FOLLOW US
Μαρίνος Ορφανός

Μαρίνος Ορφανός

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019 15:09

Μαθήματα ΣΥΡΙΖΑίικης ιστορίας

Μία ανοιχτή επιστολή που απέστειλε προς τον Κώστα Καραμανλή, ένας εκπαιδευτικός (καθηγητής Ιστορίας) εν ονόματι Διονύσης Δρεμπέλας, προ(σ)καλώντας τον πρώην πρωθυπουργό να στηρίξει την συμφωνία των Πρεσπών και να γράψει το όνομά του στο πάνθεον των «σπουδαίων εθνικών ηγετών», αναπαράγεται τις τελευταίες ημέρες με θέρμη, από τα φιλοκυβερνητικά μέσα. Ο εκπαιδευτικός από το Χαϊδάρι, επιχειρώντας να παρουσιάσει τον ορισμό του μεγάλου πολιτικού ηγέτη στο πέρασμα των χρόνων και αναλαμβάνοντας με αξιοπρόσεκτη σπουδή να αναδείξει το θετικό αντίκτυπο που θα έχει στη χώρα η κύρωση της συμφωνίας που θα δίνει επιτέλους όνομα στην ΠΓΔΜ, μας χάρισε ομολογουμένως μία ακόμη ευκαιρία να διαπιστώσουμε τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης του ΣΥΡΙΖΑ. Έναν τρόπο που δεν έχει πρόβλημα να χειραγωγήσει απλά την ιστορία, να τη «συρράψει» αν χρειαστεί και φυσικά να την αναθεωρήσει, όπως γίνεται διαχρονικά βεβαίως από την Αριστερά και τη Δεξιά. Αλλά να την ξαναγράψει απ’ την αρχή αν χρειαστεί, για χάρη του ενός εντελώς νέου ιδεολογήματος που πλέον μπορούμε μετά από τέσσερα χρόνια να το αναγνωρίζουμε ως «ΣΥΡΙΖΑίικο».

Οι «θεσμοί» που αντικατέστησαν την τρόικα, οι συμφωνίες αντί των «μνημονίων» και όλες οι χιλιοαναφερμένες παλινωδίες του κυβερνώντος κόμματος, έχουν και συνέχεια ενόψει «Πρεσπών». Οι περισπούδαστες παλαιότερες αναλύσεις ιστορικών σε… αποστολή την εποχή που έρχονταν στο προσκήνιο το περιεχόμενο της συμφωνίας με την ΠΓΔΜ, όπου επιχειρούσαν να αποδομήσουν την εκτίμηση ότι Μ. Αλέξανδρος υπήρξε Έλληνας με τον τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε την εθνότητα σήμερα, ανήκουν στο παρελθόν.

Χάριν της επίκλησης -εκ μέρους του νέου ιστορικού που μας απασχολεί σήμερα- του κελεύσματος της ιστορίας προς τον Κώστα Καραμανλή, προκειμένου να βάλει κι αυτός το όνομά του δίπλα στους σπουδαίους «εθνικούς ηγέτες». Ηγέτες που αγνόησαν το πολιτικό κόστος σε κρίσιμες συγκυρίες και διείδαν το (μακροπρόθεσμο) εθνικό όφελος, όταν η πλειοψηφία των πολιτών δεν το έβλεπε. Ποιοι ήταν αυτοί οι ηγέτες; Για λόγους εντελώς διαφορετικούς από αυτούς που φαντάζεστε, ο Κώστας Καραμανλής εάν πει «ναι» στη συμφωνία των Πρεσπών όπως η «ιστορία τον καλεί», θα προστεθεί δίπλα στους: Χαρίλαο Τρικούπη, Ελευθέριο Βενιζέλο, Κωνσταντίνο Καραμανλή και φυσικά Αλέξη Τσίπρα. Ναι.

Όλοι τους οι προαναφερθέντες ηγέτες κατά τον συντάκτη της ανοικτής επιστολής προς τον πρώην πρωθυπουργό, είχαν πάμπολλα αρνητικά στην αποτίμηση της πολιτικής τους σταδιοδρομίας, αλλά έμειναν με έναν μαγικό τρόπο στην συνείδηση του λαού (και της ιστορίας) με «θετική αύρα». Από ένα και μόνο επίτευγμά τους, που αναγνωρίζεται κατά τη μεθοδολογία του επίμαχου ιστορικού μας, «μόνον εάν άλλαξε την ιστορική μοίρα του τόπου».

Πρώτος κατά τον συντάκτη της επιστολής ο Χαρίλαος Τρικούπης. Ο οποίος (αντιγράφουμε) «παρά την χρεοκοπία του 1893, την βαρύτατη φορολογία, τις απίστευτες φοροαπαλλαγές στους Έλληνες κεφαλαιούχους του εξωτερικού για επενδύσεις […], επέβαλε την αρχή της δεδηλωμένης στον Βασιλιά Γεώργιο Α΄». Δεύτερος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος δεν μνημονεύεται από τον λαό -κατά τον ιστορικό πάντα- για την εδαφική επέκταση της χώρας σε εφαρμογή της «Μεγάλης Ιδέας». Αλλά κατά τη ΣΥΡΙΖΑίικη «βουτιά» στην ιστορία, ακριβώς για τον αντίθετο λόγο. Λόγω του τερματισμού της πολιτικής της «Μεγάλης Ιδέας», μέσω της υπογραφής του ελληνοτουρκικού συμφώνου φιλίας με τον Ινονού (1930)! «Επιλέγοντας το ευρύτερο συμφέρον της χώρας και εκτιμώντας σωστά το διεθνές περιβάλλον αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος». Που δε διαφωνούμε απαραίτητα για την εν λόγω δύσκολη απόφαση του Βενιζέλου, αλλά δεν ξέραμε ως σήμερα ότι μνημονεύεται για αυτή την πολιτική του στιγμή «μεταξύ των μεγάλων μας ηγετών». Και αναρωτιόμαστε σοβαρά μήπως ο ιστορικός υπαινίσσεται κιόλας πως κακώς ο Βενιζέλος εισέβαλε και στη Μακεδονία κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, για να είμαστε μπλεγμένοι σήμερα με τις… «Πρέσπες».

Τρίτος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο οποίος κατά τον ιστορικό μπορεί να έκανε διάφορα(«διώξεις αριστερών, εκλογές βίας και νοθείας» κ.α), αλλά και «κρυφές επαφές με στελέχη της δικτατορίας μέσω του Ευάγγελου Αβέρωφ», αλλά με την επιστροφή του στη χώρα το 1974 «με κίνδυνο ακόμα και της ζωής του, νομιμοποίησε το ΚΚΕ κλείνοντας μια ολόκληρη εποχή εθνικού διχασμού, δίκασε τους πρωτεργάτες της χούντας και του Πολυτεχνείου και τους βασανιστές και το 1981 άλλαξε τον ιστορικό ρου αυτού του λαού εντάσσοντας τη χώρα στην ΕΟΚ αν και η πλειοψηφία τότε ήταν αντίθετη σ’ αυτή την επιλογή». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όμως που παραδόξως μνημονεύεται ως «Εθνάρχης» και για το (άκοπο βέβαια) αλλά σίγουρα δακρύβρεχτό του «η Μακεδονία είναι Ελληνική» από τους νοσταλγούς του, απαλείφεται επί τούτου στην ιστορική ανοικτή επιστολή προς τον ανιψιό του, που γράφτηκε για τους ακριβώς αντίθετους λόγους.

Όμως έχει ήδη θέση στην ιστορία, μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα. Διότι ο σημερινός πρωθυπουργός, αφού έσφαλε και εκείνος λόγω της «προ του 2015 αφέλεια και αδυναμία να κατανοήσει το διεθνές περιβάλλον εντός του οποίου εκαλείτο να δράσει και σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα διαμαρτυρίας μέχρι τότε και ως μηδέποτε έχων κυβερνητικές ευθύνες, δεν μπορούσε να βοηθήσει τον νέο πρωθυπουργό», παρ’ όλα αυτά σύμφωνα με τον ιστορικό του… παρόντος (όχι του μέλλοντος) «τόλμησε να θυσιάσει μεγάλο μέρος του κόμματός του και να αναλάβει βαρύ πολιτικό κόστος τη νύχτα των μεγάλων εκβιασμών το καλοκαίρι του 2015, για να σώσει την πατρίδα από την άτακτη χρεοκοπία. Και τώρα διαβλέποντας, σωστά τα μεγάλα συμφέροντα στα Βαλκάνια, το γεγονός πως πάνω από 140 χώρες αναγνωρίζουν την ΠΓΔΜ ως σκέτη Μακεδονία, την ουσιαστική ένωση της Αλβανίας με το Κόσοβο και τις ανέκαθεν βλέψεις της Βουλγαρίας για την ΠΓΔΜ, επιχειρεί να λύσει, κόντρα στο μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, το θέμα του ονόματος αναλαμβάνοντας και πάλι πολιτικό κόστος».

Για αυτούς τους λόγους λοιπόν, ο Κώστας Καραμανλής που ακόμα δεν έχει μπει στην «ΣΥΡΙΖΑίικη» ιστορία, μπορεί πολύ απλά να μπει κι αυτός αν πει «ναι» στις Πρέσπες. «Θα αφήσετε το Βατοπέδι, τα δομημένα ομόλογα, τις πυρκαγιές του 2007, τις καταστροφές στην Αθήνα το 2008, τις κατηγορίες του ΚΙΝ.ΑΛ. ότι εσείς χρεοκοπήσατε τη χώρα, τη συνύπαρξή σας στο ίδιο κόμμα και την ανοχή που δείχνετε στους ακροδεξιούς; Ή θα αφήσετε το στίγμα του εθνικού ηγέτη που ξέρει και τη δημοκρατία να προασπίζει και κόντρα στην κοινή γνώμη να πηγαίνει εμπρός στο εθνικό συμφέρον;», του γράφει ο ιστορικός. Ένας ιστορικός που κατάφερε μέσα στο ιστορικό του πόνημα να εξαφανίσει με μαεστρία από τους «εθνικούς ηγέτες μας» τον «Γέρο της Δημοκρατίας» του 51%, ή τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και δεν ανέφερε ούτε… μισό ηγέτη εκ μέρους της Αριστεράς, για χάρη του ενός και μοναδικού Αλέξη. Αυτού που (εν αγνοία του κλασικά) αρχικά συζητούσε για την «Μακεδονία του Ίλιντεν»… Ρε, τι είναι τούτοι;

*Σε εισαγωγικά χωρία της επιστολής. Ολόκληρη εδώ: http://www.efsyn.gr/arthro/anoihti-epistoli-ston-kosta-karamanli

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019 13:06

Σηκώνουν τα λάβαρα Κυρατζής και Βέρρος

Η διάσπαση του δήμου αρχίζει και θεωρείται περίπου ως δεδομένη στη Λέσβο και εν αναμονή των εργασιών της βουλής, όπου υποτίθεται πως μέσω τροπολογίας θα νομοθετηθεί η χωροταξική διαίρεση της Λέσβου, αρχίζουν και υψώνονται τα λάβαρα των διεκδικητών του δεύτερου(;) δήμου που θα δημιουργηθεί. Και δη εκείνου «της Καλλονής». Ο πρώην αντιδήμαρχος Καλλονής Ταξιάρχης Βέρρος, ήταν εκείνος που έδωσε πρώτος το έναυσμα για να μπει η προεκλογική κουβέντα στα βαθιά και σε ότι αφορά το βόρειο τμήμα του νησιού, ανακοινώνοντας μεσοβδόμαδα όχι απλά την πρόθεσή του να ηγηθεί ψηφοδελτίου, διεκδικώντας την υπό σύσταση δημαρχία, αλλά και την συνεργασία του με τον πρώην (και δις) δήμαρχο Καλλονής, Άρη Ελευθερίου. Παρουσιάζοντας δηλαδή έναν αξιοπρόσεκτο συνασπισμό «ετερόκλητων» δυνάμεων, που μπορεί σαφέστατα να αποδώσει μεγάλη δυναμική. Η κίνηση ωστόσο αυτή του Ταξιάρχη Βέρρου, έτυχε άμεσης απάντησης, με τον Στρατή Κυρατζή, επικεφαλής σήμερα του «Αδέσμευτου Συνδυασμού», να σπεύδει με τη σειρά του να επιβεβαιώσει πως βρίσκεται και εκείνος σε θέση διεκδίκησης. Προαναγγέλλοντας έτσι ένα από τα πιο αμφίρροπα και δυναμικά αυτοδιοικητικά «μπρα ντε φερ», το οποίο σημειωτέον είχε προοιωνίσει από τον Μάρτη του 2018, με πρωτοσέλιδό του το «Ε».

Μπορεί επισήμως ο νέος δήμος που προσδοκάται, να μην υπάρχει, όπως και να μην υπάρχουν ακόμα σαφείς εκτιμήσεις ως προς τα οριστικά του γεωγραφικά όρια, ωστόσο δεν είναι μυστικό πως τόσο ο Ταξιάρχης Βέρρος (μόνιμος κάτοικος Καλλονής) όσο και ο Στρατής Κυρατζής (με καταγωγή από το Σκαλοχώρι και μόνιμη κατοικία στην Άντισσα) λειτουργούν εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια, με το μυαλό τους επικεντρωμένο (και) στο νέο δήμο του νησιού. Οι δυο τους, από το 2016 ως σήμερα, έχουν προσέξει ιδιαίτερα και την παραμικρή τους κίνηση προκειμένου να διαβλέψουν διακριτικά ενδεχόμενους συμμάχους ή και αντιπάλους στην ενδεχόμενη κίνησή τους να αντιπαρατεθούν πολιτικά. Καταφέρνοντας ομολογουμένως να μην εμφανιστούν (τουλάχιστον ευθέως) ποτέ ως «αντίπαλοι». Εξάλλου, αμφότεροι -αν και με διαφορετική κομματική διαδρομή- προέρχονται από τον χώρο της ΝΔ, ενώ είναι γνωστό, πως ο Ταξιάρχης Βέρρος, έχει συνυπάρξει με επιτυχία στο παρελθόν στον τέως δήμο Καλλονής, με τον αδελφό του Στρατή Κυρατζή,, τον γνωστό δικηγόρο Γιώργο Κυρατζή. Όταν ο τελευταίος δηλαδή διατέλεσε δήμαρχος στον παλιό καποδιστριακό δήμο του λεκανοπεδίου.

Το «Ε» από πέρυσι είχε καταγράψει τις ενέργειες και των δύο ισχυρών παραγόντων του βορείου τμήματος του νησιού ενόψει μιας ενδεχόμενης διάσπασης του δήμου Λέσβου και στην ανάλυσή του από τότε είχε προσθέσει δύο πρόσωπα «κλειδιά», που μπορούσαν (και εξακολουθούν να μπορούν) να καθορίσουν την τελική έκβαση των εκλογών στο νεοσύστατο δήμο. Τον (επίσης πρώην δήμαρχο του παλιού δήμου) Άρη Ελευθερίου που για μεγάλο διάστημα «έπαιζε» και ενδεχομένως να «παίζει» ακόμη μάλιστα ως πιθανός διεκδικητής του δήμου, αλλά και τον ισχυρό παράγοντα της ΝΔ στο βόρειο τμήμα της Λέσβου, περιφερειακό σύμβουλο Απόστολο Αλατζά.

Κυρατζής-Βέρρος-Ελευθερίου-Αλατζάς

Από τότε όμως -και ενδεικτικά του πόσο ρευστές είναι οι ισορροπίες για έναν αχαρτογράφητο και υπό… σύσταση μην ξεχνάμε δήμο- κύλησε μπόλικο νερό στο αυλάκι. Και ουσιαστικά τα τέσσερα πρόσωπα που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν σε ενδεχόμενες εκλογές στο βόρειο νησί (Κυρατζής, Βέρρος, Ελευθερίου, Αλατζάς), βρέθηκαν σε μπόλικες συζητήσεις και εμπλέκονταν σε αρκετά σενάρια. Εξάλλου και οι τέσσερις γενικά έχουν όλοι τους παραδόξως μεταξύ τους δίαυλο επικοινωνίας, αλλά και κοινωνικές έως και φιλικές σχέσεις. Χαρακτηριστικό αυτού ήταν πως ο Άρης Ελευθερίου που για καιρό εμφανίζονταν ως «δίδυμο» με τον Ταξιάρχη Βέρρο, είχε παράλληλα επαφές και με την οικογένεια Κυρατζή, όπως και είναι επιβεβαιωμένο πως υπήρξε και σοβαρή προοπτική να συγκροτηθεί διανδρία Βέρρου-Κυρατζή ή Κυρατζή-Βέρρου. Με πρόταση στο τραπέζι εκ μέρους της μίας πλευράς προς την άλλη, η οποία τελικά δεν έτυχε ποτέ απάντησης…

Ο Βέρρος και ο Ελευθερίου

Μ’ αυτά όμως και με εκείνα κι αφού η βασική προϋπόθεση για να έχει ουσία η άτυπη προεκλογική κουβέντα, η διάσπαση του δήμου, πέρασε από 40 κύματα, το τελευταίο διάστημα και οι τέσσερις πρωταγωνιστές, άρχισαν να αποδέχονται ως βεβαιότητα την δημιουργία νέου δήμου. Με τον Ταξιάρχη Βέρρο, να ανακοινώνει πριν λίγες ημέρες όχι μόνο την πρόθεσή του να κατέβει ως «δήμαρχος Καλλονής», αλλά και την οριστικοποίηση της συνεργασίας του με τον «Πασοκογενή», με σοβαρά ερείσματα και στον ΣΥΡΙΖΑ, Άρη Ελευθερίου. Ο οποίος -χωρίς να διευκρινίζεται το αν θα μπει και στο ψηφοδέλτιο- να συμφωνεί σε κάθε περίπτωση, προκειμένου να στηρίξει την προεκλογική προσπάθεια του κ. Βέρρου και προφανώς την ανάληψη ρόλου (σε περίπτωση εκλογής) στο νέο δήμο. Με τη συμμαχία αυτή να αναγνωρίζεται από τα εξής χαρακτηριστικά: Τη δυνατότητα άντλησης ψήφων από τη ΝΔ, αλλά και από την Κεντροαριστερά. Αφού ο Ταξιάρχης Βέρρος που έχει «δεξιά» δεξαμενή ψηφοφόρων -χωρίς κομματική διασωλήνωση- στο πρόσφατο παρελθόν πολιτεύτηκε και με το Ποτάμι, αποδεικνύοντας αυτόφωτη «δυναμική». Ξέχωρα δηλαδή της δεδομένης δυνατότητας δηλαδή, του «Κεντροαριστερού» Άρη Ελευθερίου με αξιοσημείωτη αποδοχή από τον «δύσκολο» ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Κυρατζής και η… επίσημη ΝΔ

Η εξέλιξη αυτή βέβαια δεν αιφνιδίασε τον Στρατή Κυρατζή, ο οποίος με τη σειρά του έχει «δουλέψει» ομοίως με προχωρημένες επαφές την δική του ενδεχόμενη υποψηφιότητα, έχοντας εξασφαλίσει ισχυρές συμμαχίες που δεν περιορίζονται στον χώρο της «δεξιάς», ειδικά στο πεδίο που εμφανίζεται ως ιδιαίτερα ισχυρός. Στην «περιφέρεια» του δήμου Καλλονής. Ο Στρατής Κυρατζής με παρακαταθήκη την πρωτιά του σε σταυρούς στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση, στην επίμαχη σήμερα περιοχή, κρατά βέβαια και το χαρτί της «ΝΔ» (και ενός ενδεχόμενου δηλαδή «χρίσματος»), έχοντας όμως δοκιμασμένη επιτυχία και στη δυνατότητα άντλησης ψήφων από την Κεντροαριστερά. Μη ξεχνάμε εξάλλου πως εκλέχτηκε στο δημοτικό συμβούλιο από το ψηφοδέλτιο του Φωτή Ξύδα, που υπήρξε προϊόν της αυτοδιοικητικής σύμπραξης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Καταφέρνοντας δηλαδή και εκείνος να παρουσιάζει με την υποψηφιότητά του, μη συμβατικά χαρακτηριστικά για μία… συμβατή ανάλυση. Και έχοντας την «πολυτέλεια» να «ζυγίσει» αν το θελήσει, την «κομματική πειθαρχία» πολλών παραγόντων της ΝΔ στην περιοχή, για κάθε χρήση. Αφού κατάφερε και έμεινε διατηρώντας χαμηλό προφίλ, αψεγάδιαστος από τις εσωτερικές συγκρούσεις της Μυτιλήνης, στο γνωστό σήριαλ με τα χρίσματα σε Καλογήρου και Κύτελη.

Η «περιφέρεια» ψηφίζει… αλλιώς

Τι πιθανότητες υπάρχουν τα μέχρι στιγμής υπό διαμόρφωση «στρατόπεδα» να αρχίσουν να «επιχειρούν» στα πιο σοβαρά; Ενδεχομένως μετά από την ανακοίνωση διάσπασης να αρχίσουν και οι ανακοινώσεις. Ωστόσο είναι σαφές πως στη διαδρομή μέχρι το Μάη, θα γίνουν αρκετές ακόμη ζυμώσεις και θα καταγραφούν ίσως και πολλές ανατροπές σκηνικού. Εξάλλου μιλάμε για έναν νέο δήμο, με πολύ εύθραυστες πολιτικές ισορροπίες που δεν έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με εκείνον «της Μυτιλήνης». Τα μεγαλοχώρια της περιφέρειας ψηφίζουν δηλαδή με πολύ διαφορετικά κριτήρια (και επιρροές) από εκείνα που γειτνιάζουν με τη Μυτιλήνη και κάνουν επισφαλείς τις εκτιμήσεις. Ενώ είναι σαφές πως και στο νέο δήμο, η ΝΔ θα πιεστεί αφόρητα. Καθώς μπορεί να εμφανίζονται μεν δύο υποψήφιοι από τα «σπλάχνα» της, αλλά όπως έχει δείξει η πρόσφατη περιπέτεια των υποψηφιοτήτων Καλογήρου-Μουτζούρη-Κύτελη, τούτο μάλλον προκαλεί περισσότερους πονοκεφάλους, παρά ευφορία στη ΝΟΔΕ Λέσβου της ΝΔ.

 

Παράγοντες «Χ»: Καραγεωργίου και κυρίως Αθανασίου

Μην ξεχνάμε εξάλλου πως είναι αδύνατο να εκτιμήσει κανείς τις προθέσεις (ακόμα και να ηγηθεί ενδεχομένως ψηφοδελτίου) του ισχυρού κομματικού παράγοντα στην περιοχή, Απόστολου Αλατζά, αλλά και εκείνες του προέδρου της ΝΟΔΕ, Πολιχνιάτη στην καταγωγή Στρατή Καραγεωργίου που πολιτεύεται τα τελευταία χρόνια με συνέπεια και στην αυτοδιοίκηση. Και είναι επί του παρόντος αυτοδιοικητικά στο πλευρό του Στρατή Κυρατζή εντός του «Αδέσμευτου». Και κυρίως δεν πρέπει να ξεχνάμε και το σημαντικότερο: Την… χωροθέτηση της Αγίας Παρασκευής στο δήμο «της Καλλονής» ή «της Μυτιλήνης». Που είναι η γενέτειρα του πανίσχυρου βουλευτή της ΝΔ στο νησί Χαράλαμπου Αθανασίου και η οποία με τη «νεοδημοκρατική» ψήφο της, μπορεί να γείρει καθοριστικά την πλάστιγγα υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς, αν πέσει τελικά στον δήμο του βορείου νησιού…

Ο τρόπος που εξασφαλίστηκε η παράταση για τον μειωμένο ΦΠΑ στα νησιά και η άμεση δηλαδή σύνδεσή του με το προσφυγικό, εξακολουθεί να προκαλεί προβληματισμό στις νησιωτικές κοινωνίες, αλλά και να φέρνει σε πολιτική αντιπαράθεση την κυβέρνηση με την αντιπολίτευση. Τόσο η ΝΟΔΕ Λέσβου της ΝΔ με δήλωση του Στρατή Καραγεωργίου, όσο και ο βουλευτής Λέσβου Χαράλαμπος Αθανασίου, ανέδειξαν μέσα στην εβδομάδα με ανακοινώσεις τους το «εκβιαστικό δίλημμα» που φέρνει μπροστά στους νησιώτες η τελευταία παράταση του ειδικού φορολογικού μέτρου. Το οποίο αναγνωρίστηκε από τον κ. Αθανασίου περίπου ως εξής: «Κολαστήρια ψυχών και ειδικό καθεστώς ή αποσυμφόρηση και εξοντωτική φορολόγηση;» Στον αντίποδα, ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου με σχολιασμό του σε όλα τα παραπάνω, έκανε λόγο για μία ακόμα τήρηση της δέσμευσης του πρωθυπουργού για τα νησιά και τον μειωμένο τους ΦΠΑ, τονίζοντας σχετικά με την παράταση ότι «αυτό γίνεται και θα γίνεται συνεχώς πράξη, με κάθε τρόπο». Προσθέτοντας δε, πως στόχος είναι η οριστική διευθέτηση του μέτρου, μέχρι το 2020.

Όσο υπάρχει προσφυγικό, θα υπάρχει και ο μειωμένος ΦΠΑ, γράφει ωμά η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που εξασφάλισε μία ακόμη παράταση της ισχύος του ειδικού φορολογικού μέτρου. Και ανεξάρτητα του αν αυτή η διατύπωση μπορεί να αποτελεί ένα «τρικ» της κυβέρνησης απέναντι στους θεσμούς προκειμένου να κερδηθεί ενδεχομένως χρόνο για μονιμοποίηση του μέτρου, ή οτιδήποτε άλλο, δεν παύει να προκαλεί προβληματισμό στους νησιώτες.

Ο Χαρ. Αθανασίου

Ο Στρατής Καραγεωργίου, με την ιδιότητα του προέδρου της ΝΟΔΕ πρώτος με ανακοίνωσή του έσπευσε να σχολιάσει τη νέα παράταση (η ανακοίνωση της ΝΟΔΕ σε άλλη σελίδα). Στο ίδιο μήκος κύματος και ο βουλευτής Λέσβου της ΝΔ, Χαράλαμπος Αθανασίου: «Κολαστήρια ψυχών και ειδικό καθεστώς ή αποσυμφόρηση και εξοντωτική φορολόγηση; Αυτό είναι το εκβιαστικό δίλλημα που έθεσε με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου η Κυβέρνηση στους νησιώτες που σηκώνουν το βάρος του μεταναστευτικού. Γιατί; Γιατί τόλμησαν και τολμούν να διεκδικήσουν ένα κεκτημένο. Την ολοκληρωτική εφαρμογή των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά, ένα μέτρο που ελήφθη σε αντιστάθμισμα των σοβαρών μειονεκτημάτων που δημιουργεί η νησιωτικότητα στους ακρίτες. Δεν αποτελεί κάποιας μορφής προνόμιο, αλλά πρόκειται για το βασικότερο αναπτυξιακό εργαλείο των περιοχών μας, καθόσον βελτιώνει άμεσα την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας». Προσθέτοντας ακόμη πως «είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση χειρίζεται με ανευθυνότητα το ζήτημα αυτό, προσβάλλοντας, όμως, τη νοημοσύνη, τον πολιτισμό και την ιστορία μας». Δεσμευόμενος τέλος για τον προσωπικό του αγώνα για τη μόνιμη και χωρίς προϋποθέσεις εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος στα νησιά μας, μέχρι τέλους.

 

ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου: «Οριστικός ο ΦΠΑ μέχρι το 2020»

Στον αντίποδα με σχόλιό του ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου, πέρασε στην αντεπίθεση χαρακτηρίζοντας τους επικριτές της παράτασης του ΦΠΑ ως δήθεν «τιμητές της νησιωτικότητας», ξεκαθαρίζοντας πως η κυβέρνηση κινείται πάντα με το βλέμμα προς την οριστική διευθέτηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος. «Η συζήτηση για το οριστικό καθεστώς του ΦΠΑ, που θα ισχύει σε όλη την ΕΕ έχει ανοίξει με στόχο να ολοκληρωθεί μέχρι το 2020. Σε αυτή τη διαδικασία, που είναι μια διαδικασία σκληρών διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους εταίρους, η Ελληνική κυβέρνηση, συμμετέχει ενεργά», σχολίασε χαρακτηριστικά. «Δέσμευση της κυβέρνησης, η οποία μάλιστα έχει εκφραστεί απόλυτα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, είναι η διατήρηση των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ στα νησιά μας. Αυτό γίνεται και θα γίνεται συνεχώς πράξη, με κάθε τρόπο. Δεν μπορούν όμως σήμερα να μιλάνε και να θεωρούν τους εαυτούς τους, «τιμητές της νησιωτικότητας», αυτοί, που όταν έπρεπε, δεν φρόντισαν να κατοχυρώσουν την εξαίρεση των νησιών μας από το καθεστώς ΦΠΑ, όπως έγινε σε μερικές άλλες νησιωτικές περιοχές της ΕΕ», πρόσθεσε ακόμη η νομαρχιακή του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο.

Η Μαδέιρα και το… Άγιο Όρος

Επιχειρώντας δε να αποδομήσει επιχειρήματα σαν και εκείνα του Στρατή Καραγεωργίου που έδειχναν τον τρόπο που εξασφάλισε η Πορτογαλία ειδικό φορολογικό καθεστώς για της Αζόρες ή της Φινλανδίας και της Ισπανίας, ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου υποστήριξε πως οι εν λόγω εξαιρέσεις που ισχύουν σε κάποιες νησιωτικές περιοχές, ορίζονται ρητά, από την συνθήκη ένταξης του κράτους που ανήκουν, στην ΕΕ. Με βάση τη συνθήκη ένταξης της Ελλάδας, που προφανώς δεν την υπόγραψε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η μόνη περιοχή, που δεν ισχύουν οι οδηγίες της ΕΕ για τον ΦΠΑ, είναι η περιοχή του Αγ. Όρους!

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019 11:25

Και ξανά Βιολογικός Νότιας Πόλης!

Η βεβαιότητα που εξέφραζε ο δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνός τον περασμένο Μάιο, πως ο δήμος Λέσβου βρίσκεται μια ανάσα από την ένταξη (επιτέλους) του πολύπαθου έργου του βιολογικού της Νότιας Πόλης σε πρόγραμμα χρηματοδότησης, αμφισβητήθηκε εντόνως. Με πολλούς, να σπεύδουν να «σκανάρουν» εξονυχιστικά την τότε πρωτοείσακτη πρόσκληση του «Φιλόδημου» που μοίραζε περί τα 400 εκ. ευρώ για στοχευμένα έργα σε δήμους και ειδικότερα για «βελτίωση των υποδομών των δικτύων ύδρευσης» και «ιδίως αυτών της επεξεργασίας των λυμάτων», για να αποφανθούν πως ο βιολογικός της νότιας πόλης δεν είναι (ξανά) επιλέξιμος. Παρ’ όλα αυτά, η δέσμευση Χαρίτση προς τον δήμαρχο, ο οποίος μαζί με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΛ Αντώνη Γιαννάκη, εξάντλησαν μέσα στη θητεία τους τις δυνατότητες να αρθεί το χρόνιο αδιέξοδο με την χρηματοδότηση του έργου, φαίνεται ότι είχε… διαχρονική ισχύ. Αφού μόλις χθες, στη συνάντηση του δημάρχου με τον Υπουργό, προαναγγέλθηκε η οριστική λύση ενός θέματος που απασχολεί για δεκαετίες την πόλη και την κρατά ακόμα περισσότερες… πίσω από κάθε άποψη. Με τον κ. Χαρίτση να δείχνει τον «Φιλόδημο» ως το πρόγραμμα που θα εντάξει το σύνολο του έργου και μένει πια να φανεί (σύντομα ελπίζουμε) στην πράξη.

«Πιο κοντά από ποτέ το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της Μυτιλήνης», δήλωνε στο «Ε» ο Σπύρος Γαληνός τον Μάη του 2018, βλέποντας την πρόσκληση του προγράμματος «Φιλόδημος» και παρά την αμφισβήτηση που δέχθηκε, σήμερα κάνει το ίδιο. Ο δήμαρχος, που για τον βιολογικό της Νότιας Πόλης, εξάντλησε ομολογουμένως μέσα στην τελευταία τριετία κάθε δυνατότητα, με αλλεπάλληλες επαφές σε κεντρικό επίπεδο, προκειμένου να ξεπεραστούν τα προβλήματα «επιλεξιμότητας» που υπήρχαν επί παραδείγματι στο ΕΠΠΕΡΑΑ για το φιλόδοξο αλλά και ζωτικής σημασίας έργο για την πόλη, είχε στοχευμένη συνάντηση επί τούτου και χθες με τον Υπουργό Εσωτερικών. Εξασφαλίζοντας σίγουρα 5 εκ. ευρώ, όπως όλα δείχνουν από το «Φιλόδημο», για να δημοπρατηθεί μάλιστα (στο σύνολό του) το έργο.

Το «δύσκολο» ιστορικό

Υπενθυμίζεται εδώ, ότι το έργο που είχε προϋπολογισμό 18 εκ. ευρώ, απεντάχθηκε το 2013 από το ΕΠΠΕΡΑΑ. Επανήλθε όμως δυναμικά η προοπτική ένταξής του από τις πρώτες ημέρες της σημερινής δημοτικής αρχής. Με το δήμαρχο και τους Κώστα Κατσαρό (αντιδήμαρχος Ανάπτυξης) και Αντώνη Γιαννάκη (πρόεδρος ΔΕΥΑΛ) να έχουν μάλιστα στενή συνεργασία με τον Αλέξη Χαρίτση και την Ειδική Γραμματέα Διαχείρισης Τομεακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων Ευγενία Φωτονιάτα, προσπαθώντας αρχικά να επαναφέρουν στο ΕΠΠΕΡΑΑ το έργο. Κι αφού δεν βρέθηκε η φόρμουλα να αρθούν οι περιορισμοί ένταξης του έργου σε αυτό το πρόγραμμα, ούτε να μπει ενδεχομένως στο Ειδικό Αναπτυξιακό, το έργο φαίνεται ότι προωθείται(;) μάλλον οριστικά προς στον «Φιλόδημο». Με τον Υπουργό, που έχει τριετή, ειδική γνώση του θέματος από τη στενή συνεργασία του με τη δημοτική αρχή, να αναλαμβάνει χθες εξολοκλήρου ακόμα και τους τυχόν σκοπέλους που μπορούν να προκύψουν, πριν τη δημοπράτηση.

Γαληνός: «Εμείς συνεχίζουμε κόντρα στη μιζέρια…»

«Αυτό που μπορώ να ανακοινώσω τώρα μετά και την τελευταία μου συνάντηση με τον Υπουργό, είναι ότι βρήκαμε τις πιστώσεις για να γίνει επιτέλους αυτό το σημαντικότατο έργο για την πόλη της Μυτιλήνης. Που όταν κατασκευαστεί, θα λύσει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματά της. Το έργο θα δημοπρατηθεί ολόκληρο και σύντομα θα μπορούμε να μιλήσουμε με λεπτομέρειες. Αυτό που έχω να πω εγώ, είναι ότι κόντρα ακόμα και στη βούληση κάποιων να γίνουν πράγματα για τον τόπο, εμείς συνεχίζουμε. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε, συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο. Και η επιμονή μας αλλά και η μεθοδική μας δουλειά, ειδικά επάνω στο θέμα του βιολογικού, πιστεύω σύντομα θα μας δικαιώσει».

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019 15:02

Παράταση στην αγωνία...

Αν μπορεί να μπει ένας τίτλος για το περιεχόμενο της προ ολίγων λεπτών συνάντησης της αντιπροσωπείας του δήμου Λέσβου με τον Υπουργό Εσωτερικών Αλέξη Χαρίτση, ως προς το θέμα της διάσπασης, είναι «παράταση στην αγωνία». Κι αυτό δεν το εκτιμούμε απαραίτητα εμείς. Αλλά οι ίδιοι οι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής, που βρέθηκαν στο γραφείο του Υπουργού. Αν και η συνάντηση ουσιαστικά έγινε στο… πόδι, καθώς ο κ. Χαρίτσης έπρεπε εσπευσμένα να μεταβεί στο Μαξίμου, έπειτα από κλήση του πρωθυπουργού, ο Υπουργός λέγεται ότι παρέμεινε ανέκφραστος στην ερώτηση περί… διάσπασης του δήμου Λέσβου. Προκαλώντας έτσι ποικίλες… ερμηνείες, ειδικά από τη στιγμή που έχει μετατραπεί σε βεβαιότητα το τελευταίο διάστημα πως αύριο (σ.σ. Σάββατο) ενδέχεται να κατατεθεί τροπολογία για το χωροταξικό (τουλάχιστον) τριών δήμων της χώρας. Ωστόσο το τι είπε ή δεν είπε ο Υπουργός στην αντιπροσωπεία της Λέσβου για το χωροταξικό, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κρίνει την τελική έκβαση της υπόθεσης. Παρ΄ όλα αυτά, είναι γεγονός πως διαψεύστηκαν οι προσδοκίες πως σήμερα θα ανακοινώνονταν τα σπουδαία… Και αναμένουμε.

Τετάρτη, 09 Ιανουαρίου 2019 12:30

Ο Κύτελης ανακοίνωσε την κάθοδό του

Με ένα μακροσκελές μήνυμα που τιτλοφορείται ως «γνωστοποίηση υποψηφιότητας», ο Στρατής Κύτελης επισημοποιεί την πρόθεσή του να διεκδικήσει τον δήμο Λέσβου ή της Μυτιλήνης που θα προκύψει. Το μήνυμά του μεταδόθηκε μέσω του facebook, με το σημερινό αντιπεριφερειάρχη Λέσβου να τονίζει μεταξύ άλλων απευθυνόμενος στους συμπολίτες του: «αδιαπραγμάτευτη θέληση μου είναι να αντιστραφεί αυτή η δυσμενής κατάσταση και να οδηγήσω το νησί μας σε θεσμική αναβάθμιση και οικονομική ανάπτυξη σε συνεργασία με όλους τους παραγωγικούς και θεσμικούς φορείς του τόπου μας».

«Αγαπητοί μου δημότες και συνδημότισσες εύχομαι σε όλους και όλες το 2019 να είναι έτος ειρήνης και δημιουργικότητας για το νησί μας. 
Από το έτος 1990 δίνω το παρόν στην αυτοδιοίκηση του τόπου μας, προσφέροντας, με αφοσίωση, τις υπηρεσίες μου για την πρόοδο του. Παράλληλα και ως γιατρός βρίσκομαι καθημερινά κοντά σας. 
Η πολιτική ιδεολογία μου ξεκάθαρη. Πιστός στα δημοκρατικά ιδεώδη, στις ανθρωπιστικές αρχές και στις παραδόσεις τις πατρίδας μας, σεβόμενος όμως πάντα και την ελεύθερη έκφραση της διαφορετικότητας.
Έτσι πιστεύω, ότι τυγχάνω της εκτίμησης και του σεβασμού, όσων είχαν και έχουν διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων. 
Σήμερα η ιδιαίτερη πατρίδα μας, η Λέσβος, διέρχεται μια παρατεταμένη κρίση.
Κρίση οικονομική, πολιτική και κυρίως αξιακή. Κρίση, που επέτειναν συσσωρευμένα άλυτα προβλήματα, τα οποία οδήγησαν, αναπόφευκτά σε αδιέξοδα.
Η Ιδεοληπτική και ως εκ τούτου αναποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος είχε ως συνέπεια τη δυσφήμιση του νησιού μας και το οικονομικό μαρασμό του. 
Αδιαπραγμάτευτη θέληση μου είναι να αντιστραφεί αυτή η δυσμενής κατάσταση και να οδηγήσω το νησί μας σε θεσμική αναβάθμιση και οικονομική ανάπτυξη σε συνεργασία με όλους τους παραγωγικούς και θεσμικούς φορείς του τόπου μας.
Έτσι σήμερα επίσημα ανακοινώνω την εδώ και καιρό εκφρασμένη θέληση μου να υπηρετήσω την αυτοδιοίκηση ως δήμαρχος Λέσβου και αν διασπαστεί αυτός, κάτι που το εύχομαι, αφού θα εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα των συμπολιτών μας, ως δήμαρχος του νέου Δήμου Μυτιλήνης. Στο αμέσως προσεχές διάστημα θα ακολουθήσει η διακήρυξη του συνδυασμού μου, το έμβλημα του, οι προγραμματικές μας θέσεις και τα πρώτα ονόματα των υποψήφιων δημοτικών συμβούλων.

Με εκτίμηση και αγάπη, 
ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΥΤΕΛΗΣ»

Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2019 12:34

Ο Μαλέλης, ξέρει να προκαλεί πάταγο

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σταμάτη Μαλέλη που μεταξύ άλλων χαρακτήρισε «όλεθρο» την (ενδεχόμενη) επικείμενη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, προκάλεσαν ομολογουμένως αμηχανία εντός των κόλπων του ΚΙΝ.ΑΛ, αλλά και σύγχυση στον καθοριστικό κεντρώο χώρο που διεκδικούν για τους δικούς τους λόγους ο καθένας, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και φυσικά το άλλοτε κραταιό επί αυτού -νεοσχηματισμένο σήμερα- ΠΑΣΟΚ. Οι δηλώσεις όμως αυτές και επειδή ακριβώς κρίνονται ποικιλοτρόπως και με φοβερή ένταση, εξηγούν γλαφυρά το πρόβλημα πρώτα απ’ όλα των ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς και ύστερα εκείνο των κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο τους.

Επιχειρώντας να εξειδικεύσουμε -ει δυνατόν- καταρχήν την «αμηχανία», θα λέγαμε πως αυτή προκλήθηκε από το γεγονός πως είναι ξεκάθαρο πως εντός του κοινοβουλευτικού ΚΙΝ.ΑΛ, υπάρχουν στελέχη που εννοούν ευθέως μία ενδεχόμενη συγκυβέρνηση του κόμματός τους με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ειδικά εκείνα τα στελέχη που το έκαναν και στο παρελθόν, με τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά. Την ίδια ώρα που το εξωκυβερνητικό ΚΙΝ.ΑΛ, χωρίς «καρέκλα» να παίζεται, οραματίζεται ξανά ένα δυναμικό, αυτόνομο κίνημα, με το βλέμμα στο ένδοξο παρελθόν. Επιχειρώντας τώρα να εξηγήσουμε (λίγη από) τη «σύγχυση» που προκλήθηκε ευρύτερα στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της «Κεντροαριστεράς», οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν σκορπίσει από το συνεκτικό «μαντρί» του ΠΑΣΟΚ, θα ξεχωρίζαμε τα εξής, που σε μεγάλο βαθμό ορίζουν τον τρόπο διεκδίκησης της ψήφου τους: Οι ψηφοφόροι αυτοί, ψηφίζουν τα τελευταία χρόνια εμφανώς (βάσει ποσοστών), με υπερπροσπάθεια να… εξιδανικεύσουν τις επιλογές που έχουν μπροστά τους γιατί θεωρούν πως ούτε το σημερινό ΚΙΝ.ΑΛ, ούτε ο κυρίαρχος στον χώρο την τελευταία επταετία ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν σε μεγάλο βαθμό τον «γνήσιο» εκφραστή τους. Αλλά τον «καλύτερο δυνατό τηρουμένων των αναλογιών».

Αν κάποιος θεωρεί αυτή τη διαπίστωση του υπογράφοντα αυθαίρετη βέβαια, δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο από τα να ανατρέξει στις δημοσκοπήσεις και στα «ψιλά» ποιοτικά χαρακτηριστικά τους. Όχι τα εμφανή δηλαδή που λένε ότι το «Χ» ποσοστό γουστάρει Τσίπρα, ή το «Ψ» Μητσοτάκη.

Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσκοπήσεων αποδεικνύουν σαφέστατα το πόσο καθοριστικός είναι ο χώρος του Κέντρου και προς τα Αριστερά για την τελική έκβαση μιας εκλογικής αναμέτρησης, αλλά και πόσο ευμετάβλητος και… συγκρουσιακός είναι πια, ως προς την υπερίσχυση μίας ξεκάθαρης τάσης του. Παραπέμποντας στην διαχρονικά κατακερματισμένη Αριστερά, με τις πλείστες διασπάσεις της. Εξάλλου στην Κεντροαριστερά, οι ψηφοφόροι εμφανίζονται άλλοι σήμερα να λατρεύουν τον Αλέξη Τσίπρα και άλλοι να τον μισούν. Και αναλόγως των προσδοκιών τους τα τελευταία χρόνια ο καθένας, είτε να σταθμίζουν την ψήφο τους από την παράδοση που τους κάνει να μην «ξεχνάν τι σημαίνει δεξιά», είτε από αυτή που λέγαμε κάποτε ως «ρεαλιστική πολιτική», που μεταφράζεται σήμερα στην εκτίμηση ύπαρξης μίας… προκαθορισμένης έξωθεν πολιτικής, που θα την ασκήσει σε κάθε περίπτωση στο μέλλον με πανομοιότυπο τρόπο, μία δεξιά ή μία Αριστερή (ή Κεντροαριστερή) κυβέρνηση. Οπότε «τι Παπάγος, τι Πλαστήρας» ως προς την επιλογή Μητσοτάκη-Τσίπρα, για να απενοχοποιηθεί ίσως μέσα σε κάποιους, η ψήφος στον… Κυριάκο.

Είναι όμως αυτή η επικρατούσα ανάλυση; Ακόμα κι αν ακούγεται αλαζονικό, θα επιμέναμε πως «ναι». Ξεχωρίζοντας όμως το στοιχείο του «αντιδεξιού» συνδρόμου όπως το λένε κάποιοι, βιώματος όπως το λένε άλλοι, που χαρακτηρίζει το χώρο. Στοιχείο που εμφύσησε ο Ανδρέας και δεν ξεθωριάζει στο χρόνο. Αυτό το στοιχείο το λοιπόν, είναι και εκείνο που είναι ικανό να δημιουργήσει καλώς ή κακώς πλειοψηφία εντός της Κεντροαριστεράς. Και επί το παρόντος, αυτό… «ακονίζουν» στον ΣΥΡΙΖΑ και εσχάτως και στο ΚΙΝ.ΑΛ, αναβάλλοντας το… λυτρωτικό και εξόχως δύσκολο για το χώρο: Να παράξουν λόγο και πολιτική που να εντάσσεται στις σύγχρονες απαιτήσεις και να εκφράζει ακριβέστερα τον χώρο.

Ο Σταμάτης Μαλέλης λοιπόν που (παρεμπιπτόντως) επειδή «περπάτησε» στα μέρη μας τον τελευταίο καιρό ως υποψήφιος Περιφερειάρχης, χωρίς ποτέ να ολοκληρώσει την «προφητεία» του για την ιδιαίτερη «πατρίδα» του, έφτασε στο σημείο να κρίνεται αυστηρά (ως ένας από εμάς) και στη Λέσβο για τα (πολιτικά) έργα και ημέρες του, έρχεται πάνω στην ώρα. Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα, έκανε «λιανά» και σε εμάς τους συντοπίτες νησιώτες του, το γιατί ανέλαβε την αποστολή που επιτελεί ως υπεύθυνου επικοινωνίας στο ΚΙΝ.ΑΛ.

Υπάρχουν πολλοί που αμφισβητούν την πολιτική του ικανότητα, την δημοσιογραφική του «ποιότητα», αλλά και αξιοπιστία, ειδικά αφότου είπε «όλεθρο» τον Μητσοτάκη, έχοντας ένα χρόνο πριν, χαρακτηρίσει «ανεπιθύμητο» (στη Λέσβο) τον Τσίπρα. Στα μέρη μας μάλιστα, θυμούνται με θυμηδία εσχάτως έντονα την βεβαιότητα που έβγαζε το περιβάλλον του, πως εάν τελικά θα κατέβαινε στις περιφερειακές εκλογές, ότι είχε εξασφαλισμένο το «σκριν» του Μητσοτάκη για να εκλεγεί ο άλλοτε αγαπητός στη ΝΔ διευθυντής ειδήσεων του ΣΚΑΙ και ταπεινός υποστηρικτής της ΔΗΜΑΡ.

Ότι κι αν λέει όμως ο καθένας, μάλλον ξεχνά το βασικό: Πως ο Σταμάτης Μαλέλης ακόμα και τις εποχές που δεν ήταν αναγνωρίσιμος πίνοντας καφέ στη γενέτειρά του, είχε μία μοναδική τεράστια δυνατότητα: Να προκαλεί πανεθνικό πάταγο με την χαρισματική επικοινωνιακή του δράση, χωρίς να έχει σημασία εν προκειμένω το αν αυτή του η δράση, έκανε καλό ή κακό στην κοινωνία. Υποκειμενική η όποια άποψη. Ο Μαλέλης αναμφισβήτητα ότι κι αν έκανε στην τηλεόραση, καθιέρωνε «κανόνα», είχε τεράστιο αντίκτυπο στους πολίτες και υπερίσχυε του φοβερού ανταγωνισμού στα μίντια. Για αυτό επιλέχτηκε να «χειριστεί» σήμερα τον πιο καθοριστικό χώρο, με τις ετερόκλητες διαθέσεις που προαναφέραμε, της Κεντροαριστεράς. Είναι ο καταλληλότερος για αυτήν την αποστολή να φέρει τα πάνω κάτω με επικοινωνιακό… πανικό μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝ.ΑΛ, αυξάνοντας τις εκλογικές πιθανότητες του «ξενέρωτου ΚΙΝ.ΑΛ», έστω κι αν είναι ολόσωστη και μία άλλη παρατήρηση επί αυτού: Ότι η πολιτική ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ, επιλέγοντας αυτό τον «μιντιακό» δρόμο του Σταμάτη, ουσιαστικά ομολογεί πως δεν έχει ιδέα του πως μπορεί να πείσει τον κόσμο να την ψηφίσει…

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018 13:39

Οι «Σαλβίνι» που έχουμε σε αφθονία

Τις προάλλες γράφαμε από εδώ για τον «Μπουτάρη που ποτέ δεν είχαμε», παρουσιάζοντας πτυχές του οράματος του δημάρχου Θεσσαλονίκης με σκοπό όχι να κρίνουμε το αν ήταν επιτυχημένος ή όχι, (μας είναι αδιάφορο), αλλά τη νοοτροπία του αυτοδιοικητικού ανθρώπου, σε αντιπαραβολή με τη νοοτροπία που παρατηρούμε στα καθ’ ημάς. Τονίζοντας πως ο Γιάννης Μπουτάρης, ανεξάρτητα του αν ήταν τελικά καλός ή κακός δήμαρχος για τη συμπρωτεύουσα, ότι λειτούργησε σε κάθε περίπτωση ως ό,τι κοντινότερο έχουμε δει, σε κανονικό «δήμαρχο».

Η θλιβερή όμως διαπίστωση περί του «Μπουτάρη που ποτέ δεν είχαμε» στην λεσβιακή αυτοδιοίκηση, ως προς την παρουσίαση έστω ενός οράματος για την ανάπτυξη της Λέσβου ή για την αλλαγή της καθεστηκυίας νοοτροπίας των Μυτιληνιών απέναντι στη λειτουργία του δήμου τους, γίνεται ακόμα πιο θλιβερή, όταν πολύ πρόχειρα, κατά την πρώιμη προεκλογική μας περίοδο παρατηρούμε και κάτι άλλο: Πως όχι μόνο εξακολουθούν να μην υπάρχουν ανάμεσά μας «Μπουτάρηδες» σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Αλλά πως βρίθουμε πλέον -και απλής αναλογικής βοηθούσης- από «Ματέο Σαλβίνι»!

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των «Ματέο Σαλβίνι»; Για να μην αρχίσει κανείς να σχολιάζει εκ των προτέρων πως η στήλη επιχειρεί να «χαρακτηρίσει» κάποιους δικούς μας αυτοδιοικητικούς πολιτευτές ως «ακροδεξιούς», παραλληλίζοντας αποκλειστικά την πολιτική… τοποθέτηση του Ιταλού Υπουργού της «Λέγκας», ας ορίσουμε λίγο το τι θεωρούμε ότι είναι οι έχοντες κάτι αρκετό από «Ματέο Σαλβίνι»:

Δε διστάζουν να «νομιμοποιήσουν» τις θεωρίες συνομωσίας, λέγοντάς τες δημοσίως. Η εκδοχή του «Σόρος» ας πούμε, που υποτίθεται πληρώνει τους δημοσιογράφους μέσω ΜΚΟ για να είναι ανεκτικοί στα ρεπορτάζ τους για το προσφυγικό, είναι πεποίθηση αρκετών εκ των δικών μας «Σαλβίνι». Ο Ματέο μάλιστα το είπε και στη βουλή, οι δικοί μας προς το παρόν το διαρρέουν στο διαδίκτυο. Στο ίδιο πλαίσιο, η «ισλαμική απειλή» για την Ευρώπη είναι γεγονός. Και για τον Ματέο που το λέει ευθαρσώς, αλλά και για τους δικούς μας «Σαλβίνι», που την «βλέπουν» καθημερινά και στη Λέσβο, ευνοώντας… προληπτικά την ύψωση Σταυρών. Για τον Ματέο Σαλβίνι, η τάση από-παγκοσμιοποίησης που κυριαρχεί πια στην Ευρώπη, ως αποτέλεσμα (κυρίως) της σημερινής φάσης του καπιταλισμού, εξυπηρετεί την άκοπη ρητορική επί του μεταναστευτικού. Ο Ματέο έχει τεράστια δημοτικότητα από τις κοινοτοπίες που φάσκει με μαεστρία σχετικά με το μείζον ζήτημα (και) της Ευρώπης σήμερα. Οι δικοί μας «Σαλβίνι» δεν μπορούν να αντισταθούν να μην κάνουν το ίδιο, ειδικά σε ένα νησί που έχει το πρόβλημα αυτό σε καθημερινή θέα και δεν μπορεί να μην βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη του μέσου Μυτιληνιού ενόψει μάλιστα εκλογών. Και κυρίως, ο Σαλβίνι, όπως και οι όψιμοι μιμητές του, δεν έχουν να πουν τίποτε απολύτως το δυσάρεστο στο λαό. Ο ατελείωτος σωβινισμός που εκφράζεται από την «Λέγκα» ακόμα και όταν η μεγάλη Μίλαν τρώει δικαίως τρία γκολ στο Καραϊσκάκη, δεν αφήνει κανένα περιθώριο αυτοκριτικής, πλην του ότι φταίνε… οι άλλοι, που είναι πια και «ξένοι». «Ταμάμ» λοιπόν «φάση» και για τους δικούς μας.

(Περι)γράφουμε όμως τόση ώρα για έναν λαϊκιστή, που έχει κυρίως να κάνει (περίτεχνα) διαπιστώσεις επί των προβλημάτων. Και γι’ αυτό αφαιρούμε τον χαρακτηρισμό του «ακροδεξιού» τόσο από την ανάλυσή μας στον Σαλβίνι, όσο και από τον ενδεχόμενο χαρακτηρισμό των δικών μας «Σαλβίνι», γιατί στην πραγματικότητα, δεν βλέπουμε κάτι καινούργιο. Ο Αλέξης Τσίπρας το έκανε πρώτος σε επίπεδο Ευρώπης, με αριστερόστροφο, αλλά -βεβαίως- λαϊκισμό.

Το τι μπορεί να φέρουν τώρα οι «Σαλβίνι» και οι «Τραμπ» όλου του κόσμου σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής, είναι κάτι που θα το ζήσουμε κι αυτό, για να δούμε που θα μας αφήσει. Εδώ όμως εξαρχής μιλάμε για αυτοδιοίκηση. Και στην αυτοδιοίκηση, ο λαϊκισμός δεν μπορεί να κατέχει κι εδώ διάολε περίοπτη θέση, όταν τα προβλήματα της Λέσβου είναι πολύ συγκεκριμένα και κατ’ επέκταση οι λύσεις που απαιτούνται, (πρέπει να) είναι και πάλι πολύ συγκεκριμένες. Στη βουλή, είναι κανόνας, το έχουμε αποδεχτεί.

Το μεταναστευτικό είναι ένα ζήτημα που δεν μπορεί παρά ελάχιστα να επηρεαστεί από μία δημοτική αρχή, όσο κι αν υπάρχουν παρατάξεις που υπόσχονται προεκλογικά, όχι έργα ας πούμε, αλλά «ασφάλεια» και καταργήσεις του «Καρά Τεπέ» αλά «Ματέο Σαλβίνι». Μία παράταξη λοιπόν που θέλει να υπόσχεται «ασφάλεια» στο μεταναστευτικό, θα πρέπει να μας πει -στην καλύτερη- ότι θα δεσμεύσει «Χ» πόρους από αυτούς που προορίζονται σε έργα και δράσεις για τους δημότες, για να φτιάξει ας πούμε (σ.σ. δίνουμε και ιδέες τρομάρα μας) μία δημοτική «μεταναστευτική αστυνομία». Ομοίως, η παράταξη που θα υποσχεθεί κατάργηση του «Καρά Τεπέ», θα πρέπει να μας εξηγήσει και τον τρόπο που θα το κάνει και την εναλλακτική που έχει σκαρφιστεί. Το να κάνουμε δε (γενικώς και αορίστως) «ότι έκανε και η Κως», εκτός του ότι είναι ο ορισμός του ρητορικού πυροτεχνήματος, είναι και ανέφικτο απλά και μόνο επειδή η Λέσβος δεν είναι Κως. Το να αναγάγουν λοιπόν κάποιοι (και εμείς μαζί τους) σε αυτοδιοικητικό «προσόν», το να μπορεί κανείς απλά και μόνο να ξεφωνίζει τον αρμόδιο Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, είναι ομολογία ότι στην πραγματικότητα, δεν έχει νόημα να εξακολουθούμε να προσδοκούμε κάτι από την αυτοδιοίκηση.

Η Λέσβος, είτε με έναν, είτε με δύο δήμους, μέσα στην επόμενη τετραετία, μπαίνει στην πιο γαλαντόμα προγραμματική περίοδο από άποψη πόρων για περιφέρειες σαν τη δική μας και το να διαπιστώνουμε ότι προεκλογικά εδώ μας τάζουν… βασικά μεταναστευτικές λύσεις, έχοντας (προφανώς) πλήρη άγνοια της λειτουργίας ενός δήμου, είναι τρομακτικό για πρακτικούς κυρίως λόγους. Όχι ιδεολογικούς. Ο δημότης ενόψει εκλογών, πρέπει να έχει επιτέλους την ξεκάθαρη προγραμματική εικόνα των δεκάδων πολιτευτών και όχι τις διαπιστώσεις τους. Η υποψία και μόνο κατακλυσμού των περιφερειακών και δημοτικών συμβουλίων από έναν συνδυασμό «λαϊκιστών-άσχετων» είναι αποκρουστική. Για ένα νησί που συνήθισε να έχει για χρόνια -στην καλύτερη- ανεπαρκείς αυτοδιοικητικούς, για να εξακολουθεί να προσπαθεί εν έτει 2019 να φτιάξει ακόμα βιολογικούς στη Μυτιλήνη, ένα κολυμβητήριο στο νησί, ένα κλειστό γυμναστήριο πάλι στο νησί και ένα δημοτικό παρκινγκ στη Μυτιλήνη, δεν μπορεί να χαθεί ούτε ένα ακόμη έτος, για να παραδεχτούν ξανά (μαζί με τους δημότες) κάποιοι ότι είχαν «αυταπάτες»… Ας το καταλάβουμε όλοι.

 

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018 19:32

Κακοφόρμισε πια…η διάσπαση!

Το χρονικό μίας εξαγγελίας που από μήνα σε μήνα έρχεται αλλά πέρασε ήδη ενάμισης χρόνος και ακόμα είναι στο… δρόμο, δεν έχει κανένα νόημα να καταγραφεί ξανά. Είναι γνωστό (και επώδυνο) και βάσει του update του ιδίου του Υπουργού Εσωτερικών Αλέξη Χαρίτση, θα κρατήσει για λίγο ακόμα. Αφού ο αρμόδιος Υπουργός, μπορεί να μην απάντησε στη βουλή και στη σχετική (νέα) Ερώτηση του βουλευτή Λέσβου Χαράλαμπου Αθανασίου για το θέμα, αλλά έδωσε νέα… παράταση στην αγωνία, με δηλώσεις του στον «Αθήνα 9.84». Όπου και παρέπεμψε την διάσπαση των «πέντε ακραίων περιπτώσεων», που χρήζουν χωροταξικής παρέμβασης για το νέο έτος και συγκεκριμένα για τον Γενάρη. Ο κ. Χαρίτσης, επέμεινε στην δεδομένη πρόθεση της κυβέρνησης να ασχοληθεί με τις ελάχιστες περιπτώσεις δήμων που οι τοπικές κοινωνίες τους επιθυμούν την διάσπασή τους, αλλά το ότι έφερε πάλι πίσω την υπόθεση, ενίσχυσε την συσσωρευμένη δυσπιστία γύρω από την υλοποίηση της «δέσμευσης». Κι αυτό γιατί από το νέο έτος, είναι πασιφανές πως η κυβέρνηση δεν θα έχει στην ατζέντα της τον «Κλεισθένη» και κατ΄επέκταση τις αυτοδιοικητικές εκλογές, αλλά τις εθνικές. Που είτε θα τις επισπεύσει τινάζοντας αναπόφευκτα στον αέρα τον όποιο… νομοθετικό προγραμματισμό της, είτε θα τις βρει μπροστά της ελέω «Πρεσπών», με ότι αυτό πάλι μπορεί να συνεπάγεται για το θέμα που «καίει» τη Λέσβο.

Πριν από δύο εβδομάδες, το «Ε» με πρωτοσέλιδό του αποκάλυπτε πως η οριστική πολιτική απόφαση σχετικά με την ενδεχόμενη διάσπαση κάποιων δήμων, ότι επρόκειτο να ληφθεί άμεσα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Στο τότε ρεπορτάζ ωστόσο, υπογραμμίζονταν πως όποια απόφαση και να ελάμβανε η κυβέρνηση σε επίπεδο ηγεσίας της, δεν θα ανακοινώνονταν ταυτόχρονα. Προοιωνίζοντας δηλαδή το ότι η κυβέρνηση θα κρατούσε για λίγο καιρό ακόμα σε… αναμονή το «χωροταξικό», για τους λόγους που μόνο η ίδια γνωρίζει την σκοπιμότητά της.

«Σύνθετο ζήτημα η διάσπαση»

Ο Αλέξης Χαρίτσης τώρα, σε νέα τοποθέτησή του επί του θέματος, επιβεβαίωσε μέχρι κεραίας αφενός το ρεπορτάζ, αφετέρου την εκτίμηση αυτού, παραπέμποντας τα σπουδαία για τον Γενάρη. Είπε μάλιστα χαρακτηριστικά: «Είναι ένα σημαντικό αλλά και σύνθετο ζήτημα για τις τοπικές κοινωνίες. H συνένωση με τον Καλλικράτη ήταν η εύκολη διαδικασία. Η δύσκολη υπόθεση είναι το… διαζύγιο. Είναι δύσκολη υπόθεση το να διασπάσεις δήμους που επί 8 χρόνια λειτουργούν ως ενιαίος αυτοδιοικητικός φορέας. Αφορά το προσωπικό, τα οικονομικά του δήμου, την κινητή και ακίνητη περιουσία του, ενεργές συμβάσεις κλπ. Δεν πρόκειται, λίγους μήνες πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να μπούμε σε μια διαδικασία συνολικής αναθεώρησης του χωροταξικού της αυτοδιοίκησης στους δήμους. Θα ήταν πολιτικά ανώριμο και επικίνδυνο για την ίδια την αυτοδιοίκηση».

«Μετά τις γιορτές…»

Για να καταλήξει -πέραν των γνωστών διαδικαστικών προβληματισμών του Υπουργείου- ότι σε κάθε περίπτωση θα… αντιμετωπίσει τις κάποιες «εξόφθαλμες περιπτώσεις»: «Θα αντιμετωπίσουμε όμως κάποιες λίγες, εξόφθαλμες περιπτώσεις που χρήζουν αντιμετώπισης πριν από τις εκλογές κάτι που αποτελεί και αίτημα των ίδιων των κοινωνιών, προκειμένου να αντιμετωπισθούν κάποιες αδικίες που έγιναν με τον Καλλικράτη. Η διαδικασία θα προχωρήσει μετά τις γιορτές, μέσα στον Ιανουάριο. Στο ΥΠΕΣ δουλεύουμε μια συνολική αναδιαμόρφωση του αυτοδιοικητικού χάρτη των Δήμων μετά όμως από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, προκειμένου να μπορέσει να γίνει επαρκής διάλογος με τις τοπικές κοινωνίες. Προσωπικά, εκτιμώ ως σωστή τη λογική συνένωσης δυνάμεων, σε τοπικό επίπεδο».

Το κατά πόσο τώρα ο Γενάρης θα είναι πράγματι η τελευταία (και τελική) πράξη του «δράματος» ή όχι σε ότι αφορά στη διάσπαση του Δήμου Λέσβου, το γνωρίζει πάντως μόνο ο Αλέξης Χαρίτσης και ο πρωθυπουργός. Βάσει ιστορικού πάντως, οι εκτιμήσεις είναι μάλλον απαισιόδοξες, με την ευχή πάντως να συμβεί εκείνο που «δεσμεύεται» η κυβέρνηση.

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018 19:19

Να τους χαιρόμαστε όλους…

Το χειρότερο δυνατό σενάριο ως προς την έκβαση του πολυσυζητημένου έργου του κολυμβητηρίου στα Θέρμα, είναι από την περασμένη Πέμπτη, γεγονός. Το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Αιγαίου (ΚΣΑΑ), ως δευτεροβάθμιο όργανο του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής (ΣΑ) που για μία ακόμη φορά λίγες μέρες νωρίτερα, δεν ενέκρινε τη μελέτη κατασκευής, με ψήφους 4 υπέρ, 2 κατά (και 1 λευκό), έβαλε ουσιαστικά «ταφόπλακα» στην προοπτική επιστροφής στην κανονικότητα για τον λεσβιακό ναυταθλητισμό, μετά από επτά ολόκληρα χρόνια. Οι ευθύνες για το φιάσκο (γιατί περί τέτοιου πρόκειται όταν μιλάμε για ένα έργο με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση ύψους πέντε εκ. ευρώ), είναι φυσικά μεγάλες και δεν μπορούν να μην καταλογιστούν και στις δύο «αντιμαχόμενες» πλευρές. Γιατί -ανεξάρτητα από το ποιος μπορεί να ευθύνεται περισσότερο- είναι σαφές πως σε όλο το διάστημα που εμφανίστηκε το πρόβλημα στην έγκριση της μελέτης του έργου, τόσο τα μέλη των αρχιτεκτονικών συμβουλίων από τη μία πλευρά, όσο και τα στελέχη της δημοτικής αρχής και οι μηχανικοί του δήμου από την άλλη, δεν φαίνεται ότι προσπάθησαν σημαντικά να αμβλύνουν τις «διαφορές» τους. Αντίθετα, ύψωσαν (φανερά) εγωισμούς πίσω από την αρμοδιότητά τους, με το τελικό αποτέλεσμα όμως να μην βγάζει κανέναν «κερδισμένο». Αντίθετα ανέδειξαν έναν μεγάλο χαμένο, που δεν είναι άλλος από τον Λέσβιο δημότη…

Το ιστορικό της υπόθεσης, που μετατράπηκε σε «μπαλάκι» μεταξύ του ΣΑ (Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής - Α' βάθμιο όργανο) και ΚΣΑΑ (Β' βάθμιο όργανο), είναι γνωστό. Το «Ε» από την αρχή της περιπέτειας της μελέτης στα συμβούλια της Αρχιτεκτονικής, είχε αναδείξει τους εγωισμούς που εμφανίζονταν τόσο εκ μέρους της δημοτικής αρχής, όσο και εκ μέρους των μελών των συμβουλίων. Τονίζοντας πως από τα επιχειρήματα που έβγαιναν και από τις δύο πλευρές, που εκθέτουν και… εκτίθενται.

Από τα 12 «ΟΧΙ»

Θυμίζουμε επιγραμματικά: Η δημοτική αρχή, έχοντας εκπονήσει μία μελέτη βάσει των προδιαγραφών που δίνει η ΓΓ Αθλητισμού για τα σύγχρονα κολυμβητήρια, είχε την πεποίθηση πως με αυτή την (και πολιτική) «ασφάλεια», εύκολα ή δύσκολα θα «πέρναγε» τη μελέτη. Το ΣΑ από τη μεριά του, από την πρώτη στιγμή ύψωσε όχι μόνο ένα ή δύο «απαγορευτικά». Αλλά… 12!

Το τι συνέβη όμως από εκείνο το πρώτο «ΟΧΙ» του ΣΑ, που άρχισε να πηγαινοέρχεται στο δευτεροβάθμιο όργανο του ΚΣΑΑ, μέχρι προχθές, το ξέρουν πραγματικά μόνο τα μέλη τους αλλά και οι ιθύνοντες του έργου εκ μέρους του δήμου. Γιατί θα περίμενε κανείς, στο μεσοδιάστημα που ακολούθησε, ότι η «απόσταση» που υπήρχε προκειμένου να εγκριθεί η μελέτη, θα μειωνόταν. Τελικά όμως όχι μόνο δεν μειώθηκε παρά και τις όποιες τροποποιήσεις έγιναν εκ μέρους του δήμου επί της μελέτης. Αλλά κατά την τελευταία συνεδρίαση, απεδείχθη πως η υλοποίηση του σημαντικού αυτού έργου, ήταν… δευτερευούσης σημασίας. Με βαριές εκφράσεις εκ μέρους των δύο… «αντιμαχόμενων» πλευρών, κατηγορίες και… απειλές.

Γαληνός: «Νεκροθάφτες ονείρων»

Ο Δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνός, στην επίσημη δήλωσή του για την εξέλιξη της υπόθεσης, χαρακτήρισε «νεκροθάφτες ονείρων και υπηρέτες των συντεχνιακών λογικών και της γραφειοκρατίας» όσους ψήφισαν ξανά στο ΚΣΑΑ, παρότι μετά τις επισημάνσεις που είχαν γίνει σε πρώτο και βαθμό, είχαν διορθωθεί στη μελέτη όλα όσα προέβλεπε η πρότερη απορριπτική απόφαση.

«Μετά από πολλούς μήνες πραγματικής μάχης για να ξεκινήσει η κατασκευή του νέου κολυμβητηρίου, οι τοπικές αρχιτεκτονικές επιτροπές που υπηρετούν συντεχνιακές και γραφειοκρατικές λογικές, κατάφεραν να θάψουν το όνειρο του Λεσβιακού αθλητισμού. Αφού ακολουθήσαμε τις δικές τους οδηγίες, ώστε να μην υπάρχει καμία τεχνική ή γραφειοκρατική ένσταση, ήρθαν να ολοκληρώσουν τον εμπαιγμό μιας ολόκληρης κοινωνίας, κάνοντας το αδιανόητο, απορρίπτοντας δηλαδή ξανά το έργο, που έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

Δυστυχώς, με τέτοιους νεκροθάφτες ονείρων να παραμονεύουν σε κάθε διορισμένη γωνιά, δεν είναι παράξενο που αυτός ο τόπος πρέπει να παλέψει μέχρις εσχάτων, ακόμα και για μια σπιθαμή προόδου. Είναι λυπηρό να ξεχνούν κάποιοι άνθρωποι ότι, ανεξαρτήτως της θέσης που κατέχουν, καθήκον τους είναι να υπηρετούν το κοινό καλό και συμφέρον, είτε είναι αιρετοί είτε διορισμένοι».

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018 14:29

«Ακυβερνησία» και στις κοινότητες

Το μείζον που «καίει» την αυτοδιοίκηση στη Λέσβο, εξακολουθεί να είναι το χωροταξικό και η ενδεχόμενη διάσπαση του ενιαίου δήμου του νησιού, ωστόσο ο τρόπος εκλογής των κοινοταρχών που ορίζεται σύμφωνα με τα εξαγγελθέντα από τον Υπουργό Εσωτερικών Αλέξη Χαρίτση, που πρόσφατα ανέδειξε το δραστήριο Δίκτυο Κοινοτήτων της Λέσβου με παρέμβασή του, δεν είναι κι αυτό αμελητέο ζήτημα. Και με ένα πολύ απλό παράδειγμα που παρουσιάζουν τα μέλη του Δικτύου Προκόπης Σινάνης και Βασίλης Μαμώλης, αφενός γίνεται κατανοητό το «προβληματικό» του τρόπου εκλογής του κοινοτάρχη, αφετέρου γίνεται σαφές πως ενισχύεται η πεποίθηση πως μέσω «Κλεισθένη», ενισχύεται η… «ακυβερνησία» στους δήμους.

Το Δίκτυο Κοινοτήτων της Λέσβου, κουβαλάει το «παράσημο» των καθοριστικών παρεμβάσεών του επί εποχής διαβούλευσης του «Κλεισθένη 1», όταν και φαινόταν πως νομοθετούνταν η κατάργηση ουσιαστικά των τοπικών κοινοτήτων. Που διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε δήμους όπως αυτός της Λέσβου, ή σε αρκετούς ορεινούς δήμους της χώρας. Η συνεργασία μάλιστα του Δικτύου με το Υπουργείο Εσωτερικών με στόχο όχι μόνο την «διάσωση» των τοπικών κοινοτήτων, αλλά και την περαιτέρω ενίσχυσή τους (με πόρους και αρμοδιότητες), υπήρξε (εκ του αποτελέσματος) υποδειγματική. Τελευταία όμως φαίνεται πως ελέω απλής αναλογικής, η συνεργασία αυτή, κάνει… «νερά». Αφού ο τρόπος εκλογής των κοινοταρχών, έτσι όπως προβλέπεται σύμφωνα με όσα μας είπε πρόσφατα ο κ. Χαρίτσης, πολύ απλά δεν βγάζει νόημα.

Ας δούμε όμως με ένα απλό παράδειγμα τον κίνδυνο που υπάρχει σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, στο να μην αποτυπώνεται η βούληση των δημοτών στην κάλπη, στην ανάδειξη του προέδρου μίας κοινότητας 1.000 κατοίκων. Στην οποία κατεβαίνουν υποψήφιοι, ας πούμε δύο συνδυασμοί. Ο «Α» συνδυασμός (υποθετικά πάντα) λαμβάνει 800 ψήφους και 4 έδρες και ο «Β» συνδυασμός 200 ψήφους και μία έδρα. Από τις εκλογές, προκύπτει ότι από τον «Α» συνδυασμό, εκλέγεται πρώτος σε σταυρούς (700 από τους 800) ένας υποψήφιος για να πάρει τη μία από τις τέσσερις έδρες του συνδυασμού του και από τον «Β» συνδυασμό, πρώτος σε σταυρούς ένας άλλος με 50 ψήφους. Ο πρόεδρος της κοινότητας όμως εκλέγεται εκ των πέντε που έχουν εκλεγεί και είναι πιθανό να συναποφασίσουν οι τέσσερις εκ των πέντε, να εκλέξουν τον οποιονδήποτε άλλον, εκτός εκείνου που αναδείχθηκε πρώτος σε σταυρούς προτίμησης. Με ότι αυτό συνεπάγεται δηλαδή σχετικά με την βούληση των δημοτών ως προς τον ποιον θέλουν πρόεδρο στην κοινότητά τους. Στο παραπάνω παράδειγμα τώρα, βάλτε και το ενδεχόμενο να υπάρχουν τρεις και τέσσερις συνδυασμοί, για να γίνει αντιληπτό πως ο πρώτος σε σταυρούς, στην πραγματικότητα δεν εκλέγεται πρόεδρος.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018 13:55

Πολύ σκληρός για να την… κάνει!

Οι εκλογικές προθέσεις του Σπύρου Γαληνού, αποτελούν «μυστήριο» από πριν το περασμένο καλοκαίρι και όσο περνά ο καιρός, η απόφασή του σχετικά με το ενδεχόμενο νέας υποψηφιότητάς του στο δήμο ή όχι, θα προκαλεί όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τόσο σε «φίλους» όσο και σε αντιπάλους. Και τούτο γιατί ο σημερινός δήμαρχος Λέσβου, παρά το ότι η θητεία του εξελίσσεται με τον ίδιο να κουβαλάει βαθιές και ανοιχτές «πληγές», που αποτυπώνονται και σε επίπεδο «πλειοψηφίας» της δημοτικής του αρχής στο δημοτικό συμβούλιο, εντούτοις φαίνεται ότι έχει σώσει σημαντικό πολιτικό «κεφάλαιο» για να το επενδύσει σε μία νέα ενδεχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Αυτό μάλιστα δεν αναγνωρίζεται απαραίτητα από τον ίδιο: αλλά κυρίως από το πόσο τον υπολογίζει ως «κυρίαρχο» παίκτη των επικείμενων δημοτικών εκλογών η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ (με διαφορετική αντιμετώπιση βεβαίως το κάθε κόμμα), από το πλήθος των διαδικτυακών «haters» αλλά και από την διστακτικότητα κορυφαίων στελεχών της δημοτικής αρχής, να πάρουν οριστικές αποφάσεις για το πολιτικό τους μέλλον. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το ότι η απλή αναλογική αποδεικνύεται ότι μάλλον αποθαρρύνει νέες και «δυνατές» υποψηφιότητες, παρά τις ευνοεί, διατηρούν τον Σπύρο Γαληνό σε pole position ενόψει εκλογών, δίνοντάς του το δικαίωμα μέχρι και να διασκεδάζει τις εντυπώσεις που παίζονται γύρω του. Δηλώνοντας χαρακτηριστικά μέσα στην εβδομάδα κάτω από το αναμμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία «Σαπφούς», ότι θα τα πει με τους δημότες «και του χρόνου» από το ίδιο σημείο.

Ο Σπύρος Γαληνός, το καλοκαίρι που μας πέρασε, βίωσε τη μεγαλύτερη «κρίση» της παράταξής του. Ακόμα και οι αμφιλεγόμενοι χειρισμοί του στο προσφυγικό που έχουν συνασπίσει δυνάμεις που ευαγγελίζονται με κάποιο τρόπο «προστασία» του δήμου από το μείζον ανθρωπιστικό ζήτημα και του κόστισαν αναμφισβήτητα την μεγάλη πτώση της δημοτικότητάς του, δεν προκάλεσαν τις αναταράξεις που του προκάλεσαν δύο άλλα γεγονότα: πρώτα η περιπέτεια της υγείας του (στην ελληνική πραγματικότητα της πολιτικής -συχνά αλλά ατυχώς- «χρησιμοποιείται») που αμφισβήτησε (και συνεχίζει για κάποιους) να αμφισβητεί την φυσική αντοχή του Σπύρου Γαληνού να παραμείνει στις επάλξεις και μετέπειτα η ρήξη του με στελέχη της παράταξής του, όπως ο Ταξιάρχης Βέρρος, ο Δημήτρης Αλεξίου, η Ταξιαρχούλα Πνακά και ο Μιχάλης Ρούσσης. Η δήλωσή του δε στα τέλη εκείνου του επεισοδιακού καλοκαιριού, ότι δεν πρόκειται να διεκδικήσει ξανά τον δήμο στις επικείμενες εκλογές, προκάλεσε μάλλον εντονότερη «αρρυθμία» στα (εναπομείναντα) εσωτερικά της παράταξής του. Αφού πολλά μέλη της, είδαν με πανικό την αποχώρηση του επικεφαλής τους και εμφανώς αγχώθηκαν αναφορικά και με το πολιτικό τους μέλλον.

Από «τελειωμένος», «ετοιμοπόλεμος» και τούμπαλιν

Η συνέχεια ωστόσο και παρά το ότι κορυφώθηκαν οι διαδικτυακές επιθέσεις προς το πρόσωπό του και δεν προέρχονταν πια μόνο από την «δεξαμενή» προβληματισμού του προσφυγικού, αλλά και από τους πρώην συνεργάτες του, απέδειξε κάτι εντελώς διαφορετικό από το ευκόλως αναμενόμενο. Τόσο την υψηλή αντοχή του Σπύρου Γαληνού σε μία πρωτοφανή πίεση, όσο και την εντυπωσιακή διατήρηση (τουλάχιστον κατ’ εκτίμηση) σημαντικού εκ του πολιτικού αποθέματος του δημάρχου. Δεν είναι ψέμα εξάλλου να ειπωθεί πως από τον Σεπτέμβρη ως σήμερα -και παρά την δημόσια δήλωση απόσυρσής του από την ενεργό δράση- ο Σπύρος Γαληνός παρουσιάστηκε από «τελειωμένος», μέχρι υποψήφιος για Περιφερειάρχης και φυσικά δήμαρχος. Από βδομάδα σε βδομάδα μάλιστα ο Γαληνός εμφανίζονταν από το να παραχωρεί οριστικά το «δαχτυλίδι» σε άλλα μέλη της παράταξής του, μέχρι το να «κλείνει» (ή να τον απορρίπτει) με τον ΣΥΡΙΖΑ. Με όλη αυτή την (παρά)φιλολογία, να αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση πως ο Σπύρος Γαληνός έχει δεύτερες και τρίτες σκέψεις ενόψει Μαΐου. Ειδικά όσο δεν εμφανίζεται μία υποψηφιότητα, με τα χαρακτηριστικά της δικής του το 2014. «Φρέσκιας», με την πραγματική δυναμική ενός «ανεξάρτητου» και που να παραπέμπει σε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα.

Είναι πραγματικό αποτύπωμα, ή η σκιά του;

Το θεμελιώδες ερώτημα όμως σχετικά με το αν πράγματι ο Σπύρος Γαληνός έχει ακόμα μπόλικο πολιτικό κεφάλαιο να επενδύσει στις δημοτικές αρχές παραμένει. Προκαλώντας ανάλογους προβληματισμούς για πολιτική και όχι μόνο ανάλυση: Το αποτύπωμα του δημάρχου είναι πραγματικό, ή βλέπει κανείς σήμερα το μέγεθος της… σκιάς του, εξαιτίας της υπερβολικής ενασχόλησης φίλων και αντιπάλων μαζί του; Το ότι ακόμα και η υποψηφιότητα της ΝΔ απέναντί του, δεν έχει «κουμπώσει» οριστικά, το ότι οι νέοι «μνηστήρες» του δημαρχείου έχουν πρώτα απ’ όλα να πουν για το τι δεν έκανε ο Γαληνός, παρά το τι θα κάνουν οι ίδιοι και το ότι δεν προκύπτει μία υποψηφιότητα αξιώσεων από τον λεγόμενο «προοδευτικό χώρο», μπορούν πράγματι να εξηγήσουν ότι ο Γαληνός παραμένει ισχυρός παράγοντας για την έκβαση των ερχόμενων εκλογών;

Διασκεδάζει τις εντυπώσεις

Αυτό θα παραμείνει προφανέστατα να αποτελεί «μυστήριο», τόσο για όλους εμάς, όσο κυρίως για τον ίδιο και τους πιο κοντινούς του συνεργάτες. Οι οποίοι συνεργάτες του «ψάχνονται» για το πολιτικό τους μέλλον, αλλά δίνουν εμφανώς προβάδισμα στο ενδεχόμενο νέας συστράτευσης μαζί του, είτε λόγω ανασφάλειας, είτε επειδή πιστεύουν πραγματικά στις πιθανότητες μιας δεύτερης «παρτίδας». Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Σπύρος Γαληνός αποκτά το δικαίωμα να παίξει για αρκετά ακόμα, τουλάχιστον όπως οι… άλλοι τον έχουν βάλει να παίξει. Ως ο κυρίαρχος «παίκτης» των επικείμενων εκλογών, διασκεδάζοντας τις εντυπώσεις. Λέγοντας κάτω από το αναμμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο στους δημότες «καλή αντάμωση και του χρόνου» και κλείνοντας ξαφνικά το μάτι και στην Χριστιάνα Καλογήρου. Η οποία παρεμπιπτόντως έχει να αντιπαλέψει σε επίπεδο περιφερειακών εκλογών, τους ίδιους ακριβώς με εκείνον και με χαρά προσήλθε να ανάψει μαζί με τον Σπύρο Γαληνό, ανταποκρινόμενη στο (και συμβολικό) κάλεσμα του δημάρχου.

Σελίδα 1 από 35
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top