FOLLOW US
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018 - EmprosNet.gr
Κατηγορία Δήμος
- 17|03|2018 20:35

Κατσαρός και Καρασάββας παρέμειναν στην Αθήνα και χθες εξασφάλισαν και… τυπικά την προ διμήνου δέσμευση του Γ. Δέδε για ενίσχυση του δήμου

Μετά το Πάσχα, 3 εκ. ευρώ από το Υποδομών

Οι νέες γαλαντόμες εξαγγελίες της κυβέρνησης, έτσι όπως αποτυπώθηκαν προχθές από την ανακοίνωση υπερδιπλασιασμού του προγράμματος ειδικής ανάπτυξης για τα νησιά, έχουν προκαλέσει ευφορία σαφέστατα στη δημοτική αρχή, που είδε το σύνολο της σχετικής της πρότασης, να εντάσσεται σε αναπτυξιακά προγράμματα. Οι Κώστας Κατσαρός και Νίκος Καρασάββας όμως, χθες επιχείρησαν ένα σημαντικό «κρας τεστ» της… αξιοπιστίας γενικά των αρμοδίων Υπουργικών δεσμεύσεων που έχουν λάβει κατά καιρούς και επί τη ευκαιρία της παρουσίας τους στην Αθήνα, επεδίωξαν συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα Υποδομών Γεώργιο Δέδε. Ο οποίος, ήταν ο φορέας της πρώτης σειράς των γαλαντόμων δεσμεύσεων της κυβέρνησης προς τον δήμο, όταν τον περασμένο Γενάρη, μεταξύ άλλων, είχε υποσχεθεί και λύση στον ανοιχτό λογαριασμό που έχει αφήσει το κράτος (ύψους περίπου 3 εκ. ευρώ) για την αποκατάσταση των ζημιών των σχολείων. Μία αποκατάσταση που επιβάρυνε ως γνωστό, τον προϋπολογισμό του δήμου Λέσβου. Το… follow up λοιπόν εκείνης της δέσμευσης, έγινε χθες, με τον κ. Δέδε να υπόσχεται πως θα ανοίξει η χρηματοδότηση αμέσως μετά το Πάσχα…

Ήταν τον περασμένο Γενάρη η συνάντηση του Σπύρου Γαληνού στο Υπουργείο Υποδομών (και) με τον Γεώργιο Δέδε, όταν άκουσε με ικανοποίηση την πρόθεση της κυβέρνησης να στηρίξει τον δήμο Λέσβου στην έκτακτη επιβάρυνση που έτυχε ελέω σεισμού το περασμένο καλοκαίρι.

Κάλυψη του κόστους για τις ζημιές των σχολείων

Υπενθυμίζεται ότι τότε ο Γενικός Γραμματέας Υποδομών γνωρίζοντας σε κάθε περίπτωση πως ο δήμος Λέσβου παραμένει «χρεωμένος» για τις παρεμβάσεις που πραγματοποίησε για λογαριασμό του κράτους στα σχολεία που επηρέασε ο σεισμός (2,5 εκ. ευρώ), ανακοίνωσε τη δέσμευση ενός ποσού που θα ξεπερνά το ένα εκ. ευρώ, για νέες παρεμβάσεις σε 17 σχολεία που βγήκαν «προβληματικά», βάσει των τελευταίων αυτοψιών της «ΚτΥπ». Δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε ένα γενναίο «λίφτινγκ» για τα σχολικά συγκροτήματα του νησιού που δεν θα έχει καμία σχέση με τις κατά καιρούς φιλότιμες -αλλά περιορισμένης κάλυψης- παρεμβάσεις του δήμου με ιδίους πόρους. Παράλληλα για να «πατσίσει» πλήρως το κόστος της αποκατάστασης των ζημιών για τα σχολεία, το Υπουργείο Υποδομών υπεσχέθη να αναλάβει το κόστος συντήρησης του δημοτικού οδικού δικτύου με ένα ποσό που θα άγγιζε τα 3 εκ. ευρώ.

Οικονομική ανάσα

Με δεδομένο όμως πως φτάσαμε Μάρτη μήνα και η χρηματοδότηση αυτή ακόμα δεν έφτασε στα ταμεία του δήμου, οι αντιδήμαρχοι Κώστας Κατσαρός και Νίκος Καρασάββας επισκέφτηκαν χθες τον κ. Δέδε προς… επιβεβαίωση των δεσμεύσεων καταρχήν, αλλά και προς διευθέτηση των λεπτομερειών του τρόπου που θα γίνει η εκταμίευση. Εξασφαλίζοντας τη δέσμευση (σ.σ. μίλησε και ο δήμαρχος τηλεφωνικά με τον κ. Δέδε) πως μετά το Πάσχα θα πληρωθεί το περίπου 1 εκ. ευρώ που έχει υποσχεθεί το Υπουργείο και το αμέσως επόμενο διάστημα το μεγαλύτερο ποσό (εκ των τριών περίπου εκ. ευρώ που προϋπολογίστηκαν τον Γενάρη) για την συντήρηση της οδικής οδοποιίας. Με τους αντιδημάρχους να εκφράζουν την ικανοποίησή τους για το ότι η δέσμευση που είχε ο δήμος Λέσβου από τις αρχές του χρόνου, οδεύει πια προς ένα «δια ταύτα».

 

 

Κατηγορία Πρόσφυγες
- 17|03|2018 11:38

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη της Μυτιλήνης. Θυμάται με πολλή αγάπη τους δασκάλους του στο 6ο Δημοτικό, τον Πάτροκλο Παντζάρη και τους καθηγητές του στο 1ο Γυμνάσιο και το 3ο Λύκειο Μυτιλήνης. Η βιβλιοθήκη της Μυτιλήνης ήταν για κείνον ένα πολύτιμο εργαλείο -ας μην ξεχνάμε τότε δεν υπήρχε ίντερνετ. Ο δημοσιογράφος Στρατής Αγγελής μάς έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, την ευκαιρία να συζητήσουμε θέματα που γνωρίζει καλά, αλλά και την προσωπική του άποψη πάνω σ’ αυτά.

Επηρεάστηκε πολύ από τη μετανάστευση των γονιών του (1971- 1978) στην Αφρική, εκείνος έμεινε με τη γιαγιά και τον παππού και το 1974 με την κρίση με την Τουρκία, τον πήραν για έναν χρόνο οι γονείς του. Εννιά χρονών μπήκε στο αεροπλάνο μόνος του και έφτασε σε έναν άλλο κόσμο. Ίσως να ήταν και η πρώτη του αποστολή και κράτησε έναν χρόνο, σε μια τάξη με παιδιά όλων των χρωμάτων. Επιστρέφοντας εδώ, συνέχισε τα αγγλικά. «Οι Μυτιληνιοί αγαπούν τα γράμματα. Οι γονείς μου δεν ήταν ποτέ πλούσιοι, όμως με έσπρωχναν στη γνώση. Καταπληκτική δουλειά έκαναν και οι καθηγητές», μας λέει.

 

Μια μεγάλη διαδρομή

Φεύγοντας από τη Μυτιλήνη για να σπουδάσει στην Αθήνα, Κοινωνιολογία στο Πάντειο, έπρεπε παράλληλα να εργαστεί. Τα πρώτα βήματα τα έκανε σε εφημερίδες και συγκεκριμένα στην «Απογευματινή», πάνω στα ενδιαφέροντά του, αυτά που έμελλαν να γίνουν σε όλες τις επόμενες τρεις δεκαετίες, το «αντικείμενό του», τα διεθνή. Ήταν από τους πρώτους στα διεθνή στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1, με τη χαρακτηριστική φωνή του. Ακολούθησε ο στρατός και στη συνέχεια η διαδρομή του στο Mega που διήρκησε 23 ολόκληρα χρόνια! Με μια αίσθηση αφοσίωσης και αποκλειστικότητας, ενώ το κανάλι μεσουρανούσε και βέβαια σημείο αναφοράς το ρεπορτάζ του Στρ. Αγγελή στις 8 το βράδυ για το πώς θα κινηθεί η ειδησεογραφία της επόμενης ημέρας. Σήμερα είναι υπεύθυνος των διεθνών στην εφημερίδα «Αυγή».

 

Δεκάδες αποστολές

Η πρώτη του αποστολή ήταν στη Μέση Ανατολή, Ισραήλ - Παλαιστίνη, το 1994, στη σφαγή της Χεβρώνας, όταν Εβραίος έποικος μπήκε μέσα στο τέμενος, γάζωσε δεκάδες, μέχρι που τον σκότωσαν και ξεκίνησε η κατάρρευση της ειρηνευτικής διαδικασίας. «Όπως συμβαίνει πολλές φορές οι ακραίοι να υποσκάπτουν και να πυροδοτούν εξελίξεις», σχολίασε. Από τότε ξεκίνησε μια διαδρομή που τον έβγαλε σε πολλές αποστολές, στην Αφρική, τα Βαλκάνια και βέβαια είχε αρκετό προσωπικό κόστος λόγω της απουσίας του. Όμως δεν το μετανιώνει, γιατί τον έκανε να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο και τον εαυτό του.

Νιώθει πολλές φορές ευτυχισμένος που ζει στην Ελλάδα και θεωρεί ότι υπάρχει ελπίδα, δεν παραιτείται. «Δημοσιογράφος είμαι, δεν είμαι ειδήμων ή στέλεχος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ» σχολίασε για την εκδήλωση της «Συνύπαρξης» που τον έφερε κεντρικό ομιλητή για την κατάσταση στην Αφρική. Αυτό που του μένει είναι η αξιοπρέπεια με την οποία μίλησαν οι άνθρωποι από την Αφρική: «Ο τρόπος με τον οποίο στήθηκαν, ενώ έχουν περάσει τόσα προβλήματα, μπροστά σε Μυτιληνιούς, σε ένα κοινό της χώρας που τους φιλοξενούν, με αρχή μέση και τέλος. Με εντυπωσίασε».

 

Το 2015 μάς αποκαλούσαν ανθρωπιστές και τώρα… «φασίστες». Τι συνέβη κατά τη γνώμη σας;

«Είμαστε Αιγαιοπελαγίτες, σαφώς δεν είμαστε φασίστες. Απ’ αυτό το νησί πέρασαν πάνω από 800.000 άνθρωποι σε απόγνωση το 2015, ταξιδεύοντας σε τραγικές συνθήκες. Το πώς άντεξε ο κοινωνικός ιστός, πώς βοήθησε αυτός ο κόσμος, κάποιοι το περνάνε στο ντούκου, ενώ έχει αφήσει πληγές. Επειδή έχω την εμπειρία των εμπόλεμων ζωνών, είναι άθλος αυτό που έγινε και πρώτ’ απ’ όλα του ντόπιου πληθυσμού. Δεν το λέω για να ηρωοποιήσω τους ντόπιους, αλλά είναι κρίμα εκ των υστέρων να μπαίνουν τέτοιοι διαχωρισμοί. Είναι σα να θέλει κάποιος να δηλητηριάσει τη συλλογική μνήμη, να την υπονομεύσει και να την εξευτελίσει».

 

«Άνιση κατανομή των οφελών»

»Έχω καταλάβει ότι στη Λέσβο, πάνω στο προσφυγικό και την κρίση, ξαναμπαίνουν διαχωριστικές γραμμές. Κάποιοι τις καλλιεργούν συστηματικά, χτίζονται ή αποδομούνται πολιτικές καριέρες. Υπάρχει και το οικονομικό παιχνίδι. Ένας από τους λόγους που φουντώνει αυτό το πράγμα είναι πρώτον οι πολιτικές στοχεύσεις και από την άλλη ότι υπάρχει μια άνιση κατανομή οφελών από αυτή την κρίση -γιατί υπάρχουν και οφέλη.

Έχει φασίστες η Μυτιλήνη; Φυσικά και έχει, όπως και η Ελλάδα. Τα αβγά έχουν εκκολαφθεί, τα φιδάκια τα βλέπουμε. Αλλά όπως έχω γράψει, κάποιους από αυτούς τους ξέρουμε πολλά χρόνια, τα “μπουμπουμπομπούμπουκα” που λέω εγώ. Όπως και σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, είναι γνωστά. Από κει και πέρα υπάρχει και η απόγνωση του κόσμου. Πρώτα και κύρια η οικονομική, που δεν συνδέεται απαραίτητα με το προσφυγικό, αλλά διοχετεύεται εντέχνως εκεί. Χρειάστηκε πάρα πολλές φορές μιλώντας και στην Αθήνα, να πρέπει να εξηγήσω ότι τα ποσά που παίρνει ο πρόσφυγας, είναι λεφτά που δεν βγαίνουν από ελληνικό προϋπολογισμό και ότι σε τελική ανάλυση τα χρήματα αυτά πέφτουν στην τοπική οικονομία».

 

Λείπει ο «κοινός στόχος»

»Θα έπρεπε να είναι καλύτερα τα πράγματα για τους Έλληνες και τον τόπο μας στη Λέσβο; Ναι βεβαίως. Πρέπει να υπάρχει κοινή αντίληψη και κοινός στόχος, να πιέσουν από κοινού για να λυθεί το πρόβλημα. Το αίτημα για παράδειγμα, να φύγουν από εδώ, είναι κοινό. Όχι γιατί θέλουμε να τους διώξουμε, αλλά γιατί και οι ίδιοι δεν ήρθαν στην Ελλάδα για να μείνουν παγιδευμένοι στη Μόρια.

Εγώ το νιώθω διάχυτο τον διαχωρισμό στην ατμόσφαιρα, δεν ήρθα για να κουνήσω το δάχτυλο σε κανέναν ή να κάνω πολιτικό κήρυγμα. Ήρθα όμως για να συμβάλω στο να καταλάβουμε τι συμβαίνει και ήρθαν αυτοί οι άνθρωποι εδώ. Αλλά όχι, δεν είναι οι Μυτιληνιοί φασίστες, δεν ήτανε ποτέ!».

Συμπληρώνονται δύο χρόνια από την κοινή δήλωση Ε.Ε. - Τουρκίας. Πώς βλέπετε τα αποτελέσματά της;

«Το προσφυγικό - μεταναστευτικό είναι ένας μοχλός πίεσης τον οποίο αξιοποιεί με επιτυχία -γι’ αυτόν- ο Ερντογάν. Με διάφορους τρόπους κλείνει το μάτι στους Ευρωπαίους και απειλεί ταυτόχρονα. Οι δηλώσεις του ότι “στο Αφρίν εγώ θα πάω 150.000 πρόσφυγες” είναι ένα κλείσιμο του ματιού στους Ευρωπαίους και ταυτόχρονα μια επιβεβαίωση από την πλευρά του, του ρόλου που παίζει στο “ανοίγω - κλείνω” τη στρόφιγγα. Εμείς στη Μυτιλήνη μπορούμε να το καταλάβουμε στο πώς έρχονται οι βάρκες από απέναντι, σαν να ανοίγει κάποιος τη βρύση και να την κλείνει. Δεν το λέω ως απλή εξήγηση του φαινομένου, αλλά το καταλαβαίνει κανείς συγκυριακά. Το προσφυγικό - μεταναστευτικό είναι ένα από τα όπλα που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν πιέζοντας σε πάρα πολλά επίπεδα. Για μένα υπάρχει μια γραμμή που ξεκινά από το Αιγαίο και τελειώνει στο Κιρκούκ, στο Βόρειο Ιράκ: είναι το Αιγαίο, η Κύπρος, οι ΑΟΖ και οι διεκδικήσεις, η Συρία, το κουρδικό, το Βόρειο Ιράκ, τα πετρέλαια της Μοσούλης. Αυτό είναι ένα τόξο στο οποίο η Τουρκία διεκδικεί μαχητικά τα συμφέροντά της.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι υπάρχει ένας κόσμος ηθικός, αυτός της πολιτικής και των εξωτερικών σχέσεων. Στη διπλωματία και στις διακρατικές σχέσεις δεν υπάρχει ηθική. Οι συμφωνίες -μην κοροϊδευόμαστε- δεν γίνονται με βάση την ηθική, αλλά τα συμφέροντα και εν τέλει την ισχύ. Η Τουρκία δημιουργεί μια σειρά τετελεσμένα, όχι μόνο στη Βόρεια Κύπρο, αλλά και στη Βόρεια Συρία. Τι λέει; “Είμαι εκεί για να βοηθήσω και θα φύγω”. Ναι, καλά! Και δεν είναι μόνο το Αφρίν, εδώ και πάνω από ένα χρόνο έχει εισβάλλει και έχει φτιάξει μια ζώνη κατοχής και εισβολής στη Βόρεια Συρία. Έκοψε στα δύο τις κουρδικές περιοχές και τώρα ξεκαθαρίζει την ανατολική, το Αφρίν. Παίζει το παιχνίδι με τους Αμερικανούς, έχει τις λυκοφιλίες και λυκοσυμμαχίες με τους Ρώσους.

Άρα η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας ισχύει στο βαθμό που εξυπηρετεί τα προβλήματα και των δύο πλευρών, έχει κρατήσει μακριά ένα μέρος των ανθρώπων που έχουν αφομοιωθεί μες στην Τουρκία, έχει περιορίσει τις ροές, δεν τις έχει σταματήσει».

Η Ελλάδα θα μπορούσε να πιέσει περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ένωση;

«Την υποκρισία της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης την έχουμε ζήσει στο πετσί μας, σε όλο της το μεγαλείο με την οικονομική κρίση. Για όποιον δεν το είχε αντιληφθεί επιβεβαιώθηκε μετά με την προσφυγική - μεταναστευτική κρίση. Από την άλλη δεν μπορούμε να κάνουμε κι εμείς ότι είμαστε συνέχεια τα θύματα. Για την οικονομική κρίση δεν μπορούμε να μην αναλάβουμε καμία ευθύνη.

Καταρχάς η Ευρώπη δεν είναι ένα πράγμα απρόσωπο. Είναι μια Ένωση χωρών που εκφράζονται από συγκεκριμένες κυβερνήσεις. Αυτές, όπως βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, είναι όλο και πιο δεξιές. Έχουμε δει τι έγινε στη Γερμανία με την άνοδο της άκρας δεξιάς. Πανηγυρίσαμε τη νίκη του Μακρόν στη Γαλλία, λες και δεν πήρε 40% η Λεπέν. Οι επιλογές λοιπόν που κάνουν αυτές οι χώρες, σε συνδυασμό με την απίστευτη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, δεν μπορούν να είναι άλλοθι για μας, αλλά από την άλλη δεν μπορούμε να μην το λάβουμε και υπόψη. Η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Μπερλουσκόνι είναι δεξιοί πολιτικοί, δεν είναι γενικώς ή αορίστως καλοί ή κακοί που μας αγαπούν ή όχι. Αυτές οι ισοπεδώσεις είναι που μας έφεραν ως εδώ και στρώνουν το έδαφος στον λαϊκισμό και την ακροδεξιά.

Υπάρχει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που οδήγησε σε κρίση την παγκόσμια οικονομία. Ξεκίνησε από την Αμερική και τον καζινοκαπιταλισμό, εξελίχθηκε η τραπεζική σε οικονομική, ήρθε στην Ευρώπη, έσκασαν φούσκες, την πληρώσαμε κι εμείς -όχι μόνο εμείς. Μπήκαμε, λοιπόν δύο φορές σε ομηρία, και με το οικονομικό και με το προσφυγικό. Και γίνεται και μια προσπάθεια τώρα να είμαστε και μέρος της ευρύτερης κρίσης στο Αιγαίο, με την κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων. Εγώ δεν πιστεύω ότι ο Ερντογάν θέλει άμεσα να πάρει τη Λέσβο για παράδειγμα, αλλά το χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης. Και γι’ αυτό χρειάζεται ψυχραιμία».

Η οποία, ψυχραιμία, όμως υπάρχει σ’ ένα βαθμό;

«Ναι, αλλά υπάρχουν και υπερβολές. Είδα για παράδειγμα, το συλλαλητήριο στην Ορεστιάδα για τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς. Δηλαδή με το συλλαλητήριο θα φοβηθεί ο Ερντογάν και θα πιεστεί απ’ αυτό; Ας μην κοροϊδευόμαστε. Είναι εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, ξεκάθαρα αυτό.

Σε όλη μου τη ζωή και τη δουλειά σε ένα πράγμα είμαι απέναντι. Είναι ο φασισμός, το δηλητήριο. Όλα τ’ άλλα μπορώ να τα συζητήσω, όλες τις διαφωνίες, κι αυτό είναι δημοκρατία. Δημοκρατία όμως και φασισμός ή νεοναζισμός δεν υπάρχει και υπάρχουν και όρια ανοχής».

 

 

Κατηγορία Υγεία
- 17|03|2018 11:18

Για διαχείριση της σημερινής μιζέριας κάνει λόγο η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Λέσβου, που με αφορμή τις διάφορες εξαγγελίες της ΥΠΕ (2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου) για τη Λέσβο, αλλά και τα ρεπορτάζ μας που επαναλαμβάνουν ότι ναι μεν δημιουργούνται υποδομές, που όμως θα υπολειτουργήσουν, αν δεν υπάρχει προσωπικό, ανακοίνωσε τις θέσεις της για τα προβλήματα λειτουργίας του δημόσιου συστήματος υγείας στη Λέσβο.

Το ΚΥ Μυτιλήνης

Η Ενωση Γιατρών εξηγεί ότι το ΚΥ (Κέντρο Υγείας) Μυτιλήνης είναι το πρόσφατο όνομα, που δόθηκε στην πρώην Μονάδα Υγείας του ΠΕΔΥ, πρώην ΕΟΠΥΥ, πρώην ΙΚΑ στην Επάνω Σκάλα, που οδηγήθηκε στη διάλυση, το 2014 με απόφαση της τότε κυβέρνησης. Ωστόσο, επισημαίνει ότι το πρώην ΙΚΑ αποτελούσε μια στρεβλή κατάσταση - παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία - όπου ιδιώτες γιατροί, που ανήκαν στο υπουργείο Εργασίας παρείχαν τη μοναδική «δημόσια» ΠΦΥ (Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας) των αστικών κέντρων».  Η Μονάδα Υγείας του ΠΕΔΥ επωμίστηκε με τους ελάχιστους εναπομείναντες γιατρούς που δέχτηκαν να είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, να συνεχίσει να παρέχει ΠΦΥ στους ασφαλισμένους όλων των ταμείων. «Με τον δραστικό περιορισμό των συμβεβλημένων με τα ταμεία ιδιωτών γιατρών, οι κάτοικοι της Μυτιλήνης έμειναν από τότε ουσιαστικά χωρίς δημόσια ΠΦΥ» σχολιάζει. Η εθελοντική μετακίνηση ορισμένων γιατρών από τα ΚΥ και τα ΠΙ (Περιφερειακά Ιατρεία) πέριξ της Μυτιλήνης και η πρόσληψη ελάχιστων επικουρικών γιατρών, έδωσε τη δυνατότητα στη μονάδα, να συνεχίσει να λειτουργεί. «Όμως η λειτουργία της υπό αυτούς τους όρους, αν και απέτρεψε το επιχειρούμενο κλείσιμο, δεν μπόρεσε να καλύψει με επάρκεια τις ανάγκες του πληθυσμού της πόλης» εξηγεί..

«Καμία ΤΟΜΥ- χωρίς ΕΟΠΥΥ»

Οι κυβερνήσεις που πέρασαν, δεν αντιμετώπισαν ουσιαστικά τα προβλήματα λειτουργίας του ΚΥ Μυτιλήνης: «Τέσσερα χρόνια μετά τη διάλυση των πολυϊατρείων του ΕΟΠΥΥ από τον Α. Γεωργιάδη,σημειώνει στην ανακοίνωσή της η Ενωση Γιατρών, δεν έχει φτιαχτεί νέος οργανισμός και δεν έγινε καμιά μόνιμη πρόσληψη σε αυτό. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επεδίωξε να στήσει την πρωτοβάθμια περίθαλψη εκτός του Ε.Σ.Υ. με τις ΤΟΜΥ (Τοπικές Μονάδες Υγείας) και με την προκήρυξη νέων συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με ιδιώτες γιατρούς. Η επισφαλής χρηματοδότηση των ΤΟΜΥ μέσω ΕΣΠΑ και οι απαράδεκτες συμβάσεις που πρότεινε στους ιδιώτες γιατρούς, οδήγησαν σε παταγώδη αποτυχία την πολιτική της. Στη Λέσβο καμία ΤΟΜΥ δεν ιδρύθηκε και κανένας νέος γιατρός δεν σύναψε σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ»

Απαιτείται νέος οργανισμός

Η Ένωση Γιατρών προτείνει να φτιαχτεί νέος οργανισμός στο ΚΥ Μυτιλήνης: Να ενταχθούν σε αυτόν τα ΠΙ που βρίσκονται γύρω από την πόλη της Μυτιλήνης. Ο οργανισμός του ΚΥ Μυτιλήνης να προβλέπει ικανό αριθμό γενικών γιατρών, παθολόγων και παιδιάτρων, ώστε να καλύπτονται επαρκώς οι ανάγκες των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής της Μυτιλήνης. Χρειάζονται γιατροί ειδικοτήτων (καρδιολόγος,  γυναικολόγος, ψυχίατρος, κτλ), που θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην ΠΦΥ και θα στηρίζουν παράλληλα τις ανάγκες και του Νοσοκομείου Μυτιλήνης. Οι προκηρύξεις των θέσεων των επί θητεία γιατρών, να προχωρήσουν άμεσα.

Στο «Βοστάνειο»

Η πολύμηνη αναμονή για ένα ραντεβού στα ΤΕΙ (Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία) του Βοστανείου, είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που ταλαιπωρεί τους ασθενείς και κανείς δεν μπορεί να το κουκουλώσει, επισημαίνουν. Το πρόβλημα αυτό, εξηγούν ότι οξύνθηκε από τις μεγάλες ελλείψεις ειδικευμένων γιατρών στο Νοσοκομείο, τη  διαμονή χιλιάδων προσφύγων - βασανισμένων ανθρώπων με υψηλή νοσηρότητα - σε άθλιες συνθήκες στη Μόρια και την ανεπάρκεια των Μ.Κ.Ο. να τους προσφέρουν αξιόπιστη ΠΦΥ. Ωστόσο ο κύριος παράγοντας της ταλαιπωρίας είναι η αυξημένη προσέλευση των ασθενών στα ΤΕΙ: «Η αύξηση αυτή οφείλεται  κυρίως στην οικονομική κρίση και τη φτωχοποίηση των εργαζομένων. Οι ασθενείς αδυνατούν πλέον να πληρώσουν ιδιώτες γιατρούς, δεν βρίσκουν γιατρούς συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ και καταφεύγουν αναγκαστικά στα ΤΕΙ», υπογραμμίζεται στην εφ΄όλης της ύλης παρέμβαση της Ενωσης Γιατρών ΕΣΥ της Λέσβου, που θέτει τα υπαρκτά προβλήματα του δημόσιου συστήματος υγείας επί τάπητος , αναδεικνύοντας την έλλειψη  του ανθρώπινου δυναμικού σε κομβικό θέμα του όλου συστήματος.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top