FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Το σουξέ στόρυ του μιθριδατισμού

Βαδίζουμε πλησίστια στη σχιζοφρένεια: «το ημέρωμα της Στρίγγλας» τιτλοφόρησε το ρεπορτάζ-ανάλυση φιλοκυβερνητικής εφημερίδας τη συνάντηση Λαγκάρντ - Τσίπρα. Μάλλον δεν ξέρει καλά τη «βιβλιογραφία» του ο συντάκτης, καθώς ως Κατερίνα, στρίγγλα της Πάδοβα, εμφανίζεται λογικά η Κριστίν· αλλά ο Πρωθυπουργός, σε σαιξπηρικό βάθρο ως νέος Πετρούκιος, ήταν μια εκδοχή που έλειπε στην δημόσια λυρική γλώσσα που μέχρι τούδε ακολουθούσε τη στενή πεπατημένη ιθαγενών δημιουργών. Ας μη λησμονούμε όμως ότι ο σαιξπηρικός Πετρούκιος ήταν πρωτίστως ένας προικοθήρας γλοιώδης κόλακας, άλλως τσανακογλείφτης, ικανός να πει τα πάντα για να δαμάσει/παρασύρει την αλλοπαρμένη. Έτσι μάλλον εξηγείται και το νεοπαγές συμπέρασμα: «οι δηλώσεις της ηχούν ως χαρμόσυνη μελωδία στ’ αυτιά μου»! Όταν υψιπετείς και εκφεύγεις των περιορισμένων ορίων της μικρής πλην αδάμαστης Χώρας σου, χρειάζονται θηριώδεις συμβολισμοί στο υμνολόγιο, ώστε να εμπεδώνεται η μεταφυσική εικόνα σου κι η συνεχής συνομιλία με το λαϊκό αίσθημα.

Ποιος Σεφέρης και ποιος Ελύτης, σιγά τα ωά! Ο ένας με την Ελλάδα που τον πληγώνει παντού κι ο άλλος με το τοπίο και το φώς της χώρας, άντε από δω, βαρεθήκαμε πια! Νεκτάριος Μπήτρος και Λαίδη Άντζελα, πάει και τελείωσε! Τα είπαν όλα, τα πρόβλεψαν όλα, εγκαίρως:

Είχα κατάθλιψη και μελαγχολία/Και ζούσα μόνιμα στην αγωνία/Είχα κλειδώσει για πάντα την καρδιά μου/Μα τώρα αναίρεσα και ζω τα όνειρά μου/Μοιάζει σα παραμυθάκι ο έρωτας αυτός/Ήταν θέλημα θεού όλα ευτυχώς/

Κάνω come back, come back στον έρωτά σου/σε ερωτεύτηκα και μπράβο και μαγκιά σου/ Κάνω come back, come back και στο δηλώνω/αν με πληγώσεις επί τόπου σε τελειώνω…

Όταν η κομματική εφημερίδα της Αριστεράς έχει πρωτοσέλιδο τίτλο «Στρατηγικοί Εταίροι» και φάτσα μόστρα Τραμπ και Τσίπρα, επικαλείται δε έννοιες όπως «σεβασμός», «κατανόηση» και «στήριξη», τα πράγματα είναι σαφή. Πολύ δε περισσότερο όταν διμοιρίες της νεολαίας κάνουν ταυτόχρονα αντι-αμερικανικές συγκεντρώσεις καταγγέλλοντας την «υποταγή στους φονιάδες» και ο πολλά βαρύς κεντρικός αρθρογράφος της μας εξηγεί γιατί «άλλο ο πρωθυπουργός στο διεθνή χώρο» κι «άλλο ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ», οφείλουμε να καταλάβουμε -επιτέλους- ότι ένα σουξέ στόρυ καλύπτει το δημόσιο λόγο. Τα παλαιά success stories δεν περνούν στον περιούσιο λαό, είναι για τους «ντιγκιντάνγκες» όπως λέει ο αδούλωτος ενσαρκωτής του έτερου μνημείου της Λαίδης «χτύπα, χτύπα σαν άντρας», ο στρατηγικός πολιτικός ρόλος του οποίου γίνεται απολύτως διαυγής πλέον. Εδώ δεν μας φτάνει ένας πρωθυπουργός ή ένας υπουργός: χρειαζόμαστε/απαιτούμε πρωθυπουργάρα ή υπουργάρα, και ο εν λόγω μας προσφέρει ακριβώς αυτό! Πώς αλλιώς δε θα ξεκαρδιζόμαστε ενώπιον της γελοιότητας να οργανώνονται τελετές παραλαβής-παράδοσης παραλίας στο Σαρωνικό!

Ο Κυβερνήτης που αντιπολιτεύεται -επιτυχώς- τον εαυτό του είναι μοναδικό επίτευγμα στην πολιτική ιστορία. Ούτε σοσιαλισμός, ούτε καπιταλισμός, μόνο μιθριδατισμός σε μια βαθειά τραυματισμένη χώρα. Σταδιακή ανεκτικότητα του πλήθους, δηλαδή, σε ό,τι κυνικό και αμοραλιστικό μπορεί να γεννήσει η πολιτική πρακτική. Προσέξτε δήλωση στον Κήπο των Ρόδων, όπως την ακούσαμε όλοι στην τηλεόραση: «Η προσέγγιση του κ. Τραμπ μπορεί να μοιάζει μερικές φορές διαβολική, αλλά γίνεται για καλό»! Πρέπει να είσαι του βεληνεκούς Τσίπρα-Πετρούκιου ώστε να εκφέρεις ανενδοίαστα τέτοιο μείγμα δουλικής υπερηφάνειας ή μήπως υπερήφανης δουλικότητας ή απλώς επαρχιώτικης κουτοπόνηρης αμηχανίας.

 Αυτοδικαίως επομένως το σουξέ της Άντζελας πρέπει να γίνει ο Ύμνος του ΣΥΡΑΝΕΛ. Πάνε «τ’ άρματα», πάνε κι οι «ήλιοι». Ένα μπριάμ με απολυτίκια και καψούρικα είναι ό,τι πρέπει. Καθότι το σουξέ τα έχει όλα: έχει στόρυ πόνου, αναφορά στα «ψυχολογικά» των Ελλήνων στη μνημονιακή περίοδο, προσδοκίες ανάκαμψης, θεολογική εξήγηση, το απαραίτητο back -άσχετα εάν δεν είναι go back αλλά come back, τον αλυτρωτισμό του αρρωστημένου έρωτα… Πλην όμως υπάρχει και η φοβέρα του τελικού στίχου: «αν με πληγώσεις επί τόπου σε τελειώνω»! Δημοσκοπικά… Κι υποβόσκει διαρκώς ο κίνδυνος από τη «στρίγγλα που έγινε αρνάκι» του Σαίξπηρ, να μεταπέσουμε στο «μην είδατε, τον Παναγή» του Βέγγου…

Οι Γάλλοι έχουν δύο λαϊκές παροιμίες ταμάμ για όλα αυτά: η πρώτη σε προσκαλεί στο μέτρο, «πρόσεχε, μην κλ… πιο ψηλά από τον κ… σου». Η δεύτερη υποστηρίζει ότι «τα ταξίδια ωριμάζουν τη νεολαία»… Κάπως έτσι, νομίζω…

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top