FOLLOW US

Παιδείας ο λόγος

  • Α΄ΜΕΡΟΣ
Οι …«πρόθυμοι» βουλευτές: σύμβολο ασυνέπειας

Τώρα τελευταία συμβαίνουν στη πολιτική ζωή της χώρας μας πρωτοφανή πράγματα. Παρατηρείται μια κινητικότητα βουλευτών όμοια της οποίας δεν είχαν δει οι πολίτες ποτέ άλλοτε μετά την μεταπολίτευση. Βουλευτές συμφωνούν με τα νομοσχέδια, αλλά δεν τα ψηφίζουν. Άλλοι δεν συμφωνούν, αλλά τα ψηφίζουν. Άλλοι πάλι προερχόμενοι από διάφορα κόμματα συνασπίζονται και ειδοποιούν τον Πρόεδρο της Βουλής, την Κυβέρνηση και την κοινή γνώμη εγγράφως και με επιδεικτικό ή συνωμοτικό τρόπο πως θα ψηφίζουν όποιο νομοσχέδιο φέρνει η κυβέρνηση προς ψήφιση στη Βουλή. Βουλευτές φεύγουν από ένα κόμμα και μεταπηδούν σε κάποιο άλλο. Δεξιοί βουλευτές εντάσσονται σε αριστερά κόμματα και η αριστερή κυβέρνηση χωρίς αιδώ και χωρίς κανένα ενδοιασμό τους δέχεται και κανένας δεν επαναστατεί. Μπροστά σε αυτά τα παθογόνα φαινόμενα ωχριούν ακόμη και οι συνωμοσίες που χαρακτήριζαν τη ζωή στην αυτοκρατορική αυλή του Βυζαντίου!

Όλοι, βέβαια, βάζουν μπροστά το «αυτεξούσιο» των βουλευτών και τη συνείδησή τους στην οποία υπακούουν και διατείνονται, όπως πάντα, προς υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Η αλήθεια, όμως, είναι πως όλοι αυτοί που φεύγουν από ένα κόμμα λίγο πριν τις εκλογές και εντάσσονται σε ένα άλλο, τελείως διαφορετικό από το δικό τους, προσπαθούν να σώσουν το «τομάρι» τους το πολιτικό. Μοιάζουν με τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το πλοίο μόλις προαισθανθούν ότι αυτό βουλιάζει. Και με τη στάση τους τη αλλοπρόσαλλη και αχαρακτήριστη προδίδουν όχι μόνο τον εαυτό τους και τις ιδέες τους, αλλά και το κόμμα τους, το κόμμα που τους ανέδειξε, και αυτούς που τους ψήφισαν, αλλά και την ίδια την πολιτική που υποτίθεται πως υπηρετούν. Σε αυτούς και ιδιαίτερα στον ανεκδιήγητο και αρχαιολάτρη κ. Ζουράρι που μας έχει «φλομώσει» με ρήσεις που αντλεί από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς απευθύνεται αυτό το άρθρο. Γιατί, όπως λέει ο Πλάτων στον Μενέξενό του, είναι ασφαλώς ωραίος και μεγαλοπρεπής θησαυρός οι προγονικές τιμές και αξίες, αλλά είναι αισχρό και άνανδρο να αναφέρεται κανείς στον θησαυρό αυτό, αλλά να μην τον εφαρμόζει στην καθημερινή του ζωή (ΧΙΧ Β).

Ο φιλόσοφος Σωκράτης απολογούμενος στο δικαστήριο και αγωνιζόμενος για ένα θέμα ζωής ή θανάτου είπε «όπου κανείς τάξει τον εαυτό του, γιατί έκρινε ότι αυτό είναι το καλύτερο, ή ταχθεί από τον άρχοντα, εκεί πρέπει να παραμένει και να κινδυνεύει, χωρίς να υπολογίζει ούτε τον θάνατο ούτε και τίποτε άλλο μπροστά στην ατίμωση και την ντροπή» (Πλατ. Απολ. 28 d 5-10: ου αν τις εαυτόν τάξη ηγησάμενος βέλτιστον είναι ή υπ’ άρχοντος ταχθή, ενταύθα δει, ως εμοί δοκεί, μένοντα κινδυνεύειν, μηδέν υπολογιζόμενον μήτε θάνατον μήτε άλλο μηδέν προ του αισχρού). Έτσι ο φιλόσοφος έγινε σύμβολο της πολιτικής και κοινωνικής συνέπειας και σταθερότητας από την οποία πρέπει να διαπνέεται κάθε πολιτικός άνδρας.

Θα ρωτήσει βέβαια κανείς. Δεν έχει ο βουλευτής το δικαίωμα να αλλάξει πορεία στη διαδρομή του; Και βέβαια έχει. Μόνο που η αλλαγή αυτή υπόκειται σε κριτική στην οποία λαμβάνονται υπόψη ο χρόνος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το κάνει, ο τρόπος που το κάνει, η αιτία που τον οδηγεί στην αλλαγή και η ποιότητά της. Και ο ίδιος ο Σωκράτης, όταν ο φίλος του Κρίτων τον παρακινούσε να αλλάξει φιλοσοφική στάση και να σώσει τον εαυτό του από τον θάνατο λίγο πριν πιει το κώνειο, απήντησε λέγοντας: πρέπει, φίλε Κρίτων, να εξετάσουμε αν είναι σωστό να κάνω αυτά που προτείνεις ή όχι. Γιατί εγώ όχι τώρα για πρώτη φορά, αλλά πάντα τέτοιος ήμουν, ώστε να μην πείθομαι σε τίποτε άλλο παρά μόνο στον Ορθό Λόγο που, όταν σκέπτομαι, μου φαίνεται πιο σωστός. Και αυτά που έλεγα και δίδασκα στο παρελθόν δεν μπορώ τώρα να τα προδώσω, γιατί μου έτυχε αυτή η συμφορά, αλλά σχεδόν μου φαίνονται κάπως όμοια και τα ίδια πρεσβεύω και τιμώ, όπως και πριν» (Πλάτ. Κρίτ. 46 b: σκοπείσθαι ουν χρη ημάς είτε ταύτα πρακτέον είτε μη· ως εγώ ου νυν πρώτον αλλά και αεί τοιούτος οίος των εμών μηδενί άλλω πείθεσθαι ή τω λόγω ος αν μοι λογιζομένω βέλτιστος φαίνηται. τους δη λόγους ους εν τω έμπροσθεν έλεγον ου δύναμαι νυν εκβαλείν, επειδή μοι ήδε η τύχη γέγονεν, αλλά σχεδόν τι όμοιοι φαίνονταί μοι, και τους αυτούς πρεσβεύω και τιμώ ούσπερ και πρότερον). Και, δυστυχώς, οι λεγόμενοι «πρόθυμοι» βουλευτές δεν έχουν πείσει ούτε και πρόκειται να πείσουν κανένα πως τα κίνητρά τους είναι αγνά και ανιδιοτελή, εκτός κι αν στο μέλλον δείξουν πως δεν θα καταλάβουν καμιά δημόσια θέση, προσφορά αυτών που τώρα εξυπηρετούν, αυτών που τώρα «γλείφουν», ενώ παλιά τους «έφτυναν».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top