FOLLOW US
Βαγγέλης Παπαντώνης

Βαγγέλης Παπαντώνης

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τρίτη, 07 Αυγούστου 2018 15:32

«Ανάσα» ο Αύγουστος!

Αυξημένες κατά 13,4% εμφανίζονται οι προγραμματισμένες θέσεις στα κυριότερα περιφερειακά αεροδρόμια για το σύνολο της θερινής σεζόν του 2018 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017, φθάνοντας συνολικά φέτος τις 17,4 εκατομμύρια.

 

Με βάση τα στοιχεία στο τέλος Ιουλίου που έχει επεξεργαστεί το Sete Intelligence του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, προκύπτει σημαντική αύξηση τόσο στους κύριους προορισμούς, όσο και σε πολλούς δευτερεύοντες στα περιφερειακά αεροδρόμια πλην της Αθήνας (Θεσσαλονίκη, Ρόδος, Κως, Κάρπαθος, Ηράκλειο, Χανιά, Κέρκυρα, Ζάκυνθος, Κεφαλονιά, Άκτιο, Μύκονος, Σαντορίνη, Άραξος, Καλαμάτα, Σάμος, Σκιάθος, Καβάλα και Μυτιλήνη).

Αναφορικά με το αεροδρόμιο «Οδυσσέας Ελύτης» της Μυτιλήνης, παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση για τον μήνα Αύγουστο συγκριτικά με όλα τα περιφερειακά αεροδρόμια. Συγκεκριμένα, οι προγραμματισμένες θέσεις σημειώνουν αύξηση 56,2% και ανέρχονται σε περίπου 18.000 θέσεις, τουλάχιστον 6.000 περισσότερες σε σχέση με πέρυσι, γεγονός που δημιουργεί προσδοκίες στους ενασχολούμενους με τον τουριστικό κλάδο, ώστε να κινηθεί η αγορά και να επιστρέψει το νησί σταδιακά στις παλιές, πολύ καλύτερες, εποχές συνολικών αφίξεων.

Στα άλλα νησιωτικά αεροδρόμια πάντως, οι αυξήσεις είναι ποσοτικά πολύ μεγαλύτερες. Στην Κέρκυρα προστέθηκαν 65.000 θέσεις (+20,0%), στη Ρόδο 52.000 θέσεις (+9,9%) και στην Κω 50.000 θέσεις (+20,3%). Μείωση αναμένεται μόνο στη Σκιάθο, κατά 2.000 θέσεις, σε ποσοστό -3,7%.

Γερμανοί, Βρετανοί, Πολωνοί και Ολλανδοί

Σε ότι αφορά την πεντάδα των τοπ αγορών για φέτος στην Ελλάδα, πρώτη είναι η Γερμανία με επιπλέον 24% θέσεις σε σύγκριση με πέρυσι ή αλλιώς 3,49 εκ. προγραμματισμένες θέσεις για την περίοδο από τις αρχές Μαρτίου έως το τέλος Οκτωβρίου, σε απόσταση αναπνοής ακολουθεί το Ηνωμένο Βασίλειο με 3,41 εκ. προγραμματισμένες θέσεις και άνοδο 7% σε σχέση με την περίοδο Μαρτίου-Οκτωβρίου του 2017, η ανερχόμενη Πολωνία στην τρίτη θέση με +48% σε σχέση με πέρυσι και σύνολο 1,21 εκ. θέσεις, η Ιταλία με 1,2 εκ. θέσεις και αύξηση 9%, αλλά και η Ολλανδία με άνοδο 12% και 976 χιλ. προγραμματισμένες θέσεις.

Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα, την τάση αυτή των τοπ αγορών για φέτος στην Ελλάδα ακολουθεί και η Μυτιλήνη, με αντίστροφη ωστόσο σειρά κατάταξης. Στο αεροδρόμιο «Οδυσσέας Ελύτης» οι περισσότεροι σε αριθμό επισκέπτες από το εξωτερικό καταγράφονται από την Ολλανδία και ακολουθούν από τη Μεγάλη Βρετανία και την Πολωνία. Δυναμικά ωστόσο μπήκε στις αφίξεις και η Γερμανία από την αρχή της σεζόν, με ακόμα μεγαλύτερη αισιοδοξία σχετικά με πιθανή αύξηση πτήσεων και προγραμματισμένων θέσεων για το επόμενο καλοκαίρι, του 2019.

Μετά από 3,5 χρόνια παροπλισμού του στο λιμάνι του Λαυρίου, το «Ταξιάρχης» της πάλαι ποτέ κραταιής NEL Lines, αναχώρησε ρυμουλκούμενο από το «Christos XL» για τα Αμπελάκια Σαλαμίνας και το δρομολόγιο αυτό αναμένεται να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας «ζωής» για το νορβηγικό σκαρί, που κατασκευάστηκε το μακρινό 1976 και «φορά» τα σινιάλα της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου από το 1999 ως και σήμερα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι χθες ήταν προγραμματισμένος να διεξαχθεί ανοικτός πλειοδοτικός διαγωνισμός από τον Οργανισμό Λιμένος Λαυρίου με σκοπό την εκποίηση και απομάκρυνση του πλοίου εκτός λιμένα, ως επικίνδυνο και επιβλαβές. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες για το «Ταξιάρχης» φέρεται όχι απλώς να έχει εκφράσει ενδιαφέρον, αλλά να προχώρησε εν τέλει και σε προσφορά αγοράς γνωστός πλοιοκτήτης, που δραστηριοποιείται ήδη στο Αιγαίο με άλλα οχηματαγωγά (Ro/Ro) πλοία. Κάτι που αναμένεται να δώσει την ευκαιρία στο μήκους 136 μέτρων σκαρί για μια νέα «καριέρα» στις ελληνικές θάλασσες.

Τις επόμενες ημέρες κιόλας αναμένεται να ξεκινήσουν οι απαραίτητες εργασίες επισκευής του πλοίου, το οποίο δεν είχε την ίδια τύχη με τα υπόλοιπα της NEL Lines, που είτε «βουλιάζουν»
παροπλισμένα σε κάποιο μώλο είτε οδηγήθηκαν σε κάποιο διαλυτήριο.

Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως μόλις πριν από λίγες ημέρες αποχώρησε από τη γραμμή της Λέσβου ένα άλλο οχηματαγωγό πλοίο, που συνέδεε το νησί μας (αλλά και τη Λήμνο) με τη Βόρεια Ελλάδα, το «Πελαγίτης», δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα να δούμε το «Ταξιάρχης» να επιστρέφει στα νερά του Βορείου Αιγαίου μετά από αρκετά χρόνια, εξυπηρετώντας ξανά, ακούραστα, τους κατοίκους του νησιού μας.

 

Στο διαλυτήριο του Αλιαγά

Και το «Παναγία Πάρου» της ΝΕΛ

Στο τουρκικό διαλυτήριο του Αλιαγά, στην περιοχή της Σμύρνης, οδηγήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα το πλοίο «Παναγία Πάρου» της πρώην Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου. Το πλοίο είχε κατασκευαστεί το 1996 στη Γαλλία, με μήκος 102 μέτρα, αναπτύσσοντας ταχύτητα 37,5 κόμβων. Είχε τη δυνατότητα να μεταφέρει 576 επιβάτες και 150 ΙΧ. Στη χώρα μας ήρθε για τη C-Link Ferries το 2005, ιδιοκτησίας Απόστολου Βεντούρη. Ο πρώην ισχυρός άνδρας της ΝΕΛ το ναύλωσε για λογαριασμό της το καλοκαίρι του 2006 στη γραμμή Λαύριο, Πάρος, Νάξος, Κατάπολα, Αμοργός. Η ΝΕΛ προχώρησε στην αγορά του τον Φεβρουάριο του 2007, «φορώντας» τα σινιάλα της ως και το 2012. Τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς ναυλώθηκε στη μαροκινή εταιρεία Inter Shipping, προκειμένου να δρομολογηθεί στο στενό του Γιβραλτάρ, συνδέοντας την ισπανική Ταρίφα με το Τάνγκερ Μεντ του Μαρόκου. Όμως δεν ξεκίνησε ποτέ δρομολόγια εκεί, λόγω διαστάσεων, παρά μόνο κάποια λιγοστά από το λιμάνι Αλγκεθίρας. Η αμέλεια αυτή των Μαροκινών, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος μετασκευής του, οδήγησαν στον παροπλισμό του τον Δεκέμβρη του 2012. Είναι η περίοδος που η ΝΕΛ αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, με τις οφειλές να απειλούν τη βιωσιμότητά της. Έκτοτε το πλοίο παρέμεινε εγκαταλελειμμένο, η ΝΕΛ κατέρρευσε και το «Παναγία Πάρου» δεν βγήκε ποτέ σε πλειστηριασμό. Τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου 2017 βυθίστηκε μέσα στο λιμάνι Ίσλα Βέρντε, ύστερα από εισροή υδάτων. Η ανέλκυσή του έγινε 164 μέρες μετά από τις ισπανικές αρχές και πλέον ολοκλήρωσε το τελευταίο του ταξίδι προς το Αλιαγά πριν τη διάλυσή του.

 

Ένας καλός σχετικά Ιούλιος ήταν αυτός που ολοκληρώθηκε προχθές για τις επισκέψεις Τούρκων τουριστών από τα απέναντι παράλια, με βάση τα δεδομένα που είχαν διαμορφωθεί στο πρώτο εξάμηνο του έτους, όταν οι προβλέψεις για τη συγκεκριμένη αγορά ήταν κάτι παραπάνω από δυσοίωνες. Τελικώς, η Λέσβος άντεξε στις πιέσεις και κατόρθωσε μέσα σε ένα μήνα να διπλασιάσει την επισκεψιμότητά που είχε από τον Ιανουάριο ως και τον Ιούνιο του 2018, χωρίς αυτό να σημαίνει πάντως ότι το επίτευγμα είναι συγκρίσιμο με άλλες περιόδους, παλιότερων ετών, όταν οι αφίξεις Τούρκων σημείωναν ακόμα καλύτερες επιδόσεις.

Το ενθαρρυντικό στοιχείο από τα στοιχεία που συλλέγει η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Βορείου Αιγαίου είναι, πως οι προβλέψεις που έκαναν λόγο για αισθητή μείωση σε σχέση με πέρυσι, ακόμα και διψήφιου ποσοστού, δεν επιβεβαιώθηκαν σε απόλυτο βαθμό. Μείωση υπάρχει μεν, όχι στο βαθμό που αναμενόταν δε. Συνολικά, τη Λέσβο επισκέφθηκαν 9.004 Τούρκοι επισκέπτες τον Ιούλιο από τις πύλες της Μυτιλήνης και της Πέτρας, αριθμός οριακά μικρότερος από τους 9.526 επιβάτες τον αντίστοιχο μήνα του 2017. Η σχετική μείωση αγγίζει το 5,48% και αφήνει ένα σημάδι αισιοδοξίας ότι η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί αισθητά τους προσεχείς μήνες, Αύγουστο και Σεπτέμβριο, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως στο πρώτο εξάμηνο του έτους η πτώση των αφίξεων από τα απέναντι παράλια ξεπερνούσε το 31,4% εν συγκρίσει με τις επιδόσεις του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος του 2017!

Το εύθραυστο σκηνικό

Οι σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας παραμένουν τεταμένες μετά από τη σύλληψη των δύο ελλήνων στρατιωτικών στα σύνορα του Έβρου, αλλά και τις εμπρηστικές δηλώσεις αξιωματούχων της γειτονικής χώρας για την κυριαρχία στο Αιγαίο. Επιπρόσθετα, το γεγονός πως η Τουρκία βρισκόταν σε διαδικασία εκλογών ως τα τέλη Ιουνίου είχε «φρενάρει» τις επισκέψεις από τα απέναντι παράλια προς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Κάτι, που σε συνδυασμό με τις ισχύουσες ως και πριν λίγες ημέρες απαγορεύσεις -από το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που είχε επιβληθεί μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016- δεν ευνοούσε αρκετούς Τούρκους πολίτες να βγουν από τη χώρα ακόμα και για διακοπές. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί η ανατίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ, που έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη για τους Τούρκους, καταγράφοντας το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο, μειώνοντας εν τέλει την αγοραστική τους δύναμη και δημιουργώντας ένα… εκρηκτικό μίγμα, που δημιουργεί απώλειες και στην οικονομία των νησιών.

Η ελπιδοφόρα σύνδεση Πέτρας-Κουτσούκουγιου

Εκείνο που παρουσιάζει ενδιαφέρον από την κίνηση των Τούρκων επισκεπτών τον Ιούλιο είναι πως παρατηρείται σημαντική αύξηση για πρώτη φορά στην πύλη της Πέτρας. Η σύνδεση με το Κουτσούκουγιου αρχίζει να αποδίδει, έστω και σε μικρό βαθμό, βοηθώντας τις συνολικές επιδόσεις του μήνα να «κρατηθούν» σε αξιοπρεπή επίπεδα, παρά το αρνητικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην Τουρκία. Από τους 9.004 επισκέπτες του νησιού μας, οι 1.457 έφτασαν μέσω της πύλης της Πέτρας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν τόσοι ήταν οι Τούρκοι επισκέπτες από το άνοιγμα της πύλης στο βόρειο τμήμα της Λέσβου μέχρι και το τέλος του πρόσφατου Ιουνίου (1.804), αρχίζοντας έτσι σταδιακά να μπαίνουν οι βάσεις για την καθιέρωση μιας γραμμής που δυνητικά θα μπορούσε να προσφέρει ακόμα περισσότερες απ’ ευθείας αφίξεις στο πιο τουριστικό κομμάτι του νησιού μας.

Ο Αύγουστος θα κρίνει πολλά

Οι παράγοντες του τουρισμού στη Λέσβο περιμένουν ότι ο Αύγουστος θα κρίνει αν τελικά η χρονιά θα χαρακτηριστεί επιτυχημένη ή αποτυχημένη, αναφορικά με την τουριστική αγορά της Τουρκίας. Από το 2013 ως και σήμερα, οι Τούρκοι επισκέπτονται μαζικά όχι μόνο τη Λέσβο, αλλά συνολικά τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στη διάρκεια του συγκεκριμένου μήνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αφίξεις στο νησί μας πολλαπλασιάζονται με την επίδοση του Αυγούστου του 2013 να αποτελεί το μέχρι τώρα ρεκόρ (15.952 επισκέπτες). Μια ακόμα φορά, τον Αύγουστο του 2015 «έσπασε» το φράγμα των 15.000 Τούρκων (15.094), ενώ σε δύο ακόμη περιπτώσεις πλησίασαν αρκετά (14.938 τον Αύγουστο του 2017 και 14.403 τον Ιούλιο του 2015). Σε αυτό συμβάλει η γιορτή του Κουρμπάν Μπαιράμ για τους Τούρκους, που τοποθετείται χρονικά από Δευτέρα έως Παρασκευή, συνήθως μέσα στον Αύγουστο, δημιουργώντας έτσι ένα 10ήμερο ουσιαστικά διακοπών για τους Τούρκους. Φέτος, το Κουρμπάν Μπαιράμ γιορτάζεται 20-24/8, που μαζί με τα σαββατοκύριακα πριν και μετά διευρύνει τη διαθέσιμη περίοδο από τις 18 έως τις 26 Αυγούστου. Μένει να φανεί, εάν οι Τούρκοι θα μπορέσουν να κάνουν το καθιερωμένο τους ταξίδι (και) στη Λέσβο ή αν το νησί μας θα μετρήσει απώλειες, που θα έχουν οικονομικό αντίκτυπο στον κλάδο του τουρισμού.

 

Πού θα φτάσει η τουρκική λίρα;

Νέο ιστορικό υψηλό για την τουρκική λίρα έναντι του ευρώ, σημειώθηκε χθες. Η ισοτιμία  μεταξύ των δύο νομισμάτων έφτασε στα 5,76 προς 1, συνεχίζοντας το ανοδικό της ράλι από την αρχή του έτους. Τα μηνύματα από την τουρκική οικονομία δεν είναι ενθαρρυντικά και οι πιέσεις που δέχεται το νόμισμα της γειτονικής χώρας είναι έντονες το τελευταίο διάστημα. Αυτό δημιουργεί δύο δεδομένα. Αφ’ ενός καθιστά πολύ φθηνό προορισμό τις τουριστικές περιοχές της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να «μαγνητίζει» όλο και περισσότερους επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Αφ’ ετέρου κάνει σχεδόν αδύνατες τις διακοπές στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου για τους Τούρκους, οι οποίοι βλέπουν το πορτοφόλι τους πιο αδύναμο να «σηκώσει» το οικονομικό βάρος ενός ταξιδιού στην Ελλάδα, το κόστος διαμονής αλλά και διανυκτέρευσης, με αποτέλεσμα οι αφίξεις να μειώνονται ή η διάρκεια παραμονής να περιορίζεται χρονικά.

Η ετήσια μεταβολή της ισοτιμίας με το ευρώ ανέρχεται σε +37,88% ενώ συγκριτικά με την αντίστοιχη ημερομηνία πέρυσι, οι συγκρίσεις προκαλούν… ίλιγγο, αφού 1 ευρώ ισοδυναμούσε με 4,04 τουρκικές λίρες και έπειτα από 52 εβδομάδες έφτασε στις 5,76! Πρακτικά, αν λάβουμε ως παράδειγμα ότι ένας Τούρκος πολίτης βγάζει κάθε χρόνο στην άκρη 2.000 λίρες για τις ολιγοήμερες διακοπές του σε κάποιο ελληνικό νησί, το φετινό καλοκαίρι τα χρήματα αυτά αντιστοιχούν σε €347, ενώ πέρυσι τέτοια εποχή σε €500!

Προβληματισμό, ανησυχία και απογοήτευση «εκπέμπουν» οι επιδόσεις της χώρας μας στον κρίσιμο τομέα της κρουαζιέρας, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην πραγματικότητα σε πορεία διαρκούς υποχώρησης τα τελευταία χρόνια, κάτι που συνεχίζεται και φέτος. Την ίδια στιγμή στο Βόρειο Αιγαίο η κατάσταση είναι απελπιστική και τα κρουαζιερόπλοια αναζητούνται με το κιάλι…

Όλα αυτά, ενώ άπαντες κάνουν λόγο για το success story του ελληνικού τουρισμού, με την Ελλάδα να χαρακτηρίζεται στα λόγια δημοφιλής προορισμός στην Eυρώπη για την κρουαζιέρα, αλλά με προφανή την αδυναμία της χώρας να κεφαλαιοποιήσει το εθνικό συγκριτικό της πλεονέκτημα.

Η εικόνα που προκύπτει από την τελευταία έκθεση της Cruise Lines International Association (CLIA) είναι χαρακτηριστική. Tο 2017 ήταν μια εξαιρετική χρονιά για την ευρωπαϊκή αγορά κρουαζιέρας, «φέρνοντας» άμεσα έσοδα 19,7 δισ. ευρώ. Από αυτή τη μεγάλη «πίτα» το μερίδιο της Eλλάδας ήταν μόλις 546 εκ. ευρώ, δηλαδή το 2,77%... Είναι χαρακτηριστικό ότι στην κατάταξη των εσόδων από την κρουαζιέρα, όχι μόνο έχουν ξεπεράσει την Ελλάδα άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Iταλία (5,46 δισ.), η M. Bρετανία (3,85 δισ.), η Γερμανία (3,14 δισ.), αλλά ακόμη και η Nορβηγία ή Φινλανδία βρίσκονται πιο ψηλά στη σχετική λίστα από τη χώρα μας, που φιγουράρει πλέον στην 9η θέση της 10άδας, έχοντας από κάτω της μονάχα τη Σουηδία. Aντίστοιχη είναι η εικόνα και για τα ελληνικά λιμάνια, όπου ο Πειραιάς είναι 5ος και σε καθοδική τροχιά.

Τις πταίει;

Στο μεγάλο «γιατί» η Eλλάδα, με τα τόσα δυνατά χαρτιά, όπως τα εκατοντάδες νησιά, οι καθαρές θάλασσες, τα αμέτρητα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία, που κανονικά θα της έδιναν θέση ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της κρουαζιέρας, δεν μπορεί να το πετύχει, οι απαντήσεις είναι πολλές.

Κατ’ αρχήν, η διαχρονική απουσία εθνικής στρατηγικής και σχεδίου. Επιπλέον, η Eλλάδα λόγω γραφειοκρατίας, δεν προτιμάται από τις εταιρίες κρουαζιέρας ούτε για ανεφοδιασμό σε καύσιμα, ενώ λόγω πολλών υστερήσεων στη ναυπηγική βιομηχανία «στέλνει» τις όποιες επισκευαστικές δουλειές σε ανταγωνιστικά κράτη. Έτσι οι ελληνικοί προορισμοί εξακολουθούν να είναι «λίγων ωρών» με transit αφίξεις τουριστών, που επισκέπτονται μια περιοχή για λίγες ώρες και επιστρέφουν στα πλοία.

Κατηφόρα στο Βόρειο Αιγαίο

Αν και κανείς δεν μπορεί να πει ότι το Βόρειο Αιγαίο ήταν δημοφιλής προορισμός κρουαζιέρας τα προηγούμενα χρόνια, σίγουρα η κατάσταση που επικρατεί σήμερα δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε στο ελάχιστο με όσα συνέβαιναν πριν 4-5 χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 155 προσεγγίσεις κρουαζιερόπλοιων του 2015 σε Λέσβο, Λήμνο, Χίο και Σάμο και τους περίπου 77.000 επισκέπτες, πέρυσι καταγράφηκαν μόλις 53 προσεγγίσεις με σχεδόν 29.000 επιβάτες για όλο το έτος.

Στη Λέσβο τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα φέτος, αφού ως σήμερα έχει προσεγγίσει το λιμάνι της Μυτιλήνης μονάχα ένα(!) κρουαζιερόπλοιο, ενώ οι προβλέψεις βάσει του προγραμματισμού δεν αφήνουν κανένα ψήγμα αισιοδοξίας για το προσεχές μέλλον. Η πτώση της τελευταίας πενταετίας είναι διαρκής, ωστόσο αν και τα πρώτα χρόνια αυτής οι απώλειες ήταν οριακές, πλέον πρόκειται για ολική κατάρρευση του κλάδου και μάλιστα δίχως σημάδια ανάκαμψης ούτε στο ελάχιστο. Το 2013 τη Μυτιλήνη προσέγγισαν 56 κρουαζιερόπλοια, που έγιναν 53 τόσο το 2014 όσο και το 2015, για να ξεκινήσει μια ελεύθερη πτώση το 2016 με 29 αφίξεις και μόλις 5 προσεγγίσεις το 2017, φτάνοντας στη 1 και μοναδική ως τώρα για το 2018 από το Salamis Filoxenia της κυπριακής Salamis Cruise Lines. Πρόκειται για μια μεταβολή που αγγίζει το -83% μέσα σε μόλις μια πενταετία, ενώ τα μηνύματα θα είναι ακόμα πιο δυσοίωνα εφόσον ολοκληρωθεί και η φετινή τουριστική σεζόν. Σε απόλυτα νούμερα επισκεπτών μέσω του κλάδου της κρουαζιέρας, στη Λέσβο μόνο από τους 42.423 επιβάτες του 2013, φτάσαμε στους 2.482 του 2017…

Παρόμοια κατάσταση βιώνουν και τα υπόλοιπα νησιά του Βορείου Αιγαίου με την πτώση στη Λήμνο να αγγίζει το 95% συγκριτικά με το 2015, που ήταν η καλύτερή της σεζόν με 41 προσεγγίσεις, ενώ στη Χίο να ξεπερνά το -83% σε σχέση με το 2016 που μετρούσε 43 αφίξεις πλοίων. Μοναδική εξαίρεση η Σάμος και λόγω γεωγραφικής θέσης, πολύ κοντά σε τουριστικούς προορισμούς της Τουρκίας, με τη μείωση να είναι πολύ μικρότερη στα επίπεδα του -23,5% με βάση τα στοιχεία της Ένωσης Λιμένων Ελλάδας.

Τι γίνεται στην… άλλη Ευρώπη

H βιομηχανία της κρουαζιέρας συνέβαλε στην ευρωπαϊκή οικονομία με 47,86 δισ. ευρώ το 2017, σύμφωνα με τα νεώτερα στοιχεία της Cruise Lines International Association (CLIA), αριθμός που αποτελεί ρεκόρ, αντιπροσωπεύοντας αύξηση 16,9% συγκριτικά με το 2015.

Είναι γεγονός ότι η κρουαζιέρα στην Eυρώπη βρίσκεται από το 2012 σε διαρκή ανάπτυξη, με αύξηση επιβατών κατά 13% (6,96 εκ. επισκέπτες το 2017). Η Γηραιά ήπειρος παραμένει ο δεύτερος πιο δημοφιλής προορισμός κρουαζιέρας στον κόσμο, μετά την Kαραϊβική, με άμεσα έσοδα 19,7 δισ. ευρώ πέρυσι, έναντι 16,9 δισ. ευρώ το 2015. Mέσα σε αυτή τη διετία δημιουργήθηκαν 43.000 νέες θέσεις εργασίας, με τους μισθούς και τα άλλα οφέλη για τους εργαζόμενους να διαμορφώνονται σε 12,77 δισ. ευρώ.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι σε σχέση με αυτά τα μεγέθη, οι επιδόσεις της Ελλάδας αντιστοιχούν μέχρι σήμερα σε ένα ελάχιστο ποσοστό. Μια κατάσταση που δεν θα ανατραπεί προς το καλύτερο, εάν δεν ξεπεραστούν οι υστερήσεις και οι αγκυλώσεις. Όπως οι ανεπαρκείς υποδομές (εκβάθυνση λιμένων, ελκυστικά κτίρια, ολοκληρωμένες και ανταγωνιστικές υπηρεσίες), για να μπορούν τα ελληνικά λιμάνια να υποδέχονται ως home porting μεγάλα κρουαζιερόπλοια, ο ασφαλής ελλιμενισμός, ο σωστός προγραμματισμός αφίξεων, η άρση των αντικινήτρων και η συγκρότηση σταθερού και αξιόπιστου νομικού - οικονομικού πλαισίου λειτουργίας των εταιριών, που επιδιώκουν να δραστηριοποιηθούν στην Eλλάδα. Aπαιτείται, δηλαδή, γενικός «συναγερμός» ώστε να καλυφθεί το χαμένο έδαφος την ώρα που ανταγωνιστικοί προορισμοί, όπως η Tουρκία, προχωρούν σε τεράστιες επενδύσεις, αφήνοντας τη χώρα μας ακόμα πιο πίσω…

Αρκετά ενδιαφέρουσα αποδεικνύεται η τελευταία, επικαιροποιημένη μελέτη του Ινστιτούτου του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων με τίτλο «Ποιος πάει πού; Πόσο μένει; Πόσα ξοδεύει;», βάσει των οριστικών στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδος, για την ανάλυση του εισερχόμενου τουρισμού ανά Περιφέρεια για το 2017. Τα συμπεράσματα είναι χρήσιμα από κάθε άποψη και εφόσον αξιολογηθούν από τους ιθύνοντες, ειδικά στην αυτοδιοίκηση αλλά και στους επιφορτισμένους φορείς του τουρισμού, δύνανται να δείξουν το δρόμο στον οποίο θα πρέπει να κινηθεί κάθε περιοχή της χώρας προκειμένου να αυξήσει την επισκεψιμότητά της, να σχεδιάσει στοχευμένα τις κινήσεις της ανά αγορά και να επιδιώξει ακόμα καλύτερα αποτελέσματα στο άμεσο μέλλον.

Όπως είναι φυσιολογικό, οι Περιφέρειες με τις μεγαλύτερες ροές εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης σε απόλυτα νούμερα για το 2017 ήταν η Κεντρική Μακεδονία (7,26εκ. επισκέπτες), το Νότιο Αιγαίο (5,84εκ.), η Αττική (5,14εκ.), η Κρήτη (4,8εκ.) και τα Ιόνια Νησιά (2,97εκ.), ενώ το Βόρειο Αιγαίο φιγουράρει στην προτελευταία θέση της κατάταξης με μόλις 364.000 επισκέπτες. Σε μια σύγκριση ωστόσο, που αδικεί εν πολλοίς νησιά όπως η Λέσβος, η Λήμνος, η Χίος, η Σάμος και η Ικαρία, τα οποία δεν αποτελούν παραδοσιακά πρώτιστη επιλογή για τους τουρίστες από το εξωτερικό. Η Κεντρική Μακεδονία εξάλλου προσελκύει χιλιάδες κόσμου από τις χώρες των Βαλκανίων, αλλά και τη Ρωσία, ενώ Κυκλάδες, Δωδεκάνησα και Κρήτη είναι φημισμένες απ’ άκρη σ’ άκρη για το τουριστικό τους προϊόν, σε αντίθεση με το Βόρειο Αιγαίο που έχει σχεδόν μηδαμινές εισροές ακόμα και από μεγάλες αγορές όπως η Γαλλία. 

Εκείνο που έχει ενδιαφέρον, πάντως, είναι πως το προφίλ των επισκεπτών διαφοροποιείται ανά Περιφέρεια, με αποτέλεσμα να παρατηρείται αλλού ο μεγαλύτερος αριθμός επισκέψεων (Κεντρική Μακεδονία) και αλλού ο υψηλότερος αριθμός εισπράξεων (Νότιο Αιγαίο). Από την ανάλυση των βασικών δεικτών: δαπάνη ανά επίσκεψη, δαπάνη ανά διανυκτέρευση και μέση διάρκεια παραμονής, προκύπτει ωστόσο ότι οι Περιφέρειες που κατά κύριο λόγο δέχονται τον λεγόμενο τουρισμό «Ήλιος και Θάλασσα», δηλαδή το Νότιο Αιγαίο, η Κρήτη και τα Ιόνια Νησιά έχουν τις υψηλότερες τιμές και στους τρεις δείκτες. Το εντυπωσιακό στοιχείο της μελέτης, όμως, είναι πως οι τρεις πρώτες Περιφέρειες στη λίστα συγκεντρώνουν το 60,8% της επισκεψιμότητας της Ελλάδας από το εξωτερικό, τη στιγμή που το Βόρειο Αιγαίο -το οποίο δεν υστερεί πουθενά σε ήλιο και θάλασσα- κατέχει μόλις το 1,2% της πίτας. Δείγμα της δυναμικής των νησιών μας ως ταξιδιωτικών προορισμών, επισημαίνοντας όμως και τις ελλείψεις σε σχεδιασμό, όραμα, επενδύσεις συγκριτικά με ότι συμβαίνει στις πιο ανεπτυγμένες τουριστικά Περιφέρειες της Ελλάδας.

Ανά επίσκεψη και διανυκτέρευση

Η μέση δαπάνη ανά επίσκεψη στις 13 Περιφέρειες της χώρας το 2017 διαμορφώθηκε στα 458€, παρουσιάζοντας μάλιστα μια μικρή αύξηση (1,9%) σε σχέση με το 2016 (449 €). Το μέγεθος αυτό, ωστόσο, δείχνει μεγάλη διαφοροποίηση ανάμεσα στις Περιφέρειες, σε μερικές εκ των οποίων υπάρχει αύξηση (Βόρειο Αιγαίο, Νότιο Αιγαίο, Αττική, Πελοπόννησος) και σε άλλες σχετική μείωση (Ιόνια Νησιά και Κρήτη) έναντι του 2016.

Αρκετά χαμηλά κινείται το Βόρειο Αιγαίο και στη μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση, που μειώθηκε μάλιστα στα 52€ του 2017 από τα 53€ του 2016. Ο μέσος όρος της χώρας κυμαίνεται στα 68€, με την Κρήτη να φιγουράρει στην κορυφή της λίστας (81€), το Νότιο Αιγαίο να ακολουθεί (79€) και την Αττική με τα Ιόνια Νησιά να μοιράζονται την 3η θέση, αμφότερες στα 71€. Χαμηλότερη δαπάνη ανά διανυκτέρευση παρατηρείται στην Κεντρική Μακεδονία με μόλις 45€.

Διακοπές επί… μακρόν

Υπάρχει ωστόσο και ένας δείκτης, στον οποίο το Βόρειο Αιγαίο φιγουράρει στην κορυφή. Κι αυτός είναι η μέση διάρκεια παραμονής, που «σκαρφάλωσε» για τα νησιά μας στις 8,8 ημέρες μέσα στο 2017 και μάλιστα με εντυπωσιακή αύξηση συγκριτικά με το 2016, όταν κυμαινόταν στις 7,5 ημέρες. Τόσο η Κρήτη, όσο και τα Ιόνια Νησιά υποχώρησαν στις 8,4 ημέρες κατά μέσο όρο, όταν πέρυσι είχαν αμφότερες 8,7 ενώ μικρή αύξηση παρατηρήθηκε και στο Νότιο Αιγαίο με 7,9 ημέρες παραμονής έναντι 7,7 το 2016. Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του «επιτεύγματος» στο Βόρειο Αιγαίο, αρκεί να επισημανθεί ότι μέσος όρος παραμονής στην Ελλάδα για το 2017 κυμάνθηκε στις 6,8 ημέρες, δηλαδή δύο ημέρες λιγότερες απ’ ότι διέμειναν στα νησιά μας οι τουρίστες που τα επέλεξαν για τις διακοπές τους. Η εντυπωσιακή αύξηση στη διάρκεια παραμονής των επισκεπτών στο Βόρειο Αιγαίο αγγίζει το +17,7%, όταν ο μέσος όρος της χώρας κατέγραψε μόλις +0,8%.

Μεταβολές της αγοράς

Σε ότι αφορά τις μεταβολές της αγοράς, το Βόρειο Αιγαίο κατέχει μια ακόμα πρωτιά, αφού είναι η Περιφέρεια με τη μεγαλύτερη αύξηση και στη δαπάνη ανά επίσκεψη (+14,9%), τη στιγμή που ο μέσος όρος της χώρας για το 2017 ήταν μόλις +1,9%. Συνολικά, τα νησιά της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου προσέλκυσαν μέσα στο έτος 167.000.000€, τα οποία αντιστοιχούν μόλις στο 1,2% της πίτας, ξεπερνώντας στη σχετική λίστα μόλις τρεις Περιφέρειες, εκείνες της Δυτικής Ελλάδας, της Στερεάς Ελλάδας και της Δυτικής Μακεδονίας. Η διαφορά μάλιστα με τις Περιφέρειες που φιγουράρουν ψηλότερα στην κατάταξη είναι χαώδης, αφού η Ήπειρος συγκεντρώνει σχεδόν +50εκ. ευρώ σε εισπράξεις, ενώ Ανατολική Μακεδονία-Θράκη, Θεσσαλία και Πελοπόννησος έχουν παρά κάτι διπλάσια έσοδα. Στις πέντε πρώτες Περιφέρεις της λίστας τα νούμερα… ξεφεύγουν με τα Ιόνια Νησιά να συγκεντρώνουν 1,78δις ευρώ, την Κεντρική Μακεδονία 1,85δις ευρώ, την Αττική 2,08δις ευρώ, την Κρήτη 3,26δις ευρώ και το Νότιο Αιγαίο 3,65δις ευρώ μέσα σε μία χρονιά.

Αίσθηση προκάλεσε το αθλητικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή και την μέχρι τώρα καριέρα του Πραξιτέλη Βούρου, σε παραγωγή της Επικοινωνίας Αιγαίου, που προβλήθηκε μέσα από τις ιστοσελίδες sportlesvos.gr και emprosnet.gr το βράδυ της Τετάρτης σε live streaming. Μικροί και μεγάλοι, δεν είναι υπερβολή και δε συνηθίζουμε να ευλογούμε τα γένια μας, συζητούν εντυπωσιασμένοι έκτοτε γύρω από την ταινία, για τις ανάγκες της οποίας έγιναν γυρίσματα όχι μόνο στο νησί μας, αλλά και στη Λευκωσία της Κύπρου, στο πλαίσιο της διεξαγωγής του ιστορικού αγώνα μεταξύ ΑΠΟΕΛ και Ρεάλ Μαδρίτης, στο Champions League, τον περασμένο Νοέμβρη.

Το βίντεο έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες σε προβολές, ακόμη και στην απαιτητική πλατφόρμα του YouTube, η οποία δεν προσμετρά τις ολιγόλεπτες θεάσεις (συγκριτικά με τη συνολική διάρκεια του ντοκιμαντέρ), παρά μόνο τις λεγόμενες «ποιοτικές προβολές», που στη γλώσσα του διαδικτυακού μάρκετινγκ είναι οι σπουδαιότερες, αλλά κι εκείνες που αντικατοπτρίζουν την πραγματική απήχηση.

Συγκινητική ήταν συνολικά η ανταπόκριση σας. Από τη στιγμή που έπεφταν οι τίτλοι τέλους, ακόμα, τα πρώτα μηνύματα άρχισαν να φτάνουν πριν καν ακόμα ολοκληρωθεί το «Dream On» των Aerosmith και επί ώρα τόσο το inbox του sportlesvos.gr, όσο και τα προσωπικά κινητά των συντελεστών, δεν σταμάτησαν να χτυπούν για ένα καλό λόγο, με θαυμασμό για αυτό που ουσιαστικά τολμήσαμε να φέρουμε εις πέρας και όχι τόσο για το τελικό αποτέλεσμα, που κατά γενική ομολογία αγγίζει τα όρια μιας επαγγελματικής δουλειάς.

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είμαστε γνώστες στη δημιουργία ντοκιμαντέρ τέτοιου είδους. Ούτε επιδιώκουμε να το παίξουμε… κάποιοι. Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει όμως, πως φροντίσαμε να μάθουμε πολλά πριν επιχειρήσουμε αυτό το εγχείρημα, που στα μάτια των περισσοτέρων εδώ στο νησί, έμοιαζε αρχικά ανέφικτο και ονειροπόλο.

Αν για τους αναγνώστες (και τηλεθεατές πλέον) στη Λέσβο ήταν λίγο - πολύ αναμενόμενος ο «ντόρος» που γίνεται σήμερα γύρω από το ντοκιμαντέρ, δεν θα λέγαμε εξαρχής το ίδιο και για το «γκελ» που αυτό έκανε στην Κύπρο. Δεν ήταν μόνο οι φίλοι του ΑΠΟΕΛ, που μίλησαν στη διάρκεια των γυρισμάτων έξω από το ΓΣΠ για τον «Πράξι», αλλά και ένα σωρό άλλοι απλοί υποστηρικτές των «πορτοκαλί», που φρόντισαν με αναρτήσεις τους στα social media να αποθεώσουν από το βράδυ της Τετάρτης τη δουλειά ανθρώπων που ούτε καν γνώριζαν, αλλά εκτίμησαν το ταξίδι μας στη Λευκωσία, σεβάστηκαν το μεράκι μας, καταθέτοντας αγάπη και μόνο για ένα «δικό» τους, «δικό» μας παιδί, που έκανε τα όνειρά του πραγματικότητα και μέσα από τον ΑΠΟΕΛ.

Φυσικά, η μεγαλύτερη ανταμοιβή μας είναι να ακούμε από τα χείλη μικρών παιδιών, που κάνουν τώρα τα πρώτα ή τα… δεύτερα βήματα τους στο χώρο του ποδοσφαίρου, για τα μηνύματα που τους «πέρασε» η ταινία αυτή. Επιβεβαιώνοντας αυτό που γνωρίζαμε από πριν εμείς, πως ο Πραξιτέλης Βούρος αποτελεί για τις νέες γενιές ένα θετικό πρότυπο, έναν ποδοσφαιριστή στο οποίο θέλουν να μοιάσουν, ακολουθώντας τα δικά τους όνειρα, μαθαίνοντας πως τίποτα δεν κατακτιέται εύκολα, πως δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάμε στις δυσκολίες. Με πίστη, πείσμα, υπομονή και πολλή δουλειά, κάθε όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Αυτή λοιπόν είναι η παρακαταθήκη μας.

Μια ταινία - ντοκιμαντέρ για τον Μυτιληνιό ποδοσφαιριστή Πραξιτέλη Βούρο και την πορεία του στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, από την ηλικία των 5 ετών ως και σήμερα. Μιλούν για εκείνον άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια και που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο βοήθησαν στην εξέλιξή του. Για τις ανάγκες του αθλητικού ντοκιμαντέρ, το «SL» ταξίδεψε στην Κύπρο τον περασμένο Νοέμβριο, στο πλαίσιο της διεξαγωγής του ιστορικού αγώνα του ΑΠΟΕΛ κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης, στο ΓΣΠ της Λευκωσίας. Για πρώτη φορά στα χρονικά των ΜΜΕ της Λέσβου, μια τηλεοπτική παραγωγή κινείται μεταξύ δύο χωρών, για ένα δικό μας παιδί, που έχει ανοίξει τα φτερά του και «πετάει» έξω από τα στενά νησιωτικά μας όρια. Σε Live Streaming, στις 9 το βράδυ. Πατήστε το play και καλή απόλαυση...

Παραγωγή: Επικοινωνία Αιγαίου ΑΕ | A' Προβολή: SportLesvos.gr - Emprosnet.gr | Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Παπαντώνης - Ιγνάτης Τσικνής | Μοντάζ: Ιγνάτης Τσικνής | Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Βαγγέλης Παπαντώνης - Μαρίνος Ορφανός | Μουσική επιμέλεια: Βαγγέλης Παπαντώνης

Η Λέσβος ανακάμπτει τουριστικά. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν οι ενασχολούμενοι με τον κλάδο, αναγνώζοντας τα επίσημα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα για το μήνα Ιούνιο, σε ότι αφορά τις πτήσεις τσάρτερ, ολοκληρώνοντας έτσι το πρώτο εξάμηνο του έτους. Υπάρχει μια αύξηση, που εν πολλοίς ήταν αναμενόμενη. Κι αυτό γιατί στον τομέα του τουρισμού, εφόσον δεν προκύψει κάποιο συγκλονιστικό απρόοπτο στη διάρκεια των χειμερινών μηνών, είναι λίγο - πολύ γνωστό πού θα κινηθούν οι αφίξεις τόσο από τα συμβόλαια του καλοκαιριού για το επόμενο καλοκαίρι, όσο και από την πορεία των κρατήσεων ή τον προγραμματισμό των πτήσεων.

Αναζητώντας λίγο πιο βαθιά τα αίτια της συγκεκριμένης αύξησης, που θυμίζει καλοκαίρι του 2013 σε απόλυτα νούμερα, δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να καταλάβει πού οφείλεται η μεταστροφή του τουριστικού ρεύματος προς το νησί μας, φέτος. Επενδύσεις δεν έγιναν σε τέτοιο βαθμό που να αιτιολογούν τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών, το προϊόν μας εξακολουθεί να παραμένει… basic στη γλώσσα των tour operators, οι καμπάνιες προώθησης του νησιού στο εξωτερικό είναι φιλότιμες, κυρίως από ιδιωτικούς Φορείς, αλλά μέχρι εκεί και γενικώς δεν υπήρξε καμία σοβαρή προσπάθεια από την τοπική αυτοδιοίκηση, πρώτου ή δεύτερου βαθμού, για να μπορεί σήμερα είτε η Περιφέρεια, είτε ο Δήμος, να «πανηγυρίζουν» σχετικά με τα αποτελέσματα των κόπων τους.

Τί έμεινε λοιπόν; Η αρνητική διαφήμιση που έγινε στη Λέσβο λόγω του προσφυγικού. Η οποία δεν παύει να αποτελεί διαφήμιση. Αυτό οφείλουν να το αποδεχθούν πλέον κι όσοι τα δύο πρώτα χρόνια της κρίσης, όταν υπήρξε φυσιολογικά μια κάμψη στον τουρισμό του νησιού, είχαν κάνει την καταστροφολογία, επιστήμη, μιλώντας για μονοπάτια δίχως επιστροφή, σκορπώντας τον πανικό στην τοπική κοινωνία και βγάζοντας προς τα έξω ένα φοβικό πρόσωπο.

Στο μεσοδιάστημα η Λέσβος συνέχισε στον αυτόματο πιλότο. Σήμερα βρίσκεται με περισσότερους Ευρωπαίους τουρίστες απ’ ότι την τελευταία διετία, αυξημένες πτήσεις τσάρτερ, αλλά και νέες αγορές. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι απλό. Η Λέσβος, όσο κι αν δεν θέλουν να το αποδεχθούν κάποιοι, απέκτησε ένα brandname στην Ευρώπη. Χωρίς να το επιδιώξει, είναι αλήθεια. Αλλά και δίχως να μπορεί να το αποφύγει. Γιατί οι 1 εκατομμύριο πρόσφυγες που πέρασαν από τις ακτές μας, είτε το θέλαμε, είτε όχι, θα ερχόντουσαν. Ήταν κάτι πάνω από τις δυνάμεις μας. Και οφείλαμε, από την πρώτη στιγμή, να ψάξουμε τρόπους ώστε το πανθομολογούμενο «μειονέκτημα», να το μετατρέψουμε σε πλεονέκτημα. Σήμερα, οπουδήποτε στην υφήλιο αναφέρεις τη Λέσβο, θα ξέρουν να σου πουν περί τίνος πρόκειται. Πριν 5 - 10 χρόνια, ελάχιστοι είχαν γνώση και η πλειοψηφία των τουριστών που την επισκέπτονταν, μάθαιναν για το νησί, περπατώντας το στη διάρκεια των διακοπών τους. Πλέον, οι περισσότεροι γνωρίζουν. Κι αυτό δεν μπορεί, ούτε πρέπει, να περνά απαρατήρητο όταν στη Λέσβο βρέθηκαν εκατοντάδες τηλεοπτικά δίκτυα, μεταφέροντας εικόνα σε εκατομμύρια τηλεθεατές ανά τον κόσμο από την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου ή της Αντζελίνα Τζολί, της βασίλισσας Ράνια της Ιορδανίας, της Σούζαν Σάραντον, των ηθοποιών του «Game of Thrones», των αστέρων της Μπαρτσελόνα και πολλών άλλων.

Είναι βέβαιο, ότι μερικοί -ακόμα και άνθρωποι του τουρισμού- αν αύριο ως δια μαγείας έφευγαν από το νησί όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες, θα προτιμούσαν να κάνουν πως δε συνέβη ποτέ όλο αυτό. Σαν μια ντροπιαστική οικογενειακή ιστορία, που θα «καταχωνιαζόταν» στο πιο βαθύ συρτάρι των αναμνήσεων τους. Κι όμως, η Λέσβος θα μπορούσε να βγει ακόμα περισσότερο κερδισμένη από όσα συνέβησαν στα μέρη μας τα προηγούμενα χρόνια. Και είναι αδιανόητο, που ενώ αποτελέσαμε για αρκετό καιρό το «κέντρο» του κόσμου, δεν έχει δημιουργηθεί τίποτα ως αυτή τη στιγμή, που να μπορεί να αξιοποιηθεί και τουριστικά στο μέλλον. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ιστορία γράφτηκε στη Λέσβο. Ιστορία που αλλάζει τον κόσμο. Το να κλείνουμε τα μάτια πεισματικά, επιμένοντας να μη βλέπουμε την πραγματικότητα, είναι αστείο.

Μπορεί ο Wei Wei να μην έφτιαξε ποτέ, εδώ, το μνημείο που ονειρευόταν, το οποίο θα συμβόλιζε τη Λέσβο της αλληλεγγύης. Αυτό όμως δε διαγράφει όσα έγιναν. Το νησί θα μνημονεύεται για δεκαετίες, ως τόπος που υποδέχθηκε το μεγαλύτερο κομμάτι της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη. Οι ξένοι θα συνεχίσουν να αναφέρουν τη Λέσβο όλο και περισσότερο στα δημοσιεύματα και τις συζητήσεις τους, ακόμα και για τους λάθος λόγους, αλλά το brandname θα ισχυροποιείται χρόνο με το χρόνο και κάποτε, αν για παράδειγμα δημιουργηθεί ένα μουσείο προσφυγικής μνήμης, πολλοί από όσους κατάφεραν και πέρασαν τη θάλασσα του Αιγαίου, πατώντας τα χώματά μας, θα επιστρέψουν για να τα ξαναφιλήσουν. Και ενδεχομένως ακόμα περισσότεροι θα έρθουν στη Λέσβο για να μάθουν ουσιαστικά, από εδώ όπου έγιναν όλα, την παγκόσμια ιστορία που, ναι, ξαναγράφτηκε.

Ας περιοριστούν λοιπόν οι φωνές. Δε σημαίνει εξάλλου ότι όποιος μιλάει δυνατά, έχει και δίκιο. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος «γιατρός» και στην περίπτωση του τουρισμού, οι πληγές κλείνουν πολύ νωρίτερα απ’ ότι υπολόγιζαν όσοι το καλοκαίρι του 2015, επέμεναν με σιγουριά ότι το τουριστικό προϊόν του νησιού καταστράφηκε για δεκαετίες…

Παρασκευή, 06 Ιουλίου 2018 10:59

Ασημένια στην Ευρώπη η Όλγα Φιάσκα!

Η Μυτιληνιά πρωταθλήτρια της Αθλοκίνησης τερμάτισε στη 2η θέση των 5.000μ βάδην στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών, φέρνοντας ξανά τον κλασικό αθλητισμό της Λέσβου στο επίκεντρο των μεγάλων επιτυχιών

Ασημένια στην Ευρώπη η Όλγα Φιάσκα!

Η Όλγα Φιάσκα κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών, που διεξάγεται στο Γκιορ της Ουγγαρίας, ανεβαίνοντας έτσι στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στα 5.000μ βάδην των κορασίδων, μετά από ένα συγκλονιστικό αγώνα το πρωί της Πέμπτης στο «Olympic Sport Park».

Η πρωταθλήτρια της Αθλοκίνησης Μυτιλήνης έκανε έναν πολύ καλό αγώνα. Ξέφυγε από νωρίς στη 2η θέση, αφήνοντας πίσω τις αντιπάλους της, που αδυνατούσαν να την πλησιάσουν, αλλά δεν κατόρθωσε να κοντράρει τη Λευκορωσίδα Hanna Zubkova, η οποία παρότι δεν είχε κάνει πολλές κούρσες στον ανοικτό στίβο φέτος, επιβεβαίωσε το χρόνο που είχε σημειώσει στον κλειστό τον περασμένο Δεκέμβριο, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο.

Τι σημασία έχει όμως το χρώμα του μεταλλίου; Η Όλγα ξεπέρασε για μια ακόμα φορά τον εαυτό της, ολοκληρώνοντας τη διαδρομή σε 23.39.12, πλησιάζοντας το ατομικό και παλλεσβιακό ρεκόρ, σε μια κούρσα που πραγματοποιήθηκε υπό δύσκολες καιρικές συνθήκες, με δυνατή ηλιοφάνεια και θερμοκρασία που άγγιζε τους 30 βαθμούς, υπό σκιά. Αντιλαμβάνεται εύκολα κάποιος, πως την ώρα του αγώνα κάτω από τον καυτό ήλιο, οι συνθήκες ήταν πραγματικά αντίξοες για ακόμα υψηλότερες επιδόσεις.

Η βασική της αντίπαλος

Η Hannah Zubkova ήταν ο κυριότερος αντίπαλος της Φιάσκα πριν την έναρξη του τελικού. Στη λίστα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, όταν ανακοινώθηκαν οι τελικές συμμετοχές στη διοργάνωση, η Λευκορωσίδα βρέθηκε ξαφνικά να φιγουράρει στην κορυφή των 5.000μ βάδην χάρη σε μια επίδοση (22:50.59) που είχε σημειώσει στον κλειστό στίβο και συγκεκριμένα στη «Σπαρτακιάδα» του Γκόμελ. Το γεγονός πως ο συγκεκριμένος χρόνος επιτεύχθηκε στον κλειστό στίβο, σε συνδυασμό με την χαρακτηριστική απουσία της Zubkova από άλλες διοργανώσεις όλο αυτό το διάστημα, δημιουργούσε ένα μυστήριο γύρω από την αγωνιστική της ετοιμότητα.

Τελικά η Hanna Zubkova βάδισε στο όριο. Πήρε δύο κίτρινες κάρτες από τους κριτές, τη στιγμή που ξεκίνησε την επίθεσή της για να αποσπαστεί από την Όλγα Φιάσκα και όταν εδραίωσε μια καλή απόσταση ανάμεσά τους, συνέχισε πιο προσεκτικά. Είχε εκμεταλλευτεί όμως στο έπακρο την τακτική της, τερματίζοντας έτσι στην 1η θέση με 22:45.47.

Συγκινητική η Φιάσκα

Η Μυτιληνιά πρωταθλήτρια έκανε το δικό της αγώνα, δίχως να παρεκκλίνει ποτέ από το πλάνο και την στρατηγική που είχε χαράξει ο ομοσπονδιακός προπονητής της, Γρηγόρης Κοντός. Δεν απειλήθηκε καθόλου από καμία αντίπαλο, που βρέθηκε πίσω της, αφήνοντας σχεδόν 40 δευτερόλεπτα μακριά την Ιταλίδα Simona Bertini, που κατετάγη στην 3η θέση με 24:18.80. Στην 6η θέση τερμάτισε η έτερη Ελληνίδα του τελικού, η Μαρία Σεφεριάδη που ολοκλήρωσε σε χρόνο 24:80.86. 

Αμέσως μετά το τέλος του τελικού στα 5.000μ βάδην, η δευτεραθλήτρια Ευρώπης πλέον, μίλησε στο Sportsfeed.gr που βρίσκεται στην Ουγγαρία για την κάλυψη της διοργάνωσης: «Είμαι ευχαριστημένη από τον εαυτό μου, όχι όμως στον απόλυτο βαθμό. Είχε πολλή ζέστη, που δε με άφησε να συγκεντρωθώ όσο ήθελα. Όμως χαίρομαι, γιατί το περίμενα το μετάλλιο.»

Γρ. Κοντός: «Πανάξιο μετάλλιο»

Μιλώντας στο «Ε», ο προπονητής της Αθλοκίνησης Μυτιλήνης Γρηγόρης Κοντός, επεσήμανε: «Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από το ασημένιο μετάλλιο. Ήταν ένας αγώνας πολύ δύσκολος, με ζέστη ασυνήθιστη. Η Όλγα πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της, ακολούθησε την τακτική και εξασφάλισε τη 2η θέση πίσω από την Ζούμπκοβα, που φρόντισε να παίξει με τις κίτρινες κάρτες, σε μια προσπάθεια να… τρέξει και να αποσπαστεί μπροστά. Το κατάφερε, αλλά για εμάς δεν έχει καμία σημασία. Η Όλγα βάδισε απονήρευτη με στυλ αθλήτριας υψηλού επιπέδου και της αξίζει απόλυτα το ασημένιο μετάλλιο για την προσπάθεια που έχει καταβάλει όλο το προηγούμενο διάστημα.»

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην Όλγα Φιάσκα, στον προπονητή της Γρηγόρη Κοντό, στο σύλλογο της Αθλοκίνησης Μυτιλήνης και φυσικά στην οικογένεια της δευτεραθλήτριας Ευρώπης, που ανέβασαν τη σημαία της Λέσβου, αλλά και της Ελλάδας, στο βάθρο! Πρόκειται για μια ιστορική μέρα, που σίγουρα θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη όλων των φίλων του στίβου.

Η χθεσινή ημέρα ήταν ιστορική. Και η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, η Όλγα Φιάσκα, θα το διαπιστώσει σε μερικά χρόνια, όταν ο Τύπος της τότε εποχής θα μνημονεύει την επιτυχία της σε αφιερώματα για το στίβο, όπως εμείς σήμερα «σκαλίζουμε» το παρελθόν για να θυμηθούμε με περηφάνια τα μετάλλια του Κώστα Κεντέρη, της Αγγελικής Τσιολακούδη, του Δημήτρη Ρέγα, της Γρηγορίας Κεραμιδά ή τις διακρίσεις του Ανέστη Πουλιόγλου, του Γιάννη Αποστόλου, του Στέλιου Κοπάνου, του Γιώργου Αγιασώτη, του Γιώργου Πάνου, της Βαρβάρας Ζώχου, της Μαριάννας Γκάγκα, της Πηνελόπης Πετρέλλη, της Κατερίνας Καρατζά, πιο πρόσφατα του Πέτρου Χατζίου, της Ιωάννας Λιτσολάρη, του Φάνη Θεριουδάκη, της Μαρίτας Αργυρού ή παλαιότερα των Γεωργατσέλλου και της Κατσικαδέλλη. Είμαι σίγουρος ότι ενδεχομένως να ξεχνάω κάποιους, αλλά προσεχώς υπόσχομαι να ετοιμάσουμε ένα αφιέρωμα με όλες αυτές τις επιτυχίες για να αποδώσουμε τις τιμές που αρμόζουν στον κλασικό αθλητισμό του νησιού μας.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε, ωστόσο, είναι στη δουλειά που γίνεται από τους προπονητές και τους συλλόγους, στις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν καθημερινά και φυσικά στις ελλιπέστατες αθλητικές εγκαταστάσεις της Λέσβου. Τα επιτεύγματα των πρωταθλητών μας, σε διεθνές επίπεδο, είναι βέβαιο ότι δεν συγκρίνονται με κανένα αντίστοιχο στις αναπτυξιακές ηλικίες, πουθενά στον κόσμο. Αν δει κάποιος το Κλειστό Προπονητήριο του Γκόμελ, όπου προπονείται η Χάνα Ζούμπκοβα στη Λευκορωσία, η αθλήτρια δηλαδή που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 5.000μ. βάδην στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18, αφήνοντας στη 2η θέση την Όλγα Φιάσκα, τουλάχιστον θα μελαγχολήσει. Όμως την ίδια στιγμή, το γεγονός ότι σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης υπάρχουν υπερσύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις, που βοηθούν τα παιδιά να εξελίσσονται διαρκώς, φέρνοντας πίσω στις χώρες τους μετάλλια σε τέτοιες διοργανώσεις, είναι εκείνο που δίνει ακόμα μεγαλύτερη αξία στην επιτυχία της Όλγας.

Πραγματικά, δεν μπορεί να υπάρχει άλλος αθλητής ή αθλήτρια που ανέβηκε ή θα ανέβει στο βάθρο αυτής της διοργάνωσης στο Γκιορ της Ουγγαρίας και προπονείται σε ταρτάν φουσκωμένα από τη βροχή και τον ήλιο, «σκασμένα» στα περισσότερα σημεία τους, φθαρμένα από βαρέα οχήματα που μπήκαν για να… ανακαινίσουν τον ποδοσφαιρικό «Ταρλά», λες και δεν υπήρχε στίβος, πατώντας μέχρι και πάνω στους βατήρες εκκίνησης, σπάζοντας εμπόδια και μην έχοντας καν την ευθιξία να καλύψουν τις ζημιές που δημιούργησαν με το πέρας των εργασιών.

Φτάσαμε στο 2018 και αισθάνομαι πως θα πρέπει να πανηγυρίζουμε κιόλας για την εξαγγελία ανακαίνισης των ταρτάν στα Στάδια Μυτιλήνης και Καλλονής. Όταν πρόσφατα ξοδεύτηκε 1,55 εκ. ευρώ για να κάνει στην ουσία… κουμάντο η ΑΕΛΚ στον «Ταρλά», τους ήταν πολύ… βαρύ να επενδύσουν περί τις 350.000 ευρώ ακόμα, σε ένα νέο ελαστικό τάπητα. Λες και αν ανακαίνιζαν το σπίτι τους όλοι αυτοί, θα άφηναν την παλιά πόρτα ή το φθαρμένο πάτωμα στην είσοδο...

Αν ούτε αυτή η τεράστια επιτυχία της Όλγας Φιάσκα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες μετάλλια των αθλητών και των αθλητριών μας στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα στίβου, δεν γίνει αφορμή να ξεκινήσει -αύριο κιόλας- η ανάθεση στον εργολάβο των νέων ταρτάν σε «Ταρλά» και «Κ. Κεντέρης», ειλικρινά αδυνατώ να σκεφτώ τι άλλο πρέπει να συμβεί επιτέλους για να καταλάβουν οι αρμόδιοι αυτοδιοικητικοί φορείς ότι ο κλασικός αθλητισμός, όχι απλώς αξίζει, αλλά απαιτεί πλέον να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, σοβαρότητα και αξιοκρατία.

Ο στίβος δείχνει το δρόμο. Και όσοι κλείνουν τα μάτια μπροστά σε τέτοιες τεράστιες διακρίσεις, μόνο αδαείς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Είναι υποχρέωση της Περιφέρειας και του Δήμου, λοιπόν, να αντιμετωπίσουν κατάματα τις ελλείψεις. Και όχι, δεν είναι ίδια η ανάγκη για ένα συνθετικό τάπητα στα Χύδηρα ή το Λισβόρι, με δύο νέα ταρτάν σε Μυτιλήνη και Καλλονή. Ούτε είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη. Και ας πάψει επιτέλους αυτή η λογική της ψηφοθηρίας στα χωριά του νησιού. Δεν τιμά κανέναν.

Πιθανότατα, όταν θα επιστρέψει με το καλό η Όλγα από την Ουγγαρία, στο αεροδρόμιο θα την περιμένουν οι τοπικοί μας άρχοντες για να τη συγχαρούν. Το μοναδικό που πρέπει να συμβεί τη στιγμή εκείνη, είναι να τους πάρει η ίδια η δευτεραθλήτρια Ευρώπης από το χέρι και να τους ζητήσει να περπατήσουν το ταρτάν, στο οποίο έκανε προπόνηση. Αν δεν ντραπούν με την κατάστασή του, την οποία εκατοντάδες παιδιά βιώνουν αγόγγυστα ως εδραιωμένη καθημερινότητα πια, δεν αξίζει ούτε να της σφίξουν το χέρι για την τεράστια επιτυχία της να ανέβει στο δεύτερο σκαλί της Ευρώπης.

Ως εδώ.-

Ο Ασημάκης Χατζηνικολάου δεν είναι άγνωστος στο νησί μας. Με καταγωγή από τα Μυστεγνά της Λέσβου, δημοσιογράφος στο ελληνικό πρόγραμμα της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας επί σειρά ετών, λάτρης της Μπάγερν Μονάχου, του ποδοσφαίρου γενικότερα και με ιδιαίτερη συμπάθεια στην ομάδα του χωριού του, τον «Αίγειρο», έχει φιλοξενηθεί σε αρκετά ρεπορτάζ στις σελίδες του «Ε». Τελευταία αφορμή ήταν το σχετικά πρόσφατο αφιέρωμα του επίσημου περιοδικού των Βαυαρών, “FC Bayern Magazin”, στο οποίο τιμήθηκε ως ένας εκ των παλαιότερων μελών του συλλόγου, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της σχέσης του με την ομάδα. Μέλος Νο291 σε σύνολο 291.000 ανθρώπων ο Ασημάκης Χατζηνικολάου, «μπόλιασε» και τον γιο του Αχιλλέα με την ίδια αγάπη για την Μπάγερν, η οποία συμπληρώνει φέτος 118 χρόνια ζωής, πριν ακόμα ο ίδιος γίνεται επίσημος ατζέντης FIFA με άδεια από τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και… μεταλαμπαδεύσει το «μικρόβιο» στον δικό του γιο, τον Ασημάκη Junior.

Το «Ε» συνάντησε τον Ασημάκη και τον Αχιλλέα Χατζηνικολάου στη Μυτιλήνη, στη διάρκεια των καθιερωμένων διακοπών τους στο νησί, η σχέση τους με το οποίο είναι σταθερή και αδιάλειπτη όλα αυτά τα χρόνια, μιλώντας μαζί τους σε μια καθαρά ποδοσφαιρική συζήτηση που περιλαμβάνει λίγο από όλα.

Τι συναισθήματα σας προκάλεσε η βράβευση από την επίσημη Μπάγερν, ως ενός εκ των παλαιότερων μελών του συλλόγου της Βαυαρίας και μάλιστα πλάι σε σπουδαίες προσωπικότητες;

Ασ.Χ.: «Ήταν για μένα κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Και να σου πω την αλήθεια, δεν το περίμενα καν. Όταν είσαι μέλος της Μπάγερν, στα 20, στα 35 και στα 50 χρόνια βραβεύονται όλα τα μέλη σε μια ειδική τελετή, όπου καλείσαι ονομαστικά να ανέβεις στο βήμα, σου απονέμουν το αναμνηστικό λάβαρο, έναν έπαινο σε κορνίζα και μια χρυσή ή διαμαντένια καρφίτσα με το σήμα της ομάδας. Προσωπικά, τα 50 χρόνια ως μέλος τα έκλεισα το 2015. Μάλιστα, συγκυριακά τότε ήταν πρόεδρος του συλλόγου ο κ. Καρλ Χόπφνερ, ο οποίος όταν ξεκίνησε την καριέρα του στην Μπάγερν ως Γενικός Γραμματέας, το πρώτο ταξίδι που έκανε στο εξωτερικό ήταν μαζί μου, στην Κύπρο, για ένα ματς με την Ανόρθωση. Φέτος, όταν με πήραν τηλέφωνο από τα γραφεία της Μπάγερν, ξαφνιάστηκα. Ήταν ειλικρινά κάτι που δεν περίμενα. Όπως και οι γείτονες μας στο Μόναχο, όταν είδαν το περιοδικό αισθάνθηκαν πολύ όμορφα.»

Πόσο σημαντικό είναι για ένα πιστό φίλαθλο, να αναγνωρίζεται αυτή η αγάπη του από τον ίδιο το σύλλογο που υποστηρίζει;

Ασ.Χ.: «Είναι ωραίο όταν υποστηρίζεις μια ομάδα και έχεις τόσες αναμνήσεις, να βλέπεις ότι υπάρχει αναγνώριση και από το σύλλογο. Η βράβευση αυτή ήταν πολύ τιμητική.»

Αχιλλέα, τελικά το μήλο πέφτει κάτω τη μηλιά; Ονειρεύεσαι ανάλογες βραβεύσεις από την Μπάγερν;

Αχ.Χ.: «Ο πατέρας μου και λόγω της δημοσιογραφίας, είναι πιο κοντά στο σύλλογο. Προσωπικά, έχω μια άλλου είδους σχέση και λόγω επαγγέλματος, αλλά κυρίως εξαιτίας της δημιουργίας του FC Bayern Thessaloniki Fan Club, του πρώτου στην ιστορία συνδέσμου της ομάδας στο εξωτερικό, που λειτουργεί στην Ελλάδα από το 1994 με πολλά ταξίδια στο Μόναχο. Κλείνουμε 25 χρόνια το 2019 και είμαι πανευτυχής που η Μπάγερν με έχει ήδη τιμήσει, αλλά περισσότερο για το βραβείο που απέσπασε ο σύνδεσμός μας από τη διοίκηση για την κοινωνική μας προσφορά. Φυσικά και λόγω ιδιότητας, έχω άριστες σχέσεις με το τμήμα σκάουτινγκ και την ακαδημία της ομάδας. Δεν είναι τυχαίο ότι είμαι ο μόνος Έλληνας, που έχω στείλει ποδοσφαιριστές να δοκιμαστούν στην Μπάγερν. Σε κάθε περίπτωση όλα τα οφείλω στον πατέρα μου. Αν δεν ήταν εκείνος δεν θα μπορούσα να είμαι τόσο κοντά, από μικρό παιδί, στις προπονήσεις. Και χαίρομαι που και ο Ασημάκης Junior είναι επίσης μέλος του συλλόγου, μοιράζεται το ίδιο πάθος, έχει ίνδαλμα τον Μάνουελ Νόιερ και μάλιστα προσπαθεί να του μοιάσει στην ακαδημία του Μαραθώνα Καλαμαριάς.»

Πλην της Μπάγερν, έχετε όμως μια ιδιαίτερη αγάπη και για τον Αίγειρο Μυστεγνών, σωστά;

Ασ.Χ.: «Πραγματικά εντυπωσιακή πορεία. Μια ομάδα που ήταν τελευταία στη Γ’ Κατηγορία, αναδείχθηκε δύο φορές πρωταθλήτρια ΕΠΣ Λέσβου και έφτασε να κερδίζει τη συμμετοχή της στη Γ’ Εθνική! Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου ότι μπορούσε να τα καταφέρει ο Αίγειρος. Είναι πραγματικά συγκινητικό.»

Αχ.Χ.: «Όταν ήμουν παιδί, έπαιζα ένα παιχνίδι Manager στο Commodore τότε, δεκαετία του ’80, στο οποίο μπορούσες να βάλεις όνομα στην ομάδα σου. Δύο χρησιμοποιούσα τότε. Τον Αιολικό, με τον οποίο μεγάλωσα, αλλά και τον Αίγειρο, τιμώντας το χωριό μας. Έκανε ένα θαύμα ο Αίγειρος. Είναι αξιοθαύμαστος. Για εμένα είναι σα να έχει πάρει η Μπάγερν τρία Champions League στη σειρά. Και πρέπει να ευχαριστήσω τον Στρατή Μπότη για όσα έχει προσφέρει στην ομάδα, αλλά και στο χωριό. Θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή, ο Αίγειρος θα τα καταφέρει και θα εκπροσωπήσει το νησί μας σε εθνική κατηγορία. Εύχομαι και ο Αιολικός να μπορέσει να ανέβει στη Β’ Εθνική, του αξίζει πραγματικά μετά από τόσα χρόνια, όπως και στο λεσβιακό ποδόσφαιρο να έχει ομάδα σε μεγαλύτερη κατηγορία.»

Τι αναμνήσεις έχετε από την ποδοσφαιρική Λέσβο, πριν φύγετε για μόνιμη εγκατάσταση στο Μόναχο;

Ασ.Χ.: «Όταν ήμουν παιδί, πρόλαβα και έγινα Παλλεσβιακός. Με είχε πάρει τότε ένας γείτονας, ο κυρ Παναγιώτης, από το χέρι και με είχε πάει μια Κυριακή στο γήπεδο. Έκτοτε, τα ντέρμπι με τον Άρη Μυτιλήνης ήταν συγκλονιστικά. Θυμάμαι που κατεβαίναμε στο λιμάνι, να δούμε αν ο Άρης έφερε τους στρατευμένους για να παίξουν. Γεμάτο το γήπεδο. Ακόμα θυμάμαι τα συνθήματα της εποχής. Έλεγαν οι Παλλεσβιακοί “Το μαύρο είναι πένθιμο, το κίτρινο χολέρα, το πήραν οι Αρειανοί και το ‘καναν φανέλα.” Απαντούσαν τότε οι φίλαθλοι του Άρη “Εφούσκωσε η θάλασσα και βγήκαν τα χταπόδια και βγήκαν κι οι Παλλεσβιακοί με τα στραβά τα πόδια”. Έλεγαν κι ένα ακόμα “Άρης Άρης καβαλάρης, Παλλεσβιακός ψωριάρης”.»

Εν μέσω εκπλήξεων στο Μουντιάλ, πώς αντιμετωπίσατε τον αποκλεισμό της Γερμανίας;

Ασ.Χ.: «Προσωπικά δεν με εξέπληξε. Μπορώ να πω ότι το περίμενα κιόλας, πως δεν θα προχωρήσει αρκετά η Γερμανία. Είχα δει το φιλικό με τη Βραζιλία και μου έκαναν εντύπωση οι Βραζιλιάνοι. Ίσως τους δούμε στον τελικό απέναντι στην Αγγλία, η οποία έχει κι αυτή πολλές καλές μονάδες.»

Αχ.Χ.: «Με στεναχώρησε, είναι η αλήθεια. Δεν είχα βλέψεις για κατάκτηση, αλλά θεωρούσα ότι θα φτάσει μέχρι τα προημιτελικά. Πλέον, δίνω μεγάλες πιθανότητες στο Βέλγιο. Έχει εξαιρετικά ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Και το νοκ άουτ με τη Βραζιλία, δεν θα είναι καθόλου εύκολο για τη Σελεσάο.»

 

Πεσμένη και μάλιστα αρκετά είναι η κίνηση από τα απέναντι παράλια της Τουρκίας, κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, με τους Τούρκους ταξιδιώτες να μην επισκέπτονται τη Λέσβο στο βαθμό που το έπραξαν πέρυσι. Γεγονός απόλυτα φυσιολογικό, λόγω των όσων συμβαίνουν στη γειτονική χώρα, σε πολιτικό, κοινωνικό, αλλά κυρίως οικονομικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Βορείου Αιγαίου, συνολικά 4.742 Τούρκοι τουρίστες έφτασαν στο νησί μας κατά το μήνα Ιούνιο. Εξ’ αυτών, οι 545 εισήλθαν από την Πύλη της Πέτρας και οι υπόλοιποι από τη Μυτιλήνη. Το νούμερο αυτό είναι αισθητά πεσμένο συγκριτικά με τον αντίστοιχο περσινό μήνα, όπου είχαν καταγραφεί 6.315 Τούρκοι επισκέπτες. Η μείωση δηλαδή αγγίζει το 25% και έρχεται να προστεθεί στην πτωτική πορεία συνολικά του πρώτου εξαμήνου του 2018, το οποίο μετρά απώλειες της τάξης του 31,42% σε σχέση με τους έξι πρώτους μήνες του 2017 (-4.282 επισκέπτες).

Αξίζει πάντως να σημειωθεί, ότι παρότι στο ξεκίνημα του έτους υπήρχαν αισιόδοξες προβλέψεις για τις αφίξεις Τούρκων τουριστών κατά τη θερινή περίοδο, οι εκτιμήσεις αυτές διαψεύστηκαν πολύ νωρίς. Αιτία αποτέλεσε η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το εύθραυστο καθεστώς στη γειτονική χώρα, η οποία βιώνει μια αρκετά τεταμένη περίοδο, η οποία αντανακλάται σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητας των πολιτών της. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η Τουρκία παραμένει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης -με όσα αυτή συνεπάγεται για συγκεκριμένες απαγορεύσεις-  μετά το πραξικόπημα του 2016, αν και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δεσμευθεί ότι θα την άρει, κερδίζοντας τις εκλογές της 24ης Ιουνίου. Ήταν η ίδια η εκλογική διαδικασία του περασμένου μήνα, που πόλωσε το κλίμα εντός της τουρκικής κοινωνίας. Κυριότερα όμως, εκείνος ο παράγοντας που περιόρισε κατά πολύ τις μετακινήσεις των Τούρκων προς τα νησιά μας ήταν και το ανοδικό ράλι της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ, που έφτασε κάποια στιγμή ακόμα και τα 5,52€ τέλη Μαΐου, μειώνοντας έτσι την αγοραστική δύναμη των Τούρκων, για τους οποίους το ταξίδι στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου έγινε ακριβή πολυτέλεια. 

Μειωμένη φέτος η διάρκεια της βίζας

Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί το γεγονός πως για τη φετινή τουριστική περίοδο ισχύουν διαφορετικές προϋποθέσεις γύρω από την έκδοση βίζας για τους Τούρκους πολίτες, που επιθυμούν να επισκεφθούν τα νησιά μας. Συγκεκριμένα, η «κόντρα» μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας επηρέασε τη χρονική διάρκεια της βίζας, η οποία από τις 15 μέρες των προηγούμενων ετών, έχει ισχύ φέτος μόλις για 7 ημέρες. Το γεγονός αυτό επιβεβαίωσε, μιλώντας στο «Ε», ο πρόεδρος των τουριστικών πρακτόρων Λέσβου κ. Παναγιώτης Χατζηκυριάκος: «Πράγματι, ισχύει ότι έχει μειωθεί η ισχύς της τουριστικής βίζας σε 7 ημέρες. Το γεγονός αυτό δεν αφορά τόσο τους επισκέπτες του νησιού μας, αφού κατά μέσο όρο έμεναν στη Λέσβο από 3 έως 5 ημέρες. Περισσότερο επηρεάζει τα τουριστικά σκάφη, που ερχόντουσαν για περισσότερες ημέρες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, αλλά πλέον θα πρέπει στη βδομάδα να επιστρέψουν και να ανανεώσουν τη βίζα τους.»

«Επηρεάζει η ισοτιμία»

Μιλώντας για τη μειωμένη αγοραστική δύναμη των Τούρκων πολιτών, ο κ. Χατζηκυριάκος πρόσθεσε: «Η ισοτιμία της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ, όπως διαμορφώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες, αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Είναι γεγονός ότι οι διακοπές των Τούρκων στα νησιά του Αιγαίου κοστίζουν πλέον ακριβότερα.»

Αναφερόμενος τέλος στην ενδεχόμενη άρση της έκτακτης κατάστασης στη γείτονα, ο πρόεδρος των τουριστικών πρακτόρων Λέσβου επεσήμανε: «Εφόσον αρθούν οι απαγορεύσεις που ισχύουν σήμερα, αυτό αναμένεται να βοηθήσει περισσότερο τους κατόχους πράσινων διαβατηρίων να έρθουν στα νησιά μας. Πρόκειται για ποιοτικούς τουρίστες, που αφήνουν περισσότερα χρήματα στις διακοπές τους. Η κατάσταση σήμερα είναι ακόμα μπερδεμένη  και εμείς βρισκόμαστε σε αναμονή. Φοβάμαι, πως αν δε λυθούν άμεσα τα ζητήματα αυτά στην Τουρκία, αν δηλαδή δε βελτιωθούν οι συνθήκες, ώστε να μπορούν να ταξιδέψουν πιο ελεύθερα οι πολίτες της στα νησιά μας, πολύ δύσκολα θα μπορέσουμε να πλησιάσουμε τα νούμερα των προηγούμενων ετών από τα απέναντι παράλια.»  

«Στοίχημα η σύνδεση Πέτρας-Κουτσούκουγιου»

Ερωτηθείς για τις 545 αφίξεις στην Πύλη της Πέτρας, ο κ. Χατζηκυριάκος ήταν κατηγορηματικός: «Το νούμερο είναι μικρό για ολόκληρο Ιούνιο. Βέβαια, πρέπει να σημειώσουμε ότι το Κουτσούκουγιου δεν αποτελεί έναν γνωστό τουριστικό προορισμό για τους Τούρκους, ώστε να τραβήξουμε από εκεί κόσμο. Συν τοις άλλοις, η εταιρεία Dentur που δραστηριοποιείται στη γραμμή δεν έχει προλάβει ακόμα να διαφημίσει ουσιαστικά τον νέο της προορισμό. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι κι αν γίνει στη συγκεκριμένη γραμμή θα είναι κέρδος για τη Λέσβο. Δεν περιμένουμε πολλά, αλλά την έχουμε ανάγκη. Το σημαντικότερο θα είναι να παραμείνει το πλοίο στη γραμμή μέχρι και το τέλος των προγραμματισμένων δρομολογίων, ώστε να χτίσουμε πάνω στη σύνδεση με το Κουτσούκουγιου και να τα πάμε ακόμα καλύτερα την επόμενη χρονιά.»

 

Σελίδα 4 από 11
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top