FOLLOW US
Μαρίνος Ορφανός

Μαρίνος Ορφανός

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018 13:37

Βάζουν βενζίνη με έξοδα του δήμου;

Αν η «κάψα» της ΝΟΔΕ Λέσβου της ΝΔ να «τελειώσει» από τα δημοτικά πράγματα τον Σπύρο Γαληνό, την οδήγησε σε άγαρμπες ανακοινώσεις που πέτυχαν (προς στιγμήν ίσως) τελικά το εντελώς αντίθετο από τον σκοπό που είχαν εξαρχής, το μέσο που έχει «καταστρέψει» περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τον δήμαρχο Λέσβου, του δίνει πια τη χαριστική βολή. Και αυτό δεν είναι άλλο από το facebook, που εδώ και τρεις εβδομάδες, μας χαρίζει πρωτοφανείς ευθείες καταγγελίες, από πρώην «συνεργάτες» του Σπύρου Γαληνού που από τη στιγμή που έχασαν την θέση τους στη δημοτική αρχή (δικαίως ή αδίκως ελάχιστη σημασία έχει), φροντίζουν μεθοδικά και συστηματικά να βγάζουν όλα τα «άπλυτα» της παράταξης στη φόρα! Με ονόματα και… διευθύνσεις.

Μάλιστα η αναπαραγωγή αυτών των φημών ή γεγονότων που μεταξύ άλλων χρεώνουν σε εναπομείναντα στελέχη της δημοτικής αρχής, από το ότι βάζουν βενζίνη στα αμάξια τους με έξοδα του δήμου, στο ότι νοικιάζουν οι ίδιοι ιδιωτικά τους ακίνητα στον δήμο, μέχρι και ότι ταξιδεύουν στην Αθήνα με έξοδα του δήμου, μετατρέπονται αυτόματα σε πειστήρια περί… οργίου κατάχρησης εξουσίας που γίνεται από τους τοπικούς άρχοντες. Ειδικά από τη στιγμή που δεν τυγχάνουν διάψευσης.

Το άρρωστο ωστόσο όλης αυτής της ιστορίας που αναφέρουμε παραπάνω και αναπαράγεται και σε διαδικτυακά μέσα (σ.σ. τα οποία παρεμπιπτόντως πιστεύουν ότι ξέθαψαν την αλήθεια που μας κρύβουν τα… «συστημικά» υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης), δεν είναι όμως το ότι μπορεί να υπάρχουν πράγματι τοπικοί άρχοντες που βάζουν βενζίνη στα ιδιωτικά τους οχήματα με τιμολόγια του δήμου. Δεν αποκλείεται κάποιοι δημοτικοί άρχοντες θα κάνουν και χειρότερα από αυτά που μαθαίνουμε, όπως έκαναν και προηγούμενοι από αυτούς και ενδεχομένως θα κάνουν και οι επόμενοι. Το άρρωστο της όλης υπόθεσης, είναι το timing αυτών των καταγγελιών, αλλά και οι φορείς αυτών των «αποκαλύψεων». Οι οποίοι δεν είναι κάποιοι της αντιπολίτευσης ας πούμε, ούτε τελικά ο Τύπος. Αλλά οι πρώην συμμετέχοντες για χρόνια σε αυτή τη διαδικασία, οι οποίοι για πολιτικούς (και προφανέστατα και για προσωπικούς) λόγους έμειναν ξαφνικά εκτός εξουσίας και άρχισαν να ...λαλούν όχι στον Εισαγγελέα ας πούμε, αλλά στο διαδίκτυο!

Αυτοί όμως που καταγγέλλουν ξαφνικά ότι οι μέχρι πρότινος συνάδελφοί τους –βάσει του περιεχομένου των ανήθικων σίγουρα και ενδεχομένως και παράνομων πράξεών τους- είναι «λαμόγια», είναι χειρότεροι και από τα «λαμόγια» που καταγγέλλουν κι ας κάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν. Και τούτο πολύ απλά γιατί σκέφτηκαν προφανώς να τους καταγγείλουν, μόνο όταν έχασαν την καρέκλα τους. Πιο πριν από την απώλεια της καρέκλας, προφανώς όλα ήταν μέλι γάλα για τα πρώην και νυν μέλη της παράταξης του Σπύρου Γαληνού, που είναι σίγουρο πως με τα καμώματά τους, θα μας μείνουν για χρόνια στη μνήμη μας, ως παραδείγματα προς αποφυγή.  

Μ΄ αυτά και μ΄ εκείνα, ο προβληματισμός βαθαίνει για το επίπεδο της αυτοδιοίκησης που συχνά λέμε πως έχει μεγάλες δυνατότητες για να λειτουργήσει επιτέλους δίνοντας ώθηση στον τόπο. Όχι μόνο γιατί διαπιστώνουμε (sic) ότι υπάρχουν «παράγοντες» που ζητούν την ψήφο μας και έχουν τέτοια αντίληψη περί του δημοσίου συμφέροντος, που παίρνουν τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα σπίτι τους για τέσσερα χρόνια. Αλλά γιατί εξακολουθούν να αντιλαμβάνονται την πολιτική (ηθική και κοινωνική) ζημία που έχουμε υποστεί, μόνον όταν αναγκάζονται να στερηθούν το υπηρεσιακό τους αυτοκίνητο. Και εν προκειμένω, δεν εξανίστανται για κάποια πολιτική που ασκήθηκε στην παράταξή τους και  διαφωνούσαν. Αλλά επειδή οι «συνάδελφοί» τους βάζουν ακόμα βενζίνη με τα λεφτά του δημότη. Προφανώς τα «καμώματα» αυτά δεν αφορούν όλους, αλίμονο αν ισχύει κάτι τέτοιο, το σίγουρο όμως είναι ότι εκθέτουν όλους και την αυτοδιοίκηση ως θεσμό και αυτό χρήζει αντιμετώπισης για να μη καούν μαζί με τα «ξερά» και τα ...χλωρά!

 

Οι αυτοδιοιητικές εκλογές είναι πολύ πιο πιασιάρικες από τις εθνικές και έχουν για ευνόητους λόγους μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τους πολίτες. Ειδικά στα νησιά του Βορείου Αιγαίου και στη Λέσβου, όπου διαχρονικά (και ακόμα περισσότερο αφότου καταργήθηκε το Υπουργείο Αιγαίου) η τοπική αυτοδιοίκηση είναι πιο «οικεία» εξουσία στον κόσμο απ΄ότι είναι η κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ακόμα και οι απεργίες που πάντοτε κατέληγαν στο πάλαι ποτέ Υπουργείο Αιγαίου, πλέον δεν έχει και πολύ νόημα, εκτός από συμβολικό, να καταλήγουν εκεί. Πολλές είναι εξάλλου οι περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια όπου οι επαγγελματικοί και γενικά οι εκάστοτε διαμαρτυρόμενοι για κάποιο θέμα τους φορείς, απευθύνονται πια απευθείας στην περιφέρεια ή στον δήμο για τα προβλήματά τους. Μπας και εξασφαλίσουν δηλαδή μια ελάχιστη συνεννόηση μέσω της αυτοδιοίκησης με την εκάστοτε κυβέρνηση.

Για αυτούς τους παραπάνω λόγους αλλά και επειδή η αυτοδιοίκηση μας… πολιτικοποιεί πολύ πιο άμεσα, (σκεφτείτε μόνο πως ο «Καλλικράτης» του ενός δήμου και της Περιφέρειας, κατέβαζε κάτι παραπάνω από 1300 συμπολίτες μας ως υποψηφίους στη μάχη του σταυρού), οι προσδοκίες από τις αυτοδιοικητικές εκλογές και κατ΄ επέκταση από τους τοπικούς άρχοντες που εκλέγουμε, είναι υψηλές.

Τι συμβαίνει όμως και τελικά, κάνοντας τη... σούμα τη συμβολής της αυτοδιοίκησης στην βελτίωση της καθημερινότητας των δημοτών, αλλά και γενικά στην αναπτυξιακή πορεία του τόπου, δεν μπορούμε να πούμε ότι δικαίωσε όλα αυτά τα χρόνια τις υψηλές μας προσδοκίες; Γιατί κλείνει μία ακόμα τετραετία και -ενδεικτικά- οι μόλις δύο βασικές ας πούμε εξαγγελίες του δημάρχου Λέσβου Σπύρου Γαληνού και της περιφερειάρχη Χριστιάνας Καλογήρου για την κατασκευή Κολυμβητηρίου και ενεργοποίησης της προοπτικής «Σάρλιτζα» αντίστοιχα, είναι εξαιρετικά αμφίβολο να γίνουν πραγματικότητα; Γιατί μέσα στην τελευταία 20ετία -αν δεν αδικούμε σοβαρά κάποιους- έχουμε μόνο να θυμόμαστε την ανάπλαση του ιστορικού κέντρου και το δημοτικό θέατρο και ακόμα περισσότερο τον βιολογικό νότιας πόλης που δεν έγινε, τη νότια παράκαμψη που δεν έγινε και αυτή και το ερείπιο εδώ και μια δεκαετία του σημερινού κολυμβητηρίου;

Το ενδεχόμενο οι τοπικοί μας άρχοντες να μην έχουν τις δυνατότητες που απαιτούνται για να υπηρετήσουν στην αυτοδιοίκηση, με αποτέλεσμα να περνάνε κάτω από τον πήχη είναι πράγματι υπαρκτό. Αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να το κρίνει ο υπογράφων με την ευκολία της γραφής του. Εκείνο ωστόσο που είναι πιο πιθανό να κάνει την αυτοδιοίκηση και ειδικότερα τις δημοτικές/περιφερειακές αρχές να περνάνε κάτω από τον πήχη των προσδοκιών που οι ίδιες ορίζουν, είναι ίσως η διαπίστωση που κάναμε εξαρχής. Πως οι αυτοδιοικητικές αρχές αντιμετωπίζονται από την τοπική μας κοινωνία ως «κυβερνήσεις», κάνοντας το έργο τους πολύ πιο δύσκολο απ΄ ότι είναι έτσι κι αλλιώς υπό το πρίσμα του «πραγματικού» τους αντικειμένου.

Η τοπική κοινωνία κοινώς, απαιτεί από τις αρχές ανταπόκριση στα καθημερινά μας, με ρουσφέτια, με μη εφαρμογή του νόμου, με εξυπηρετήσεις κάθε λογής, με προσλήψεις όπου είναι πιθανό και απίθανο να γίνουν και πολιτική παρέμβαση στα πάντα που δεν μπορεί να «αγγίξει» η κυβέρνηση. Ο τοπικός άρχοντας στα μέρη μας, δεν είναι αυτός που θα οραματιστεί κάτι ξεκάθαρο για τον τόπο και θα το τρέξει μέχρι τέλους για να το πετύχει. Ο τοπικός άρχοντας, είναι ένας από τους δημότες που εξακολουθεί όμως να κάθεται στο καφενείο μαζί τους και απλά (προσπαθεί να) διαχειρίζεται την καθημερινότητά τους. Με τόσο μεγάλη διάθεση να μην στενοχωρήσει κανέναν, που ουσιαστικά πνίγεται στην ίδια την καθημερινότητα του δήμου/περιφέρειας. Ο τοπικός μας άρχοντας, είναι ο ευχάριστος τύπος της παρέας, ο πιο κοινωνικός και χαρισματικός εξ ημών να κινείται στην πιάτσα, γιατί αυτόν θέλουμε να εκλέγουμε στα δημοτικά συμβούλια. Και επειδή τον έχουμε περισσότερο στα πόδια μας, απ΄ ότι έχουμε τον τοπικό μας βουλευτή, τον καθιστούμε έρμαιο αυτής της προβληματικής λογικής μας. Η οποία θα εκλέγει στο διηνεκές πρόσωπα αγαπημένα στην αυτοδιοίκηση και θα αποκλείει ενδεχομένως πρόσωπα που έχουν κατάρτιση για να τρέξουν ένα διαφορετικό και πιο σύγχρονο management στους δήμους και στις περιφέρειες.  

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018 14:04

Εκλογές για… σκακιστές!

Μπορεί η υπόθεση της διάσπασης του δήμου να εξακολουθεί να μην ξεδιαλύνει και κατ΄ επέκταση να μην ευνοεί σε καμία περίπτωση το άνοιγμα των χαρτιών του οποιουδήποτε επιθυμεί να πολιτευτεί στην αυτοδιοίκηση, ωστόσο ο χρόνος για τις εκλογές του Μάη ήδη μετρά αντίστροφα. Και τα επιτελεία τόσο των δηλωμένων υποψηφίων σε περιφέρεια και δήμο, όσο και των κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝ.ΑΛ) που επεξεργάζονται τις πιθανές υποψηφιότητες που θα δώσουν στήριξη στις αυτοδιοικητικές εκλογές, δουλεύουν πράγματι τις τελευταίες ημέρες ενόψει της επόμενης ημέρας. Γεγονός που αποδεικνύεται από τη διαρροή πολύ πιο συγκεκριμένων πια πληροφοριών, σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, ως προς τα πρόσωπα τελικά που θα πάρουν θέσεις μάχης για την Περιφέρεια και τον δήμο Λέσβου. Πληροφορίες που στην αξιοποίησή τους, οδηγούν σαφώς στο συμπέρασμα πως η ΝΔ στοχεύει να διεκδικήσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις τον δήμο της Λέσβου και βάσει αυτής της στόχευσης, εκτός του ότι καλεί στο… καθήκον το «βαρύ χαρτί» της Θεόδωρο Βαλσαμίδη, φαίνεται να κλείνει και το μάτι στο… ΚΙΝ.ΑΛ, αφήνοντας χώρο στον υποψήφιο Περιφερειάρχη Σταμάτη Μαλέλη να διεκδικήσει την εκλογή του, ακόμα και χωρίς κάποιον «γαλάζιο» υποψήφιο απέναντί του. Με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το πολιτικό μέλλον της νυν Περιφερειάρχη Χριστιάνας Καλογήρου. Την ίδια ώρα, η άφιξη της Φώφης Γεννηματά στη Μυτιλήνη, άνοιξε την… όρεξη και των ΠΑΣΟΚογενών αυτοδιοικητικών, με το όνομα του Παντελή Πατερέλλη να προτείνεται πια ανοιχτά από τα κεντρικά του ΚΙΝ.ΑΛ ως μία υποψηφιότητα με σοβαρή προοπτική εκλογής. Στην εξίσωση όλων των παραπάνω βέβαια, υπάρχει πάντα και το μεγάλο ερωτηματικό της στρατηγικής που καταστρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μπορεί να μην έχει (τουλάχιστον επί του παρόντος) να παρουσιάσει ένα «δυνατό» όνομα για να διεκδικήσει επιτέλους και μία εκλογή, αλλά κρατά στα χέρια του τους όρους του παιχνιδιού. Και μπορεί αναμφισβήτητα με την τύχη και μόνο της διάσπασης του δήμου Λέσβου που έχει ανά χείρας, να αλλάξει από τη μία ημέρα στην άλλη τις προεκλογικές ισορροπίες και δεδομένα που πάνε να διαμορφωθούν.

Με μία παρτίδα… σκάκι μοιάζουν περισσότερο οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, που απαιτούν υπομονή, σίγουρα την αποφυγή βιαστικών συμπερασμάτων, σοβαρή στρατηγική αλλά δυστυχώς και τακτικισμό, υπό τα νέα ήθη που (θα) επιβάλλει έτσι κι αλλιώς και η απλή αναλογική. Η ΝΔ που έχει αποφασίσει σε κεντρικό επίπεδο να έχει ξεκαθαρίσει μέσα στον Οκτώβρη οριστικά, το σε ποιους θα δώσει στήριξη (όχι χρίσμα) στις αυτοδιοικητικές εκλογές, «δούλεψε» τις τελευταίες ημέρες προς αυτήν την κατεύθυνση και σε επίπεδο ΝΟΔΕ Λέσβου. Όπου και διαφάνηκε πια ξεκάθαρα, πως η υπόθεση της δημαρχίας της Λέσβου, εξελίσσεται για την τοπική ΝΔ σε μεγίστης σημασίας υπόθεση και αποδεικνύεται από το γεγονός πως πληθαίνουν πια οι πιέσεις προς το «βαρύ χαρτί» της, να βγει μπροστά στην εν λόγω μάχη.

Πιέσεις για... επιστράτευση Βαλσαμίδη

Και αυτό δεν είναι άλλο από το όνομα του αντιπεριφερειάρχη Θεόδωρου Βαλσαμίδη, ο οποίος -αν και εφόσον επιβεβαιωθεί πράγματι η φερόμενη ως πρόθεση της ΝΔ να αποσύρει τη στήριξή της στην Καλογήρου- θα κληθεί να πάρει κρίσιμες αποφάσεις τόσο για τον ίδιο, όσο και για τον πολιτικό χώρο που εκπροσωπεί. Η ΝΟΔΕ φέρεται μάλιστα να τον έχει προσεγγίσει επίσημα πια, για να του ζητήσει να ηγηθεί της προσπάθειας να «κατακτηθεί» ο δήμος Λέσβου για πρώτη φορά στα χρονικά εκ μέρους της ΝΔ, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την περίπτωση του έτερου αντιπεριφερειάρχη της κ. Καλογήρου, Στρατή Κύτελη. Ο οποίος όμως εδώ και έναν τουλάχιστον χρόνο, «δουλεύει» εμφανώς την υποψηφιότητά του, έχοντας ήδη διαμορφώσει έναν «σκελετό» του ψηφοδελτίου του και θα έχει ενδιαφέρον η στάση του, αν και εφόσον προκριθεί η περίπτωση Βαλσαμίδη. Ας σημειωθεί βέβαια εδώ, ότι η ΝΔ τοπικά αποδεικνύει ότι ρίχνει μεγάλο βάρος στον δήμο Λέσβου, τόσο από την διάθεση να «τελειώσει» τις τελευταίες ημέρες τον Σπύρο Γαληνό, όσο και από το γεγονός πως είναι διατεθειμένη να «υφαρπάξει» όλα τα αξιόλογα στελέχη της περιφερειακής αρχής, για να τα μεταγγίσει στον πρώτο βαθμό της αυτοδιοίκησης.

Δίνει… χώρο στον Μαλέλη η ΝΔ;

Γεγονός που μπορεί να επιβεβαιωθεί ίσως στην έντονη φημολογία -που δεν αναπαράγεται μόνο από το περιβάλλον Μαλέλη που εύλογα ποντάρει σε μία τέτοια προοπτική- αλλά σε κάθε περίπτωση εμφανίζει επί του παρόντος τη ΝΔ, να ανοίγει το δρόμο στον συντοπίτη μας δημοσιογράφο: να στηριχθεί δηλαδή και τη ΝΔ στις επικείμενες εκλογές για την Περιφέρεια, αποσύροντας την οποιανδήποτε «γαλάζια» υποψηφιότητα. Το αν αυτό θα επιβεβαιωθεί στην πορεία, (σ.σ. παίζει σαφώς ρόλο και το πότε θα γίνουν οι εθνικές εκλογές) ουδείς βέβαια είναι σε θέση να το γνωρίζει. Ωστόσο υπάρχουν πολλές ερμηνείες που θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, «θυσιάζοντας» τόσο την Χριστιάνα Καλογήρου, όσο και την ίδια την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, να επιχειρεί να συμβολίσει και εν τοις πράγμασι την… χείρα συνεργασίας που τείνει εμφανώς προς το ΚΙΝ.ΑΛ για μετεκλογική συνεργασία. Και δίνουν δηλαδή τύχη στο σενάριο ο Στ. Μαλέλης να κατέβει χωρίς επίσημη τουλάχιστον «γαλάζια» αντίσταση, χωρίς να αποκλείονται όμως οι «αντάρτες». Με τον Κώστα Μουτζούρη -βάσει της δήλωσής του ότι κατέρχεται- να παραμένει στην εξίσωση της Περιφέρειας, όπως και η Χριστιάνα Καλογήρου. Σε αυτό το σκηνικό όμως, όσο κι αν φαίνεται να «παίζει» σήμερα μόνη της η περίπτωση Μαλέλη, δεν πρέπει να υποτιμάται η τελευταία λέξη που θα πει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος μπορεί να έχει μπροστά του την προοπτική του Στρατή Ζαφείρη που εξεδήλωσε ενδιαφέρον να πολιτευτεί, ωστόσο είναι σίγουρο ότι «δουλεύει» και άλλες περιπτώσεις…

Το ΚΙΝ.ΑΛ «έδειξε» Πατερέλλη

Επιστρέφοντας όμως στα του δήμου Λέσβου, που παραμένει ένας και ενιαίος μέχρι νεωτέρας κι αφού είδαμε τις σκέψεις της ΝΔ για αυτόν, έχει ενδιαφέρον να δούμε και το τι επεξεργάζονται οι άλλες (πιθανές ή και δηλωμένες) υποψηφιότητες. Ξεκινώντας από τον υποψήφιο δήμαρχο Λέσβου του ΠΑΣΟΚ το 2010 Παντελή Πατερέλλη, που επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο μετά την επίσκεψη της Φώφης. Το αν βέβαια ο κ. Πατερέλλης επιθυμεί πράγματι να επιστρέψει στα αυτοδιοικητικά, δεδομένης της προτίμησής του να ασχοληθεί με τα κοινά ξανά μόνο εάν και εφόσον «σπάσει» ο ένας δήμος, το γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Ωστόσο το όνομά του, απασχολεί από προχθές έντονα τα προεκλογικά σενάρια, φαντάζει πιο ελκυστικό και από το 2010 στον χώρο του και αλλάζει γενικά τις ισορροπίες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πει την τελευταία λέξη…

Ισορροπίες που μέχρι στιγμής διαμορφώνονταν από την (τελική) βούληση του Σπύρου Γαληνού σχετικά με το αν θα κατέβει ξανά υποψήφιος, (έχοντας ενδεχομένως ακόμα και τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ) και τη δεδομένη πρόθεση του Στράτου Γεωργούλα να διεκδικήσει ξανά τη δημαρχία, αλλά και την πρώτη χρονικά όλων των άλλων υποψηφιότητα, του Παναγιώτη Ζαφειρίου. Και εδώ όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει στα χέρια του την υπόθεση «διάσπαση», μπορεί να έχει να πει εκείνος την τελευταία λέξη. Είτε εξετάζοντας ονόματα που μπορούν να συσπειρώσουν γενικότερα την Αριστερά, είτε σπάζοντας τελικά το δήμο, βάζοντας αυτόματα στο παιχνίδι κι άλλους υποψηφίους δημάρχους: Τον Στρατή Κυρατζή, τον Ταξιάρχη Βέρρο αλλά και τον Άρη Ελευθερίου…

Σε πυρετώδεις ρυθμούς κινείται από τη Δευτέρα ο δήμος Λέσβου και κατ’ επέκταση η δημοτική αρχή, έχοντας καταπιαστεί (αναγκαστικά) ταυτόχρονα με τα δύο κρισιμότερα ζητήματα που απασχολούν αυτή τη στιγμή την αυτοδιοίκηση και η εξέλιξη των οποίων θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον και των επόμενων δημοτικών αρχών. Το λοιπόν η δημοτική αρχή προετοιμάζει καταρχάς την πολυσέλιδη ένστασή της για να άρει το «απαγορευτικό» που ύψωσε το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής για την κατασκευή του Κολυμβητηρίου στα Θέρμα και παράλληλα συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία του δήμου Λέσβου (σ.σ. που απαίτησε πριν μία εβδομάδα ο Υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης), για να διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητες υπάρχουν για να επιτευχθεί η αλλαγή στο χωροταξικό του νησιού. Ημέρα σταθμός και για τις δύο υποθέσεις, είναι η Παρασκευή, όπου στόχος του δημάρχου Λέσβου Σπύρου Γαληνού, είναι να έχει κατατεθεί και η ένσταση για το Κολυμβητήριο αλλά και ο «φάκελος δήμου Λέσβου» στο Υπουργείο Εσωτερικών, για να αρχίσει να μετράει πια ο χρόνος αντίστροφα προκειμένου να έχουμε οριστικές αποφάσεις (θετικές ή αρνητικές) και από τα δύο «μέτωπα».

Εν αρχήν ην το Κολυμβητήριο στα Θέρμα, όπου -όπως ενημέρωσε το «Ε» από την ημέρα κιόλας της υπογραφής της σύμβασης του έργου στη ΓΓ Αθλητισμού- η δημοτική αρχή αποφάσισε να τα παίξει «όλα για όλα», προκειμένου να ξεπεράσει το «όχι» του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Λέσβου. Επάνω σε αυτή τη λογική λοιπόν και μετά από δύο συσκέψεις παρουσία των μηχανικών του δήμου και των συναρμόδιων αντιδημάρχων (σ.σ. Κώστα Κατσαρού και Νίκου Καρασάββα), αποφασίστηκε να κατατεθεί άμεσα ένσταση, με μία πολυσέλιδη αναφορά που θα απαντά σε μία προς μία, στις παρατηρήσεις της απόφασης του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής της Λέσβου.

Η στρατηγική του δήμου για το Κολυμβητήριο

Όπως φαίνεται από τις πληροφορίες που βγαίνουν προς τα έξω, η δημοτική αρχή θα επιχειρήσει να αντικρούσει ευθέως (αντί ενδεχομένως να συμμορφωθεί στις υποδείξεις του Συμβουλίου) το αιτιολογικό του Συμβουλίου Αρχιτεκτόνων, έχοντας τη θερμή υποστήριξη της ΓΓ Αθλητισμού. Η οποία έχει υποδείξει εξ’ ολοκλήρου τις προϋποθέσεις για την εκπόνηση της μελέτης. Στο δήμο λοιπόν επιμένουν ότι η απόφαση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής θα εκπέσει, γιατί ουσιαστικά η μελέτη έγινε ακριβώς επάνω στις προδιαγραφές και στη (νέα;) ισχύουσα νομοθεσία για αθλητικούς χώρους τύπου ανοιχτών κολυμβητηρίων. Όπως λένε μάλιστα χαρακτηριστικά μηχανικοί του δήμου, η αρχική μελέτη που εκπονήθηκε, έθετε την πισίνα του κολυμβητηρίου σε παράλληλη γραμμή με τον δρόμο στα Θέρμα (σ.σ. όπως δηλαδή θεωρεί το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής ότι πρέπει να είναι στη μελέτη), αλλά άλλαξε φορά, κατόπιν σχετικής υπόδειξης της ΓΓ Αθλητισμού. Και τούτο βάσει των όσων προβλέπει η νομοθεσία για τα ανοιχτά κολυμβητήρια. Και αναρωτιούνται για το τι τελικά ισχύει, από τη στιγμή που υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των δύο βασικών φορέων που υποδεικνύουν τον τρόπο κατασκευής του εν λόγω έργου…».

«Κάναμε ό,τι μας υπέδειξαν»

«Δεν κατασκευάζουμε ένα εμβληματικό κτήριο ή κάτι αντίστοιχο. Κατασκευάζουμε έναν αθλητικό χώρο, έτσι όπως μας υπέδειξε ότι πρέπει να κατασκευαστεί η αρμόδια ΓΓ Αθλητισμού», είπε μάλιστα ο κ. Καρασάββας στο «Ε», ενδεικτικά της «γραμμής» που θα ακολουθήσει ο δήμος στο δευτεροβάθμιο όργανο που θα κατατεθεί η ένσταση. Και υπενθυμίζεται εδώ ότι ο δήμος, έχει δικαίωμα να προσφύγει κατά της απόφασης του πρώτου βαθμού, για να εξεταστεί η υπόθεσή του από το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Αιγαίου. Με την ένσταση να πρόκειται να κατατεθεί την ερχόμενη Παρασκευή στο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Λέσβου με κοινοποίηση άμεσα και στο Κεντρικό Συμβούλιο για να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος.

 

Ο «φάκελος δήμος Λέσβου» που θα πάει στον Χαρίτση

Βέβαια από την περασμένη εβδομάδα που προέκυψε το πρόβλημα με το Κολυμβητήριο στα Θέρμα, ο δήμος άρχισε ξανά να ζει σε ρυθμούς… «διάσπασης». Με τη συνάντηση του δημάρχου Λέσβου με τον Υπουργό Εσωτερικών να μην καθάρισε το τοπίο ως προς το αν πράγματι είναι ρεαλιστικό το ενδεχόμενο να σπάσει ο δήμος Λέσβου, αλλά να μας έφερνε επιτέλους σε ένα δια ταύτα: Με τον Υπουργό να ζητά τα στοιχεία του δήμου Λέσβου, για να αξιολογηθούν από το Υπουργείο και να διαφανεί το αν πράγματι υπάρχει η δυνατότητα παρέμβασης στο χωροταξικό και να προκύψουν νέοι δήμοι. Έτσι από τη Δευτέρα ο αρμόδιος αντιδήμαρχος των Διοικητικών υπηρεσιών του δήμου Νίκος Καρασάββας, αύριο θα έχει στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία του δήμου, προκειμένου την Παρασκευή να τα στείλει στον ειδικό συνεργάτη του Αλέξη Χαρίτση.

Τί συγκεντρώνει ο δήμος Λέσβου για να στείλει στην Αθήνα; Την καταγραφή καταρχήν του προσωπικού του δήμου του και των κτηρίων του. Σε δεύτερο πλάνο, έρχονται τα οικονομικά στοιχεία του δήμου, αλλά και των νομικών προσώπων του (ΝΠΔΔ Αθλητισμού Πολιτισμού, Κοινωνικής Προστασίας) και των εταιριών του (ΔΕΥΑΛ, ΑΔΕΛ, ΔΕΔΑΠΑΛ), αλλά και το οργανόγραμμα του δήμου (ανά δημοτική ενότητα). Φυσικά στην αναφορά που θα σταλεί προς το Υπουργείο Εσωτερικών θα είναι καταγεγραμμένα και τα δάνεια του δήμου Λέσβου, αλλά και όλα τα πληθυσμιακά στοιχεία του νησιού.

Αν η αυτοδικία είναι το απόλυτο χαρακτηριστικό μιας υπανάπτυκτης κοινωνίας, η παθιασμένη υπεράσπισή της, ποια κοινωνία μπορεί άραγε να χαρακτηρίζει; Κι αν σε μία κοινωνία βγαίνει σε γκάλοπ «μεσημεριανάδικης» εκπομπής το αν έπραξε σωστά ή όχι, ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου που ξυλοφόρτωσε μέχρι θανάτου έναν ανήμπορο και να σταθεί ακόμα στα πόδια του ληστή (;), πόσοι βάσιμα έχουν μείνει σε αυτή την ελληνική κοινωνία να αναρωτιούνται για το αν έχουμε βρει πάτο;

Ο προβληματισμός είναι πολύ βαθύς για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και αποδεικνύεται από το ότι πολλοί απ’ όσοι διαβάζουν τα παραπάνω ερωτήματα, αναπτύσσουν σίγουρα ήδη έναν βαρύγδουπο αντίλογο. Κατ’ επέκταση δεν τα αντιμετωπίζουν επ’ ουδενί ως «ρητορικά».

Προσπαθώντας όμως να βρούμε μια πιο ψύχραιμη εξήγηση, τόσο για το ίδιο το συγκλονιστικό συμβάν που κόστισε τη ζωή του Ζακ, όσο και για τις αντιδράσεις που προκάλεσε αυθόρμητα στον καθένα που την πληροφορήθηκε, δεν μπορούμε αλήθεια να μείνουμε πολύ στην αντίθεση ή στην απόλυτη συμφωνία που προκαλεί η λογική των «νοικοκυραίων». Κι ούτε να μπούμε στη διαδικασία να συμμεριστούμε την προσπάθεια ηρωοποίησης του άτυχου Ζακ, γιατί θα ήταν ομολογία απόλυτης «ήττας» κατά την ταπεινή μας πάντα άποψη.

Αντίθετα καταλαβαίνουμε απόλυτα την τάση ηρωοποίησης του κοσμηματοπώλη, γιατί πολύ απλά εν αγνοία του, αλλά και εν αγνοία αυτών που τον υπερασπίζονται με τόση θέρμη, εκπροσωπεί τελικά μία μεγάλη κατηγορία ανθρώπων της ελληνικής -και όχι μόνο- κοινωνίας. Διότι εκπροσωπεί τους θρασύδειλους, τους φοβισμένους και τους παραιτημένους από την οποιαδήποτε προσπάθεια να δουν πέρα από το εγώ τους. Εκπροσωπεί αυτούς που απέναντι σε κάθε μορφή βίας που δεχόμαστε όλοι καθημερινά, επιλέγουν να αντιδρούν είτε βρίζοντας (άλλοι τη χτυπάνε κιόλας) τη γυναίκα τους, είτε βρίζοντας από τον καναπέ του σπιτιού τους, σχολιάζοντας τα δελτία ειδήσεων που παρακολουθούν. Εκπροσωπεί αυτούς που μισούν τα αφεντικά τους, που τους κακομεταχειρίζονται, αλλά τα γλείφουν ες αεί, αναβάλλοντας για αιώνες την έκρηξή τους. Εκπροσωπεί κάθε γράμμα και συμβολισμό της έννοιας της «κότας», που θα πέσει να κατασπαράξει μόνον τον πιο αδύναμο κρίκο της αλυσίδας στην οποία είναι κι αυτός αλυσοδεμένος. Αλλά εκπροσωπεί και αυτούς που πετάγανε ή θα ξαναπετάξουν πέτρες στους πρόσφυγες στην πλατεία Σαπφούς και αυτούς που όταν ζόριζε η απεργία «είχανε έναν κουμπάρο στον Μαραθώνα».

Είναι δε αρεστός στους «σταλεγάκηδες» και σε αυτούς τους πάμπολλους που για έναν περίεργο λόγο έχουν πάντα άποψη στην υποθετική ερώτηση «αν ήμουν εγώ στη θέση του θα…», αλλά στις πραγματικές ερωτήσεις που τους αφορούν, δεν θα απαντήσουν ποτέ, ή δε θα μας πουν ποτέ το τι έκαναν εκείνοι. Είναι αρεστός επίσης στους συμμαθητές μας, που μισώντας τους, εντούτοις έγλειφαν τους νταήδες, αλλά παρά ταύτα προσπαθούσαν πάντα να τους μιμηθούν τραμπουκίζοντας μόνο τον πιο φιλήσυχο ή τον πιο αδύναμο συμμαθητή τους. Ενώ από προχθές, θα τον λατρεύουν και αυτοί οι πάμπολλοι γείτονες που είχαμε όπου κι αν μείναμε κατά καιρούς, που η υψίστης σημασίας εκ των καθημερινών τους ενασχολήσεων είναι να καταφέρουν να παρκάρουν τον αυτοκίνητό τους μπροστά από τον τοίχο του σπιτιού τους. Και θα τσακωθούν -αν τους παίρνει 100%- πρόθυμα για αυτό.

Ο κοσμηματοπώλης και αυτός ο ένας ή δύο που άρχισαν μαζί του τα κλωτσίδια στον Ζακ, που δεν είχε τελικά το τρομερό προφίλ του «ληστή», πραγματοποίησαν ίσως την έκρηξή τους για όλα όσα υπέφεραν από παιδιά. Στον πιο αδύναμο κλασικά, αλλά θα περιμένουμε και το τι θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Αυτό όμως που έκαναν και κάτω από οποιαδήποτε αδιευκρίνιστη ίσως ακόμα συνθήκη το έκαναν, ικανοποίησε σε κάθε περίπτωση όλους τους προαναφερθέντες της παραπάνω παραγράφου που δεν έχουν βρει ακόμα τον δικό τους Ζακ, για να εκραγούν και εκείνοι, σε μία κατάσταση βέβαια μόνο «win win».

Μία κατάσταση που ψάχνει για χρόνια για να εκραγεί και ο Μικρός Μήτσος του Λαζόπουλου, (αυτός με την πιτζάμα) και τον καθιστά σε κάθε περίπτωση -έχοντας μπουκώσει από την κάθε λογής σφαλιάρα τη ζωής- ικανό για όλα. Μία κατάσταση που ψάχνουν πολλοί απ’ όσοι συναναστρεφόμαστε καθημερινά. Ο φούρναρης, ο περιπτεράς, ο μπακάλης μας. Και έτσι όπως είναι οι μέρες μας πανδύσκολες πια, είναι πιο επικίνδυνοι και από τους οποιουσδήποτε ληστές.

Η Φώφη Γεννηματά από σήμερα το πρωί θα βρίσκεται στη Μυτιλήνη, στο πλαίσιο των επισκέψεών της που πραγματοποιεί το τελευταίο διάστημα σε όσο το δυνατόν περισσότερες Περιφέρειες της χώρας μπορεί. Έρχεται ως επικεφαλής του κόμματος που φιλοδοξεί να τερματίσει στην τρίτη θέση της ερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης και να ανέβει στο… βάθρο, μέσω του «χάλκινου» μεταλλίου.

Την ίδια ώρα όμως, η όλη λειτουργία της εκλεγμένης προέδρου του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς (καθώς και των στελεχών του ΚΙΝ.ΑΛ), δεν παραπέμπει καθόλου σε κόμμα που θα μαζέψει τις έδρες που αναλογούν στον τρίτο, για να καθίσει απλά στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Το ΚΙΝ.ΑΛ επειδή κυοφορεί το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα δηλαδή που μπορεί να παράξει πολιτικές, να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις (οι πιο σημαντικές εξάλλου της μεταπολίτευσης είναι δικές του), να καταθέσει όραμα και σχέδιο (άσχετα αν στην πορεία μπορεί να μην το υπηρετεί ως το τέλος) αλλά και επειδή σε κάθε περίπτωση έχει στο DNA του τον «κυβερνητισμό» -αν είναι δόκιμος ένας τέτοιος όρος- λειτουργεί ξεκάθαρα σα να διεκδικεί στις επόμενες εκλογές το να βρεθεί στην κυβέρνηση. Δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε πολύ. Το ΚΙΝ.ΑΛ και προς το τιμήν του, δε λειτουργεί ως ένα τυπικό κόμμα της αντιπολίτευσης της Ελλάδας. Δεν λαϊκίζει, δεν διαπιστώνει απλά κι ούτε φωνάζει στις κοινότοπες παρατηρήσεις των «κακώς κειμένων» της κυβέρνησης για να ακουστεί παραπάνω, χωρίς να έχει όμως να πάει παραπέρα. Είναι χαρακτηριστικό για την περίπτωση της Λέσβου εξάλλου, ότι το ΚΙΝ.ΑΛ στο θέμα του μειωμένου ΦΠΑ, δεν εστίασε καθόλου (όπως έκανε η ΝΔ) στο να διαπιστώνει και μόνο ότι ο «ΣΥΡΙΖΑ λέει ψέματα» ή ενδεχομένως ότι λέει ακόμα ψέματα, αφού στην Ευρώπη θεωρείται και σήμερα αμφίβολη η διατήρηση του ΦΠΑ και πέραν του Γενάρη του 2019. Αντίθετα, η Φώφη Γεννηματά, στις επαφές της με τους φορείς της Λέσβου για το εν λόγω θέμα, κατέθεσε ολοκληρωμένο σχέδιο, μία πρόταση νόμου για την ακρίβεια, για τη διατήρηση του ειδικού καθεστώτος στα νησιά και με αυτή πορεύτηκε.

Λόγω αυτής της λειτουργίας του λοιπόν, αλλά και επειδή η «αστερόσκονη» του ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να υπάρχει επάνω του, το ΚΙΝ.ΑΛ αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει εταίρος τόσο της ΝΔ, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως από φόβο και των δύο μην «ψηλώσει» ξανά στο μέλλον. Και πιέζεται καθημερινά με αφύσικα μεγάλη ένταση για ένα κόμμα που θα τερματίσει τρίτο και από τους δύο, για να αναγκαστεί να δηλώσει από τούδε, με ποιον είναι ή έστω ποιον συμπαθεί περισσότερο. Τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η πίεση, που τελευταίο «επεισόδιό» της είχε την… επίπληξη(!) Τσίπρα-Παπαδημούλη στην Φώφη για την απουσία της από την εκδήλωση του επικεφαλής των ευρωσοσιαλιστών Ούντο Μπούλμαν, προκαλεί όμως αναταραχή και στα ίδια τα (εναπομείναντα) στελέχη του ΚΙΝ.ΑΛ και κυρίως δυσανεξία στους (εναπομείναντες) παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Αναγκάζοντας και την πρόεδρο του Κινήματος, να εξαπολύει καθημερινά μία διμέτωπη επίθεση, για να τηρεί αφενός την υπεσχημένη στρατηγική της «αυτόνομης πορείας», να  διατηρεί αφετέρου τις εύθραυστες ισορροπίες εντός του κόμματος. Όπου εντός του είναι ξεκάθαρο πως υπάρχουν δύο βασικές τάσεις, αλλά δυστυχώς και ένα κυρίαρχο «θέλω»: Η μία τάση εκφράζει αυτούς που δεν θέλουν να ακούν για ΝΔ, η άλλη εκείνους που σιχαίνονται τον «εισοδισμό» του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα το κυρίαρχο «θέλω» μάλλον των περισσοτέρων, είναι να κυβερνήσουν ξανά.

Για ένα κόμμα όμως που καταφανώς (αυτό)διαλύθηκε, επειδή στην τελευταία δική του διακυβέρνηση (2009-2011) δεν εισακούστηκε όταν πρωτοακούστηκε αυτή η «εθνική συνεννόηση» που φοριέται οκτώ χρόνια μετά προκειμένου να βγούμε από τα Μνημόνια αλλά και επλήγη θανάσιμα από τη ΝΔ («Ζάππεια» Σαμαρά) και «σκυλεύεται» έκτοτε (εκλογικά) βάναυσα από τον ΣΥΡΙΖΑ (ή εμείς ή αυτοί) ως σήμερα, είναι απορίας άξιο το πώς ακόμα και σε αυτήν την πολύ κρίσιμη στιγμή που παίζεται ίσως και η ύπαρξή του η ίδια, σκέφτεται τη συνεργασία με το ένα ή με το άλλο κόμμα. Που και τα δύο, πέραν όλων των άλλων, έχουν φροντίσει και να «κρύψουν» αν όχι να αθωώσουν τον βασικό υπαίτιο για το ΠΑΣΟΚ, της διάλυσης της χώρας και της εισόδου στα Μνημόνια: Τον Κώστα Καραμανλή.

Τι κάνει λοιπόν το ΚΙΝ.ΑΛ του μονοψήφιου ποσοστού σήμερα, λειτουργώντας ως ένα κόμμα που στις επόμενες εκλογές θα διεκδικήσει να κυβερνήσει, είτε με τη ΝΔ, είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ; Λειτουργεί σαν ένα κόμμα που έχει τόση βαθιά συνείδηση να υπηρετήσει το εθνικό συμφέρον; Ή μήπως λειτουργεί, δέσμιο του έμφυτου «κυβερνητισμού» του, που έχει ποτίσει τα κασμίρια των γηραιών στελεχών του, κάνοντάς τα να θέλουν έναν ακόμη «γύρο», μία τετραετία πριν κρεμάσουν(;) τα παπούτσια τους;

Όπως και να ΄χει πάντως η πολιτική ιστορία της τελευταίας δεκαετίας είναι… κόντρα και στα δύο παραπάνω ενδεχόμενα. Αναλογιστείτε μόνο που είναι σήμερα ο ΛΑ.Ο.Σ, η ΔΗΜ.ΑΡ και που θα πάνε οι ΑΝ.ΕΛ. Και αργά ή γρήγορα, το «Κίνημα» και μάλιστα της «Αλλαγής» που έχει υπό την ηγεσία της η Φώφη Γεννηματά, θα καταλάβει πως για να επιβιώσει μεσοπρόθεσμα, ή πολύ περισσότερο για να καταφέρει να σκαρφαλώσει ξανά στα ποσοστά μακροπρόθεσμα, θα πρέπει ενδεχομένως να κάνει αυτό που του… έκαναν τα τελευταία οκτώ χρόνια οι δύο σημερινοί «φιλικοί»… εταίροι. Να καθίσει στην αντιπολίτευση, να τους «δείξει» στα επόμενα λάθη τους και να τους καταγγείλει. Καταλαβαίνουμε βέβαια ότι είναι δύσκολο να συμβιβαστεί με αυτόν τον ρόλο το σημερινό πολιτικό προσωπικό του ΚΙΝ.ΑΛ. Αλλά αυτή είναι η μόνη επιτυχημένη συνταγή στην ελληνική κοινωνία και στην ελληνική πολιτική ζωή, μη κάνει κανείς ότι σοκάρεται από τον κυνισμό…

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018 11:25

Ο Μητσοτάκης έδειξε τον καλύτερο τρόπο

Η ΝΔ σε οποιαδήποτε κατάσταση κι αν βρίσκεται στο εσωτερικό της, όταν αρχίζουν και μυρίζουν οι εκλογές, καταφέρνει πάντα με αξιοθαύμαστο τρόπο να παρουσιάζει μία αξιοσημείωτη συσπείρωση των δυνάμεών της. Και ω του θαύματος λοιπόν, η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, η τελευταία -κατά δήλωσή του- ως επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κατάφερε μέχρι και να διακόψει την διαχρονική… αφωνία του Κώστα Καραμανλή. Ο οποίος κάλεσε με δηλώσεις του σε συστράτευση όλη την παράταξη και αυτό και μόνο αρκούσε για να δώσει στους ακραιφνείς «Καραμανλικούς» (και διαχρονικά δύσπιστους προς τους «Μητσοτάκηδες») το δικαίωμα να ανακαλύψουν κάτι το… γοητευτικό στον σημερινό πρόεδρο της ΝΔ. Αρκετές μάλιστα τοποθετήσεις δηλωμένων «Καραμανλικών» στο διαδίκτυο (και στη Λέσβο) για τον «σύγχρονο» πολιτικό Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι χαρακτηριστικές.

Είχε όμως πράγματι θετικό πρόσημο η γενικότερη παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και σε εκείνους που δεν είναι ψηφοφόροι της ΝΔ; Αν και είναι πάντα ευκολότερο να κερδίσει τις εντυπώσεις ο εκάστοτε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τον εκάστοτε πρωθυπουργό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «κέρδισε» τον Αλέξη Τσίπρα κατά την ταπεινή άποψη του υπογράφοντα, για έναν και μόνο λόγο: Γιατί ο Μητσοτάκης δεν «ακολούθησε» τον πρωθυπουργό, στο μοτίβο που είχε ορίσει εκείνος, μιλώντας πρώτος στην ΔΕΘ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και είναι αδύνατο να φτιασιδώσει δεδομένες προβληματικές καταστάσεις που αφορούν τον ίδιο αλλά και το κόμμα του, τελικά κατάφερε με ιδανικό τρόπο να τις κρύψει, επιλέγοντας να μιλήσει στην καρδιά του προβλήματος που κατατρέχει τη χώρα. Και να προτάξει την αναγκαιότητα ενότητας και ομοψυχίας της ελληνικής κοινωνίας, μιλώντας -σα να μην άκουσε τι είπε νωρίτερα ο Αλέξης Τσίπρας- απερίσπαστος για το δικό του όραμα για την χώρα. Το οποίο στο «ζύγι», ακούστηκε πιο ρεαλιστικό, πιο συγκρατημένο και ναι σαφώς πιο σύγχρονο από εκείνο του πρωθυπουργού και «κέρδισε» ακριβώς για το ότι ουσιαστικά η… ανακοίνωσή του, εκπλήρωσε (σε μεγαλύτερο βαθμό από του προλαλήσαντα) τη βασική «αρχή» που ευαγγελίζεται ότι έχει: ότι θα παλέψει για να τελειώσει ο λαϊκισμός της τελευταίας δεκαετίας.

Δεν απέφυγε βέβαια και ο πρόεδρος της ΝΔ τις ασάφειες, κάποια μεγαλεπήβολα «θα», αλλά και το φλερτ με την… λαϊκίστικη ακροδεξιά. Το ότι «θα» εξασφαλίσει εκείνος τη μείωση των απαιτούμενων πλεονασμάτων από τους δανειστές, με κάποιο τρόπο που μόνο αυτός ξέρει, εντάσσεται στην κατηγορία των ασαφειών και των μεγαλεπήβολων «θα». Το ότι δεν κατάφερε δε ούτε προς όφελος της κοινωνίας, ούτε προς όφελος του ιδίου του κόμματός του αύριο μεθαύριο, να διαψεύσει την διείσδυση της ΝΔ (ή το αντίστροφο) στην ακροδεξιά, δείχνει κι αυτό κάτι. Όπως και το ότι δεν θα ψηφίσει τη συμφωνία των Πρεσπών ακόμα κι αν είναι πρωθυπουργός, που στα αλήθεια ζυγίζει το ίδιο σοβαρά, όσο σοβαρά ζυγίζει η αντίστοιχη δέσμευση Καμμένου και όσο ζύγιζε η κατάργηση του Μνημονίου το 2015, εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές οι περιπτώσεις έμοιαζαν και είναι σα μία αυτοεξαίρεση του προέδρου της ΝΔ από τον κανόνα που έχει ορίσει ο ίδιος για να τελειώσει ο λαϊκισμός. Εξάλλου ακόμη και οι γενικότερες αναφορές του γύρω από το προσφυγικό, ήταν συγκρατημένες γιατί δεδομένα δεν θέλει να κάψει το «χαρτί» του «πατριωτισμού» ενόψει εκλογών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτηριστικά δεσμεύτηκε απλά πως με κάποιο τρόπο θα αλλάξει τη διαδικασία χορήγησης ασύλου και αυτή θα ολοκληρώνεται σε δύο μόλις στάδια (αντί για τέσσερα), και δείχνοντας απλά φωτογραφίες με τη σημερινή αθλιότητα της Μόριας, τόνισε πως η μεταναστευτική πολιτική, είναι ζήτημα που θα χειριστεί η Ευρώπη συνολικά. Αφήνοντας συμπερασματικά δηλαδή τη ΝΟΔΕ Λέσβου της ΝΔ (σ.σ. σε όλες τις αναφορές του για το προσφυγικό, ανέφερε το νησί μας ως το πιο επιβαρυμένο) να λειτουργεί υπό τις ευλογίες του, έτσι όπως λειτουργεί για να μη χάσει τις «εύκολες» ψήφους. Που εδώ που τα λέμε θα ήταν προτιμότερο να τις κερδίσει με την υπόσχεση ότι θα μείωνε ας πούμε παραπάνω από τον Τσίπρα τον ΕΝΦΙΑ…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λοιπόν, κατάφερε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να εμφανιστεί στη ΔΕΘ ως ένας πρωθυπουργός «όλων των Ελλήνων», αφήνοντας τον πρωθυπουργό να μιλά για σύγκρουση δύο κόσμων: του προοδευτικού και της συντήρησης. Κι ακόμα κι αν το έκανε με… υπερβατικό τρόπο για να καθαγιάσει τη Δεξιά στα μάτια της κοινωνίας και να αυτοανακηρύξει τον εαυτό του ως το νέο Καραμανλή του 1974 της μεταπολίτευσης, δεν μπορεί να μη συμφωνήσει κανείς, πως η τραυματισμένη κοινωνία σήμερα, έχει ακριβώς αυτό ανάγκη: να συμφωνήσει σε μία νέα αρχή. Δεν ξέρουμε βέβαια, ούτε πιστεύουμε απαραίτητα το αν αυτή τη νέα αρχή μπορεί να την εκπληρώσει ο Μητσοτάκης. Αλλά πιστεύουμε σίγουρα, αυτή τη νέα αρχή πρέπει να την υποσχεθεί και ο Τσίπρας και τα άλλα κόμματα, για να αποφασίσουμε ορθολογικότερα για τον καλύτερο…

Ο Μητσοτάκης λοιπόν «κέρδισε» τις εντυπώσεις στη ΔΕΘ, όχι γιατί έπεισε ότι είναι ο καλύτερος. Αλλά γιατί έδειξε τον (μέχρι στιγμής) καλύτερο τρόπο για να εκλεγεί ο καλύτερος.

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2018 10:16

Ούτε ένα γκολ αδέλφια!

Από το Μουντιάλ του 2010 θυμόμαστε μία ιστορία που δεν είναι βέβαια αστικός μύθος, αλλά πέρα για πέρα αληθινή. Η Βόρειος Κορέα (η Βόρειος όχι η Νότιος που παίζει καλά το τόπι), έπαιζε με την τεράστια «Σελεσάο» σε μία από τις σπάνιες παρουσίες της σε τελική φάση παγκοσμίου Κυπέλλου και ηττήθηκε τελικά με το άκρως τιμητικό σκορ 2-1. Η ιδιαιτερότητα στην ιστορία, δεν προκύπτει βέβαια από το ότι η Β. Κορέα δεν έφαγε επτά γκολ ας πούμε. Αλλά από το γεγονός πως η Βόρειος Κορέα στο ημίχρονο της αναμέτρησης, κράτησε τη Βραζιλία στο 0-0, με τον τιτανομέγιστο ηγέτη της χώρας Κιμ, να αποφασίζει να προβάλλει στους πολίτες του ως τελικό σκορ το αποτέλεσμα που είχε ξαποστάσει στην ανάπαυλα! Και όπως είναι φυσικό, η ιστορία αυτή, προκάλεσε γέλιο στα μέρη μας (και γενικά στον «Δυτικό κόσμο») αλλά και συμπόνια για τους δύσμοιρους Βορειοκορεάτες που είναι «πίσω από τον κόσμο» και ένας δικτάτορας δεν τους αφήνει να καταλάβουν, ούτε τι κάνει στα αλήθεια η εθνική τους ομάδα στο ποδόσφαιρο.

Πώς μας ήρθε αυτή η ιστορία τώρα; Ε, ο συνειρμός δεν είναι και τόσο δύσκολος. Όταν στην Ελλάδα, του προηγμένου Δυτικού κόσμου και της εμπεδωμένης δημοκρατίας, η επικαιρότητα αλλά και η καθημερινότητα καθορίζεται σε τόσο μεγάλο βαθμό από τα παρακάτω τέσσερα πρόσωπα, δεν μπορείς στα αλήθεια να κοροϊδεύεις τους Βορειοκορεάτες. Διότι έχουμε και λέμε: Βαγγέλης Μαρινάκης, ιδιοκτήτης ΠΑΕ Ολυμπιακός και ιδιοκτήτης πια του ΔΟΛ. Γιάννης Αλαφούζος, ιδιοκτήτης (ακόμα) της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ιδιοκτήτης του ΣΚΑΪ. Ιβάν Σαββίδης, ιδιοκτήτης ΠΑΕ ΠΑΟΚ και ιδιοκτήτης Epsilon. Δημήτρης Μελισσανίδης, ιδιοκτήτης ΠΑΕ ΑΕΚ και από τους βασικούς μετόχους του ΟΠΑΠ.

Προς Θεού βέβαια, δεν πρόκειται από εδώ να αρχίσουμε υπαινιγμούς περί ολιγαρχιών και τέτοια από παράγοντες που βρίσκονται ταυτόχρονα στο πολιτικό, στο οικονομικό, στο αθλητικό αλλά και στον Τύπο και με κυρίαρχο ρόλο. Θα μιλήσουμε με αλληγορική διάθεση, εστιάζοντας στο ποδόσφαιρο καθ’ αυτό, για το οποίο, ειδικά τα τελευταία οκτώ χρόνια, καταναλώνουμε φαιά ουσία και μας απασχολεί εξίσου με τη μνημονιακή πορεία της χώρας. Και τούτο με αφορμή την πρεμιέρα των μεγάλων ομάδων μας των παραπάνω ιδιοκτητών, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις Champions League και Europa League, όπου ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός είχαν τον εξής απολογισμό σε τρεις αγώνες: μηδέν γκολ ενεργητικό, τέσσερα γκολ παθητικό, τέσσερα σουτ εντός εστίας, έναν βαθμό συνολική βαθμολογική συγκομιδή και μέσο όρο κατοχής μπάλας περίπου 32%. Και προσοχή, αντίπαλοι δεν ήταν ομάδες μεγαθήρια, αλλά ο νεανικός Άγιαξ, η έκτη καλύτερη πέρυσι ομάδα της Ισπανίας Ρεάλ Μπέτις και η σπουδαία Τσέλσι, η οποία αγωνίστηκε βέβαια με τη δεύτερη ομάδα της και κράτησε τη μπάλα στα πόδια της μέσα στην καυτή Τούμπα, για κάτι παραπάνω από μία ώρα…

Οι «ομαδάρες» μας δηλαδή, που μας απασχολούν όλο το χρόνο με τις επενδύσεις τους, τις προσπάθειές τους να διαφημίσουν τη χώρα, αλλά και να εξυγιάνουν ένα άρρωστο κομμάτι της κοινωνίας μας (sic), βγάζοντας μέχρι και πιστόλι (ατιμώρητα από την Πολιτεία), βγήκαν στην Ευρώπη και... ξεβρακώθηκαν. Κάνοντας τις στρατιές των οπαδών (οπαδοί είμαστε όλοι) να συνειδητοποιούν (;) το πραγματικό τους μέγεθος και όχι δηλαδή εκείνο της σκιάς τους. Αφού οι «ομαδάρες» τους, που τα τελευταία χρόνια κάνουν τόσο μεγάλο θόρυβο που μπορούν να ρίξουν και… κυβερνήσεις και η Πολιτεία φορώντας τις φανέλες τους, σπεύδει να υποβοηθήσει την κατασκευή γηπέδων τους και να συνδράμει της οικονομικής τους ευρωστίας (βλέπε χορηγία ΕΡΤ για τα τηλεοπτικά), έχουν μείνει τόσο πίσω που το ποδόσφαιρο που παίζουν, έχει ελάχιστη σχέση με εκείνο που παίζεται στις άλλες χώρες. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τη χώρα μας δηλαδή. Είμαστε χώρα που ελάχιστη σχέση έχει -από κάθε άποψη- με τις άλλες χώρες της ΕΕ, αλλά εντός των συνόρων, η μαγκιά, ο εύκολος πατριωτισμός και η ψευδαίσθηση της κανονικότητας, περισσεύει.

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018 12:09

Θα «σπάσουν» μόνο τα νεύρα μας!

Η δυσπιστία πολλών περί της σοβαρής στα αλήθεια πιθανότητας να υλοποιηθεί η εξαγγελία του  Πάνου Σκουρλέτη και της κυβέρνησης, για τη διάσπαση του δήμου Λέσβου, δικαιώθηκε, μετά το αποτέλεσμα της περιβόητης συνάντησης του νέου Υπουργού Εσωτερικών Αλέξη Χαρίτση με το δήμαρχο Λέσβου Σπύρο Γαληνό, χθες το μεσημέρι στην Αθήνα. Κι αυτό γιατί το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει από τα όσα διέρρευσαν από αυτή, είναι ότι η περίφημη «πολιτική απόφαση» (και) της σημερινής κυβέρνησης να σπάσει ο μεγαλύτερος δήμος της χώρας, καταρχήν δεν υπάρχει. Πως προκύπτει αυτό; Επειδή διαπιστώθηκε ιδίοις όμμασι πια, πως το Υπουργείο Εσωτερικών, όχι απλά δεν «τρέχει» ήδη τον «Κλεισθένη 2» μαζί με τις χωροταξικές του αλλαγές, όπως υποτίθεται θα τις «έτρεχε» μέσα στον Σεπτέμβρη βάσει των λεγομένων του απελθόντα πολιτικού προϊσταμένου του Πάνου Σκουρλέτη. Αλλά στην πραγματικότητα το Υπουργείο Εσωτερικών υπό τον Αλέξη Χαρίτση πια, «σκέφτεται» να ξεκινήσει με καθαρά τεχνοκρατικά κριτήρια, μέσα στην επόμενη εβδομάδα τη «συλλογή στοιχείων», προκειμένου να διερευνήσει το αν μία διάσπαση του δήμου Λέσβου είναι εφικτή και δεν θα κινδυνέψει να διαταράξει την αυτοδιοικητική διοίκηση του νησιού… Η καθυστερημένη λοιπόν έκκληση του Σπύρου Γαληνού, που ηγήθηκε της αντιπροσωπείας του δήμου Λέσβου στη συνάντηση με τον Υπουργό, να «σπάσει ο δήμος», μένει να φανεί λίαν συντόμως για το αν έγινε για την «τιμή των όπλων» για μία αυτοδιοίκηση της Λέσβου που σε κάθε περίπτωση δεν διεκδίκησε σοβαρά τη χωροταξική αναδιάρθρωση του δήμου της, ή αν έχει ακόμα πιθανότητες να γίνει πραγματικότητα.

Εκείνοι που εκτιμούσαν πως ο ανασχηματισμός του Υπουργού Εσωτερικών Πάνου Σκουρλέτη, που εξήγγειλε τη διάσπαση του δήμου Λέσβου μέσα στον «Κλεισθένη 2», θα άλλαζε τα δεδομένα ως προς την υλοποίηση της δέσμευσης αυτής, μάλλον μπορούν να νιώθουν από χθες δικαιωμένοι. Γιατί ο νέος Υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης, με τα όσα είπε γενικά ως προς την προοπτική αυτή και με τα όσα απάντησε στους εκπροσώπους του δήμου Λέσβου (Σπ. Γαληνός, Κ. Κατσαρός, Ν. Καρασάββας, Θ. Στεργίου και Α. Κουμαράς), έδειξε πως ο ίδιος (ή η κυβέρνηση;) εξετάζει την υπόθεση αυτή από μηδενική βάση.

Όχι γιατί απαραίτητα ο νέος Υπουργός είναι ενάντια στην προοπτική αυτή. Αλλά γιατί σε κάθε περίπτωση, ο Αλέξης Χαρίτσης έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον προκάτοχό του, στο τι  θα εξαγγείλει σε συνάρτηση με το τι πραγματικά μπορεί να κάνει.

Συλλογή στοιχείων για τη διάσπαση

Τι φέρεται να είπε λοιπόν ο νέος Υπουργός Εσωτερικών, που χαρακτηρίζεται ως ένας από τους «τεχνοκράτες» της κυβέρνησης; Αφού αποκάλυψε ουσιαστικά πως δεν υπάρχει κανένα έστω προσχέδιο στα χέρια του για τη διάσπαση του δήμου (σ.σ. αδειάζοντας τόσο τον προκάτοχό του Υπουργό, όσο και το μέλος της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κνήτου που μιλούσαν για σχέδιο δύο δήμων που θα «τρέξει» μέσα στον Σεπτέμβρη), υποστήριξε πως πρέπει να αρχίσει άμεσα η συλλογή στοιχείων και δεδομένων προκειμένου να εξαχθεί καταρχήν συμπέρασμα το κατά πόσο εφικτό είναι να σπάσει ο δήμος. Ζητώντας ειδικότερα από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο των διοικητικών υπηρεσιών Νίκο Καρασάββα την αποστολή από την ερχόμενη εβδομάδα του αριθμού του προσωπικού ανά υπηρεσία, ανά δημοτική ενότητα κλπ. Ο κ. Χαρίτσης ξεκαθάρισε σε κάθε τόνο πως το εγχείρημα διάσπασης του δήμου Λέσβου, δεν είναι εύκολο, τονίζοντας πως δεν μπορεί να ρισκάρει κανείς να διαταράξει ελαφρά τη καρδία την διοικητική λειτουργία του δήμου. Δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακόμα και για το που θα στεγαστούν τα νέα (ενδεχόμενα) δημαρχεία, τα οποία βάσει του συλλογισμού του, εκτιμήθηκε ότι θα είναι (εάν και εφόσον)… δύο. Ο κ. Χαρίτσης ακόμα, παρά το ότι άκουσε με προσοχή την επιχειρηματολογία των παρευρισκομένων αιρετών του δήμου Λέσβου περί της αναγκαιότητας να γίνει η διάσπαση και μάλιστα σύντομα, δεν παρασύρθηκε στο να τους πει κάτι που ενδεχομένως δεν θα μπορεί να τηρήσει. Αποφεύγοντας πεισματικά ακόμα και να δώσει έναν ξεκάθαρο χρονικό… ορίζοντα που θα απαιτηθεί εκ μέρους του Υπουργείου για να συλλέξει τα διοικητικά στοιχεία του δήμου Λέσβου, να τα αξιολογήσει και να ανακοινώσει κάτι ξεκάθαρα ως προς το χωροταξικό.

Τα συμπεράσματα λοιπόν που μπορεί να βγάλει κανείς από αυτά που διέρρευσαν από τη συνάντηση, είναι πολλά, αλλά αυτό που πρέπει να ειπωθεί είναι ότι δεν υπάρχει πια ο χρόνος για να αναλογίζεται κανείς το ποτήρι της διάσπασης ως μισογεμάτο ή μισοάδειο. Γιατί το μόνο σίγουρο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τη χθεσινή συνάντηση είναι το ότι η Λέσβος θα εξακολουθεί να σύρεται για έναν ή δύο ακόμα μήνες με ανοιχτό το «χωροταξικό» της και από μόνο του αυτό, μόνο κακό προοιωνίζει, από κάθε άποψη.

Ούτε ζέστη, ούτε κρύο

Από εκεί και έπειτα, έχει σημασία να γραφτεί το πώς αξιολόγησαν τη συνάντηση τα ίδια τα μέλη της αντιπροσωπείας του δήμου Λέσβου. Όπου άλλα εκτιμούσαν την σοβαρότητα του κ. Χαρίτση με την οποία δείχνει να χειρίζεται το θέμα, αφού -σε αντίθεση με τον Πάνο Σκουρλέτη- εκείνος έδειξε να καταπιάνεται επί της ουσίας με το θέμα, ζητώντας καταρχήν συνεργασία για τη συλλογή στοιχείων από τον δήμο. Άλλα όμως, διείδαν πως ο χρόνος… παρήλθε επικίνδυνα, πιστεύοντας πως μέσα σε διάστημα περίπου οκτώ μηνών, είναι αδύνατο να δημιουργηθούν δύο νέοι δήμοι. Το συμπέρασμα όμως το δικό μας, είναι δυστυχώς πως το περίφημο «ραντεβού» Γαληνού-Χαρίτση, δεν είχε θετικό πρόσημο. Όχι γιατί μέσω αυτού αρχίζει και φαίνεται πως το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για το χωροταξικό της Λέσβου ατονεί. Αλλά γιατί ο δήμαρχος δεν κατάφερε να ξεθολώσει καθόλου το τοπίο ως προς την προοπτική διάσπασης ή μη, που ήταν το μίνιμουμ που έπρεπε να πάρει μαζί του, με τη βαλίτσα της επιστροφής. Ως εκ τούτου, βρισκόμαστε 20 του Σεπτέμβρη και το «φάντασμα» ή ο «μύθος» της διάσπασης, θα εξακολουθεί να υπάρχει…

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018 12:29

«Το έργο πρέπει να γίνει…»

Η υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης για την κατασκευή του Κολυμβητηρίου στα Θέρμα, που έγινε χθες στην Αθήνα, μεταξύ του Υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Βασιλειάδη και του δημάρχου Λέσβου Σπύρου Γαληνού, θα μπορούσε να θεωρηθεί και… ιστορική στιγμή. Και σίγουρα, όταν η δημοτική αρχή φαντάζονταν την ημέρα που θα έφτανε στην υπογραφή αυτή, τα στελέχη της θα περίμεναν το κλίμα να ήταν πολύ διαφορετικό και γιατί όχι και πανηγυρικό. Ωστόσο το «αγκάθι» που προέκυψε εδώ και τρεις ημέρες και ακούει στο όνομα «Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Λέσβου» που απέρριψε ως γνωστόν το έργο, έχει αλλάξει άρδην τα δεδομένα. Και η χθεσινή υπογραφή της σύμβασης απέκτησε ξαφνικά έναν έντονο συμβολισμό για τη δημοτική αρχή, στέλνοντας ουσιαστικά ένα ξεκάθαρο… πολιτικό μήνυμα πίεσης, προκειμένου να μην χαθεί η μεγάλη ευκαιρία για το νησί, να τακτοποιήσει μία από τις μεγάλες του εκκρεμότητες. 

Κανείς δεν θα περίμενε πως η στιγμή της υπογραφής της σύμβασης θα γίνονταν μέσα σε ένα κλίμα αβεβαιότητας. Βέβαια η υπόθεση του Κολυμβητηρίου, που κρατά από το… 2014 για τη σημερινή δημοτική αρχή, είχε πάρα πολλές εναλλαγές, μεταξύ αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας, που θα έλεγε κανείς πως το γεγονός πως το έργο έφτασε χθες στην αρχή του τέλους του, (αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι θα γίνει κιόλας), ότι δεν είναι απαραίτητα και έκπληξη.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι υπογραφές που μπήκαν χθες το μεσημέρι στην Αθήνα, για να ξεκινήσει το έργο ύψους 5 εκ. ευρώ ανάμεσα στον Υφυπουργό Αθλητισμού και τον δήμαρχο Λέσβου, παρουσία του βουλευτή Λέσβου Γιώργου Πάλλη και των συναρμοδίων αντιδημάρχων για το θέμα Κώστα Κατσαρού και Νίκου Καρασάββα (παρών και ο δημοτικός σύμβουλος Θεόδωρος Στεργίου), ουσιαστικά στέλνουν ένα πολιτικό μήνυμα. Που εκφράζει την βούληση δήμου αλλά και κυβέρνησης για να γίνει οπωσδήποτε το έργο. Και θα έλεγε κανείς συνομιλώντας με την αντιπροσωπεία του δήμου Λέσβου, εξερχόμενη από το γραφείο του Υφυπουργού, ότι μετά τη συνάντησή της με τον κ. Βασιλειάδη, ότι έλαβε μία γερή «ένεση» αισιοδοξίας.

Σύσκεψη για το… Σ.Α.

Εξάλλου, όπως έγινε γνωστό, στο περιθώριο της υπογραφής, έγινε και μία μίνι σύσκεψη επί των παρατηρήσεων του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής που άναψε «κόκκινο» στην δημοπράτηση του έργου. Και αυτό που εξήχθη ως συμπέρασμα μετά την σύσκεψη αυτή, στην οποία συμμετείχαν και έμπειρα υπηρεσιακά στελέχη της Γ.Γ. Αθλητισμού, είναι ότι ο δήμος Λέσβου έχει μεγάλες πιθανότητες να «δικαιωθεί» σε δευτεροβάθμιο επίπεδο. Με κάποιες εκ των παρατηρήσεων δηλαδή του Σ.Α. να αμφισβητούνται έντονα από την Αθήνα.

«Είμαστε αισιόδοξοι και προχωράμε άμεσα μέσα στην επόμενη εβδομάδα στην κατάθεση ένστασης», είπαν μάλιστα στο «Ε» οι κ.κ. Κατσαρός και Καρασάββας, υποστηρίζοντας πως ο δήμος θα προετοιμαστεί κατάλληλα, ούτως ώστε να δικαιολογήσει και κυρίως να πείσει το ότι η μελέτη που εκπονήθηκε, είναι σωστή. Προσθέτοντας με νόημα πως θα είναι κρίμα να χαθεί για τη Λέσβο ένα τόσο μεγάλο έργο…

Και άλλες συναντήσεις

Ας σημειωθεί ότι ο δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνός στο πλαίσιο της παρουσίας του στην Αθήνα για την υπογραφή σύμβασης για το Κολυμβητήριο, είχε και άλλες συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη. Πρώτα με τον ΓΓ Δημόσιας Περιουσίας Θανάση Δημάκη, για το θέμα της νομιμοποίησης του δρόμου του αεροδομίου, προκειμένου να απελευθερωθεί η έτοιμη μελέτη για τον ποδηλατόδρομο στην περιοχή (Πρόγραμμα Βιώσιμη Αστική Ανάπλαση), αλλά και με τον ΓΓ Αγροτικής Πολιτικής Χαράλαμπο Κασίμη, για το θέμα της επιπλέον χρηματοδότησης του Leader και για τις προτάσεις ιδιωτών. Με τον κ. Δημάκη να δεσμεύεται πως θα φέρει με τη μορφή του κατ΄ επείγοντος μέσα στον Οκτώβρη το θέμα της νομιμοποίησης του δρόμου και τον κ. Κασίμη να υπόσχεται πως θα προσπαθήσει να αυξήσει την κατανομή (2,5 εκ. ευρώ δίνονται στη Λέσβο επί του παρόντος), προκειμένου να καλυφθεί μεγαλύτερο μέρος των κατατεθειμένων προτάσεων. 

Παρέμβαση του προέδρου του ΤΕΕ Στρ. Μανωλακέλλη για το αδιέξοδο που έχει προκύψει στο θέμα του Κολυμβητηρίου

«Απαιτείται συνεργασία δήμου και Σ.Α.»

Για το αδιέξοδο που έχει προκύψει στο έργο πνοής για το νησί, του νέου Κολυμβητηρίου, μετά την απορριπτική απόφαση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής  που έβαλε σε περιπέτειες τόσο το δήμο Λέσβου όσο κυρίως και το ίδιο το έργο, παρενέβη ο πρόεδρος του ΤΕΕ (Τμήμα Βορειοανατολικού Αιγαίου) Στρατής Μανωλακέλλης. Και θέλοντας εμφανώς να τακτοποιήσει τις όποιες λανθασμένες (πολιτικές) εντυπώσεις προκλήθηκαν από το «όχι» του συμβουλίου, υπερτόνισε ότι το Σ.Α είναι ένα όργανο της πολιτείας που υπηρετεί τους νόμους του κράτους και κάλεσε για το καλό και του τόπου αλλά και του επίμαχου έργου, σε συνεργασία την αυτοδιοίκηση και το εν λόγω συμβούλιο. Αφού δεν είναι μυστικό πια, πως μεταξύ των δύο φορέων, επικρατεί πια μία «πολεμική».

  Να σταθούν με ψυχραιμία

«Το ΤΕΕ αναγνωρίζει την ανάγκη υλοποίησης του Νέου Κολυμβητήριου Λέσβου, το οποίο αποτελεί έργο πνοής για τους εκατοντάδες συμπολίτες μας, συλλόγους και όχι μόνο και τόσο πολύ περιμένει ο λεσβιακός αθλητισμός. Οφείλουμε όμως να τονίσουμε στην τοπική κοινωνία πως το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής είναι ένα ανεξάρτητο όργανο της πολιτείας που υπηρετεί του νόμους του κράτους και τις αξίες της αρχιτεκτονικής», σχολίασε στην ανακοίνωσή του ο κ. Μανωλακέλλης και συνέχισε: «Το ΤΕΕ που αποτελεί διαχρονικά τον τεχνικό σύμβουλο του κράτους, καλεί του εμπλεκόμενους φορείς να σταθούν με ψυχραιμία και νηφαλιότητα, εκτιμώντας ότι όποια συμπεράσματα βγαίνουν εν θερμώ, φέρνουν αντίθετα αποτελέσματα και δημιουργούν αρνητικό κλίμα και στις δυο πλευρές. Σημειώνουμε ότι συνάδελφος αρχιτέκτονας θα είναι και ο εισηγητής για την ένσταση στο ΚΕΣΑΑ. Επιπλέον, το ίδιο όργανο (ΣΑ) θα ελέγξει εξάλλου την μελέτη αναμόρφωσης της προκυμαίας στα πλαίσια της Β.Α.Α (Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη). Για το καλό του τόπου απαιτείται συνεργασία της Αυτοδιοίκησης με όλα τα Όργανα και Επιτροπές του Κράτους και οικοδόμηση αμοιβαίων σχέσεων εμπιστοσύνης». Με τον τρόπο του ο πρόεδρος του ΤΕΕ επιχειρεί να κατεβούν οι τόνοι γιατί η υπόθεση αυτή έχει συνέχεια, όπως και άλλες που απαιτείται και πάλι η άποψη του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής!

Έτσι όπως μπήκε στη σύγχρονη αυτοδιοικητική μας ζωή (ξανά) η προοπτική της διάσπασης του δήμου Λέσβου και κυρίως έτσι όπως εξελίσσεται η πολύφερνη δέσμευση του Πάνου Σκουρλέτη, τελικά καταλήγει να είναι μάλλον (εντελώς) τοξική για τα πολιτικά πράγματα του τόπου, παρά ευεργετική. Και για να είμαστε δίκαιοι, είναι εντελώς άτοπο να μπει στη διαδικασία κανείς να κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ για το ότι δεν ξεκαθαρίζει πλήρως τις προθέσεις του ως προς το χωροταξικό του δήμου Λέσβου, τη στιγμή που εκείνες οι δυνάμεις που «καίγονται» περισσότερο για αυτή την υπόθεση, είναι αντίπαλες με το κυβερνών κόμμα, αλλά και εκείνες που εμφανίζονται ως «φαβορί» να καπαρώσουν τα (όποια) δημαρχεία. Αλλά την ίδια στιγμή δεν έχουν τα κότσια να καταπιαστούν ευθέως με την υπόθεση και περιμένουν καρτερικά εδώ και μήνες πίσω από τον… πρίνο.

Είναι σαφές βέβαια πως ο «Κλεισθένης 2», εμπεριέχει και αυτός μπόλικη κομματική σκοπιμότητα και εκ μέρους της κυβέρνησης, όπως εμπεριείχε και ο «Κλεισθένης 1» της απλής αναλογικής. Όπως είναι σαφές και το ότι ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα τούτη τη στιγμή θα σταθμίζει την πιθανότητα να κινδυνέψει να χάσει δύο ή τρεις δήμους στο Νομό Λέσβου, από εκεί που στη χειρότερη θα έχανε έναν.

Το ζήτημα όμως που προκύπτει από τη μη τήρηση της δέσμευσης Σκουρλέτη (υπενθυμίζεται ότι η δέσμευση έλεγε πως ο «Κλεισθένης 2» θα έρχονταν προς διαβούλευση τον Σεπτέμβρη), είναι αρκετά πιο σοβαρό, από την απλή… καθυστέρηση των προεκλογικών ζυμώσεων ή και ανακοινώσεων υποψηφίων. Γιατί το πολιτικό κλίμα στη Λέσβο, εδώ και έξι- επτά μήνες, είναι τόσο «άρρωστο», όσο δεν είναι αλλού, αφού το νησί βρίσκεται στη δίνη και της προσφυγικής κρίσης. Με έναν ΣΥΡΙΖΑ να ψάχνει ακόμα το «μπάσιμό» του στην αυτοδιοίκηση, χωρίς αξιοσημείωτη ως σήμερα επιτυχία, μία ΝΔ να διευθετεί τους εσωτερικούς της «εμφυλίους» αλλά και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις από τις καραμπόλες που θα της προκύψουν από τη μεταφορά στελεχών της από τα περιφερειακά, στα δημοτικά ή και στα βουλευτικά ψηφοδέλτια (και ανάποδα) και ένα «ηγεμονικό» ΠΑΣΟΚ στον χώρο, να μην πείθει πως μπορεί να βγάλει ξανά δυναμική. Η μόνη δύναμη δηλαδή που είναι πανέτοιμη να πάρει θέση εκλογικής μάχης, σε έναν ή και σε δύο δήμους, είναι αυτή του «εθνολαϊκισμού»… Και η κυρίαρχη λογική ενόψει των επόμενων εκλογών μέσα από το πρίσμα του «Κλεισθένη 2», είναι ο οπορτουνισμός. Κανένα σχέδιο, κανένα όραμα και μία σκέψη για την επόμενη πολύ δύσκολη ημέρα της Λέσβου…

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το ότι η αυτοδιοίκηση στην πραγματικότητα στη Λέσβο, ουδέποτε ασχολήθηκε σοβαρά με την προοπτική που υποτίθεται ότι την καίει, καθιστά τη συνάντηση του δημάρχου Λέσβου Σπύρου Γαληνού την  Πέμπτη με το νέο Υπουργό Εσωτερικών Αλέξη Χαρίτση, στο πιο σημαντικό γεγονός, όχι απλά του μήνα. Ίσως και του χρόνου.

Ο δήμαρχος λοιπόν, έχει χρέος απέναντι στους δημότες, αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό, έστω και τώρα να απαιτήσει να πάρει ή να εκμαιεύσει έστω από τον Υπουργό τις απαντήσεις που όλοι θέλουν να πάρουν ως προς τη διάσπαση. Για το καλό του τόπου, για το καλό του θεσμού, για την ηρεμία όλων, αλλά και για να τελειώσει οριστικά αυτό το τοξικό κλίμα που επικρατεί σήμερα, με αόρατους υποψήφιους, αόρατους εχθρούς και αμέτρητες λυκοφιλίες. Μία ξεκάθαρη τοποθέτηση του νέου Υπουργού ως προς το χωροταξικό του νησιού μας την Πέμπτη -όχι γιατί απαραίτητα το… χρωστάει η κυβέρνηση στους «παρκαρισμένους» υποψηφίους των νέων δήμων- θα ήταν ευεργετική για τους δημότες πρώτιστα, αλλά και για τον τόπο και το πολιτικό του κλίμα.

Πρέπει να παραδεχτούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις πριν μπουν στη μεταξύ τους εκλογική μάχη, ότι σε αυτό το νησί, από το 2010, βρίσκεται σε εξέλιξη ένα εξαιρετικά βιτσιόζικο πείραμα (Καλλικράτης- κρίση-προσφυγικό-ΦΠΑ-Κλεισθένης) εις βάρος των πολιτών του. Χρωστάνε τουλάχιστον σε αυτό, από τούδε -κατ΄ ελάχιστον- μία εξασφαλισμένη συνθήκη κανονικότητας, μπας και ανέβει παράλληλα και το επίπεδο και των ιδίων των πολιτευτών της. Βγαίνοντας καταρχήν από τον πρί

 

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018 11:50

«Γιατί απορρίπτουμε το έργο»

Δεδομένου ότι από χθες -μετά τη δημοσιοποίηση της απορριπτικής απόφασης του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Λέσβου για την κατασκευή του Κολυμβητηρίου στα Θέρμα- συζητάμε για μία αρνητική εξέλιξη για την πορεία υλοποίησης ενός έργου πνοής για τον λεσβιακό αθλητισμό, που ουσιαστικά μας απασχολεί ως (μείζον) ζήτημα από το μακρινό 2012, σήμερα το «Ε» δημοσιοποιεί το ακριβές σκεπτικό του «όχι» των μελών του συμβουλίου, προκειμένου να φωτιστούν όλες οι πτυχές της υπόθεσης. Εξάλλου το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής, δεν κρύφτηκε μπροστά στην αντιδημοφιλή σε κάθε περίπτωση απόφασή του, αλλά χθες με πρωτοβουλία της προέδρου του κας Βουρβούλη, απάντησε στα σχετικά δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου τονίζοντας πως η γνωμάτευση των μελών του συμβουλίου, αποτελεί «γνώμη ουσίας» και σύμφωνα πάντα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. Στον αντίποδα, η δημοτική αρχή που προχθές ψήφισε στο δημοτικό συμβούλιο και τυπικά την ανάληψη δαπάνης για την κατασκευή του έργου, βρίσκεται σε αναζήτηση της ιδανικής (νομικής) φόρμουλας που θα της εξασφαλίσει τον πιο γρήγορο δρόμο, προκειμένου είτε να αντικρούσει βάσιμα τις παρατηρήσεις του συμβουλίου, είτε να συμμορφωθεί με τον πιο ανώδυνο τρόπο. Καθώς -όπως σημειώσαμε και στο χθεσινό μας ρεπορτάζ- ο κίνδυνος να χαθεί πια το έργο ύψους 5 εκ. ευρώ, είναι πλέον πολύ σοβαρός.  

 

Στα πλαίσια λοιπόν «της χρηστής διοίκησης και της πλήρους διαφάνειας των πράξεων της διοίκησης και των ανεξάρτητων συλλογικών οργάνων», το Σ.Α. αποφάσισε χθες να δημοσιοποιήσει αυτούσια την απόφασή του που ανάβει ουσιαστικά «κόκκινο» στην κατασκευή του Κολυμβητηρίου στα Θέρμα, προκειμένου να ενημερωθούν άπαντες ολόπλευρα για την κάθε λεπτομέρεια της εξέλιξης αυτής. Και τονίζοντας πως η ομόφωνη απόρριψη της μελέτης του έργου «αποτελεί γνώμη ουσίας και όχι «απροσδόκητη γραφειοκρατική εμπλοκή στο έργο», εξειδικεύει στη συνέχεια: «Εξάλλου οι αρμοδιότητες των Σ.Α., ως ανεξάρτητα συλλογικά όργανα ελέγχου του δομημένου περιβάλλοντος, παρατίθενται στα άρθρα 7 & 8 του Ν. 4495/2017 «Έλεγχος και προστασία του δομημένου περιβάλλοντος και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄/167/3-11-2017) όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Σε κάθε περίπτωση καθίσταται ομόφωνα σαφές ότι το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής εφαρμόζει και λειτουργεί σύμφωνα με τις δ/ξεις της κείμενης Νομοθεσίας  για την προστασία του δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος και δεν απειλείται, ούτε χειραγωγείται ούτε εκβιάζεται».

 

Οι διαπιστώσεις που άναψαν «κόκκινο»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον ωστόσο έχει η απόφαση καθ΄ αυτή του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, η οποία δόθηκε αυτούσια στον Τύπο με όλες τις διαπιστώσεις της επί της μελέτης του έργου και χθες το «Ε» είχε φροντίσει να σας δώσει μία πρώτη εικόνα. Αναλυτικότερα λοιπόν το Σ.Α. εμφανίζεται να απορρίπτει την προοπτική κατασκευής Κολυμβητηρίου στα Θέρμα διαπιστώνοντας ότι:

  • Η χωροθέτηση του συγκροτήματος δεν ΄«ακολουθεί» την μορφολογία του εδάφους (ισοϋψείς καμπύλες), με αποτέλεσμα την δημιουργία μεγάλων εκσκαφών και επιχώσεων οι οποίες αλλοιώνουν το φυσικό ανάγλυφο και δυσχεραίνουν την πρόσβαση και την ορθή εκμετάλλευση του περιβάλλοντα χώρου.
  • Σε ότι αφορά τα μορφολογικά στοιχεία της μελέτης, τα προτεινόμενα κτίρια των αποδυτηρίων-γραφείων, παραπέμπουν σε κτίσματα βιομηχανικού χαρακτήρα και λοιπών εγκαταστάσεων.
  • Η είσοδος του κοινού προς την κολυμβητική δεξαμενή δεν είναι ορατή και άμεσα προσβάσιμη από τον χώρο στάθμευσης.
  • Η περίφραξη του χώρου της κολυμβητικής δεξαμενής, με σιδηρά κιγκλιδώματα ύψους 2,00μ. τοποθετημένα σε τοιχία ύψους 2,00μ., παραπέμπει σε άλλες χρήσεις (κέντρα κράτησης, κλπ.)
  • Η οπτική των θεατών από τις κερκίδες παρεμποδίζεται από σιδηρά κιγκλιδώματα ύψους 2,00μ.
  • Κανένα μορφολογικό στοιχείο της προτεινόμενης εγκατάστασης δεν παραπέμπει στη χρήση του, με κίνδυνο το συγκρότημα να καθίσταται αδιάφορο από τους διερχόμενους.
  • Απουσία στεγάστρων για την σκίαση των θεατών στις κερκίδες
  • Έλλειψη φύτευσης και διαμορφώσεων, η οποία θα οριοθετούσε τους χώρους ανάλογα με την χρήση τους και θα ενέτασσε την εγκατάσταση στο φυσικό περιβάλλον.
  • Μη πρόβλεψη χώρων στάθμευσης μεγάλων οχημάτων (λεωφορεία)
  • Κατά τον σχεδιασμό δεν λήφθηκαν υπόψη οι υφιστάμενες χρήσεις στην περιοχή οι οποίες σε συνδυασμό με την κατασκευή του κολυμβητηρίου θα οδηγούσαν σε συνολική αναβάθμιση της περιοχής (σύνδεση της νέας χρήσης με τα ιαματικά λουτρά και τα γήπεδα τέννις).
  • Στην προτεινόμενη αθλητική εγκατάσταση, η οποία θα κατασκευαστεί σε ακίνητο έκτασης 39,499.64τμ, δεν περιλαμβάνεται ο σχεδιασμός πισίνας εκμάθησης (10μ Χ 12,5μ) και ως εκ τούτου αποκλείονται πληθυσμιακές ομάδες (π.χ. μικρά παιδιά & ΑΜΕΑ), ακυρώνοντας με τον τρόπο αυτό τον κοινωνικό του ρόλο και αναστέλλοντας την ενασχόληση με το άθλημα, καθώς δεν υπάρχει άλλο κολυμβητήριο στο νησί.
  • Η μελέτη στερείται αρχιτεκτονικού χαρακτήρα.

 

Η ένσταση

Ενώ το Σ.Α. ενημερώνει, όπως γράφτηκε και στο χθεσινό μας ρεπορτάζ, ότι κατά της επίμαχης απόφασης, ο δήμος Λέσβου μπορεί να ασκήσει ένσταση μέσα σε προθεσμία 30 ημερών, με την ένσταση να δύναται να ασκηθεί ενώπιον του Συμβουλίου το οποίο διαβιβάζει το σχετικό φάκελο στο Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Αιγαίου. Τα μέλη τώρα του συμβουλίου, που αποφάσισαν να προχωρήσουν στην δημοσιοποίηση της απόφασης του Σ.Α. είναι η πρόεδρος Βουρβούλη Μαριάνθη, ο   Α. Τριχώνας  εκπρόσωπος από ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και ΤΕΕ  (Τακτικό  Μέλος), ο Π. Τατάκης   εκπρόσωπος από ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και ΤΕΕ  (Τακτικό  Μέλος) και ο Δ. Σάββας, υπάλληλος της Γεν. Γραμ. Αιγ. & Νησιωτικής Πολιτικής (Τακτικό Μέλος).

 

  

Ο Γαληνός πάει σήμερα στον Βασιλειάδη

Στον αντίποδα τώρα, η δημοτική αρχή που από χθες… τρέχει και δεν φθάνει, «πέρασε» από τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου την Δευτέρα την ανάληψη δαπάνης και σήμερα, ο δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνός θα βρεθεί στη ΓΓ Αθλητισμού για να υπογράψει μαζί με τον Υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Βασιλειάδη την προγραμματική σύμβαση του έργου. Εξάλλου, όπως διέρρευσε από χθες, στο δήμο έχουν πάρει την απόφαση να λειτουργήσουν στρατηγικά σα να μην έχουν εισπράξει την απορριπτική απόφαση του Σ.Α., αφενός για να κερδίσουν χρόνο σε κάθε περίπτωση, αφετέρου για να ασκήσουν ενδεχομένως μεγαλύτερη πολιτική πίεση για να βρεθεί η «χρυσή» τομή με το συμβούλιο. Μάλιστα ήδη από χθες, έγινε διευρυμένη σύσκεψη στο δήμο, παρουσία και υπηρεσιακών στελεχών, προκειμένου να αναζητηθεί η «φόρμουλα» είτε να προσβληθεί (με επιχειρήματα) η απόφαση του Σ.Α., είτε να συμμορφωθεί η μελέτη στις σχετικές υποδείξεις, στον μικρότερο όμως δυνατό χρόνο.

Σελίδα 3 από 32
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top