FOLLOW US

Μετασχηματισμός

Υποστήριξη στο παιδί που πενθεί’

Η μέχρι τώρα έρευνα έχει δείξει, πώς δεν χρειάζονται ή δεν μπορούν να επωφεληθούν όλα τα παιδιά τα οποία πενθούν από μια συμβουλευτική διαδικασία. Στη πραγματικότητα, πολλά παιδιά τα οποία πενθούν, τα βγάζουν πέρα πολύ καλά, χωρίς κάποια ιδιαίτερη παρέμβαση. Παρόλα αυτά, τα παιδιά τα οποία χάνουν έναν γονιό, προφανώς και υποφέρουν και έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές και δύσκολες καταστάσεις.

Ο ακριβής προσδιορισμός των βασικών αναγκών των παιδιών τα οποία πενθούν, σε συνδυασμό με την εκπαίδευση από πολύ μικρή ηλικία μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά για ένα παιδί το οποίο βιώνει μια απώλεια και να ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα ανάπτυξης σοβαρότερων διαταραχών και προβλημάτων.

H υποστήριξη του παιδιού το οποίο πενθεί πρέπει να αρχίσει από την στιγμή του θανάτου ή και αν είναι δυνατόν. Τα στάδια για παρέμβαση σε ένα φυσιολογικό πένθος ενός παιδιού είναι ως εξής:

  1. Προσαρμογή της παρέμβασης στο αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού
  2. Ορισμός των συναισθημάτων αλλά και των σκέψεων για την απώλεια

iii.            Κατανόηση των αιτιών του θανάτου

  1. Άδεια και δυνατότητα για θρήνο
  2. Ενθάρρυνση της έκφρασης των συναισθημάτων
  3. Ενθάρρυνση του παιχνιδιού ως τρόπος μετουσίωσης της θλίψης

vii.          Εντοπισμός και αποθάρρυνση των σκέψεων εκείνων οι οποίες προκαλούν αισθήματα ενοχής

Ένα από τα πρώτα πράγματα για τα οποία θα πρέπει να μεριμνήσει όποιος θέλει να βοηθήσει ένα παιδί να αντιμετωπίσει ένα θάνατο ενός αγαπημένου του προσώπου όπως οι γονείς ή τα αδέλφια, είναι η ενημέρωση για τον θάνατο. Τα παιδιά πρέπει να ενημερώνονται με σαφήνεια αλλά και ειλικρίνεια για τον θάνατο τον οποίο αντιμετωπίζουν ή πρόκειται να αντιμετωπίσουν. Πολλές φορές μάλιστα είναι πολύ βοηθητικό να μιλά κανείς στο παιδί για το θάνατο από πιο μικρές ηλικίες, παίρνοντας κάθε φορά ως αφορμή την απώλεια ενός πιο μακρινού συγγενούς ή φιλικού προσώπου ή την απώλεια/θάνατο ενός κατοικίδιου. Όλο αυτό μπορεί να λειτουργήσει βοηθητικά και να εξοικειώσει το παιδί με το γεγονός του θανάτου.

Τα παιδιά πρέπει να προετοιμάζονται και να διαχειρίζονται το πένθος τους όπως και οι ενήλικες. Έτσι λοιπόν, εάν υπάρχει η δυνατότητα να αποχαιρετίσει τον γονέα ή τον αδελφό ο οποίος πρόκειται να πεθάνει, αυτό πρέπει να ενθαρρυνθεί, εφόσον βέβαια είναι σίγουρο πως το πρόσωπο αυτό θα είναι σε θέση να είναι καθησυχαστικό, ευαίσθητο και να ικανό να ανταποκριθεί με αγάπη στο παιδί.

Για να γίνει μια σωστή ενημέρωση στα παιδιά πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε σε αυτά αρχικά για αυτά τα οποία θέλουν να μάθουν, για αυτά που πρέπει να καταλάβουν και για αυτά τα οποία είναι σε θέση να κατανοήσουν. Είναι πολύ σημαντικό να το κάνουμε αυτό διαφορετικά το παιδί, στη προσπάθεια του να καταλάβει πλάθει με τη φαντασία του σενάρια για να καλύψει τα γνωστικά κενά τα οποία σχετίζονται με το γεγονός του θανάτου. Και κάτι τέτοιο μπορεί να επιφέρει μεγάλες δυσκολίες στη συνέχεια (ενοχές, φοβίες κτλ). Πρέπει επίσης να τους δίνεται η δυνατότητα να απαντούν και σε όσα τους λέγονται, να ρωτούν, να αμφισβητούν, να τους δίνονται επεξηγήσεις.

Η γλώσσα η οποία θα επιλεγεί για να δοθούν στο παιδί εξηγήσεις, θα πρέπει να είναι απλή, κατανοητή και να συμβαδίζει με το γνωστικό επίπεδο του παιδιού. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σαφείς όροι και λέξεις (π.χ. καρκίνος, aids, πέθανε, θάνατος). Ευφημισμοί (π.χ. έφυγε, κοιμήθηκε κτλ.) θα πρέπει να αποφεύγονται γιατί υπάρχει κίνδυνος να μπερδέψουν το παιδί και να το οδηγήσουν σε λάθος συμπεράσματα.

https://e-psyxologos.gr/pen8os-sthn-paidikh-hlikia-mprosta-sto-8anato-tou-shmantikou-proswpou-ptyxiakh-e-psyxologos-gr/

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top