FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Καρτερούμεν… μέρα νύχτα...

Τι Πέμπτη κι αυτή που μόλις πέρασε! Συνέπεσαν συμβάντα που σηματοδοτούν το δράμα της ελληνικής πραγματικότητας. Μέσα σε βουνά σκουπίδια εν μέσω καύσωνα και τουριστικής περιόδου, εκτοξεύτηκε ο Ελληνο-Κυπριακός δορυφόρος Hellasat 3, την ώρα που στην Ελβετία ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Η χρονική σύμπτωση είναι από μόνη της βαθιά συμβολική: την ώρα που η χώρα πνίγεται στα «σκατά» της πολιτικής ανικανότητας και της κομματικής λογικής, κάνει ένα σημαντικό βήμα εισόδου στη διαστημική εποχή και την υψηλή τεχνολογία και οικονομία, ενώ αντιμετωπίζει ένα κορυφαίο λιμνάζον εθνικό θέμα. Όλες οι συνιστώσες του ανθρώπινου ευ ζην -η ασφάλεια, η ποιότητα ζωής, η υγεία, οι καλές κοινωνικές σχέσεις, η ελευθερία επιλογών- ό,τι δηλαδή θα έπρεπε να είναι ο απόλυτος στόχος μιας ευνομούμενης πολιτείας, γίνονται αλοιφή, απαξιώνονται ενώπιον της μικρότητας και της στρεβλής διακυβέρνησης. Δεν είναι μόνον η καθημερινότητα των πολιτών που θυσιάζεται, μ’ αυτόν τον τρόπο· είναι η σπατάλη του ονείρου μιας καλύτερης συλλογικής προοπτικής.

Η εκτόξευση του Hellasat 3 θα έπρεπε να είναι το κυρίαρχο θέμα της επικαιρότητας. Όχι μόνον διότι είναι ο πλέον προηγμένος τεχνολογικά και μεγαλύτερος δορυφόρος σε περιστροφή, ούτε οι εφαρμογές του, από την άμυνα και την εποπτεία του φυσικού χώρου έως την οικονομία -θα υποστηρίζει ιντερνέτ και τηλεφωνία στους επιβάτες αεροσκαφών. Είναι ότι στο Κορωπί, δημιουργήθηκε το Κέντρου Ελέγχου όπου σημαντικοί επιστήμονες και μηχανικοί εργάζονται και παραμένουν στη χώρα. Είναι ότι αποτελεί παράδειγμα λειτουργίας και συνεργασίας της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό περιβάλλον του 21ου αιώνα.

Αντί αυτής της ανάγνωσης, η όποια περιορισμένη συζήτηση έγινε, αφορούσε το βλακώδες «νοητικό τίποτα». Μέγα θέμα στα Μέσα: Γιατί πήγε ο Ν. Παππάς στο Κέντρο Εκτόξευσης των πυραύλων Ariane, στο τροπικό Κουρού; Γιατί, ε; Ο Παππάς είναι αρμόδιος Υπουργός και η Ελληνική Πολιτεία οφείλει να παρίσταται σε ένα γεγονός τέτοιας εμβέλειας. Όσον αντιπαθής κι αν είναι ως φυσικό πρόσωπο, όσα κι αν του καταμαρτυρούνται πολιτικά, όφειλε να είναι παρών και η Ελλάδα μαζί του. Σάμπως το ίδιο όμως δεν έγινε και για τα σκουπίδια; «Όπως έστρωσαν να κοιμηθούνε», είπαν πολλοί, ενθυμούμενοι το τι έκαναν σε ανάλογες περιστάσεις οι «αντι-μνημονιακοί» Συριζαίοι· ειδικότερα, το πώς χρησιμοποίησαν συμβολικά τις «καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ».

Μακρύς ο κατάλογος της πολιτικής ευτέλειας… και χάνεται η ευκαιρία της ουσιαστικής συζήτησης για το μέλλον της χώρας. Ένα πέπλο βλακείας και μικρόψυχης ιδιοτέλειας καλύπτει τη χώρα. Θυμίζουμε εν πολλοίς το ανέκδοτο του πατροκτόνου που αυτοκτόνησε επειδή ορφάνεψε. Σπεύδουμε να δηλώσουμε ότι ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία και κάνουμε ό,τι μπορούμε να την σκοτώσουμε. Αποφεύγεται να θιγεί όμως η πολιτική ουσία: είναι άραγε οι συνδικαλιστές ο εκτελεστικός βραχίονας των κομμάτων ή μήπως τα κόμματα είναι οι πελάτες των αυτονομημένων συνδικαλιστών; Τι σημαίνει ακριβώς πολιτικά, οικονομικά και διοικητικά το «καλαμπούρι» με την καθαριότητα στο ΥΠΟΙΚ, όπου για Συριζαϊκούς λόγους επαναπροσλήφθηκαν οι «καθαρίστριες» και ταυτόχρονα λειτουργεί ανάθεση έργου σε ιδιωτική εταιρεία υπηρεσιών καθαριότητας;

Και μιας και μπήκαμε στον Ιούλιο, αναδεύονται οι μνήμες για όσους δεν είναι λωτοφάγοι. Ιούλιος, ο μήνας της Κύπρου και των συνεχών τραγωδιών της. Περνάν τα χρόνια, απομακρύνονται τα γεγονότα και το αίμα, η Κύπρος είναι πολλά χρόνια μπροστά από εμάς… Όμως, τον τελευταίο καιρό, μια μακρόσυρτη λιτανεία επισυμβαίνει στην Ελλάδα. Επαναπατρίζονται τα οστά όσων έπεσαν εκεί: οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ, οι ναύτες του «Φαέθωνα», οι ΕΛΔΥΚάριοι του μαρτυρικού στρατοπέδου, οι αλεξιπτωτιστές της 1ης ΜΚ, οι αεροπόροι των μεταγωγικών… Οι ανώνυμοι της προδικτατορικής κρυφής ελληνικής Μεραρχίας μεγαλώνουν και σιγά σιγά φεύγουν· εμείς, οι έφηβοι του 1970, τωρινοί 55+αρηδες τα ’χουμε κάνει σαν τα μούτρα μας, οι νεότεροι ζουν στην επιβεβλημένη καταστολή της μνήμης.

Όσοι αρνούνται όλον αυτόν το χυλό της ανοησίας, καρτερούν. Που σημαίνει περιμένουν αλλά και επιδεικνύουν καρτερίαν εν αναμονή του Ορθού Λόγου. Κι όπως λέει και το κυπριακό τραγούδι: Καρτερούμε μέρα νύχτα/να φυσήξει ένας αέρας/σ’τούτο τον τόπο τον καμμένο/δε θωρεί ποτέ δροσά/Για να φέξει καρτερούμε το φώς κείνης της μέρας/που να φέρει στον καθένα/και δροσά και ποστασά.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top