FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Το Αν, το ΘΑ και ο δρόμος με τις θανάσιμες παγίδες

Καθώς βαδίζουμε ολοταχώς προς τη συνταγματική λήξη της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας, ο προβληματισμός για το εάν οι πολιτικές ηγεσίες -εν γένει- είναι σε θέση να κατανοήσουν τις μείζονες απειλές για τη χώρα από τη στρατηγική αυτό-παγίδευση στην οποία έχουμε εμπλακεί για λόγους προεκλογικών σκοπιμοτήτων, κορυφώνεται.

Είχαμε από καιρό καταλάβει ότι η διαχωριστική εκλογική γραμμή θα ήταν μεταξύ του «κλέφτη» και του «ψεύτη» καθότι ο διχασμός «Εμείς ή Αυτοί» -με ιδεολογικό τάχατε πρόσημο- ουσιαστικά έχει περιορισμένη εμβέλεια στο δεδομένο αρχικό 3% και την πρωτόγονη τσοχατζοπουλική πασοκαρία. Όπως κατ’ αντιστοιχία, περιορισμένη εμβέλεια έχει και η διάκριση «ανικανότητα έναντι αποτελεσματικότητας» στο δεδομένο αμιγές φιλελεύθερο ακροατήριο.

Θα ήταν ίσως πιο ενδιαφέρον, εάν το διακύβευμα αναφερόταν στην επιλογή μεταξύ δύο απλών λέξεων: το Αν και το Θα, συλλαβών-λέξεων με τεράστια συντακτική σημασία για την πολιτική. Αν θυμάμαι καλά από το τότε Γυμνάσιο, το «Αν», ένας υποθετικός σύνδεσμος που εισάγει την έννοια της προϋπόθεσης και της συνθήκης, αποτελεί το κορυφαίο γνώρισμα της σύγχρονης επιστήμης, διοίκησης και πολιτικής: αποτελεί το νοητικό πυρήνα λήψης έλλογης απόφασης και επιλογής μεταξύ εναλλακτικών εκδοχών. Εάν κάνω αυτό, τότε θα συμβεί εκείνο. Υπό την έννοια αυτή, εκφράζει το κορυφαίο σχήμα του Ορθού Λόγου. Το «Θα», από την πλευρά του, είναι ένα μόριο που παραπέμπει σε υποσχετική, χωρίς προϋποθέσεις: υπό την έννοια αυτή, είναι ο πυρήνας της δημαγωγίας, του λαϊκισμού και του «μαυρογιαλουρισμού». Θα ήταν ένδειξη ανάστασης της χώρας εάν συμβολικά οι εκλογές διεξήγοντο υπό αυτό το διακριτικό γνώρισμα επιλογής.

Πλην όμως η κατάβαση στα Τάρταρα συνεχίζεται απρόσκοπτα, σ’ ένα δρόμο πυκνά ναρκοθετημένο, σ’ ένα δρόμο που οι αυτοσχέδιες παγίδες των «μονομάχων» μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικές. Το κακό είναι ότι οι παγίδες αυτές είναι παραπληρωματικές και λειτουργικά αλληλεξαρτώμενες για τη διεθνή θέση της χώρας. Κι οι δυο μαζί είναι βόμβα στα θεμέλια της χώρας στο άμεσο μέλλον.

Η παγίδα Τσίπρα, άλλως η παγίδα της «καθαρής εξόδου» και των «αγορών»: η παρέα του Μαξίμου, πιστή στον απόλυτο στόχο της να εγκαθιδρυθεί ως ο ένας από τους δύο πόλους του νέου πολιτικού σκηνικού, ως διαιώνιση της αβαθούς «Αριστεράς», πόνταρε τα ρέστα της σε ένα μνημονιακώς αντιμνημονιακό αφήγημα. Πλασάρει έναν παλαιοημερολογίτικο ζήλο με κύριο γνώρισμα την επικοινωνιακή εκμετάλλευση της μη-περικοπής της «συνταξούλας». Πάνε και τα «αντιμέτρα» με τα οποία τάιζαν το πόπολο δύο χρόνια τώρα, πάνε τα στρεβλά «μέτρα κοινωνικής αλληλεγγύης», πάνε και τα «γεμιστά της Θεανώς» ως ψυχοπονιάρικη επίφαση της μπούρδας «οι άνθρωποι πάνω από τους αριθμούς»! Οι «αγορές» μίλησαν από καιρό: «κλείσαμε» λέει η ταμπέλα στην εξώπορτα· «καμμία αναβάθμιση» είπε η Moody’s το ελατήριο της οικονομίας είναι σκουριασμένο και δεν εκτινάσσεται -πώς άλλωστε; ακόμα κι αν ολόκληρο το Σύμπαν συνωμοτούσε θετικά, τα νούμερα δεν βγαίνουν. Και σ’ αυτό πλαίσιο, ο Τσίπρας -οδηγούμενος από τις δημοσκοπήσεις τις οποίες τάχατες δεν πιστεύει, θα κάνει ή δεν θα κάνει ή θα κάνει ότι δεν κάνει ή κάποιος συρανέλ αχταρμάς τέλος πάντων- θα προχωρήσει «μονομερώς» στην άρση της περικοπής της συνταξιοδοτικής προσωπικής διαφοράς των μελλοθανάτων. Θα δουν τα μάτια μας επικοινωνιακές γιορτές, μέχρι το Eurogroup του Δεκεμβρίου!

Η παγίδα Μητσοτάκη/ΚΙΝΑΛ, άλλως η παγίδα του Μακεδονικού: η Συμφωνία των Πρεσπών είναι τακτικώς κακή πλην στρατηγικώς αναγκαία. Είναι Ηλίου φαεινότερο ότι η στάση ΝΔ/ΚΙΝΑΛ απορρέει από εκλογικές ανάγκες προσεταιρισμού των «εθνικών» ανακλαστικών στη Βαλκανική ψυχοσύνθεση και πρόσκαιρης αντιμετώπισης των ελιγμών Τσίπρα. Άλλωστε, η εκλογική/δημοψηφισματική συμπεριφορά των Σκοπιανών αποδεικνύει ότι ο βαλκανικός τράχηλος δε σηκώνει και πολύ ορθολογισμό. Υποψιάζομαι ότι ο Κυριάκος και η Φώφη ανάβουν ένα κερί στο εικονοστάσι καθημερινώς ώστε οι πρόδηλες ιδιοτελείς δεσμεύσεις του Τσίπρα προς τα διεθνή κέντρα να εφαρμοσθούν πριν τις εκλογές. Καθότι μετά, ποια οικονομική διαπραγμάτευση και με ποιους, θα γίνει υπό αρνητικές συνθήκες;

Ποιο είναι το άκρως επικίνδυνο πλην εξαιρετικά πιθανό σενάριο τους επόμενους μήνες: η Ελλάς να βρεθεί αποκομμένη από τις διεθνείς αγορές ως προς τη χρηματοδότηση της και απομονωμένη πολιτικά ως προς τις διεθνείς σχέσεις της. Με τις διάφορες «Μόριες» να γίνονται διεθνή πρωτοσέλιδα με πρόσθετη διάσταση ως κέντρα περίθαλψης τζιχαντιστών ή τις διάφορες «FolliFollie» να γίνονται υποδείγματα χρηματο-πιστωτικής στρέβλωσης, καπιταλιστικής διαφθοράς και ελεγκτικής ανικανότητας.

Το κακό είναι ότι οι πρωτεργάτες της αντίστοιχης δίδυμης παγίδας δεν πιστεύουν πράγματι αυτά που λένε, είμαι πεπεισμένος επί τούτου. «Αν» -βλέπετε τη σημασία της λέξης- όντως ισχύει αυτό, τότε επέρχεται ως κυκλώνας η ρήση του στρατηγού Charles de Gaulle:

«Εφόσον ένας πολιτικός ποτέ δεν πιστεύει αυτά που λέει, πραγματικά εκπλήσσεσαι όταν οι άνθρωποι βασίζονται στον λόγο του».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top