FOLLOW US

Χρονογράφημα

Το ποδαρικό!

Η ζωή μας συνεχίζεται, μαζί με τις εργασίες του τοπικού δήμου που έχουν μετατρέψει την οδήγηση στη Νέα Σμύρνη σε αγώνες ανωμάλου δρόμου. Η χειμωνιάτικη λιακάδα καλά κρατεί. Είναι απόλαυση ο ιδιωτικός χρόνος στη μέση ακριβώς της σχολικής χρονιάς. Σου επιτρέπει να κινείσαι στους δικούς σου προσωπικούς ρυθμούς, όταν οι καθημερινές απαιτήσεις της εργασίας σε αναγκάζουν να τους μεταβάλλεις συνεχώς. Ο άνθρωπος , για να είναι καλά, χρειάζεται χρόνο, πολύ χρόνο με τον εαυτό του! Ούτε για αναστοχασμό, ούτε για την περίφημη αναδρομή του τέλους του χρόνου! Για να ηρεμεί και να αναγνωρίζει τις ποιότητες και τις εκκρεμότητες του βίου του. Να βγαίνει για λίγο έξω από όλο αυτό το πλέγμα των ρόλων που τον τυποποιούν, να παρακολουθεί από το περιθώριο τη ζωή να συνεχίζεται και να μπορεί να χαμογελά με τον εαυτό του: όταν κορνάρει σα μανιακός στο φανάρι, στον ασυνείδητο, που κοκάλωσε το αυτοκίνητο στη μέση του δρόμου. Όταν περιμένει δύο ώρες στην τράπεζα και ο μπροστινός του δίνει το δεύτερο νούμερο που κρατούσε, έτσι για ασφάλεια, σε κάποιον μου μόλις μπήκε. Όταν τελειώνουν τα λεφτά. Όταν δεν περισσεύει η υπομονή. Όταν όλα θα έπρεπε να είναι αλλιώς, δεν είναι όμως, ούτε και θα γίνουν.

Κοιτάζω το καινούριο ημερολόγιο του συλλόγου Πετρανών Αθήνας που μου φέρανε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Χειμωνιάτικο τοπίο, η θάλασσα και τα δυο νησιά μέσα στο χιόνι. Σαν φόντο για το Βλέμμα του Οδυσσέα, του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Έχει τόση ένταση, που λες πως θα ξεπεταχτούν από το κάδρο ο Χάρβεϋ Καϊτέλ με το Θανάση Βέγγο κι ο τελευταίος θα σκαρφαλώσει στο τοιχαλάκι του δρόμου και θα φωνάξει «Μωρή φύση! Μόνη σου είσαι εσύ, μόνος μου είμαι και γω. Πάρε ένα μπισκότο».

Αδυνατώ να φανταστώ τι θα φέρει ο καινούργιος χρόνος. Ούτε μπαίνω στον κόπο να μαντέψω. Τον δέχομαι όπως είναι και απολαμβάνω την κάθε μέρα, γιατί πιο σημαντικές από τα χρόνια που φύγανε είναι οι μικρές, ασήμαντες και απειροελάχιστες στιγμές που είναι και που πρόκειται να γίνουν δικές μας. Αυτές μπορούμε να διαμορφώσουμε. Είναι ένα τεράστιο δίδαγμα η απόλαυση της καθημερινής «ματαιότητας» μέσα σε όλο αυτό το σύμπαν των υπερφίαλων και μεγαλόστομων ονείρων που μας κατακλύζουν. Αν κάτι μπορώ να σας ευχηθώ για τον χρόνο που μόλις έφτασε είναι να εκτιμάτε και να απολαμβάνετε την καθημερινότητά σας. Δηλαδή όσα επαναλαμβάνονται. Με συχνότητα ευτυχίας, γιατί αν διακόπτονται συνήθως δεν είναι για καλό. Να προσέχετε και να φροντίζετε τον εαυτό σας κάθε πρωί που βγαίνετε από το σπίτι σας. Είναι η μοναδική σπονδή στη ζωή που όλοι ξεχνάμε να προσφέρουμε και αυτό στρέφεται εναντίον μας.

Ένα τελευταίο που κάνω αυτόν τον καιρό είναι ότι αφήνομαι να παρατηρώ το φως. Όποιος ασχολείται ή ασχολήθηκε στο παρελθόν με το θέατρο, ξέρει πόσο σημαντικός είναι ο φωτισμός στο πλάνο. Το μάτι μου αφήνεται και καδράρει τοπίο οικεία και καθημερινά σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, με ηλιοφάνεια ή με βροχή, με συννεφιά ή με φεγγάρι. Είναι απίστευτο πόσο φως υπάρχει στη ζωή μας, ακόμη και όταν σκοτεινιάζει! Είναι ασύλληπτο πόσο την ομορφαίνει! Το μεγάλο αμάρτημα του σύγχρονου εργαζόμενου είναι ότι επιτρέπει στον εαυτό του να αγνοεί πόση ομορφιά τον κατακλύζει. Για κάποιο λόγο τη θεωρεί δεδομένη, ή τον αφήνει αδιάφορο. Χάνουμε την ουσία της ζωής μας μέσα από τα χέρια μας χωρίς κανέναν λόγο. Δίνοντας έμφαση στα ασήμαντα και στα φευγαλέα.

Τελειώνουν οι λέξεις, οπότε πρέπει να μην ξεχάσω να σας πω: τη φετινή χρονιά τολμήστε να παραδεχτείτε ποιοι άνθρωποι σας αγαπούν και ποιοι σας νοιάζονται. Και επενδύστε σ’ αυτούς μονάχα. Τολμήστε και να ανακαλύψετε ποιους πραγματικά αγαπάτε εσείς και να αναζητήσετε τον λόγο που αισθάνεστε έτσι. Θα γνωρίσετε καλύτερα αυτόν τον μεγάλο άγνωστο. Τον εαυτό σας!

 

Καλυψώ Ν. Λάζου-Μπαλτά

Φιλόλογος

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top