FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Μάθε, παιδί μου, γράμματα…

Τώ καιρώ εκείνω, όταν ήμουν μαθητής, το έτος είχε ορόσημα: οι διακοπές, οι περίοδοι σχολικών εξετάσεων τον Φεβρουάριο και τον Ιούνιο -εφ’ όλης της διδακτέας ύλης- και η επίδοση των ελέγχων μαθητικής επίδοσης -και διαγωγής, για να μην ξεχνιόμαστε… Όταν μάλιστα το Πάσχα έπεφτε νωρίς, το όλον πακέτο έκρυβε ενίοτε εκρηκτικούς συνδυασμούς χαρμολύπης ανάλογα με τις επιδόσεις στο Σχολείο… ανακούφιση για τις διακοπές, αμφιβολίες από τον «έλεγχο» και έντονη βίωση της Μεγαλοβδομάδας και των εθίμων της. Δεδομένου δε ότι οι βαθμοί έπεφταν τότε με το σταγονόμετρο κι οι Δάσκαλοι μας ήταν συνήθως οι πλέον σημαντικοί άνθρωποι -μαζί με τους γονείς- στο περιορισμένο μας σύμπαν, η έλευση του Πάσχα ήταν τομή στην ετήσια διαδρομή μας…

Αβίαστα, ίσως από παλιμπαιδισμό, η φετινή συνδρομή γεγονότων στη δημόσια ζωή μας, μού θύμισε τα χρόνια εκείνα. Περίπου μετεξεταστέοι, δώσαμε προφορικά μπροστά σε εξωτερικούς δύσκολους εξεταστές, πήραμε τη βάση μετά βίας, κάποιοι «βαθμοί θα μας στενοχωρήσουν», όπως είπε ο συμμαθητής μας, ο Ευκλείδης κι εναπόκειται σε εμάς να προσπαθήσουμε στο χρόνο που μας μένει, να περάσουμε στην επόμενη τάξη. Κι ήλθε το Πάσχα. Τι λέει ο «έλεγχος», όμως, για τη «διοικούσα», όπως λέγαμε κάτι εκπροσώπους μας από την 6η Γυμνασίου, πριν υπάρξουν τα 15μελή;

Στα μαθηματικά, η «διοικούσα» έχει πρόβλημα. Για παράδειγμα, ένας συμμαθητής που δηλώνει υπερήφανος ως μηχανικός, τα μούσκεψε στην Τριγωνομετρία κάνοντας στροφή 360° με την πεποίθηση ότι άλλαξε κατεύθυνση. Ή ένας άλλος, που ήθελε να γίνει «κάπως σαν κτηνίατρος» αλλά κατέληξε οικονομολόγος, εξανίσταται όταν του υπογραμμίζουν ότι η θητεία του αντιστοιχεί στο 1/3 της μνημονιακής περιόδου και αντιτείνει οργισμένος ότι κυβερνά μόλις στα 2 από τα 6 χρόνια! Στη Βιολογία, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα: σύμφωνα με την πεποίθηση της διοικούσας, «ο ρατσισμός δεν είναι στο DNA των Ελλήνων». Αφήνοντας στην άκρη την τάση να συγκινούμαστε στην εικόνα νεκρών παιδιών στο Αιγαίο, ενώ μας ενοχλούν εάν βρεθούν στον «κήπο» μας, βασικό γνώρισμα του ρατσισμού είναι η πίστη στη γενετική ανωτερότητα -η επίκληση γενετικής προδιάθεσης για μη-γενετική προδιάθεση είναι ένδειξη νοητικής αδυναμίας, ας το ομολογήσουμε. Στα Θρησκευτικά, είμαστε μακριά από το περιεχόμενο της τυπικής «Κατήχησης και Λειτουργικής»: άθεοι -κατά δήλωση- σταυροκοπιούνται μπροστά στις κάμερες ή ακόμα εντονότερα, βιώνουν στιγμές προσωπικής περισυλλογής, κατ’ αίτημα τους, ενώπιον του «Άξιον Εστί»… πράγματι, δύσκολη η επικοινωνιακή καλογερική!

Αν κάτι σηματοδοτεί την ευθύνη της «διοικούσας», με τις ανωτέρω ενδεικτικές «αδυναμίες» της, είναι ότι ο σχεδιασμός του μέλλοντος είναι στα χέρια της. Και τα κριτήρια είναι θεμελιωδώς δύο: τί θα κάνει με τον προϋπολογισμό στο πεδίο της οικονομίας και με το σχεδιασμό της στην Παιδεία. Η καθαρότερη εικόνα -και για τα δύο- αναδεικνύεται με τις τελικές αποφάσεις της για τους εισακτέους στις επερχόμενες Πανελλήνιες εξετάσεις. Μετά από μύριες αμφιταλαντεύσεις κατέληξε ότι θα υπάρξει σημαντική αύξηση σε δύο κλάδους που καταδεικνύουν την αντίληψη της για το μέλλον της χώρας: τετραπλασιασμός εισακτέων σε ιερατικές Σχολές Ιεροψαλτών και σε ΤΕΙ Λογιστικής! Με άλλα λόγια, το βασικό σχέδιο συνίσταται στην απόδοση του σχήματος από το «Δόξα τω Θεώ» στο «Βόηθα Παναγιά».

Στα έθιμα μας όμως, το Πάσχα ήταν/είναι η γιορτή για τα βαφτιστήρια. Ο δικός μου νονός, ο αρχιτέκτονας Τ. Ζενέτος, ο εκ των μεγαθηρίων του ελληνικού μοντερνισμού, σαν τέτοιες μέρες αυτοκτόνησε, μη δεχόμενος τη βίαια προσβολή της δημόσιας αισθητικής. Θυμάμαι σαν τώρα τις λιτές και ταπεινές του κερένιες λαμπάδες για τον Επιτάφιο και τις λαμπρές άσπρες για την Ανάσταση και νοιώθω εξωγήινος: λιτότητα σχημάτων, γραμμών και αίσθησης απέναντι στο ληγμένο νεοπλουτισμό. Μιας όμως και η «εξέλιξη» δε σταματά σε επίπεδο αισθητικής, οι λαμπάδες κάθε χρόνο γίνονται όλο και πιο πολύπλοκες, από σήματα ποδοσφαιρικών ομάδων έως Μπάρμπι και Πόκεμον. Προ ημερών, πήγα ως το καθήκον επιβάλλει, να βρω λαμπάδα για το δικό μου: κατ’ έκπληξην, βρήκα λαμπάδες με πρόσθετο «δώρο», τον «Ντάνο»! Και τότε τα κατάλαβα όλα: ζούμε σε τάξη φαντασίωσης! Τα κορίτσια να έχουν το «γερονέφρικο παιδί» στα χέρια τους κι «αυτός» να λιώνει από τη φλόγα... Η απόλυτη ερμηνεία του γιατί επιλέξαμε αυτή τη «διοικούσα»… Κι όποιος κατάλαβε…

Καλή Ανάσταση!

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ορόσημα και Τοπόσημα… Το ιστορικό αρχείο… »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top