FOLLOW US
Ανθή Παζιάνου

Ανθή Παζιάνου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Με την Ελίζα Βόζεμπεργκ, την ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε στο Στρασβούργο, στο πλαίσιο της Συνόδου του Ευρωκοινοβουλίου. Εκτός από τις παρεμβάσεις της, τις οποίες μαθαίνουμε, για το προσφυγικό, αναφερθήκαμε στο επίκαιρο ζήτημα του σεισμού και αυτό των αποζημιώσεων, ενώ εκείνη έθιξε από την πλευρά της, το ζήτημα των τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο.

 

 

Σε τι μπορεί να ελπίζει η Λέσβος από την Ε.Ε. ως αποζημιώσεις για τους πληγέντες του σεισμού;

«Το σοβαρό ζήτημα των σεισμών στη Λέσβο και στη Χίο, που είχε ως τραγικό επακόλουθο το θάνατο μιας γυναίκας και εκτεταμένες ζημιές σε ολόκληρο σχεδόν το νησί της Λέσβου, το θίξαμε από την πρώτη στιγμή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μαζί με τους συναδέλφους μου ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Με την παρέμβασή μας, ζητάμε 100% κάλυψη αποζημιώσεων από τους κοινοτικούς πόρους για την ανακούφιση των πληγέντων, καθώς υπάρχει σχετική πρόβλεψη μετά τους καταστροφικούς σεισμούς στην Ιταλία.

Είναι σημαντικό να υπάρξει πλήρης χρηματοδότηση από την Ε.Ε., έτσι ώστε να στηριχθεί έμπρακτα ο ελληνικός λαός, που ταλανίζεται τα τελευταία χρόνια από την οικονομική κρίση αλλά και από την προσφυγική κρίση που πλήττει ιδιαίτερα τα νησιά μας. Σε αυτό το πλαίσιο, η επίτροπός κα. Κρέτσου, αρμόδια για την Περιφερειακή Πολιτική της Ε.Ε., τάσσεται υπέρ της πλήρους χρηματοδότησης σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών και της ανάγκης ενίσχυσης του ευρωπαϊκού μηχανισμού αλληλεγγύης. Ωστόσο, θα πρέπει και οι ελληνικές αρχές με τη σειρά τους, να κινηθούν άμεσα για την προστασία των κατοίκων της περιοχής και την άμεση καταγραφή των ζημιών, ξεπερνώντας τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, με στόχο την ταχύτατη αποκατάσταση των πληγέντων».

Έχετε κάνει πολλές παρεμβάσεις για το προσφυγικό στη Λέσβο. Έχουν αποτέλεσμα;

«Έχω αναφέρει κατ’ επανάληψη ότι το προσφυγικό αποτελεί το σοβαρότερο ευρωπαϊκό αλλά και διεθνές ζήτημα με πολιτική διάσταση. Η πολιτική βούληση όμως για την αποτελεσματική διαχείρισή του, απουσιάζει από πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Γι’ αυτό άλλωστε παρατηρούμε μεγάλες καθυστερήσεις στην αναλογική και δίκαιη μετεγκατάσταση προσφύγων από την Ελλάδα σε άλλα κράτη μέλη.

Για το ζήτημα αυτό, προσωπικά, έχω καταθέσει πληθώρα ερωτήσεων από την έναρξη της θητείας μου. Συγκεκριμένα, ζητώ η Ε.Ε να σκληρύνει τη στάση της απέναντι στα απρόθυμα κράτη-μέλη και να πιέσει τις κυβερνήσεις τους να εφαρμόσουν τις ευρωπαϊκές αποφάσεις για μετεγκατάσταση προσφύγων δίκαια και αναλογικά. Με την τελευταία ερώτηση και παρέμβασή μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το θέμα αυτό, ζήτησα την παράταση των προγραμμάτων μετεγκατάστασης για ικανό χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της μεταφοράς περίπου 65.000 ανθρώπων από την Ελλάδα και να αποσυμφορηθεί επιτέλους η χώρα και τα ελληνικά νησιά. Παρά τις μειωμένες προσφυγικές ροές το τελευταίο έτος, εξακολουθούν αρκετοί άνθρωποι να εισρέουν στη χώρα ενώ οι επιστροφές γίνονται με αργούς ρυθμούς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση και άλλων μεταναστών στα νησιά μας, ενώ οι πραγματικές μας δυνατότητες φιλοξενίας όπως και οι κοινωνικές μας αντοχές, έχουν αρχίσει να εξαντλούνται.

Στο πλαίσιο της δράσης μου για το προσφυγικό, οργάνωσα αποστολή ευρωβουλευτών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Λέσβο, ενώ παράλληλα υποστήριξα ειδικές αποστολές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Στόχος μου ήταν η εκτίμηση της πραγματικής κατάστασης και η δημιουργία συμμαχιών εντός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προκειμένου να ισχυροποιήσουμε τις θέσεις μας και να ασκηθούν περαιτέρω πιέσεις προς την Ευρώπη για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών και την ανακούφιση των νησιών μας από το προσφυγικό-μεταναστευτικό βάρος».

Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να ανορθωθεί τουριστικά η Λέσβος μετά τις πολλαπλές κρίσεις που περνά και πώς η Ε.Ε. θα είναι κοντά της σε μια τέτοια προσπάθεια;

«Είναι γεγονός ότι τα δυο τελευταία έτη, ο τουρισμός των νησιών μας, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της προσφυγικής κρίσης, έχει δεχθεί σημαντικό πλήγμα με δραματική πτώση έως και 70% της τουριστικής κίνησης. Από την πρώτη στιγμή με ερωτήσεις μου προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχω θίξει το ζήτημα της άμεσης οικονομικής στήριξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, των ελληνικών νησιών που επλήγησαν περισσότερο από το μεταναστευτικό και της άμεσης αποσυμφόρησής τους από τους μεγάλους αριθμούς προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται αποκλεισμένοι εκεί.

Στο συγκεκριμένο ζήτημα εκτιμώ ότι η ελληνική πολιτεία οφείλει να διαμορφώσει μια συντονισμένη και ξεκάθαρη στρατηγική με βασικό στόχο την αποφυγή της αρνητικής δημοσιότητας για τα νησιά μας, λόγω του προσφυγικού ή των φυσικών καταστροφών, αναδεικνύοντας τη μοναδική φυσική ομορφιά των νησιών και την απαράμιλλη ελληνική φιλοξενία. Παράλληλα, δεδομένου ότι ο τουρισμός αποτελεί την κινητήριο δύναμη της ελληνικής οικονομίας, θα πρέπει οι φορολογικοί συντελεστές να επιστρέψουν το ταχύτερο δυνατό σε ανταγωνιστικά επίπεδα με την κατάργηση του φόρου διαμονής στα τουριστικά καταλύματα και τη σταδιακή αποκλιμάκωση του Φ.Π.Α. στη διαμονή και στην εστίαση, όταν το επιτρέψουν οι δημοσιονομικές συνθήκες».

Έχετε αντιδράσει πολλάκις σχετικά με τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο.

«Το ζήτημα αυτό με απασχολεί ιδιαίτερα σε συνδυασμό μάλιστα με τη στάση του Τούρκου προέδρου προς την Ε.Ε.. Ο Ερντογάν είναι ένας ηγέτης απρόβλεπτος, ο οποίος παίζει εσωτερικά παιχνίδια στο εξωτερικό. Το τελευταίο διάστημα έχει κλιμακώσει τις απειλές του, με συνεχείς παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου, εκβιάζοντας παράλληλα την Ευρωπαϊκή Ένωση με ροές εκατομμυρίων προσφύγων και μεταναστών με μόνο στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του.

Με επανειλημμένες παρεμβάσεις μου, στηλιτεύω την τουρκική προκλητικότητα, ζητώντας από την Επιτροπή άμεση αντίδραση στις ευθείες παραβιάσεις κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας και υιοθέτηση μιας πιο σκληρής στάσης προς την Τουρκία. Μάλιστα, πρόσφατα απηύθυνα ερώτηση προς την Επιτροπή επικρίνοντας την απαράδεκτη τουρκική προκλητικότητα μια μέρα μετά τον ισχυρό σεισμό της Λέσβου». 

 

Τη δικαιοσύνη να αποφανθεί, αναμένει η πρυτανική Αρχή του Πανεπιστημίου Αιγαίου για να προβεί σε περισσότερες δηλώσεις. Αυτό είπε χτες στο «Ε», ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Στέφανος Γκρίτζαλης, όταν τον ρωτήσαμε για την -απίστευτη, αλλά δυστυχώς αληθινή- καταγγελία που έγινε στην Αστυνομία από φοιτήτρια ότι βιάστηκε από φύλακα των φοιτητικών εστιών (!) και μάλιστα στις φοιτητικές εστίες!

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όπως επιβεβαίωσε η Αστυνομία τις αρχικές πληροφορίες της εφημερίδας μας, την Τρίτη στις 5 το απόγευμα, 22χρονη φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι τη Δευτέρα 19 Ιουνίου βιάστηκε από φύλακα των φοιτητικών εστιών. Ας σημειωθεί ότι ο φερόμενος ως βιαστής είναι 33 ετών και υπάλληλος σεκιούριτι ιδιωτικής εταιρείας, που έχει αναλάβει τη φύλαξη του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Μετά την καταγγελία, ο 33χρονος συνελήφθη αμέσως, ενώ χτες το πρωί οδηγήθηκε στην Εισαγγελία, αφού σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος του, και ο ίδιος ζήτησε να απολογηθεί μετά από 48 ώρες. Στο μεταξύ κρατείται στην Αστυνομική Διεύθυνση Λέσβου.

Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ανέφερε στο «Ε» ότι διοικητικός υπάλληλος έχει μιλήσει με τη φοιτήτρια που κατήγγειλε τον βιασμό, συμπληρώνοντας ότι θα μιλήσει και με έναν ψυχολόγο και με έναν δικηγόρο. Ωστόσο, επέμεινε: «Θα περιμένουμε την Εισαγγελία. Ελπίζουμε η δίκη να γίνει την Παρασκευή και να δείξει η δικαιοσύνη τους ενόχους».

Ας σημειωθεί ότι παράλληλα διενεργείται και ιατροδικαστική εξέταση. Πάντως είναι στο χέρι της δικαιοσύνης η ημερομηνία διεξαγωγής της δίκης. Και ενδεχομένως μέχρι να… τελεσιδικήσει, τα όσα διαρρέουν είναι σε βάρος του Πανεπιστημίου. Είναι εξάλλου προβληματικό, πριν λίγους μήνες να μιλάμε διθυραμβικά για τις νέες φοιτητικές κατοικίες και λίγους μήνες μετά να καταγγέλλεται εμμέσως πλην σαφώς ότι κάποιοι… «έβαλαν τον λύκο να φιλάει τα πρόβατα». Φυσικά θα πρέπει να επισημανθεί, όπως το έκανε με τη σειρά του ο κ. Γκρίτζαλης, ότι καθαρά νομικά, το θέμα αφορά το θύμα και το θύτη. Κοινωνικά όμως, και ως προς τις διαστάσεις της καταγγελίας, εμπλέκεται η φοιτητική κοινότητα, αλλά και η εταιρεία φύλαξης και βέβαια το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

 

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017 17:53

Η «Ψαρούπολη» στα βιβλιοπωλεία!

Με το γαλλικό τους παραμύθι «Ψαρούπολη» (σ.σ. «Poissonville») διακρίθηκαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Παλαιοκήπου σε γαλλικό διαγωνισμό. Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Παλαιοκήπου συγχαίρει την καθηγήτρια των γαλλικών, Παρασκευή Ζαγγογιάννη και τους μαθητές της Ε΄ Τάξης, Παναγιώτη Κατσούρη, Αναστάσιο Μαλαπάσχα, Γεώργιο Μαλαπάσχα, Μαρία Πηνελόπη Μανιού, Ειρήνη Σιμιτσή, Μιχάλη Φωτεινό και Ολυμπία Χατζηδημητρίου για το βραβείο που κέρδισαν στο διαγωνισμό «Ecris-moi un conte» (σ.σ. «Γράψε μου ένα παραμύθι») που διοργανώθηκε από τις γαλλόφωνες εκδόσεις και βιβλιοπωλεία «Le Lirre Ouvert» («Το ανοιχτό βιβλίο»).

Τα παιδιά με την καθοδήγηση της δασκάλας έγραψαν ένα παραμύθι στα γαλλικά με θέμα τη φιλία, το οποίο καταλήγει σε κάποιο ηθικό δίδαγμα. Η γαλλική κριτική επιτροπή ομόφωνα εξέφρασε τον ενθουσιασμό της για το «έξυπνο» κείμενο και τη «ζωντανή» εικονογράφηση του βιβλίου. Το Δημοτικό Σχολείο Παλαιοκήπου διακρίθηκε και είναι στην πεντάδα των σχολείων, των οποίων οι εργασίες των μαθητών τους θα εκδοθούν. Έτσι από Σεπτέμβριο θα έχουμε το βιβλίο των παιδιών «Poissonville» («Ψαρούπολη») στα βιβλιοπωλεία. Τα έσοδα από τις πωλήσεις θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Τη διάκριση την κάνει ακόμη πιο σημαντική το γεγονός ότι τα άλλα σχολεία που διακρίθηκαν στην πρώτη πεντάδα, ήταν τρία γνωστά ιδιωτικά και ένα Κέντρο Ξένων Γλωσσών.

 

Τα τηλέφωνα με συγγενείς, τα μηνύματα και οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το θανατηφόρο χτύπημα του εγκέλαδου το μεσημέρι της Δευτέρας 12 Ιουνίου, ήταν ασταμάτητα όλες αυτές τις ημέρες. Καθένας και καθεμιά προσπαθούσαμε να μάθουμε αν ήταν οι δικοί μας καλά και τι ζημιά έπαθαν σπίτια και επιχειρήσεις στη Βρίσα, το Λισβόρι, το Πλωμάρι, αλλά και στη Μυτιλήνη.

Κι ενώ οι μέρες περνούν, το ταρακούνημα επανέρχεται μέσω της ανάμνησης της βιωμένης εμπειρίας. Πρωταγωνιστές και μάλιστα σε πολλαπλούς ρόλους πέρα από τους ίδιους τους σεισμοπαθείς, οι πυροσβέστες που έσπευσαν στη Βρίσα. Το «Ε» μίλησε με τους ανθρώπους που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της επιχείρησης του απεγκλωβισμού της νεκρής γυναίκας.

«Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, από μας που βρεθήκαμε αυτές τις ώρες στο πολύπαθο χωριό της Βρίσας, δεν είχαμε ξαναζήσει τέτοιο σεισμό. Το οποίο είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη διακοπή ρεύματος και τον εγκλωβισμό στο ασανσέρ. Οι δικές μας έννοιες, το αν τα δικά μας σπίτια ήταν σε καλή κατάσταση, είχαν περάσει σε δεύτερο, τρίτο και τέταρτο πλάνο. Προείχε η ασφάλεια των ανθρώπων», μας λένε. Σημειώνουμε ότι οι ίδιοι δεν θέλησαν να δημοσιεύσουμε τα ονόματά τους, τα οποία βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας μας.

 

«Πω πω τι πάθαμε!»

Οι πρώτες αναφορές αμέσως μετά το σεισμό, ήταν ασαφείς: «“Πω πω, τι πάθαμε, έπεσε όλο το χωριό”, μας έλεγαν κάποιοι, αλλά δεν είχαμε εικόνα, ούτε μια πρώτη καταγραφή τού τι συνέβαινε, καθώς οι περισσότεροι πολίτες ήθελαν να μιλήσουν για τη ζημιά, όμως δεν μπορούσαν να την περιγράψουν». Πυροσβέστες του κλιμακίου του Πλωμαρίου θορυβήθηκαν γιατί μετά το σεισμό, το κτήριο παρουσίασε φθορές. Περιπολικά βγήκαν στο Λισβόρι, καθησυχάζοντας τον κόσμο ότι υπάρχει τρόπος να ζητήσουν βοήθεια. «“Πω πω πόσο κουνηθήκαμε” μάς έλεγαν». Ο περιφερειακός διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Βορείου Αιγαίου, Μάριος Αποστολίδης, κήρυξε γενική επιφυλακή και οχήματα από την Αγιάσο και τη Μυτιλήνη έσπευσαν στη Βρίσα, με τους άνδρες της Πυροσβεστικής να συγκεντρώνουν τις προσπάθειές τους στον απεγκλωβισμό της καταπλακωμένης άτυχης γυναίκας.

Η περίπτωση είναι γνωστή στο πανελλήνιο. Από το τριώροφο σπίτι της Βρίσας είχε πέσει τόσο ο τρίτος όσο και ο δεύτερος όροφος. Ο σύζυγος της άτυχης γυναίκας βρισκόταν στον τρίτο και είχε βγει στο δρόμο με κάταγμα λεκάνης και εκεί άρχισαν τα δύσκολα: «Δεν ήταν εύκολο. Περισσότερα μπάζα παρά μπετόν. Δεν μπορούσαμε να μετακινήσουμε μαζικά το σωρό και την ίδια ώρα νιώθαμε τους δύο τοίχους που κρέμονταν πάνω από το κεφάλι μας. Δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι με έναν μετασεισμό θα μπορούσαμε κι εμείς να πέσουμε νεκροί! Και ύστερα η αγωνία και το άγχος αν έχουμε υποθέσει σωστά το σημείο της γυναίκας. Οι συγγενείς της, την καλούσαν στο κινητό της τηλέφωνο και εμείς προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε τον ήχο και την ίδια ώρα αναρωτιόμασταν αν θα βρισκόταν εκεί ή θα είχε προλάβει να μετακινηθεί. Αποδείχτηκε ότι η κατεύθυνσή μας ήταν σωστή, αλλά τι το θες, ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή!».

Και τις ίδιες ώρες, οι πυροσβέστες να βλέπουν αναμνήσεις και εμπειρίες σκονισμένες να έχουν μετατραπεί σε εμπόδια: «Τραπεζάκια, βαλίτσες, προσπαθούσαμε να τα αφαιρέσουμε, μαζί με τη σκεπή που είχε γλιστρήσει. Τη βρήκαμε και την ίδια ώρα είχε έρθει ομάδα της ΕΜΑΚ από την Αθήνα».

 

Στρες, ένταση και αϋπνίες

Τι έμεινε από όλο αυτό: «Στρες, ένταση, πόνοι στο σώμα, αϋπνίες, φοβίες. Ξέραμε ότι η πρώτη αποστολή επετεύχθη. Εντοπίσαμε τη γυναίκα, όμως νεκρή. Σκεφτόμαστε τις πέτρες που σηκώσαμε, τα καρφιά που βγάζαμε, τα αντικείμενα που δίναμε από χέρι σε χέρι, τα μπάζα που έπρεπε να κατεβούν στην πρόσοψη και να απομακρυνθούν με το φορτωτικό. Συνδυάζαμε συνεννόηση και πρωτοβουλίες». Κι εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η όλη επιχείρηση διήρκησε τρεις ώρες, με τους άντρες της Πυροσβεστικής να θεωρούν θετικό -παρά την τραγική κατάληξη της γυναίκας- το ότι δεν χρειάστηκε να προχωρήσει τη νύχτα.

Εξάλλου η δεύτερη αποστολή ήταν ο έλεγχος των σπιτιών της περιοχής, η πρώτη καταγραφή, όπου συνέδραμε σημαντικά και η ΕΜΑΚ με σκύλο και βεβαιώθηκε ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι εγκλωβισμένοι, ενώ και το ΕΚΑΒ συνέδραμε στη μεταφορά ηλικιωμένων με κινητικά προβλήματα στο νοσοκομείο.

Μια εικόνα που κρατούν οι «πρωταγωνιστές» αυτής της υπόθεσης: «Το ότι σοκαρισμένοι από το σεισμό και τις εικόνες που αντίκρισαν, πολλοί ντόπιοι πήραν τις καρέκλες που τους είχαν απομείνει και κάθονταν ανάμεσα στα γκρεμισμένα σπίτια χωρίς να φωνάζουν, μόνο μιλούσαν και μοιράζονταν ό,τι έζησαν»…

Ευρωπαίοι ειρηνιστές που ξεκίνησαν πριν 5 μήνες από τη Γερμανία περπατώντας για να φτάσουν κάποια στιγμή (!) στο Χαλέπι της Συρίας, πραγματοποίησαν χτες πορεία μαζί με πρόσφυγες και μετανάστες από τη Μόρια ενάντια στον πόλεμο.

Τελικός τους σταθμός η πλατεία Σαπφούς με ενδιάμεσους το «One Happy Family» του Ελβετικού Σταυρού και τον Καρά Τεπέ.

«Είμαστε από τον Δεκέμβρη στον δρόμο. Δεν διαδηλώνουμε. Κάνουμε πορεία για την ειρήνη», λέει στο «Ε», η Άννα Κ. από την Πολωνία και την οργάνωση «Civil March for Aleppo». Συνολικά 3.000 Ευρωπαίοι έχουν περπατήσει τη Γερμανία, την Τσεχία, την Αυστρία τη Σλοβενία, την Κροατία, τη Σερβία, τη FYROM, με 100 εξ αυτών να φτάνουν στη Λέσβο μέσω Καβάλας. Τις επόμενες μέρες ευελπιστούν να πάνε στην Τουρκία με τελικό προορισμό τη Συρία.

 

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017 16:23

Στο δρόμο πολύτεκνοι με 4 παιδιά

Σε αναζήτηση στέγης βρίσκονται εδώ και μία εβδομάδα, ένα ζευγάρι με τέσσερα παιδιά από το Λισβόρι, που είδαν την περασμένη Δευτέρα το σπίτι τους να καταρρέει, όπως δεκάδες άλλοι συμπολίτες μας, που περιθάλπονται από τις τοπικές Αρχές τις τελευταίες ημέρες. Η διαφορά είναι ότι στην εν λόγω περίπτωση το ένα από τα τέσσερα παιδιά, έξι χρόνων, είναι ΑμεΑ, κι έτσι ενώ όταν ενημερώθηκε άμεσα η αντιδήμαρχος Αναστασία Αντωνέλλη και πρότεινε να μεταφερθούν στο ξενοδοχείο, η μητέρα αρνήθηκε γιατί θα υπήρχε πρόβλημα με το μικρό παιδί.

Η ίδια κοινοποίησε το πρόβλημά της σε άλλες μητέρες στο Facebook και αμέσως συγκεντρώθηκαν κούτες με είδη πρώτης ανάγκης. Παράλληλα και η κ. Αντωνέλλη έστειλε κούτες με πάνες και μαγειρεμένο φαγητό στην οικογένεια που αυτές τις μέρες φιλοξενείται σε συγγενείς.

Το οικονομικό πρόβλημα έχει παρατηρηθεί στην οικογένεια τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να είναι δικαιούχος τα τελευταία δύο, της κάρτας αλληλεγγύης και του επιδόματος του Οργανισμού Κοινωνικής Προστασίας του Δήμου Λέσβου. Η μητέρα, 36 χρόνων, ανέφερε στο «Ε» ότι ακόμα και για να κατεβεί από το Λισβόρι για να πάρει τα τρόφιμα που δικαιούνταν κάθε μήνα, έπρεπε να δανειστεί από κάποιον συγχωριανό της 10 ευρώ για το εισιτήριο, ώστε να κατεβεί στη Μυτιλήνη. «Προσπαθούμε με τον άντρα μου να κάνουμε μεροκάματα, ούτε δύο την εβδομάδα δεν βγάζουμε», τονίζει και την ίδια ώρα στενοχωριέται που μιλά μπροστά στα παιδιά της και αυτά δεν θέλουν να τη βλέπουν στενοχωρημένη. «Έχω ζητιανέψει, έχω ζητήσει δουλειά, τώρα πρώτιστα ζητώ να βρω ένα σπίτι με νοίκι και θα τη βρω την άκρη, όμως πήγα στον Πολιχνίτο, είναι όλα νοικιασμένα», επισημαίνει.

Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν, μπορούν να επικοινωνούν με την εφημερίδα μας. 

 

 


Αναλαμβάνει ο Οργανισμός Αλληλεγγύης, τους σεισμοπαθείς

Σίτιση και στέγαση

 

Την Παρασκευή 16 Ιουνίου, το Διοικητικό Συμβούλιο του Ν.Π.Δ.Δ. Κοινωνικής Προστασίας & Αλληλεγγύης Δήμου Λέσβου, μετά από εισήγηση της αντιδημάρχου και προέδρου του Οργανισμού, Αναστασίας Αντωνέλλη, αποφάσισε ομόφωνα την ανάληψη εκ μέρους του Οργανισμού, εξ ιδίων πόρων, του κόστους στέγασης και σίτισης όλων των σεισμοπαθών που έχουν καταγραφεί και διαμένουν σε ξενοδοχεία από την επαύριο του σεισμού μέχρι τέλος Ιουνίου.

Η απόφαση αυτή έχει στόχο και την προστασία του εισοδήματος των επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στις σεισμόπληκτες περιοχές, σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής του ποσού από την κυβέρνηση - Πολιτεία, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις που έχουν δοθεί.

Για πρώτη φορά -μόνος- επί σκηνής στη Μυτιλήνη, έρχεται την Παρασκευή ο μεγάλος Σταμάτης Κραουνάκης, στο κτήμα «Οινοφόρος», που έχει επισκεφτεί από μικρός το νησί μας και έχει τραγουδήσει με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στο παρελθόν. Σπούδασε μουσική έχοντας δασκάλα την Κλέλια Τερζάκη, ενώ πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1978, υπογράφοντας τη μουσική στον δίσκο «Το σπίτι του Αγαμέμνονα». Ένα χρόνο νωρίτερα είχε κάνει το ντεμπούτο του στο θέατρο, γράφοντας τη μουσική για την παράσταση «Βαριέμαι» (1977). Το 1981 έκανε την πρώτη του μεγάλη συνεργασία, γράφοντας τη μουσική για τον δίσκο «Σκουριασμένα χείλια», που ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού.

Σημαντική στιγμή στην καριέρα του, υπήρξε η συνάντηση και συνεργασία του με τη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου, την οποία γνώρισε στην Πάντειο και με την οποία είναι συνδεδεμένος ο μεγαλύτερος όγκος του συνολικού του έργου, με πρώτη σημαντική στιγμή των δύο, την κυκλοφορία του δίσκου «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» (Οκτώβριος 1985), με περισσότερες από 200.000 πωλήσεις, ενώ ταυτόχρονα εκτινάχθηκε και η καλλιτεχνική πορεία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη.

Έκτοτε συνεργάστηκε με μια σειρά από μεγάλες φωνές του ελληνικού τραγουδιού (ενδεικτικά: Ελένη Βιτάλη, Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου, Ελευθερία Αρβανιτάκη κλπ.), ενώ ανέδειξε και προώθησε ο ίδιος νέους καλλιτέχνες (Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Μπάσης, Στέλιος Διονυσίου κλπ.).

Πέρα από τη δισκογραφική δουλειά, εμπνεύστηκε ένα νέο τρόπο παρουσίασης μουσικών παραστάσεων, χρησιμοποιώντας τα τραγούδια ως μουσικό θεατρικό κείμενο και τους τραγουδιστές σαν ήρωες ενός φανταστικού έργου. Έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως αριστερό και για τον λόγο αυτό τον ρωτήσαμε για τις πολιτικές εξελίξεις.

 

Στην ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ

 

Έχετε ξαναέρθει στη Μυτιλήνη;

«Φυσικά ναι. Έχω παίξει παλιά με την Άλκηστη. Πιο παλιά ακόμα με τους γονείς. Έχω μια καλή μου φίλη. Έχουμε παίξει και την πρώτη παράσταση της Δήμητρας Παπίου. Αλλά μόνος μου έτσι, όχι».

Το τελευταίο διάστημα λέγονται πολλά για τη Λέσβο. Εσείς τι εντύπωση έχετε αποκομίσει για το νησί και τους κατοίκους του;

«Όπου μιλάει η Ελλάδα, μιλάει ο Θεός. Καλλιτέχνες γεννημένοι. Ευλογημένος τόπος. Σύνορο».

Είχατε ταχθεί υπέρ της αλλαγής του πολιτικού σκηνικού της χώρας το 2015. Ποιος είναι ο απολογισμός σας; Ήρθαν οι αλλαγές; Έχετε απογοητευτεί;

«Και βέβαια είχα ταχτεί. Ήθελα να φύγουν οι άλλοι. Είμαι αγωνιστής της καθημερινότητας. Δεν είχα ελπίδες για να τις χάσω. Ήξερα. Με οργίζει που οι εγκληματίες είναι ελεύθεροι και πληρώνουμε  τους σεκιουριτάδες τους. Είμαι στη μάχη. Ξέρω τι περνάει η χώρα, ο πλανήτης. Ανήκω στους μαχητές του φωτός. Η τέχνη μου με κρατάει όρθιο. Η σύμπλευση με αγαπημένους καλλιτέχνες. Δεν απογοητεύομαι ποτέ. Η εξουσία είναι εξουσία. Έχουμε το χειρότερο πολιτικό προσωπικό από ποτέ. Παρ’ όλα αυτά οι τόποι έχουν δικιά τους φωνή και μπορούν να την υψώνουν».

Τι θα ακούσουμε από εσάς στον «Οινοφόρο» και με τι διάθεση έρχεστε;

«Να ανοίξω την ψυχή μου. Μια βόλτα σε ό,τι μ’ ένωσε με τη συλλογική μνήμη. Μπορώ να χαίρομαι μ’ αυτό. Θα τραγουδήσουμε όλοι, παρέα. Αυτό. Ανυπομονώ. Κάθε φορά σε κάθε τόπο, υπάρχει ένας θεός που μας κοιτάζει από κάπου ψηλά. Μικρός φτερωτός και πειραχτήρης. Ελπίζω να τον ερεθίσουμε να μας ανυψώσει. Σας ευχαριστώ».

Κούτες που παραδίδονται «κάθε τρεις και λίγο» στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, βλέπουμε στις φωτογραφίες της βιοπαθολόγου Φεβρωνίας Κανταρτζή εδώ και μήνες. Τη γνωρίζαμε, πέραν του μικροβιολογικού της εργαστηρίου, ως εθελόντρια στο «Χαμόγελο του Παιδιού», όμως τελευταία απευθύνεται συχνά στο «Βοστάνειο» και τη διοικήτρια ρωτώντας ποιες είναι οι ανάγκες του Ιδρύματος. Έτσι μετά από λίγο καταφτάνουν πολύτιμες χαρτόκουτες με αναλώσιμα. Πίσω από την προσπάθεια, βρίσκεται η αυστριακή οργάνωση «Griechenlandhilfe» (σ.σ. «Βοήθεια για την Ελλάδα) για την οποία μάθαμε περισσότερα από τη Φ. Κανταρτζή, με αφορμή την παράδοση 32 δεμάτων πριν από λίγες ημέρες.

Οι δωρεές της «Griechenlandhilfe», «δεν σχετίζονται με το προσφυγικό». Ιδρυτής της οργάνωσης είναι ο Έρβιν Σκρουφ, Αυστριακός φιλέλληνας, ο οποίος έχει, μεταξύ άλλων, βραβευτεί από τον ελληνικό Στρατό πριν τρία χρόνια για τη δωρεά ενός ασθενοφόρου. Πώς ξεκίνησε η οργάνωση; «Το 2012 τού δημιουργήθηκε η ιδέα, βλέποντας στην τηλεόραση τις ελλείψεις που παρουσιάζουν τα ελληνικά νοσοκομεία, και αποφάσισε ότι θέλει να συνδράμει. Πούλησε μία επιχείρηση που είχε με υπολογιστές και αναλώσιμα υλικά, διέθεσε τα πρώτα 60.000 ευρώ και στη συνέχεια έφτιαξε την οργάνωση. Μέχρι τώρα συνεχίζει να έρχεται όχι μόνο στη Μυτιλήνη, αλλά υποστηρίζει ακόμα την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Κεφαλονιά και άλλες πόλεις, συνολικά 21 δομές». Συνολικά 36 εθελοντές και τρεις εργαζόμενοι απαρτίζουν την οργάνωση σε Αυστρία, Γερμανία, Ελλάδα και Σουηδία, οι οποίοι φροντίζουν να συλλέγουν και να διανέμουν το ανθρωπιστικό υλικό. Χρηματοδοτείται μέχρι στιγμής αποκλειστικά από δωρεές.

 

 


Η Φ. Κανταρτζή κατά την παράδοση στο Νοσοκομείο, 32 δεμάτων υγειονομικού υλικού

 

Από τα... ράμματα!

Πώς αποφάσισε η Φ. Κανταρτζή να ζητήσει από την οργάνωση να συνδράμει στο Νοσοκομείο; Είχε μια δυσάρεστη εμπειρία: «Να τονίσουμε καταρχήν ότι δεν ήταν θέμα προσωπικού ή γιατρών, καθώς εκείνοι με τα μέσα που διαθέτουν, κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Είχα κόψει κάποια στιγμή το δάχτυλό μου. Χρειαζόμουν δύο μικρά ράμματα. Βρέθηκα στη δυσάρεστη έκπληξη να μην υπάρχουν ράμματα σε μέγεθος κατάλληλο για το δάχτυλό μου. Τα ράμματα που είχαν μείνει, ήταν εντελώς ακατάλληλα. Αυτό ήταν που με ώθησε να πηγαίνω ξανά και ξανά στο Νοσοκομείο να ρωτώ τι προμήθειες χρειάζεται».

 

Η «προίκα»

Η πρώτη βοήθεια ήρθε στη Μυτιλήνη το Δεκέμβριο του 2015 μετά τη συζήτηση που είχε με τη Φ. Κανταρζή: «Μου ζητήθηκε ως εθελόντρια του “Χαμόγελου του Παιδιού”, να κάνω μια μετάφραση από τα ελληνικά στα αγγλικά κάποιων σελίδων excel που θα αποστέλλαμε στη Γερμανία στον κ. Γιάννη Αθανάσιο, καθηγητή της Χημείας στη Λειψία με την προοπτική να συλλέξει ιατροφαρμακευτικό υλικό, το οποίο θα διένεμε στα ασθενοφόρα και στα σπίτια του “Χαμόγελου του Παιδιού”. Επικοινωνήσαμε, επισκέφτηκε τη Μυτιλήνη και προσφέρθηκε να μεσολαβήσει ώστε να γνωρίσω τον κ. Σκρουφ με σκοπό να βοηθήσει τους Έλληνες που έχουμε πρόβλημα».

Αρχικά το Νοσοκομείο έλαβε 5.000 παιδιατρικές πεταλούδες, τρεις μεγάλους κλίβανους για τα χειρουργεία, ένα φορητό ενδοκολπικό υπέρηχο για το Μαιευτικό, ένα τροχήλατο υπέρηχο γενικής χρήσης, ένα καρδιογράφο, αλλά και αναλώσιμα: βελόνες, σύριγγες, ελαστικοί επίδεσμοι κ.ά..

Από τα πολυσυζητημένα ιστορικά στέκια της προκυμαίας, σήμα κατατεθέν της πόλης της Μυτιλήνης, εκτός από τον εντυπωσιακό Άγιο Θεράποντα, υψώνεται το «Κρυστάλ», δίδυμο τού επίσης μεγαλοπρεπούς καφενείου «Πανελλήνιον». Όπως όλες οι εξελίξεις δείχνουν, ο χώρος του, για χρόνια παρατημένος, θα μυρίσει πάλι... ούζο, όχι ως καφενείο, αλλά ως μέσο έκθεσης λεσβιακών προϊόντων Αρκεί, ωστόσο, άμεσα όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να καταλήξουν σε κοινές προτάσεις προς την Τράπεζα Πειραιώς που έχει κοινοποιήσει την πρόθεσή της να παραχωρήσει το «Κρυστάλ» με προγραμματική σύμβαση στο Επιμελητήριο. Και αυτή η παραχώρηση, όπως και οι άνωθεν πιέσεις, δεν θα μπορούσαμε να κρύψουμε ότι γίνονται -και- χάρη στις παρεμβάσεις της εφημερίδας «Εμπρός», που ανέδειξε ατοπήματα και αναγκαιότητες, αλλά και τις αποφασιστικές κινήσεις πρωτίστως του Γενικού Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννη Γιαννέλλη και στη συνέχεια του Συνδέσμου Ποτοποιών και Αποσταγματοποιών Λέσβου, του Επιμελητηρίου και βέβαια... της Τράπεζας Πειραιώς.

Και τα δύο κτήρια, του «Κρυστάλ» και του «Πανελλήνιου», χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα το 1985. Η ιστορία από το τότε στο σήμερα πέρασε από πολλές φουρτούνες. Γνώστης της, που την παρακολούθησε συστηματικά από πλευράς ειδησεογραφίας, δεν είναι άλλος από τον συνάδελφο Νίκο Μανάβη, το αρχείο του οποίου μπορεί να μας κατατοπίσει σχετικά. Το 1990 χαρακτηρίστηκαν διατηρητέοι οι εσωτερικοί χώροι των καφενείων και οι χρήσεις τους, ενώ από το 1995 και μετά ξεκίνησε μια προσπάθεια να αποχαρακτηριστούν και να μετατραπούν σε υποκατάστημα της τότε κραταιάς Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Οι μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις οδήγησαν σε αναστολή και τελικά τροποποίηση του αρχικού σχεδιασμού. Το δεύτερο σχέδιο που παρουσιάστηκε ήθελε να παραμένει διατηρητέο το «Πανελλήνιον» και να αποχαρακτηρίζεται το «Κρυστάλ». Στόχος και πάλι ήταν να μετατραπεί σε υποκατάστημα της ΑΤΕ. Μάλιστα, είχε παρουσιαστεί και ένα ευφάνταστο σενάριο που ήθελε να δημιουργηθεί υπόγεια σύραγγα που θα ένωνε το σημερινό υποκατάστημα της ΑΤΕ (πρώην καφενείο Δάλλα (από την πλευρά της προκυμαίας) και Καφεκοπτείο Χατζηχαλκιά (από την πλευρά της αγοράς). Αποδείχθηκε ότι πρόκειται για ένα ανέφικτο τεχνικά σενάριο και έτσι εγκαταλείφθηκε.

Όμως, οι προσπάθειες συνεχίστηκαν έως το 2005, όπου επί υπουργίας Αριστοτέλη Παυλίδη το «Κρυστάλ» αποχαρακτηρίστηκε. Συγκεκριμένα, στις 11 Οκτωβρίου του 2005 δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως η σχετική απόφαση. Στην υπουργική απόφαση αναφέρεται ότι σχετικό αίτημα είχε κατατεθεί από την Αγροτική Τράπεζα. Επίσης, λήφθηκαν υπόψη δύο αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης για το θέμα, η 498η του 2000 και η 300ή του 2005 με εισήγηση του τότε δημάρχου Άρη Χατζηκομνηνού.

 

Πρόλαβαν το πολυκατάστημα!

Με τούτα και με κείνα φτάνουμε σε ένα πρωινό του Μαρτίου του 2016, όπου ο φακός του Νίκου Μανάβη «συλλαμβάνει» οικοδομικές εργασίες στο πάλαι ποτέ παραδοσιακό καφενείο. Μετά το ρεπορτάζ του, που αποκάλυπτε ότι επρόκειτο το κτήριο να στεγάσει... πολυκατάστημα ρούχων (!), παρεμβαίνει ο Γενικός Γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, ο οποίος ειδοποιεί τους επίδοξους εκμεταλλευτές του χώρου ότι το «Κρυστάλ» θα ανοίξει εκ νέου ως παραδοσιακό καφενείο-ουζερί.

Εξάλλου, πρόταση για αξιοποίηση του ιστορικού καφενείου «Κρυστάλ» ως χώρου προβολής του ούζου και της γαστρονομίας του νησιού κατέθεσε τον περασμένο Φεβρουάριο ο Σύνδεσμος Ποτοποιών Αποσταγματοποιών Λέσβου σε συνάντηση που είχε με τον κ. Γιαννέλλη. Μαζί με τους ποτοποιούς ήταν και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λέσβου Βαγγέλης Μυρσινιάς. Εν συνεχεία, ο κ. Γιαννέλλης απέστειλε την πρόταση στον πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς Γιάννη Χατζηνικολάου, με τον οποίο είχε ήδη συναντηθεί συζητώντας τις δυνατότητες αξιοποίησης του «Κρυστάλ» ως καφενείου της Μυτιλήνης, όπως ήταν η αρχική του χρήση.

 

Από τον Μυριβήλη έως σήμερα

«Το συγκεκριμένο κτήριο έχει τεράστια ιστορική και πολιτισμική αξία, δεδομένου ότι απ’ εκεί παρήλασαν σπουδαίες προσωπικότητες του πολιτικού και πνευματικού χώρου, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Στράτης Μυριβήλης, ο Ηλίας Βενέζης και πολλοί άλλοι -γι’ αυτό άλλωστε συνεχίζει να αποτελεί πάγιο αίτημα πολιτών της Μυτιλήνης η επαναλειτουργία του “Κρυστάλ” ως καφενείου», τονίζει ο κ. Γιαννέλλης.

Πλέον αυτό που αναμένεται είναι οι προτάσεις του Επιμελητηρίου για τη δημιουργία προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Επιμελητηρίου και της Τράπεζας Πειραιώς που θα του το παραχωρήσει για τα επόμενα χρόνια. «Είμαστε έτοιμοι. Η Γενική Γραμματεία Αιγαίου είναι αρωγός σε αυτήν την προσπάθεια, θεωρούμε ότι το Επιμελητήριο μπορεί να αναλάβει το “Κρυστάλ” και θέλουμε να ξαναζωντανέψει ο χώρος», ανέφερε στο «View» ο κ. Γιαννέλλης.

Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Βαγγέλης Μυρσινιάς εξήγησε στο View ότι «σκοπός μας είναι ο χώρος να συμβάλλει στην προβολή και ανάδειξη όλων των τοπικών προϊόντων, αλλά και να φιλοξενήσει εκθέσεις». Τα βλέμματα λοιπόν όλων, στρέφονται στο Επιμελητήριο που άμεσα πρέπει να κοινοποιήσει τις προτάσεις του για την εκμετάλλευση και ανάδειξη του χώρου, ώστε να γίνει πράξη η προγραμματική σύμβαση και η πολυπόθητη παραχώρηση του Κρυστάλ για την ανάδειξη της πολιτισμικής... ουζοπαράδοσης!

Αποστολή στο Στρασβούργο

Ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης έστειλε από το Στρασβούργο κατά τις διεργασίες της Συνόδου του Ευρωκοινοβουλίου στη σεισμόπληκτη Λέσβο ο Ευρωπαίος επίτροπος για θέματα Μετανάστευσης Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Σε ερώτηση της απεσταλμένης Ανθής Παζιάνου για το πώς η Ευρώπη θα βοηθήσει τη Λέσβο που επλήγη από τον καταστροφικό σεισμό, ο κ. Αβραμόπουλος μετέφερε το μήνυμα στήριξης στη Λέσβο και από τον πρόεδρο της Κομισιόν κ. Γιουνκέρ, ενώ τόνισε ότι από τη Δευτέρα επικοινώνησε με τον δήμαρχο Λέσβου Σπύρο Γαληνό διαβεβαιώνοντάς τον ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει όλες τις δυνατότητες άμεσης βοήθειας στο νησί.

Η υπογράφουσα παρουσίασε την τσάντα που έχουν φτιάξει πρόσφυγες στη Λέσβο φτιαγμένη από σωσίβια εκείνων που σώθηκαν και τόνισε: «Η Λέσβος έδειξε την αλληλεγγύη της, η Ευρώπη θα τη δείξει στη Λέσβο»; Για να επισημάνει ο κ. Αβραμόπουλος ότι η Λέσβος δεν είναι μόνη της και εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για την αλληλεγγύη και ανθρωπιά των κατοίκων της.

 

Αυλές, χρώματα, κουρτίνες, συμπεριφορές, φωνές. Πόσες μικρές λεπτομέρειες ομορφαίνουν ή δυσχεραίνουν την καθημερινότητά μας και νομίζουμε ότι είναι ασήμαντες; Ευτυχώς τη σημασία τους επισημαίνει, μεταξύ άλλων, η δημοσιογράφος Ελληνοαμερικανίδα φωτογράφος με καταγωγή από τον Άνω Χάλικα (!), αλλά και την Καρδίτσα και την Καλαμάτα, Stella Johnson. Μη χάσετε, όσοι δεν πήγατε, την έκθεσή της στη Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης στον εκθεσιακό της χώρο, 3η πάροδος Μικράς Ασίας, στο Κάτω Κάστρο Μυτιλήνης, έως την Τρίτη 13 Ιουνίου!

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε φωτογράφους είτε γνωρίζουμε είτε όχι, που κρατούν απόσταση από τα υποκείμενα που συλλαμβάνουν με τον φακό τους, απόσταση νοητή όχι κυριολεκτική. Η διαφορά με τη Stella Johnson είναι ότι δεν κρατά απόσταση από τους ανθρώπους που φωτογραφίζει. Μπορεί και τους γνωρίζει, μαθαίνει για τη ζωή τους, μπαίνει σπίτι τους και κρατά δεσμούς.

 

Συγκινητική ιστορία

«Με την κύρια Στέλλα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Από τότε που ήμουν 4-5 ετών περίπου. Κάθε καλοκαίρι μας επισκέπτεται και με βγάζει υπέροχες φωτογραφίες... Την ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα και την αγαπώ πολύ!», λέει στο «Ε» η Ρούλα Ψάνη. Ο δεσμός της κ. Johnson με τη Ρούλα είναι πολυετής, παρόλο που η δεύτερη είναι μόλις 15 ετών! Τη φωτογράφισε όταν εκείνη ήταν περίπου τεσσάρων να διαμαρτύρεται στα σκαλιά του σπιτιού δίπλα σε μια γιαγιά. Από τότε τη βλέπει κάθε χρόνο όταν έρχεται στη Μυτιλήνη και τη φωτογραφίζει εκ νέου. Έτσι την περασμένη Τετάρτη με πολύ καμάρι η Ρούλα πήγε στα εγκαίνια της έκθεσης της κ. Johnson με την οποία φωτογραφήθηκαν μπροστά από την πρώτη φωτογραφία που εγκαινίασε τη σχέση τους, με το φακό του Ηλία Μάρκου. Και κάπως έτσι διαμορφώθηκαν όλες οι σχέσεις της με τους ανθρώπους του νησιού: Τον Κώστα, τον κουρέα και άλλους για τους οποίους μπορεί να μιλά ώρες.

Ο πρόεδρος της ΦΕΜ Στρατής Τσουλέλλης καμαρώνει για τη σύνδεση της ΦΕΜ με την κ. Johnson και εκθειάζει το έργο της, από το πώς συλλαμβάνει ο φακός της το φως και τα χρώματα μιας κουρτίνας μέχρι την κίνηση του κουρέα όταν κουρεύει τον πελάτη του.

Η Ελληνοαμερικανίδα φωτογράφος, τα τελευταία χρόνια ασχολείται με το φωτογραφικό της πρότζεκτ για την ελληνική κουλτούρα με εικόνες κυρίως από τη Λέσβο και την Κρήτη, όπου επισκέπτεται κάθε χρόνο. Στα άμεσα σχέδιά της είναι ένα βιβλίο - λεύκωμα με φωτογραφίες από την ελληνική καθημερινότητα.

Με το προσφυγικό η ίδια συνειδητά επέλεξε να μην εμπλακεί, παρόλο που έχει πολύ καλή γνώση του τι συμβαίνει στη Λέσβο: «Βλέπω πάντα ως εξωτερικός παρατηρητής. Δεν μπορώ και δεν θέλω να αποτυπώσω κάτι που δεν γνωρίζω καλύτερα από τους ντόπιους φωτογράφους που έκαναν καταπληκτική δουλειά. Δεν θα μπορούσα άλλωστε να προσφέρω κάτι καινούριο».

Η St. Johnson ανησυχεί και για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα της. «Οι συνάδελφοί μου κι εγώ είμαστε απογοητευμένοι από την εκλογή του Τραμπ. Φοβόμαστε την άνοδο του ρατσισμού, του σεξισμού και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», τονίζει. Αν και έντονα πολιτικοποιημένη, δεν το καταγράφει με τον φακό της αυτό που ζει. Όμως θεωρεί ότι με τη δράση και τη διαμαρτυρία μπορεί οι επόμενες εκλογές να έχουν «δημοκρατικότερο αποτέλεσμα». Το «κανονικό» της όνομα θα ήταν Κατερίνα Γιαννακοπούλου, αν ο πατέρας της δεν το μετέτρεπε σε Johnson.

 

Δεν έχουμε καμία διάθεση να στηλιτεύσουμε τα πεπραγμένα του Υπουργείου Πολιτισμού σε σχέση με την καθυστέρηση αφενός της παράδοσης του ολοκληρωμένου -από το 2015- έργου της ανακαίνισης του Μουσείου Τεριάντ, αφετέρου των εγκαινίων και της επανέκθεσης των εκθεμάτων που θα γίνει στις 3 Ιουλίου. Όπως και να το κάνουμε όμως η καθυστέρηση αναγνωρίστηκε από όλους τους εμπλεκομένους. Ενώ υπήρχαν κι άλλα ζητήματα, όπως η παραίτηση της πρώην προέδρου του Τεριάντ και η καθυστέρηση ορισμού νέων μελών της Διοίκησης του Μουσείου.

Όμως από την πρώτη στιγμή και πριν γίνει ευρύτερα γνωστό το έργο που γίνεται αυτήν τη στιγμή στο Μουσείο Τεριάντ, πρώτο το «Ε» ήταν που αναγνώρισε ότι ο νέος πρόεδρος Δημήτρης Παπαγεωργίου έχει πάρει πολύ ζεστά το θέμα, έχει εμπλέξει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Τμήμα Πολιτισμικής Πληροφορικής και φοιτητές, με αποτέλεσμα το Τεριάντ -φύσει μοντέρνο μουσείο- να γίνεται και προσβάσιμο, ελκυστικό και ενδιαφέρον χωρίς να χάνει σε ποιότητα ή αισθητική.

Η έλευση της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου για τα εγκαίνια και η συνεπακόλουθη χαρά του προσωπικού και των εμπλεκομένων με το μουσείο, έστω και καθυστερημένα, μας θύμισε μια μικρή ανέκδοτη ιστορία.

 

«Επιτέλους, σύντροφοι, ήρθατε;»

Πριν από λίγα χρόνια, το «Ε» είχε κληθεί σε εκδήλωση ιστορικού χώρου και κόμματος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ενόψει εκλογών τότε, για προεκλογική ομιλία. Οι προσερχόμενοι μετρημένοι στα δάχτυλα ενός χεριού τότε. Εντύπωση μάς είχε κάνει η παρουσία ενός ηλικιωμένου που καθόταν μόνος του σε μια γωνιά και παρακολουθούσε αποσβολωμένος, με μεγάλο ενδιαφέρον τη συζήτηση για τον ιμπεριαλισμό και τα αντιδραστικά- αντιλαϊκά μέτρα.

Ρωτήσαμε στη συνέχεια τα στελέχη του κόμματος, που έδειχναν και από την πλευρά τους μεγάλο σεβασμό στον ηλικιωμένο, πώς και ήρθε στην εκδήλωση. Μας είπαν λοιπόν ότι κατά την προεκλογική τους εκστρατεία στα χωριά (ομιλίες, προκηρύξεις, αφίσες) έφτασαν σε ένα χωριουδάκι και άρχισαν να αφισοκολλούν. Ο μπάρμπας τούς είδε και δακρυσμένος τους είπε: «Επιτέλους, σύντροφοι, ήρθατε; Σαράντα χρόνια σας περίμενα!» Από μια ιστορική διάσπαση κι έπειτα, ο ηλικιωμένος αυτός συμπαθέστατος κύριος έπαιρνε συστηματικά την κομματική εφημερίδα, όμως δεν ήξερε κανέναν από το χωριό να ήταν στο ίδιο κόμμα. Κι έτσι βρήκε τους συντρόφους του κι αναγάλλιασε η ψυχούλα του! Και είναι πράγματι συγκινητικό, αν σκεφτεί κανείς μέσα στις ιστορίες των διασπάσεων, τους ανθρώπους και πώς τις βιώνουν.

Πριν από λίγα χρόνια, πολύ λίγα για την ακρίβεια, η έλευση αξιωματούχων, υπουργών και κυβερνητικών εκπροσώπων από την πρωτεύουσα γινόταν πρωτοσέλιδο. Από το 2015, αυτές οι φυσιογνωμίες πέρασαν στις πιο κάτω θέσεις, ενώ και η ειδησεογραφία παράλληλα κάνει τα πρώτα της βήματα στη νέα εποχή, προσπαθώντας να ψηλαφίσει το νέο της εαυτό.

Δυστυχώς, ενώ μετράμε αφίξεις αξιωματούχων πιο συχνά, μετράμε και υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Ας ελπίσουμε ότι με την έλευση της κ. Κονιόρδου θα λάβουμε διαβεβαιώσεις για τις υποσχέσεις των προηγούμενων ηγεσιών του ΥΠΠΟ και ότι αυτές θα τηρηθούν σε ό,τι αφορά την πολυαναμενόμενη άφιξη των πινάκων του Θεοφίλου. Και είναι ευκαιρία για τους τοπικούς μας παράγοντες να μην εύχονται απλώς μια «καλή κουβέντα» από την υπουργό για το θέμα, αλλά οι ίδιοι να της το θέσουν επί τάπητος.

 

Σελίδα 36 από 44
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top