FOLLOW US
Γιάννης Καλλοντζής

Γιάννης Καλλοντζής

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Δισεκατομμύρια χρόνια έχουν περάσει από τότε που αναπήδησε η καυτή λάβα από τα έγκατα της γης για να πετρώσει και να οριοθετήσει μετά στεριές και θάλασσες. Κι όταν αυτό τέλειωσε, άρχισε η φύση να σμιλεύει το δημιούργημά της.

Εκεί λίγο πιο κάτω από τις ακτές Τροίας, πάνω στην πορεία του γυρισμού της νίκης των πολιορκητών της, στα μέρη της Σαπφούς, του Θεοφράστου και του Τερπάνδρου, λίγο πιο εκεί που τα κύματα ξέβρασαν το κεφάλι του Ορφέα, εκεί που χρόνια τώρα οι ψαράδες πάνε και έρχονται, για να κάνουν βιός τον κόπο τους, εκεί αποφάσισε η φύση να σμιλέψει την προτομή του θεού της θάλασσας. Και έπιασαν δουλειά, η θάλασσα και ο αέρας και δόθηκε χρόνος πολύς στους καλλιτέχνες για να δημιουργήσουν. Όταν τελείωσε το έργο, ορίστηκε ο χρόνος της πρώτης παρουσίασης του έργου στο ευρύ κοινό. Η μέρα που επιλέχτηκε, ήταν η μέρα της μεγίστης διαδρομής του Ήλιου, και ώρα, λίγο μετά τις πρώτες ακτίνες του. Και είπαν οι καλλιτέχνες: «Τούτο είναι το δημιούργημα της υπομονής και της επιμονής». «Κόκκο τον κόκκο, εγώ η θάλασσα, έκοβα τον βράχο». «Και εγώ, είπε ο αγέρας, με τους άνεμους χτυπούσα χιλιάδες χρόνια τον βράχο αυτόν». «Είχαμε εντολή, είπαν και οι δυο, για τούτο το έργο να το τελειώσουμε. Και προς τιμήν του Ποσειδώνα να το δείξουμε στους αιώνες».

Περαστικός βαρκάρης εγώ, γύρισα το κεφάλι μου από την άλλη μεριά του Ήλιου που με τύφλωνε και ας ήταν μόλις είχε σκάσει πάνω από το κάστρο του Μολύβου. Ήταν η συνηθισμένη ώρα που έβγαινα από το Πόρτο για να πάω να σηκώσω το παραγάδι που αποβραδίς είχα ρίξει. Ο ήλιος μόλις έστελνε τις προειδοποιητικές πρώτες του ακτίνες, να λούσουν τα σκούρα βράχια. Πέρασα δίπλα από τη σημαδούρα που δηλώνει το πέρασμα και αλάργεψα λίγο από την ακτή για σιγουριά. Θάλασσα μπουνάτσα. «Μα κάτι είδα πριν», σκέφτηκα, «κάτι ενδιαφέρον». Γύρισα και κοίταξα τα βράχια στον Κολοβρέχτη (όνομα και τούτο). Προσπάθησα να το εντοπίσω, στάθηκε αδύνατο. «Μα κάτι είδα», είπα μεγαλόφωνα και επίμονα. Γύρισα το τιμόνι της βάρκας να ξανακάνω τα τελευταία εκατό μέτρα της πορείας. Χαμήλωσα το γκάζι και άρχισα να κοιτώ προσεκτικά τα βράχια στην ακτή. Και νάτο, «αυτό είναι», το είδα να αναδεικνύεται ξεκομμένο, ξεχωριστό, αλλά και ένα με το σύνολο των βράχων. Η προτομή του Ποσειδώνα. Απαράλλαχτη εκεί να στέκει και να κοίτα το πέλαγος. Σταμάτησα και το θαύμασα, τούτο είναι έργο της φύσης. Γέμισε η όρασή μου ομορφιά και ο νους μου θαυμασμό. Λίγη καθαρή καρδιά ζητάει πάντοτε το Απίθανο για να φανερωθεί, που λέει και ο ποιητής. «Τι τυχερός που είμαι», σκέφτηκα, «που μπορώ ακόμα και βλέπω την ομορφιά της φύσης και τις δημιουργίες της». 

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top