FOLLOW US

Χρονογράφημα

«Βλέπε ουν ψυχή μου μη τω ύπνω κατενεχθής ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς ...»

Καμιά φορά, ο άνθρωπος δειλιάζει μπρος στις ψηλές βουνοκορφές, νοιώθει να τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του και καταφεύγει στην εύκολη λύση. Υποψιασμένος για τις δυσκολίες του ανηφορικού μονοπατιού, ανοίγει υπόγειες σήραγγες, πιστεύοντας, κατά το κοινώς λεγόμενο, πως έτσι «θα κόψει δρόμο». Σ’ αυτές τις υπόγειες διαβάσεις όμως, χάνουμε τις λαλιές των αηδονιών, των πηγών το κελάρυσμα και το παιχνίδισμα της αντηλιάς, κάτω απ’ τα αριοφυτρωμένα κλαριά της λεύκας. Προχωράμε σκυφτοί, με αβέβαια βήματα, ψηλαφώντας τους νοτισμένους τοίχους, ενώ ο ένας σκοντάφτει πάνω στον άλλον... Ο υπόκωφος θόρυβος των τρωκτικών μαζί με το ανατριχιαστικό πέταγμα της νυχτερίδας καλύπτουν με φόβο κάθε ανθρώπινη ευαισθησία μας, και η επιβίωση γίνεται αυτοσκοπός

Τότε παρουσιάζονται οι «νυμφίοι». Είναι κάτι σαν τις γεναριάτικες αστραπές ή τις πυγολαμπίδες μιας ασέληνης νύχτας. Άλλοι θα τους ονόμαζαν γλυκούς θεανθρώπους, άλλοι σκεπτόμενους εγγονούς του Προμηθέα, φίλους του ανήσυχου Γαλιλαίου, ονειροπόλους εραστές των Μουσών. Όπως και να τους αποκαλεί ο καθένας μας, θα συμφωνήσουμε όλοι, πρόκειται για «νυμφίους». Ανακάλυψαν την ομορφιά των «παρθένων» και προνόησαν να κρύψουν σπίθες στην τσέπη τους. Έτσι, όταν το σκοτάδι γίνεται πυκνό, εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή κι ανάβουν τη φωτοδότρα τους δάδα. «Εν τω μέσω της νυκτός»...

Πόσων όμως τα βλέφαρα παραμένουν ανοιχτά ως εκείνη την μεταμεσονύχτια ώρα: Οι άνθρωποι εύκολα παραδίνουν τα όπλα τους. Όλοι περνάμε από τέτοιες σήραγγες... Σ’ αυτό το μεταβατικό στάδιο, μόνο η εγρήγορση της ψυχής και του νου μπορούν να μας δώσουν χέρι βοηθείας. Αν έχουμε ανοιχτούς τους πνευματικούς μας ορίζοντες θα πάρουμε είδηση τις φωτοδότρες δάδες των νυμφίων...

Αλλά κι αν οι «νυμφίοι» βρίσκονται απόμακροι, κι αδυνατούμε να πλησιάσουμε την φωτοδότρα τους δάδα, ας κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας. Σε κάποια γωνιά της δικής μας ψυχής θα υπάρχει μια αμυδρή φλόγα ή έστω ένα κάρβουνο, που χρειάζεται αναζωπυρώσουμε. Αρκεί να ξεπεράσουμε την πνευματική οκνηρία μας. Να επιμείνουμε στην προσπάθεια, και να μην αφεθούμε στις δολερές αγκάλες του ύπνου... «Βλέπε» λοιπόν. «Βλέπε ουν ψυχή μου μη τω ύπνω κατενεχθής ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς ....»

Ας ελπίσουμε πως σε κάποιο μέλλον, οι σταυροί θα ’ναι άγνωστοι για την ανθρωπότητα, όσο μπορεί να εξαρτηθεί φυσικά απ’ τις δικές μας περιορισμένες δυνάμεις. Κι ας ευχηθούμε αυτές τις μέρες ν’ αποδεχτούμε και να συνειδητοποιήσουμε όλα τα διαχρονικά μηνύματα των «εσταυρωμένων», τα οποία πολλές φορές, εξ αιτίας των «αλαλαζόντων κυμβάλων» εμποδίζονται να φτάσουν μέσα μας.

Λενέτα Στράνη 

Τελευταία τροποποίηση Τρίτη, 03 Απριλίου 2018 15:54
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Στα γρανάζια του δημοσίου Από φως και βελούδο »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top