FOLLOW US
Ανθή Παζιάνου

Ανθή Παζιάνου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ευρωπαίοι ειρηνιστές που ξεκίνησαν πριν 5 μήνες από τη Γερμανία περπατώντας για να φτάσουν κάποια στιγμή (!) στο Χαλέπι της Συρίας, πραγματοποίησαν χτες πορεία μαζί με πρόσφυγες και μετανάστες από τη Μόρια ενάντια στον πόλεμο.

Τελικός τους σταθμός η πλατεία Σαπφούς με ενδιάμεσους το «One Happy Family» του Ελβετικού Σταυρού και τον Καρά Τεπέ.

«Είμαστε από τον Δεκέμβρη στον δρόμο. Δεν διαδηλώνουμε. Κάνουμε πορεία για την ειρήνη», λέει στο «Ε», η Άννα Κ. από την Πολωνία και την οργάνωση «Civil March for Aleppo». Συνολικά 3.000 Ευρωπαίοι έχουν περπατήσει τη Γερμανία, την Τσεχία, την Αυστρία τη Σλοβενία, την Κροατία, τη Σερβία, τη FYROM, με 100 εξ αυτών να φτάνουν στη Λέσβο μέσω Καβάλας. Τις επόμενες μέρες ευελπιστούν να πάνε στην Τουρκία με τελικό προορισμό τη Συρία.

 

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017 16:23

Στο δρόμο πολύτεκνοι με 4 παιδιά

Σε αναζήτηση στέγης βρίσκονται εδώ και μία εβδομάδα, ένα ζευγάρι με τέσσερα παιδιά από το Λισβόρι, που είδαν την περασμένη Δευτέρα το σπίτι τους να καταρρέει, όπως δεκάδες άλλοι συμπολίτες μας, που περιθάλπονται από τις τοπικές Αρχές τις τελευταίες ημέρες. Η διαφορά είναι ότι στην εν λόγω περίπτωση το ένα από τα τέσσερα παιδιά, έξι χρόνων, είναι ΑμεΑ, κι έτσι ενώ όταν ενημερώθηκε άμεσα η αντιδήμαρχος Αναστασία Αντωνέλλη και πρότεινε να μεταφερθούν στο ξενοδοχείο, η μητέρα αρνήθηκε γιατί θα υπήρχε πρόβλημα με το μικρό παιδί.

Η ίδια κοινοποίησε το πρόβλημά της σε άλλες μητέρες στο Facebook και αμέσως συγκεντρώθηκαν κούτες με είδη πρώτης ανάγκης. Παράλληλα και η κ. Αντωνέλλη έστειλε κούτες με πάνες και μαγειρεμένο φαγητό στην οικογένεια που αυτές τις μέρες φιλοξενείται σε συγγενείς.

Το οικονομικό πρόβλημα έχει παρατηρηθεί στην οικογένεια τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να είναι δικαιούχος τα τελευταία δύο, της κάρτας αλληλεγγύης και του επιδόματος του Οργανισμού Κοινωνικής Προστασίας του Δήμου Λέσβου. Η μητέρα, 36 χρόνων, ανέφερε στο «Ε» ότι ακόμα και για να κατεβεί από το Λισβόρι για να πάρει τα τρόφιμα που δικαιούνταν κάθε μήνα, έπρεπε να δανειστεί από κάποιον συγχωριανό της 10 ευρώ για το εισιτήριο, ώστε να κατεβεί στη Μυτιλήνη. «Προσπαθούμε με τον άντρα μου να κάνουμε μεροκάματα, ούτε δύο την εβδομάδα δεν βγάζουμε», τονίζει και την ίδια ώρα στενοχωριέται που μιλά μπροστά στα παιδιά της και αυτά δεν θέλουν να τη βλέπουν στενοχωρημένη. «Έχω ζητιανέψει, έχω ζητήσει δουλειά, τώρα πρώτιστα ζητώ να βρω ένα σπίτι με νοίκι και θα τη βρω την άκρη, όμως πήγα στον Πολιχνίτο, είναι όλα νοικιασμένα», επισημαίνει.

Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν, μπορούν να επικοινωνούν με την εφημερίδα μας. 

 

 


Αναλαμβάνει ο Οργανισμός Αλληλεγγύης, τους σεισμοπαθείς

Σίτιση και στέγαση

 

Την Παρασκευή 16 Ιουνίου, το Διοικητικό Συμβούλιο του Ν.Π.Δ.Δ. Κοινωνικής Προστασίας & Αλληλεγγύης Δήμου Λέσβου, μετά από εισήγηση της αντιδημάρχου και προέδρου του Οργανισμού, Αναστασίας Αντωνέλλη, αποφάσισε ομόφωνα την ανάληψη εκ μέρους του Οργανισμού, εξ ιδίων πόρων, του κόστους στέγασης και σίτισης όλων των σεισμοπαθών που έχουν καταγραφεί και διαμένουν σε ξενοδοχεία από την επαύριο του σεισμού μέχρι τέλος Ιουνίου.

Η απόφαση αυτή έχει στόχο και την προστασία του εισοδήματος των επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στις σεισμόπληκτες περιοχές, σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής του ποσού από την κυβέρνηση - Πολιτεία, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις που έχουν δοθεί.

Για πρώτη φορά -μόνος- επί σκηνής στη Μυτιλήνη, έρχεται την Παρασκευή ο μεγάλος Σταμάτης Κραουνάκης, στο κτήμα «Οινοφόρος», που έχει επισκεφτεί από μικρός το νησί μας και έχει τραγουδήσει με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στο παρελθόν. Σπούδασε μουσική έχοντας δασκάλα την Κλέλια Τερζάκη, ενώ πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1978, υπογράφοντας τη μουσική στον δίσκο «Το σπίτι του Αγαμέμνονα». Ένα χρόνο νωρίτερα είχε κάνει το ντεμπούτο του στο θέατρο, γράφοντας τη μουσική για την παράσταση «Βαριέμαι» (1977). Το 1981 έκανε την πρώτη του μεγάλη συνεργασία, γράφοντας τη μουσική για τον δίσκο «Σκουριασμένα χείλια», που ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού.

Σημαντική στιγμή στην καριέρα του, υπήρξε η συνάντηση και συνεργασία του με τη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου, την οποία γνώρισε στην Πάντειο και με την οποία είναι συνδεδεμένος ο μεγαλύτερος όγκος του συνολικού του έργου, με πρώτη σημαντική στιγμή των δύο, την κυκλοφορία του δίσκου «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» (Οκτώβριος 1985), με περισσότερες από 200.000 πωλήσεις, ενώ ταυτόχρονα εκτινάχθηκε και η καλλιτεχνική πορεία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη.

Έκτοτε συνεργάστηκε με μια σειρά από μεγάλες φωνές του ελληνικού τραγουδιού (ενδεικτικά: Ελένη Βιτάλη, Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου, Ελευθερία Αρβανιτάκη κλπ.), ενώ ανέδειξε και προώθησε ο ίδιος νέους καλλιτέχνες (Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Μπάσης, Στέλιος Διονυσίου κλπ.).

Πέρα από τη δισκογραφική δουλειά, εμπνεύστηκε ένα νέο τρόπο παρουσίασης μουσικών παραστάσεων, χρησιμοποιώντας τα τραγούδια ως μουσικό θεατρικό κείμενο και τους τραγουδιστές σαν ήρωες ενός φανταστικού έργου. Έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως αριστερό και για τον λόγο αυτό τον ρωτήσαμε για τις πολιτικές εξελίξεις.

 

Στην ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ

 

Έχετε ξαναέρθει στη Μυτιλήνη;

«Φυσικά ναι. Έχω παίξει παλιά με την Άλκηστη. Πιο παλιά ακόμα με τους γονείς. Έχω μια καλή μου φίλη. Έχουμε παίξει και την πρώτη παράσταση της Δήμητρας Παπίου. Αλλά μόνος μου έτσι, όχι».

Το τελευταίο διάστημα λέγονται πολλά για τη Λέσβο. Εσείς τι εντύπωση έχετε αποκομίσει για το νησί και τους κατοίκους του;

«Όπου μιλάει η Ελλάδα, μιλάει ο Θεός. Καλλιτέχνες γεννημένοι. Ευλογημένος τόπος. Σύνορο».

Είχατε ταχθεί υπέρ της αλλαγής του πολιτικού σκηνικού της χώρας το 2015. Ποιος είναι ο απολογισμός σας; Ήρθαν οι αλλαγές; Έχετε απογοητευτεί;

«Και βέβαια είχα ταχτεί. Ήθελα να φύγουν οι άλλοι. Είμαι αγωνιστής της καθημερινότητας. Δεν είχα ελπίδες για να τις χάσω. Ήξερα. Με οργίζει που οι εγκληματίες είναι ελεύθεροι και πληρώνουμε  τους σεκιουριτάδες τους. Είμαι στη μάχη. Ξέρω τι περνάει η χώρα, ο πλανήτης. Ανήκω στους μαχητές του φωτός. Η τέχνη μου με κρατάει όρθιο. Η σύμπλευση με αγαπημένους καλλιτέχνες. Δεν απογοητεύομαι ποτέ. Η εξουσία είναι εξουσία. Έχουμε το χειρότερο πολιτικό προσωπικό από ποτέ. Παρ’ όλα αυτά οι τόποι έχουν δικιά τους φωνή και μπορούν να την υψώνουν».

Τι θα ακούσουμε από εσάς στον «Οινοφόρο» και με τι διάθεση έρχεστε;

«Να ανοίξω την ψυχή μου. Μια βόλτα σε ό,τι μ’ ένωσε με τη συλλογική μνήμη. Μπορώ να χαίρομαι μ’ αυτό. Θα τραγουδήσουμε όλοι, παρέα. Αυτό. Ανυπομονώ. Κάθε φορά σε κάθε τόπο, υπάρχει ένας θεός που μας κοιτάζει από κάπου ψηλά. Μικρός φτερωτός και πειραχτήρης. Ελπίζω να τον ερεθίσουμε να μας ανυψώσει. Σας ευχαριστώ».

Κούτες που παραδίδονται «κάθε τρεις και λίγο» στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, βλέπουμε στις φωτογραφίες της βιοπαθολόγου Φεβρωνίας Κανταρτζή εδώ και μήνες. Τη γνωρίζαμε, πέραν του μικροβιολογικού της εργαστηρίου, ως εθελόντρια στο «Χαμόγελο του Παιδιού», όμως τελευταία απευθύνεται συχνά στο «Βοστάνειο» και τη διοικήτρια ρωτώντας ποιες είναι οι ανάγκες του Ιδρύματος. Έτσι μετά από λίγο καταφτάνουν πολύτιμες χαρτόκουτες με αναλώσιμα. Πίσω από την προσπάθεια, βρίσκεται η αυστριακή οργάνωση «Griechenlandhilfe» (σ.σ. «Βοήθεια για την Ελλάδα) για την οποία μάθαμε περισσότερα από τη Φ. Κανταρτζή, με αφορμή την παράδοση 32 δεμάτων πριν από λίγες ημέρες.

Οι δωρεές της «Griechenlandhilfe», «δεν σχετίζονται με το προσφυγικό». Ιδρυτής της οργάνωσης είναι ο Έρβιν Σκρουφ, Αυστριακός φιλέλληνας, ο οποίος έχει, μεταξύ άλλων, βραβευτεί από τον ελληνικό Στρατό πριν τρία χρόνια για τη δωρεά ενός ασθενοφόρου. Πώς ξεκίνησε η οργάνωση; «Το 2012 τού δημιουργήθηκε η ιδέα, βλέποντας στην τηλεόραση τις ελλείψεις που παρουσιάζουν τα ελληνικά νοσοκομεία, και αποφάσισε ότι θέλει να συνδράμει. Πούλησε μία επιχείρηση που είχε με υπολογιστές και αναλώσιμα υλικά, διέθεσε τα πρώτα 60.000 ευρώ και στη συνέχεια έφτιαξε την οργάνωση. Μέχρι τώρα συνεχίζει να έρχεται όχι μόνο στη Μυτιλήνη, αλλά υποστηρίζει ακόμα την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Κεφαλονιά και άλλες πόλεις, συνολικά 21 δομές». Συνολικά 36 εθελοντές και τρεις εργαζόμενοι απαρτίζουν την οργάνωση σε Αυστρία, Γερμανία, Ελλάδα και Σουηδία, οι οποίοι φροντίζουν να συλλέγουν και να διανέμουν το ανθρωπιστικό υλικό. Χρηματοδοτείται μέχρι στιγμής αποκλειστικά από δωρεές.

 

 


Η Φ. Κανταρτζή κατά την παράδοση στο Νοσοκομείο, 32 δεμάτων υγειονομικού υλικού

 

Από τα... ράμματα!

Πώς αποφάσισε η Φ. Κανταρτζή να ζητήσει από την οργάνωση να συνδράμει στο Νοσοκομείο; Είχε μια δυσάρεστη εμπειρία: «Να τονίσουμε καταρχήν ότι δεν ήταν θέμα προσωπικού ή γιατρών, καθώς εκείνοι με τα μέσα που διαθέτουν, κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Είχα κόψει κάποια στιγμή το δάχτυλό μου. Χρειαζόμουν δύο μικρά ράμματα. Βρέθηκα στη δυσάρεστη έκπληξη να μην υπάρχουν ράμματα σε μέγεθος κατάλληλο για το δάχτυλό μου. Τα ράμματα που είχαν μείνει, ήταν εντελώς ακατάλληλα. Αυτό ήταν που με ώθησε να πηγαίνω ξανά και ξανά στο Νοσοκομείο να ρωτώ τι προμήθειες χρειάζεται».

 

Η «προίκα»

Η πρώτη βοήθεια ήρθε στη Μυτιλήνη το Δεκέμβριο του 2015 μετά τη συζήτηση που είχε με τη Φ. Κανταρζή: «Μου ζητήθηκε ως εθελόντρια του “Χαμόγελου του Παιδιού”, να κάνω μια μετάφραση από τα ελληνικά στα αγγλικά κάποιων σελίδων excel που θα αποστέλλαμε στη Γερμανία στον κ. Γιάννη Αθανάσιο, καθηγητή της Χημείας στη Λειψία με την προοπτική να συλλέξει ιατροφαρμακευτικό υλικό, το οποίο θα διένεμε στα ασθενοφόρα και στα σπίτια του “Χαμόγελου του Παιδιού”. Επικοινωνήσαμε, επισκέφτηκε τη Μυτιλήνη και προσφέρθηκε να μεσολαβήσει ώστε να γνωρίσω τον κ. Σκρουφ με σκοπό να βοηθήσει τους Έλληνες που έχουμε πρόβλημα».

Αρχικά το Νοσοκομείο έλαβε 5.000 παιδιατρικές πεταλούδες, τρεις μεγάλους κλίβανους για τα χειρουργεία, ένα φορητό ενδοκολπικό υπέρηχο για το Μαιευτικό, ένα τροχήλατο υπέρηχο γενικής χρήσης, ένα καρδιογράφο, αλλά και αναλώσιμα: βελόνες, σύριγγες, ελαστικοί επίδεσμοι κ.ά..

Από τα πολυσυζητημένα ιστορικά στέκια της προκυμαίας, σήμα κατατεθέν της πόλης της Μυτιλήνης, εκτός από τον εντυπωσιακό Άγιο Θεράποντα, υψώνεται το «Κρυστάλ», δίδυμο τού επίσης μεγαλοπρεπούς καφενείου «Πανελλήνιον». Όπως όλες οι εξελίξεις δείχνουν, ο χώρος του, για χρόνια παρατημένος, θα μυρίσει πάλι... ούζο, όχι ως καφενείο, αλλά ως μέσο έκθεσης λεσβιακών προϊόντων Αρκεί, ωστόσο, άμεσα όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να καταλήξουν σε κοινές προτάσεις προς την Τράπεζα Πειραιώς που έχει κοινοποιήσει την πρόθεσή της να παραχωρήσει το «Κρυστάλ» με προγραμματική σύμβαση στο Επιμελητήριο. Και αυτή η παραχώρηση, όπως και οι άνωθεν πιέσεις, δεν θα μπορούσαμε να κρύψουμε ότι γίνονται -και- χάρη στις παρεμβάσεις της εφημερίδας «Εμπρός», που ανέδειξε ατοπήματα και αναγκαιότητες, αλλά και τις αποφασιστικές κινήσεις πρωτίστως του Γενικού Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννη Γιαννέλλη και στη συνέχεια του Συνδέσμου Ποτοποιών και Αποσταγματοποιών Λέσβου, του Επιμελητηρίου και βέβαια... της Τράπεζας Πειραιώς.

Και τα δύο κτήρια, του «Κρυστάλ» και του «Πανελλήνιου», χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα το 1985. Η ιστορία από το τότε στο σήμερα πέρασε από πολλές φουρτούνες. Γνώστης της, που την παρακολούθησε συστηματικά από πλευράς ειδησεογραφίας, δεν είναι άλλος από τον συνάδελφο Νίκο Μανάβη, το αρχείο του οποίου μπορεί να μας κατατοπίσει σχετικά. Το 1990 χαρακτηρίστηκαν διατηρητέοι οι εσωτερικοί χώροι των καφενείων και οι χρήσεις τους, ενώ από το 1995 και μετά ξεκίνησε μια προσπάθεια να αποχαρακτηριστούν και να μετατραπούν σε υποκατάστημα της τότε κραταιάς Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Οι μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις οδήγησαν σε αναστολή και τελικά τροποποίηση του αρχικού σχεδιασμού. Το δεύτερο σχέδιο που παρουσιάστηκε ήθελε να παραμένει διατηρητέο το «Πανελλήνιον» και να αποχαρακτηρίζεται το «Κρυστάλ». Στόχος και πάλι ήταν να μετατραπεί σε υποκατάστημα της ΑΤΕ. Μάλιστα, είχε παρουσιαστεί και ένα ευφάνταστο σενάριο που ήθελε να δημιουργηθεί υπόγεια σύραγγα που θα ένωνε το σημερινό υποκατάστημα της ΑΤΕ (πρώην καφενείο Δάλλα (από την πλευρά της προκυμαίας) και Καφεκοπτείο Χατζηχαλκιά (από την πλευρά της αγοράς). Αποδείχθηκε ότι πρόκειται για ένα ανέφικτο τεχνικά σενάριο και έτσι εγκαταλείφθηκε.

Όμως, οι προσπάθειες συνεχίστηκαν έως το 2005, όπου επί υπουργίας Αριστοτέλη Παυλίδη το «Κρυστάλ» αποχαρακτηρίστηκε. Συγκεκριμένα, στις 11 Οκτωβρίου του 2005 δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως η σχετική απόφαση. Στην υπουργική απόφαση αναφέρεται ότι σχετικό αίτημα είχε κατατεθεί από την Αγροτική Τράπεζα. Επίσης, λήφθηκαν υπόψη δύο αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης για το θέμα, η 498η του 2000 και η 300ή του 2005 με εισήγηση του τότε δημάρχου Άρη Χατζηκομνηνού.

 

Πρόλαβαν το πολυκατάστημα!

Με τούτα και με κείνα φτάνουμε σε ένα πρωινό του Μαρτίου του 2016, όπου ο φακός του Νίκου Μανάβη «συλλαμβάνει» οικοδομικές εργασίες στο πάλαι ποτέ παραδοσιακό καφενείο. Μετά το ρεπορτάζ του, που αποκάλυπτε ότι επρόκειτο το κτήριο να στεγάσει... πολυκατάστημα ρούχων (!), παρεμβαίνει ο Γενικός Γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, ο οποίος ειδοποιεί τους επίδοξους εκμεταλλευτές του χώρου ότι το «Κρυστάλ» θα ανοίξει εκ νέου ως παραδοσιακό καφενείο-ουζερί.

Εξάλλου, πρόταση για αξιοποίηση του ιστορικού καφενείου «Κρυστάλ» ως χώρου προβολής του ούζου και της γαστρονομίας του νησιού κατέθεσε τον περασμένο Φεβρουάριο ο Σύνδεσμος Ποτοποιών Αποσταγματοποιών Λέσβου σε συνάντηση που είχε με τον κ. Γιαννέλλη. Μαζί με τους ποτοποιούς ήταν και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λέσβου Βαγγέλης Μυρσινιάς. Εν συνεχεία, ο κ. Γιαννέλλης απέστειλε την πρόταση στον πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς Γιάννη Χατζηνικολάου, με τον οποίο είχε ήδη συναντηθεί συζητώντας τις δυνατότητες αξιοποίησης του «Κρυστάλ» ως καφενείου της Μυτιλήνης, όπως ήταν η αρχική του χρήση.

 

Από τον Μυριβήλη έως σήμερα

«Το συγκεκριμένο κτήριο έχει τεράστια ιστορική και πολιτισμική αξία, δεδομένου ότι απ’ εκεί παρήλασαν σπουδαίες προσωπικότητες του πολιτικού και πνευματικού χώρου, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Στράτης Μυριβήλης, ο Ηλίας Βενέζης και πολλοί άλλοι -γι’ αυτό άλλωστε συνεχίζει να αποτελεί πάγιο αίτημα πολιτών της Μυτιλήνης η επαναλειτουργία του “Κρυστάλ” ως καφενείου», τονίζει ο κ. Γιαννέλλης.

Πλέον αυτό που αναμένεται είναι οι προτάσεις του Επιμελητηρίου για τη δημιουργία προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Επιμελητηρίου και της Τράπεζας Πειραιώς που θα του το παραχωρήσει για τα επόμενα χρόνια. «Είμαστε έτοιμοι. Η Γενική Γραμματεία Αιγαίου είναι αρωγός σε αυτήν την προσπάθεια, θεωρούμε ότι το Επιμελητήριο μπορεί να αναλάβει το “Κρυστάλ” και θέλουμε να ξαναζωντανέψει ο χώρος», ανέφερε στο «View» ο κ. Γιαννέλλης.

Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Βαγγέλης Μυρσινιάς εξήγησε στο View ότι «σκοπός μας είναι ο χώρος να συμβάλλει στην προβολή και ανάδειξη όλων των τοπικών προϊόντων, αλλά και να φιλοξενήσει εκθέσεις». Τα βλέμματα λοιπόν όλων, στρέφονται στο Επιμελητήριο που άμεσα πρέπει να κοινοποιήσει τις προτάσεις του για την εκμετάλλευση και ανάδειξη του χώρου, ώστε να γίνει πράξη η προγραμματική σύμβαση και η πολυπόθητη παραχώρηση του Κρυστάλ για την ανάδειξη της πολιτισμικής... ουζοπαράδοσης!

Αποστολή στο Στρασβούργο

Ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης έστειλε από το Στρασβούργο κατά τις διεργασίες της Συνόδου του Ευρωκοινοβουλίου στη σεισμόπληκτη Λέσβο ο Ευρωπαίος επίτροπος για θέματα Μετανάστευσης Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Σε ερώτηση της απεσταλμένης Ανθής Παζιάνου για το πώς η Ευρώπη θα βοηθήσει τη Λέσβο που επλήγη από τον καταστροφικό σεισμό, ο κ. Αβραμόπουλος μετέφερε το μήνυμα στήριξης στη Λέσβο και από τον πρόεδρο της Κομισιόν κ. Γιουνκέρ, ενώ τόνισε ότι από τη Δευτέρα επικοινώνησε με τον δήμαρχο Λέσβου Σπύρο Γαληνό διαβεβαιώνοντάς τον ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει όλες τις δυνατότητες άμεσης βοήθειας στο νησί.

Η υπογράφουσα παρουσίασε την τσάντα που έχουν φτιάξει πρόσφυγες στη Λέσβο φτιαγμένη από σωσίβια εκείνων που σώθηκαν και τόνισε: «Η Λέσβος έδειξε την αλληλεγγύη της, η Ευρώπη θα τη δείξει στη Λέσβο»; Για να επισημάνει ο κ. Αβραμόπουλος ότι η Λέσβος δεν είναι μόνη της και εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για την αλληλεγγύη και ανθρωπιά των κατοίκων της.

 

Αυλές, χρώματα, κουρτίνες, συμπεριφορές, φωνές. Πόσες μικρές λεπτομέρειες ομορφαίνουν ή δυσχεραίνουν την καθημερινότητά μας και νομίζουμε ότι είναι ασήμαντες; Ευτυχώς τη σημασία τους επισημαίνει, μεταξύ άλλων, η δημοσιογράφος Ελληνοαμερικανίδα φωτογράφος με καταγωγή από τον Άνω Χάλικα (!), αλλά και την Καρδίτσα και την Καλαμάτα, Stella Johnson. Μη χάσετε, όσοι δεν πήγατε, την έκθεσή της στη Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης στον εκθεσιακό της χώρο, 3η πάροδος Μικράς Ασίας, στο Κάτω Κάστρο Μυτιλήνης, έως την Τρίτη 13 Ιουνίου!

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε φωτογράφους είτε γνωρίζουμε είτε όχι, που κρατούν απόσταση από τα υποκείμενα που συλλαμβάνουν με τον φακό τους, απόσταση νοητή όχι κυριολεκτική. Η διαφορά με τη Stella Johnson είναι ότι δεν κρατά απόσταση από τους ανθρώπους που φωτογραφίζει. Μπορεί και τους γνωρίζει, μαθαίνει για τη ζωή τους, μπαίνει σπίτι τους και κρατά δεσμούς.

 

Συγκινητική ιστορία

«Με την κύρια Στέλλα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Από τότε που ήμουν 4-5 ετών περίπου. Κάθε καλοκαίρι μας επισκέπτεται και με βγάζει υπέροχες φωτογραφίες... Την ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα και την αγαπώ πολύ!», λέει στο «Ε» η Ρούλα Ψάνη. Ο δεσμός της κ. Johnson με τη Ρούλα είναι πολυετής, παρόλο που η δεύτερη είναι μόλις 15 ετών! Τη φωτογράφισε όταν εκείνη ήταν περίπου τεσσάρων να διαμαρτύρεται στα σκαλιά του σπιτιού δίπλα σε μια γιαγιά. Από τότε τη βλέπει κάθε χρόνο όταν έρχεται στη Μυτιλήνη και τη φωτογραφίζει εκ νέου. Έτσι την περασμένη Τετάρτη με πολύ καμάρι η Ρούλα πήγε στα εγκαίνια της έκθεσης της κ. Johnson με την οποία φωτογραφήθηκαν μπροστά από την πρώτη φωτογραφία που εγκαινίασε τη σχέση τους, με το φακό του Ηλία Μάρκου. Και κάπως έτσι διαμορφώθηκαν όλες οι σχέσεις της με τους ανθρώπους του νησιού: Τον Κώστα, τον κουρέα και άλλους για τους οποίους μπορεί να μιλά ώρες.

Ο πρόεδρος της ΦΕΜ Στρατής Τσουλέλλης καμαρώνει για τη σύνδεση της ΦΕΜ με την κ. Johnson και εκθειάζει το έργο της, από το πώς συλλαμβάνει ο φακός της το φως και τα χρώματα μιας κουρτίνας μέχρι την κίνηση του κουρέα όταν κουρεύει τον πελάτη του.

Η Ελληνοαμερικανίδα φωτογράφος, τα τελευταία χρόνια ασχολείται με το φωτογραφικό της πρότζεκτ για την ελληνική κουλτούρα με εικόνες κυρίως από τη Λέσβο και την Κρήτη, όπου επισκέπτεται κάθε χρόνο. Στα άμεσα σχέδιά της είναι ένα βιβλίο - λεύκωμα με φωτογραφίες από την ελληνική καθημερινότητα.

Με το προσφυγικό η ίδια συνειδητά επέλεξε να μην εμπλακεί, παρόλο που έχει πολύ καλή γνώση του τι συμβαίνει στη Λέσβο: «Βλέπω πάντα ως εξωτερικός παρατηρητής. Δεν μπορώ και δεν θέλω να αποτυπώσω κάτι που δεν γνωρίζω καλύτερα από τους ντόπιους φωτογράφους που έκαναν καταπληκτική δουλειά. Δεν θα μπορούσα άλλωστε να προσφέρω κάτι καινούριο».

Η St. Johnson ανησυχεί και για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα της. «Οι συνάδελφοί μου κι εγώ είμαστε απογοητευμένοι από την εκλογή του Τραμπ. Φοβόμαστε την άνοδο του ρατσισμού, του σεξισμού και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», τονίζει. Αν και έντονα πολιτικοποιημένη, δεν το καταγράφει με τον φακό της αυτό που ζει. Όμως θεωρεί ότι με τη δράση και τη διαμαρτυρία μπορεί οι επόμενες εκλογές να έχουν «δημοκρατικότερο αποτέλεσμα». Το «κανονικό» της όνομα θα ήταν Κατερίνα Γιαννακοπούλου, αν ο πατέρας της δεν το μετέτρεπε σε Johnson.

 

Δεν έχουμε καμία διάθεση να στηλιτεύσουμε τα πεπραγμένα του Υπουργείου Πολιτισμού σε σχέση με την καθυστέρηση αφενός της παράδοσης του ολοκληρωμένου -από το 2015- έργου της ανακαίνισης του Μουσείου Τεριάντ, αφετέρου των εγκαινίων και της επανέκθεσης των εκθεμάτων που θα γίνει στις 3 Ιουλίου. Όπως και να το κάνουμε όμως η καθυστέρηση αναγνωρίστηκε από όλους τους εμπλεκομένους. Ενώ υπήρχαν κι άλλα ζητήματα, όπως η παραίτηση της πρώην προέδρου του Τεριάντ και η καθυστέρηση ορισμού νέων μελών της Διοίκησης του Μουσείου.

Όμως από την πρώτη στιγμή και πριν γίνει ευρύτερα γνωστό το έργο που γίνεται αυτήν τη στιγμή στο Μουσείο Τεριάντ, πρώτο το «Ε» ήταν που αναγνώρισε ότι ο νέος πρόεδρος Δημήτρης Παπαγεωργίου έχει πάρει πολύ ζεστά το θέμα, έχει εμπλέξει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Τμήμα Πολιτισμικής Πληροφορικής και φοιτητές, με αποτέλεσμα το Τεριάντ -φύσει μοντέρνο μουσείο- να γίνεται και προσβάσιμο, ελκυστικό και ενδιαφέρον χωρίς να χάνει σε ποιότητα ή αισθητική.

Η έλευση της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου για τα εγκαίνια και η συνεπακόλουθη χαρά του προσωπικού και των εμπλεκομένων με το μουσείο, έστω και καθυστερημένα, μας θύμισε μια μικρή ανέκδοτη ιστορία.

 

«Επιτέλους, σύντροφοι, ήρθατε;»

Πριν από λίγα χρόνια, το «Ε» είχε κληθεί σε εκδήλωση ιστορικού χώρου και κόμματος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ενόψει εκλογών τότε, για προεκλογική ομιλία. Οι προσερχόμενοι μετρημένοι στα δάχτυλα ενός χεριού τότε. Εντύπωση μάς είχε κάνει η παρουσία ενός ηλικιωμένου που καθόταν μόνος του σε μια γωνιά και παρακολουθούσε αποσβολωμένος, με μεγάλο ενδιαφέρον τη συζήτηση για τον ιμπεριαλισμό και τα αντιδραστικά- αντιλαϊκά μέτρα.

Ρωτήσαμε στη συνέχεια τα στελέχη του κόμματος, που έδειχναν και από την πλευρά τους μεγάλο σεβασμό στον ηλικιωμένο, πώς και ήρθε στην εκδήλωση. Μας είπαν λοιπόν ότι κατά την προεκλογική τους εκστρατεία στα χωριά (ομιλίες, προκηρύξεις, αφίσες) έφτασαν σε ένα χωριουδάκι και άρχισαν να αφισοκολλούν. Ο μπάρμπας τούς είδε και δακρυσμένος τους είπε: «Επιτέλους, σύντροφοι, ήρθατε; Σαράντα χρόνια σας περίμενα!» Από μια ιστορική διάσπαση κι έπειτα, ο ηλικιωμένος αυτός συμπαθέστατος κύριος έπαιρνε συστηματικά την κομματική εφημερίδα, όμως δεν ήξερε κανέναν από το χωριό να ήταν στο ίδιο κόμμα. Κι έτσι βρήκε τους συντρόφους του κι αναγάλλιασε η ψυχούλα του! Και είναι πράγματι συγκινητικό, αν σκεφτεί κανείς μέσα στις ιστορίες των διασπάσεων, τους ανθρώπους και πώς τις βιώνουν.

Πριν από λίγα χρόνια, πολύ λίγα για την ακρίβεια, η έλευση αξιωματούχων, υπουργών και κυβερνητικών εκπροσώπων από την πρωτεύουσα γινόταν πρωτοσέλιδο. Από το 2015, αυτές οι φυσιογνωμίες πέρασαν στις πιο κάτω θέσεις, ενώ και η ειδησεογραφία παράλληλα κάνει τα πρώτα της βήματα στη νέα εποχή, προσπαθώντας να ψηλαφίσει το νέο της εαυτό.

Δυστυχώς, ενώ μετράμε αφίξεις αξιωματούχων πιο συχνά, μετράμε και υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Ας ελπίσουμε ότι με την έλευση της κ. Κονιόρδου θα λάβουμε διαβεβαιώσεις για τις υποσχέσεις των προηγούμενων ηγεσιών του ΥΠΠΟ και ότι αυτές θα τηρηθούν σε ό,τι αφορά την πολυαναμενόμενη άφιξη των πινάκων του Θεοφίλου. Και είναι ευκαιρία για τους τοπικούς μας παράγοντες να μην εύχονται απλώς μια «καλή κουβέντα» από την υπουργό για το θέμα, αλλά οι ίδιοι να της το θέσουν επί τάπητος.

 

Παρασκευή, 09 Ιουνίου 2017 18:18

Πρωτιά ΔΑΚΕ με ισχυρότερη παρουσία!

Μεγάλη νίκη της ΔΑΚΕ με 233 ψήφους καταγράφηκε στην κάλπη των δασκάλων και των νηπιαγωγών την Τετάρτη, με την παράταξη που στηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ να συρρικνώνεται και σε ψήφους και σε έδρες και τη Ριζοσπαστική Παρέμβαση να μένει για δεύτερη θητεία εκτός Διοικητικού Συμβουλίου. Η πρώτη παράταξη κατέγραψε άνοδο μιας έδρας, συγκεντρώνοντας πλέον τρεις και ακολουθούν το ΠΑΜΕ -που διατήρησε τις δυνάμεις του- με δύο έδρες, η ΕΡΑ που έχασε μία έδρα και έμεινε με μία και η ΔΗΣΥ που κράτησε την έδρα της. Εκτός Διοικητικού Συμβουλίου έμειναν η Ριζοσπαστική Παρέμβαση, η Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Εκπαιδευτικών και η Ελληνορθόδοξη Εκπαιδευτική Κίνηση.

Συνολικά ψήφισαν 714 εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λέσβου εκλέγοντας στον Σύλλογο «Μίλτος Κουντουράς» την εξής διοίκηση: Από τη ΔΑΚΕ εκλέχτηκε πρώτος σε σταυρούς ο Παναγιώτης Κατσαβέλλης και ακολούθησαν η Βάσω Καλαμιδιώτου και η Κατερίνα Γιαννακού. Από το ΠΑΜΕ με 144 ψήφους εκλέχτηκε ο Δημήτρης Μακροθανάσης και ο Βασίλης Γιαννέλης. Από την ΕΡΑ με 81 ψήφους εκλέχτηκε ο Παύλος Καλαμπόκης και από τη ΔΗΣΥ με 80 ψήφους ο Ανέστης Καμμένος. Λευκό ψήφισαν 23 εκπαιδευτικοί και 13 άκυρο.

 

Η ΔΑΚΕ

Η ΔΑΚΕ Π.Ε. Λέσβου ευχαριστεί θερμά όλους τους εκπαιδευτικούς «για την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που μας έδειξαν και μας ανέδειξαν πρώτη δύναμη στις εκλογές για το Δ.Σ. του συλλόγου και αντιπροσώπων στη ΔΟΕ. Με τη στήριξη και την ψήφο σας συνεχίζουμε δυνατά, αγωνιστικά και με δημιουργική διάθεση για να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο αύριο για την εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό».

 

Η ΝΔ

«Η μεγάλη αυτή νίκη επιβραβεύει το ήθος, τη δημοκρατικότητα και την αποτελεσματικότητα των μελών της Δ.Α.Κ.Ε. και μας δίνει δύναμη για να συνεχίζουμε τους αγώνες για ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Γιατί ένα ποιοτικό σύστημα εκπαίδευσης συνεπάγεται την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, που τώρα την έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ.

Είμαστε σίγουροι ότι η νέα πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) του Συλλόγου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης θα ανταποκριθεί πλήρως στις προσδοκίες των εκπαιδευτικών της Λέσβου, οι οποίοι, βλέποντας τη διαρκή υποβάθμιση αλλά και τη διάλυση της εκπαίδευσης, έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στη Δ.Α.Κ.Ε. Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου», αναφέρει σε συγχαρητήρια ανακοίνωση που εξέδωσε η Νομαρχιακή Διοικούσα Επιτροπή (ΝΟ.Δ.Ε.) Λέσβου της Νέας Δημοκρατίας.

 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ

ΑΡ. ΨΗΦΩΝ

Δ.Α.Κ.Ε. /ΠΕ

233

ΑΓΩΝ. ΣΥΣΠ. ΕΚ/ΚΩΝ- ΠΑΜΕ

144

Ε.Ρ.Α.

81

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

80

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

54

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ

47

ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΠ/ΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

39

 

 

Παρασκευή, 09 Ιουνίου 2017 13:00

Η Λέσβος που αντιστέκεται

Ακόμα και στις πιο δύσκολες και σκοτεινές περιόδους της οικονομίας υπάρχουν άνθρωποι με μεράκι, ιδέες, λύσεις ανοίγοντας χαραμάδες αισιοδοξίας. Όταν όμως τα προβλήματα είναι αντικειμενικά και δυσανάλογα μεγάλα για μικρούς παραγωγούς, πώς θα μπορέσουν να σηκώσουν το μπόι τους; Και σε μια εποχή μάλιστα που οι κλαδικές ενώσεις στην πλειονότητά τους έχουν σταματήσει να εκπροσωπούν συλλογικά συμφέροντα και διεκδικήσεις; Με ενωτικές πρωτοβουλίες!

Αυτός ο δρόμος δεν βρίσκεται σε κάποια θεωρία, αλλά είναι μια σοβαρή πρόταση των οκτώ παραγωγών που συνέστησαν το «Lesvos Gourmet» και στόχο έχουν να συστήσουν επίσης και τα λεσβιακά τρόφιμα ως τέτοια στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Πώς; Με την αξιοποίηση όλων των σύγχρονων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επαφές και συμμετοχή σε εκθέσεις. Όλα αυτά ακούσαμε και μάθαμε μόλις σε μια βραδιά, την Τετάρτη στα Θέρμα, στην έκθεση τοπικών προϊόντων από τους τοπικούς παραγωγούς.

Έτσι, όταν μιλάμε για μια Λέσβο «που αντιστέκεται», εννοούμε ακριβώς αυτό. Εκεί που όλα φαντάζουν μαύρα, να μην περιμένουμε να σωθούμε από τη συμπόνια κάποιων άλλων, αλλά πρώτα εμείς να διεκδικήσουμε την προβολή αυτών που καλά κάνουμε, αλλά… κανείς δεν γνωρίζει! Εξάλλου στην ημερίδα που είχε γίνει στο Επιμελητήριο σχετικά με την Καινοτομία και την Ανάπτυξη, ο πρόεδρος της «Επικοινωνίας Αιγαίου» Παναγιώτης Μυριτζής το είχε επισημάνει και ακούστηκε και από την περιφερειάρχη Χριστιάνα Καλογήρου: Μπορεί όλοι εκείνοι που αν έμεναν στη Λέσβο να έδειχναν την ίδια αλληλεγγύη, να μη μπορούν να έρθουν στο νησί για διακοπές. Μπορούν όμως να προτιμήσουν τα λεσβιακά προϊόντα που θα δουν στο ράφι του σούπερ μάρκετ. Κακά τα ψέματα, η Λέσβος τα τελευταία δύο χρόνια έχει γίνει γνωστή πανελληνίως και παγκοσμίως λόγω προσφυγικού. Τι καλύτερο λοιπόν από μια ομπρέλα «Lesvos Gourmet», που να παραπέμπει προφανώς στο νησί αναδεικνύοντας τα χαρακτηριστικά της γαστρονομίας του!

 

Οι οχτώ εν τη ενώσει

Και η υπόθεση των οκτώ εν λόγω παραγωγών («Lesvian Mountains», «Γεύσεις Καλλονής», «Ποτοποιία Γιαννατσή», «Mystakelli», «Theros», «Μέλι Ένα», «Μυτιληνιά Γη» και «Αρτοζαχαροπλαστείο Σουσαμλή») αυτό δείχνει. Ήταν υπέρογκες οι δυσκολίες που συνάντησαν κατά μόνας για να βγουν σε αγορές έξω από το νησί, όταν όμως ενώθηκαν, κάθε ξεχωριστή επαφή είχε οκταπλάσια δύναμη!

Ο Αντώνης Καλδέλλης από το παραδοσιακό τυροκομείο «Mystakelli», το έκτο σε δυναμικότητα στο νησί, διαπιστώνει ότι το λεσβιακό τρόφιμο δεν είναι καταγεγραμμένο και απουσιάζει ως τέτοιο από την Ελλάδα, πολύ περισσότερο δε από το εξωτερικό. Την ίδια ώρα εξηγεί πως το μειονέκτημα των μικρών παραγωγών για να εξάγουν είναι η έλλειψη πόρων, ιδεών, προσβάσεων και χρόνου ώστε να καταστούν τα προϊόντα τους γνωστά στο καταναλωτικό κοινό.

«Η δημιουργία σύμπραξης επιχειρήσεων σε παρόμοια βάση που εστιάζουν στο τρόφιμο σκοπεύει μέσω διαφόρων δράσεων να αρχίσει να βάζει στη συνείδηση του Έλληνα καταναλωτή και στον εμπορικό χάρτη τα τρόφιμα του νησιού», αναφέρει. Το τυροκομείο «Mystakelli» έχει τις εγκαταστάσεις του στον Μανταμάδο και, καθώς παρουσιάζει την ταυτότητά του, παρουσιάζει παράλληλα το χωριό, την κεραμική και τον Ναό του Ταξιάρχη. Συνεχίζει την παράδοση που ξεκίνησε πριν από 50 χρόνια ο Στρατής Μυστακέλλης και επέκτεινε στη συνέχεια ο γιος του Γιάννης, εστιασμένη σε λεσβιακά γαλακτομικά: φέτα, μυζήθρα, γιαούρτι, λαδοτύρι και ανθότυρο. Δραστηριοποιείται στο νομό Λέσβου, το βόρειο και νότιο Αιγαίο, την Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Πρώτα απ’ όλους όμως, όπως τόνισε ο Πάρις Αλεξανδρής από τις «Γεύσεις Καλλονής», «αυτοί που πρέπει να στηρίξουν αυτά τα προϊόντα είναι οι κάτοικοι του νησιού μας. Μόνο έτσι θα βγούμε πιο έξω». Από το προϊόν που θα καταναλώσουμε έως το δώρο που θα στείλουμε σε κάποιον δικό μας το να είναι αυτό ντόπιο έχει πολλαπλά αποτελέσματα για την τοπική οικονομία. Η πορεία τής εν λόγω εταιρείας ξεκινά από τον Σκουτάρο, πολύ πριν από το 1980 με αντικείμενο το εμπόριο αμνοεριφίων και αιγοπροβάτων εντός και εκτός νησιού. Το 1988 εγκαινιάστηκε το παραδοσιακό κρεοπωλείο στην πλατεία της Καλλονής και την Τετάρτη παρουσίασε προς δοκιμή στον μεγάλο μπουφέ της εκδήλωσης τρία λουκάνικα (χωριάτικο, κοτόπουλο και με λαδοτύρι).


Με τα εκλεκτά τοπικά προϊόντα που θέλουν να προβάλλουν τη γαστρονομία του νησιού μας εκτός Λέσβου

 

Τρία βραβεία για τη «Μυτιληνιά Γη»

Τρία βραβεία απέσπασε η επιχείρηση του Δημήτρη Αγιασωτέλη, «Μυτιληνιά Γη» την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα στον διαγωνισμό «Olymp Awards» με πλατινένιο βραβείο στη σάλτσα τομάτας, χρυσό βραβείο στο βιολογικό ελαιόλαδο και χάλκινο στη λιαστή τομάτα. «Σήμερα στο εργαστήριο τροφίμων που έχουμε φτιάξει και οργανώσει, συνδυάσαμε την παράδοση με την τεχνογνωσία. Φτιάξαμε έναν χώρο όπου τηρούνται όλες οι υγειονομικές προδιαγραφές βάσει HACCP, χωρίς όμως να γίνεται βιομηχανοποιημένη παραγωγή. Εκεί πλέον παράγουμε εξαιρετικής ποιότητας μαριναρισμένη λιαστή ντομάτα με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, υπέροχες σάλτσες ντομάτας, ενώ επεξεργαζόμαστε και παρασκευάζουμε μυρωδάτα βότανα και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο βιολογικής και συμβατικής καλλιέργειας», αναφέρει και εξηγεί στο «Ε» για το «Lesvos Gourmet»: «Η ασφάλεια της ομπρέλας είναι σημαντική γιατί όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα, όπως συμμετοχή σε εκθέσεις με αισθητά μικρότερο κόστος από το να πήγαινε ο καθένας μόνος του».

Λίγοι γνωρίζουν ότι η επιχείρηση «Theros» εμπνεύστηκε και προχώρησε την παραγωγή ζυμαρικών της εταιρείας «Ζενίθ» που βρισκόταν στο Καλαμάρη και έκλεισε τη δεκαετία του 1960. Ο Παναγιώτης Σκοπελίτης εξηγεί στο «Ε»: «Παντρέψαμε το σύγχρονο με το κλασικό φέρνοντας νέες και αναβιώνοντας παραδοσιακές συνταγές με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα της Ιταλίας, επιλέγοντας εξαιρετική πρώτη ύλη για το προϊόν μας». Ο λόγος που η εταιρεία κινητοποιήθηκε για να δημιουργηθεί το «Lesvos Gourmet» είναι ότι δυσκολεύτηκε πολύ για να βγει σε αγορές εκτός νησιού: «Επιλέξαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με προϊόντα λεσβιακά που μπορούν να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι εμπλουτίζοντάς το. Με αυτό τον τρόπο από τη μία έχουμε μία πολύ καλή πρόταση για την κοινή μας συμμετοχή σε εκθέσεις και από την άλλη θεωρούμε ότι με το “Lesvos Gourmet” θα συμπαρασύρουμε και ομοειδή προϊόντα προς τα έξω».

Τα παξιμάδια του προσπαθεί να προωθήσει το αρτοζαχαροπλαστείο «Σουσαμλή», γνωστό για τη βασιλόπιτα της Αγιάσου από το 1967, που εκτείνεται σε δύο μαγαζιά στην περιοχή, ένα στο Ντίπι και ένα στο Ίππειος. «Είναι πολύ σημαντικά αυτά που κερδίζουμε από τη σύμπραξη», λέει στο «Ε» η Δήμητρα Σουσαμλή, επισημαίνοντας τις γνώσεις μάρκετινγκ και τη δύναμη που έχει μια προώθηση οκτώ επιχειρήσεων υπό έναν τίτλο: «Lesvos Gourmet».

Αξίζει επίσης να γνωρίσει κανείς το «Lesvian Mountains» για το λάδι του, το λικέρ και ούζο της Ποτοποιίας Γιαννατσή αλλά και το «Μέλι ένα» του Μεσοτόπου και μπορεί να γνωρίσει όλα τα προαναφερθέντα προϊόντα στο φεστιβάλ γαστρονομίας που θα γίνει στο Μόλυβο, όπου το «Lesvos Gourmet» θα διαθέσει μεγάλη γκάμα προϊόντων του, ενώ δεν διστάζει να είναι ανοιχτό στις συνεργασίες και να ενταχθεί και σε συνολικότερες κινήσεις για την ανάδειξη των ντόπιων προϊόντων.

Ένας δικός μας άνθρωπος βρίσκεται στο Κατάρ, παρακολουθώντας από την πρωτεύουσά του, τη Ντόχα, όπου μένει μόνιμα τα τελευταία χρόνια, τις εξελίξεις με τον διπλωματικό -και όχι μόνο- αποκλεισμό του ανεξάρτητου εμιράτου της αραβικής χερσονήσου. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τη Μαρία Ταστσόγλου -με την οποία επικοινωνήσαμε χτες αρχικά για να δούμε πώς βιώνει εκείνη και η οικογένειά της τις τελευταίες εξελίξεις- στη θεατρική ομάδα «Πρόβα» του Πανεπιστημίου Αιγαίου, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος.

Με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη, ασχολήθηκε με τα προβλήματα των φοιτητικών εστιών στη Μυτιλήνη, όπου ολοκλήρωσε με άριστα τις σπουδές της στο Τμήμα της Κοινωνιολογίας. Η αδερφή της Βασιλική είναι παντρεμένη με τον π. Ερμεία, ιερέα των Νέων Κυδωνιών. Μαζί με τον άντρα της και τον μικρό τους Νικόλα μένουν στη Ντόχα και έχουν φτιάξει μια «ήρεμη» -όπως λέει και η ίδια- καθημερινότητα, στην οποία προσπαθεί να εντάξει όσο περισσότερο μπορεί δύο αγαπημένα της πράγματα, την Ελλάδα και το θέατρο.

 

«Ντου» στα σούπερ μάρκετ

«Καταρχάς, για εμάς εδώ δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως», επισημαίνει η Μ. Ταστσόγλου αναφορικά με την απόφαση πέντε χωρών, της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν και των Μαλδίβων, να διακόψουν τις σχέσεις τους με το Κατάρ με την κατηγορία πως υποστηρίζει την τρομοκρατία στην περιοχή. «Αν εξαιρέσεις ένα “ντου” που έγινε την πρώτη μέρα στα σούπερ μάρκετ, όπου έσπευσαν όλοι για προμήθειες και κάποιοι σε τράπεζες (αυτών των κρατών που εφάρμοσαν τον αποκλεισμό), κατά τ’ άλλα δεν είχαμε κάποιο θέμα. Ούτε ιδιαίτερη κινητοποίηση αστυνομίας και στρατού παρατηρήθηκε, ούτε εγκλωβισμένοι είμαστε. Εγώ έκανα κανονικά τσεκ ιν για την πτήση μου που επιστρέφω Ελλάδα», τονίζει. Μάλιστα η πτήση της με το 15 μηνών αγοράκι της ήταν ούτως ή άλλως προγραμματισμένη.

«Καταλαβαίνεις βέβαια ότι ζούμε στο Κατάρ και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα ενδότερα του κράτους. Ιδέα δεν έχουμε για το πολιτικό παρασκήνιο σε διπλωματικό επίπεδο. Αυτό που ουσιαστικά έχουμε ως ενημέρωση είναι ότι έχει μεσολαβήσει ο εμίρης του Κουβέιτ για να εξομαλύνει την κατάσταση όπως το 2014», προσθέτει. Πάντως η ελληνική κοινότητα του Κατάρ «γελάει με αυτά που γράφονται στον ελληνικό Τύπο και “αδικεί” θα έλεγα και το κράτος του Κατάρ, γιατί σε επίπεδο ασφάλειας των πολιτών του μέχρι στιγμής δεν είχαμε πέντε χρόνια που ζω εδώ ποτέ θέματα».

Σε σχέση με το πώς νιώθει για τις εξελίξεις, αναφέρει: «Έχουμε θορυβηθεί, αλλά μέχρι εκεί. Παρακολουθούμε ψύχραιμα τα γεγονότα και ελπίζουμε όπως και στο παρελθόν να βρεθεί λύση μέσω της διπλωματικής οδού. Η φίλη μου που έφυγε εχθές ταξίδεψε κανονικά για Ελλάδα. Ενδεχομένως το επόμενο διάστημα να αλλάξει η διαδρομή της πτήσης. Πριν πήγαινε μέσω του εναέριου χώρου της Σαουδικής Αραβίας, ενώ τώρα θα πάει μέσω Ιράν-Τουρκίας, αν θυμάμαι καλά»

 

Εδώ και πέντε χρόνια

Η Μαρία πήγε και «βρήκε» τον σύζυγό της Γιώργο στο Κατάρ: «Αρχικά ο άντρας μου είχε έρθει για μικρό διάστημα. Είναι μηχανικός στον κατασκευαστικό τομέα. Ήρθε το 2010. Μετά άρχισαν τα προβλήματα στην Ελλάδα στον τομέα του, δεν υπήρχαν δουλειές και αποφάσισε να μείνει εκεί. Το 2012 ακολούθησα και εγώ».

Χαρακτηρίζει ήρεμη την καθημερινότητά τους: «Η Ντόχα είναι μια πόλη… χωριό θα την έλεγα εγώ. Γνωριζόμαστε λίγο πολύ όλοι οι Έλληνες μεταξύ μας, αν και δεν είμαστε οργανωμένη κοινότητα. Έχουμε το τμήμα Ελληνομάθειας του Υπουργείου Παιδείας που στέλνει δασκάλες για να διδάσκουν ενισχυτικά Ελληνικά στα παιδιά. Επίσης, έχουμε ορθόδοξο ναό με Έλληνα αρχιεπίσκοπο στο Religious complex. Και γενικότερα είμαστε ασφαλείς και δεν βιώνουμε κάποιου είδους ρατσισμό εκ μέρους των ντόπιων. Είναι πολυπολιτισμικό το περιβάλλον με πάρα πολλές εθνικότητες που ο καθένας έχει τη θέση του στην κοινωνία».

 

Μισθολογικές αποκλίσεις

Επισημαίνει από την άλλη: «Δεν είναι ευρωπαϊκού τύπου κοινωνία σε καμία περίπτωση. Ο Ινδός δεν έχει την ίδια θέση στη μισθολογική κλίμακα μ’ έναν Ευρωπαίο ή εγώ σε σχέση μ’ έναν Καταριανό. Ένας Ινδός μπορεί να παίρνει το πολύ 500 ευρώ. Αλλά αυτό το ποσό είναι δικό του, καθώς ο εργοδότης του φροντίζει για τη διαμονή, το φαγητό κ.λπ... Ένας Ευρωπαίος στις κατασκευές μπορεί να παίρνει 5.000 ευρώ ως πακέτο συνολικό». Με αυτό το ποσό, όμως, προσθέτει πρέπει να πληρώσει το ενοίκιο, καθώς εξηγεί ότι το μέσο διαμέρισμα κυμαίνεται στα 1.800 ευρώ! Τα σχολεία αποτελούνται από βρετανικά και αμερικανικά κολέγια που κοστίζουν κατά μέσο όρο 500 ευρώ μηνιαίως (!) ανά παιδί: «Τα πάντα εδώ είναι ιδιωτικά και τα πληρώνουμε ακριβά, πίστεψέ με! Το μόνο φθηνό είναι η βενζίνη. Το σουπερμάρκετ είναι πιο ακριβό, όπως και το ίντερνετ» Μάλιστα, πρόσθεσε ότι για να στείλει τον Νικόλα, τον 15 μηνών γιο της, στον παιδικό σταθμό θα πρέπει να δίνει 400 ευρώ το μήνα!

 

 

 

 

Η ζωή της στη Ντόχα

 
Η Μαρία Ταστσόγλου

«Κανέναν τόπο δεν μου αρέσει να τον εξιδανικεύω και προφανώς για να είμαστε ακόμα εδώ έχει θετικά! Όπως το ότι πληρωνόμαστε στην ώρα μας, δεν έχουμε το άγχος για να αντεπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας και -αναλόγως τις προτεραιότητες βέβαια του καθενός- αποταμιεύουμε και χρήματα», αναφέρει μιλώντας για τη ζωή της στη Ντόχα.

Η Μαρία, κοινωνιολόγος με περαιτέρω θεατρικές σπουδές, έχει δημιουργήσει θεατρική ομάδα με Ελληνόπουλα και από το 2014 έχει ανεβάσει έξι παραστάσεις: «Κάνουμε θεατρικό παιχνίδι, διαμορφωμένο πάντα και ενισχυμένο με ελληνικά στοιχεία. Τα πιο πολλά παιδιά γνωρίζουν την Ελλάδα ως τουριστικό προορισμό. Δεν μιλούν καλά Ελληνικά, άρα φροντίζω να ενισχύεται η ελληνική τους ταυτότητα μέσω του παιχνιδιού και του θεάτρου.

Στο Κατάρ εκτιμώνται ότι βρίσκονται πάνω από 3.000 Έλληνες, με καταγεγραμμένους μόνο τους μισούς. «Είναι ένας τόπος αντιθέσεων σε όλα τα επίπεδα... Όπως η θερμοκρασία του!» Το Κράτος του Κατάρ είναι ένα ανεξάρτητο εμιράτο της Μέσης Ανατολής που καταλαμβάνει τη χερσόνησο Κατάρ, επί της ανατολικής ακτής της Σαουδικής Αραβίας στον Αραβικό ή Περσικό Κόλπο. Έχει έκταση μόλις 11.627 τ.χλμ. και πληθυσμό (142η στον κόσμο) 2.576.181 κατοίκους. Πλούσιο σε πετρελαιοπηγές, έχει ένα από τα υψηλότερα κατά κεφαλή εισοδήματα στον κόσμο. Ένα στενό του Περσικού Κόλπου χωρίζει το Κατάρ από την κοντινή νησιωτική χώρα του Μπαχρέιν.

 
Αφίσες από τις θεατρικές παραστάσεις που ανεβάζει η Μαρία στη Ντόχα με Ελληνόπουλα

Δεν θα επέστρεφε… «δυστυχώς»

Θα επέστρεφε στην Ελλάδα; «Δυστυχώς, όχι. Λυπάμαι πολύ για την απάντησή μου. Την αγαπώ την Ελλάδα και δεν φανταζόμουν ποτέ να βρεθώ μακριά της. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να επιστρέψω σε μια χώρα που δεν μου επιτρέπει να ζω με την ποιότητα που θέλω εγώ. Και δεν είναι σε καμία περίπτωση μόνο τα χρήματα. Έχει να κάνει με το δικαίωμα στην ευκαιρία, να προσπαθείς να αυτοβελτιώνεσαι και να δημιουργείς όσο είσαι νέος»

Ουρές σχηματίστηκαν χτες κατά την προσέλευση ψηφοφόρων στην κάλπη των δασκάλων και των νηπιαγωγών του Νομού Λέσβου στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Μυτιλήνης. Αρκετοί μάλιστα εκπαιδευτικοί δυσφόρησαν και αποχώρησαν! Επέστρεψαν όμως νωρίς το απόγευμα, καθώς η κάλπη έκλεινε στις 7 το απόγευμα. 

Πρώτη δύναμη αναδείχτηκε η ΔΑΚΕ με τρεις έδρες, δύο αντιστοιχούν στο ΠΑΜΕ, μία στην ΕΡΑ και μία στη ΔΗΣΥ. Εκτός ΔΣ οι λοιπές παρατάξεις

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ 2017 ΓΙΑ Δ.Σ. & Δ.Ο.Ε.

ΨΗΦΙΣΑΝ: 714  ΛΕΥΚΑ 23  ΑΚΥΡΑ 13

ΕΓΚΥΡΑ 678

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ

ΑΡ.ΨΗΦΩΝ

Δ.Α.Κ.Ε. /ΠΕ

233

ΑΓΩΝ. ΣΥΣΠ. ΕΚ/ΚΩΝ- ΠΑΜΕ

144

Ε.Ρ.Α.

81

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ  ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

80

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ  ΠΑΡΑΡΕΜΒΑΣΗ

54

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞ. ΕΚΠ/ΚΩΝ

47

ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΠ/ΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

39

 

 

ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΟΕ

ΔΑΚΕ /ΠΕ : ΚΑΤΣΑΒΕΛΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΚΑΛΑΜΙΔΙΩΤΟΥ ΒΑΣΩ, ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΑΓΩΝ. ΣΥΣΠ. ΕΚ/ΚΩΝ- ΠΑΜΕ: ΜΑΚΡΟΘΑΝΑΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ,ΓΙΑΝΝΕΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Ε.Ρ.Α : ΚΑΛΑΜΠΟΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ  ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ : ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ

 

Σελίδα 34 από 42
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top