FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Στην εποχή της ακρίβειας ή μήπως της ακριβείας…

Μη με ρωτήσετε πώς έγινε αυτό, αλλά να, κάπως ξεχύθηκαν ως χείμαρρος από την συμπιεσμένη μνήμη μου, κορυφαία γράμματα που είχα μάθει από Δασκάλους μεγάλης πνευματικής εμβελείας, όπως ο αείμνηστος Νίκος Ξανθάκης, στη Λεόντειο των αρχών της δεκαετίας του ’70, όταν το τότε 6ετές Γυμνάσιο ισοδυναμούσε με -και υπερτερούσε σε- πολυετείς σπουδές σε σύγκριση με το τρέχον «αδιαμεσολάβητο» πανεπιστήμιο. Για Όλους μας, τα «λαμπρά μυαλά» του Πρακτικού -με Γάλλους καθηγητές ολκής στα Μαθηματικά και τις Φυσικές Επιστήμες των Ιησουιτών-, το τότε λεγόμενο «Ελληνικό Πρόγραμμα» -Αρχαία, Ιστορία, Νέα, Θρησκευτικά…- ήταν αυτό που κυριολεκτικά μας σημάδεψε -και εν πολλοίς μας ταλαιπωρεί ψυχολογικά- έως σήμερα.

Θυμάμαι την έμφαση στη σημασία της γλώσσας -ως εννοιολογικό περιεχόμενο αλλά και ως γραμματο-συντακτικός κώδικας- στην επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Για παράδειγμα, ο τίτλος του παρόντος αρθριδίου σημαίνει απολύτως διαφορετικό πράγμα αναλόγως με τον τονισμό της λέξης «ακρίβεια». Δηλαδή, η έκφραση «εποχή της ακρίβειας» αναφέρεται στο τιμολόγιο των δημόσιων υπηρεσιών και των μανάβικων, το πόσο έχουν δηλαδή τα κολοκυθάκια στις λαϊκές. Ενώ η έκφραση «εποχή της ακριβείας» αναφέρεται στο νέο τεχνολογικό Κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας και αδυνατούμε να τον καταλάβουμε ως προς τις συνέπειες και τις ευκαιρίες μας. Η «εποχή της ακρίβειας» αναφέρεται στη λειτουργία των αεριτζήδων, των καρτέλ και των συντεχνιών λόγω -ή μέσω- της αδυναμίας/συνδρομής της κρατικής μηχανής και των πολιτικών προστατών τους. Η «εποχή της ακριβείας» είναι ό,τι καλπάζει μπροστά στα μάτια μας: γεωργία ακριβείας -δηλαδή γεωπονικές εφαρμογές σε επίπεδο αγροκτήματος, ιατρική ακριβείας- δηλαδή εξατομικευμένες θεραπείες ακόμα και σε άγριες νόσους, περιβαλλοντική διαχείριση ακριβείας -δηλαδή ακριβείς δράσεις σε επίπεδο ατόμου ή οικοσυστήματος, μεταφορές ακριβείας- δηλαδή βελτιστοποιημένες διασυνδεδεμένες μεταφορές, πόλεις ακριβείας -δηλαδή αριστοποιημένα συστήματα κυκλοφορίας, πολεοδομίας ή επικοινωνιών- και όλα τα άφθονα λοιπά σε περίπου κάθε τομέα δραστηριότητας. Κι όμως, η λειτουργική αυτή διαφορά δεν εφαρμόζεται εν οίκω λόγω της καταναγκαστικής ιδεολογίας του bullying κατά του Ορθολογισμού της καθ’ Ημάς λυρικής «προόδου».

Τω καιρώ εκείνω, μας έλεγαν οι Δάσκαλοι μας, «προσοχή, το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να ομιλούμε όλοι την ελληνική και να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας». Μια Βαβέλ των εννοιών και των αναγνώσεων, δηλαδή. Και θυμάμαι, ένα μάθημα του Δάσκαλου μου, Ν. Ξανθάκη περί Παπαδιαμάντη -στο πρωτότυπο, βεβαίως!- για την τρομερή πρόβλεψη Του «η Ελλάς αγωνίσθηκε για την ανεξαρτησία της ώστε να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αυτοκυβερνηθεί»! Ο Άγιος των Γραμμάτων δεν ήξερε από Μνημόνια, δεν ήξερε από κυβερνητικά σχετικιστικά Αφηγήματα. Γνώριζε όμως ότι ακόμα και ο «εμφύλιος» κατά την περίοδο της Επανάστασης για τη διαχείριση του «Αγγλικού Δανείου», έγινε. Προχωράμε σήμερα στην «έξοδο από το Μνημόνιο -του Τσίπρα» με όρους γενικευμένης σύγχυσης: η λήξη της δανειακής σύμβασης -γιατί περί αυτού πρόκειται- περιγράφεται ανάλογα με τον κάθε Υπουργό που ομιλεί ως «τέλος της επιτροπείας», «τέλος της επιτήρησης», «ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας», και λοιπά ανάλογα. Η «έξοδος» (θα) είναι «καθαρή», «υβριδική», «αποτέλεσμα ολιστικού προγράμματος», «(θα) περιλαμβάνει πρόγραμμα αυτό-επιτήρησης», κ.ο.κ.. Τα «θεαματικά οικονομικά αποτελέσματα» δεν είναι κατ’ αυτούς αποτέλεσμα των επιβεβλημένων πολιτικών του/των Μνημονίου/ων, αλλά δήθεν της εμπνευσμένης εφαρμογής του από την αγαπημένη Κυβέρνηση των Μοσκοβισίδων και λοιπών Νταϊσελμπλούμιων. Μ’ αυτή τη λεκτική σαλάτα, μ’ αυτήν την εγκαθιδρυμένη α-νοησία, θα προσεγγίσουμε τη σύγχρονη απάντηση στην παλαιά προφητεία του Παπαδιαμάντη; Βοήθεια μας!

Το Αφήγημα του Ερίδματου συνίσταται στο να κλείνει το μάτι στον «ετερόκλητο όχλο» -που η «Μακεδονομαχία» του είναι μια μικρή παράπλευρη έκφραση της συλλογικής ταυτότητας μας. Όπως το χαλασμένο ρολόι δείχνει δύο φορές την ημέρα με ακρίβεια την ώρα, έτσι κι ο Ερίδματος Κυνικός παραδέχεται ενίοτε καταστάσεις και συνθήκες «όχλου» που εγγυήθηκαν την καρέκλα του. «Υπομονή, παιδιά», τους λέει: «από τον Αύγουστο και μετά, θα κάνουμε πάρτυ»! Αυτό είναι το Αφήγημα.

Οφείλω να σταματήσω, εδώ κι απότομα, τη σειρά των σκέψεων, λόγω δημοσιογραφικού χώρου. Το πρόβλημα της πρόβλεψης Παπαδιαμάντη είναι όμως μέγα. Θα μου επιτρέψετε να επανέλθω…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Τελευταία τροποποίηση Δευτέρα, 05 Μαρτίου 2018 18:20
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η Πτώση… U-turn… »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top