να ανέχεται επί μακρόν την υπολειτουργία του. Ενώ με ολότελα δική του ευθύνη εδώ, δεν έχει κατορθώσει να δώσει λύση ούτε με τους επί 26 μήνες απλήρωτους εργαζομένους της Αρχαιολογίας στο ίδιο έργο! Αλήθεια όμως, δεν ντρέπεται κανείς εκ των κυβερνώντων για την κατάσταση αυτή του μεγαλύτερου αναπτυξιακού έργου στο Βόρειο Αιγαίο;

 

 

Κατηγορία Πολιτισμός
- 06|04|2018 12:52

Σήμερα, Μ. Παρασκευή στις 9 το βράδυ στην Προκυμαία Μυτιλήνης, ανεξάρτητα από το σε ποιά εκκλησία της πόλης ή των γύρω χωριών θα παρακολουθήσετε την Ακολουθία του Επιτάφιου, μετά να πάτε στη κεντρική πλατεία Σαπφούς για να παρακολουθήσετε την συνάντηση των Επιταφίων που θα γίνει στην Προκυμαία Μυτιλήνης από τις κεντρικές εκκλησίες της Πόλης, σε μια επιβλητική τελετή των «Εγκωμίων του Κύριου». Παράλληλα στο εσωτερικό λιμάνι πλεούμενα θα ανάψουν εκατοντάδες φαναράκια αέρος συμβάλλοντος στην κατανυκτική ατμόσφαιρα που αρμόζει στο κλίμα της Μ. Παρασκευής, υπό τους ήχους ψαλμωδιών από την μπάντα του Στρατού. Θα προσφερθεί για όλους το «αντίδωρο του Επιταφίου».

Το Μ. Σάββατο στις 11 το βράδυ στο Ναό του Αγίου Νικολάου στην Επάνω Σκάλα, για τρίτη συνεχόμενη Χρονιά θα ψάλουμε το «Χριστός Ανέστη» επάνω στην θάλασσα του αρχαίου λιμανιού της Μυτιλήνης στο βόρειο τμήμα του Μεσαιωνικού Κάστρου. Ο Ιερός Ναός με το καμπαναριό, την ψαλτική χορωδία, τα σιντριβάνια φωτός, τους αναμμένους πυρσούς και τα πυροτεχνήματα, καθώς και τα διάφορα πλεούμενα θα δημιουργήσουν αναστάσιμη ατμόσφαιρα με λαμπρότητα και ευλάβεια, πάνω στον αρχαίο λιμενοβραχίονα. Θα ακολουθήσει προσφορά στους πιστούς της αναστάσιμης κουλούρας και των αυγών για την τέλεση του καθιερωμένου εθίμου του τσουγκρίσματος.

 

Μ. Τετάρτη στην Παναγία Αμαλής

Αναβιώνουν οι «κουκούρες»

Μετά την Ανάσταση οι κουκούρες: Ένα από τα σπουδαιότερα έθιμα που αναβιώνει ανελλιπώς μέχρι τις μέρες μας είναι οι κουκούρες. Σε πολλές περιοχές του νησιού, οι νέοι κάθε χωριού από τις απόκριες και μετά αρχίζουν να μαζεύουν μεγάλους κορμούς δέντρων και ξερά κλαδιά, τα οποία το Σάββατο της Ανατάσεως τα στοιβάζουν στην πλατεία του χωριού. Στην κορυφή της κουκούρας, όπως ονομάζεται ο σωρός με τα ξύλα στήνουν τον Ιούδα και βάζουν φωτιά. Το κάψιμο του Ιούδα, συμβολίζει την τιμωρία του για την προδοσία και οι φλόγες της φωτιάς που καίνε μέχρι το πρωί, συμβολίζουν τον εξαγνισμό των πιστών από τις κακές πράξεις.

 

Περιφορά Επιταφίου στην Άντισσα

 Αναπαράσταση της Καθόδου στον Αδη

Σε αρκετούς ναούς του νησιού, όπως στον Αγ. Θεράποντα στο κέντρο της Μυτιλήνης, γίνεται η αναπαράσταση της Καθόδου του Χριστού στον Άδη, ένα έθιμο που έρχεται από τις βυζαντινές εποχές. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Χριστός λίγο πριν αναστηθεί, κατέβηκε στον Άδη για να χαρίσει φως και αιώνια ζωή στους νεκρούς. Έτσι, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, όταν όλη η πομπή με τους ιερείς και τον υπόλοιπο κόσμο, έχουν γιορτάσει την Ανάσταση στο προαύλιο του ναού και πρόκειται να επιστρέψουν στο ναό, διαδραματίζονται τα ακόλουθο: Κλείνει η κεντρική πύλη του ναού και στο προαύλιό του μένει όλη η πομπή με τον επικεφαλής κληρικό, ενώ μέσα στο ναό στέκεται κάποιος (συνήθως ένας ψάλτης). Ο επικεφαλής κληρικός αναπαριστά το Χριστό, ενώ ο άλλος αναπαριστά τον Άδη και γίνεται ένας διάλογος, ώστε να ανοιχτεί η πύλη του ναού. Με το που ανοίγει η πύλη, ο επικεφαλής κληρικός και όλη η πομπή μπαίνουν ορμητικά στο ναό, ψάλλοντας όλοι μαζί, δυνατά, το «Χριστός Ανέστη», ένα συγκινητικό έθιμο που καθηλώνει τους πιστούς.

 

 

Κατηγορία Κοινωνία
- 06|04|2018 09:13

Παρά τους πιο ανοιξιάτικους και χαλαρούς ρυθμούς στους οποίους έχει μπει η Λέσβος, λόγω καλοκαιρίας, σειρά εκδηλώσεων, εθίμων και παραδόσεων συνδέουν πιστούς, θρησκευόμενους και μη, με το πνεύμα κατάνυξης και περισυλλογής για τον εαυτό και τον πλησίον- όπως αρμόζει στο ορθόδοξο Πάσχα. Στο πνεύμα αυτό, αναζητήσαμε και καταφέραμε να μιλήσουμε τηλεφωνικά με τον συμπατριώτη μας Επίσκοπο Αρσινόης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Βασίλειο (κατά κόσμον Βασίλειος Βαρβέλης), ο οποίος παρά το πρόβλημα υγείας του, δέχτηκε να μας παραχωρήσει συνέντευξη, και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό. Εξάλλου, όπως θα διαβάσει κανείς παρακάτω, το ενδιαφέρον μας δεν εστιάζεται μόνο στο ότι ο Θεοφιλέστατος κατάγεται από το νησί μας, αλλά στο ότι γνώρισε από πρώτο χέρι τις αντιξοότητες, τις ανισότητες και την ανέχεια που αντιμετωπίζουν οι λαοί της Αφρικής. Αναφερθήκαμε τόσο σε αυτή την κατάσταση, όσο και στο ότι η Λέσβος δέχεται κύματα προσφύγων και μεταναστών από την Αφρική, και ταλαιπωρείται από όλα τα παρεπόμενα μιας τέτοιας συνθήκης. Ο ίδιος επισημαίνει ότι πρόκειται και για μια πρόκληση, μια ευκαιρία, για κάθε Χριστιανό «να δώσει μαρτυρία πίστεως, με την έμπρακτη βοήθειά του στους δοκιμαζόμενους αυτούς ανθρώπους, βλέποντας και αντιμετωπίζοντάς τους ως έμψυχες εικόνες Θεού».

Αρχικά θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που αν και ασθενής, δεχτήκατε να μιλήσουμε. Ας εστιάσουμε, λοιπόν, πρώτα σε εσάς, τη σχέση σας με τη Λέσβο και την εκκλησιαστική σας πορεία.

«Αγαπητή κυρία Παζιάνου σας ευχαριστώ από καρδίας γι’ αυτό το βήμα που ευγενώς μου ζητήσατε να μου προσφέρετε και μάλιστα εν όψει του Αγίου Πάσχα στην Εφημερίδα της Πατρίδας μου Μυτιλήνης.

«Στο πλευρό του πάσχοντος και εμπερίστατου αδελφού μας, όποιος κι αν είναι αυτός, όπου και να πιστεύει, ό, τι χρώμα και να έχει»

 

Κατάγομαι από την Στύψη εκ πατρός και από την Καλλονή εκ μητρός, όμως γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Περιστέρι. Οι παππούδες βγήκαν στην Μυτιλήνη προερχόμενοι όλοι εκ Μικράς Ασίας οι δε γονείς μετά την ενηλικίωση και το γάμο τους μετανάστευσαν στην Αθήνα. Έτσι οι δεσμοί με το νησί ήταν ευκαιριακοί θα λέγαμε, κάποια καλοκαίρια που περάσαμε στο χωρίο για διακοπές. Όμως η Μυτιλήνη ζούσε και υπήρχε πάντα στο σπίτι μας από τους γονείς μας, όπως και η Μικρά Ασία από τους γονείς των γονέων μας και αυτό μας έφερνε παρ’ όλη την απόσταση πάρα πολύ κοντά. Η σχέση με το νησί έγινε ακόμα πιο δυνατή όταν γνώρισα τον γέροντά μου Μακαριστό Μητροπολίτη Καρθαγένης κυρό Χρυσόστομο (Παπαδόπουλο) από τα Δάφια, πλησίον του οποίου υπηρέτησα μέχρι της οσιακής κοιμήσεώς του το 2004, με την γνωστή πτώση του ελικοπτέρου Σινούκ που μετέφερε τον Μακαριστό Πατριάρχη Αλεξανδρείας κυρό Πέτρο τον Ζ΄ και την συνοδεία του στο Άγιο Όρος».

Στο Γιοχάνεσμπουργκ και στο Κάιρο!

«Άμα τη εκλογή του Μακαριστού Πατριάρχου Αλεξανδρείας κυρού Πέτρου Ζ΄ και την τοποθέτηση του γέροντός μου Μακαριστού Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε και κατόπιν Καρθαγένης κυρού Χρυσοστόμου ως Διευθυντού του εν Αθήναις Γραφείου Εκπροσωπήσεως του Πατριαρχείου, Σεπτή Εντολή χειροτονήθηκα πατριαρχικός διάκονος, συνοδεύοντας τον Αλεξανδρινό προκαθήμενο στην πρώτη μεγάλη ιεραποστολική του περιοδεία ανά την Αφρική και κατόπιν πρεσβύτερος υπό του γέροντός μου. Υπηρέτησα στο Γιοχάνεσμπουργκ και στο Κάιρο και ως γραμματέας του Γραφείου Αθηνών επί 14ετια. Με πρόταση της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, η Αγία και Ιερά Σύνοδος με εξέλεξε κατά Νοέμβριον του 2014 εις Επαρχιούχο Επίσκοπο Μποτσουάνας. Τον δε Νοέμβριον του 2016 κατεστάθην (σ.σ. λόγω σοβαροτάτου προβλήματος υγείας) εφησυχάζων Επίσκοπος Αρσινόης».

Τι έχετε αποκομίσει από την εμπειρία σας στο εξωτερικό;

«Η Εκκλησία στο εξωτερικό λειτουργεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Λειτουργεί ως το συνεκτικό εκείνο στοιχείο που ενώνει τους απανταχού Έλληνες και Ορθοδόξους. Είναι οι ρίζες τους με την Πατρίδα και την πίστη τους, που προσπαθούν να κρατήσουν, είναι η σχέση τους με τον Θεό που μέσα από την Ορθοδοξία και το γνήσιο βίωμα της, της ειρηνικής δηλαδή συνυπάρξεως με τον πλησίον, τους χαρίζει την ιδιοπροσωπία τους και την ταυτότητα τους στις χώρες που φιλοξενούνται, εργάζονται και διαβιούν. Και, ναι, μας αρέσει ως Έλληνες να λειτουργούμε στη γλώσσα του Ευαγγελίου, δηλαδή τα Ελληνικά, αλλά με την ίδια χαρά στις πολλές ιεραποστολικές Μητροπόλεις του Αλεξανδρινού Θρόνου, λειτουργούμε σε οιαδήποτε γλώσσα ή τοπική διάλεκτο και λέω με χαρά γιατί ζούμε καθημερινά στιγμές της Πεντηκοστής, βλέποντας να λατρεύεται το όνομα του Θεού από όλα τα έθνη, μακριά από εθνοφυλετιστικές ιδεοληψίες και ρατσιστικές αγκυλώσεις».

Θεία Λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων, στο Γκαμπορόνε της Μποτσουάνα, Απρίλιος 2015

 

Γνωρίζετε πολύ καλά την κατάσταση που βιώνουν οι κάτοικοι της Αφρικής. Ένα μεγάλο κύμα προσφύγων από τις χώρες αυτές καταφτάνει στο νησί μας. Τι ευθύνεται γι’ αυτό;

«Μα είναι πασιφανές. Ο πόλεμος και τα συμφέροντα των ισχυρών της γης που προσπαθούν, μέσω αυτού, να επιβάλουν την δική τους κυριαρχία, κυρίως οικονομική και να αποκομίσουν οφέλη καταδολιεύοντας τους λαούς. Οι λαοί της Αφρικής είναι ειρηνικοί και οι άνθρωποι φιλήσυχοι, δεν είχαν και δεν έχουν κανένα λόγο να αφήσουν τις οικογένειές τους και τους τόπους τους, μάνες, πατεράδες, αδέλφια και συγγενείς και να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς, τον οποίο και εμείς ζήσαμε στο παρελθόν, να μην το ξεχνάμε αυτό, αν η ζωή τους δεν γίνονταν κόλαση και ερείπια λόγω του πολέμου. Όταν μια μάνα βλέπει ότι το μέλλον των παιδιών της είναι ο θάνατος, θα κινήσει γη και ουρανό για να τα σώσει. Αυτό δεν μπορούμε να το κατηγορήσουμε. Δεν είναι αξιοκατάκριτο. Ίσα-ίσα που πρέπει να μας βάλει σε σκέψη, γιατί σήμερα είναι αυτοί, αύριο ίσως είμαστε εμείς ή μάλλον ξανά εμείς, που οι συνθήκες να μας οδηγήσουν να βρεθούμε στην ίδια θέση μ’ αυτούς».

Τι θα λέγατε ή τι θα συμβουλεύατε τους Λέσβιους που ζουν από πρώτο χέρι το προσφυγικό;

«Δεν ξέρω αν εγώ είμαι σε θέση να δώσω συμβουλές. Δεν ζω από κοντά το πρόβλημα. Ακούω βέβαια, διαβάζω, και ενημερώνομαι όσο μπορώ. Είναι γεγονός ότι ο λεσβιακός λαός κλήθηκε να σηκώσει στους ώμους του ένα δυσβάσταχτο φορτίο, μπροστά στο μέγεθος του προβλήματος που ενέσκηψε. Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλε και καταβάλει για την ανακούφιση τόσο πολλών εμπερίστατων ανθρώπων. Όλοι οφείλουμε να είμαστε στο πλευρό αυτού του φιλόξενου λαού, αναγνωρίζοντας και εκτιμώντας την μεγάλη του αυτή προσφορά, εν μέσω μάλιστα μιας τόσο δεινής και παρατεταμένης οικονομικής κρίσεως. Από την άλλη πάλι Χριστιανικά σκεπτόμενοι, είναι και μια πρόκληση, μια ευκαιρία θα έλεγα, για κάθε Χριστιανό να δώσει μαρτυρία πίστεως, με την έμπρακτη βοήθειά του στους δοκιμαζόμενους αυτούς ανθρώπους, βλέποντας και αντιμετωπίζοντάς τους ως έμψυχες εικόνες Θεού».

«Ο πρώτος πρόσφυγας ήταν ο Κύριός μας»

«Και μπροστά στις μισαλλόδοξες φωνές και στους γογγυσμούς, οφείλουμε ως Χριστιανοί να μην ξεχνάμε ότι ο πρώτος πρόσφυγας ήταν ο Κύριός μας, που ως βρέφος πήρε το δρόμο της προσφυγιάς και έζησε μακριά από την πατρίδα του, στην γη της Αιγύπτου, όταν ο Ηρώδης ζητούσε να τον σκοτώσει. Τόσο λοιπόν η πίστη μας, όσο και η ανθρωπιά μας (ως απόγονοι προσφύγων), μας επιτάσσουν, αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί, να βρισκόμαστε στο πλευρό του πάσχοντος και εμπερίστατου αδελφού μας, όποιος κι αν είναι αυτός, όπου και να πιστεύει, ό, τι χρώμα και να έχει και να τον υπηρετήσουμε -κατά δύναμιν-, ώστε να γλυκάνουμε τον πόνο, την ανάγκη του και την προσφυγιά του. Ο Χριστός μάς λέει: «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Αυτό το «πλησίον σου ως σεαυτόν» δεν μπορεί να λειτουργήσει αλά καρτ ή υπό προϋποθέσεις».

Το μήνυμά σας εν όψει της Ανάστασης;

«Εύχομαι από καρδίας η Ανάσταση του Χριστού μας, να αναστήσει τον πεπτωκότες έσω άνθρωπο που κρύβουμε μέσα μας. Να του ξαναδώσει τη δύναμη, το κουράγιο, το θάρρος και την ελπίδα, να σταθεί πάλι όρθιος και να παλέψει την εγωπάθεια και τον ναρκισσισμό, θέτοντας τον εαυτό του στην υπηρεσία του πλησίον, προσπαθώντας να κάνει τη ζωή του άλλου Παράδεισο και συναντώντας τον, να συναντά καθημερινά τον Χριστό, που λέει: Ελάτε, οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία, που είναι ετοιμασμένη για σας από τη δημιουργία του κόσμου, επειδή, πείνασα, και μου δώσατε να φάω. δίψασα και μου δώσατε να πιω, ξένος ήμουν, και με φιλοξενήσατε, γυμνός ήμουν, και με ντύσατε, ασθένησα, και με επισκεφθήκατε, σε φυλακή ήμουν, και ήρθατε σε μένα. Καλή Ανάσταση».

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top