FOLLOW US
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018 - EmprosNet.gr
Κατηγορία Πολιτική
- 10|02|2018 18:41

Η Δημοτική Παράταξη «Ο άλλος δρόμος» είχε παραχωρήσει την περασμένη εβδομάδα συνέντευξη Τύπου, γνωστοποιώντας την πρόθεσή της να προτείνει στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Λέσβου τη διενέργεια δημοψηφίσματος αναφορικά με τη διάσπαση του καλλικρατικού Δήμου.
Συγκεκριμένα, ο επικεφαλής της κ. Στράτος Γεωργούλας, τονίζοντας την ανάγκη διάσπασής του Δήμου, έθεσε το θέμα της διενέργειας δημοψηφίσματος, προτείνοντας ως ερώτημα, το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί με ένα ΝΑΙ ή ένα ΌΧΙ, την ειλημμένη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη δημιουργία πέντε δήμων.
Τη Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου, λοιπόν, θα πραγματοποιηθεί κατεπείγουσα συνεδρίαση στις 6 το απόγευμα, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Περιφερειακού Συμβουλίου, με μοναδικό θέμα συζήτησης την πρόταση αυτή της Δημοτικής Παράταξης «Ο Άλλος Δρόμος», με εισήγηση μάλιστα του ίδιου του Στρ. Γεωργούλα.

Κατηγορία Οικονομία
- 10|02|2018 18:35

Ένα θέμα που έχουμε αναδείξει πολλές φορές από την εφημερίδα μας, αυτό της περιορισμένης έως μηδενικής απορρόφησης πόρων σε προγράμματα ιδιωτικών επενδύσεων στα πλαίσια του ΕΣΠΑ, έρχεται νε επιβεβαιώσει με τον πλέον έγκυρο και κατηγορηματικό τρόπο μια κοινοβουλευτική διαδικασία.
Συγκεκριμένα, σε ερώτηση που κατέθεσε ο κ. Κωστής Χατζηδάκης, αντιπρόεδρος της ΝΔ και τέως Υπουργός, προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, παραθέτει απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία και αριθμούς, που αναδεικνύουν τη θλιβερή αυτή πραγματικότητα.

Τα συγκεκριμένα στοιχεία
Ο κ. Χατζηδάκης αναφέρει στην ερώτησή του ότι από τα τέσσερα βασικά προγράμματα ιδιωτικών επενδύσεων που έχουν προκηρυχθεί τον Φεβρουάριο του 2016, σήμερα, δύο χρόνια μετά, στα τρία από αυτά η εκταμίευση πόρων προς επενδυτές είναι μηδενική και στο τέταρτο απειροελάχιστη.
Συγκεκριμένα στο πρόγραμμα «Νεοφυής επιχειρηματικότητα» -σημειωτέον πρόγραμμα τεράστιας σημασίας για την οικονομία, αφού αφορά κυρίως σε νεανικές επιχειρήσεις τις λεγόμενες start up- σε προκηρυχθέντα προϋπολογισμό 116 εκατομμύρια €, δεν έχει εκταμιευθεί ούτε ένα Ευρώ! Αντίστοιχη απαράδεκτη κατάσταση επικρατεί και στα προγράμματα «Ενίσχυση τουριστικών επιχειρήσεων» και «Αναβάθμιση μικρομεσαίων επιχειρήσεων», όπου σε προϋπολογισμούς 109 και 257 εκατομμύριων € αντίστοιχα, και πάλι δεν έχει εκταμιευθεί ούτε ένα Ευρώ!
Το μόνο πρόγραμμα που επικρατεί κάποια ελάχιστη κινητικότητα -μιλάμε βέβαια για ελάχιστες απορροφήσεις ως τώρα της τάξεως του 2% του προϋπολογισμού- είναι αυτό της «Ενίσχυσης νέων πτυχιούχων», όμως και σε αυτό, με προκήρυξη τον Φεβρουάριο του 2016, υπάρχουν ακόμα εκατοντάδες επενδυτές, που δεν έχουν καν λάβει οριστική έγκριση για να μπορέσουν να υλοποιήσουν τις επενδύσεις τους!

Αδιανόητη κατάσταση
Για να αντιληφθεί ο αναγνώστης πόσο αδιανόητη είναι μια τέτοια κατάσταση είναι απαραίτητο εδώ να παραθέσουμε κάποια στοιχεία αναφορικά με τα προγράμματα ΕΣΠΑ και τον τρόπο που λειτουργούν. Τα ΕΣΠΑ βγαίνουν ανά επταετείς χρονικές περιόδους, πχ. προγραμματική περίοδος 2000 - 2006, αντίστοιχη 2007-2013, και τώρα έχουμε την τρέχουσα προγραμματική περίοδο 2014 -2020. Αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε ήδη στο πέμπτο από τα επτά συνολικά χρόνια της προγραμματικής περιόδου και οι εκταμιεύσεις των έστω και με καθυστέρηση προκηρυχθέντων προγραμμάτων είναι από ελάχιστες έως μηδενικές! Από την άλλη, εκκρεμούν υποτίθεται και μια σειρά ακόμη προγράμματα προς προκήρυξη, με εντελώς αβέβαιο όμως χρονικό ορίζοντα, προϋπολογισμό και διαδικασίες προκήρυξης. Αν κρίνει όμως κανείς από το ρυθμό υλοποίησης αυτών που ήδη προκηρύχθηκαν όπως τον παρουσιάσαμε παραπάνω, δεν μπορεί παρά να είναι απαισιόδοξος.

Στην Ελλάδα της κρίσης
Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει απλά για ολιγωρία, αν βρισκόμασταν σε μια χώρα και μια οικονομία που τα λεφτά «της περισσεύουν»! Σε μια οικονομία όμως κρίσης και ανεργίας, όταν και το κάθε Ευρώ που πέφτει στην αγορά είναι πολύτιμο και λειτουργεί πολλαπλασιαστικά, οι ρυθμοί με τους οποίους υλοποιούνται και εκταμιεύουν πόρους - θυμίζουμε στη συντριπτική πλειοψηφία τους ευρωπαϊκούς - τα επενδυτικά προγράμματα του ΕΣΠΑ, φανερώνουν από ανικανότητα των αρμοδίων έως και εγκληματική αμέλεια. Και βέβαια η αγανάκτηση περισσεύει, όταν ακούει κανείς κυβερνητικούς αρμοδίους - ψευδόμενους προφανώς συνειδητά - να επαίρονται για την δήθεν ταχεία απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων από τα Υπουργεία τους.
Μπροστά σε μια τέτοια απαράδεκτη κατάσταση, θα πρέπει να δημιουργηθεί το συντομότερο ένα μέτωπο επαγγελματικών ενώσεων και φορέων, που να πιέσει κάθε αρμόδιο να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του, αφού το θέμα πλέον τείνει να λάβει χαρακτηριστικά πισώπλατης μαχαιριάς στη χειμαζόμενη οικονομία της χώρας.

Κατηγορία Πολιτική
- 10|02|2018 18:34

Στη Λέσβο θα βρίσκονται την Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου ο βουλευτής Β’ Αθηνών και Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο βουλευτής Δωδεκανήσου, Τομεάρχης Τουρισμού και Τομεάρχης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, Μάνος Κόνσολας, καθώς και ο Γραμματέας Οργανωτικού του κόμματος Στέλιος Κονταδάκης. 

Πέρα από τους παραπάνω βουλευτές, παρόν με το κλιμάκιο της ΝΔ που θα επισκεφθεί το νησί θα είναι και ο βουλευτής Χαράλαμπου Αθανασίου.

Το πρόγραμμα του κλιμακίου
Σύμφωνα με δελτίο Τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα η ΝΟΔΕ Λέσβου, το πρόγραμμα της επίσκεψης περιλαμβάνει:
Συνάντηση με φορείς του τόπου, διευρυμένη Νομαρχιακή Συνέλευση (ΝΟ.Σ.) της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ και εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί για την κοπή της πίτας της ΝΟΔΕ της Νέας Δημοκρατίας, στις 7:00 το απόγευμα, της ίδιας μέρας, στο ξενοδοχείο «Ηλιοτρόπιο».

Και συνέντευξη Τύπου
Με την ευκαιρία της παρουσίας των κορυφαίων αυτών στελεχών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα δοθεί και συνέντευξη Τύπου στη 1.30 μ.μ. της ίδιας μέρας στο «Ηλιοτρόπιο» δεδομένης της πολιτικής επικαιρότητας των τελευταίων ημερών , αλλά και των θεμάτων του μεταναστευτικού και του τουρισμού που έχουν ως υπεύθυνοι τομεάρχες οι Μιλ. Βαρβιτσιώτης και Μ. Κόνσολας αντίστοιχα. Θέματα που βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της τοπικής κοινωνίας και της πολιτικής ζωής του νησιού μας.

Κατηγορία Πολιτισμός
- 10|02|2018 16:35

Ειρήνη Παροίκου

Ένα προσφυγάκι θυμάται (αφήγημα)

Εξώφυλλο: Κώστας Μανιατόπουλος

Μυτιλήνη 2017, σελ. 32

 

Η Ειρήνη-Ιωάννα Παροίκου είναι μαθήτρια στη Β΄ Τάξη του Λυκείου και ζει στην Αγιάσο της Λέσβου. Η εμπειρία της από το κοινωνικό πρόβλημα που έχει πλήξει το νησί της είναι πολύ δυνατή και μάλιστα λόγω ηλικίας είναι σαν να γεννήθηκε με αυτό και μεγαλώνει μέσα σ’ αυτό. Αυτό που γνώρισαν οι παππούδες της πριν εκατό χρόνια, όταν κατέφθασαν στο νησί οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, αυτό που μαθαίνει τώρα και η ίδια με τους πρόσφυγες από τη Συρία.

Η πατρίδα της, όπως τότε, απλώνει πάλι χέρι βοηθείας, να περιθάλψει και να παρηγορήσει τους δυστυχισμένους. Μόνο που όταν φθάνουν έχουν αφήσει πίσω τους εμπειρίες τρόμου και δεν ξέρουν τι θα βρουν μπροστά τους. Μπορεί, σήμερα η ιστορία να επαναλαμβάνεται με όρους πιο εξελιγμένους αλλά κανένας όρος δεν μπορεί να παρηγορήσει μια μάνα που έχασε το παιδί της ή το παιδί που έμεινε ορφανό. Μια σύνοψη όλης της δυστυχίας ενός προσφυγόπουλου είναι το αφήγημα έχει μορφή ημερολογίου που αρχίζει την Παρασκευή 15-10-15 και τελειώνει την Τρίτη στις 12 -11-15. Σχεδόν ένας μήνας

Ένα Προφυγάκι θυμάται. Ο ημερολογιογράφος είναι «μεγάλος πια», μέσα σε ένα μήνα έχει ωριμάσει και διαβάζοντας ό,τι έχει καταγράψει ξαναθυμάται. Η γειτονιά βομβαρδίστηκε και ο πατέρας του αγαπημένου φίλου Αχμέτ σκοτώθηκε. Τα παιδιά που έπαιζαν ποδόσφαιρο στην αλάνα εξαφανίζονται. Οι γείτονες πωλούν τα υπάρχοντά τους και τα σπίτια τους σε μισή τιμή σε ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να τους «διευκολύνουν». Θα μπουν σε μια λέμβο και λίγο πριν φτάσουν στη Λέσβο θα την σκάσουν. Λίγο πριν το φθάσιμο όμως, την 6-11-15, θα κορυφωθεί το δράμα και η θάλασσα θα αρπάξει ό,τι δεν μπορεί να της αντισταθεί.

Η Ειρήνη Παροίκου θα εκθέσει την οδύσσεια των προσφύγων, τη βία της φύσης και της θάλασσας, τη βία των ανθρώπων, την εκμετάλλευσή τους από αυτούς που κερδίζουν από τον πόλεμο και αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή. Θα δει με τα μάτια του προσφυγόπουλου τον θάνατο. Θα μάθει τη σημασία της λέξης ΑΝΘΡΩΠΟΣ και ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Η Ειρήνη, με το τρυφερό, δραματικό της αφήγημα μοιάζει να κάνει έκκληση αγάπης για τους πάσχοντες, τους θλιμμένους, εκείνους που όπως ο ήρωας έχασε την αδελφή του στα κύματα και τη μητέρα του στη γέννα. Όμως, η ζωή συνεχίζεται και τα προσφυγόπουλα παίζουν και πάλι ποδόσφαιρο έξω από τις σκηνές, και η νεογέννητη αδελφούλα, με το μικρό σωματάκι της θα φιλοδοξήσει να καλύψει το μεγάλο κενό της μητέρας και της πνιγμένης αδελφής.

Η Ειρήνη Παροίκου είναι μια εκκολαπτόμενη συγγραφέας. Δάνεισε στην τραγωδία των ανθρώπων του νησιού της τη ματιά της, για να «διδάξει» με τον τρόπο της και την εφηβική ψυχή της την αγάπη και τη συναδέλφωση, να καταγγείλει το κακό, σε έναν τόπο που έχει ήδη γνωρίσει και πόλεμο, την προσφυγιά και την απελπισία. Και κυρίως, να μην το βάλει κάτω. Η ελπίδα πρέπει να ζωντανέψει και η ζωή να συνεχιστεί.

 

Ανθούλα Δανιήλ

Δρ Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, κριτικός λογοτεχνίας

Κατηγορία Παρα...θέσεις
- 10|02|2018 16:19

Περί Συλλαλητηρίου το ανάγνωσμα. Το πρώτιστο ζήτημα ήταν και είναι η εθνική συνείδηση· να καταλάβουμε δηλαδή τί σημαίνει υπό τις σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, να δούμε πώς και εάν εντάσσεται λειτουργικά στην πολιτική πράξη και τις μεγάλες αποφάσεις. Να διακρίνουμε καθαρά τα όρια μεταξύ μιας μακραίωνης επεξεργασίας της κοινωνικής κατασκευής εννοιών ως η εθνική «συνείδηση» ή η «ιδεολογία», να χειρισθούμε με τη δέουσα επιφύλαξη τις όποιες σχέσεις τους με τη νοητική κατάπτωση της δημαγωγίας του εθνικισμού, του λαϊκισμού και όλων των συμπλεγμάτων τους. Να θυμηθούμε ότι η εθνική συνείδηση επέφερε τη μετατόπιση από την «πολιτειακή» οργάνωση της φεουδαρχίας στη συγκρότηση του αστικού κράτους και των σχετικών δομικών επαναστάσεων -που μαζί με το Διαφωτισμό- συγκρότησαν το σημερινό Κόσμο. Έναντι αυτών των μειζόνων, κατέληξε, στο «τρελό πανηγύρι του ανερμήνευτου δήθεν», να είναι διαμάχη επί τοπογραφικών διαγραμμάτων και χαλασμένων καμερών, σε μια γελοία λογιστική του πλήθους. Η δεκαετής πανωλεθρία μας αποδεικνύεται μαθησιακά ανεπαρκής για Ηγεσίες και Πολίτες ως παρακίνηση σεβασμού και σοβαρότητας απέναντι στα υπόγεια ρεύματα και ρήγματα που διατρέχουν μιαν αλαλιασμένη κοινωνία. Βαπτίσαμε την πανωλεθρία, Κρίση· αλλά δε θελήσαμε να την κατανοήσουμε ώστε τουλάχιστον να είναι οδηγός μας για το μέλλον. Εντός, εκτός και επί τα αυτά, με τον «Ερίδματο» κερασάκι στην τούρτα του υπερηφάνως αγράμματου μακρυγιαννισμού!

Συμπολίτες που δεν κινητοποιήθηκαν για τις περικοπές μισθών και συντάξεων, για τη σαρωτική φορολόγηση του Είναι τους, για την κατάρρευση των υπαρξιακών υπηρεσιών ενός κατ’ επίφαση αναπτυγμένου Κράτους -Παιδεία, Υγεία και Ασφάλεια, για τη βίαιη προσβολή της στοιχειώδους λογικής στο Δημόσιο Λόγο και την αποδόμηση θεμελιωδών εννοιών ως το Ήθος, αίφνης συναθροίσθηκαν επί ενός ζητήματος που ουσιαστικά ορίζεται στο πεδίο του φαντασιακού. Πρώιμες κοινωνικές έρευνες φαίνεται να στρέφονται προς ό,τι προβληματικότερο -κατ’ εμέ: πρόκειται για επανέκδοση ενός λαϊκού αντι-συστημισμού, μιαν μεταμόρφωση των Άνω και Κάτω Πλατειαστών προς κατευθύνσεις τιμωρίας των Αναιδών που τους χρησιμοποίησαν χωρίς ντροπή για να Παίζουν τους Ηγέτες σήμερα. Η Αναιδής Παρέα της Ηρώδου Αττικού δεν είχε βέβαια κανένα πρόβλημα να βωμολοχήσει, επισήμως ή μέσω των φτηνιάρικων «αριστερόστροφων φασιστών» της ψηφιακής εποχής, εναντίον Όσων κάποτε προσκυνούσαν, προς λαϊκή κατανάλωση.

Η λογική προσεβλήθη βάναυσα για μια ακόμα φορά από το «αριστερό (;) τσούρμο» -κατά τον κ. Καθηγητή “Asset”. Παρακαλώ σε, φίλε αναγνώστη, να σκεφθείς μαζί μου το κορυφαίο νοητικό σχήμα των τελευταίων ημερών: ο κ. Κοτζιάς, ΥΠΕΞ, διαπραγματεύεται «λύση» του Μακεδονικού. Ορθώς και Μπράβο του! Αφού λογικώς κατέπεσε η ΣΥΡΙΖΑική «συλ-αλητεία» περί των «φασιστοειδών τραμπούκων» της Θεσσαλονίκης και μεταλλάχθηκε επ’ ολίγον σε «πατριωτική λαϊκή έκφραση αγωνίας», η Συνιστώσα-Κίνημα «Πράττω» των Κοτζιά-Τόσκα (Παναγιά μου) δήλωσε υποστήριξη και συμμετοχή στο Συλλαλητήριο της Αθήνας. Εύγε (;;;;!!!!). Μετά τη λήξη του Συλλαλητηρίου, ο κ. Κοτζιάς -που είχε καλέσει σε συμμετοχή σ’ αυτό, δηλαδή εναντίον της ίδιας της πολιτικής που ασκεί (!)- διαπίστωσε -ομού μετά του κ. Πολάκη- ότι οι προσελθόντες είναι «έρμαια της διαπλοκής», ότι ήταν επίσης λιγότεροι του αναμενομένου (βλέπε χαλασμένη κάμερα της Αστυνομίας), άρα ήσυχος πλέον μπορεί να συνεχίσει την πολιτική διαπραγμάτευση, την οποία ΔΕΝ θέλει. Όποιος μπορεί να μου εξηγήσει τη λογική συνοχή αυτού του σχήματος, θα με βοηθήσει ιδιαίτερα να καταπολεμήσω το νοητικό ίλιγγο που με έχει καταλάβει προσφάτως!

Για να είμαστε σοβαροί, τα Σκόπια αντικειμενικά δεν δύνανται να απειλούν την Ελλάδα. Η κωμικού επιπέδου πολιτική τους συνίσταται στο να τσιγκλίζουν τα νεύρα μας με καρναβαλικές μασκαράτες· κι εμείς να «τσιμπάμε» σε επίπεδο εθνικής ιδεολογίας. Ο «αλυτρωτισμός» τους είναι της πλάκας, ιστορικά, οικονομικά, στρατιωτικά, λειτουργικά. Σε αντιδιαστολή όμως με την πραγματική απειλή από τη «φίλη και γείτονα», Όλοι μας οφείλουμε να διερωτηθούμε γιατί ΔΕΝ γίνεται Συλλαλητήριο για τα Ίμια, την Παναγιά, το Αγαθονήσι και τα λοιπά «γκρίζα» νησιά του Αιγαίου. Δε σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας για την ευρωπαϊκή ένταξη του κρατικού τσικό των Σκοπίων κι είμαστε οι πρωτεργάτες της ένταξης της Τουρκίας. Η όποια απάντηση στο ερώτημα αυτό απαιτεί βαθειές αναμοχλεύσεις του ψυχισμού και των ανασφαλειών μας! Σταματώ εδώ.

Κάποιο, πολλοί ή λίγοι, εξ Ημών, δέχονται να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό. Θυμάμαι ως μικρό παιδί τα Συλλαλητήρια για την Κύπρο το 1964 («Ελλάς-Κύπρος Ένωσις» ήταν το σύνθημα), θυμάμαι τον Πατέρα επίστρατο Λοκατζή το 1974 («δε θα περάσουνε ποτέ» μου είπε όταν τον αποχαιρετούσα έφηβος σε μια προκυμαία, υπό την εντολή Του: «Αντρέα, τις γυναίκες μας»), θυμάμαι τις διαδοχικές κρίσεις, σε μία εκ των οποίων μετείχα ως Δόκιμος επικεφαλής Διμοιρίας Κρούσεως, στον Έβρο. Εκεί και γι’ αυτό, που είναι το πραγματικό ερώτημα, δε διαβλέπω διάθεση Συλλαλητηρίου. Η αυτογνωσία της απάντησης θα είναι λυτρωτική για όλους μας.

Εντέλει, ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», αυτός που τραγουδάμε σε γήπεδα και στάδια για ψυχικώς ζωογονητικά επιτεύγματα - υπό Γερμανό προπονητή όμως - έχει νόημα στις στροφές που αγνοούμε:

«Εκεί μέσα εκατοικούσες, πικραμένη, ντροπαλή/κι ένα στόμα ακαρτερούσες, έλα πάλι να σου πεί//Άργειε να’λθει εκείνη η μέρα κι ήταν όλα σιωπηλά/γιατί τα’σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά//…».

Κι όποιος κατάλαβε!

 

- 10|02|2018 15:19

Σήμερα θα παρουσιάσουμε μια τιμητική επιγραφή του Αρχαιολογικού Μουσείου Μυτιλήνης. Με την επιγραφή αυτή η πόλη τιμά τον Ποτάμωνα Λεσβώνακτος, διακεκριμένο πολιτικό και ρήτορα των ρωμαϊκών χρόνων. Την επιγραφή είδα για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2014, μετά από την σχετική άδεια του Υπουργείου Πολιτισμού. Η επιγραφή, χαραγμένη σε λίθο από λευκό μάρμαρο, βρέθηκε στην θέση Καρά Τεπέ και χρονολογείται μεταξύ των ετών 48 π.Χ. - 15 μ.Χ. Το σχήμα του λίθου στο άνω μέρος φαίνεται ότι είναι αποτέλεσμα μεταγενέστερης επεξεργασίας.

Το κείμενο της επιγραφής είναι το εξής: 

 

 

[Π]οτάμωνι

                             Λεσβώνα-

                             κτος τῶ εὐε[ρ]-

                             γέτα καὶ σώ[τη]-

                             ρι καὶ κτίστα

                              τᾶς πόλιος.

 

Απόδοση στη νέα ελληνική: Στον Ποτάμωνα, τον γιο του Λεσβώνακτος, τον ευεργέτη και σωτήρα και κτίστη της πόλεως (ενν. αφιερώνει η πόλη αυτό το τιμητικό μνημείο).

Το όνομα Ποτάμων δεν απαντά μόνο στην Λέσβο∙ απαντά κυρίως στα νησιά του Αιγαίου, στην Μακεδονία και Θράκη, στην Μ. Ασία και λιγότερο συχνά στην Αττική και την κεντρική Ελλάδα.

Η χρήση της δοτικής πτώσεως Ποτάμωνι παραπέμπει σε αναθηματικές επιγραφές προς θεούς και θεοποιημένους θνητούς, π.χ. αυτοκράτορες, ευεργέτες και σωτήρες πόλεων. Παρά το γεγονός ότι ο Ποτάμων δεν θεοποιήθηκε, όπως ο Θεοφάνης (βλ. παρακάτω), η χρήση της δοτικής υποδεικνύει την πολιτική και κοινωνική καταξίωση που απολάμβανε από τους συμπολίτες του.

Από την άλλη πλευρά, το όνομα Λεσβῶναξ απαντά στην Λέσβο, στην οικογένεια του Ποτάμωνος της επιγραφής. Μια φορά μόνο μαρτυρείται σε εφηβικό κατάλογο του 160 μ.Χ. από την μακρινή Πομπηϊούπολη της Παφλαγονίας, προφανώς ως ένδειξη αριστοκρατικής καταγωγής. Και είναι γεγονός ότι οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας υιοθετούσαν ονόματα ηρώων της ελληνικής μυθολογίας ή διακεκριμένων στην εποχή τους Ελλήνων στο πλαίσιο εξελληνισμού.

Οι τίτλοι εὐεργέτης και σωτὴρ και κτίστης της πόλεως, που απονέμονται στον Ποτάμωνα, αναφέρονται στην επιτυχή πρωτοβουλία του να ανανεωθούν και να διατηρηθούν τα προνόμια που απολάμβανε το νησί από την Ρώμη και στην εποχή του, δηλαδή όταν αυτοκράτορες διετέλεσαν ο Καίσαρας και ο Αύγουστος. Πρωτίστως οι παραπάνω τίτλοι είχαν απονεμηθεί στον Πομπήιο και τον Θεοφάνη (βλ. IG XII 2, 163), επειδή επέτυχαν την απελευθέρωση της Μυτιλήνης το 62 π.Χ. από την περίοδο αιχμαλωσίας του νησιού στην Ρώμη, όπως μας πληροφορεί ο Πλούταρχος, Πομπήιος, 42. 8: «Καὶ γὰρ εἰς Μυτιλήνην ἀφικόμενος [Πομπήιος], τὴν τε πόλιν ἠλευθέρωσε διὰ Θεοφάνη…» καὶ 75. 2: «τῶν δὲ Μυτιληναίων τὸν Πομπήϊον ἀσπασαμένων καὶ παρακαλούντων εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν, οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλὰ κἀκείνους ἐκέλευσεν τῷ κρατοῦντι πείθεσθαι καὶ θαρρεῖν· εὐγνώμονα γὰρ εἶναι Καίσαρα καὶ χρηστόν».

Τέλος, ο όρος κτίστης, που αποδίδεται σε ευεργέτες, αυτοκράτορες κλπ. κατά την αυτοκρατορική περίοδο, δηλώνει τον θεμελιωτή της πόλεως σε κρίσιμες περιστάσεις της ιστορίας της.

Το κείμενο της επιγραφής είναι πανομοιότυπο με το κείμενο άλλων 10 επιγραφών της Λέσβου προς τιμήν του Ποτάμωνος. Ανέπτυξε διπλωματική δραστηριότητα προς τους Ρωμαίους αυτοκράτορες Καίσαρα και Αύγουστο και γι’ αυτό τιμήθηκε από την πόλη του εν ζωή όσο κανένας άλλος, ιδιαίτερα με την ανέγερση του Ποταμωνείου, οικοδομήματος προς τιμήν του, το όνομα του οποίου σώζεται αποσπασματικά σε μία μόνο επιγραφή, στην IG XII 2, 51. Μέχρι σήμερα, 54 γνωστές επιγραφές θεωρείται ότι είχαν χαραχθεί στους τοίχους του, που αφορούσαν την πολιτική και διπλωματική του σταδιοδρομία.

Κατά τον Δ. Ευαγγελίδη, παλαιό Έφορο Αρχαιοτήτων της Λέσβου, το Ποταμώνειον πρέπει να βρισκόταν στην θέση του μουσουλμανικού νεκροταφείου του βορείου λιμένος, το οποίο δεν σώζεται σήμερα. Κι αυτό γιατί δύο επιγραφές που αποδίδονται στο Ποταμώνειον, οι IG XII 2, 23. 24, βρέθηκαν σε μεγάλο βάθος στην θέση αυτή. Σημειωτέον ότι επιγραφές και αρχιτεκτονικά μέλη του οικοδομήματος χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό στο μεσαιωνικό τείχος του Κάστρου της πόλεως. Από την άλλη πλευρά, ο R. W. Parker, καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στo Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, υποστηρίζει ότι το Ποταμώνειον είχε ιδρυθεί στην ακρόπολη της πόλεως της Μυτιλήνης. Πάντως, η ανέγερση οικοδομημάτων προς τιμήν επιφανών πολιτών στην ελληνορωμαϊκή επικράτεια ήταν συνήθης, όπως διαβάζουμε στο A. Chaniotis, Historie und Historiker in der griechischen Inschriften, Stuttgart 1988, 253, 274.

Η πληροφορία του Λουκιανού ότι ο Ποτάμων έζησε 90 έτη (Λουκιαν., Μακρόβιοι 23: Ποτάμων δὲ οὐκ ἄδοξος ῥήτωρ ἔτη ἐνενήκοντα), σε συσχέτιση με την χρονολόγηση της επιγραφής IG XII 2, 35a το 48 π.Χ., στην οποία μνημονεύεται η συμμετοχή του ως νεαρού πρέσβεως μαζί με τον σύγχρονό του Λέσβιο ποιητή Κριναγόρα (περίπου 21 ετών) στην πρεσβεία στην Ρώμη προς τον Ιούλιο Καίσαρα, τοποθετούν την ζωή του κατά προσέγγισιν μεταξύ 75 π.Χ.-15 μ.Χ. και αναλόγως η επιγραφή προς τιμήν του χρονολογείται μεταξύ της πρώτης πρεσβείας του στην Ρώμη το 48 π.Χ., την έναρξη δηλαδή της πολιτικής του σταδιοδρομίας (βλ. IG XII 2, 35a) και του 15 μ.Χ., έτος κατά το οποίο ήταν δυνατή η απονομή τιμών στο πρόσωπό του.

 

Μαρία Διακουμάκου, Ελληνική Επιγραφική Εταιρεία

msdiakoumakou@gmail.com

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top