FOLLOW US
Μαρίνος Ορφανός

Μαρίνος Ορφανός

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Δευτέρα, 03 Σεπτεμβρίου 2018 16:02

Μα καλά, σας σόκαρε η Παπακώστα;

«Μα καλά, πήρε ο Τσίπρας στην κυβέρνησή του την Παπακώστα και την Ξενογιαννακοπούλου που παλιά τον έβριζαν και προέρχονται και από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ;», σχολιάζεται και ξανασχολιάζεται αδιάκοπα στα social media από προχτές. Λες και είναι η πρώτη φορά που γίνεται μεταγραφή… αεροδρομίου στον ΣΥΡΙΖΑ που πήρε την εξουσία λέγοντας (μεταξύ πολλών άλλων) και πως θα συντρίψει το παλιό και εντούτοις κυβέρνησε με όλον τον διαχρονικό «πάγκο» του ΠΑΣΟΚ (Σπίρτζη, Κουρουμπλή, Δέδε μόνο ενδεικτικά), τον αντιμνημονιακό (sic) ακροδεξιό Πάνο Καμμένο, κλείνοντας ως και τώρα το μάτι στο Καραμανλικό μπλοκ. Λες και είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε κωλοτούμπα που θα ζήλευε και ο Ιωάννης Μελισσανίδης στα πολιτικά πράγματα της χώρας αυτής και λες και πρόκειται για είδηση σε τελική ανάλυση που θα πρέπει και καλά να συνιστά έκπληξη…

Παρ’ όλα αυτά, για μία ακόμη φορά, η πυκνότητα των σχολίων στα social media που σήμερα καταγγέλλουν για μία ακόμη «μπαμπεσιά» του Τσίπρα και μία ακόμη ασυνέπεια λόγων και πράξεων, αναγάγεται σε «αποτύπωση της άποψης της κοινωνίας»! Ναι υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι, που πιστεύουν πως αυτό που αναπαράγεται κάθε φορά ως «αντίδραση» σε κάθε είδηση ή κατάσταση της χώρας στο διαδίκτυο είναι και η επικρατούσα άποψη της κοινωνίας. Της κοινωνίας που είναι 60 χρονών και έχει φώτο προφίλ εικόνα βγαλμένη με λειτουργία ομορφιάς στο 200% αν δεν έχει εικόνα απ’ όταν ήταν 20 χρονών παιδαρέλι! Αν ίσχυε όμως πραγματικά αυτό και μιλούσαμε βάσιμα για «επικρατούσα άποψη της κοινωνίας», ο ΣΥΡΙΖΑ λογικά δεν θα είχε τα μούτρα ούτε καν να σκεφτεί να κατέβει στις επόμενες εκλογές και η ΝΔ που διεκδικεί με αξιώσεις ξανά την κυβέρνηση, δεν θα είχε τα κουράγια να ασκεί αντιπολίτευση την τελευταία τριετία.

Στα σοβαρά τώρα, ο Τσίπρας με τον πρόσφατο ανασχηματισμό του (ξαναμανά)έκανε κάτι που γίνεται κατά κόρον για δεκαετίες ολάκερες. Δεν έκανε κάτι που θεωρείται στα αλήθεια ανήθικο για την ελληνική κοινωνία, που συνειδητά επικροτεί πλειοψηφικά το παραμύθι και ειδικά από το 2000 και μετά έχει μετατραπεί σε έναν όχλο όπου κυρίαρχη ιδεολογία του είναι το συμφέρον, η θεσηθηρία και η ανηθικότητα. Όχι πως δεν υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ψηφίζουν ή λειτουργούν με βάση τα πιστεύω τους και την πολιτική τους ιδεολογία. Αλλά αυτοί είναι η μειοψηφία και σε κάθε περίπτωση δεν είναι εκείνοι που θα καθορίσουν το αποτέλεσμα καμίας εκλογικής αναμέτρησης.

Αυτοί που καθορίζουν τις εκλογικές αναμετρήσεις είναι ο όχλος, που δεν έχει πρόβλημα να αναμασά αντιδεξιές ή αντιαριστερές κορώνες από τη μία τετραετία στην άλλη και δεν έχει κανένα πρόβλημα να εκχωρήσει το δικαίωμα της κοροϊδίας στον οποιονδήποτε που προηγουμένως τον έχει με κάποιον (εννοείται ανήθικο αν όχι παράνομο τρόπο) βοηθήσει. Είναι ο όχλος που «ακολουθά» τα τρολ της κάθε «γραμμής» που βγαίνει στα social media μέσω fake news ή μέσω δημοσιευμάτων με μισές αλήθειες. Είναι ο όχλος που έχει καταπλακώσει και τον τελευταίο που πασχίζει να μείνει ψύχραιμος, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του πως δεν γίνεται να είναι τόσο μόνος, ανάμεσα σε γενιές και γενιές Ελλήνων που είναι κοινωνικά, ιστορικά και δημοκρατικά αμόρφωτοι.

Γιατί όμως ενοχλεί τόσο πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κάνει αυτό που γίνεται γενικά… πάντα και ειδικά κατά τις εποχές του δικομματισμού όπου η κοινωνία που ψήφιζε χάριζε ποσοστάρες πότε στο ένα και πότε στο άλλο κόμμα μεταξύ 40%-45%; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αυτό που δεν έκανε κανένα άλλο κόμμα από τη μεταπολίτευση και μετά: Υποσχέθηκε ότι όλα αυτά τα προαναφερθέντα θα τελειώσουν, μαζί με τα μνημόνια. Δεν υπήρξε στην πραγματικότητα πιο ενοχλητική εξαγγελία από αυτή. Το ότι απέτυχε παταγωδώς ή άφησε προκλητικά πολύ γρήγορα αυτόν τον στόχο όμως, δεν θα τον εμποδίσει να συνεχίζει να υπάρχει. Το 2% με 3% του διαχρονικού ποσοστού του που έφυγε βλέποντας την «ατιμία» να εξελίσσεται, έχει υπερκαλυφθεί ανώδυνα από τα διψήφια ποσοστά του όχλου. Που θα ακολουθεί όσο έχει ακόμα νόημα αυτόν τον καιροσκοπισμό και χωρίς ιδεολογία κόμμα, μέχρι να βρει ίσως την ιδανική συνέχεια της ύπαρξής του σε κάποιον άλλον σχηματισμό. Ποια Παπακώστα λοιπόν που έβριζε τον Τσίπρα μας λέτε και ποια Ξενογιαννακοπούλου που ορκίζονταν στον «πράσινο ήλιο»; Αυτές τουλάχιστον έχουν τα άντερα να κάνουν τούμπες δημοσίως. Εμείς τις κάνουμε στο σπίτι μας, στη δουλειά μας και στο… παραβάν. Χειρότεροι είμαστε.

Αν καταφέρει κανείς να απομονώσει για λίγο τα (πολλά ή λίγα) αρνητικά του συναισθήματα για τα έργα και ημέρες της σημερινής κυβέρνησης και επιχειρήσει να αξιολογήσει ψύχραιμα τον πρόσφατο ανασχηματισμό του Αλέξη Τσίπρα στην κυβέρνησή του, ως προς το κατά πόσο καλός ή κακός είναι (τουλάχιστον) για τη Λέσβο, έχει αξία να σταθεί σε δύο πρόσωπα. Στον -αναμφισβήτητα- πιο δημοφιλή Υπουργό της κυβέρνησης για το νησί, Αλέξη Χαρίτση και στον όχι απαραίτητα δημοφιλή, αλλά σε κάθε περίπτωση γνώστη πια της ιδιαίτερης κατάστασης του Βορείου Αιγαίου, Νεκτάριο Σαντορινιό.

Ο μέχρι πρότινος αν. υπουργός Οικονομίας Αλέξης Χαρίτσης, πλέον αναλαμβάνει καθήκοντα Υπουργού Εσωτερικών και το κάνει έχοντας από την μέχρι τώρα θητεία του σε άλλο Υπουργείο, μία πολύτιμη παρακαταθήκη: Την εξαιρετική σχέση και αγαστή συνεργασία του με τους δύο βαθμούς της αυτοδιοίκησης στη Λέσβο που του απέδωσε στην πορεία και μία ειδική γνώση της… αναπτυξιακής ιδιαιτερότητας γενικότερα των νησιών του Βορείου Αιγαίου. Μην ξεχνάμε εξάλλου ότι στο διάστημα της θητείας του στο Υπουργείο Οικονομίας, έτρεξε το Ειδικό Αναπτυξιακό, σπεύδοντας μέχρι και να υποβοηθήσει την τοπική αυτοδιοίκηση να εκπονήσει… πλάνο απορρόφησης των έξτρα κονδυλιών που έριξε μέσω ΠΔΕ. Ακόμη, ως Υφυπουργός Οικονομίας -και ενδεικτικά της καλής συνεργασίας του τόσο με τον δήμαρχο Λέσβου, όσο και με την Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου- έβαλε πλάτη σε άλλους συναδέλφους του στην κυβέρνηση για να προωθηθούν ειδικά θέματα του νησιού, ενώ ανακοίνωσε τελικά την ένταξη στο ΠΔΕ του κολυμβητηρίου στα Θέρμα, στη διάρκεια του Αναπτυξιακού Συνεδρίου της κυβέρνησης στη Μυτιλήνη τον περασμένο Μάη.

Ως εκ τούτου η μετάβασή του στο Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο έχει «ανοιχτούς λογαριασμούς» με την αυτοδιοίκηση της Λέσβου, όχι μόνο μπορεί να γίνει ομαλά. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, μπορεί να αποδειχτεί η ιδανική συγκυρία προκειμένου να «κλειδώσουν» οριστικά οι θετικές εξελίξεις για ένα μείζον ζήτημα για την αυτοδιοίκηση και δεν είναι άλλο από το «χωροταξικό». Εξάλλου ο Αλέξης Χαρίτσης, όχι μόνο έχει επίγνωση περί του ότι ο ένας δήμος στη Λέσβο, είναι μία δύσκολη συνθήκη, αλλά υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να παρέμβει καταλυτικά και στο να διαμορφωθεί ιδανικά ο νέος χωροταξικός χάρτης του νησιού.

Όπως και να ‘χει όμως, ο νέος Υπουργός Εσωτερικών στην πρώτη του συνέντευξη με το νέο του χαρτοφυλάκιο, έδειξε πως προτίθεται σε έναν μεγάλο βαθμό να συνεχίσει τον βασικό άξονα της πολιτικής του προκατόχου του. Κάμπτοντας σε έναν βαθμό τους μεγάλους προβληματισμούς που εκφράζονταν εδώ και καιρό στο άκουσμα της πιθανότητας αντικατάστασης εκείνου που υποσχέθηκε την διάσπαση του δήμου Λέσβου. Αφού μίλησε χθες στο ρ/φ «Κόκκινο» και αναφέρθηκε στη συνέχεια της μεταρρύθμισης του «Κλεισθένη», αναφέροντας ξεκάθαρα τον «Κλεισθένη 2» έως και τον… «3». «Είχαμε πει στη βουλή ότι ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ ήταν μία σημαντική τομή, αλλά θα ακολουθήσουν κι άλλες μεταρρυθμίσεις. Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ ΙΙ, ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ ΙΙΙ, τομές απαραίτητες για να λυθούν τα προβλήματα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Γιατί οι Δήμοι επωμίστηκαν πολλές αρμοδιότητες, χωρίς όμως να τους δοθούν τα εργαλεία για τις φέρουν εις πέρας», είπε χαρακτηριστικά. Ενώ σε άλλη αποστροφή των «προγραμματικών» του δηλώσεων, μίλησε για τις δυσλειτουργίες των δήμων, που πρέπει να ξεπεραστούν προκειμένου να συμβάλλουν στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας, τις οποίες και σαφώς διαπίστωσε από τη θητεία του στο Υπουργείο Οικονομίας. Ένα χαρακτηριστικό μάλιστα παράδειγμα επ’ αυτού, είναι η διαπίστωσή του και η μεταρρυθμιστική προσπάθειά του εδώ και μήνες, προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα και στους δήμους να χρηματοδοτούνται απευθείας από το ΠΔΕ.

Ως εκ τούτου και παρά το ότι το θέμα της διάσπασης του δήμου Λέσβου… ατόνησε ξανά, με πολλούς να θεωρούν σήμερα πάλι ως αδύνατη την εκπλήρωση του «Κλεισθένη 2» ως προς το χωροταξικό, η παρουσία Χαρίτση στο Υπουργείο Εσωτερικών στην τελική ευθεία της θητείας τόσο της σημερινής κυβέρνησης, όσο και των αυτοδιοικητικών αρχών του νησιού, είναι θετική εξέλιξη. Σκεφτείτε μόνο ποια θα ήταν  η αξιολόγηση μας για το μέλλον, αν εμφανίζονταν ως Υπουργός Εσωτερικών κάποιος που θα χρειαζόταν ένα εύλογο διάστημα για να ενημερωθεί για τα του Βορείου Αιγαίου. Ο απελθόντας για παράδειγμα Υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής, με αρμοδιότητα άμεσα συνδεδεμένη με τις ζωές μας εδώ, δεν απέκτησε καμία (έστω) ευαισθησία για τα του Βορείου Αιγαίου, για να μην σχολιάσουμε τις πολιτικές που εφήρμοσε για τα νησιά. Και με αυτόν τον παραλληλισμό θέλουμε να πούμε ότι θα ήταν δύσκολο ένας «κεντρικός» Υπουργός, του στενού πυρήνα της κυβέρνησης που θα λειτουργούσε περισσότερο ως πολιτικός πυλώνας της βιωσιμότητας της κυβέρνησης και όχι του έργου αυτής, να έρθει να καθίσει στην καρέκλα του Υπουργείου Εσωτερικών και να έχει ψηλά στην ατζέντα του τα νησιά. Αντίθετα, ο Υφυπουργός Ναυτιλίας, Νεκτάριος Σαντορινιός, όχι μόνο ήξερε και ξέρει από «Βόρειο Αιγαίο». Αλλά είναι φανερό πως βασικά εκείνος έτρεξε το αμφιλεγόμενο «Μεταφορικό Ισοδύναμο», το οποίο όμως έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί ακόμα πιο δυναμικά για να αποδειχθεί ισχυρό «ισοδύναμο» για την… αντιστήριξη στα νησιωτικά μας μειονεκτήματα. Και ως εκ τούτου, είναι θετικότατο και το ότι συνεχίζει πια ως αν. υπουργός Ναυτιλίας.

Δεν είναι ασφαλώς η πρώτη φορά που το προεκλογικό τοπίο στην αυτοδιοίκηση είναι «θολό», κάνοντας δύσκολες τις εκτιμήσεις περί του τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη ημέρα των αυτοδιοικητικών αρχών. Θυμίζουμε μόνο πως ο προτελευταίος δήμαρχος, ο Δημήτρης Βουνάτσος εμφανίστηκε σχεδόν την τελευταία στιγμή στα δημοτικά πράγματα (το 2010) για να ξεκινήσει ως… τρίτο φαβορί και να κερδίσει τελικά την πρώτη δημαρχία της Λέσβου κόντρα στις προβλέψεις. Πάντοτε όμως, το τελευταίο οκτάμηνο της θητείας της εκάστοτε περιφερειακής ή δημοτικής αρχής, υπήρχε τουλάχιστον μία «σταθερά», η οποία διευκόλυνε τις προϋποθέσεις να διαμορφωθεί γύρω της μία πολιτική κατάσταση και να δώσει περιθώρια για «κινήσεις», ζυμώσεις και διεργασίες αλλά και για εκτιμήσεις. Και αυτή η «σταθερά» ήταν, είτε ο εν ενεργεία δήμαρχος ή περιφερειάρχης (και νομάρχης) που συνήθως διεκδικούσε εκ νέου την εκλογή του, είτε η «έτοιμη» λύση της ΝΔ (κυρίως) και του πιο «πλουραλιστικού» στις υποθέσεις απόδοσης «χρίσματος», ΠΑΣΟΚ, δευτερευόντως. Οι εκλογές λοιπόν που έρχονται τον Μάη του 2019, θυμίζουν πολύ τη «θολούρα» του 2010, όπου διεξήχθησαν στο εντελώς νέο τοπίο που διαμόρφωνε ο «Καλλικράτης», καταργώντας τις νομαρχίες και τους 13 δήμους. Όμως, αν θυμηθεί κανείς ξανά πιο προσεκτικά τις τότε συνθήκες, θα διαπιστώσει πως ακόμα και τότε που έτρεχε μία νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση σαν και τη σημερινή του «Κλεισθένη» υπήρχαν τουλάχιστον κάποια πρόσωπα που κουβαλούσαν ήδη πίσω τους διαμορφωμένες σε μεγάλο βαθμό παρατάξεις (σ.σ. Νάσος Γιακαλής, Παύλος Βογιατζής, Άρης Χατζηκομνηνός), δημιουργώντας κάποια συγκεκριμένα δεδομένα ενόψει της εκλογικής μάχης. Σε αντίθεση με το σήμερα, όπου επί του παρόντος δεν υπάρχουν ούτε καν διαμορφωμένοι δήμοι να διεκδικηθούν, δεν είναι καθόλου σίγουρη η (εκ νέου) υποψηφιότητα του δημάρχου και της περιφερειάρχη και δεν διαφαίνεται ξεκάθαρη στόχευση της ΝΔ για το πώς θα κινηθεί στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Κάνοντας την επόμενη ημέρα που είναι ασφαλώς ιδιαίτερα κρίσιμη για τη Λέσβο, πολύ δύσκολη, προκαλώντας παράλληλα καταφανές άγχος σε πολλούς δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους που ψάχνουν είτε «στρατόπεδο», είτε… επικεφαλής και μάλιστα σε ένα νέο, άγνωστο πλαίσιο, σαν κι αυτό που δίνει η απλή αναλογική…

Το 2010, η αντίστοιχη «θολούρα» του «Καλλικράτη» στην πραγματικότητα δεν ήταν τόσο μεγάλη, όσο είναι η σημερινή του «Κλεισθένη». Γιατί -ακόμα κι αν το ΠΑΣΟΚ τότε άργησε σχετικά να δώσει το άλλοτε εξαιρετικά αβανταδόρικο «χρίσμα» του- ήταν γνωστή η πρόθεση του Νάσου Γιακαλή ως εν ενεργεία δημάρχου Μυτιλήνης να διεκδικήσει σε κάθε περίπτωση την Περιφέρεια Β. Αιγαίου, κόντρα στον εν ενεργεία Νομάρχη Λέσβου, Παύλο Βογιατζή. Κατά αντιστοιχία, στον δήμο Λέσβου, η υποψηφιότητα του επικεφαλής της αντιπολίτευσης Άρη Χατζηκομνηνού κόντρα στον Παντελή Πατερέλλη, δεν προσέφερε στην πραγματικότητα μια αναμέτρηση αγνώστων δυνάμεων, όσο και αν ουσιαστικά διεξάγονται σε έναν «αχαρτογράφητο» νέο δήμο Λέσβου. Αφού σε έναν μεγάλο βαθμό επρόκειτο για μία αυτοδιοικητική αναμέτρηση του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ.

Ούτε ο Γαληνός με την Καλογήρου δεν είναι «σίγουροι»

Σήμερα λοιπόν το μόνο που μπορεί να θυμίζει τις εκλογές του 2010 είναι η υπό εφαρμογή νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση και τίποτε άλλο. Η οποία βέβαια, οκτώ μήνες πριν, δεν έχει ολοκληρωθεί κιόλας, για να δίνει ξεκάθαρη εικόνα ως προς το ποιοι δήμοι θα φιλοξενήσουν εκλογές. Συν τοις άλλοις, ο Σπύρος Γαληνός ως εν ενεργεία δήμαρχος, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα κατέλθει ξανά υποψήφιος, για να αποτελέσει το δεδομένο «αντίπαλον δέος» στον οποιοδήποτε θα επιχειρήσει να στηθεί απέναντί του, όπως δεν είναι σίγουρη και η περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Χριστιάνα Καλογήρου. Η οποία αφενός δεν έχει εκφραστεί δημόσια και επίσημα, ως προς τις προθέσεις της, αφετέρου βρίσκεται και στην αμήχανη θέση να ακούει καθημερινά (βάσιμα ή όχι ουδείς γνωρίζει με ασφάλεια) σενάρια που φέρνουν τη ΝΔ να εξετάζει και άλλες υποψηφιότητες από τον «χώρο της». Είτε αυτός είναι ο Κώστας Μουτζούρης, είτε εσχάτως, ο Χιώτης πρώην βουλευτής της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μουσουρούλης. Με τα μοναδικά κομμάτια του παζλ που (φαίνεται) να έχουν μπει ήδη στη μεγάλη εικόνα των επερχόμενων εκλογών, να είναι για λογαριασμό του δήμου ο Στρατής Κύτελης ως υποψήφιος δήμαρχος (Λέσβου ή και Μυτιλήνης) και ο Παναγιώτης Ζαφειρίου. Και ο Σταμάτης Μαλέλης ως υποψήφιος Περιφερειάρχης με στόχευση την Κεντροαριστερά με τον Στρατή Ζαφείρη με στόχευση την Αριστερά. Χωρίς όμως κανείς εκ των τεσσάρων να είναι σε θέση να παρουσιάσει ως σήμερα έναν έστω στοιχειώδη «κορμό» της παράταξής τους, αφού οι πιθανοί υποψήφιοι περιφερειακοί ή δημοτικοί σύμβουλοι που θα κληθούν να «κλείσουν» σε κάποιο ψηφοδέλτιο, καταφανώς… περιμένουν. Να δουν κινήσεις, άλλους «επικεφαλής» και κυρίως το νέο αυτοδιοικητικό χάρτη.

Η ΝΔ… παρακολουθεί

Μέσα σε αυτή την περίεργη κατάσταση, η ΝΔ που αποτελεί το μοναδικό κόμμα που μπορεί ακόμα να μετατρέψει σε καθαρά κομματική υπόθεση μία αυτοδιοικητική εκλογική αναμέτρηση, σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο, δεν έχει ανοίξει καθόλου τα χαρτιά της. Όπως και δεν έχει επιχειρήσει ακόμα να επιδιώξει την επιστράτευση των πιο δυνατών της ενδεχομένως «χαρτιών» της για να τα ρίξει στη μάχη είτε της Περιφέρειας, είτε του δήμου (ή των δήμων). Καταφέρνοντας έτσι αντί να συσπειρώνει δυνάμεις, να προκαλεί μάλλον το αντίθετο. Με αρκετά στελέχη της να εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους μάλιστα για την φαινομενική «κωλυσιεργία» στο θέμα της εκπόνησης μίας στρατηγικής ενόψει αυτοδιοικητικών εκλογών και να ασκούν κριτική. Το αν η τοπική ΝΔ βέβαια κωλυσιεργεί πράγματι ή σκοπίμως κρατά κλειστά τα χαρτιά της, θα φανεί πολύ σύντομα. Γιατί έτσι κι αλλιώς ο Σεπτέμβρης θεωρείται από πολλούς «κομβικός» για να δρομολογήσει εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα.

 

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018 13:57

Βρε τους σατανάδες…

Και ξαφνικά κάποιοι θυμήθηκαν την Παναγιά την Γαλατούσα και τα παλιά «μπουρδέλα». Ναι, εν μέσω θέρους, εν μέσω διακοπών, αλλά και εν μέσω… εξόδου από τα μνημόνια, κάποιοι προσέτρεξαν στο αρχείο του «Εμπρός», για να ξεσηκώσουν την ιδιαίτερη ιστορία της προστάτιδας των γυναικών του Κάτω Κάστρου κατά τον Μεσοπόλεμο, που είχε αναδείξει προ τετραετίας ο Στρατής Μπαλάσκας. Η ιστορία της Παναγιάς αυτής, που αν δανειζόμασταν για λίγο από την ιδιότητα των θεολόγων, αλλά και των λειτουργών της Ορθοδοξίας, θα εκτιμούσαμε πως εκπληρώνει (ακριβώς όμως) τις αξίες που πρεσβεύει ο Χριστιανισμός, αξιολογήθηκε από κάποια γνωστά-άγνωστα κέντρα, ως μία καραμπινάτη προσβολή των «θείων» (sic). Και με την γνωστή στόχευση στις μέρες μας, αφού για κάποιους απειλείται η «ελληνικότητα» του νησιού ελέω προσφυγικού που τελεί υπό τον «ισλαμικόν» (ο κομμουνιστικός εξαλείφθηκε με τα χρόνια) κίνδυνο, ξεκίνησε άλλη μία διαδικτυακή ανοησία, η οποία βέβαια είναι τόσο χοντρή τούτη τη φορά, που δεν χωρά καμία (νέα) τυχόν ατιμωρησία.

Αφού μ’ αυτά και με εκείνα, ένας ακόμη δημοσιογράφος στοχοποιήθηκε για τη δουλειά του και βρέθηκε εν μέσω απειλών (ακόμα και σωματικών) κάνοντας τη δουλειά του. Το ποιοι είναι αυτοί που ανέτρεξαν στην ιστορία της Παναγιάς της Γαλατούσας για να θυμηθούν ότι προσβάλλονται τα… χρηστά ήθη τους, δεν προκαλεί βέβαια έκπληξη. Το ποιοι είναι αυτοί όμως που χρησιμοποιούν τους παραπάνω για να κινδυνολογήσουν, να δολοφονήσουν χαρακτήρες, να ρίξουν λάσπη και να εξοντώσουν τον δημοσιογραφικό κόσμο της Λέσβου που στην πλειοψηφία του (με τα σωστά και τα λάθη του) αντιστάθηκε και αντιστέκεται στο να καταγραφούν μαύρες ιστορίες για το νησί, ίσως είναι το μείζον που πρέπει να διερευνηθεί. Τόσο από τον πολιτικό κόσμο, όσο και από τις Αρχές, γιατί κατά τη γνώμη μας δεν είναι δα και κάτι το τόσο δύσκολο για να διακριβωθεί το ποιοι είναι αυτοί οι «έξυπνοι»…

Το κουράγιο τώρα του συναδέλφου να καταγγείλει το μαρτύριο που πολλοί υφιστάμεθα τόσο καιρό και να αντιπαρατεθεί κατά μέτωπο με τα «σκοτεινά» κέντρα των δήθεν αγανακτισμένων από το προσφυγικό, πρέπει να αποτελέσει αφορμή για να τελειώσει οριστικά το αστείο κάποιων.

Ένα αστείο που για να είμαστε δίκαιοι ξεκίνησε διαδικτυακά (και στα μέρη μας) από το «αριστερό ρεύμα». Το οποίο με μία κυβερνώσα πια Αριστερά (;) αναθάρρεψε προβαίνοντας σε ένα χρεωστούμενο θαρρείς από δεκαετίες ιδιότυπο «μπούλινγκ» κατά οποιουδήποτε διαφωνούσε μαζί τους, ή τολμούσε (προερχόμενος από τα… μνημονιακά κόμματα) να έχει άποψη και εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Αφού προκάλεσε… αντίποινα και μάλιστα με αδιάκριτο πυρ, από τον κάθε πιθανό και απίθανο τύπο που μέσα από το πληκτρολόγιό του έκτοτε, διαδίδει, συκοφαντεί, ψεύδεται σκόπιμα και απειλεί, υπό το διακριτικό βλέμμα των Αρχών. Και σήμερα έχει διαμορφώσει μία θλιβερή διχαστική κατάσταση, που εξυπηρετεί καταφανώς τα δύο (σημερινά) μεγάλα κόμματα για τους εκλογικούς τους σκοπούς. Επιτρέποντας εν τω μεταξύ στο κάθε φασιστοειδές να πασάρει ως δικαιολογημένη αγανάκτηση τις πέτρες στους πρόσφυγες, ως δικαιολογημένη οργή τον εξευτελισμό επαγγελματιών, ως κανόνα τις διαδικτυακές απειλές αλλά και τις χειροδικίες και ως ένοχη την αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο.

Η Παναγιά η Γαλατούσα το λοιπόν, ήταν η προστάτιδα των κατατρεγμένων, των αποκλεισμένων (και προσφύγων) από την υπόλοιπη πόλη κατά τον μεσοπόλεμο και την θυμήθηκαν κατά διαβολική σύμπτωση, εκείνοι που συστηματικά επιτίθενται εδώ και τρία χρόνια στους σημερινούς κατατρεγμένους. Την θυμήθηκαν οι «ευσεβείς» χριστιανοί που λειτουργούν στη ζωή τους έχοντας αποστηθίσει θαρρείς μόνο το παράδειγμα των Φαρισαίων. Οι χριστιανοί που με κόπο στο καθημερινό τους υβρεολόγιο επικαλούνται τελικά την… «Παναχαϊκή». Οι ίδιοι υποκριτές, προστάτες παρ’ όλα αυτά της πίστεώς τους, που όταν η Μητρόπολη υφάρπαξε με θαυματουργό τρόπο τις εξ Αυστραλίας δωρεές για τους σεισμόπληκτους της Βρίσας, τελούσαν σαν να βρίσκονται απλά για μία ακόμη Κυριακή στην εκκλησία.

Ούτε οι καλοκαιρινές διακοπές, ούτε η επιστροφή του δημάρχου κανονικότατα πια στα καθήκοντά του, έχουν συμβάλλει κατά πως φαίνεται στο να επανέλθουν (τηρουμένων των αναλογιών) οι ισορροπίες εντός της παράταξης της δημοτικής αρχής. Και η ραστώνη του Αυγούστου, δεν απέτρεψε μία ακόμα προδιαγεγραμμένη πάντως ρήξη, με τον εντεταλμένο δημοτικό σύμβουλο Αγιάσου Προκόπη Τσαμπλάκο, να υποβάλει χθες με κάθε επισημότητα πια την παραίτησή του από τη θέση του. Ο Αγιασώτης δημοτικός σύμβουλος και από τα πλέον συνεργάσιμα και με χαμηλό προφίλ στελέχη της δημοτικής αρχής, δεν διευκρίνισε δημοσίως τους λόγους της παραίτησής του, αλλά οι πληροφορίες δείχνουν πως η αποχώρησή του σχετίζεται με την προβληματική εδώ και καιρό συνύπαρξή του με τον «υπεραντιδήμαρχο» (σ.σ. όπως χαρακτηρίζεται από πολλά στελέχη της παράταξης) Γιώργο Κατζανό. Ο οποίος τούτη τη στιγμή, έχει στην ευθύνη του την αυτεπιστασία σχεδόν όλου του δήμου Λέσβου (Ερεσού-Αντίσσης, Καλλονής, Ευεργέτουλα, Πολιχνίτου), με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την πιθανότητα αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων με τους τοπικούς αντιδημάρχους και εντεταλμένους.

Η επιστράτευση του δραστήριου Γιώργου Κατζανού για να λειτουργήσει ίσως με έναν πιο συγκεντρωτικό τρόπο, προκειμένου να επιτευχθεί μια μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε ζητήματα καθημερινότητας του δήμου και μάλιστα σχεδόν σε όλο το τμήμα του νησιού, θεωρείται εδώ και καιρό ως μία αμφιλεγόμενη απόφαση. Και όχι απαραίτητα από τους δημότες, αλλά κυρίως από τα στελέχη της ίδιας της δημοτικής αρχής και ειδικά εκείνων της «περιφέρειας» που αναγνωρίζουν την όλη λειτουργία του κ. Κατζανού ως «καπέλωμα» της «κεντρικής διοίκησης» του δήμου, εις βάρος τους.

Η λειτουργία του Γιώργου Κατζανού

Ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας, φέρεται να έχει αποκτήσει σχεδόν εξολοκλήρου τον (μηχανοκίνητο) μηχανισμό του δήμου Λέσβου και με διευρυμένες αρμοδιότητες, έχει μετατραπεί σε ένα είδος υπεραντιδημάρχου, που μπορεί λόγω και της αεικίνητης λειτουργίας του, να παρεμβαίνει άμεσα και αποτελεσματικά. Ταυτόχρονα όμως, όλα δείχνουν πως για να επιτύχει αυτόν τον σκοπό που προφανώς τέθηκε από τον δήμαρχο Σπύρο Γαληνό, ο Γιώργος Κατζανός αν δεν «παρακάμπτει» τις αρμοδιότητες κάποιων τοπικών συμβούλων, σίγουρα δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει την καλύτερη δυνατή συνεργασία μαζί τους. Και είναι χαρακτηριστικοί επί αυτής της διαπίστωσης οι προβληματισμοί που εκφράζονται από πολλούς προέδρους τοπικών κοινοτήτων εδώ και μήνες στην ευρύτερη περιοχή της Καλλονής. Όπου και μεταφέρθηκε πριν το καλοκαίρι η ευθύνη της αυτεπιστασίας από τον αντιδήμαρχο της περιοχής Ταξιάρχη Βέρρο στον κ. Κατζανό και έκτοτε βγήκαν πολλά παράπονα στη δημοσιότητα.

Σκληρή κόντρα

Απ’ ότι φαίνεται όμως, οι σχεδόν απόλυτες αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί στον κ. Κατζανό δεν προκαλούν παρενέργειες εις βάρος της εσωτερικής συνοχής της δημοτικής αρχής μόνο λόγω των… δυσαρεστημένων που έχασαν τις αρμοδιότητές τους και εύλογα μπορεί να «γκρινιάζουν». Στην περίπτωση της Αγιάσου, όπου καθήκοντα εντεταλμένου δημοτικού συμβούλου εκτελούσε μέχρι χθες ο Προκόπης Τσαμπλάκος, φαίνεται ότι παρατηρήθηκε σύγχυση… αρμοδιοτήτων. Η οποία σταδιακά μετατράπηκε -σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Ε»- σε κόντρα, με εκατέρωθεν κατηγορίες των δύο πλευρών προς τους δημότες, ως προς το ποιος δεν κάνει από τους δύο καλά τη δουλειά του. Το πώς βέβαια ο Γιώργος Κατζανός ενεπλάκη και σε ζητήματα της Αγιάσου προκαλώντας την δυσφορία του κ. Τσαμπλάκου, το γνωρίζουν μόνο οι δυο τους. Ωστόσο η παραίτηση του δεύτερου, δείχνει σαφέστατα πως αντί να επιτυγχάνεται η ελάχιστη δυνατή «ομόνοια» μεταξύ των στελεχών της δημοτικής αρχής, πριν το κλείσιμο της θητείας της, μάλλον συμβαίνει τελικά το αντίθετο. Και απαιτεί για πολλοστή φορά επιδέξιους χειρισμούς εκ μέρους του δημάρχου, προκειμένου να ισορροπήσει τα αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των συνεργατών του, οι οποίοι βεβαίως - βεβαίως δεν είναι και εκείνοι άμοιροι ευθυνών. Αφού όσο ηχούν και πιο δυνατά οι προεκλογικές σειρήνες, είναι φανερό πως (κάποιοι εξ αυτών), αυτομολούν προκειμένου να επιτύχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στις επερχόμενες εκλογές…

«Ειλημμένες αποφάσεις»

Για την ιστορία θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Τσαμπλάκος δεν δήλωσε στο «Ε» πέραν της παραίτησής του από τα καθήκοντά του και πρόθεση να ανεξαρτητοποιηθεί από την παράταξη. «Ψηφίζουμε και εκτελούμε εδώ και καιρό ειλημμένες αποφάσεις ολίγων και εκλεκτών. Αυτό με έχει κουράσει και δεν μπορώ, με όλο το σεβασμό στο δήμαρχο, να συνεχίσω. Είμαι 25 χρόνια στην αυτοδιοίκηση, δεν μπορώ να δέχομαι τετελεσμένα…», σχολίασε χωρίς να θέλει να μπει στη διαδικασία να διευκρινίσει τους λόγους της αποχώρησής του ο κ. Τσαμπλάκος.

Η αλήθεια λογικά πρέπει να είναι κάπου στη μέση. Όποια άποψη και να έχει κανείς απέναντι στην Ελλάδα «της Ευρώπης». Δε μιλάμε για UEFA Champions League εξάλλου όπου θέλουμε όλοι να είμαστε μέσα, αλλά για ΕΕ, ενιαίο νόμισμα, ESM, δάνεια, μεταρρυθμίσεις και άλλα τέτοια περίπλοκα: Οι Ευρωπαίοι που μας τα κανονίζουν (ή όχι) όλα, δεν μπορεί να θέλουν το καλό μας στα σίγουρα, αλλά δεν μπορείς να πεις και με βεβαιότητα ότι θέλουν και τον αφανισμό μας.

Μετά από αυτές τις γενικότητες τώρα, ας μπούμε λίγο στο πιο ειδικό, σε εκείνο που αφορά στο εκάστοτε «ευρωπαϊκό αφήγημα» που αναγάγεται κατά το δοκούν από τον καθένα σε «ευαγγέλιο» και παίζει αναλόγως στον Τύπο. Για να σύρεται για πάντα το προαναφερθέν ερώτημα για το τι ρόλο παίζουν οι Ευρωπαίοι, που μας απασχολεί ατυχώς μόνο την τελευταία οκταετία. Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ ας πούμε, κάποιες φορές αυτά που λέει για την Ελλάδα είναι πρωτοσέλιδο στον Τύπο αφού θεωρείται ότι έχει βαρύνουσα σημασία ο λόγος του «προέδρου της Κομισιόν» και άλλοτε είναι ένας «μεθύστακας». Υπάρχουν όμως και εξαιρετικές περιπτώσεις όπου μία δήλωση του προέδρου της Κομισιόν, ή άλλου από το «Διευθυντήριο» για τη μνημονιακή ή μεταμνημονιακή (;) πορεία της χώρας, δεν παίζει ούτε… μονόστηλο. Ενώ είναι χαρακτηριστικό της επιλεκτικής ευαισθησίας του πολιτικού μας κόσμου και του Τύπου του, στην αναγνώριση της σημασίας των εξηγήσεων ή αναλύσεων ευρωπαίων αξιωματούχων για την πορεία της υπό επιτροπείας χώρας μας, το ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου κανείς δεν σπεύδει να διαψεύσει ή να επιβεβαιώσει συγκεχυμένες πληροφορίες από τις Βρυξέλλες. Όπως συνέβη με την περίπτωση του μειωμένου ΦΠΑ, όπου οι Γερμανοί αρχικά μέσω διαρροών και στη συνέχεια, με κάθε επισημότητα, μέσω του επικεφαλής του ESM, αμφισβήτησε την οποιανδήποτε συμφωνία των θεσμών ή της Γερμανίας (εδώ κάπου έχουμε μπερδευτεί) για την εφαρμοσθείσα πάντως παράταση του ειδικού ΦΠΑ στα νησιά.

Την ίδια περίπου περίοδο τώρα που μας απασχολούσε η Σύνοδος της ΕΕ για το προσφυγικό και ανακοινώνονταν η παράταση του μειωμένου ΦΠΑ στα πέντε νησιά, η ελληνική βουλή φρόντιζε να καταδείξει για να καταλάβει και ο τελευταίος… ρομαντικός, πως η χώρα είναι και θα είναι για πολλά χρόνια σε αυστηρή Επιτροπεία. Ανεξαρτήτως αφηγήματος περί «καθαρής» ή μη, εξόδου από τα μνημόνια. Ήταν τότε που ο Ευρωπαίος Επίτροπος Πιέρ Μοσχοβισί, εγκαλούνταν από τη ΝΔ για το ότι πάει να επιτρέψει ουσιαστικά στην κυβέρνηση να μην «κόψει τις συντάξεις»! Όπως και εγκαλούνταν για… φιλοκυβερνητική στάση, αφού φέρονταν να υποστηρίζει με θέρμη το ότι η Ελλάδα βγαίνει από τα μνημόνια. Η ελληνική βουλή, θύμισε τότε τις πρώτες κοινοβουλευτικές περιόδους του ελληνικού κράτους, με την ύπαρξη του ρωσικού, του γαλλικού και του αγγλικού κόμματος, χωρίς καμία περιστροφή και μπέρδευε ακόμα περισσότερο ως προς το -μην το ξεχνάμε- ερώτημα, αν είναι φίλοι μας οι ξένοι.

Ο «φιλοκυβερνητικός» Μοσχοβισί όμως, τις τελευταίες ημέρες, φαίνεται πως άλλαξε ρότα. Είτε γιατί προβληματίστηκε από τις αιτιάσεις της ΝΔ που του ζητούσε «καθαρούς όρους για όλα τα πολιτικά κόμματα», για να ξέρει -όπως είχε πει από του βήματος ο βουλευτής Κωστής Χατζηδάκης- (το κάθε κόμμα) το πως θα προχωρήσει, μαζί με τη χώρα, με βάση τις διεθνείς της δεσμεύσεις (sic), είτε γιατί μπορεί να τον έπιασε μια κρίση ειλικρίνειας. Και του ήρθε να δηλώσει σε γερμανικό μέσο, ότι αν δεν γινόταν εκλογές το 2015, η χώρα θα είχε βγει από τότε από τα μνημόνια. Τι το ήθελε και αυτός να θυμίσει την εποχή της σκοτεινής πλευράς του φεγγαριού για το κυβερνών κόμμα, όταν εκείνο ακόμα αμφιταλαντευόταν επί της αρχής για το αν είναι καλοί ή κακοί οι Μοσχοβισήδες…

Και φτάνουμε στο σήμερα. Όπου υπάρχουν κάποιοι που αναμένουν την 21η Αυγούστου για να δουν αν πράγματι θα φύγουμε τελικά από τα μνημόνια, όπως κάποιοι μπορεί να περίμεναν τον σοσιαλισμό του ΠΑΣΟΚ το 1981. Και στις 22 Αυγούστου, τα «ψαχτήρια» της google, θα αναζητούν μετά μανίας πάλι, μία δήλωση, μια εκτίμηση, ένα ψέλλισμα κάποιου ακόμα ευρωπαίου αξιωματούχου για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα για να συνεχιστεί έτσι η ατέρμονη συζήτηση για το ρόλο και την «αλήθεια» της Ευρώπης για την κατάστασή μας. Γιατί είναι σαφές, πως την αλήθεια μας, θα την ψάχνουμε πάντα κάπου αλλού, χωρίς ποτέ να κάνουμε τον κόπο να την αναζητήσουμε στα μέρη μας. Θα ζούμε πάντα τον μύθο του «λεφτά υπάρχουν», σε όλες τις παραλλαγές του, προστρέχοντας κάθε τρεις και λίγο στον κάθε Ευρωπαίο για να διαιτητεύσει την κουβέντα που δεν θα ανοίξουμε πραγματικά ποτέ. 

Προχθές έγινε η πρώτη πληρωμή για τους δικαιούχους νησιώτες του Μεταφορικού Ισοδύναμου και ουσιαστικά άρχισε να τίθεται και επίσημα σε εφαρμογή η (πιλοτική) λειτουργία του ειδικού αυτού μέτρου στα πλαίσια της νησιωτικότητας. Ενός μέτρου, που θα πρέπει να πούμε σήμερα όλοι, ότι πρέπει επιτέλους να αποσυνδεθεί από την ιστορία της μάχης για τη διατήρηση του μειωμένου ΦΠΑ, να εκτιμηθεί σιγά σιγά πιο σοβαρά η σημασία του και να αξιολογηθεί αναλόγως.

Είναι γεγονός πως το «Μεταφορικό Ισοδύναμο» που εφαρμόζεται σήμερα, έχει πολύ λίγη σχέση με το Μεταφορικό Ισοδύναμο που προσδοκά και απαιτεί η νησιωτική κοινωνία για δεκαετίες αλλά παραπέμπονταν διαχρονικά στις Καλένδες. Είναι επίσης γεγονός πως το Μεταφορικό Ισοδύναμο έτσι όπως παρουσιάστηκε στους νησιώτες από το πουθενά τον περασμένο Γενάρη, ως «ασπιρίνη» δηλαδή για την απώλεια του μειωμένου ΦΠΑ (σε όλα τα νησιά πλην του δικού μας και των άλλων τεσσάρων του «προσφυγικού»), αυτόματα «ενοχοποιήθηκε». Και υπό αυτό το πρίσμα, αξιολογήθηκε εκ προοιμίου ως αποτελεσματικό ή μη «αντίμετρο» της απώλειας του μειωμένου ΦΠΑ. Με αποτέλεσμα αυτή η άδικη σύγκριση -όσο κι αν επιχειρήθηκε με αστείες προσεγγίσεις εκ μέρους των κυβερνώντων να θολώσει- να ρίξει αναπόφευκτα στα Τάρταρα την αξία του Μεταφορικού Ισοδύναμου.

Η παραπάνω αξιολόγηση του Μεταφορικού Ισοδύναμου, με ευθύνη κυρίως της κυβέρνησης (σ.σ. η οποία δεν έχει πείσει βέβαια ούτε και σήμερα ότι όντως πίστευε ή πραγματικά ήθελε να κρατήσει τον νησιωτικό ΦΠΑ τουλάχιστον στα πέντε νησιά που ακόμα ισχύει το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς με παράλληλη λειτουργία του Μ.Ι.), οδήγησε αναπόφευκτα και σε ακρότητες. Με τους τοπικούς φορείς -και της αυτοδιοίκησης- στο βωμό της μάχης για τη διατήρηση του ΦΠΑ, να αφήνουν στην άκρη εντελώς την «διαβούλευση» για το Μεταφορικό Ισοδύναμο. Για την ακρίβεια να υποτιμούν εντελώς την όποια ενδεχόμενη δυναμική του, η οποία ασφαλώς και στο μέλλον μπορεί να γίνει πολύ μεγαλύτερη απ’ ότι είναι σήμερα και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Αλλά για να γίνει κάποτε, θα πρέπει και οι φορείς των νησιωτικών κοινωνιών να δείξουν σχετικό έμπρακτο ενδιαφέρον.

Φτάνουμε όμως στο σήμερα. Σήμερα όπου το Μεταφορικό Ισοδύναμο άρχισε να πληρώνει αυτά τα 23 ευρώ «της διαφοράς» οδικής και θαλασσινής μεταφοράς στους νησιώτες ταξιδιώτες και ετοιμάζεται να πληρώσει οσονούπω το αντίστοιχο αντιστάθμισμα των μεταφορών και σε επίπεδο επιχειρήσεων. Ξεπερνώντας σχετικά ανώδυνα τις εύλογες απαισιόδοξες προβλέψεις σχετικά με τις γραφειοκρατικές δυσκολίες που θα εμφανίζονταν και σε κάθε περίπτωση… λειτουργώντας από το πρώτο καλοκαίρι. Προσφέροντας ένα αντιστάθμισμα, μικρό ή ικανοποιητικό (ο καθένας μπορεί να το κρίνει ανάλογα με την… τσέπη του), το οποίο όμως σε κάθε περίπτωση είναι ένα αντιστάθμισμα που δεν προϋπήρχε.

Ως εκ τούτου, το Μεταφορικό Ισοδύναμο, ειδικά από τη στιγμή που οι κυβερνώντες, συμπεριλαμβανομένου και του βουλευτή Γιώργου Πάλλη, διατρανώνουν ότι ο ΦΠΑ όχι μόνο δεν κινδυνεύει (ξανά) να καταργηθεί στο τέλος του τρέχοντος εξαμήνου, αλλά πρόκειται να επαναθεσμοθετηθεί σε όλα τα νησιά, πρέπει σιγά σιγά να μπει σε πρώτο πλάνο. Να αγκαλιαστεί από τους τοπικούς φορείς πρώτιστα, προκειμένου να εμπεδωθεί ότι πρέπει να υπάρχει και στο μέλλον να επεκταθεί, από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Με αυτή τη σκέψη λοιπόν, είναι αναγκαίο να σταματήσει πια το στείρο αντιπολιτευτικό έμμεσο «μποϋκοτάζ» του μέτρου αυτού και να μπει σε μία άλλη βάση η αξιολόγησή του.

Γιατί ακόμα κι αν πιστεύει κανείς ότι το μέτρο αυτό εφαρμόστηκε από τη σημερινή κυβέρνηση για λάθος λόγους και για… μικροπολιτική αφορμή, σε κάθε περίπτωση είναι ένα νομοθέτημα για τη νησιωτικότητα που ήρθε πολλά χρόνια μετά την κατάργηση του Υπουργείου Αιγαίου. Και είναι και στο χέρι των εκπροσώπων των νησιών, να το κάνουν καλύτερο και να προσαρμοστεί ακόμα πιο ικανοποιητικά στις ανάγκες τους. Μοιάζει λίγο η υπόθεσή του με την περίφημη «Ακαδημία», που κανείς δεν ήθελε ασφαλώς να καταργηθεί, αλλά κανείς δεν βρήκε χρόνο να αξιολογήσει με νηφαλιότητα την μετέπειτα σημασία του νεοϊδρυθέντος Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Τετάρτη, 08 Αυγούστου 2018 16:33

« Κλείδωσε» το σπάσιμο του Δήμου!

Τα σενάρια που θέλουν στον επικείμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησης, να «αλλάζει» ο νομοθέτης του περίφημου «Κλεισθένη», ο Υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης, προκαλούν αναπόφευκτα και διάφορα σενάρια εδώ στη Λέσβο, που διαβλέπουν «ναυάγιο» στις εργασίες για την εφαρμογή και του «Κλεισθένη 2». Μέσα στον οποίο, βάσει της εξαγγελίας Σκουρλέτη από τον περασμένο Μάιο και την πιο πρόσφατη διαβεβαίωση του κεντρικού στελέχους και υπεύθυνης αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κνήτου, προβλέπεται και η πολυπόθητη διάσπαση του δήμου Λέσβου. Τα σενάρια αυτά βέβαια ενισχύονται μάλλον δικαιολογημένα, λόγω του ότι ο Ιούλης που πέρασε, δεν… διέρρευσε κάποια συγκεκριμένη εξέλιξη στην κατεύθυνση της διάσπασης. Παρ΄ όλα αυτά, πηγές τόσο από τη νομαρχιακή του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο, όσο και από τον δήμο Λέσβου, όχι μόνο δεν διαβλέπουν πρόβλημα ως προς το «χωροταξικό» της Λέσβου ακόμα κι αν «ανασχηματιστεί» ο Πάνος Σκουρλέτης, αλλά ισχυρίζονται πως η απόφαση να χωριστεί το νησί σε δύο δήμους, είναι ειλημμένη για να δρομολογηθεί απαρέγκλιτα τον Σεπτέμβρη.

Έχει γραφτεί και πρόσφατα σε σχετική μας αρθογραφία, πως το γεγονός ότι ο Ιούλης δεν έβγαλε εξελίξεις από το μέτωπο της «διάσπασης», είναι ανησυχητικό. Καθώς θα περίμενε κανείς στον τελευταίο μήνα «εργασίας» του καλοκαιριού, να πληροφορηθεί έστω και ανεπίσημα, για την εκπόνηση κάποιου συγκεκριμένου σχεδίου για την διάσπαση που υποτίθεται ότι θα γίνει τον Σεπτέμβρη. Κι αυτό δεδομένου ότι επί του παρόντος, το μόνο που είναι γνωστό, είναι ότι υπάρχει απλά πρόθεση να δημιουργηθούν δύο δήμοι. Καμία άλλη δηλαδή πληροφορία για το πώς θα μοιραστεί το προσωπικό του ενός σήμερα δήμου, για το πώς θα γίνει η κατανομή των δημοτικών ενοτήτων, πως θα διαμοιραστούν ίσως οι ΚΑΠ και ποιες θα είναι έδρες ή και οι ονομασίες των νέων δήμων. 

Τον προβληματισμό τώρα που προκάλεσε αυτή η έλλειψη «κινητικότητας» μάλιστα, έρχεται να τον ενισχύσει η εκτίμηση πως στα σενάρια για τον επικείμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησης,  «παίζει» το όνομα του Υπουργού Εσωτερικών Πάνου Σκουρλέτη. Με αποτέλεσμα να πλάθονται σενάρια, που θέλουν ενδεχομένως το νέο,- η τη νέα-  Υπουργό που θα αντικαταστήσει τον κ. Σκουρλέτη, να ακυρώνει τον «Κλεισθένη 2», ειδικά από τη στιγμή που η χώρα έχει μπει μετά τις φονικές πυρκαγιές σε σιωπηρή προεκλογική περίοδο. Πηγές όμως από τη Λέσβο, τόσο από τον δήμο, όσο και από τη νομαρχιακή του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δε συμμερίζονται αυτά τα σενάρια, αντίθετα υποστηρίζουν ότι η διάσπαση είναι «κλειδωμένη». Είτε με τον Πάνο Σκουρλέτη Υπουργό, είτε με οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο στην ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου. Ξεκαθαρίζοντας πως τον Σεπτέμβρη ο «Κλεισθένης 2» θα έρθει κανονικά προς ψήφιση, αλλά και πως ήδη έχει γίνει ένας σχεδιασμός που θα ολοκληρωθεί προφανώς τον Σεπτέμβρη.

Με τεχνοκρατικά κριτήρια

Η νέα πληροφορία λοιπόν που έρχεται από τον σχεδιασμό αυτό, δείχνει πως το Υπουργείο Εσωτερικών πράγματι επεξεργάζεται τη δημιουργία δύο νέων δήμων και σταθμίζει τον διαχωρισμό του σημερινού ενός δήμου, κυρίως με «τεχνοκρατικά» κριτήρια. Υπό το πρίσμα της εξασφάλισης της διαχειριστικής τους επάρκειας των νέων δήμων που θα προκύψουν, της συμφέρουσας κατανομής των ΚΑΠ, της χρηστής κατανομής του προσωπικού, ως και της λειτουργικότητας των υπηρεσιών. Στο πλαίσιο αυτό και για να ικανοποιηθούν οι παραπάνω συνθήκες, φαίνεται -βάσει πάντα των πηγών- πως ο «Κλεισθένης 2», σχεδιάζει δύο δήμους, με στόχο ο ένας (προφανώς της Μυτιλήνης) να έχει  περί τους 50.000 κατοίκους και ο άλλος, ο δεύτερος (του βορείου-δυτικού νησιού) περί τους 30.000 κατοίκους. Κάτι που δείχνει πως ενδεχομένως το ποια δημοτική ενότητα θα πάει… που, έτσι όπως τουλάχιστον το έχουμε εμείς στη Λέσβο στο μυαλό μας, δεν θα γίνει τόσο με γεωγραφικά ή… φυσιογνωμικά ας πούμε κριτήρια. Βάζοντας αυτόματα υπό αίρεση τον προορισμό  δημοτικών ενοτήτων που αν και φαντάζει πιο λογικό να ενταχθούν στον δήμο Μυτιλήνης, ίσως τελικά ενταχθούν στο νέο (δεύτερο) δήμο για να επιτευχθεί το προαναφερθέν πληθυσμιακό όριο της τάξης των 30.000 κατοίκων.

Θα γίνει διαβούλευση;

Σε κάθε περίπτωση όμως, έχει ενδιαφέρον να δούμε στο εγγύς μέλλον το πώς θα εξελιχθεί αυτή η διεργασία και κυρίως το αν θα τεθεί ποτέ σε κάποιου είδους «διαβούλευση». Γιατί ασφαλώς τα περιθώρια νέα «χωροταξικής» αστοχίας δεν υπάρχουν πια για να αφεθούν (ξανά) στην τύχη ενός γραφείου που νομοθετεί από τη… Αθήνα. Από την άλλη όμως, είναι γνωστό και διαπιστωμένο, ειδικά από το παράδειγμα του Πλωμαρίου που ζητά μέσω του αντιδημάρχου του Μανώλη Αρμενάκα, ανεξάρτητο δήμο στη νότια Λέσβο, πως αυτή η αναγκαία διαβούλευση, μπορεί να αποδειχθεί σε… Βαβέλ.

Η επιχείρηση αποκατάστασης των σχολείων που υπέστησαν ζημιές από τον περσινό σεισμό, έναν χρόνο (και κάτι) μετά, εξακολουθεί να έχει εκκρεμότητες, δυσκολεύοντας τη ζωή των μαθητών, ειδικά των περιοχών που επλήγησαν περισσότερο. Ωστόσο, παρά τις καθυστερήσεις και τη δεδομένη αδυναμία έγκαιρης χρηματοδότησης εκ μέρους του κράτους, για να προχωρήσουν ακόμα και σχετικά απλές υποθέσεις (σ.σ. όπως τα επιδόματα ενοικίου ή της αποζημίωσης οικοσκευής που διευθετήθηκαν πολύ πρόσφατα!), φαίνεται τουλάχιστον σε ότι αφορά τα σεισμόπληκτα σχολεία, ότι η ταλαιπωρία αρχίζει πια να φτάνει στην αρχή του τέλους της. Καθώς μετά τις ευοίωνες δηλώσεις του Διευθύνοντα Συμβούλου των ΚΤΥΠ Α.Ε. Βασίλη Καραγιάννη στην ΕΡα Αιγαίου, όπου διαβεβαίωνε προχθές ότι τα έξι από τα οκτώ «κόκκινα» σχολεία θα έχουν αποκατασταθεί μέχρι τον Γενάρη του 2019, ήρθε χθες η ενημέρωση του Υπουργείου Υποδομών πως μέχρι τέλος Αυγούστου, θα επιχορηγηθεί με 1 εκ. ευρώ ο Δήμος Λέσβου, για να προχωρήσει στις υπόλοιπες μικροπαρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν σε 17 ακόμη «κίτρινα» σχολεία, που είτε υπολειτουργούν, είτε δεν λειτουργούν καθόλου.

Μέσω Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων λοιπόν, έρχεται η έκτακτη επιχορήγηση του δήμου  ύψους 1 εκ. ευρώ, προκειμένου εκείνος να ολοκληρώσει τις παρεμβάσεις του στα σχολεία του νησιού που υπέστησαν ζημιές από τον σεισμό. Ουσιαστικά, η εξέλιξη αυτή, αποτελεί την εκπλήρωση της δέσμευσης του Γενικού Γραμματέα Υποδομών Γιώργου Δέδε στον δήμαρχο Λέσβου Σπύρο Γαληνό και στον αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων Κώστα Κατσαρό, στο Περιφερειακό Αναπτυξιακό Συνέδριο που διεξήχθη τον Μάη στη Μυτιλήνη. Ο κ. Δέδες, είχε υποσχεθεί στήριξη του δήμου στο «μέτωπο» των σεισμόπληκτων σχολείων και χθες, τα υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου, ενημέρωσαν ότι μέχρι τέλη Αυγούστου, το ποσό ύψους 1 εκ. ευρώ θα μπει στα ταμεία του δήμου.

…Χρεωστούμενες παρεμβάσεις

Εξάλλου ο δήμος, από πέρυσι κιόλας και με δικούς του πόρους που ξεπέρασαν το 1,5 εκ. ευρώ, είχε προχωρήσει στην αποκατάσταση ζημιών σε 44 σχολεία που είχαν προβλήματα, προκειμένου να ξεκινήσει η (περσινή) σχολική χρονιά, με τα λιγότερα δυνατά προβλήματα. Η παρέμβαση αυτή με ιδίους μάλιστα πόρους, κρίθηκε επιβεβλημένη από τη δημοτική αρχή, καθώς ήταν αδύνατο εκείνη την περίοδο, με ανοιχτά όλα τα «μέτωπα» του σεισμού, το κράτος να ανταποκριθεί έγκαιρα.

44 σχολεία +8+17

Με την ολοκλήρωση τώρα των παρεμβάσεων σε αυτά τα 44 σχολεία, απέμειναν ουσιαστικά 25 σχολικά συγκροτήματα με προβλήματα που ακόμα δεν έχουν διευθετηθεί. Και τα οκτώ από αυτά που έχουν χαρακτηριστεί «κόκκινα» βρίσκονται ως γνωστόν υπό την «κηδεμονία» της ΚΤΥΠ Α.Ε. που αναμένονται να αποκατασταθούν μέχρι τον Γενάρη. Κοινώς, απομένουν ακόμα 17 συγκροτήματα σε χωριά της Καλλονής, της Ερεσού και του Μανταμάδου κατά κύριο λόγο, που θα αποκατασταθούν μέσω της επικείμενης έκτακτης χρηματοδότησης του 1 εκ. ευρώ. Μεταξύ αυτών είναι και το «Θεοφράστειο» σχολείο της Ερεσού, εκείνο των Δαφίων, του Λεπέτυμνου, αλλά και του Μανταμάδου. Και όπως υπογραμμίζει στο «Ε» ο αντιδήμαρχος Κώστας Κατσαρός, αν και εφόσον εκταμιευτούν μέσα στον Αύγουστο τα προσφερόμενα χρήματα, τότε ο δήμος θα μπει στη διαδικασία να τρέξει, προκειμένου να ολοκληρώσει τις παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν πριν ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά στις 17 του Σεπτέμβρη. Καθώς οι παρεμβάσεις, είναι μεν αρκετές, αλλά δεν θεωρούνται περίπλοκες για να καθυστερήσει η υλοποίησή τους. 

 

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΚΤΥΠ Α.Ε. Βασίλης Καραγιάννης έδωσε το νέο χρονοδιάγραμμα για την αποκατάσταση των σεισμόπληκτων σχολείων

Τον Γενάρη παραδίδονται τα 6 από τα 8 «κόκκινα» σχολεία

Το… επικαιροποιημένο χρονοδιάγραμμα της ολοκλήρωσης της αποκατάστασης των ζημιών στα οκτώ σχολεία που επλήγησαν από τον περσινό σεισμό και κρίθηκαν «κόκκινα», δίνει στη δημοσιότητα τη ΕΡα Αιγαίου, φιλοξενώντας σχετικές δηλώσεις του Διευθύνοντα Συμβούλου των Κτηριακών Υποδομών Α.Ε. Βασίλη Καραγιάννη. Ο κ. Καραγιάννης υποστήριξε πως οι εργασίες στα έξι από τα οκτώ σεισμόπληκτα σχολεία της Λέσβου θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Γενάρη, δίνοντας την αίσθηση πως οι μαθητές δηλαδή θα επιστρέψουν στα… κανονικά θρανία τους, στις αρχές του 2019. Υπενθυμίζεται εδώ ότι η αρχική διαβεβαίωση της ΚΤΥΠ και της κυβέρνησης, έλεγε πως τα σχολεία θα είχαν παραδοθεί αυτές τις ημέρες. Αλλά ακόμα κι έτσι, η είδηση που έδωσε ο ίδιος ο Διευθύνων Σύμβουλος του πρώην ΟΣΚ, είναι ευχάριστη γιατί η αλήθεια είναι πως η αποκατάσταση των «κόκκινων» σεισμόπληκτων σχολείων (ύψους 3,4 εκ. ευρώ), είχε ξεχαστεί, δεδομένου ότι η αυτοδιοίκηση δεν είχε εμπλοκή στο όλο θέμα.

Γιατί καθυστέρησε ξανά άλλη μία υπόθεση που αφορά την αποκατάσταση των επιπτώσεων από τον σεισμό του περασμένου Ιούνη; Ο κ. Καραγιάννης μιλώντας στην ΕΡα Αιγαίου αναφέρθηκε στα προβλήματα της νομοθεσίας αλλά και της γραφειοκρατίας, που χάλασαν το αρχικό χρονοδιάγραμμα που θα παρέδιδε προς χρήση για τη νέα σχολική χρονιά τα έξι από αυτά που χρειάζονται μικρότερες παρεμβάσεις. Και συγκεκριμένα τα νηπιαγωγεία Μεγαλοχωρίου, Πολιχνίτου και Τρύγωνα, τα δημοτικά Πλαγιάς και Μεγαλοχωρίου και το ΕΠΑΛ Πλωμαρίου, οι γονείς των οποίων είχαν λάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την ολοκλήρωση των εργασιών.

Αργούν του Πολιχνίτου και του Πλωμαρίου

«Επειδή πρόκειται για σχολεία και επειδή έπρεπε να γίνουν όλα όσα η νομοθεσία ορίζει και με γνώμονα την ασφάλεια των παιδιών, χρειάστηκε περισσότερος χρόνος απ’ ότι αρχικά είχε εκτιμηθεί για να ολοκληρωθούν όλες οι αδειοδοτήσεις που απαιτούνταν. Για τα έξι σχολεία μέσα στον Αύγουστο ολοκληρώνονται οι μελέτες και το Σεπτέμβρη εκδίδονται οι οικοδομικές άδειες. Επειδή τα έργα που απαιτούνται γι’ αυτά τα σχολεία δεν είναι μεγάλης κλίμακας, θα ολοκληρωθούν σε δύο με τρεις μήνες και τον Γενάρη του 2019 τα παιδιά θα μπορέσουν να τα χρησιμοποιήσουν», είπε χαρακτηριστικά στην ΕΡα Αιγαίου ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΚΤΥΠ Α.Ε. Σε ότι αφορά τώρα τα δημοτικά σχολεία Πολιχνίτου και Πλωμαρίου, η διαδικασία είναι διαφορετική. Καθώς πρόκειται για διατηρητέα κτήρια που έχουν υποστεί μεγαλύτερη ζημιά από τον σεισμό και χρειάζεται άλλη διαδικασία από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Για το μεν σχολείο του Πλωμαρίου σύμφωνα με τα όσα είπε ο κ. Καραγιάννης, οι εργασίες προϋπολογισμού μισού εκατομμυρίου θα διαρκέσουν τουλάχιστο ένα εξάμηνο και υπολογίζεται να παραδοθεί στην επόμενη σχολική χρονιά 2019 - 2020. Το δε σχολείο Πολιχνίτου, είναι και η πιο δύσκολη περίπτωση, με προϋπολογισμό πάνω από 2 εκατομμύρια ευρώ και δεν υπάρχει ξεκάθαρη εκτίμηση για το πότε μπορεί να παραδοθεί.

Τρίτη, 07 Αυγούστου 2018 17:43

Αγοραία διεκδίκηση ψήφων

Είναι το κλισέ που λέμε συχνά. Πολλοί, που έχουν ασπαστεί την κάθε πιθανή και απίθανη συνωμοσιολογία πιστεύοντάς το σαν Ευαγγέλιο, άλλοι χαριτολογώντας και άλλοι θέλοντας να ασκήσουν με μία φράση μία, κάποια γενικότερη κριτική για το πολιτικό σύστημα και τον κόσμο του: «Όλοι οι πολιτικοί είναι απατεώνες». Αυτή η ισοπεδωτική φυσικά λαϊκή «αίσθηση», στα χρόνια των μνημονίων, όπου η ανεπάρκεια, η ανευθυνότητα, αλλά και το γλυκό προεκλογικό παραμύθι δεκαετιών, τελικά κόστισε ακριβά, ερχόμενη σα νέμεση για το πολιτικό σύστημα, αλλά και για τους πολίτες φυσικά, «φορέθηκε» πολύ. Και λίγο έως πολύ, έφερε και τη σημερινή κυβέρνηση στην εξουσία. Χωρίς κάποιο ξεκάθαρο πρόγραμμα, χωρίς συγκεκριμένο στόχο, χωρίς ούτε καν μία βασική πυξίδα διοίκησης της χρεωκοπημένης από κάθε άποψη ετούτης χώρας, η σημερινή κυβέρνηση πάτησε επάνω σε αυτό το «λαϊκό» αίσθημα που θέλει τον λαό να προδόθηκε και ήρθε και εκείνη, για πρώτη φορά στα πράγματα. Με «χέρια καθαρά», όπως εννόησαν προεκλογικά οι σημερινοί κυβερνώντες και όπως… κυριολεκτούσε αντίστοιχα ο χρυσαυγίτης Μιχαλολιάκος.

Δεν θα πραγματευτούμε όμως αυτό τούτη τη στιγμή και το πώς το «όλοι είναι απατεώνες», έθρεψε την ελπίδα του λαού για να βγει από τη στενωπό από το «φρέσκο» πολιτικό «αίμα» στην εξουσία. Με το μυαλό ακόμα στις φωτιές στο Μάτι, δεν μπορούμε να ασχοληθούμε στα πολύ σοβαρά με το αν καλώς ή κακώς και εγκαίρως ή όχι παραιτήθηκε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Τόσκας, για το πόσο πολύ ή λίγο ανέλαβε την ευθύνη η κυβέρνηση και για το αν θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι καλύτερο, εκ μέρους του οποιουδήποτε βρισκόταν σε ουσιαστική θέση ευθύνης την ώρα του χαμού. Δε γυρίζουν πίσω οι νεκροί, ότι κι αν γίνει ή αν πούμε.

Σκεφτόμαστε όμως κάτι άλλο που δεν προκαλεί ούτε θυμό, ούτε απογοήτευση, ούτε τίποτε από τα συνήθη που μας παρακινούν, ειδικά τα τελευταία χρόνια, όταν πηγαίνουμε να το… ρίξουμε στην κάλπη. Σκεφτόμαστε την αμήχανη στιγμή στην οποία βρίσκονται σήμερα οι πυρόπληκτοι του Μαραθώνα όταν συνειδητοποιούν ότι έχουν δήμαρχο τον Ηλία Ψινάκη. Τον γνωστό μεγαλοατζέντη που δεν θα κριθεί από εμάς για την ικανότητά του στην αυτοδιοίκηση επειδή έσπευσε μέσω Μυκόνου στην πυρκαγιά. Ούτε θα κριθεί για το αν είναι ικανός από το αθυρόστομο στυλάκι του, ούτε από το μαύρο γυαλί του και το σταριλίκι του μέσα στη νύχτα της φωτιάς. Μπορεί ένας με όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά, που δε συνάδουν με τη συνήθη εικόνα που έχουμε για έναν πολιτικό, να είναι ενδεχομένως καλύτερος στα καθήκοντά του, από έναν «καθωσπρέπει». Ο Ηλίας Ψινάκης όμως που εξελέγη το 2014 με 60% ποσοστό στον Μαραθώνα, κρίνεται για το αδιανόητο ψέμα που εκστόμισε στις κάμερες, λέγοντας ότι κάηκε ολοσχερώς το σπίτι του, με τις φλόγες τελικά να αποδεικνύεται ότι μόλις που έγλειψαν το μαντρότοιχο της κατοικίας του. Προσφέροντας ένα ψέμα, μια απατεωνιά δηλαδή που ο «ασυμβίβαστος» μόνο στο στυλ τελικά νεόκοπος πολιτικός, αποστήθισε τόσο γρήγορα, αλλά την εξέφρασε δυστυχώς πιο ωμά, απ’ ότι όπως θα το έκανε ένας πιο μπαρουτοκαπνισμένος στις μισές αλήθειες, αυτοδιοικητικός συνάδελφός του. Για αυτό και σήμερα στον Μαραθώνα οι δημότες απαιτούν την παραίτησή του. Δικαίωσε το κλισέ του «απατεώνα πολιτικού», τόσο απόλυτα...

Ο Ηλίας Ψινάκης όμως, άλλοι συνάδελφοί του από τον χώρο του θεάματος που επιστρατεύονται σε κάθε εκλογική διαδικασία, από τον Παύλο Χαϊκάλη ως τη Νόνη Δούνια και από την «σταυρώστε με» Έφη Σαρρή ως το τοτέμ του ελληνικού ποδοσφαίρου, τον ευρωβουλευτή Θοδωρή Ζαγοράκη, δεν είναι τα πρόσωπα που ήρθαν να διαχειριστούν τις τύχες μας και πρέπει ξανά και ξανά να αυτομαστιγωθούμε για την επιλογή μας. Τον χαβαλέ που μας εξαναγκάζουν να κάνουμε με την πολιτική, μας τον έχει εμφυσήσει το ίδιο το πολιτικό σύστημα για να συνεχίσει να επιβιώνει. Ο Άδωνις και ο Ζαχαριάδης που διασταυρώνουν τα «ξίφη» τους κάθε μέρα στα παράθυρα λέγοντας οτιδήποτε αφορά τα κόμματά τους και απολύτως τίποτα απ’ όσα αφορούν εμάς και λειτουργούν πολύ καλύτερα από εκείνους που προέρχονται από τον χώρο του θεάματος για να μας προκαλούν τον χαβαλέ. Και κυρίως οι επικεφαλής των κομμάτων, που «διαβάζουν» μόνο τις δημοσκοπήσεις και καθόλου την κοινωνία και συνεχίσουν στο διηνεκές μία αγοραία διαδικασία διεκδίκησης ψήφων. Ακόμα και τώρα, που αφού χρεοκοπήσαμε, πνιγήκαμε, αλλά και καήκαμε.

Η βασική διαπίστωση είναι, ότι το μοντέλο Ραγκούση «ένα νησί, ένας δήμος» που εφαρμόστηκε στον «Καλλικράτη», στην περίπτωση της Λέσβου αποδείχθηκε εντελώς προβληματικό, καθώς μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα -το τρίτο μετά την Κρήτη και την Εύβοια- σε έκταση νησιά της Ελλάδος. Χώρια ότι αυτόματα, ο δήμος που ενσωμάτωσε ουσιαστικά σε ένα βράδυ, 13 πρώην «Καποδιστριακούς» δήμους, μετατράπηκε στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας, με ό,τι διοικητική αρρυθμία ετούτο προκάλεσε και αποτυπώθηκε ιδιαίτερα στην θητεία του πρώτου δημάρχου Λέσβου Δημήτρη Βουνάτσου.

Το αίτημα να σπάσει ο δήμος, θεωρείται λοιπόν από την πρώτη εφαρμογή κιόλας του «Καλλικράτη», ως καθολικό, ή καλύτερα «παλλεσβιακό». Μόνο που αυτό το καθολικό αίτημα, όσες φορές κι αν κατατέθηκε και σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν πέρασε από το 2012 και μετά, τελικώς «διαπραγματεύτηκε» με κάποιους ολίγους. Και ίσως, αυτού του είδους η διαπραγμάτευση, από κάποιους ολίγους δηλαδή, να εξηγεί και το ότι ουσιαστικά καμία κυβέρνηση, δεν είδε στα πολύ σοβαρά την προοπτική αναθεώρησης του χωροταξικού στο νησί. Αφού δεν αποτυπώθηκε ποτέ το «παλλεσβιακό» του χαρακτήρα του αιτήματος.

Η διαπραγμάτευση από κάποιους ολίγους, εξακολουθεί όμως να γίνεται και στις μέρες όπου η σημερινή πια κυβέρνηση, έχει δηλώσει και δημόσια την πρόθεσή της να σπάσει τον δήμο Λέσβου. Αφού επισήμως, σα δημοτικό συμβούλιο, η «αυτοδιοίκηση» που υποτίθεται καίγεται για το χωροταξικό, έχει ζητήσει το grande των «πέντε δήμων», βάσει της γνωστής μελέτης του Ινστιτούτου Αυτοδιοίκησης που κρατά από τα τέλη της τελευταίας δεκαετίας… Από εποχής δηλαδή «Καποδίστρια», πριν τον «Καλλικράτη» και θεωρείται ότι έχει ισχύ εν μέσω «Κλεισθένη»!

Το πόσο όμως δεν είναι τελικά «παλλεσβιακό» το αίτημα να σπάσει ο δήμος, απεδείχθη δυστυχώς μέσα στον Ιούλη. Όπου υποτίθεται θα ξεκαθαριζόταν το τοπίο αναφορικά με τη διάσπαση του δήμου, που θα λειτουργήσει με δύο ή τρεις νέους δήμους -βάσει των εξαγγελιών- από τον Σεπτέμβρη του 2019, αλλά όχι μόνο δεν ξεκαθαρίστηκε, αλλά θα έλεγε κανείς πως περιπλέχτηκε ξανά. Κανείς επίσημος φορέας (εμφανώς τουλάχιστον) δεν προσέτρεξε στο Υπουργείο Εσωτερικών για να επιβεβαιώσει την διαβεβαίωση του στελέχους της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνης για την αυτοδιοίκηση κ. Κνήτου που έκανε πρόσφατα λόγο για δύο δήμους τον Σεπτέμβρη και να διαπιστώσει σε τελική ανάλυση, το αν το σχέδιο διάσπασης, εκπονήθηκε ή τέλος πάντων εκπονείται. Με αποτέλεσμα ο κρίσιμος μήνας να πέρασε αμύριστα. Για αν μείνουμε σήμερα να αναρωτιόμαστε για το πως μπορεί να (προ)νομοθετηθεί ο «Κλεισθένης 2» που υποτίθεται θα διασπάσει (κάποιους) δήμους, μέσα στον ράθυμο Αύγουστο, για να ψηφιστεί τον Σεπτέμβρη…

Κυρίως όμως, το πόσο δεν είναι τελικά «παλλεσβιακό» το αίτημα να σπάσει ο δήμος, αποδεικνύεται και από τις προεκλογικές αυτοδιοικητικές ζυμώσεις. Αφού είναι γνωστό τοις πάσι πως η «καλλικράτεια» λεζάντα του «δημάρχου Λέσβου», ικανοποιεί πολλούς επίδοξους δημάρχους οι οποίοι δεν έχουν επίσημη θέση για την χωροταξική αναθεώρηση της Λέσβου, αλλά προφανέστατα δεν έχουν ούτε και «διοικητική λύση» στη διεκδίκηση της ανάληψης της ευθύνης του ενός δήμου «τέρατος». Ταυτόχρονα, γενικότερα ο αυτοδιοικητικός κόσμος, όχι μόνο δεν επιθυμεί να παρουσιάσει μια ρεαλιστική και κοινή πρόταση για τον αριθμό των νέων δήμων, αλλά αποδεικνύεται πως δεν έχει συνταχθεί ούτε και για τα… μάτια με την προοπτική διάσπασης του δήμου. Απόδειξη είναι όλες οι φανερές ή μυστικές συναντήσεις που γίνονται το τελευταίο τρίμηνο, προκειμένου να βρεθούν «υποψήφιοι», να καταρτιστούν συμμαχίες, ως και ψηφοδέλτια και δεν ολοκληρώνονται, όχι επειδή είναι νωρίς. Αλλά επειδή αναμένουν (!) το που θα κάτσει η μπίλια, ως προς το χωροταξικό. Σε έναν, σε δύο, σε τρεις ή σε πέντε δήμους. Και αναλόγως της ανακοίνωσης, να καταλήξουν στην στρατηγική… εκλογής τους βεβαίως βεβαίως και όχι της πολιτικής τους.

Μ’ αυτά και με εκείνα, αν δεν καίγεται για κάποιο λόγο ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ να επιμείνει στο αίτημα διάσπασης του δήμου Λέσβου, ειλικρινά δεν ξέρουμε για ποιο λόγο η κυβέρνηση να κάτσει να ασχοληθεί σοβαρά με την χωροταξική περίπτωσή μας…

Σάββατο, 04 Αυγούστου 2018 11:14

Η προεκλογική περίοδος άρχισε

Πως θα σας φαινόταν αν ένας νεοδημοκράτης, κατέβαινε επικεφαλής ενός αμιγώς «ΠΑΣΟΚικού» ψηφοδελτίου για να διεκδικήσει τον δήμο Λέσβου κόντρα σε έναν άλλο νεοδημοκράτη; Πόσο πιθανό είναι να δημιουργηθεί μία αυτοδιοικητική παράταξη του «προοδευτικού» χώρου, που να τη στελεχώνουν πρόσωπα προερχόμενα από τα κόμματα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς; Πόσο μπορεί να αλλάξει τα προεκλογικά δεδομένα η ενδεχόμενη διάσπαση του δήμου Λέσβου και να μετατρέψει από τη μία ημέρα στην άλλη, βασικούς πολιτικούς αντιπάλους σε… συνεργάτες; Πόσο υπολογίζεται ήδη ο παράγων της «απλής αναλογικής» με φόντο τόσο τον δεύτερο γύρο, όσο και την επόμενη ημέρα της «συμπολίτευσης»; Και πόσο καθοριστικό ή όχι ρόλο μπορεί να παίξει στην έκβαση των επικείμενων εκλογών, η όποια απόφαση του σημερινού δημάρχου Σπύρου Γαληνού με το να πολιτευτεί ξανά. Ο δήμος Λέσβου μπορεί να μην έσπασε (ακόμα;) και να συγκρατεί επί του παρόντος σε φιλολογικό επίπεδο τις αρκετές προεκλογικές συζητήσεις, όμως μετά και την ανακοίνωση της πραγματοποίησης των αυτοδιοικητικών εκλογών για τον ερχόμενο Μάη, οι ζυμώσεις έχουν ξεκινήσει και ήδη αχνοφαίνονται τα πρώτα «στρατόπεδα» υποψηφίων.

 Τα ονόματα των Στρατή Κύτελη, Παναγιώτη Ζαφειρίου, βρίσκονται από καιρό στο κάδρο των «υποψηφίων» και αποτελούν τα μοναδικά (σε επίπεδο προσώπων) δεδομένα που προσφέρονται για τη συνάρτηση των υπολοίπων συνδυασμών. Με τους Στράτο Γεωργούλα, Στρατή Κυρατζή, Κώστα Κατσαρό και Γιάννη Βατό πάντως να εμφανίζονται να συζητούν πιο ζωηρά από άλλους, ήδη την προοπτική της επόμενης ημέρας του δήμου, κάτω από το διακριτικό βλέμμα του ΣΥΡΙΖΑ που επιθυμεί πάντως να διαδραματίσει έμμεσο ή άμεσο ρόλο σε αυτές τις εκλογές και φυσικά υπό τη σκιά της ΝΔ, που επί του παρόντος σκέφτεται κυρίως τις εθνικές εκλογές, για να σταθμίσει από τώρα την όποια δυναμική συσπείρωσής της σε αυτοδιοικητικό επίπεδο.

Για τον Στρατή Κύτελη, αλλά κυρίως τον Παναγιώτη Ζαφειρίου, που είναι και ο μοναδικός (μαζί με τον Σταμάτη Μαλέλη από την Περιφέρεια) που έχει δηλώσει επίσημα την πρόθεσή του να κατέβει στις επόμενες δημοτικές εκλογές, έχει γραφτεί πολλές φορές η προσπάθειά τους να φτιάξουν ήδη ψηφοδέλτιο. Μετά την ανακοίνωση όμως της ημερομηνίας των επόμενων εκλογών, σε λιγότερο από έναν χρόνο από σήμερα, παρατηρείται πια έντονη κινητοποίηση γενικά στον αυτοδιοικητικό κόσμο. Με τις πρώτες προεκλογικές ζυμώσεις να είναι γεγονός και να προσφέρουν μία πρώτη περιεκτική πρώτη εικόνα σχετικά με αυτά που θα βρεθούμε να συζητούμε προφανώς εντονότερα και με βεβαιότητες, μετά το τέλος του καλοκαιριού, το φθινόπωρο.

Τα πρώτα ραντεβού

Τα ανεπίσημα ραντεβού «ομάδων» σαν και εκείνων που στο παρελθόν ενεργοποίησαν την υποψηφιότητα Βουνάτσου, αλλά και οι πρώτες απτές απόπειρες «συγκλίσεων» στη λογική τόσο της απλής αναλογικής, όσο κυρίως της «αυτοδιοίκησης», με φανερή διάθεση αποκομματικοποίησης αυτής της εκλογικής αναμέτρησης, δίνουν ήδη έναν τόνο που προδιαθέτει (επί του παρόντος τουλάχιστον) κάτι το διαφορετικό για την επόμενη ημέρα στον δήμο Λέσβου. Σε αυτά τα ραντεβού, φέρονται ήδη να διαδραματίζουν ρόλο προβεβλημένα στελέχη της παράταξης του Σπύρου Γαληνού και του «Αδέσμευτου Συνδυασμού», με τον Στράτο Γεωργούλα να παρακολουθεί και εκείνος στενά τις εξελίξεις και να εμφανίζεται έτοιμος να διευρύνει το «χώρο» του προς την Κεντροαριστερά.

Το Συντονιστικό Φορέων

Ενώ μέσα σε αυτά τα ραντεβού, εξετάζεται και η ενεργοποίηση ατόμων που έχουν τα τελευταία χρόνια αποδείξει ότι μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία, αλλά αποφεύγουν σα το διάολο το λιβάνι, το να πολιτευτούν. Και αυτή η αναφορά, γίνεται για τα ηγετικά στελέχη του Συντονιστικού Φορέων που έγιναν ευρύτερα γνωστά από την δράση τους στην προσπάθεια διατήρησης του ΦΠΑ και στο πρόσωπο των οποίων ήδη κάποιοι βλέπουν ικανούς υποψηφίους και για τα νέα αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια. 

Ο Γαληνός, το χωροταξικό, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ

Τι συγκρατεί όμως ακόμα τις όποιες πρώτες αν όχι επίσημες, τουλάχιστον ευθείες δηλώσεις συνεργασιών, για να έχουμε ήδη υπόψη μας τη ραχοκοκαλιά των νέων ψηφοδελτίων και φυσικά τους επικεφαλής τους; Σε ότι αφορά τα σημερινά προβεβλημένα πρόσωπα του δημοτικού συμβουλίου τόσο από τη συμπολίτευση όσο και από την (μείζονα) αντιπολίτευση, το τι θα αποφασίσουν, θα σταθμιστεί από την τελική απόφαση του Σπύρου Γαληνού σχετικά με τις επόμενες εκλογές: Αν δεν γνωστοποιήσει τις προθέσεις του σχετικά με το αν θα κατέβει ξανά υποψήφιος ο σημερινός δήμαρχος, είναι σαφές πως κανείς εκ των σημερινών συνεργατών του, δεν θα «συμφωνήσει» με κάποιο νέο σχήμα. Κατά δεύτερο, τις προεκλογικές συζητήσεις «παγώνει» εκ των πραγμάτων το ανοιχτό ζήτημα του χωροταξικού. Είναι γνωστό εξάλλου πως αν αποφασιστεί να διασπαστεί ο δήμος, τότε θα αλλάξουν άρδην όλα τα δεδομένα και θα εμφανιστούν τάχιστα αρκετοί νέοι υποψήφιοι. Με το όνομα εξάλλου του Παντελή Πατερέλλη να εμφανίζεται ξανά στο προσκήνιο για να διεκδικήσει τον δήμο… Μυτιλήνης, αν και εκείνος ποτέ προκύψει. Κατά τρίτο, είναι φανερό πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να αποτυπώσει έμμεσα ή άμεσα τη δυναμική του στις επόμενες εκλογές. Είτε επιχειρώντας να «κηδεμονεύσει» μία παράταξη του «προοδευτικού» χώρου, είτε ακόμα και κατεβάζοντας έναν δικό του υποψήφιο, που μπορεί κιόλας να μην είναι απαραίτητα στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος. Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, έχει την ευχέρεια να παρέμβει στο πότε θα ξεκινήσει η προεκλογική περίοδος, γνωρίζοντας νωρίτερα ίσως από τον καθένα το αν θα σπάσει ή όχι ο δήμος. Και όταν το κάνει, θα δρομολογήσει εξελίξεις, συγκεντρώνοντας «φίλους» και «εχθρούς» που έτσι κι αλλιώς θα αποτελεί μία συνθήκη για τις εκλογές.

Κατά τέταρτο, δεν πρέπει να υποτιμάται, ούτε να λησμονείται η δυνατότητα «ελέγχου» των πραγμάτων στην αυτοδιοίκηση εκ μέρους της ΝΔ. Η οποία σκέφτεται επί του παρόντος κυρίως τις εθνικές εκλογές, αλλά είναι σαφές πως αν μπει στη διαδικασία να «κερδίσει» το δήμο Λέσβου, θα επιδιώξει τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση. Και για να το επιτύχει αυτό, είτε θα στηρίξει δυναμικά τον Στρατή Κύτελη, που εμφανίζεται εδώ και καιρό ως υποψήφιος, είτε θα εμφανίσει ακόμα και την τελευταία στιγμή ένα άλλο πρόσωπο, που ενδεχομένως να μπορεί να αποτρέψει την τάση… αποκομματικοποίησης που καταγράφεται σήμερα στις πρώτες σοβαρές ζυμώσεις για τις επόμενες δημοτικές εκλογές. 

 

Σελίδα 8 από 35
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top