FOLLOW US

Παιδείας ο λόγος

Ο κυβερνητικός ανασχηματισμός

Παρακολουθώντας την ομιλία του Πρωθυπουργού στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματός του ήρθε στο νου μου το παρακάτω περιστατικό: ένας εκπαιδευτικός εκφωνούσε τον πανηγυρικό της ημέρας κατά την εορτή της 25ης Μαρτίου παρουσία και του Μητροπολίτη της περιοχής. Ο ομιλητής παρέλειψε να αναφέρει κάτι για τη συμβολή της Εκκλησίας στον αγώνα του 1821, πράγμα που δυσαρέστησε τον Μητροπολίτη. Έτσι, όταν ο ομιλητής πήγε να φιλήσει το χέρι του, αυτός του είπε: «Συγχαρητήρια. Έχετε πολύ ωραία φωνή». Και ο πρωθυπουργός είπε με ωραίο τρόπο όσα είπε, αλλά για την «ταμπακέρα» δεν είπε τίποτε. Δεν είπε τίποτε από αυτά που ενδιέφεραν τους πολίτες. Ο νους του και ο λογισμός του ήταν στραμμένος στο πώς το κόμμα θα μπορέσει να ορθοποδήσει και να διαχειριστεί την ήττα που ως φαίνεται και εκείνος βλέπει να έρχεται. Και φυσικά μοναδική του σκέψη είναι το πώς θα μπορέσει να κρατήσει τη θέση του μέσα στο κόμμα.

Εξάλλου, γι’ αυτό προχώρησε και στον πολυαναμενόμενο και πολυδιαφημιζόμενο ανασχηματισμό που δήθεν θα λύσει τα προβλήματα. Δεν ξέρω αν ο ανασχηματισμός αυτός είχε κάποιο συμβολισμό ή αν έγινε «για να προωθηθεί», όπως τονίζεται, το κυβερνητικό έργο, αλλά κάθε λογικός πολίτης αναρωτιέται τι νόημα έχει ένας ανασχηματισμός που γίνεται τον τελευταίο (;) χρόνο μιας τετραετίας. Σε ένα ανασχηματισμό πολλοί υπουργοί παραμένουν ακλόνητοι. Είναι αυτοί που κατά κανόνα κατέχουν «καίρια» υπουργεία ή έχουν κάποια δύναμη μέσα στο κόμμα και η απομάκρυνσή τους θα δημιουργούσε εσωτερικά προβλήματα. Κάποιοι άλλοι που κρίνονται «ανεπαρκείς», όπως φαίνεται, απομακρύνονται. Αυτό όμως δείχνει πως ο Πρωθυπουργός αναγνωρίζει πως έκανε λάθος, πως δεν είχε τη δυνατότητα ή την ικανότητα να επιλέγει άξιους και κατάλληλους ανθρώπους για τη στελέχωση των υπουργείων, και αυτό αποτελεί σοβαρό μειονέκτημα για έναν πολιτικό. Βέβαια, σε αυτές τις περιπτώσεις επαναλαμβάνεται το κωμικοτραγικό του παρελθόντος, το «έγραψες ιστορία», αλλά φύγε, για να γράψει ιστορία και κάποιος άλλος ή να τη γράψει πιο καλά!

Υπάρχει όμως και μια τρίτη περίπτωση, αυτή των υπουργών που αλλάζουν θέση, που μετακινούνται από ένα υπουργείο σε άλλο. Τούτο μπορεί να σημαίνει πως αυτοί οι υπουργοί αποδείχτηκαν ανίκανοι και ανεπαρκείς σε έναν τομέα, αλλά σε έναν άλλο σίγουρα θα αποδειχτούν ικανοί, κατά την κρίση του Πρωθυπουργού! Μπορεί, όμως να σημαίνει και κάτι άλλο, ότι αυτοί είναι πολύ ικανοί, ότι έχουν παραγάγει σπουδαίο έργο σε έναν τομέα, ότι ολοκλήρωσαν αυτό το έργο και μετακινούνται σε έναν τομέα, για να τον προωθήσουν. Τώρα πώς ο Πρωθυπουργός διαπιστώνει τις ικανότητες, την κλίση, τα ταλέντα κάθε υπουργού, ένας Θεός το ξέρει!

Πάντως, όπως και αν έχει το πράγμα, ο Πρωθυπουργός ήταν υποχρεωμένος να κάνει κάποιες επιλογές. Και οι επιλογές, για παράδειγμα, της Παπακώστα, «απόβλητου» της Νέας Δημοκρατίας και της Ξενογιανακοπούλου, «απόβλητου» του ΠΑΣΟΚ, προσώπων που στο παρελθόν καθύβριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον Τσίπρα, δείχνει δυο πράγματα, πρώτον ότι η δεξαμενή του ΣΥΡΙΖΑ έχει στερέψει και δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να αντλήσει από αυτή τις προσωπικότητες που απαιτούνται για τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης και δεύτερο ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει ίχνος αξιοπρέπειας ή ότι μπροστά στο κομματικό συμφέρον θυσιάζει ότι πολυτιμότερο υπάρχει για έναν άνθρωπο, την αξιοπρέπεια. Αλήθεια, υπάρχει κανείς συνετός άνθρωπος που πιστεύει πως αυτές οι κυρίες θα πετύχουν στον τομέα τους; Η κ. Παπακώστα, γιατρός η ίδια, θα πετύχει στον τομέα της ασφάλειας του πολίτη, όπου δεν πέτυχε ο κ. Τόσκας, ένας στρατιωτικός; Μπορεί ο Ευριπίδης να λέει «δειναί γυναίκες ευρίσκειν τέχνας», ότι δηλαδή είναι φοβερές οι γυναίκες στο να επινοούν τεχνάσματα και τρόπους, αλλά κάθε μεταρρύθμιση, κάθε αλλαγή, ακόμη και η πιο μικρή, για να αρχίσει να αποδίδει, χρειάζεται τουλάχιστο δύο χρόνια εφαρμογής της. Έχει όμως στη διάθεσή της η κυβέρνηση αυτά τα δύο χρόνια;

Πάντως, ο δημαγωγός Κλέων είχε πει πως «είναι προτιμότερο να έχει κανείς χειρότερους νόμους αλλά σταθερούς, παρά καλύτερους που αλλάζουν συνέχεια». Το συμπέρασμα είναι ένα: ο ανασχηματισμός, κάθε ανασχηματισμός δεν εξυπηρετεί κανένα ουσιαστικό σκοπό. Γίνεται απλώς για να πέσει στάχτη στα μάτια του κόσμου, για να εξασφαλιστούν οι ισορροπίες στο κόμμα και για εξυπηρετηθούν κάποιοι «αδικημένοι» και όχι οι πολίτες.

* Ο κ. Αθανάσιος Φραγκούλης είναι Δρ. Κλασικής Φιλολογίας, Επίτ. Σχολικός Σύμβουλος.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top